Mpelalis Reviews

Mpelalis Reviews

Τρίτη, 17 Ιουλίου 2018

Οι κατσαπλιάδες στην εξουσία...


Καρτερός Θανάσης

Η αλήθεια να λέγεται. Την πολιτικά ορθή λέξη, από την άποψη της επικοινωνιακής αγριότητας των ορκισμένων εχθρών της Αριστεράς, την ξεστόμισε ο Λοβέρδος: Κατσαπλιάδες! Πρόσθεσε, μπροστά, βέβαια, το θεσμικοί, αλλά τι να σου κάνει ένα χλωμό επίθετο, όπως αυτό; Εκείνο που... μένει είναι οι γενειοφόροι, αδίσταχτοι, αιμοσταγείς μέχρι κονσερβοκούτι, εχθροί της πατρίδας, της θρησκείας και της οικογένειας. Τότε και τώρα. Οι κατσαπλιάδες.
Ο Λοβέρδος, ως μέλος της ΚΝΕ στα νιάτα του, το σίχαμα της λέξης το ξέρει. Δεν του ξέφυγε.
Κάθε είδους βαρβαρότητα ήταν κάποτε απολύτως δικαιολογημένη εφόσον τα θύματα ήταν κατσαπλιάδες. Δηλαδή αντιστασιακοί ή αντάρτες του ΔΣΕ. Ή συγγενείς και φίλοι κατσαπλιάδων. Κανένα πρόβλημα ούτε με τα κομμένα κεφάλια, ούτε με την κακοποίηση νεκρών, ούτε με τις κατά συρροή θανατικές ποινές. Κατσαπλιάδες και όλα νόμιμα και ηθικά.
Αυτό το αιματηρό φορτίο είναι η γόμωση της λέξης με την οποία μας πυροβόλησε. Ένα φορτίο που δίνει και σήμερα, όπως τότε, ηθική υπόσταση σε κάθε ανηθικότητα. Σε κάθε δολοφονία χαρακτήρα, διασυρμό προσωπικότητας, εκτέλεση από τα σύγχρονα μαρινακοδικεία. Άμα έχεις να κάνεις με κατσαπλιάδες, όλα επιτρέπονται. Σε μια εποχή, εξάλλου, νεκρανάστασης της εθνικοφροσύνης, όχι απλώς επιτρέπονται, επιβάλλονται κιόλας.
Γιατί τους βάφτισαν τότε κατσαπλιάδες είναι γνωστό. Γιατί ήθελαν να καταδείξουν ότι αντιμετώπιζαν την εξουσία ως πλιάτσικο. Ε, αυτό ακριβώς επιδιώκει και ο Λοβέρδος. Δεν θέλει μόνο να καταγγείλει ότι είμαστε πολιτικοί απόγονοι των προγραμμένων. Αλλά και να χώσει σε έτοιμους να τρομάξουν εγκεφάλους την ιδέα ότι πλιάτσικο διεξάγουμε και σήμερα. Κάτι που δεν του ανήκει οικειοποιείται ο ΣΥΡΙΖΑ - τα ανώγεια και τα υπόγεια του Μαξίμου.
Εδώ πρέπει να του αναγνωρίσουμε ένα δίκιο. Διότι, φυσικά, σ’ αυτό το κωλοσύστημα που έστησαν και υπηρετούν -οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό- είναι αφύσικο να βρίσκεται στην κυβέρνηση η Αριστερά. Παράλογο. Στα όρια του πλιάτσικου. Να σε λένε Λοβέρδο, Μητσοτάκη, Σαμαρά, Βενιζέλο, Γεννηματά και να βρίσκεσαι στην απέξω; Και στην από μέσα να βρίσκονται κάτι τύποι των πεζοδρομίων και των δεκαπενταμελών; Δεν λέει.
Δεν λέει, μάλιστα. Αλλά αυτό που τρέμει όλη η γαλαζοαίματη φάρα είναι μήπως έρθει μια στιγμή που τα έργα και οι ημέρες της Αριστεράς θα κάνουν φυσικό το αφύσικο: Οι κατσαπλιάδες στην εξουσία...

Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2018

Η εικονική πραγματικότητα Τσίπρα για τη νέα μνημονιακή εποχή

 
Από Παύλο Δερμενάκη
 
Η κυβέρνηση έδωσε την περασμένη Δευτέρα 2/7/2018 ένα ακόμα σώου, προκειμένου να πείσει τους ιθαγενείς ότι η πραγματικότητα είναι καλύτερη από τον «Γολγοθά» που βιώνουν καθημερινά και ότι έρχονται καλύτερες μέρες… Όλο το σκηνικό ταίριαζε με την λαϊκή παροιμία «ρώτα τον μπάρμπα μου τον ψεύτη να σου πει την αλήθεια». Και η αλήθεια είναι ότι σε ένα ακόμα υπουργικό συμβούλιο, με κριτήριο την επικοινωνιακή προπαγάνδα, ειπώθηκαν πολλά ψέματα και δόθηκαν, για μία ακόμα φορά, ανέξοδες υποσχέσεις χωρίς φυσικά αντίκρισμα.
Σταχυολογώντας ορισμένα από τα αναφερθέντα από τον πρωθυπουργό θα δείξουμε παρακάτω πως «έκανε το μαύρο άσπρο».
 
«Έχουμε Καθαρή έξοδο από τα μνημόνια, χωρίς πιστωτικές γραμμές, χωρίς νέα προαπαιτούμενα έναντι μέτρων για το χρέος, χωρίς ασφυκτική επιτροπεία έναντι χρηματοδότησης.»
Το χιλιοειπωμένο «παραμύθι» της καθαρής εξόδου. Φυσικά και τα μνημόνια με τη μορφή που τα γνωρίσαμε μέχρι τώρα δεν θα υπάρχουν, αφού δεν θα έχουμε χρηματοδότηση. Αυτό όμως δεν αλλάζει την ουσία, ότι η χώρα, ο λαός, δεσμεύονται σε σκληρά μέτρα μέχρι το 2060. Είναι αυτό που με κομψό τρόπο έκρυψε ο κ. Τσίπρας στην αναφορά του για τις μεταρρυθμίσεις λέγοντας «και φυσικά την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων» και σε άλλο σημείο «εφόσον η Ελλάδα τηρεί τους δημοσιονομικούς κανόνες που συμφωνήθηκαν». Συνεπώς, η θηλιά στον λαιμό του λαού μέχρι το 2060 υπάρχει με τη μορφή των δημοσιονομικών στόχων και αν αυτοί δεν επιτυγχάνονται θα υπάρχουν τα αυτόματα διορθωτικά μέτρα. Άρα η λογική των μνημονίων συνεχίζεται χωρίς χρηματοδότηση των δανειστών. Φυσικά οι στόχοι δεν θα επιτευχθούν από το μηδέν. Το μνημονιακό πλαίσιο που ορίζουν δεκάδες νόμοι, δεκάδων χιλιάδων σελίδων, που ψηφίστηκαν τα τελευταία 9 χρόνια, αυτό που ο λαός ονόμασε μνημονιακό καθεστώς και ο Τσίπρας θα καταργούσε με ένα άρθρο, θα συνεχίζει να υπάρχει και να εφαρμόζεται… αλλά η Ελλάδα θα έχει «καθαρή έξοδο» από τα μνημόνια.
 
«H απόφαση του Eurogroup έκλεισε αμετάκλητα τον κύκλο των αξιολογήσεων και των Μνημονίων. Έδωσε οριστική λύση στο ζήτημα της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους. Το σύνολο των διεθνών αναλυτών, των οίκων αξιολόγησης, των ευρωπαϊκών θεσμών αναγνωρίζουν τον ιστορικό χαρακτήρα της απόφασης»
Ουδέν ψευδέστατο από το ότι δόθηκε οριστική λύση στη βιωσιμότητα του χρέους. Αυτό προκύπτει άμεσα α) από το γεγονός ότι η ίδια η απόφαση μιλά για επαναξιολόγηση όταν θα τελειώσει η μεσοπρόθεσμη περίοδος (μετά την οποία μεταφέρθηκε το χρέος των 100 δισ. ευρώ, άρα τότε θα αρχίσουν τα πολύ δύσκολα που επικαλείται το ΔΝΤ), β) από τη μη συμμετοχή του ΔΝΤ, την τήρηση αποστάσεων από την ΕΚΤ και το γεγονός ότι προχωρούν και οι δύο σε δικές τους αξιολογήσεις, και γ) από τις διεθνείς αναλύσεις επενδυτικών οίκων που μιλούν για βιωσιμότητα στη μεσοπρόθεσμη περίοδο, μη βιωσιμότητα για μετά και αδυναμία ανάπτυξης. Φυσικά οι γερμανοκρατούμενοι «ευρωπαϊκοί θεσμοί», αφού υιοθετήθηκε η γερμανική προσέγγιση στο χρέος, αναγνωρίζουν τον «ιστορικό χαρακτήρα της απόφασης», όμως όσοι επιθυμούν να κάνουν τη δουλειά τους απερίσπαστοι από πολιτικές σκοπιμότητες κάθε άλλο παρά συμμερίζονται τέτοιες απόψεις. Το μόνο νέο μέτρο που πήρε το Eurogroup για το χρέος ήταν η επιμήκυνση των δανείων 100 δισ. ευρώ του EFSF κατά μία δεκαετία. Δηλαδή, μεταφέρθηκαν οι πληρωμές για μετά από 10 χρόνια. Φυσικά έγινε βιώσιμο το χρέος για την περίοδο μέχρι τη νέα έναρξη των πληρωμών… και μετά τι γίνεται; Αν δεν ήταν πριν βιώσιμο, από το μέσα του 2030 και μετά, χωρίς τα νέα 100 δισ., μετά την μεταφορά τους σε αυτή την περίοδο, έγινε βιώσιμο; 
Ο κ. Τσίπρας έθεσε το όριο της δημοκρατίας και των αποφάσεων των μελλοντικών κυβερνήσεων. Αυτές, είπε, «θα αποφασίζουν πολιτικές ώστε να καλύπτουν τους συμφωνημένους δημοσιονομικούς στόχους». Τόσο απλά θα λειτουργεί η αποικία Ελλάδα.
«Με την επιμήκυνση των ωριμάνσεων των ελληνικών ομολόγων αλλά και την περίοδο χάριτος αποπληρωμών κεφαλαίου και τόκων για τα δάνεια του EFSF ύψους 100 δισεκατομμυρίων Ευρώ, γίνεται το αποφασιστικό βήμα ώστε μεσοπρόθεσμα οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες του ελληνικού δημοσίου να μην υπερβαίνουν το 15% του ΑΕΠ.»
Εδώ ο κ. Τσίπρας ομολογεί ότι είμαστε δεσμευμένοι να πληρώνουμε ετησίως μέχρι το 2033 το 15% του ΑΕΠ για την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους. Έναντι αυτής της «ρύθμισης» απεμπόλησε το θέμα «της διαγραφής του μεγαλύτερου μέρους του χρέους», σύμφωνα με την εντολή του λαού το 2015. Δημιουργείται δε το ερώτημα: Σε μια οικονομία, μετά από 9 χρόνια καταστροφής, χωρίς εθνική αποταμίευση, χωρίς τραπεζικό σύστημα, και με το 15% του ΑΕΠ ετησίως στους δανειστές από πού θα προέλθουν πόροι για τη χρηματοδότηση της οικονομίας; Όπως είναι φυσικό, εσωτερική χρηματοδότηση δεν θα υπάρξει, συνεπώς μοναδική μας ελπίδα το ξεπούλημα στους ξένους με επενδύσεις «άρπα-κόλα», αφού θα μπορούν να μας εκβιάζουν. Αυτά έχει προφανώς υπόψη της η Κομισιόν και εκτιμά τον ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ στο 1% μετά το 2023!. Αυτή είναι η «επόμενη μέρα που μπορεί να είναι ελπιδοφόρα» κατά τον κ. Πρωθυπουργό, αρκεί να κάνει τον λογαριασμό με το 1% αύξηση και να δει πόσα χρόνια χρειάζονται για να φτάσει το ΑΕΠ στο επίπεδο του 2010. Δυστυχώς για όλους, τα νούμερα αυτά, στα οποία μας έχει καταδικάσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, λένε ότι θα είμαστε στο επίπεδο του 2010 το 2045 (!). Τόσο ελπιδοφόρα είναι η επόμενη μέρα.
Δεν γίνεται κουβέντα από τον πρωθυπουργό για το θα γίνεται μετά το 2033 και πόσο θα είναι το ποσό του ΑΕΠ που θα πληρώνουμε στους δανειστές. Το ΔΝΤ στο παρελθόν μιλούσε για ποσοστό 33% μετά το 2023 (πριν τη μεταφορά των 100 δισ. ευρώ) και 62% το 2060, γι’ αυτό και έκρινε το χρέος ως «εξαιρετικά μη βιώσιμο». Αλλά η εικονική πραγματικότητα της κυβέρνησης θέλει την επόμενη ημέρα ελπιδοφόρα.
 
«Επιστροφή των κερδών των Ευρωπαϊκών Κεντρικών Τραπεζών και της ΕΚΤ από τα ελληνικά ομόλογα που έχουν αγοράσει, ύψους 4,8 δισ. ευρώ. Επιστροφές που θα γίνονται σε ετήσιες δόσεις, εφόσον η Ελλάδα τηρεί τους δημοσιονομικούς κανόνες που συμφωνήθηκαν.»
Εμφανίζει ως επιτυχία της κυβέρνησής του κάτι που είχε αποφασιστεί το 2012 και εφαρμόστηκε μόνο το 2013. Με ευθύνη της παρούσας κυβέρνησης δεν εφαρμόστηκε από το 2015. Αποδέχθηκε ο κ. Τσακαλώτος το «πάγωμα» αυτής της απαίτησης της Ελλάδας από τους δανειστές και σήμερα μας το «ξαναζεσταίνουν» και το σερβίρουν ως νέο. Φυσικά εδώ δεν υπολογίζουμε και τη νέα «πατέντα»: αντί να μας δοθούν τα χρήματα για εξόφληση του δημόσιου χρέους, έναντι αυτών ήδη η κυβέρνηση προχωρά σε συμφωνίες αγοράς φρεγατών…. για να «αυγατίζει» το δημόσιο χρέος…
 
«Χρηματοδοτικό μαξιλάρι ύψους περίπου 25 δισ. ευρώ. Πρόκειται εδώ για ένα απολύτως κρίσιμο μέτρο, μια δικλείδα ασφαλείας που καλύπτει χρηματοδοτικά τις ανάγκες της χώρας για τουλάχιστον δύο έτη μετά το τέλος του προγράμματος στήριξης. Έτσι οι έξοδοι στις αγορές θα γίνονται χωρίς χρηματοδοτική πίεση και θα αποσκοπούν στη βέλτιστη διαχείριση του χρέους μας.»
Η συγκέντρωση ενός τέτοιου μεγάλου ποσού έχει κόστος για το ελληνικό Δημόσιο και μάλιστα για δυο και πλέον χρόνια. Αλλά ας το αφήσουμε ασχολίαστο. Το μέγεθος αυτό, και η συνεχής διαφήμισή του δείχνει ξεκάθαρα πόσο έχει εμπιστοσύνη η κυβέρνηση στο μέλλον και στην έξοδο στις αγορές.
 
«Η μεταμνημονιακή παρακολούθηση της Ελλάδας θα γίνεται στο γνωστό πλαίσιο που έχει δημιουργηθεί για όλα τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης που εξέρχονται από πρόγραμμα. Η μόνη διαφορά είναι ότι οι εκθέσεις των ευρωπαϊκών θεσμών θα είναι κατά δύο περισσότερες, με τον πρωταρχικό ρόλο στην Κομισιόν. Και βάση της παρακολούθησης δεν είναι κάποια νέα ή επιπλέον προαπαιτούμενα, αλλά τα κριτήρια που τέθηκαν στην απόφαση του Eurogroup
Το γεγονός ότι αντί για εξαμηνιαίες εκθέσεις επιτήρησης, όπως έγινε με Κύπρο, Πορτογαλία Ιρλανδία, θα υπάρχουν τριμηνιαίες η κυβέρνηση το θεωρεί «κανονικότητα», όπως και όλα όσα έχουν δηλώσει κατά καιρούς οι αρμόδιοι των ευρωπαϊκών θεσμών για αυστηρή, αυστηρότερη από το παρελθόν, μεταμνημονιακή εποπτεία. Πέρα όμως από τις όποιες εκθέσεις, όπως προαναφέραμε, υπάρχουν οι δημοσιονομικοί στόχοι και οι αυτόματοι μηχανισμοί για την επίτευξή τους, όπως προβλέπει και το Eurogroup. Άρα, η Ελλάδα είναι πλήρως δεσμευμένη στο να συνεχίζονται οι αξιολογήσεις και να υποδεικνύονται – επιβάλλονται μέτρα από τους δανειστές. Εκτός δε της «τυπικής αξιολόγησης» θα υπάρχει και η συνεχής, δυναμική αξιολόγηση εκ μέρους των αγορών. Όπως έχει προειδοποιήσει ο κ. Μοσκοβισί: «Αν δεν είναι αξιόπιστες οι μεταρρυθμίσεις, τότε τα προβλήματα θα προκύψουν από τις αγορές». Συνεπώς η χώρα, ο λαός, είναι παγιδευμένοι από παντού, από πολλαπλές συνεχείς αξιολογήσεις και μάλιστα στο διηνεκές.
 
Από τις 21 Αυγούστου που τελειώνει το πρόγραμμα στήριξης η Ελλάδα είναι μια χώρα που στέκεται στα πόδια της ξανά. Θα χρηματοδοτεί τις ανάγκες της με τις δικές της δυνάμεις. Και οι κυβερνήσεις που θα εκλέγει ο ελληνικός λαός θα αποφασίζουν τα μέσα της πολιτικής προκειμένου να καλύπτουν τους συμφωνημένους δημοσιονομικούς στόχους.»
Κυβερνήσεις εξέλεγε ο λαός και τη μνημονιακή περίοδο. Μόνο που άλλα έλεγαν προεκλογικά και άλλα έκαναν μετά, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την σημερινή. Ο κ. Τσίπρας έθεσε το όριο των αποφάσεων των μελλοντικών κυβερνήσεων, που είναι το ίδιο με το μέχρι σήμερα μνημονιακό «…θα αποφασίζουν τα μέσα της πολιτικής προκειμένου να καλύπτουν τους συμφωνημένους δημοσιονομικούς στόχους». Τόσο απλά θα συνεχίζει να λειτουργεί η αποικία με το όνομα Ελλάδα. Μια αποικία που κατά την εικονική πραγματικότητα του πρωθυπουργού θα στέκεται στα πόδια της ξανά, με 25 δισ. μαξιλάρι «για τον φόβο των Ιουδαίων» που λέγονται αγορές, με συνεχείς αξιολογήσεις, που ενδεχόμενα θα χρειάζεται να φτάσει στο 2045 για να έχει το ΑΕΠ του 2010, αλλά θα δίνει κάθε χρόνο στους δανειστές κατ’ ελάχιστο το 15% του ΑΕΠ….
 
«Eπαναρρύθμιση της αγοράς εργασίας με την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Αύξηση του κατώτατου μισθού. Μόνιμες φοροελαφρύνσεις ύψους 700-750 εκ. ευρώ από τον δημοσιονομικό χώρο που δημιουργείται από το 2019 και μετά και για πρώτη φορά θα αποτυπωθούν στον επόμενο προϋπολογισμό. Στήριξη του κοινωνικού κράτους και ειδικά της υγείας αλλά και της πρόνοιας. Επανάληψη και φέτος του μερίσματος κοινωνικής αλληλεγγύης, στοχευμένα σε κοινωνικές κατηγορίες που το έχουν ανάγκη.»
Τέλος, ο κ. Πρωθυπουργός συμπλήρωσε την ομιλία του ορίζοντας και το πλαίσιο της επικείμενης προεκλογικής του εκστρατείας με τις γνωστές υποσχέσεις. Σε όλα όσα είπε δεν έβαλε καμία χρονική δέσμευση, δείγμα του πόσο πιστεύει και ο ίδιος όσα λέει. Όλα θα… γίνουν, κάποτε. Η αξιοπιστία τέτοιων εξαγγελιών (ας θυμηθούμε τα δύο προεκλογικά του προγράμματα, τι υποσχέθηκε και τι έκανε) φαίνεται από το θέμα π.χ. των προγραμματισμένων μέτρων για τη μείωση του αφορολόγητου και την περικοπή των συντάξεων. Αφού υπάρχει μόνιμος δημοσιονομικός χώρος 700-750 εκ. ευρώ, γιατί δεν αναπροσαρμόζει ανάλογα (κατά 50% τόση περίπου είναι η αναλογία) είτε τη μείωση του αφορολόγητου είτε την περικοπή των συντάξεων; Η απάντηση είναι διπλή α) Γιατί δεν το επιτρέπουν οι δανειστές, ενώ η χώρα έχει επιτύχει καθαρή έξοδο από τα μνημόνια… και β) Γιατί χρειάζεται η κυβέρνηση να φτωχοποιήσει ακόμα περισσότερο τον λαό για να πετύχει υπέρ-πλεόνασμα ώστε να το χρησιμοποιήσει για «κοινωνικούς σκοπούς», κοινώς ως μέσο εξαγοράς ψήφων. Με αυτό το πλευρό ας συνεχίσει να κοιμάται…

Οι μετανάστες θα καταλήγουν οριστικά στη χώρα όπου υποβάλλουν αίτηση ασύλου


 
Δεν χρειάζεται και πολύ ψάξιμο για να βρεθεί η χώρα, γιατί η Ιταλία ήδη αντέδρασε.
Θέλοντας να ικανοποιήσει τον Βαυαρό εταίρο της στον κυβερνητικό συνασπισμό, ηγέτη των Χριστιανοκοινωνιστών, Χορστ Ζεεχόφερ, η Άνγκελα Μέρκελ κατάφερε απ' ότι φαίνεται να ασκήσει πίεση στους Ευρωπαίους εταίρους για να υπάρξει μία πιο σκληρή γραμμή σε ό,τι αφορά την πολιτική ασύλου. 
 Όπως μεταδίδει το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP), η ΕΕ σκληραίνει την πολιτική ασύλου στα κράτη-μέλη της. Οι αιτούντες άσυλο θα πρέπει να υποχρεώνονται να παραμείνουν στη χώρα της ΕΕ που είναι υπεύθυνη για την αίτηση ασύλου, διαφορετικά θα επιβάλλονται κυρώσεις, όπως υποστηρίζει το Γαλλικό Πρακτορείο. 
Αυτό σημαίνει ότι οι μετανάστες θα μένουν σε χώρες όπως η Ελλάδα και η Ιταλία. Μάλιστα η ιταλική κυβέρνηση απειλεί να μη συμμετάσχει στη σύνοδο της ερχόμενης Κυριακής για το μεταναστευτικό, όπως γράφει επικαλούμενη κυβερνητικές πηγές η ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera στην ηλεκτρονική της έκδοση. 
Όπως διέρρευσε, η θέση του πρωθυπουργού Τζουζέπε Κόντε φέρεται να είναι ότι αν όλα έχουν ήδη προσυμφωνηθεί, τότε είναι ανώφελο να πάρει μέρος η Ιταλία στην σύνοδο της Κυριακής που θα οργανωθεί στις Βρυξέλλες. Η Ρώμη στέλνει το μήνυμα ότι πρέπει να λάβει μέρος με ουσιαστικό τρόπο στην διαμόρφωση της ατζέντας και στην λήψη των τελικών αποφάσεων και ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να είναι αποκλειστικό προνόμιο της Γερμανίας και της Γαλλίας. 
Ο Ιταλός υπουργός εσωτερικών, Ματέο Σαλβίνι, δήλωσε ότι «αν τα πράγματα έχουν όντως έτσι, καλά θα κάνουμε να μην ξοδέψουμε ούτε τα χρήματα του εισιτηρίου». Επιπλέον, θα ενισχυθούν οι έλεγχοι σε αεροδρόμια, σιδηροδρομικούς σταθμούς και σταθμούς λεωφορείων. 
Σύμφωνα με το τελικό σχέδιο που επικαλείται το Γαλλικό Πρακτορείο, στη μίνι Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ για το προσφυγικό που θα διεξαχθεί την Κυριακή στις Βρυξέλλες με τη συμμετοχή των ηγετών της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Ελλάδας, της Ισπανίας, της Μάλτας, της Βουλγαρίας, του Βελγίου και της Ολλανδίας, θα αποφασιστεί μία πιο σκληρή προσέγγιση για τους αιτούντες άσυλο που θα συνεχίσουν να ταξιδεύουν στους κόλπους της ΕΕ. 
«Οι μονομερείς και ασυντόνιστες ενέργειες όχι μόνο θα είχαν λιγότερα αποτελέσματα αλλά θα μπορούσαν να απειλήσουν την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα επιτεύγματα της συνθήκης Σένγκεν», όπως αναφέρει, μεταξύ άλλων, το ευρωπαϊκό σχέδιο. 
Σύμφωνα με το Reuters τα εννέα βασικά σημεία του προσχεδίου έχουν ως εξής: 
  1. Οι δέκα προειδοποιούν να μη λαμβάνονται «μονομερή και ασυντόνιστα μέτρα» για τη μετανάστευση, όπως αυτά που πρότεινε το CSU. 
  2. Με στόχο την μείωση των αφίξεων, συμφωνούν να αυξήσουν τις δαπάνες για την αποτελεσματικότερη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, διαθέτοντας περισσότερους πόρους και εξοπλισμό στα κοινά τους σύνορα και στην ακτοφυλακή, ώστε μέχρι το 2020 να έχει συγκροτηθεί δύναμη 10.000 προσώπων. 
  3. Για το ίδιο σκοπό, θα συνεργαστούν ευρύτερα με χώρες όπως η Αλγερία, η Αίγυπτος, η Λιβύη, το Μαρόκο, ο Νίγηρας και η Τυνησία, ώστε «να μειωθούν περισσότερο οι αφίξεις στην ΕΕ». 
  4. Θα υποστηρίξουν την παράταση των κοινών θαλάσσιων επιχειρήσεων στη Μεσόγειο, εκπαιδεύοντας την ακτοφυλακή της Λιβύης και θέτοντας αυστηρούς περιορισμούς στην έκδοση βίζας σε χώρες που αρνούνται να δεχθούν πίσω πολίτες τους, η αίτηση ασύλου των οποίων έχει απορριφθεί. 
  5. Θα προσφέρουν μεγαλύτερη υποστήριξη, οικονομική ή άλλη, σε χώρες πρώτης γραμμής όπως η Ιταλία και η Ελλάδα. 
  6. Θα υποστηρίξουν «την αύξηση των δυνατοτήτων προστασίας και υποδοχής προσφύγων και μεταναστών από χώρες εκτός ΕΕ. 
  7. Θα καταπολεμήσουν τις «δευτερογενείς μετακινήσεις» των αιτούντων ασύλου σε άλλες χώρες της ΕΕ και θα συμφωνήσουν να εντείνουν τους ελέγχους σε σταθμούς λεωφορείων και τρένων, καθώς και στα αεροδρόμια της ΕΕ. 
  8. Θα αποφασίσουν να χορηγούν κοινωνικά επιδόματα μόνον σε αιτούντες ασύλου που παραμένουν στην χώρα που χειρίζεται την υπόθεσή τους. 
  9. Θα συμφωνήσουν στη σύναψη διμερών συμφωνών για «επανεισδοχές και μεταφορές» και θα καθιερώσουν νέες διαδικασίες για να διευκολύνουν την επιστροφή αιτούντων ασύλου στις χώρες όπου υπέβαλαν την αίτησή τους. 
Υπό ασφυκτική πίεση η Μέρκελ για το προσφυγικό 
 Η Γερμανίδα καγκελάριος βρίσκεται υπό ασφυκτική πίεση με τον υπουργό Εσωτερικών, ηγέτη των Χριστιανοκοινωνιστών, Χορστ Ζεεχόφερ να της έχει διορία έως το τέλος Ιουνίου για να υπάρξει μία ευρωπαϊκή λύση στο θέμα του προσφυγικού. 
Διαφορετικά την έχει απειλήσει ότι θα τινάξει στον αέρα τον «μεγάλο συνασπισμό» (Groko). 
Την Κυριακή το απόγευμα, η Μέρκελ θα συναντηθεί στις Βρυξέλλες με αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων χωρών που πλήττονται ιδιαίτερα από το πρόβλημα, όπως Ελλάδα, Ιταλία, Γερμανία, Γαλλία, Αυστρία, Βουλγαρία και Ισπανία. 
Η σύνοδος θα πραγματοποιηθεί πριν από τη σύγκληση του τακτικού Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που έχει οριστεί για τις 28 και 29 Ιουνίου. Στο μεταξύ,ο Αυστριακός καγκελάριος Σεμπάστιαν Κουρτς και οι ηγέτες της ομάδας των χωρών του Βίζεγκραντ (Τσεχία, Σλοβακία, Πολωνία και Ουγγαρία) πρόκειται να συναντηθούν σήμερα στη Βουδαπέστη για να συζητήσουν το μεταναστευτικό.

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2018

Με το καντάρι ζυγίζουν και ξεπουλάνε κομμάτι – κομμάτι την Ελλάδα...

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΕΛΛΑΔΑ 
 
Φίλες και φίλοι, μας γέλασαν…
Με το καντάρι ζυγίζουν και ξεπουλάνε κομμάτι – κομμάτι την Ελλάδα. Ό,τι τους ζητήσουν οι ξένοι, το υπογράφουν με ευχαρίστηση και το δίνουν, για λίγα γραμμάρια εξουσίας. Τέτοια κατάντια. Κι αυτό τον βρώμικο ρόλο τον έχουν αναλάβει «αριστεροί» Έλληνες. Αν μπορεί κανείς να θεωρήσει Έλληνες τέτοιους ανθρώπους. Ο κόσμος τους πήρε για κάποιους άλλους και έτσι τους... ψήφισε. Αφού είχε απελπιστεί και απαυδήσει από όλους τους προηγούμενους.
Ποτέ η δύστυχη πατρίδα, που πορεύεται από το 1828, ας πούμε, ως ελεύθερο κράτος, δεν έχει αντικρύσει μπροστά της τέτοιο συρφετό λωποδυτών.
Δεν θέλω να πιστέψω ότι αυτή η «ποιότητα» αντιστοιχεί σε ολόκληρο το φάσμα της εγχώριας αριστεράς. Θα ήταν κρίμα, για εκείνους τους ρομαντικούς νέους, που σε άλλους καιρούς θυσιάστηκαν.
Βιώνουμε την πιο ακραία μορφή του ορισμού της υποτέλειας, του ψεύδους, της γελοιότητας και της ντροπής. Δεν είναι η Ελλάδα αυτό το πράγμα, που ανεμίζει σαν κουρέλι στον ορίζοντα. Είναι το είδωλό της ποδοπατημένο. Είναι το σκιάχτρο της. Η Ελλάδα που γνωρίζουμε και αγαπάμε, συμπυκνώνει αρετές, περηφάνια, μεγαλείο συναισθημάτων, αξιοπρέπεια, κλείνει μέσα της μνήμες, λαϊκές παραδόσεις, εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες, σύγχρονο πνευματικό πολιτισμό, που όλα μαζί καταλήγουν σε Ήθος. Ελληνικό ήθος και ευγένεια, τα πολυτιμότερα στοιχεία μαζί με τη γλώσσα, που τα δένει διαχρονικά το νήμα της αντοχής και της συνέχειας.
Αναρωτιέμαι, με αυτή την τεράστια ζημιά που γίνεται καθημερινά, αν θα μπορέσει ποτέ να αναστηθεί ο τόπος, ή θα μας συμπαρασύρει στον βυθό, η φρικαλέα κατάσταση που μας έχει επιβληθεί.
Αναρωτιέμαι ακόμα, αν υπάρχει Πρόεδρος Δημοκρατίας, αν υπάρχουν θεσμοί του πολιτεύματος, αν υπάρχει κάποιος να σηκωθεί επιτέλους όρθιος και να μιλήσει. Δεν το βλέπω. Βλέπω την κατρακύλα προς τον όλεθρο. Χάθηκε η Μακεδονία, χωρίς να υπάρξει σοβαρή αντίσταση και δεν ξέρω, τι άλλο έχει σειρά. Ξεσηκώθηκε βέβαια ο ελληνικός λαός. Αλλά ποιος τον λογαριάζει; Εδώ διατάζουν οι Γερμανοί και το ΝΑΤΟ. Όπως πάμε, σε λίγο οι Γερμανοί θα μας ορίσουν και στρατιωτικό διοικητή, αν και γίνεται η δουλειά τους με τα πολιτικά ανδρείκελα τα δικά μας. Αυτό με κάνει να πιστεύω, ότι ο λαός και το πολιτικό μας σύστημα βρίσκονται απέναντι ο ένας από τον άλλο. Πορεύονται παράλληλα σε δύο διαφορετικές όχθες και τους χωρίζει χάσμα αγεφύρωτο…
Με τρομάζει το μέλλον, αν δεν σταματήσει το συντομότερο αυτό το κακό. Δεν αντέχεται τέτοια ταπείνωση και τέτοιος εξευτελισμός.
Αχ πατρίδα ακριβή και χαμένη
ταξιδεύεις με μαύρο πανί
CD «Ο Φιλόπατρις»

YΓ. Θέσατε υπό αποκλεισμό την μουσική μου, από τα μέσα που ορίζετε (ΕΡΤ, Φεστιβάλ Αθηνών, Μέγαρο Μουσικής, Υπουργείο Πολιτισμού κ.λπ., κ.λπ.) ΄Έχω υποστεί και στο παρελθόν τα ίδια από Γερουλάνους και λοιπούς… Να ξέρετε, ο χρόνος έχει άλλους κανόνες και είναι απέναντι σε τέτοια κόλπα. Θα δούμε στο τέλος, πού θα βρίσκεστε εσείς και πού η μουσική μου. Υπομονή…

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018

10 + 1 λύσεις για τα λεφτά των συντάξεων...

10 + 1 λύσεις για τα λεφτά των συντάξεων

Χρήστος Ξανθάκης
του Χρήστου Ξανθάκη

Όλο για τις συντάξεις ακούμε τελευταία, θα κοπούν, δεν θα κοπούν, τι είπε η Μέρκελ, τι απάντησε ο Μοσκοβισί, τι τραγούδησε ο Τσακαλώτος, δεν έχει τέλος αυτό το... γαϊτανάκι. 
Ως και γνωστός συνάδελφος δημοσιογράφος βγήκε και πρότεινε να προχωρήσουν οι περικοπές γιατί οι ηλικιωμένοι και οι ηλικιωμένες (οι γέροι και οι γριές για όσους μιλάνε ελληνικά) τις ζήσανε τις ζωές τους, σώθηκε το λαδάκι τους, και τώρα πρέπει να καλοπεράσουν οι νεώτεροι. Να τα πάρουν αυτοί τα λεφτά και να τα φάνε!
Πράγμα το οποίον ακούγεται ενδιαφέρον ως ιδέα, αλλά δεν είναι πια και η μοναδική λύση στο ζήτημα. Υπάρχουν και άλλες διέξοδοι, που επεξεργάστηκε με το σατανικό μυαλό του ο ρεπόρτερ Ξανθάκης και τις παραθέτει πιο κάτω. Απολαύστε υπεύθυνα!

1) Να τα πάρει ο Αχιλλέας Μπέος.
(Τόσα και τόσα έχει τραβήξει απ’ τα κουμμούνια ο δήμαρχος Βόλου. Ως και έκπτωτο τον κηρύξανε. Αν λάβει όμως τα λεφτά απ’ τις συντάξεις, θα κάνει πραγματικότητα τις υποσχέσεις του και θα μεταμορφώσει τη Μαγνησία σε Μονακό).

2) Να τα χαρίσουμε στους παπάδες.
(Αφού στους παπάδες θα καταλήξουν κάποια στιγμή, ούτως ή άλλως. Γιατί να το καθυστερούμε;)

3) Να τα κάνουμε ΕΣΠΑ.
(«Ένα ΕΣΠάκι φίλε είναι μόνο μια στιγμή, αλλά μπορεί να γίνει μια ολόκληρη ζωή», είχε πει ο Παύλος Σιδηρόπουλος. Και είχε δίκιο. Όλος αυτός ο κόσμος που έπεσε στα νύχια των ΕΣΠΑ, δεν πρέπει να μείνει αβοήθητος.)

4) Να τα δώσουμε στην Πανάθα.
(Χρυσό παιδί αυτός ο Παϊρότζ, ν’ ανοίγεις σπίτι, νερό για πρόσφορο. Αλλά ως τώρα δεν έχει δείξει το χρώμα του χρήματος. Με τα λεφτά απ’ τις συντάξεις όμως, «σύλλογος μεγάλος, δεν υπάρχει άλλος»!)

5) Ν’ ανοίξουμε φροντιστήρια ξεβλαχέματος στον Κωστό.
(Κοντεύει μια δεκαετία που έκλεισαν τα περιοδικά του Πετράν. Πώς θα μεγαλώσουν οι νέες γενιές μέσα στο σκότος και στην άγνοια, μέσα στα ταγάρια και στα σιγκούνια;)

6) Να τα δώσουμε στον Ερντογάν για ν’ αφήσει ελεύθερους τους δύο Έλληνες αξιωματικούς.
(Κι αν δεν τα θέλει αυτός, να τα δώσουμε στον Πούτιν. Κάπου θα βρει να τα επενδύσει ο Βλαδίμηρος.)

7) Ν’ αγοράσουμε την πγδΜ και να την κάνουμε Ελλάδα.
(Να τραγουδάει ρε παιδάκι μου ο Βασίλης Καρράς το «Μακεδονία Ξακουστή» στη Γευγελή και να φιλάει το χώμα.)

8) Ν’ αγοράσουμε τη Μύκονο και να την κάνουμε Ελλάδα.
(Αυτόνομη, όπως το Άγιο Όρος, με πρωτεύουσα την Ψαρού και προεδρικό μέγαρο το Nammos.)

9) Να μηδενίσουμε τα χρέη του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ στις τράπεζες.
(Και να δώσουμε στον Τσουκάτο το γαμημένο το εκατομμύριο, να το πάει πίσω στη Siemens.)

10) Να τα δανείσουμε στον Βαρουφάκη, να κάνει τα μαγικά του, να μας τα φέρει δεκαπλά πίσω.
(Σε δραχμές, αλλά δεν πειράζει. Καλύτεροι είναι οι άλλοι που εμπιστεύονται τα bitcoins;)

10 + 1) Να τα ενθυλακώσουν οι δημοσιογράφοι
(Συγγνώμη, αλλά κάποτε πρέπει να επιβραβευθούν και όσοι λένε μόνο αλήθειες.).
 
ΥΓ του blog: …..όσο και  να χαμογελάτε έρχεται μαζί με τον Κούλη....αυτή είναι η ιδεολογία του ο άκρατος νεοφιλελευθερισμός...δεν το έκρυψε ποτέ άλλωστε...ρωτήστε και τους απόστρατους της Δ.Ελλάδας τι τους είπε ο Κικίλιας… και μιλάνε για συντάξεις, ότι δίνουν συντάξεις, τι δίνουν δηλαδή; Τα λεφτά των εργαζομένων επιστρέφουν αφού τα μάζεψαν, τα κακοδιαχειρίστηκαν, τα κούρεψαν, τα έδωσαν στους ημετέρους και σε πολιτικές τους βλέπε κομματικές τους επιλογές και τώρα κάνουν χάρη που επιστρέφουν ένα κομματάκι τους Δηλαδή για να το καταλάβεις....βάζεις τα λεφτά σου στην τράπεζα κι αυτή όταν τα θέλεις δε στα δίνει γιατί τα έφαγε...τόσο απλό είναι. Αναδιανεμητικό σύστημα με εγγυητή το κράτος σημαίνει ένα θεωρητικά κοινωνικά δίκαιο σύστημα που έχει τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα....μη ψάχνεις ποιος είναι ο ηλίθιος κοίταξε τον καθρέφτη για να δεις ποιος είναι ή άκου τα ΜΜΕ του Αλαφούζου, Σαββίδη, Βαρδινογιάννη και τις γραφίδες του Μαρινάκη για να βρεις την απάντηση.....Α! ρε μπάρμπα Κώστα Βάρναλη το πες εσύ ...στη βλακεία στηρίζεται η εξουσία αλλά ποιος σ΄ άκουσε ακόμα δυστυχώς περιμένουμε "Χάιντε θῦμα, χάιντε ψώνιο / χάιντε Σύμβολον αἰώνιο! / Ἂν ξυπνήσεις, μονομιάς /  θά ῾ρτη ἀνάποδα ὁ ντουνιᾶς."

Σάββατο, 7 Ιουλίου 2018

Οι «κρυμμένες» αλήθειες των δημοσκοπήσεων

 
Η επιλογή λύσης του Μακεδονικού από τον Αλέξη Τσίπρα ήταν μια επιλογή με πολιτικό κόστος. Και ήταν επίσης μια επιλογή που διαψεύδει εμπράκτως το αφήγημα της ΝΔ περί κυβέρνησης «εθνολαϊκιστών, γατζωμένων στην καρέκλα».
Επί του παρόντος ο ΣΥΡΙΖΑ πληρώνει το πρώτο και περιμένει να καρπωθεί το δεύτερο. «Το πολιτικό τίμημα για τη συμφωνία των Πρεσπών, δημοσκοπικά τουλάχιστον, δείχνει μέχρι στιγμής κατά τι βαρύτερο του αναμενόμενου», λέει χαρακτηριστικά έμπειρος πολιτικός αναλυτής με εμπλοκή στους κυβερνητικούς σχεδιασμούς.
Η διαπίστωση αυτή, ωστόσο, δεν ανησυχεί βαθιά το Μαξίμου. Πρώτον, διότι θεωρούν πως οι κραδασμοί θα απορροφηθούν και η εν θερμώ συναισθηματική φόρτιση - πέραν των κατευθυνόμενων επεισοδίων - θα υποχωρήσει όταν εξηγηθούν, αναδειχθούν επαρκώς και εμπεδωθούν τα θετικά στοιχεία της συμφωνίας Τσίπρα - Ζάεφ. Δεύτερον, διότι στο κυβερνητικό επιτελείο διατηρείται η ευρεία πεποίθηση πως οι εκλογές δεν θα κριθούν εν τελεί στο Μακεδονικό.
«It’s the economy stupid»
«Ισχύει κι εδώ το «it’s the economy stupid”, είναι το χαρακτηριστικό σχόλιο κυβερνητικού παράγοντα που αποτυπώνει και την εκτίμηση πως το παιχνίδι θα κριθεί στην οικονομία και την μεταμνημονιακή ανάταξη. Το μήνυμα αυτό έδωσε καθαρά και ο πρωθυπουργός στη Βουλή και οι πληροφορίες λένε ότι θα το πράξει ακόμα πιο έντονα το επόμενο διάστημα, με «ολοκληρωτική στροφή στην οικονομία».
Οι σχεδιασμοί και οι εκτιμήσεις αυτές δεν είναι ασύνδετες με το δεύτερο και τρίτο επίπεδο ανάλυσης των δημοσκοπήσεων, μυστικών και φανερών, που μάλλον για προφανείς λόγους δεν αναδεικνύονται από τα φιλικά προς την αντιπολίτευση media. «Οι κρυμμένες αλήθειες των δημοσκοπήσεων δείχνουν δύο καταλύτες – τις συσπειρώσεις και την προέλευση της αδιευκρίνιστης ψήφου», λέει χαρακτηριστικά κυβερνητικός παράγοντας. Και από αυτήν την οπτική επισημαίνονται και τα σχετικά στοιχεία από την τελευταία δημοσκόπηση που είδε το φως της δημοσιότητας, τις εξαμηνιαίες τάσεις της MRB.
 
Οι συσπειρώσεις και η αδιευκρίνιστη ψήφος
Η μέτρηση δίνει στην πρόθεση ψήφου ποσοστό 21,2% στον ΣΥΡΙΖΑ και 31% στην ΝΔ και φέρνει την διαφορά τους στις 9,8 μονάδες – ήτοι, σε ποσοστό κατά 0,4% υψηλότερο από εκείνο του περασμένου Δεκεμβρίου.
Στις συσπειρώσεις όμως η ΝΔ χτυπά «ταβάνι» με ποσοστό 91% (για την ακρίβεια 90,9%), ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει ακόμη στο εξαιρετικά χαμηλό 58,8%. Σ’ αυτή την εικόνα, δε, έρχεται να προστεθεί και ένα ποσοστό 15,5% της αδιευκρίνιστης ψήφου που αποτελείται από ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ του 2015, το οποίο υπέδειξε ως κομβικό παράγοντα και ο ίδιος ο διευθύνων σύμβουλος της MRB Δημήτρης Μαύρος. Όπως λέει, πρόκειται για ένα σώμα ψηφοφόρων, που ανήκει στην παραγωγική ηλικία 45-55, ενώ με ποσοστό 65%- 35% στην αδιευκρίνιστη ψήφο επικρατούν οι γυναίκες.
Απ΄ όλα τα στοιχεία και τις συγκριτικές αναλύσεις προκύπτει ότι οι ψηφοφόροι αυτοί -  που το ποσοστό τους παρουσιάζει σχετικό εύρος διακύμανσης σε κάθε μέτρηση – πολύ δύσκολα θα μετακινηθούν σε άλλο κόμμα. «Οι άνθρωποι αυτοί είτε θα συσπειρωθούν και θα επιστρέψουν στον ΣΥΡΙΖΑ, είτε θα επιλέξουν την αποχή. Και το τι θα κάνουν τελικά ανάμεσα στα δύο θα εξαρτηθεί από την οικονομία», επισημαίνει χαρακτηριστικά άλλος, έμπειρος δημοσκόπος, επισημαίνοντας ότι στην πλειοψηφία τους πρόκειται για πολίτες που έχουν πληγεί βαθιά, προσωπικά και οικογενειακά, από την κρίση και δεν θα συγκινηθούν πολιτικά εάν δεν δουν απτή προοπτική βελτίωσης.
Με δεδομένο, δε, ότι η υψηλή αποχή ευνοεί καθαρά τον στόχο της ΝΔ για αυτοδυναμία, η μάζα αυτών των ψηφοφόρων φαίνεται να καθοδηγεί και την επιλογή της σκληρής πόλωσης από την πλευρά της αξιωματικής αντιπολίτευσης παρά την υψηλή της συσπείρωση: Στην ΝΔ γνωρίζουν ότι έχουν ελάχιστες ελπίδες να προσελκύσουν αυτούς τους ψηφοφόρους, αλλά πολώνουν το κλίμα, για να ανακόψουν την συσπείρωσή τους και την ενδεχόμενη επιστροφή τους στον ΣΥΡΙΖΑ και, αν μη τι άλλο, να τους οδηγήσουν στην αποχή.
Ακριβώς αυτή την πιθανότητα επιχειρεί από την πλευρά της να αποτρέψει η κυβέρνηση, εξ ου και η στροφή της ατζέντας στην οικονομία και σε θετική ατζέντα. Η αύξηση του κατώτατου μισθού, η επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, η «13η σύνταξη» (κοινωνικό μέρισμα), και οι φορολογικές ελαφρύνσεις αποτελούν τα πρώτα όπλα αυτής της επιχείρησης, ενώ παραμένει βεβαίως πάντοτε στην πρώτη γραμμή η προσπάθεια ακύρωσης των ψηφισμένων περικοπών στις συντάξεις.
Όλα αυτά – ή τουλάχιστον τα περισσότερα – θα πάρουν συγκεκριμένη μορφή στις εξαγγελίες Τσίπρα στην ΔΕΘ. Και στις πρώτες δημοσκοπήσεις του φθινοπώρου θα μετρηθεί και η πραγματική δυναμική τους…

Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2018

Αλήθειες και ψέματα γύρω από την ελάφρυνση του δημόσιου χρέους

 
 
Παράλληλα με τις γραβάτες για τις φιέστες στο Ζάππειο η κυβέρνηση κατά την προσφιλή της τακτική κυκλοφόρησε τα γνωστά non paper με την επιχειρηματολογία της για το θέμα, ενώ παράλληλα ο προσφιλής της τύπος τα αναπαράγει επεκτείνοντας τη κυβερνητική άποψη ακόμα περισσότερο.
Τα βασικά στοιχεία της κυβερνητικής επιχειρηματολογίας συνοψίζονται στα ακόλουθα:
 
10ετης επιμήκυνση δανείου EFSF
Για το δάνειο του EFSF δίνεται περίοδος χάριτος 10 ετών. Η αποπληρωμή του ξεκινά από το 2033 αντί του 2023. Kατ’ αυτό τον τρόπο αυξάνεται ο χρόνος ωρίμανσης όλων των ομολόγων του συγκεκριμένου δανείου επίσης κατά μία δεκαετία.
Αυτό είναι το μοναδικό ουσιαστικό “νέο” μέτρο ελάφρυνσης του χρέους που έλαβε το Eurogroup. Μετατόπιση στο μέλλον των δόσεων αλλά μόνο για αυτό το δάνειο ύψους 100 δισ. ευρώ περίπου. Όλα τα άλλα δάνεια παραμένουν ως έχουν, όπως και όλα τα άλλα στοιχεία του συγκεκριμένου δανείου με σημαντικότερο το κυμαινόμενο επιτόκιο. Δηλαδή η “υπόσχεση” για σταθερό επιτόκιο, μέσω παραγώγων από τον ESM που θα μετέτρεπε το επιτόκιο σε σταθερό, με ύψος 1% “ξεχάστηκε” στην πορεία των διαπραγματεύσεων.
Η όλη διαδικασία διαπραγμάτευσης από την κυβέρνηση έχει σαν συνέπεια να μείνει εκτός συζήτησης η διαγραφή χρέους και να έχει αποκλειστεί για το μέλλον. Έτσι με το μέτρο της επιμήκυνσης τα μόνα που “πέτυχε” η κυβέρνηση είναι: α) να εμφανιστεί βιώσιμο το χρέος για την περίοδο μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 2030, β) να μεταφέρει την αποπληρωμή του χρέους στις επόμενες γενιές και γ) να αυξήσει τους τόκους με τους οποίους θα επιβαρυνθεί η χώρα και θα καρπωθούν οι δανειστές, μάλιστα με επιτόκιο (με τα σημερινά δεδομένα) της τάξης του 2,5% και όταν θα εξυπηρετείται το δάνειο… βλέπουμε. Η μετακύλιση ενός τόσο μεγάλου χρέους (το 1/3 σχεδόν του συνόλου) στις επόμενες γενιές, από μια κυβέρνηση με κριτήριο τα τρέχοντα πολιτικά της παιχνίδια αποτελεί τουλάχιστον ανήθικη πολιτικά πρακτική.
 
Επιστροφή των κερδών της ΕΚΤ από τα ελληνικά ομόλογα
Αποφασίστηκε να επιστραφεί σταδιακά ποσό ύψους 4,8 δισ. ευρώ που είναι τα κέρδη της ΕΚΤ και των κρατικών κεντρικών τραπεζών από τα ελληνικά ομόλογα που αγόρασαν, σε χαμηλές τιμές την περίοδο 2010-2011, τα οποία εξοφλούνται στη λήξη τους από το δημόσιο στην ονομαστική τους αξία έκδοσης (100%).
Πρόκειται για ένα “ξαναζεσταμένο” μέτρο. Αρχικά είχε αποφασιστεί το 2012. Η Ελλάδα έλαβε την πρώτη δόση και μετά σταμάτησαν οι επιστροφές χωρίς να απαιτήσουν τα ποσά οι ελληνικές κυβερνήσεις. Την κύρια ευθύνη  έχει η παρούσα κυβέρνηση, η οποία στις διαδικασίες των διαπραγματεύσεων αποδεχόταν τη μη επιστροφή των ποσών που ήδη είχαν πληρωθεί. Έτσι σήμερα εμφανίζει ως “επιτυχία” της κάτι που έπρεπε να έχει ήδη γίνει και για το οποίο η χώρα σε όλη αυτή την περίοδο είχε κόστος χρήματος για κεφάλαια που έπρεπε να έχει εισπράξει προ πολλού χρόνου.
 
Οι δαπάνες εξυπηρέτησης του χρέους θα είναι σε χαμηλά επίπεδα.
Οι κυβερνητικές πηγές αναφέρουν ότι πληρωμές  τόκων και κεφαλαίου στο “μεσοπρόθεσμο διάστημα δεν θα υπερβαίνουν το 15% του ΑΕΠ μέχρι το 2042 και το 20% από εκεί και πέρα.” Τα νούμερα αυτά πηγάζουν από τη γενική διατύπωση – επιδίωξη των κειμένων των θεσμών εδώ και ένα και πλέον χρόνο επί του θέματος. Είναι τα “λογικά” επίπεδα εξυπηρέτησης χρέους που θεωρείται βιώσιμο. Στις κυβερνητικές αναφορές δεν έχουν καμία τεκμηρίωση καθώς το πόσο θα είναι το ΑΕΠ σύμφωνα με τις σχετικές αντικρουόμενες προβλέψεις αποτελεί ένα ακόμα γρίφο στο ελληνικό πρόβλημα.
Αν ήταν έτσι τα νούμερα δεν θα υπήρχε λόγος για να αντιδρά το ΔΝΤ και με τελικό αποτέλεσμα να απέχει από το σκέλος της χρηματοδότησης του 3ου μνημονίου και να συνεχίζει να παραμένει ως σύμβουλος.  Αφήνουμε  εκτός συζήτησης τον αριθμητή (ετήσια τοκοχρεολύσια) του κλάσματος (δαπάνες εξυπηρέτησης χρέους / ΑΕ) που θα διαμορφωθεί όχι με τα σημερινά ευνοϊκά επιτόκια αλλά με τα μελλοντικά, σε ένα  διεθνές περιβάλλον ανόδου επιτοκίων και χωρίς παρεμβάσεις της ΕΚΤ μέσω της ποσοτικής χαλάρωσης. Μένουμε στον παρονομαστή το ΑΕΠ. Από που προκύπτει η αισιοδοξία για ανάπτυξη του ΑΕΠ και τη μείωση του κλάσματος όταν η ίδια η Κομισιόν στην έκθεση για την βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, που δημοσιοποίησε, με στοιχεία πριν την απόφαση του Eurogroup, μείωσε το ρυθμό μεταβολής του ΑΕΠ μετά το 2022 σε 1% ετησίως!!! Να σημειώσουμε ότι η Κομισιόν τρεις μήνες πριν τον Μάρτιο 2018 υπολόγιζε αύξηση του ΑΕΠ 1,5% για την περίοδο 2023-2030 και 1,25% στη συνέχεια. Και μόνο αυτό το μέγεθος αρκεί για να γίνει κατανοητό πόσο “επικοινωνιακά” και όχι πραγματικά είναι τα νούμερα που παρουσιάζει η κυβερνητική προπαγάνδα.
 
Επανάπαυση στο “μαξιλάρι” των 24,1 δισ. ευρώ για έξοδο στις αγορές.
Η κυβέρνηση εκτιμά ότι με το ποσό των 9,5 δισ. από την τρέχουσα δόση του, τα χρήματα που έχει συγκεντρώσει από τις δύο τελευταίες εκδόσεις τίτλων και τα έχει ως απόθεμα και τα ποσά όλων των δημόσιων φορέων  που τους υποχρέωσε να τα τοποθετήσουν στην Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ) για να μπορεί να τα χρησιμοποιήσει συγκεντρώνει το ποσό των 24,1 δισ. Με αυτό εκτιμά ότι “οι χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας είναι καλυμμένες για την επόμενη διετία τουλάχιστον ακόμη και στο πιο αρνητικό σενάριο, μη έκδοσης νέων ομολόγων.”
Όμως αυτό είναι μια πολλή μερική “αλήθεια” καθώς υποκρύπτει ότι: α) Το ποσό των 9,5 δισ. ευρώ από τον ESM δεν έχει δοθεί με “λευκή επιταγή” αλλά στη βάση συγκεκριμένων δεσμεύσεων με ρήτρες και σύμφωνα με αυτές προβλέπεται η δυνατότητα με απόφαση του ESM να αλλάξει η χρήση. Άρα τα 9,5 δισ. ή τουλάχιστον όλο το ποσό δεν είναι σίγουρο για το “μαξιλάρι”. β) Το δημόσιο για τα χρήματα που ήδη έχει αντλήσει πληρώνει σημαντικά επιτόκια, μεσοσταθμικά πάνω από 4% και συνεπώς το να τα έχει ανενεργά, ενόψει των μελλοντικών εξόδων στις αγορές, έχει ένα κόστος που το πληρώνουμε όλοι εμείς. γ) Για την εξυπηρέτηση των σχεδιασμών της κυβέρνησης, που υποτάχθηκε στους δανειστές και το παίζει “δύσκολη” στην πιστωτική γραμμή για να ισχυρίζεται στα λόγια ότι έχουμε “καθαρή έξοδο” από τα μνημόνια, υποχρεώθηκαν όλοι οι οργανισμοί του δημοσίου να καταθέσουν τα διαθέσιμά τους στην ΤτΕ. Αποτελέσματα σημαντική μείωση των καταθέσεων στις εμπορικές τράπεζες άρα μηδενικές, στις παρούσες συνθήκες δυνατότητες χρηματοδότησης της οικονομίας και φυσικά αδυναμία των δημόσιων οργανισμών να υλοποιήσουν τον όποιο σχεδιασμό τους με την απαιτούμενη ελευθερία.
 
Δεν αναλάβαμε δεσμεύσεις εκτός τα πλεονάσματα
Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι μοναδική της δέσμευση είναι τα πλεονάσματα τα οποία τα προσδιορίζει μέχρι το 2022, “ευτελίζει” τις δεσμεύσεις ως προς τις μεταρρυθμίσεις και καταλήγει “πουθενά δεν υπάρχει δέσμευση για εφαρμογή μέτρων δημοσιονομικού χαρακτήρα. Πράγμα που με απλά λόγια σημαίνει ότι η Ελλάδα έχει μονάχα μία ισχυρή δημοσιονομική δέσμευση, αυτή του 3,5%. Τα μέσα για την επίτευξη των στόχων αποτελούν πλέον επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης.”
Αποκρύπτουν ότι α) η δέσμευση για τα πλεονάσματα φτάνει μέχρι το 2060 (2,2% ετησίως μετά το 2022), β) έχουν ήδη νομοθετήσει μέτρα που θα εφαρμοστούν στην πορεία σε συγκεκριμένες ημερομηνίες (μείωση συντάξεων, μείωση αφορολόγητου) και αυτόματους ρυθμιστές (κόφτης δαπανών) όταν υπάρχει απόκλιση μεταξύ στόχου πλεονάσματος και επίτευξης. Το ποια μέτρα θα επιλεγούν, που ισχυρίζονται ότι αποτελούν επιλογή της κυβέρνησης, είναι γνωστά. Όπως είναι γνωστά τα μέτρα που οι ίδιοι εισηγούνταν όλα αυτά τα χρόνια και ποιους έπλητταν. Ο ίδιος ο Τσακαλώτος έχει ομολογήσει ότι “συνειδητά υπερφορολογήσαμε….” γ) η επίτευξη τέτοιων πλεονασμάτων και για τόσο χρονικό διάστημα δεν έχει επιτευχθεί στην παγκόσμια ιστορία… και όπως ισχυρίζεται κάθε σοβαρός αναλυτής η επίτευξή τους σημαίνει πολύ χαμηλούς ρυθμούς αν όχι μηδενικούς μεγέθυνσης του ΑΕΠ. Προαναφέραμε ήδη την εκτίμηση της Κομισιόν για 1% από το 2023.
 
Τι δεν είπε η κυβέρνηση
  • Ότι “ξέχασαν” όλοι στη συζήτηση για την ελάφρυνση του χρέους την πρόταση της Γαλλίας, για σύνδεση της αποπληρωμής του με την πορεία μεγέθυνσης του ΑΕΠ. Μπορεί να μην έλυνε το πρόβλημα ουσιαστικά (διαγραφή) αλλά τουλάχιστον δημιουργούσε προϋποθέσεις για κάποια ανάπτυξη.
  • Τη μετατροπή των επιτοκίων των δανείων των μνημονίων (πλην ΔΝΤ) από κυμαινόμενα σε σταθερά. Και αυτή η πρόταση που συζητιόταν επί ένα και πλέον χρόνο “ξεχάστηκε”.
  • Το ΔΝΤ δεν συμφωνεί με τα μέτρα και κρίνει ότι με τη μεταφορά των δόσεων το μετά το 2033 εξασφαλίζεται η βιωσιμότητα του χρέους μέχρι τότε αλλά μετά δεν το θεωρεί βιώσιμο. Αντίστοιχη είναι και η εκτίμηση της ΕΚΤ. Και οι δύο θα συντάξουν εκθέσεις βιωσιμότητας για να καθορίσουν τη στάση τους.
  • Οι αγορές κάθε άλλο παρά εκτίμησαν θετικά την απόφαση για το χρέος. Τα επιτόκια συνεχίζουν να κινούνται στα ίδια επίπεδα όπως και πριν και παράλληλα επενδυτές και αναλυτές διαπιστώνουν εγγενή αδυναμία στην οικονομία για ανάπτυξη, καθώς δεν θα υπάρχουν πόροι αφού όλα θα πηγαίνουν για τα επόμενα 42 στα πλεονάσματα για τη μείωση του χρέους.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τη διαχείριση του θέματος δημόσιο χρέος έβαλε ταφόπλακα στη διαγραφή του, οδηγεί τη χώρα και το λαό σε μακροχρόνια, τουλάχιστον μέχρι το 2060, φτώχεια, υπονομεύει το μέλλον της χώρας και των επόμενων γενεών και αρκείται, για επικοινωνιακούς λόγους, σε non paper και φιέστες με γραβάτες αρκεί να παρατείνει την παραμονή της στην “καρέκλα” έστω και για λίγο…

Κυριακή, 1 Ιουλίου 2018

14 Αφρικανικές χώρες υποχρεώνονται από τη "δημοκρατική" Γαλλία να καταβάλουν Φόρο Αποικίας...



AΠΟ ΤΟ "PRESS-GR"
Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

Προχθές... περί τους 100 άνθρωποι πνίγηκαν μετά το ναυάγιο σκάφους που
μετέφερε παράνομους μετανάστες ανοικτά των δυτικών ακτών της Λιβύης...
Δεν πνίγηκαν γιατί κανένας δεν τους διέσωσε...
Δολοφονήθηκαν γιατί τους εξώθησαν να ξεκινήσουν...
Δολοφονήθηκαν γιατί οι επαγγελματίες "αντιρατσιστές"
εργάζονται για φθηνό κρέας στις αναπτυγμένες χώρες...
Δολοφονήθηκαν από τους "αντιεθνικιστές" του Σόρος...
Δολοφονήθηκαν από την "πολιτισμένη" δύση
και πρωτίστως τη νεοαποικιοκρατική Γαλλία!

Πόσοι άραγε γνωρίζουν πως η "δημοκρατική" Γαλλία διαχειρίζεται περισσότερα από  500 δισεκατομμύρια δολάρια Αφρικανικών χρημάτων από το Γαλλικό Υπουργείο Οικονομικών και κανείς δεν μιλάει ή αναδεικνύει -ούτε η σε διατεταγμένη υπηρεσία "αντιρατσιστική" δημοσιογραφία και τα ΜΜΕ- αυτή τη σκοτεινή πλευρά της πάλαι ποτέ Γαλλικής αυτοκρατορίας;
Αυτή η Γαλλική "διαχείριση" επιτρέπει στα αφρικανικά κράτη να έχουν πρόσβαση μόνον στο 15% των δικών τους χρημάτων τους κάθε χρόνο. Εάν χρειάζονται περισσότερο ξένο νόμισμα, συνάλλαγμα, πρέπει να δανείζονται με τιμές και τόκους ελεύθερης αγοράς στο 65% των δικών τους χρημάτων που κρατούνται και χρησιμοποιούνται από το Γαλλικό Δημόσιο Ταμείο, το Γαλλικό Υπουργείο Οικονομικών.
Στη "μεγάλη ευρωπαϊκή δημοκρατική οικογένεια" του 21ου αιώνα υπάρχει μια χώρα, η Γαλλία του "πνεύματος και του φωτός", της Μασσαλιώτιδας, που συνεχίζει ανεπιφύλακτα να εκμεταλλεύεται πολλούς αφρικανικούς λαούς, με αποκλειστικό σκοπό το χρηματοπιστωτικό σύστημα με πλήρη παραβίαση του ίδιου του"φιλελεύθερου και δημοκρατικού" Γαλλικού Συντάγματος αλλά και των...
κανόνων του διεθνούς ελεύθερου εμπορίου.
Αυτό το διεστραμμένο σύστημα στην υπηρεσία του υπερεθνικού κεφαλαίου καταγγέλλεται και από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά η Γαλλία δεν είναι διατεθειμένη να θέσει τέρμα σε αυτό το αποικιακό σύστημα που προσφέρει κάθε χρόνο ένα θησαυροφυλάκιο περίπου 500 δισεκατομμυρίων δολαρίων που προέρχεται από την Αφρική.

 
Jaques Chirac: «Οφείλουμε να είμαστε έντιμοι και ν' αναγνωρίσουμε ότι μεγάλο μέρος του χρήματος των δικών μας τραπεζών προέρχεται από την λειτουργία της οικονομίας στην αφρικανική ήπειρο».

Σήμερα υπάρχουν 14 Αφρικανικές χώρες που εξακολουθούν να υποχρεώνονται από τη "δημοκρατική" Γαλλία να καταβάλουν τον Φόρο Αποικίας.
Σήμερα υπάρχουν 14 Αφρικανικές χώρες που εξακολουθούν να υποχρεώνονται από τη "δημοκρατική" Γαλλία να καταθέτουν το το 85% των συναλλαγματικών διαθεσίμων τους στη Γαλλική Κεντρική Τράπεζα που ελέγχεται από το Υπουργείο Οικονομικών στο Παρίσι κι ανήκει στους Ρότσιλντ.
Το Τόγκο (Δημοκρατία του Τόγκο) κι άλλες 13 Αφρικανικές χώρες υποχρεώνονται να πληρώνουν Αποικιακό Φόρο στη Γαλλία (είδος "χρέους" για την "αποπληρωμή της ανάπτυξής" τους από την εποχή της αποικιοκρατίας).
Οι Αφρικανοί ηγέτες που αρνούνται δολοφονούνται ή ανατρέπονται με γαλλικά πραξικοπήματα.
Η Γαλλία του "πνεύματος και του φωτός" διατηρεί την πλήρη κυριαρχία των εθνικών αποθεμάτων δεκατεσσάρων (14) αφρικανικών χωρών από το 1961:  Μπενίν (πρώην Βασίλειο της Δαχομέης), Μπουρκίνα Φάσο, Γουινέα Μπισσάου, Ακτή Ελεφαντοστού, Μάλι (πρώην Γαλλικό Σουδάν), Νίγηρας, Σενεγάλη, Τόγκο, Καμερούν, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, Τσαντ, Κονγκό-Μπραζαβίλ, Ισημερινή Γουινέα και Γκαμπόν.
Οι υπάκουες στη Γαλλία κυβερνήσεις αυτών των 14 Αφρικανικών χωρών υποστηρίζονται με πλουσιοπάροχη ζωή φαραωνικού στυλ, ενώ οι λαοί ζουν την απόλυτη φτώχεια, εξαθλίωση κι απελπισία.
Μιλάμε για χώρες που ο πλουτοπαραγωγικός τους πλούτος, οι πρώτες ύλες που απομυζεί η "πολιτισμένη" δύση ξεπερνάει τον παγκόσμιο πλούτο. Και φυσικά, όπως εμείς στην "δημοκρατική" Ευρωπαϊκή Ένωση απολαμβάνουμε τα οφέλη του ευρώ, σ' αυτές τις χώρες το νόμισμα που όποιος το κατέχει έχει και την πλήρη υποταγή των χωρών που το χρησιμοποιούν -Αν θες να καταστρέψεις μια χώρα, κατέστρεψε το εθνικό της νόμισμα... Λένιν-, είναι το Γαλλικό Φράγκο (CFA franc), το
Φράγκο Δυτικής Αφρικής και το Φράγκο Κεντρικής Αφρικής.
Μια κοινή νομισματική πολιτική πλήρους εξάρτησης αυτών των χωρών από το Γαλλικό Υπουργείο Οικονομικών, χωρίς καμία αναφορά ή σχέση σε Κεντρικές Φορολογικές Αρχές όπως η UEMOA - Union Economique et Monétaire Ouest Africaine (Αφρικανική Οικονομική και Νομισματική Ένωση) ή η CEMAC - Economic and Monetary Community of Central Africa (Οικονομική και Νομισματική Κοινότητα της Κεντρικής Αφρικής).
Όλα τα είπε το Μάρτη του 2008 ο Jacques Chirac: «Η Γαλλία χωρίς την Αφρική θα ολίσθεναι στα επίπεδα μιας χώρας του τρίτου κόσμου».
Sécou Touré: «Προτιμούμε την ελευθερία στη φτώχεια, από την πολυτέλεια στη δουλεία»
Όλα ξεκινούν όταν ο Sékou Touré, ηγέτης της Γουινέας και πρώτος εκλεγμένος πρόεδρος της χώρας, αποφάσισε το 1958 να εξέλθει από την κατοχή της γαλλικής αποικιοκρατίας και να θέσει το θέμα της Εθνικής Ανεξαρτησίας της πατρίδας του.
Το Παρίσι καλεί τη Γαλλική Διοίκηση της Γουινέας να καταστρέψει σ' ολόκληρη τη χώρα οτιδήποτε εξέφραζε τα πλεονεκτήματα -σύμφωνα με τους Γάλλους αποικιοκράτες- που αποκτήθηκαν από τη γαλλική κυριαρχία.
Τρεις χιλιάδες Γάλλοι εγκαταλείπουν τη Γουινέα παίρνοντας μαζί τους καθετί που μπορούσε να μεταφερθεί.
Τα σχολεία, οι παιδικοί σταθμοί, τα δημόσια κτίρια, τα νοσοκομεία ισοπεδώθηκαν.
Τα βιβλία, τα φάρμακα, τα αυτοκίνητα, εργαλεία υποδομών κι έρευνας, τα τρακτέρ καταστράφηκαν ή τους αφαίρεσαν τμήματα που ουσιαστικά αχρηστεύτηκαν.
Τα άλογα, τα μουλάρια, οι γελάδες, τα κατσίκια, οι κότες σκοτώθηκαν στα αγροκτήματα.
Τα αποθέματα τροφίμων, όπως στάρι και καλαμπόκι, δώθηκαν στη φωτιά ή δηλητηριάστηκαν.
Εκατομμύρια άνθρωποι δολοφονήθηκαν.
Ο σκοπός αυτής της γαλλικής γενοκτονίας, αυτού του ολοκαυτώματος στη Γουινέα, που κρύβει ή αποσιωπά η ιστοριογραφία, ήταν ένα σαφές μήνυμα προς τις ολιγαρχίες των άλλων αφρικανικών γαλλικών αποικιών να μην διανοηθούν να βαδίσουν στο δρόμο της Ανεξαρτησίας του Sékou Touré.
Πραγματικά καμία άλλη χώρα δεν βρήκε ποτέ το κουράγιο ν' ακολουθήσει το παράδειγμα του μεγάλου Αφρικανού ηγέτη. Για τις νέες χώρες που θα αποκτούσαν "ανεξαρτησία" ήταν πλέον αναγκαίοι οι συμβιβασμοί και διαπραγματεύσεις με τη Γαλλία του "πολιτισμού", τη χώρα της "ελευθερίας και του φωτός".


Sylvanus Epiphanio Olympio, ο πρώτος εκλεγμένος πρόεδρος της Δημοκρατίας του Τόγκο βρήκε τον τρόπο να ηρεμήσει τη γαλλική οργή.
Ο Olympio αρνήθηκε να υπογράψει το Σύμφωνο αποικιοκρατίας που πρότεινε ο Ντε Γκολ, αλλά για να αποφύγει σφαγή και καταστροφές ανάλογες με αυτές στη Γουινέα συμφώνησε ως αντιστάθμισμα να πληρώνει ετήσιο Αποικιακό Φόρο στη Γαλλία, για τα οφέλη που απέκτησε η χώρα τους από τους Γάλλους αποικιοκράτες.
Ο Αποικιακός Φόρος που επέβαλαν οι Γάλλοι το 1963 ισοδυναμούσε με το 40% του προϋπολογισμού της χώρας.
Αυτοί ήταν οι "όροι" της Γαλλίας για να μην καταστρέψει, να μην αφήσει μια χώρα στάχτες πριν "αποχωρήσει".
Έτσι το "ανεξάρτητο" Τόγκο ζούσε τον εφιάλτη της οικονομικής αστάθειας μέχρι ν' αποφασίσει ο Olympio να εξέλθει από τη νομισματική φυλακή της Γαλλίας, το γαλλικό Φράγκο και να δημιουργήσει το Εθνικό Νόμισμα της χώρας, μοναδική προοπτική να σωθεί ο λαός από τη δυστυχία.
13 Γενάρη 1963, τρείς ημέρες μετά την κυκλοφορία του Εθνικού Νομίσματος του Τόγκο, μια ομάδα στρατιωτικών με την υποστήριξη της Γαλλίας απαγάγει τον εκλεγμένο πρόεδρο της χώρας και τον δολοφονεί.
Ο λαοπρόβλητος κι εκλεγμένος Αφρικανός ηγέτης πρόεδρος Olympio δολοφονείται από τον λοχία Etienne Gnassingbé, Γάλλο Λεγεωνάριο, που λαμβάνει την αμοιβή των 612 δολαρίων από τη γαλλική πρεσβεία στο Τόγκο.
Το όνειρο του προέδρου Olympio να οικοδομήσει μια χώρα ανεξάρτητη δεν ανταποκρινόταν στη θέληση της Γαλλίας, της "πατρίδας του φωτός και του πολιτισμού".



Στις 30 Ιούνη 1962 ο Modiba Keita, ο πρώτος εκλεγμένος πρόεδρος στο Μάλι (πρώην Γαλλικό Σουδάν) αποφασίζει νε εξέλθει από τη νομισματική φυλακή της Γαλλίας, το γαλλικό Φράγκο που έχει επιβληθεί στις οικονομίες των Αφρικανικών χωρών με την παραχώρηση "ανεξαρτησίας".
Ουσιαστικά ο ηγέτης του Μάλι ήταν προσανατολισμένος σε μια οικονομία με σοσιαλιστικά χαρακτηριστικά, που ήταν σε πλήρη διάσταση με τη πρώην κτήτορα "δημοκρατική" Γαλλία, αλλά παρά τον Αποικιακό Φόρο και τη γαλλική παγίδα του Φράγκο έδινε μια ανάσα ζωής στη χώρα και το λαό της.
Στις 19 Νοέμβρη 1968 κι ο Keita, όπως ο Olympio, ανατρέπεται από τον πραξικοπηματία υπολοχαγό της Λεγεώνας των Ξένων Moussa Traoré.


Η περίοδος της δήθεν αποχώρησης των Γάλλων κι Ευρωπαίων αποικιοκρατών και της "ανεξαρτησίας" των Αφρικανικών χωρών, η Γαλλία χρησιμοποίησε όλους τους φονιάδες της Λεγεώνας των Ξένων για δολοφονικές επιχειρήσεις και πραξικοπήματα εναντίον των νεοεκλεγέντων πρόέδρων στις χώρες που αποκτούσαν μια κάποια "ανεξαρτησία".
Την 1η Γενάρη του 1966 ο Jean-Bedel Bokassa, πρώην Γάλλος Λεγεωνάριος πραγματοποιεί πραξικόπημα εναντίον του David Dacko, του πρώτου προέδρου της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας.
Στις 3 Γενάρη 1966 ο Maurice Yaméogo, ο πρώτος πρόεδρος της "ανεξάρτητης" Άνω Βόλτα, τη σημερινή Μπουρκίνα Φάσο, είναι το νέο θύμα ενός πραξικοπήματος από τον Γάλλο Λεγεωνάριο Avboucar Sangoulé Lamizana, που είχε μια σημαντική πολεμική εμπειρία με τις γαλλικές δυνάμεις στην Ινδονησία και την Αλγερία, όταν αυτές οι χώρες πολεμούσαν για την ανεξαρτησία τους.



Στις 26 Οκτώβρη 1972 ο Mathieu Kérékou, στην ασφάλεια του προέδρου Hubert Maga, του πρώτου προέδρου της Δαχομέης (σημερινού Μπενίν) κάνει πραξικόπημα στη χώρα.
Ο Mathieu Kérékou, συμπτωματικά είχε θητεύσει στις Γαλλικές στρατιωτικές ακαδημίες από το 1968 μέχρι το 1970.



 
Τα τελευταία 50 χρόνια είχαμε 67 πραξικοπήματα σε 26 Αφρικανικές χώρες. Από αυτές τις χώρες οι 16 ήταν πρώην γαλλικές αποικίες. Αυτό σημαίνει πως το 61% των πραξικοπημάτων στην Αφρική έγιναν σε πρώην γαλλικές αποικίες. 
Σήμερα ο πλασιέ εμπόρων όπλων, πρώην υπάλληλος των Ρότσιλντ πρόεδρος Μακρόν παραδίδει μαθήματα "ανθρωπισμού" και "αντιρατσισμού" απέναντι στο φαινόμενο της λαθραίας μετανάστευσης, κυρίως από τις χώρες που καταβάλουν Φόρο Αποικίας στη Γαλλία και γαλλικές στρατιωτικές δυνάμεις στην Αφρική διευκολύνουν τη μετακίνηση των εξαθλιωμένων προς την Ευρώπη.
Βεβαίως ο "αντιρατσιστής" Μακρόν έχει κλειστά τα σύνορα της Γαλλίας προς τους λαθρομετανάστες και θέλει να αποθηκεύονται σε άλλες χώρες, ώστε να μπορεί να διαλέγει τις ειδικότητες που είναι αναγκαίες για τη δική του οικονομία, να μειώσει τις απολαβές των Γάλλων εργαζομένων και τις κοινωνικές κατακτήσεις.
Ο Μακρόν με περίσσιο θράσος έκανε μάλιστα έκκληση «να καταπολεμηθεί ο λαϊκισμός* κι ο εθνικοκυριαρχισμός** που διαδίδεται σαν τη "λέπρα"».
* Για τη μομφή του "λαϊκισμού", δηλαδή την υποχρέωση της πολιτικής ηγεσίας να ακούει τι θέλει ο λαός, τι ανάγκες έχει ο λαός, η απάντηση βρίσκεται στον Φιόντορ Μιχάηλοβιτς Ντοστογιέφσκι και χρησιμοποιήθηκε από τον καθηγητή Κόντε προσφάτως στην Ιταλική Γερουσία.
Στην ομιλία του ο Φιόντορ Μιχάηλοβιτς Ντοστογιέφσκι προς τιμήν του Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν, τον φιλέλληνα και μεγαλύτερου ποιητή της Ρωσίας στις 8 Ιούνη 1880 στη Μόσχα, στην επίσημη σύνοδο της «Εταιρείας Φίλων της Ρωσικής Λογοτεχνίας», με την ευκαιρία των εγκαινίων του μνημείου του Ρώσου θεατρικού συγγραφέα... για τις «Παλαιές και νέες πολιτικές κατηγορίες»... «Αν ο "λαϊκισμός" είναι η στάση της άρχουσας τάξης να ακούει τις ανάγκες των ανθρώπων αν το "αντι-σύστημα" σημαίνει να επιδιώξει να εισαγάγει ένα νέο σύστημα, το οποίο απομακρύνει τα παλιά προνόμια και τα αγκαλιάσματα εξουσίας, τότε αυτές οι πολιτικές δυνάμεις αξίζουν και τα δύο αυτά προσόντα».
** Εθνικοκυριαρχισμός είναι η νέα μομφή της ευρωπαϊκής "αριστεράς" και δεξιάς σε όσα κόμματα παραμένουν προσηλωμένα στις "παλαιολιθικές" αρχές της Εθνικής Ανεξαρτησίας και Κυριαρχίας, και δεν κατανοούν τη "νέα εποχή" του "Ευρωπαϊκού Πατριωτισμού".  
 Βέβαια υπάρχει κι ο αντίλογος. Τον "ευρωπαϊκό πατριωτισμό", την αντιμετώπιση του "ρατσισμού" και της "ξενοφοβίας", το "Μαύρο Μέτωπο" (εσχάτως εφεύραν πάρα πολλοί στην Ελλάδα του "αντιεθνικισμού") μπορεί κάλλιστα ν' αντιμετωπιστεί από το αριστερό, σοσιαλιστικό "Προοδευτικό Μέτωπο" των "ανθρωπίνων δικαιωμάτων", του "αντιρατσισμού" που ήδη σχηματίστηκε από τους πρωθυπουργούς της Ελλάδας, της Ισπανίας και της καγκελαρίου της Γερμανίας (η Άνγκελα Μέρκελ συγκυβερνάει με τπους σοσιαλιστές), που συναντήθηκαν στις Βρυξέλλες, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής της Ε.Ε. και κατέληξαν σε ένα πλαίσιο συμφωνίας για την αντιμετώπιση της μεταναστευτικής και προσφυγικής κρίσης, ώστε ν' απομονωθεί η "ακροδεξιά και ξενόφοβη" ιταλική κυβέρνηση που την χαρακτηρίζει η "εθνικοκυριαρχία". 
Κωμικοτραγικό; Το άκρον άωτον του κυνισμού, της αναλγησίας και του σουρεαλισμού...
Ο "αντιεθνικιστής", ο "αντιρατσιστής" υπάλληλος των Ρότσιλντ, ο πλασιέ εμπόρων όπλων και πολυεθνικών ξεπλένεται στην Πνύκα... με τη βοήθεια των ΜΜΕ και της "δημοσιογραφίας", όπου μιλώντας και ελληνικά μας έκανε "περήφανους" ως υπηκόους αποικιών του λέγοντας: "Εδώ, οι Αθηναίοι επινόησαν την Δημοκρατία...".
Η σημερινή Γαλλία, ότι πιο χυδαίο και απάνθρωπο στον αιώνα μας που ξεπερνάει σε κυνισμό όλους τους ιμπεριαλιστές με "Φόρο Αποικίας" λόγω της προσφοράς της στον εκπολιτισμό απολίτιστων λαών...
Ο "πολιτισμένος" μακελάρης νομίζει πως με τον έλεγχο των ΜΜΕ και της δημοσιογραφίας μπορεί ν' αλλάξει την ιστορία. Να ξεχάσουν οι λαοί τη Γαλλία κτήτορα της Συρίας -που νομίζει ότι θα επανέλθει στη χώρα των Σελευκιδών του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τα δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς που έσπειρε σε κάθε γωνιά του πλανήτη, το Εγιαλέτι του Αλγερίου με τις πυρηνικές δοκιμές σε πειραματόζωα "απολίτιστους" Αλγερινούς...
Ε... ΟΧΙ! Δεν έχουμε υποστεί όλοι τη λοβοτομή...

«
Ο Χίτλερ επέστρεψε. Χωρίς σβάστικες και μουστακάκι...
Ομιλεί τη γαλλική, την αγγλική, τη γερμανική... αγγλική κι επαναλαμβάνει πως “μας το ζητεί η Ευρώπη”.
Καταδικάζει τις τραγωδίες του παρελθόντος,
για να νομιμοποιήσει τις οικονομικές γενοκτονίες που επιτελεί,
πάντα στο όνομα της αγοράς και της ελεύθερης μετακίνησης...»
 
Η διαχρονική πληρωμένη απάντηση στους επαγγελματίες "αντιρατσιστές" είναι του Samora Machel... επαναστάτης, κομμουνιστής κι αντιιμπεριαλιστής... και σήμερα με το λατρεία υπέρ της "μετανάστευσης" από μέρους της ιμπεριαλιστικής "αριστεράς", επίκαιρος όσο ποτέ:
«Το φαινόμενο της μετανάστευσης, στη διάρκεια των αιώνων, πάντα χρησίμευσε στους ισχυρούς για να αποδυναμώσουν τους καταπιεσμένους, με ενθάρρυνση της πειθούς ή με πράξεις βίας.
Δεν είναι Διεθνιστική Αλληλεγγύη η προσέλκυση των λαών μας αλλού, αλλά στη δημιουργία συνθηκών πάλης για να καταστεί αυτή η γη βιώσιμη, αυτόνομη, εθνικά κυρίαρχη.
Οι δυτικοί μας λένε:  "Η γη σας είναι αφανισμένη, φτωχή, φύγετε!" ενώ αυτοί λεηλατούν πόρους κι αξιοπρέπεια και να υποδουλώνουν τους αλλοδαπούς στις χώρες τους.
Η μετανάστευση ήταν πρώτα ένα όπλο των αποικιοκρατών. Σήμερα είναι όπλο του καπιταλισμού.
Με τον μύθο της μετανάστευσης στο κεφάλι μας, ο αγώνας μας δεν θα είχε ποτέ γεννηθεί, δεν θα κερδίζαμε την εθνική μας κυριαρχία.
Η μετανάστευση, η εγκατάλειψη της γης σου, είναι το πρώτο εμπόδιο στην Επανάσταση. Ο τελευταίος δρόμος του ιμπεριαλισμού.» (βλ.
Samora Machel... η μετανάστευση είναι το πρώτο εμπόδιο στην Επανάσταση).
Αν η Αντίσταση στο υπερεθνικό κεφάλαιο χαρακτηρίζεται "ρατσισμός, ξενοφοβία, ομοφοβία"... δεν υπηρετούμε τη «Ριζοσπαστική αριστερά»... “Radical chic” στην υπηρεσία του ιμπεριαλισμού...
 
** Δευτέρα 9 Ιούλη... «Ο Θεός να σε προστατεύει… Ω Συρία»..., η Συρία των Σελευκιδών του Μεγάλου Αλεξάνδρου που δεν υποτάχθηκε, που οι πόρτες της Δαμασκού δεν έπεσαν!
Η Συρία δεν καταβάλει και δεν θα καταβάλει ΠΟΤΕ "Φόρο Αποικίας".