Μιλώντας για το άλφα της Δημοκρατίας, για τον πυρήνα της δηλαδή, βρισκόμαστε μπροστά σ΄ένα κρίσιμο ερώτημα: Έχουν το δικαίωμα να λένε ελεύθερα τις απόψεις τους και να πραγματοποιούν εκδηλώσεις, συγκεντρώσεις και πορείες οι δεδηλωμένοι εχθροί της;
Η απάντηση μία και μόνη: Ναι! Ως και τα ποικιλώνυμα φασιστοειδή; Ναι! Ακόμη κι όταν έχουν στόχο την κατάλυση της Δημοκρατίας; Ναι! Με μια υπόμνηση: Η κατάφαση ισχύει αν ο σκοτεινός λόγος τους δεν προτρέπει σε- και δεν συναρτάται με- εγκληματικές πράξεις.
Έτσι. Όχι επειδή το λέει ο Πιερ- Αντρέ Ταγγιέφ ή ο Ραούλ Βάνεγκεμ και πλείστοι όσοι στοχαστές, αλλά διότι κινητήρια δύναμη στην δημοκρατική λειτουργία της κοινωνίας δεν είναι απλώς η ελευθερία της έκφρασης αλλά και η σφοδρή ιδεολογική σύγκρουση με ολωσδιόλου φαιές θέσεις και ιδέες.
Με δυο λόγια: Η Δημοκρατία δεν φιμώνει, δεν απαγορεύει, δεν αντιδρά με βία ακόμη και απέναντι σε καθολικούς αρνητές της, ολοκληρωτικού χαρακτήρα όπως είναι οι φασίστες και οι ναζί.
Τους ανέχεται γιατί υπερέχει. Δεν τους φοβάται γιατί έχει εμπιστοσύνη στις δικές της αρχές, στην ιστορική εμπειρία και στα αντανακλαστικά της κοινωνίας. Ας ακούσουμε τι λέει επ΄αυτού ο Ραούλ Βάνεγκεμ:
«Όλες οι απόψεις ως και οι πλέον ασεβείς για ιδεολογίες, θρησκείες, πατρίδες κλπ πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Τίποτε, μα τίποτε δεν πρέπει να παρεμβάλλεται και να τις περιορίζει. Αρκεί να μην προτρέπουν σε εγκληματικές πράξεις».
Οι θεμιτές αντιφασιστικές διαδηλώσεις
Προχθές στην Θεσσαλονίκη ο Κασιδιάρης είχε συγκέντρωση σε ξενοδοχείο που βρίσκεται σχεδόν στην άκρη της πόλης. Ταυτόχρονα, διοργανώθηκαν αντιφασιστικές διαδηλώσεις με πρωτοβουλία συνδικαλιστικών ομάδων, αντιεξουσιαστών κ.α.
Διαδηλώσεις απόλυτα θεμιτές: Η επανεμφάνιση του Κασιδιάρη σε συνάρτηση με την θρώσκουσα Ακροδεξιά στην Ευρώπη (Τι θρώσκουσα; Μιλάμε για επέλαση) δεν προσφέρεται για εφησυχασμό.
Επομένως, τέτοιες διαδηλώσεις και πολλές άλλες αντιφασιστικές εκδηλώσεις δεν είναι απλώς θεμιτές, αλλά επιβαλλόμενες ως προϊόν δημοκρατικής εγρήγορσης.
Όχι στις «πολιορκητικές» αντιδιαδηλώσεις
Όμως, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ που δεν διαψεύστηκαν, η βασική διαδήλωση που ξεκίνησε από το κέντρο της πόλης είχε σκοπό να φτάσει στο ξενοδοχείο την ώρα που μιλούσε ο Κασιδιάρης.
Αν αυτό ισχύει, η επιλογή των διοργανωτών να κατευθυνθούν προς το ξενοδοχείο δεν ήταν απλώς ατυχής αλλά επιλογή ήκιστα δημοκρατική, καθώς τηρουμένων των αναλογιών επαναφέρει στη μνήμη τις τρομώδεις, αιματηρές και δολοφονικές αντισυγκεντρώσεις του παρελθόντος.
Είπαμε: Τηρουμένων των αναλογιών. Διότι τότε τις αντισυγκεντρώσεις, όταν μιλούσαν βουλευτές και στελέχη της ΕΔΑ, διοργάνωνε το φασιστικό παρακράτος υπο την πλήρη ανοχή και κάλυψη του μετεμφυλιακού κράτους. .
Ο φασιστικός εσμός, οι χαφιέδες και οι ΚΥΠατζήδες δεν αποδοκίμαζαν απλώς τους ομιλητές αλλά διέλυαν συγκεντρώσεις και δολοφονούσαν εν ψυχρώ, όπως συνέβη τον Μάιο του 1963 στην Θεσσαλονίκη (δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη).
Κάτι παρόμοιο, ευτυχώς χωρίς θύματα, συνέβη στη Νάουσα το Φθινόπωρο του 1961, όταν πήγε για συναυλία ο Μίκης Θεοδωράκης(μαζί του ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, η Αλέκα Παϊζη και η Σούλη Σαμπάχ).
Μαινόμενος όχλος έξω από τον χώρο της συναυλίας, διακοπές ρεύματος και λιθοβολισμοί(!) προκειμένου να ματαιωθεί η συναυλία(τα γεγονότα ιστορεί σε συνεντεύξεις του ο ίδιος ο Μίκης).
Να το ξαναπούμε, καθώς οι παρεξηγήσεις-και οι καλοθελητές- καιροφυλακτούν: Δεν έχουν καμμία σχέση εκείνες οι αντισυγκεντρώσεις με τις σημερινές. Μα ακριβώς για τον λόγο αυτόν, οι θεμιτές διαδηλώσεις ΔΕΝ πρέπει να προσλαμβάνουν χαρακτήρα «πολιορκητικών» αντισυγκεντρώσεων έξω από τον χώρο εκδηλώσεων όπως αυτή του Κασιδιάρη.
Είναι βούτυρο στο ψωμί των φασιστοειδών που εμφανίζουν εαυτούς θύματα του συστήματος.
Πως αντιμετωπίζεται ο φασισμός;
Σήμερα στη χώρα μας δεν υπάρχει AFD ούτε θάλλουν ποικίλα ακροδεξιά μορφώματα που συγκυβερνούν σε χώρες της Ευρώπης. Όμως πέραν του Κασιδιάρη, ενδημούν φασιστικοί/νεοναζιστικοί θύλακοι σε αρκετά σχολεία. Επομένως, τι κάνουμε; Ας ακούσουμε τι λέει ο Πιερ-Αντρέ Ταγγιέφ:
«Η ρητορική της αγανάκτησης και η καταφυγή στην δικαστική καταστολή απαιτείται να αντικατασταθούν από τον προσανατολισμό στο σχολείο». Για το ίδιο θέμα, ο δικός μας Κωστής Παπαϊωάνου, μιλώντας για τον Νεοφασισμό στα σχολεία μας, λέει σε ένα από τα εξαιρετικά άρθρα του, εδώ στο News24/7:
«Τους τελευταίους μήνες έχει συσταθεί από γονείς και εκπαιδευτικούς το Αντιφασιστικό Δίκτυο Παιδείας. Βασίζεται στο χρέος όλων μας, δασκάλων και γονέων, να αξιοποιήσουμε κάθε ευκαιρία: να σχεδιάσουμε εκδηλώσεις, να αξιοποιήσουμε πρωτότυπο εκπαιδευτικό υλικό και δημιουργικές ιδέες, να δημιουργήσουμε δίκτυα ανάμεσα στα σχολεία για να ανταλλάξουμε γνώση, πληροφορίες, καλές πρακτικές.
Φυσικά δε θα αντιμετωπιστεί ο γενικότερος κοινωνικός και πολιτικός εκφασισμός αν δεν αντιμετωπιστούν τα αίτια που τον δυναμώνουν. Ωστόσο, σε καιρούς ανόδου των αυταρχικών αντιδημοκρατικών ιδεών, η υπεράσπιση του σχολείου ως χώρου δημιουργίας, χαράς, δημοκρατίας, ισότητας και ανεκτικότητας είναι κρίσιμη. Είναι «η μάχη των μαχών». Η σιωπή δεν προστατεύει κανέναν και καμιά».
Εγρήγορση, λοιπόν, αντιφασιστικά μέτωπα και δίκτυα, ενημέρωση των μαθητών με ειδικά μαθήματα και εκδηλώσεις για τον Φασισμό, τον Ναζισμό, τους μετανάστες κλπ, αλλά προς θεού, ούτε απαγορεύσεις, ούτε φίμωση ούτε αντισυγκεντρώσεις.
Διότι το στοιχειώδες της Δημοκρατίας επιβάλλει να μην χρησιμοποιεί η ίδια τα όπλα και τις μεθόδους των εχθρών της.
ΥΓ: Για σκεφτείτε, το Υπουργείο Παιδείας να υπενθυμίσει με εγκύκλιό του στα σχολεία π.χ. την άποψη του Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου για το μεταναστευτικό, μιας κι αυτό το θέμα φουσκώνει τα πανιά της Ακροδεξιάς.
Ιδού η άποψη του επιφανούς ιστορικού, ο οποίος-φεύ- επικρίνεται από συγκεκριμένους προοδευτικούς κύκλους επειδή υπεραμύνεται της ιστορικής Συνέχειας του Ελληνισμού (διατηρούμε την γλώσσα και την ορθογραφία της εποχής): «Τα μάλιστα μεγαλουργήσαντα των εθνών υπήρξαν προϊόν τοιαύτης και έτι πλείονος επιμιξίας».
.jpg)
