Παρέμβαση Παύλου Πολάκη στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων σχετικά με τη φαρμακευτική πολιτική

Η Σπιναλόγκα του Αυτιά

Η κοινωνία δεν χρειάζεται πολιτικούς που δεν καταλαβαίνουν τι λένε, αλλά ανθρώπους με στοιχειώδη ευαισθησία

Πέτρος Κατσάκος

Τη μία μέρα βγαίνει η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας και ζητά από τις γυναίκες της Κρήτης να βγάλουν από τα σπίτια τους τα όπλα. Την άλλη μέρα βγαίνει ο ευρωβουλευτής Γιώργος Αυτιάς και, με πρόσχημα την «προστασία» των ατόμων με αναπηρία, επαναφέρει μια λογική που η Ευρώπη και το αναπηρικό κίνημα προσπαθούν εδώ και χρόνια να αφήσουν πίσω, τη λογική του αποκλεισμού και του ιδρυματισμού.

Και κάπου εκεί αναρωτιέσαι αν καταλαβαίνουν τι λένε. Γιατί άνθρωποι με πολιτική ευθύνη ανοίγουν το στόμα τους και καταθέτουν χωρίς δεύτερη σκέψη προτάσεις απαράδεκτες, χωρίς την παραμικρή κοινωνική ευαισθησία. Τα «χωριά ΑμεΑ» δεν αποτελούν ούτε σύγχρονη πολιτική ούτε κοινωνική πρόοδο. Αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους με αναπηρία σαν πολίτες που πρέπει να ζουν μακριά από την κοινωνία, συγκεντρωμένοι σε ειδικές δομές, λες και η θέση τους δεν βρίσκεται στις γειτονιές, στα σχολεία, στην εργασία και στην καθημερινή ζωή μαζί με όλους τους άλλους πολίτες.

Οι αντιδράσεις από το αναπηρικό κίνημα και το ΠΑΣΟΚ ήταν απολύτως αναμενόμενες, γιατί πίσω από τις ωραίες λέξεις περί «πρότυπων πρότζεκτ» κρύβεται η ίδια παλιά λογική, να μεταφέρει το κράτος το ζήτημα έξω από το κοινωνικό πεδίο για να το κλείσει σε οργανωμένους χώρους «φροντίδας», ώστε να αποφεύγει την ουσιαστική υποχρέωση για ισότιμη συμμετοχή και ανεξάρτητη διαβίωση.

Οι πραγματικές ανάγκες χιλιάδων οικογενειών δεν καλύπτονται με σύγχρονες Σπιναλόγκες. Η κοινωνία χρειάζεται στήριξη στο σπίτι, οικονομική ενίσχυση, προσωπικούς βοηθούς, δημόσιες δομές και ουσιαστική ένταξη στην κοινωνία.

Η χώρα δεν χρειάζεται πολιτικές απομόνωσης με νέο όνομα. Χρειάζεται πολιτικές αξιοπρέπειας, ελευθερίας και ισότητας. Και τελικά, η κοινωνία δεν χρειάζεται πολιτικούς που δεν καταλαβαίνουν τι λένε, αλλά ανθρώπους με στοιχειώδη ευαισθησία και αίσθηση κοινωνικής ευθύνης.

www.rosa.gr

ΥΓ του blog: ...και γνώση όχι επικοινωνία...

Δυστοπία η Ελλάς: περιμένοντας τους Μεσσίες που... "έρχονται με φόρα να μας σώσουν"!..

Τα 4 δημοσκοπικά πρότζεκτ της εβδομάδας και τα φούμαρα που πουλούν για την πολύτιμη πραμάτεια τους: Μητσοτάκης, Ανδρουλάκης, Τσίπρας, Καρυστιανού

 

γράφει ο Νίκος Τσαγκρής 

Σύμφωνοι, η Πρωτομαγιά «δεν είναι αργία – είναι απεργία», όχι όμως για τους δημοσκόπους. Οι οποίοι, όπως φάνηκε εκ του αποτελέσματος, δούλευαν χωρίς ανάσα καθ’ όλη τη διάρκεια του περασμένου πρωτομαγιάτικου τριήμερου, προκειμένου να βγάλουν στον επικοινωνιακό «αέρα» της Δευτέρας 4/5/2026 και της Τρίτης 5/5/2026 την πολύτιμη, για τους πελάτες τους (τα ΜΜΕ), πραμάτεια τους: Μητσοτάκης, Ανδρουλάκης, Τσίπρας, Καρυστιανού και, «περάστε, κύριοι… ό,τι πάρετε ένα τάλιρο!..

Τέσσερις δημοσκοπήσεις πρόλαβα να «μετρήσω» Δευτέρα και Τρίτη, σε τέσσερα διαφορετικά ψηφιακά Μέσα. Το καθένα απ’ αυτά πουσάριζε – έσπρωχνε, όπως λέμε ελληνιστί – το δικό του δημοσκοπικό πρότζεκτ για τον πρωθυπουργό του μέλλοντος μας. Ασύστολα και απροκάλυπτα προπαγανδιστικά, χωρίς να του καίγεται καρφί αν, με τον τρόπο που πλασάριζε το «προϊόν», αποκάλυπτε τις προθέσεις και την ποιότητα της Εταιρίας που διεξήγαγε την έρευνα, καθώς και την δημοσιογραφική ποιότητα του παραγγέλοντος αυτήν Μέσου Ενημέρωσης:

«Πάνω από 32% η ΝΔ - Χωρίς αντίπαλο ο Κυρ. Μητσοτάκης στην καταλληλότητα για πρωθυπουργία», κόμπαζε το «Θέμα.gr», διαφημίζοντας την δημοσκοπική του πραμάτεια, έργο της Εταιρίας «marc AE». Το δημοσκοπικό πρότζεκτ του «Θέματος», πατώντας στην… φοβερή απήχηση που είχαν στους Έλληνες τα υποτιθέμενα «μέτρα στήριξης» Μητσοτάκη «λόγω της σύρραξης στον Περσικό Κόλπο» (σ. σ: εκείνα τα ασήμαντα – έως και προσβλητικά – εφάπαξ επιδόματα σε άπορες οικογένειες, ανασφάλιστους υπερήλικες και χαμηλοσυνταξιούχους), απέδιδε σημαντική ανάκαμψη της συσπείρωσης της Ν.Δ., «που φτάνει στην εκτίμηση ψήφου στο 32,2%, σχεδόν 4 μονάδες πάνω από το ποσοστό των ευρωεκλογών», πράγμα που καθιστά ανίκητο –   «χωρίς αντίπαλο» – τον κ. Μητσοτάκη. Λεπτομέρεια: στο συγκεκριμένο… πρότζεκτ του «Θέματος» απουσίαζαν από τη λίστα του αναφερόμενου στην «καταλληλότητα για την πρωθυπουργία» ερωτηματολόγιου τα ονόματα των φερόμενων ως βασικών αντιπάλων του κ. Μητσοτάκη στις  επόμενες εκλογές, Τσίπρα και Καρυστιανού.

Αντίθετα, στα υπόλοιπα τρία μετα-πρωτομαγιάτικα δημοσκοπικά πρότζεκτ, (της Metron Analysis για το MEGA, της Opinion Poll για το Action 24 και της Prorata για την «Εφημερίδα των Συντακτών», ο Τσίπρας, η Καρυστιανού και ο Ανδρουλάκης ήσαν… πρώτες φίρμες. Εναλλάξ, όμως, σαν τους τραγουδιστές στις μαρκίζες των νυχτερινών κέντρων…

Στο πρότζεκτ του MEGA, διακριτικά μεν αλλά… θαρραλέα, «σπρώχνεται» (σ. σ: για τη δεύτερη θέση προς το παρόν) ο Νίκος Ανδρουλάκης του ΠΑΣΟΚ: «Τσίπρας, Καρυστιανού και Ανδρουλάκης βρίσκονται στο επίκεντρο των τελευταίων δημοσκοπήσεων, καθώς η αντίστροφη μέτρηση για τις βουλευτικές εκλογές έχει ήδη ξεκινήσει και η μάχη για τη δεύτερη θέση φαίνεται πιο ανοιχτή από ποτέ», προλογίζει το εν λόγω δημοσκοπικό πρότζεκτ ένα απ’ τα… alter ego του, η εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ». Και, αμέσως μετά, ακολουθεί το διακριτικό… σπρώξιμο που σας έλεγα, με το εξής περιτύλιγμα: «Καθώς ο Νίκος Ανδρουλάκης ανεβάζει τους πολιτικούς τόνους απέναντι στην κυβέρνηση και συνεχίζει τις μεταγραφές στελεχών, το ΠΑΣΟΚ καταλαμβάνει τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, συγκεντρώνοντας στην εκτίμηση ψήφου ποσοστό 15%»!.. 

Τα άλλα δυό, τα… μελισσόπουλα πρότζεκτ «της Αριστεράς και της Προόδου» (καλά καταλάβατε, τα πρότζεκτ του Action 24 και της «Εφημερίδας των Συντακτών» εννοώ), πουσάρουν ανοιχτά τους Τσίπρα και Καρυστιανού ως επερχόμενους με… φόρα μεσσίες, που θα μας… σώσουν από την απολυταρχική τυραννία Μητσοτάκη, αποδίδοντας στους πολιτικούς φορείς που ετοιμάζουν δυνητική εκλογική δυναμική η οποία κυμαίνεται από 22 έως 27%. Μια «δύναμη» που ξεπερνά τον Ανδρουλάκη (τον αφήνει στην τέταρτη θέση), αγγίζει το (πάντα πρώτο σε… εκτίμηση ψήφου!) ποσοστό Μητσοτάκη και δημιουργεί πεδίο λαμπρής συνεργασίας ανάμεσα στους δευτερότριτους «επερχόμενους μεσσίες» και τον… τέταρτο Ανδρουλάκη για μια «Κυβέρνηση Κεντροαριστεράς και Αριστεράς». Την οποία, όπως μας λέει ο τίτλος του β' μέρους της έρευνας της Prorata για την «Εφημερίδα των Συντακτών», προκρίνει το 30% των ερωτηθέντων.

Μακάρι, αλλά αυτό το «Κυβέρνηση Κεντροαριστεράς και Αριστεράς» μεγάλο μπέρδεμα μου κάνει – δεν υπόσχεται  ούτε καν την επιστροφή σε μια κάποια έωλη κυβερνητική κανονικότητα, όπως αυτή που… επαγγέλλεται ο Τσίπρας. Κι εμείς, μοιραίοι κι άβουλοι,  καθόμαστε και περιμένουμε την... «κανονικότητα» των ονείρων μας,  όπως οι γηραλέοι αλήτες του Μπέκετ κάθονται περιμένοντας τον Γκοντό. Η μόνη διαφορά είναι ότι οι ήρωες του Μπέκετ δεν βρίσκονται σε κανένα συγκεκριμένο τόπο ή χρόνο – είναι παντού και  πουθενά. Ενώ εμείς βρισκόμαστε σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο: είμαστε εδώ και τώρα, στην Πολιτική Δυστοπία η Ελλάς!.. 

restaro.blogspot.com

Άπτον Σίνκλερ: Ο άνθρωπος που στόχευσε την καρδιά και κατά λάθος πέτυχε το στομάχι

«Είναι δύσκολο να κάνεις κάποιον να καταλάβει κάτι, όταν ο μισθός του εξαρτάται από τη μη κατανόησή του…»

ΣΧΕΔΟΝ 100 ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΑ είχαν εισαχθεί στο Κογκρέσο από το 1879, επιχειρώντας να ρυθμίσουν τα τρόφιμα και τα φάρμακα. Η βιομηχανία είχε καταφέρει να «σκοτώσει» καθένα από αυτά για 27 χρόνια.
ΜΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ο Άπτον Σίνκλερ πέτυχε μέσα σε μήνες αυτό που ΜΙΑ ΓΕΝΙΑ ΝΟΜΟΘΕΤΩΝ δεν μπόρεσε. Ένας 26άχρονος συγγραφέας, με 500 δολάρια για επτά εβδομάδες, φόρεσε βρόμικα ρούχα και μπήκε στην πιο ισχυρή και διεφθαρμένη βιομηχανία της Αμερικής. Είδε πράγματα που θα έκαναν τους περισσότερους ανθρώπους να φύγουν και να μην κοιτάξουν ποτέ πίσω. Τα έγραψε όλα και τα μετέτρεψε σε μια ιστορία που 150.000 άνθρωποι διάβασαν μόνο τον πρώτο χρόνο.
Ο ΡΟΥΣΒΕΛΤ ΕΡΕΥΝΗΣΕ. Τα ίδια τα κέρδη της βιομηχανίας τον ανάγκασαν να υποστηρίξει τη ρύθμιση, παρά τους αρχικούς ενδοιασμούς του. Δύο νόμοι υπογράφηκαν σε μία ημέρα. Η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) δημιουργήθηκε.
ΕΝΑΣ ΑΙΩΝΑΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ και ασφάλειας των τροφίμων χτίστηκε πάνω στα θεμέλια ΜΙΑΣ ΜΥΣΤΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΝΕΑΡΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΗ που ποτέ δεν πήρε αυτό που πραγματικά ήθελε. Ο Σίνκλερ ήθελε οι άνθρωποι να νοιαστούν για τους εργάτες. Νοιάστηκαν για τα ποντίκια στο λουκάνικό τους.

ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕ ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ γι’ αυτό. Αλλά η κληρονομιά του είναι αναμφισβήτητη. Εξέθεσε μια βιομηχανία ΠΟΥ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΖΕ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ. Ανάγκασε την κυβέρνηση να δράσει. Βοήθησε στη δημιουργία της υπηρεσίας που προστατεύει ακόμα και σήμερα τους Αμερικανούς. Κάθε ετικέτα τροφίμων. Κάθε επιθεώρηση ασφάλειας. 

Κάθε διαδικασία έγκρισης φαρμάκου. Όλα ανάγονται σε εκείνες τις ΕΠΤΑ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΣΤΟ ΣΙΚΑΓΟ, το 1904.

Ο ΑΠΤΟΝ ΣΙΝΚΛΕΡ πέθανε στις 25 Νοεμβρίου 1968. Ήταν 90 ετών. Το βιβλίο του δεν έπαψε ποτέ να τυπώνεται. Διαβάζεται ακόμα και σήμερα σε λύκεια και κολέγια σε όλη την Αμερική. Περισσότερο από έναν αιώνα αργότερα, τα ποντίκια έχουν φύγει. Επειδή εκείνος φρόντισε να μάθει όλη η χώρα ότι ήταν εκεί.

Ο Σίνκλερ με τον γιο του Ντέιβιντ, κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας για τη ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ στο βιβλίο του «OIL», εξαιτίας μιας ερωτικής σκηνής (Βοστόνη, 1927).

Ο Αμερικανός μυθιστοριογράφος και πολιτικός ακτιβιστής, στρατευμένος στην υπόθεση του Σοσιαλισμού και στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων της εργατικής τάξης, κατά τη διάρκεια της μεγάλης οικονομικής κρίσης της δεκαετίας του ’30, οργάνωσε στην Καλιφόρνια ένα ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ με σκοπό την καταπολέμηση της φτώχειας, γνωστό ως «EPIC» (End Poverty in California). Το πιο γνωστό έργο του είναι το μυθιστόρημα «Η ΖΟΥΓΚΛΑ» («The Jungle», 1906), που χαιρετίστηκε από τον ομοϊδεάτη του συγγραφέα Τζακ Λόντον ως «Η καλύβα του μπαρμπα-Θωμά της μισθωτής σκλαβιάς».

Το μυθιστόρημά του «ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΥ» («Dragon’s teeth», 1942) τιμήθηκε με το ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΥΛΙΤΖΕΡ το 1943. Ανήκε σε μια σειρά έντεκα μυθιστορημάτων του εμπνευσμένων από τα σύγχρονα ιστορικά γεγονότα, με πρώτο το «ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ» («World’s End», 1940). Στα μυθιστορήματα αυτά πρωταγωνιστούσε ο Λάνι Μπαντ, ένας απίθανος και ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΩΝ ΠΕΠΟΙΘΗΣΕΩΝ ήρωας, ο οποίος βρίσκεται αναμεμειγμένος σε όλα τα σημαντικά, κρίσιμα γεγονότα της εποχής.

Ανατέμνοντας τη ζούγκλα του αμερικανικού καπιταλισμού. Το έργο του Σίνκλερ είχε τέτοια απήχηση που το σχολίασε ακόμα και ο ΛΕΝΙΝ, χαρακτηρίζοντας τον συγγραφέα «σοσιαλιστή χωρίς θεωρητική κατάρτιση». Η δημοφιλία του έφτασε στα ύψη με τη σειρά «Λάνι Μπαντ», που περιλαμβάνει 11 μυθιστορήματα γύρω από έναν ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΑ ΗΡΩΑ στα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά τον πόλεμο, υπήρξε υποστηρικτής του ΑΦΟΠΛΙΣΜΟΥ και συνέχισε να γράφει, ενώ το 1962 κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία του.
To 1934, έχοντας προσχωρήσει στο Δημοκρατικό Κόμμα, αυτός ο ΠΑΜΜΕΓΙΣΤΟΣ ΝΑΤΟΥΡΑΛΙΣΤΗΣ, έθεσε υποψηφιότητα για τη θέση του κυβερνήτη της Καλιφόρνιας, αλλά ηττήθηκε από τον Ρεπουμπλικάνο αντίπαλό του, Φρανκ Μέριαμ (37,75% των ψήφων, έναντι 48,87%). Από το 1902 έως το 1934 ήταν μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ. «Ο αμερικανικός λαός δέχεται τον Σοσιαλισμό, αλλά όχι την ταμπέλα. Το απέδειξα με βεβαιότητα στην περίπτωση του “EPIC”. Κατεβαίνοντας ως Σοσιαλιστής πήρα 60.000 ψήφους, κατεβαίνοντας με σύνθημα “Τέλος στη φτώχεια στην Καλιφόρνια” πήρα 879.000», δήλωσε.
Επηρεασμένος από τις ιδέες του ΟΥΤΟΠΙΚΟΥ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ χρηματοδότησε από τα έσοδα των βιβλίων του τη δημιουργία μιας ΚΟΜΜΟΥΝΑΣ κοντά στο Νιου Τζέρσεϊ, η οποία όμως ύστερα από τέσσερις μήνες διαλύθηκε έπειτα από μια περίεργη φωτιά, πιθανόν αποτέλεσμα εμπρησμού για πολιτικούς λόγους.

1voice.gr

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην ΚΟ της Νέας Δημοκρατίας

Πανηγυρική αθώωση με πρόσχημα το τεκμήριο της αθωότητας

Θανάσης Καρτερός

Υμνοι του Μητσοτάκη στη χτεσινή συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας για τους βουλευτές του που εμπλέκονται στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Μόνο που δεν μας κάλεσε να τους στήσουμε ανδριάντα, επειδή συναίνεσαν σε άρση της ασυλίας τους. Αυτοβούλως βεβαίως βεβαίως και χωρίς εντολή του Μαξίμου. Ως επιβράβευση μάλιστα των καλών τους πράξεων, υποσχέθηκε ότι όλοι τους θα κοσμούν τα ψηφοδέλτια του κόμματος στις επόμενες εκλογές. Δεν έκρινε σκόπιμο να προφέρει, έστω για τους τύπους, μία από τις συνήθεις διαβεβαιώσεις, ότι αν κάποιος κριθεί ένοχος θα υποστεί τα επίχειρα. Πανηγυρική αθώωση εν ολίγοις, με πρόσχημα το τεκμήριο της αθωότητας. Κι ας λέει ό,τι θέλει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.

Ας λέει ό,τι θέλει; Οχι, λάθος. Γιατί ο πρωθυπουργός μας ενώ με το ένα χέρι χάιδευε τους αδίκως διωκόμενους πολιτευτές του, με το άλλο χέρι χαστούκιζε τους άδικους διώκτες τους. Την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία εν προκειμένω, την οποία κατηγόρησε για επιλεκτικές διαρροές. Και για εμπλοκή σε κομματικά παιχνίδια. Και την κάλεσε γρήγορα και απρόσκοπτα να προχωρήσει την υπόθεση. Κάπως σαν τον δικό μας Τζαβέλλα του Αρείου Πάγου, ας πούμε, που ασκαρδαμυκτί και ασυζητητί άφησε τον φάκελο για τις υποκλοπές να αναπαύεται στο αρχείο. Για να γίνει φανερό με όλα αυτά τοις τίνος ρήμασι πειθόμενοι ο Αδωνις κι ο Αθανασίου και οι λοιποί ανεπίληπτοι της Δεξιάς έκαναν τρεις παράδες την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.

Τα είπε και τα έκανε όλα αυτά ο Μητσοτάκης για να κρατήσει ενωμένους τους βουλευτές του, αποφαίνονται οι δοκησίσοφοι. Αλλά το θέμα δεν είναι γιατί τα είπε. Είναι τι μήνυμα δίνει σε κλέφτες, απελάτες και πελάτες. Και στην κοινωνία μας φυσικά. Πνεύμα και ηθική, που έλεγε ο Αυλωνίτης σε παλιά ελληνική ταινία. Η εισαγγελέας εισηγείται τη δίωξή τους κι αυτός τους αθωώνει προκαταβολικά. Η εισαγγελέας χαρακτηρίζει τον ΟΠΕΚΕΠΕ συνώνυμο της διαφθοράς, αλλά για τον πρωθυπουργό μας είναι Δευτέρα. Για τα Τέμπη μόνος ένοχος ο σταθμάρχης, για τις υποκλοπές ο Ντίλιαν, για τον ΟΠΕΚΕΠΕ κάτι Φραπέδες και η εθνική έφεση στο ρουσφέτι. Βουλευτές και υπουργοί λευκές περιστερές. Αναντίλεκτα.

Η λαϊκή θυμοσοφία λέει σκωπτικά ότι μπορείς να κλέβεις, αρκεί να το κάνεις χωρίς να σε πιάσουν. Πάει κι αυτός ο κανόνας της μπαγαμποντιάς. Ξεπεράστηκε. Κι αν σας πιάσουν, εδώ είμαστε εμείς, είναι το ηθικό μήνυμα Μητσοτάκη. Και το πιο ωραίο και διδακτικό είναι ότι στην ίδια συνεδρίαση, και στην ίδια ομιλία προς τους βουλευτές του, ο ίδιος άνθρωπος επιτέθηκε στην αντιπολίτευση γιατί, λέει, έφτασε να μιλάει για μαφία και συμμορία. Και δεν την ενδιαφέρει η σταθερότητα και η ασφάλεια που ο ίδιος, οι εμπλεκόμενοι στα του ΟΠΕΚΕΠΕ, στα των Τεμπών, στα των υποκλοπών, στα των απευθείας αναθέσεων, στα των υπογείων πάντων μάς παρέχουν.

Κι έτσι, η ηθική της διακυβέρνησης Μητσοτάκη μάς πηγαίνει πολύ πίσω, στους κλέφτες του Σουρή. «Ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί/ κι ο άλλος έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή». Βοήθειά μας…

www.efsyn.gr

«Φεύγουν μαζικά από την Ελλάδα τα καλύτερα μυαλά»: Νέο ιστορικό υψηλό στο «Brain Drain» το 2025

Νέο αρνητικό ρεκόρ για την Ελλάδα – 13.900 πτυχιούχοι έφυγαν σε ένα χρόνο

Newsroom | email: info@pronews.gr

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία των ευρωπαϊκών ερευνών εργατικού δυναμικού, το Brain Drain στην Ελλάδα (η μαζική φυγή εγκεφάλων) κατέγραψε νέο ιστορικό υψηλό το 2025.
Μέσα σε μόνο ένα χρόνο, 13.900 περισσότεροι Έλληνες πτυχιούχοι ΑΕΙ μετανάστευσαν σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, σημειώνοντας αύξηση 12,1% σε σχέση με το προηγούμενο έτος!
Τα συνολικά νούμερα
128.500 Έλληνες πολίτες ηλικίας 20-64 ετών με ανώτατη εκπαίδευση ζουν σήμερα σε χώρες της ΕΕ, την Ελβετία, τη Νορβηγία, την Ισλανδία ή το Λιχτενστάιν.
Συνολικά, 386.100 Έλληνες ηλικίας 20-64 ετών ζουν και εργάζονται στην Ευρώπη.
Συνεπώς το αφήγημα της κυβέρνησης για οικονομική ανάπτυξη καταρρίπτεται καθώς αν ίσχυε αυτό δεν θα έφευγαν τα νέα παιδιά από τη χώρα.
Χιλιάδες Έλληνες μετανάστευαν στα χρόνια των Μνημονίων λόγω της οικονομικής κατάρρευσης.
Αυτή η φυγή όμως δεν σταμάτησε και όχι μόνο συνεχίζεται αλλά έχει και υψηλούς ρυθμούς.
Ότι καλύτερο διέθετε η χώρα από άποψη έμψυχου δυναμικού, προσφέρει τις υπηρεσίες του και τις γνώσεις του σε αλλοδαπές χώρες.
Σχεδόν όλοι φεύγουν για να διεκδικήσουν μία αξιοπρεπή ζωή με ικανοποιητικές απολαβές αλλά και επειδή δεν αντέχουν πλέον την διαφθορά κυβερνά την χώρα.
Έτσι λοιπόν δημιουργείται το ερώτημα αν μία χώρα η οποία καταρρέει δημογραφικά και ότι ποιοτικό της είχε απομείνει επιλέγει να στραφεί στο εξωτερικό, μπορεί να έχει ελπίδες να ανακάμψει στο μέλλον.
Η απάντηση είναι ότι δεν έχει καμία ελπίδα.

www.pronews.gr

Στην απομόνωση το Ισραήλ ακόμη κι εντός των ΗΠΑ

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Διαστάσεις χιονοστιβάδας λαμβάνει η αποδοκιμασία προς το Ισραήλ όσο συνεχίζεται η γενοκτονία των Παλαιστινίων κι εντείνεται η επιθετικότητά του στην Μέση Ανατολή.
Τελευταίο κρούσμα ήταν η αποκάλυψη της εφημερίδας The Washington Post στις 5 Μαΐου 2026 ότι δεκάδες Αμερικάνοι Δημοκρατικοί βουλευτές παρέδωσαν επιστολή στον υπουργό Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, και ρωτούσαν για τα πυρηνικά του Ισραήλ!
Το θέμα των ισραηλινών πυρηνικών όπλων αποτελεί ταμπού από το 1969 όταν ο αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και η ισραηλινή πρωθυπουργός Γκόλντα Μάγιερ συμφώνησαν κάτι παραπάνω από το να μείνει το θέμα εκτός δημόσιας ζήτησης. Συμφώνησαν, και όλες οι αμερικανικές κυβερνήσεις υλοποίησαν τα επόμενα χρόνια, οι ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν τη διεθνή επιρροή και την δύναμη που διαθέτουν στους διεθνείς οργανισμούς ώστε ποτέ το Ισραήλ να μην απολογηθεί για τα πυρηνικά του κι ούτε να υπαχθεί στο καθεστώς επιτήρησης της Συνθήκης για την Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων. Αυτή η πολιτική συγκάλυψης της ισραηλινής αυθαιρεσίας με την επιστολή των Δημοκρατικών βουλευτών δέχθηκε ένα πρωτοφανές ρήγμα.
«Οι κίνδυνοι για κακούς υπολογισμούς, κλιμάκωση και χρήση πυρηνικών σε αυτό το περιβάλλον δεν είναι θεωρητικοί», τονίζει η επιστολή. Και συνεχίζει: «Το Κογκρέσο έχει συνταγματική ευθύνη να είναι πλήρως ενήμερο για το πυρηνικό ισοζύγιο στην Μέση Ανατολή, τον κίνδυνο κλιμάκωσης από οποιοδήποτε μέρος αυτής της σύγκρουσης, τον σχεδιασμό της διοίκησης και τα απρόβλεπτα περιστατικά για κάθε σενάριο».
Τόσο το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών όσο και η ισραηλινή κυβέρνηση που ρωτήθηκαν από την αμερικανική εφημερίδα για το θέμα των ισραηλινών πυρηνικών όπλων αρνήθηκαν να απαντήσουν… Συνέχισαν δηλαδή να κρατούν ως επτασφράγιστο μυστικό αυτό που συζητάει όλος ο κόσμος…

Πυρηνικά από το Ισραήλ
Το ενδιαφέρον των αμερικανών πολιτικών σχετίζεται με τις αυξανόμενες φήμες για χρήση των πυρηνικών εκ μέρους του Ισραήλ, όσο έρχεται πιο κοντά η ήττα των αμερικανο-ισραηλινών. Η συζήτηση αναβαθμίστηκε τον Μάρτιο όταν το Ιράν, ασκώντας το πραγματικό δικαίωμά του στην αυτοάμυνα, έπληξε τις ισραηλινές πόλεις Ντιμόνα και Αράντ, πολύ κοντά στα κέντρα πυρηνικών ερευνών του Ισραήλ. Το ενδεχόμενο ρίψης πυρηνικών στο Ιράν από το Ισραήλ, με την πιθανή συνεργασία των ΗΠΑ (που το έχουν ξανακάνει στην Ιαπωνία το 1945), αυξάνεται όσο απουσιάζει ένα δόγμα για την χρησιμοποίησή τους το οποίο θα καθιστά σαφές πότε και υπό ποιους όρους θα καταφύγει στη χρήση τους…
Αξίζει να αναφερθεί ότι η Κίνα έχει με σαφήνεια δηλώσει πώς στην περίπτωση που το Ισραήλ χρησιμοποιήσει το πυρηνικό του οπλοστάσιο, τότε θα πάψει να υπάρχει ως χώρα και ως κράτος…
Η κοινοβουλευτική συζήτηση για τα ισραηλινά πυρηνικά στο αμερικανικό Κογκρέσο είναι το τελευταίο κρούσμα αποστοίχισης από την πολιτική του κράτους απαρτχάιντ και δημόσιας αποδοκιμασίας του.
Τον προηγούμενο μήνα ένας αριθμός ρεκόρ 40 Δημοκρατικών γερουσιαστών (από ένα σύνολο 47) ψήφισε να σταματήσουν οι ΗΠΑ να στέλνουν στο Ισραήλ όπλα και μπουλντόζες. Οι μπουλντόζες, ειδικά τα μοντέλα D9 της αμερικανικής εταιρείας Caterpillar, έχουν καταστεί αναπόσπαστο τμήμα των ισραηλινών θηριωδιών τόσο στη Γάζα όσο και στην Δυτική Όχθη. Πλέον και στον Λίβανο. Χρησιμοποιούνται στην κατεδάφιση σπιτιών Παλαιστινίων και στην διάνοιξη διαδρόμων πάνω από γκρεμισμένα σπίτια στη Γάζα, είναι εφοδιασμένες με πυροβόλα όπλα και ειδική θωράκιση, ενώ τις οδηγούν ισραηλινοί στρατιώτες. Μία τέτοια μπουλντόζα, της Caterpillar, πέρασε πάνω από την αμερικανίδα αγωνίστρια Ράσελ Κόρυ το 2003, όταν προσπαθούσε να σταματήσει την κατεδάφιση σπιτιών Παλαιστινίων, και την πολτοποίησε…
Η κριτική απέναντι στο κράτος απαρτχάιντ έχει πάρει πρωτοφανείς διαστάσεις. «Το ερώτημα που τίθεται στις προκριματικές εκλογές δεν είναι αν ένας υποψήφιος αντιτίθεται στο Ισραήλ αλλά πόσο ορμητικά θα το κάνει», έγραφε η Wall Street Journal στις 22 Απριλίου, αδυνατώντας να κρύψει ή έστω να διαχειριστεί την θλίψη και την απογοήτευσή της. Τίτλος του άρθρου «Οι δημοκρατικοί ενώνονται ενάντια στο Ισραήλ» και υπότιτλος: «Ο αριθμός των γερουσιαστών  που υποστηρίζουν εμπάργκο όπλων ενάντια στο εβραϊκό κράτος έχει διπλασιαστεί σε δύο χρόνια. Συνέχιζε το ίδιο δημοσίευμα: «Ο κυβερνήτης της Καλιφόρνιας Γκάβιν Νιούσομ λέει ότι δεν έχει δεχτεί ποτέ λεφτά και ούτε πρόκειται να δεχτεί από το American Israel Public Affairs Committee» (σ.σ. είναι το σημαντικότερο ισραηλινό λόμπι που διεκδικεί βραβείο πολιτικής καινοτομίας επειδή έχει ανακαλύψει ένα μοναδικό αεροπλανάκι το οποίο χρηματοδοτεί αμερικάνους πολιτικούς, οι οποίοι ψηφίζουν με χέρια και πόδια τη χρηματοδότηση του Ισραήλ, το οποίο στη συνέχεια χρηματοδοτεί το AIPAC κοκ.). Συνεχίζει η εφημερίδα της αμερικανικής χρηματιστηριακής ολιγαρχίας: «Ο πρώην υπουργός Μεταφορών Πέτε Μπουτίτζιετζ είπε ότι θα μπλόκαρε την πώληση όπλων στο Ισραήλ. Η γερουσιάστρια της Νέας Υόρκης Αλ. Οκάσιο Κόρτες έχει ψευδώς (σ.σ. sic) κατηγορήσει το Ισραήλ για γενοκτονία στη Λωρίδα της Γάζας. Η μεταβαλλόμενη δυναμική στο κόμμα είναι πιο ορατή στο Μίτσιγκαν. Σε μια σύνοδο του Δημοκρατικού Κόμματος το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, η Καμάλα Χάρις που στη διάρκεια της εκστρατείας της το 2024 αρνήθηκε να συναντηθεί δημόσια με τον ισραηλινό πρωθυπουργό κατηγόρησε το Εβραϊκό κράτος για τον πόλεμο της Αμερικής με το Ιράν. Ο πρόεδρος Τραμπ “σύρθηκε σε αυτόν από τον Μπίμπι Νετανιάχου, ας είμαστε καθαροί σε αυτό” είπε η κ. Χάρις για να χειροκροτηθεί».

Στο στόχαστρο το ισραηλινό λόμπι AIPAC
«Πριν λίγα χρόνια οι Δημοκρατικοί επιζητούσαν διακαώς χρήματα από το AIPAC, το πιο ισχυρό φιλο-ισραηλινό λόμπι της χώρας», έγραφαν οι Financial Times στις 21 Απριλίου. Τίτλος του άρθρου «Γιατί η Αμερική χάνει την αγάπη της για το Ισραήλ» και υπότιτλος: «Η κοινή γνώμη και τα αισθήματα της ελίτ έχουν στραφεί αποφασιστικά ενάντια στον Νετανιάχου». Συνέχιζε το άρθρο: «Οι Δημοκρατικοί τώρα υπόσχονται να μην δεχτούν αυτό που βλέπουν σαν βρόμικο χρήμα. Όσοι ελπίζουν να μπουν στον Λευκό Οίκο συμμετέχουν σε έναν διαγωνισμό αποστασιοποίησης όσο το δυνατό πιο μακριά από το Ισραήλ. Το ρυθμό επιβάλλει ο Ραμ Εμάνουελ, πρώην δήμαρχος του Σικάγου, που έχει υποσχεθεί να τερματίσει την ετήσια επιδότηση του Ισραήλ με 3,8 δισ. δολ. Μπορεί να αγοράσει όπλα σε τιμές αγοράς όπως κάθε άλλος σύμμαχος, δηλώνει. Εάν το Ισραήλ καταργεί τους κανόνες του πολέμου, η Αμερική πρέπει να επιβάλει εμπάργκο, προσθέτει. Άλλοι Δημοκρατικοί απειλούν να παγώσουν την πώληση αμυντικών όπλων, όπως τον προστατευτικό Ουράνιο Θόλο του Ισραήλ. Με εξαίρεση τον Μπέρνι Σάντερς τέτοιες πολιτικές θα ήταν αδιανόητες πριν λίγα χρόνια. Το γεγονός ότι το μεσαίο όνομα του Εμάνουελ είναι “Ισραήλ” κι ότι διετέλεσε εθελοντής σε πολιτικό πόστο στον ισραηλινό στρατό απλώς ενισχύει αυτή την στροφή», έγραφαν οι Financial Times.
Η στροφή των Δημοκρατικών κατά του Ισραήλ δεν είναι αποτέλεσμα μόνο των δημοσκοπήσεων. Το Ισραήλ αποφάσισε να εγκαταλείψει τους Δημοκρατικούς, προδίδοντας μια πολυετή σχέση, και να ρίξει όλο το βάρος υπέρ των Ρεπουμπλικανών το 2015, όταν οι Ρεπουμπλικανοί κάλεσαν στο Κογκρέσο τον Νετανιάχου να μιλήσει ενάντια στην συμφωνία του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα με το Ιράν. Το «ματωμένο γάμο» του Σιωνισμού με τους Ευαγγελιστές, Χριστιανο-Σιωνιστές του Ρεπουμπλικανισμού επισημοποίησε το 2021 ο ισραηλινός πρέσβης στην Ουάσιγκτον, Ρον Ντέρμερ. Έκτοτε, το AIPAC χρηματοδοτεί πρωτίστως το Ρεπουμπλικανικό κόμμα. Κι ας διατείνεται ότι στηρίζει και τα δύο κόμματα προσπαθώντας να κρύψει πόσο επιζήμια είναι η λειτουργία του για την αμερικανική δημοκρατία, καθώς μετατρέπει τους αμερικάνους πολιτικούς σε όργανα μιας ξένης δύναμης, του Ισραήλ. Κι οι Αμερικάνοι γερουσιαστές και βουλευτές για να ξαναβγούν προδίδουν όχι μόνο τα συμφέροντα των ψηφοφόρων τους, αλλά και της χώρας τους. Διαφορετικά, κομμένες οι δωρεές από το AIPAC…
Η στροφή των Δημοκρατικών, κατά συνέπεια, υποκινείται και από υλικά κίνητρα: Διαπιστώνοντας πόσο μονομερής είναι οι χρηματοδοτήσεις του AIPAC, του γυρίζουν την πλάτη, εκθέτοντας μάλιστα όσους γίνονται μίσθαρνα όργανά του όπως οι Ρεπουμπλικάνοι, υπηρετώντας το Ισραήλ.
Η πολιτική ήττα εβραίων και χριστιανών Σιωνιστών θα γίνει ακόμη μεγαλύτερη πολύ σύντομα, όταν θα γίνει ορατό πόσο επωφελής ήταν για Ισραήλ – ΗΠΑ η συμφωνία του Ομπάμα για τα πυρηνικά, η επονομαζόμενη Κοινό Συνεκτικό Σχέδιο Δράσης (Joint Comprehensive Action Plan). Ανεξαρτήτως της πορείας του εν εξελίξει πολέμου, το σίγουρο είναι πώς το Ιράν θα είναι νικητής και θα επιβάλει τους όρους του στην τελική συμφωνία, όποτε κι αν υπογραφτεί (διαχείριση ήττας κάνει ο Τραμπ, με άλλα λόγια). Κι αυτοί οι όροι θα είναι πολύ πιο δυσμενείς για τους Σιωνιστές και πολύ ευνοϊκότεροι για την Ισλαμική Δημοκρατία. Δυνατότητα επιστροφής όμως σε εκείνη την Συμφωνία δεν θα υπάρχει…

Οι Αμερικάνοι πολίτες κατά του Ισραήλ
Ωστόσο, την αλλαγή στην στάση των Δημοκρατικών την προκάλεσαν οι δημοσκοπήσεις, δηλαδή η στάση των καθημερινών Αμερικανών – ούτε καν τα ειδεχθή εγκλήματα του Ισραήλ στη Γάζα και το Ιράν. Σύμφωνα με το Pew Research Center, τον Μάρτιο (όταν είχε ήδη συμπληρωθεί ένας μήνας από την επίθεση στο Ιράν) το 60% των αμερικάνων ενήλικων είχε αρνητική εικόνα για το Ισραήλ, όταν πέρυσι αρνητική εικόνα είχε το 53% και το 2022 μόνο το 42%. Τότε θετική εικόνα είχε το 55%, ενώ τώρα μόνο το 37%. Το 59% δεν έχει εμπιστοσύνη στον Νετανιάχου (όταν το 2023 την ίδια απάντηση έδινε το 42%), ενώ εμπιστοσύνη δηλώνει ότι διατηρεί το 27% (από 31% το 2023).

Ενδεικτικό στοιχείο για τη στροφή που έχει σημειωθεί στις συνειδήσεις των Αμερικάνων είναι ότι πλέον η πλειοψηφία τους υποστηρίζει τους Παλαιστίνιους και η μειοψηφία το Ισραήλ. Συγκεκριμένα και με βάση το κέντρο Gallup, το 41% των Αμερικανών δηλώνει ότι συμπαθεί περισσότερο τους Παλαιστίνιους ενώ το 36% τους Ισραηλινούς. Πέρυσι η εικόνα ήταν διαμετρικά αντίθετη καθώς το 46% τασσόταν με το Ισραήλ και μόνο το 33% με τους Παλαιστίνιους! Επίσης, ποσοστό ρεκόρ για το Gallup, της τάξης του 57%, τάσσεται υπέρ της ίδρυσης ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους!
Όσο ιδιοτελής κι αν είναι η στάση των Δημοκρατικών, εκπορευόμενη από το άδειασμα του AIPAC ή ακόμη και προεκλογικής χρήσης εν όψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου, το σίγουρο είναι πώς η εικόνα του Ισραήλ έχει διαρραγεί ανεπανόρθωτα. Κι αυτή η εικόνα δεν αλλάζει όσα εκατομμύρια κι αν πληρώσει για διαφήμιση το Ισραήλ, δηλαδή οι αμερικάνοι φορολογούμενοι, για μια ακόμη φορά…

Πηγή: leonidasvatikiotis.wordpress.com

«Τα 27 εκατομμύρια νεκροί της ΕΣΣΔ δεν τιμήθηκαν ποτέ» – Η πικρή αλήθεια του Τζέφρι Σακς για τη Δύση

Η δήλωση – «Η Δύση αρνήθηκε να τιμήσει τους 27 εκατομμύρια Σοβιετικούς που πέθαναν νικώντας τον Χίτλερ»

Κόσμος

Ο παγκοσμίου φήμης οικονομολόγος Τζέφρι Σακς, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και σύμβουλος τριών Γενικών Γραμματέων του ΟΗΕ, προχώρησε σε μια δραματική διαπίστωση, σχολιάζοντας την απουσία Δυτικών ηγετών από τις εκδηλώσεις για την Ημέρα της Νίκης στη Μόσχα (9 Μαΐου 2026) .
«Η Σοβιετική Ένωση σήκωσε το κύριο βάρος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου – ωστόσο οι ηγέτες απείχαν επειδή ήταν Ρωσία. Αυτό δεν είναι αντανάκλαση της ιστορίας, αλλά της πολιτικής. Η Δύση επιδεικνύει πλήρη άγνοια, προσπαθώντας να ξαναγράψει την ιστορία» .

Η αλήθεια που η Δύση αρνείται – 27 εκατομμύρια νεκροί
Η ΕΣΣΔ έχασε 27 εκατομμύρια ανθρώπους κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο – στρατιώτες και αμάχους, άνδρες, γυναίκες και παιδιά.
Το Ηνωμένο Βασίλειο έχασε περίπου 450.000.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες περίπου 420.000.
Η διαφορά είναι συντριπτική, αλλά αυτή η θυσία έχει σχεδόν εξαφανιστεί από τη δυτική μνήμη.

Τελετές D-Day και μια συγκεκαλυμμένη ιστορία
Ο Κόκκινος Στρατός άνοιξε τον δρόμο προς το Βερολίνο. Η Μάχη του Βερολίνου (Απρίλιος-Μάιος 1945) είχε ως αποτέλεσμα περισσότερους από 80.000 Σοβιετικούς νεκρούς. Οι Δυτικοί Σύμμαχοι μπήκαν στην πόλη εβδομάδες αργότερα.
Το Άουσβιτς απελευθερώθηκε από τον Κόκκινο Στρατό στις 27 Ιανουαρίου 1945. Ωστόσο, η Δύση γιορτάζει τη Νορμανδία, όχι την απελευθέρωση των στρατοπέδων θανάτου.
«Οι τελετές της D-Day δεν θα είχαν πραγματοποιηθεί αν εκατομμύρια Σοβιετικοί στρατιώτες δεν είχαν πληρώσει με το αίμα τους» – ανέφερε το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών ήδη από το 2009, καταγγέλλοντας τη «ιδιόμορφη ερμηνεία» της ιστορίας από τη Δύση.
Εκείνη τη χρονιά, ο Ομπάμα ήταν ο μόνος Δυτικός ηγέτης που ανέφερε τη σοβιετική θυσία. Σήμερα, ούτε αυτό συμβαίνει πια.

Η σύγχρονη πολιτική – Μποϊκοτάζ, κυρώσεις και «πολιτική ορθότητα»
Η ΕΕ δεν θέλει απλώς να ξεχνά – τιμωρεί όσους θυμούνται.
Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Κάγια Κάλας, προειδοποίησε ότι «οποιαδήποτε συμμετοχή σε εκδηλώσεις της 9ης Μαΐου δεν θα λαμβάνεται σοβαρά υπόψη από την Ευρωπαϊκή πλευρά» .
Η Σλοβακία αψήφησε την ΕΕ. Ο πρωθυπουργός Ρόμπερτ Φίτσο ταξίδεψε στη Μόσχα, παρά τις απαγορεύσεις υπέρπτησης από την Πολωνία και τις Βαλτικές χώρες, για να τιμήσει τους Σοβιετικούς στρατιώτες που απελευθέρωσαν τη χώρα του .
Η Σερβία ήταν επίσης παρούσα. Η ΕΕ απάντησε με απειλές για την ενταξιακή της πορεία.

Η ανάλυση – Μια προσπάθεια διαγραφής της ρωσικής ταυτότητας
Ο Τζέφρι Σακς, από την πλευρά του, έχει επανειλημμένα τονίσει ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία προκλήθηκε εξ ολοκλήρου από τη Δύση. Δεν είναι απλά οικονομολόγος – είναι μια φωνή που καταγγέλλει την υποκρισία.

Γιατί αποφεύγουν οι Δυτικοί ηγέτες να τιμήσουν την 9η Μαΐου;
Πολιτική ορθότητα: Φοβούνται ότι μια χειραψία με τον Πούτιν θα ερμηνευθεί ως νομιμοποίηση του πολέμου στην Ουκρανία.
Αλλαγή στάσης: Επικεντρώνονται στο Βερολίνο και την Ουάσιγκτον, ενώ αγνοούν τη Μόσχα, προσπαθώντας να επαναπροσδιορίσουν ποιος κέρδισε πραγματικά τον πόλεμο.
Ιστορική άγνοια: Σύμφωνα με έρευνες, το 95% των νέων στο Ηνωμένο Βασίλειο  πιστεύει ότι η Γερμανία ήταν σύμμαχος της Βρετανίας κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτή δεν είναι απλώς λήθη – είναι μια αποτυχία του εκπαιδευτικού συστήματος και μια συνειδητή διαγραφή της μνήμης.

Το συμπέρασμα – Δεν είναι ιστορία, είναι γεωπολιτική
Η Δύση δεν αγνοεί κατά λάθος τα 27 εκατομμύρια νεκρούς της ΕΣΣΔ – τα διαγράφει σκόπιμα.
Αυτή η διαγραφή εξυπηρετεί μια σύγχρονη ατζέντα: την αποξένωση της Ρωσίας, την ενοχοποίησή της για κάθε κακό και τη δημιουργία μιας νέας ιστορικής αφήγησης που τοποθετεί τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο ως τους απόλυτους νικητές του φασισμού.
Όπως είπε ο Σακς: «Η Δύση επιδεικνύει πλήρη άγνοια, προσπαθώντας να ξαναγράψει την ιστορία» . 
Και όπως συμπληρώνει η ιστορία, η άγνοια αυτή δεν είναι αθώα. Είναι γεωπολιτική εργαλειοποίηση. 

Πηγή:Facebook

μέσω sioualtec.blogspot.com

H Moderna και το Πανεπιστήμιο της Κορέας έχουν ήδη έτοιμο το ασφαλές και αποτελεσματικό mRNA εμβόλιο κατά του Ηantavirus

Όσοι ιοί δεν εμφανίσθηκαν στη διάρκεια 21 αιώνων συμφώνησαν (μεταξύ τους) να εμφανισθούν κατά ριπάς στα επόμενα 20 έτη-όπως ακριβώς το προέβλεπε η συμφωνία Epstein-Gates

Breaking News

Ηταν 7 Μαίου 2024 (2 χρόνια πριν) όταν ο ιστότοπος koreabiomed.com δημοσίευε το σχετικό ρεπορτάζ για την “προφητική” συνεργασία της Moderna και το Πανεπιστημίου της Κορέας ώστε να αναπτύξουν το ασφαλές και αποτελεσματικό εμβόλιο για τον Ηantavirus.

Σύμφωνα με εκείνο το ρεπορτάζ η Moderna δήλωσε την Παρασκευή ότι έχει συνάψει πλήρη συνεργασία με το Κέντρο Καινοτομίας Εμβολίων (Vaccine Innovation Center) στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κορέας για την ανάπτυξη ενός εμβολίου κατά του hantavirus με βάση το mRNA (messenger ribonucleic acid).

Για την ενίσχυση της πρακτικής συνεργασίας μετά τη συμφωνία Έρευνας και Ανάπτυξης (R&D) που υπογράφηκε τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, η Moderna και το Κέντρο Καινοτομίας Εμβολίων διοργάνωσαν από κοινού το Σεμινάριο Συνεργασίας για την Πρόσβαση στο mRNA την Πέμπτη για να μοιραστούν τους ρόλους και τα οράματα και των δύο οργανισμών.

Ο Park Ock, αναπληρωτής διευθυντής του Κέντρου Καινοτομίας Εμβολίων, παρουσίασε το κέντρο, και η Francesca Ceddia, επικεφαλής ιατρική σύμβουλος της Moderna, εξήγησε το Πρόγραμμα Πρόσβασης mRNA της Moderna.

Το Πρόγραμμα Πρόσβασης mRNA είναι το πρόγραμμα δημόσιας υγείας της Moderna που στοχεύει στην επιτάχυνση της ανάπτυξης νέων εμβολίων μέσω της συνεργασίας με εταίρους παγκοσμίως. Εστιάζει στην ανάπτυξη εμβολίων επόμενης γενιάς για αναδυόμενες και παραμελημένες μολυσματικές ασθένειες, μοιράζοντας την παραγωγική ικανότητα και την αναπτυξιακή εμπειρία της Moderna.

Στη συνέχεια, ο Δρ. Seok Jong-hyeon στο Κέντρο Καινοτομίας Εμβολίων παρουσίασε το έργο hantavirus που βασίζεται στο mRNA.

Ο Δρ. Seok εξήγησε ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει επιλέξει τον hantavirus ως ένα από τα παθογόνα της «Νόσου Χ» που μπορούν να προκαλέσουν νέες μολυσματικές ασθένειες και υπάρχει επείγουσα ανάγκη για την ανάπτυξη νέων εμβολίων αποτελεσματικά έναντι ενός ευρέος φάσματος υποτύπων.

Οι hantavirus προκαλούν 300 έως 400 κρούσματα αιμορραγικού πυρετού λοιμώδους νεφρωσικού συνδρόμου στην Κορέα κάθε χρόνο και αναφέρονται λιγότεροι από 10 θάνατοι. Πρόκειται για μια θανατηφόρα ασθένεια που επηρεάζει ιδιαίτερα νέους άνδρες ηλικίας 20 και 30 ετών που υπηρετούν στον στρατό.

Το τρέχον εμβόλιο κατά του ιού hantavirus, το οποίο διατίθεται στο εμπόριο από το 1990, έχει εγείρει την ανάγκη βελτίωσης της αποτελεσματικότητάς του.

Για να συνεργαστεί στην ανάπτυξη ενός εμβολίου κατά του ιού hantavirus, το Κέντρο Καινοτομίας Εμβολίων έχει προσδιορίσει την αλληλουχία του αντιγόνου του ιού hantavirus και το έχει παράσχει στη Moderna. Αυτή τη στιγμή διεξάγει προκαταρκτικές αξιολογήσεις αποτελεσματικότητας του mRNA που παράγεται από τη Moderna.

Το κέντρο θα χρησιμοποιήσει προκλινικά υποψήφια εμβόλια mRNA που παρέχονται από τη Moderna στο πλαίσιο του Προγράμματος Πρόσβασης σε mRNA για να αναπτύξει ένα εμβόλιο κατά του ιού hantavirus που είναι αποτελεσματικό έναντι ενός ευρύτερου φάσματος ιών από τα υπάρχοντα εμβόλια.

«Αυτή η συνεργασία είναι πράγματι σημαντική για τη συνέχιση του έργου του αείμνηστου καθηγητή Lee Ho-wang, ο οποίος ήταν ο πρώτος που απομόνωσε τους ιούς hantavirus και συνέβαλε στην ανάπτυξη εμβολίων κατά του ιού hantavirus», δήλωσε ο Cheong Hee-jin, διευθυντής του Κέντρου Καινοτομίας Εμβολίων. «Προσβλέπουμε στη συνεργασία με τη Moderna για την επιτυχή ανάπτυξη εμβολίων κατά του ιού hantavirus με βάση το mRNA, για τη βελτίωση της υγείας των ανθρώπων παγκοσμίως».

Η Ceddia, Ceddia, Ceddia, δήλωσε: «Αυτή η συνεργασία θα ενισχύσει τις δυνατότητές μας στην έρευνα και ανάπτυξη εμβολίων mRNA στην Κορέα και προσβλέπουμε σε ένα σημαντικό άλμα προς τα εμπρός στη δημόσια υγεία».

kourdistoportocali.com

Μιχάλης Σφακιανάκης: «Ο χορός αίματος πάνω στις τραγωδίες και τα «οφέλη» που κάποιοι κερδίζουν»

Ιδιαίτερα αιχμηρός μιλώντας στο Ράδιο 98.4 ο Δικηγόρος Μιχάλης Σφακιανάκης για το «χορό» που στήνεται είτε από Μέσα Ενημέρωσης, είτε αναλυτές, είτε ειδικούς, ακόμα και με οικονομικά οφέλη, στο όνομα της όποιας τραγωδίας σημειώνεται εντός κι εκτός Κρήτης, με τελευταία τη δολοφονία 21χρονου από το πατέρα φίλου του, που τον θεωρούσε υπεύθυνο για το θάνατο του παιδιού του σε τροχαίο πριν από περίπου τρία χρόνια.  «Είναι σημαντικό να κατανοηθεί επιτέλους ο ρόλος των θεσμών, της Δικαιοσύνης, της απουσίας των Υπηρεσιών και στο που ωθείτε ο πολίτης δίκαια και άδικα» επισημαίνει έγκριτος νομικός. Στις επισημάνσεις του ο ρόλος της Πολιτείας, η παρουσία – απουσία της, ο αντίκτυπος αυτού στην κοινωνία, η οικογένεια κι η έλλειψη αλληλεγγύης κι ενδιαφέροντος εντός των μελών της κοινωνίας.

Ατεκνία, ως πράξη αγάπης και αντίστασης…

Και καλά αυτές που δεν θέλουν, γούστο τους και καπέλο και κανένα λογαριασμό δεν θα μας δώσουν, συμφωνώ απολύτως. Αυτές που θέλουν, όμως;

Χρήστος Ξανθάκης

Η φάση με το σοφό Σολομώντα και τις δύο μανάδες είναι πάνω κάτω γνωστή, αλλά ας επαναλάβουμε τις βασικές λεπτομέρειες.
Δυο γυναίκες γεννάνε στο ίδιο σπίτι με διαφορά ωρών, αλλά το παιδί της μίας πεθαίνει μέσα στη νύχτα.
Ακολουθούν θρήνος και καυγάς με κατηγορίες για  κλοπή βρέφους.
Οπότε καταλήγουν μπροστά στο βασιλιά,  για να ξεδιαλύνει το μυστήριο.
Η συνέχεια από τη Βίβλο:
“Και ο βασιλιάς είπε:
Η μεν μία λέει:
Αυτός ο ζωντανός είναι ο γιος μου, ενώ ο νεκρός είναι ο γιος σου· η δε άλλη λέει:
Όχι, αλλ’ ο νεκρός είναι ο γιος σου, ενώ ο ζωντανός είναι ο γιος μου.
Και ο βασιλιάς είπε:
Φέρτε μου μία μάχαιρα. Και έφεραν τη μάχαιρα μπροστά στο βασιλιά. 
Και ο βασιλιάς είπε:
Χωρίστε το ζωντανό παιδί στα δύο, και δώστε το μισό στη μία, και το άλλο μισό στην άλλη
Τότε, η γυναίκα της οποίας ήταν ο ζωντανός γιος, μίλησε στον βασιλιά (επειδή, σπλαχνίστηκε το γιπαιχνίδο της) και είπε:
Ω, κύριέ μου! Δώσε το ζωντανό παιδί σ’ αυτή, και μη το θανατώσεις με κανέναν τρόπο.
Η άλλη, όμως, είπε:
Ούτε δικό μου ας είναι, ούτε δικό σου· χωρίστε το.
Τότε, απαντώντας ο βασιλιάς, είπε:
Δώστε το ζωντανό παιδί σ’ αυτή, και μη το θανατώσετε με κανέναν τρόπο· αυτή είναι η μητέρα του”.
Συγκίνηση, δάκρυ, μπιζάρισμα, στάντινγκ οβέσιο, αυλαία, τέλος του παραμυθιού, καλησπέρα σας.
Φαστ φόργουορντ κάνα τριάρι χιλιάδες χρόνια στην  Ελλάδα του εικοστού πρώτου αιώνα.
Κάπου στις αρχές του, όταν πρωταρχίσαμε να κάνουμε παρέα με τη Ναταλία (ας την πούμε Ναταλία, τέλος  πάντων) και ύστερα από λίγο καιρό γίναμε και φιλαράκια.
Τα ’φτιαξε τότε με τον Βαγγέλη (ας τον πούμε Βαγγέλη, τέλος πάντων), μεγάλος  έρωτας  και παντοτινός, συγκατοίκηση, σχέδια για το μέλλον.
“Άντε να κάνουμε ένα παιδί με τον Βαγγελάκη ρε μαλάκα  ρεπόρτερ”, να μου  λέει η Ναταλία, “δεν ξέρεις πόσο θέλω να σφίξω ένα μπεμπάκο στην αγκαλιά μου”!
Το παιδί δεν ήρθε.
Δεν ακούστηκε  ποτέ το κλάμα του στο διαμερισματάκι της Ναταλίας και του Βαγγέλη.
Όχι γιατί δεν αγαπιόσαντε ή γιατί δεν το θέλανε.
Αλλά γιατί δεν τους το επέτρεψε  η γαμημένη η φτώχια.
Πίσω στη φιλενάδα, όταν βρήκα το κουράγιο και τη ρώτησα σχετικά:
“Πως να το κάνουμε το παιδί Χρηστάρα και πως να το αναστήσουμε; Με έξι κατοστάρικα που βγάζω εγώ και επτά που  βγάζει ο άντρας μου; Για να μεγαλώσει στην καντήφλα  μέσα και να μην έχω ούτε παπούτσια να του ψωνίσω; Το πήρα απόφαση και τέλος. Και μη νομίζεις ότι δε με πονάει και δε με σκίζει…”
Εκεί  φτάσαμε λοιπόν, στην Ελλάδα 2.0.
Από αγάπη στα παιδιά, παιδί να μην κάνεις.
Και από αντίσταση επίσης σε αυτή τη σαπίλα που μας τριγυρίζει και  όλο λεφτά και οπορτούνιτιζ  μοιράζει,  μόνο που δεν φτάνουν ποτέ σε αυτούς  που  έχουν πραγματικά ανάγκη  από φράγκα και ευκαιρίες, γιατί προηγούνται οι κάθε λογής  καρχαρίες και οι πάσης φύσεως φάλαινες.
Προηγούνται τα νουμεράκια βλέπετε, προηγούνται οι στατιστικές, προηγούνται τα σαξές στόριζ και τα κέρδη των εισηγμένων που όπως πληροφορηθήκαμε προσφάτως από το ρεπορτάζ άγγιξαν ύψη ρεκόρ.
Γεννάνε δηλαδή οι μετοχές και δεν γεννάνε οι γυναίκες…
Και καλά αυτές που δεν θέλουν, γούστο τους και καπέλο και κανένα λογαριασμό δεν θα μας δώσουν, συμφωνώ απολύτως.
Αυτές που θέλουν, όμως;
Θα μεγαλώσουν τα παιδιά τους με ένα νεφρί ή μήπως θα πρέπει να περιμένουν άλλη μια επταετία οικονομικών θριάμβων μπας και  καταφέρουν να επισκεφτούν το μαιευτήριο;

newpost.gr

Η Silicon Valley αντεπιτίθεται ιδεολογικά

Το τεχνοφασιστικό μανιφέστο του Άλεξ Καρπ της Palantir για έναν ψηφιακό Λεβιάθαν.

Γιώργης-Βύρων Δάβος

Τον Απρίλιο του 2026, ο αμφιλεγόμενος διευθύνων σύμβουλος της Palantir Technologies Άλεξ Καρπ, εξέδωσε ένα κείμενο από 22 σημεία κι υπό τη μορφή μανιφέστου, που συγκλόνισε το διατλαντικό πολιτικό και τεχνολογικό οικοσύστημα. Με τίτλο «Η Τεχνολογική Δημοκρατία» (The Technological Republic), το κείμενο αυτό -που αυτομάτως χαρακτηρίσθηκε ως το «Μανιφέστο του Υπερκακού» από τους επικριτές του- δεν αποτελεί απλά μία έκθεση για τους μετόχους μίας εταιρείας για τους επιχειρηματικούς της στόχους. Απεναντίας, το κείμενο τούτο είναι μία πολεμική ιαχή, μια υλακή του παντοδύναμου σήμερα τεχνολογικού τομέα, που παροτρύνει την εξουσία να ανατρέψει την μορφή της  δημοκρατίας όπως την γνωρίζουμε -έστω και στη νεοφιλελεύθερη μορφή της- και την αντικατάστασή της από ένα υβριδικό σύστημα όπου το λογισμικό, ο στρατός και το κράτος συγχωνεύονται σε μια αδιάσπαστη ενότητα.

Είναι τόσο κραυγαλέα αντιδημοκρατικές οι απόψεις που διατυπώνει ο Καρπ, του το έγκριτο Tech Policy Press, περιγράφει το μανιφέστο «τόσο διακριτικό όσο ένα καπέλο MAGA», υποδηλώνοντας ότι ο  συντάκτης του πλέον αφήνει κατά μέρους κάθε πρόσχημα ουδετερότητας. Προβάλλοντας την καθολικότητα της ΤΝ ως απόλυτη δυνατότητα η Palantir δεν εμφανίζεται μόνον ως εταιρεία που πουλάει λογισμικό, αλλά ως διαμορφωτής μίας  κοσμοθεωρίας, μίας νέας συλλογικής πεποίθησης -εάν όχι μίας θρησκείας που αξιώνει την απόλυτη  υποταγή της κοινωνίας στις ανάγκες της «τεχνολογικής άμυνας».

Το επιστέγασμα της «εαρινής επίθεσης» Big Tech στις δημοκρατίες

Ουσιαστικά, το κείμενο του Καρπ έρχεται να συνοψίσει και να κωδικοποιήσει  και κυρίως να ριζοσπαστικοποιήσει δραστικά και κυριαρχικά τις καταστατικές απόψεις που εξέφρασαν (τυχαία;) μέσα στον ίδιο μήνα και οι άλλοι «σημαιοφόροι» της Big Tech και της Silicon Valley, για το πώς οραματίζονται την κοινωνία με την καθοδήγηση (και χρηματοδότηση) που θα τους παραχωρήσουν τα εθνικά κράτη. Προνόμια, που στη βάση τους έχουν τον πλήρη έλεγχο από την ΤΝ της λειτουργίας του κράτους, τη στρατικοποίηση της οικονομίας και της μετατροπής της δημοκρατίας σε ένα παγκόσμιο καθεστώς ελέγχου, πολύ πιο διευρυμένο από το πεδίο που η Soshana Zuboff (The Age of Surveillance Capitalism) περιέγραφε το 2018.

Ήδη, από τις 6 Απριλίου, ο Σαμ Άλτμαν της OpenAI δημοσίευε το σημείωμα «Μια βιομηχανική πολιτική στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης: ιδέες για την προτεραιότητα στον άνθρωπο». Ένα πολιτικό πρόγραμμα για την επανεπινόηση του «κοινωνικού συμβολαίου», μέσα από τρεις, επωφελείς για τον τομέα, προτεραιότητες. Την κατανομή του πλούτου (αναδιανομή των κερδών μέσω δημόσιων ταμείων, τη μείωση του χρόνου εργασίας, τη δημιουργία δικτύων ασφαλείας κατά της ανεργίας), τον μετριασμό των κινδύνων και τον «εκδημοκρατισμό» της πρόσβασης σε αυτές τις τεχνολογίες. Η εταιρεία υποστηρίζει, ότι «μετά τη μετάβαση στη βιομηχανική εποχή, ο μοντερνισμός και το New Deal βοήθησαν στον εκσυγχρονισμό του κοινωνικού συμβολαίου για έναν κόσμο που μεταμορφώθηκε από τον ηλεκτρισμό, τον κινητήρα εσωτερικής καύσης και τη μαζική παραγωγή. […] Η μετάβαση προς την υπερνοημοσύνη θα απαιτήσει μια ακόμη πιο φιλόδοξη μορφή βιομηχανικής πολιτικής». Βέβαια, τούτη η ομολογία πίστης δεν κοστίζει τίποτα στον Άλτμαν, εάν αναλογισθούμε ότι η OpenAI λυσσαλέα αντιτίθεται στη ρύθμιση της  ΤΝ, είτε πρόκειται για την αμερικανική είτε για την ευρωπαϊκή νομοθεσία.

Στις 17 Απριλίου, ο  πολυδισεκατομμυριούχος, Διευθύνων Σύμβουλος της SpaceX και επίσης συνιδρυτής της OpenAI (κατά της οποίας ξεκινά δικαστική διαμάχη στις 27 Απριλίου) Ίλον Μασκ πρότεινε μέσω του κοινωνικού του δικτύου X ότι ένα «υψηλό καθολικό εισόδημα»,  καταβαλλόμενο «από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση είναι ο καλύτερος τρόπος για την αντιμετώπιση της ανεργίας που προκαλείται από την τεχνητή νοημοσύνη». Δεν πρόκειται πλέον μόνο για ένα «βασικό» εισόδημα -όπως υποστήριζε παλαιότερα- αλλά για ένα «υψηλό» εισόδημα. Αυτό θα επέτρεπε στους καταναλωτές (του δυτικού κόσμου ή των πλουσίων, εννοείται) να ζουν σε μια κοινωνία αφθονίας, ώστε  «μετά την έλλειψη» (post-scarcity) να συνεχίσουν να καταναλώνουν, χρηματοδοτούμενοι από το κράτος… διασφαλίζοντας παράλληλα ότι αυτές οι βιομηχανίες που καταστρέφουν θέσεις εργασίας θα επιβιώσουν από το ίδιο τους το δημιούργημα.

Τεχνοφασισμός: Ο ορισμός μιας νέας τυραννίας

Δεν είναι τυχαίο, που πολλοί αναλυτές και μέσα ενημέρωσης χρησιμοποιούν για να χαρακτηρίσουν ως «Τεχνοφασισμός» (Technofascism) το πλαίσιο που προτρέπει την ανθρωπότητα (μέσω των καθοδηγούμενων πολιτικών), καθώς περιγράφει ένα καθεστώς όπου οι δημοκρατικές διαδικασίες, οι συνταγματικές πρόνοιες, τα απαραχάρακτα και καθορισμένα ανθρώπινα δικαιώματα, πλέον θα παρακάμπτονται από αλγοριθμικές αποφάσεις.

Στο όραμα του Καρπ, η «αποτελεσματικότητα» του καταιγιστικού σε ταχύτητα, ανεξάρτητου από ψυχολογικές αντιδράσεις κι ηθικά διλήμματα λογισμικού υπερτερεί έναντι της  -αργόσυρτης και διστακτικής, διάτρητης από ηθικούς κανόνες κι ισηγορίες- διαβουλευτικής φύσης της δημοκρατίας.  Αναπτύσσει ένα πρόγραμμα που επικρίνει συλλήβδην τη δημόσια διοίκηση, τη «συμπερίληψη» και τον «κενό πλουραλισμό», ενώ εξαίρει τις «προοδευτικές αξίες» της αμερικανικής ισχύος, η οποία «κατέστησε δυνατή μια εξαιρετικά μακρά περίοδο ειρήνης».

Επικαλείται την ευθύνη των ελίτ της Silicon Valley, οι οποίες έχουν «την υποχρέωση να συμμετέχουν στην άμυνα του έθνους», και καλεί σε επιστροφή στις «μεγάλες αφηγήσεις». Κομπάζει για τον πατριωτισμό του και υιοθετεί έναν πολεμοχαρή τόνο… κάτι που κάνει με ευκολία, δεδομένου ότι η Palantir πουλάει τα εργαλεία για τη διεξαγωγή αυτών των τεχνολογικών πολέμων. Έτσι, οι «άρχοντες της Τεχνολογίας» αναγνωρίζουν την καταστροφική ισχύ των εργαλείων που δημιούργησαν, αλλά και την αδυναμία τους για αυτορρύθμιση, και φαντάζονται κανόνες για ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, με στόχο την προστασία της κοινωνίας και των επιχειρήσεών τους.

Με γνώμονα όσα γράφει ο Καρπ η ανθρωπότητα πρέπει να αντικαταστήσει το ισχύον πολιτικό σύστημα με ένα άλλο, όπου οι μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες δεν υπηρετούν απλώς το κράτος, αλλά γίνονται οι ίδιες το κράτος, εν είδει Οργουελικού ‘Μεγάλου Αδελφού’, επιβάλλοντας μια κουλτούρα «πολεμικής ετοιμότητας» και καταργώντας κάθε έννοια ιδιωτικότητας και πλουραλισμού.

Σύμφωνα με το Μανιφέστο, που απηχεί εν πολλοίς τις γενικές κατευθυντήριες γραμμές που ακολουθούν κι οι υπόλοιπες εταιρείες της παντοδύναμης ΤΝ -και οι οποίες μάλιστα βρίσκουν και πολλούς «υποστηρικτές», στους χώρους των ζηλωτών της τεχνολογίας, της οικονομίας και της πολεμόχαρης δυτικολαγνείας -ο Τεχνοφασισμός της Palantir βασίζεται σε τρεις πυλώνες:

α) την Αλγοριθμική Κυριαρχία,  που εδράζεται στην πεποίθηση ότι μόνο ένα προηγμένο λογισμικό μπορεί να διακρίνει τον «φίλο» από τον «εχθρό». Ο Καρπ ξαναπιάνει μία διαλεκτική πολεμικής αντιπαλότητας ακόμη και μέσα στην κοινωνία, στα πρότυπα της θεωρίας που είχε αναπτύξει ο μεγάλος νομικός απολογητής του Ναζισμού Καρλ Σμιτ, που είχε φέρει στα έσχατα όριά του τον ορισμό της έννοιας του «εχθρού», ως οντολογική κι υπαρξιακή διάκριση μίας κοινωνίας που βρίσκεται σε ένα διαρκές «κράτος εξαίρεσης».

Ο πολιτικός υπαρξισμός του κι η θεωρία του Carl Schmitt για τον Κυρίαρχο (βλέπε Φύρερ) (ΕΔΩ),  ορίζει πως ηγέτης  είναι εκείνος ο οποίος είναι αυτός που αποφασίζει για την «κατάσταση εξαίρεσης». Ο Καρπ ισχυρίζεται ότι η εποχή μας είναι μια διαρκής «κατάσταση εξαίρεσης». Επομένως, οι νόμοι της ειρηνικής περιόδου δεν ισχύουν. Αυτό νομιμοποιεί τον Τεχνοφασισμό: αν είμαστε πάντα σε πόλεμο, τότε ο έλεγχος της Palantir δεν είναι επιλογή, αλλά αναγκαιότητα. Η αλήθεια δεν πηγάζει πλέον από το δίκαιο, αλλά από την επεξεργαστική ισχύ των διακομιστών της εταιρείας.

Τούτο το διαρκές «κράτος εξαίρεσης» εκφράζεται και στις άλλες δύο προκείμενες των προτάσεων του επικεφαλής της Palantir, όπως καθορίζονται από την εισήγησή του για

β) Κατάργηση της Ιδιωτικότητας, όπου η ανεμπόδιστη άντληση πληροφοριών  κι απαγόρευση σχεδόν κάθε είδους ιδιωτικότητας θα ισοδυναμεί με την αντιμετώπιση κάθε δεδομένου (ιατρικού, οικονομικού, προσωπικού) ως δυνητικό «πολεμοφόδιο» για την “εθνική ασφάλεια”. Όπου η έννοια της “ασφάλειας” εμφανώς διευρύνεται  ως επίπεδο εφαρμογής, αλλά και περιστέλλεται ως αποδέκτης, γιατί ως τέτοιος καθορίζεται όχι πλέον το raison d’ état της κάθε χώρας, αλλά τα επιχειρηματικά συμφέροντα κάθε είδους και τα οποία εξυπηρετούνται από τις υπηρεσίες και τον έλεγχο της ΤΝ.

Φυσικά, το επιβεβλημένο τούτο «κράτος εξαίρεσης» εξυπακούει την πλήρη και καθολική Επιβολή Συμμόρφωσης.  Μέσα στους ασφυκτικούς ελέγχους και κανονισμούς της, θα περιθωριοποιούνται όλες οι φωνές που  αμφισβητούν την πρωτοκαθεδρία, πολιτική κι ηθική της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI).

Η πολιτισμική υπεροχή και η ρητορική της «κατωτερότητας»

Όμως μέσα στην κοσμοθεωρία που προτείνει ο Καρπ εισάγεται μια επικίνδυη διάκριση: εξαίροντας την τεχνολογική υπεροχή της Δύσης -όπως παλιότερα έκαναν και οι «εκπολιτιστές» Βρετανοί και άλλοι αποικιοκράτες-, ο επικεφαλής της Palantir κηρύττει την «πολιτισμική κατωτερότητα» των αντιπάλων του. Για την Palantir, αλλά κι όλοι όσοι προτρέπουν τις δικές τους κυβερνήσεις να ανοίξουν περισσότερο τον διασκελισμό τους στις επενδύσεις ή στις αγορές  κυκλωμάτων ΤΝ, όποιος καθυστερεί να υιοθετήσει πολεμικά εργαλεία AI -είτε πρόκειται για την Ευρωπαϊκή Ένωση με το AI Act, είτε για ακαδημαϊκούς ηθικολόγους- είναι πολιτισμικά κατώτερος και εμπόδιο για την επιβίωση του Δυτικού Κόσμου.

Η  ρητορεία που επιστρατεύει ο Καρπ μας επαναφέρει στις  πιο ζοφερές εποχές του 20ού αιώνα, οπότε η τεχνολογική ισχύς ταυτιζόταν με το ηθικό δίκαιο. Ιδίως όταν τούτη η ισχύς, σε αντίθεση με την απλή iusnaturalisτική νεοφιλελεύθερη αντίληψη για το ανθρωποφαγικό δίκαιο της αγοράς, συνοδοποιρεί και ταυτίζεται με την πολεμική μηχανή και τη στρατικωποίηση της ίδιας της οικονομίας και της κοινωνίας.  Ο Καρπ, ούτε λίγο, ούτε πολύ, υποστηρίζει ότι η Δύση έχει «δικαίωμα» να κυριαρχήσει στον κόσμο επειδή διαθέτει το καλύτερο λογισμικό. Με αυτόν τον τρόπο, η τεχνολογία μετατρέπεται σε έναν μεσσιανικό στόχο, γίνεται το νέο «ιερό καθήκον» (Manifest Destiny), σε μία νέα θρησκεία και παγκόσμια πορεία της οποίας η Palantir κρατεί τον ρόλο του ιεροφάντη και του  αρχιερέα.

Η στρατιωτικοποίηση της οικονομίας: Το διαρκές «Σχέδιο Μανχάταν»

Το μανιφέστο του Καρπ, σύμφωνα με την εύστοχη παρατήρηση Independent, κάνει μια άμεση αναγωγή στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς σε καθαρά πολεμικό κλίμα προτείνει τη μετατροπή της παγκόσμιας οικονομίας σε μια διαρκή πολεμική βιομηχανία. Πλέον για την Palantir η οικονομία της πληροφορίας  πρέπει να κάνει μία απότομη κι αποφασιστική στροφή: να μη στοχεύει πλέον στην καινοτομία για να μετατρέψει τον πολίτη σε καταναλωτή, αλλά πλέον να στοχεύει  στη στρατιωτική «αποτροπή», μετατρέποντας τον πολίτη σε διαρκή πολεμιστή, αμυνόμενο για έναν κίνδυνο που πάντα το συμφέρον των επιχειρηματιών των εταιρειών της ΤΝ θα καθορίζει.

Για να επιτευχθεί τούτο, θα πρέπει όλα τα κράτη, υπογράφοντας συμβόλαια (όπως αυτό που η Βρετανία έχει υπογράψει για τη διαχείριση -βλέπε, καθολικό έλεγχο- της δημόσιας υγείας, το NHS,  να είναι πλήρως εξαρτημένα από τις υπηρεσίες και τις εταιρείες της ΤΝ ώστε η κάθε δυνατότητά τους να απομακρυνθούν να είναι αδύνατη.

Ο Καρπ κι οι όμοιοί του, με υπεροπτικό τρόπο εισηγούνται έναν «Οικονομικό Δαρβινισμό», που επίσης μακροπρόθεσμα θα εκβάλλει και σε έναν κοινωνικό Δαρβινισμό. Καθώς, μόνον οι εταιρείες που υπηρετούν τον «αμυντικό σκοπό» κάθε κράτους θα δικαιούνται δημόσια χρηματοδότηση και προστασία, όλες οι άλλες δραστηριότητες και φυσικά κοινωνικά δικαιώματα, όπως το ελεύθερο επιχειρείν, η εργασία, η επιλογή υπηρεσιών κλπ. θα αναιρούνται μέσα σε τούτην την ιδιαίτερη «τεχνοδικτατορία». Αυτή η στρατιωτικοποίηση σημαίνει ότι η ελεύθερη αγορά πεθαίνει, για να δώσει τη θέση της σε μια «Τεχνολογική (κατ’ επίφαση) Δημοκρατία», όπου οι Big Tech είναι οι νέοι φεουδάρχες.

Απόλυτος έλεγχος: Το ψηφιακό πανοπτικόν

Το Μανιφέστο του Καρπ κηρύσσει την δημιουργία ενός Παγκόσμιου Πανοπτικού, το οποίο θα εποπτεύει, απαγορεύει και καταστέλλει κάθε επιμέρους δραστηριότητα, αναγορεύοντάς την σε έγκλημα καθοσιώσεως. Όπως αναφέρει σε μία κριτική καταπέλτη της η  Amnesty International (μέσω του DW) η Palantir επιδεικνύει  μία «θηρευτική συμπεριφορά». Το μανιφέστο απαιτεί την πρόσβαση σε κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής για την «προστασία» της, πραγματώνοντας εκείνο που ο αυστροουγγρικής καταγωγής Αμερικανός οικονομολόγος και καθηγητής στο Κολούμπια Καρλ Πολάνυι στο δοκίμιό του «Ο Μεγάλος Μετασχηματισμός» του 1944, ορίζει ως «διπλή κίνηση». Ονομάζοντας έτσι το φαινόμενο που αποτελείται από μια ταυτόχρονη κίνηση απορρύθμισης και προστασίας, ο Πολάνυι αναλύει τον τρόπο με τον οποίο περάσαμε από μια «ενσωματωμένη» (embedded) κοινωνία, όπου η οικονομία ήταν μέρος της κοινωνικής ζωής που τη ρύθμιζε, σε μια «αποδεσμευμένη» (disembedded) κοινωνία, στην οποία η οικονομία γίνεται ένας ξεχωριστός θεσμός και η αγορά καταλαμβάνει κεντρική θέση, όπου όλα τελικά αντιμετωπίζονται ως εμπόρευμα. Ωστόσο, αυτή η εμπορευματοποίηση, η απορρύθμιση και το laissez-faire δημιουργούν πλαστές και μεθοδευμένες εντάσεις, τις οποίες ορισμένοι προσπαθούν να επιλύσουν για να προστατευτούν.

Στο όνομα αυτής της εθνικής ασφάλειας, που χρησιμοποιεί τη «διπλή κίνηση» με την οποία ο Καρλ Πολάνυι ερμηνεύει έτσι την άνοδο του φασισμού, καθώς υπόσχεται την ανασύσταση της κοινωνίας μέσα στην ενότητα, που η τεχνολογία κι η στρατιωτικοποίηση της οικονομίας θα επιβάλλει επίπλαστα, ως μια λύση στην κρίση του φιλελευθερισμού, η Palantir προτείνει:

• Προληπτική Αστυνόμευση: Τον εντοπισμό πιθανών «εχθρών» μέσω ανάλυσης δεδομένων πριν καν διαπραχθεί κάποιο αδίκημα.
• Κοινωνική Μηχανική: Τη χρήση του AI για να διαμορφωθεί η κοινή γνώμη και να κατασταλεί ο «πλουραλισμός» που ο Καρπ θεωρεί αδυναμία.
• Έλεγχο Συνόρων και Μετανάστευσης: Μετατρέποντας την ανθρώπινη κίνηση σε μια σειρά από ψηφιακά στίγματα που πρέπει να «εκκαθαριστούν».

Η Ευρώπη υπό πολιορκία: Η σύγκρουση των μοντέλων

Στην ουσία το μανιφέστο του Καρπ αποτελεί μια ευθεία επίθεση στο ευρωπαϊκό μοντέλο διακυβέρνησης, θέτοντας την Ε.Ε. προ ενός διλήμματος: συμπόρευσης ή υποτέλειας, συμμάχου ή πτωχού συγγενούς.  Ο Καρπ με τρόπο διάτορο κηρύττει και προσπαθεί να επιβάλει μια νεοαποικιακή «διατλαντική ενότητα», μονομερή  όμως κι ανισόρροπη, υπό αμερικανική τεχνολογική κηδεμονία. Πίσω από την κίνηση του, ο Καρπ εκφράζει την  ίδια την αμερικανική κυβέρνηση, η οποία πέρα από τις διαφορές που έχουν προκύψει ( βλέπε Anthropic) μεταξύ Πενταγώνου, υπουργείου Εμπορίου και της Big Tech  κοινότητας, διατηρεί αμείωτες τις σχέσεις και την συνενοχή. Η συνταγή του  Καρπ είναι  ουσιαστικά μια επανέκδοση του «Σχεδίου Μανχάταν», μετατοπισμένη από το άτομο στον κώδικα.

Για την Palantir, η ευρωπαϊκή εμμονή στα ανθρώπιναι δικαιώματα και την προστασία δεδομένων είναι «αυτοκτονική». Ο Καρπ απαιτεί μια Ευρώπη που θα λειτουργεί ως παράρτημα της Silicon Valley, παρέχοντας δεδομένα και αγορές χωρίς να εγείρει ηθικές αντιρρήσεις. Η εφαρμογή του μανιφέστου του  στην Ευρώπη δημιουργεί τρεις συστημικούς κινδύνους που οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα πρέπει να διαχειριστούν με σαφήνεια: μια αυξανόμενη εξάρτηση υποδομών σε κρίσιμους τομείς, μια σιωπηρή προσαρμογή στους χρόνους λήψης αποφάσεων της αμερικανικής πλευράς χωρίς κοινοβουλευτικό έλεγχο, και μια προοδευτική απώλεια διαπραγματευτικής ικανότητας σε πολυμερή τραπέζια, από το AI Act έως τις διαπραγματεύσεις του ΝΑΤΟ για τα πρότυπα λογισμικού. Αυτά είναι δομικές συνθήκες που ο Καρπ καλεί την Ευρώπη να αντιμετωπίσει. Απομένει να δούμε εάν η ήπειρός μας θα υποκύψει, γιατί εάν η Ευρώπη δεν κατονομάσει επακριβώς τις επικίνδυνες για την ακεραιότητα, την αυτοβουλία της και την ύπαρξή της απαιτήσεις αυτές δεν θα μπορεί καν να τις διαπραγματευτεί. Οι Βρετανοί βουλευτές, μάλιστα, εκφράζουν φόβους ότι η χώρα τους έχει γίνει το «πειραματόζωο» για αυτό το μοντέλο.

Το Μανιφέστο του Άλεξ Καρπ ουσιαστικά είναι μία ανοικτή πρόσκληση στον ελεύθερο κόσμο να υποκύψει στην τεχνολογική υπεροπλία και να θυσιάσει (όπως στον Γενναίο Νέο Κόσμο του Χάξλεϊ) κάθε ελευθερία του στην υπεροχή της μηχανής/τεχνολογίας.

Όπως επισημαίνουν πολλοί η Δύση καλείται να αποδεχθεί χωρίς αντίσταση την «Τεχνολογική Δημοκρατία» της Palantir και ν’ αποδεχθεί ένα μέλλον, όπου ο πολίτης μετατρέπεται σε «υποκείμενο-δεδομένο», σε μία μόνιμη εμπόλεμη κατάσταση -καθώς η ίδια η σφαίρα της οικονομίας θα είναι ένας πόλεμος σε μόνιμη κατάσταση κι η  διαφωνία θεωρείται «πολιτισμική κατωτερότητα». Η απάντηση σε αυτό το μανιφέστο δεν μπορεί να είναι μόνο τεχνολογική ή μισο-πολιτική. Θα πρέπει να είναι πρωτίστως και βαθιά πολιτική, απόλυτα κοινωνική και αταλάντευτα ηθική. Η ανθρωπότητα μπροστά σε τούτον τον κίνδυνο θα πρέπει ν’ αφυπνισθεί, να εξεγερθεί απέναντι στις ολιγαρχίες που επιδιώκουν τον έλεγχο και την υποδούλωσή τους. Πρέπει να επιστρέψει στην κατάσταση του «πολιτικού» ζώου, όχι σε μία ζωώδη κατάσταση μέσα σε ένα κλουβί. Είναι καιρός να επιβάλλει τη δική της pouvoir constituant απέναντι σε μία pouvoir constitué των εταιρειών ΤΝ και των αλγορίθμων, που θα δημιουργούν ψευδο-κρίσεις ώστε μεφιστοφελικά να μας υπόσχονται ασφάλεια με αντάλλαγμα την ψυχή της δημοκρατίας.

kosmodromio.gr

ΟΗΕ προειδοποιεί Ελλάδα: «Σέρνεστε σε βρώμικο πόλεμο για την ηγεμονία… του Ισραήλ» – «O Netanyahu θα σας προδώσει»

«Το Ισραήλ επέλεξε εσάς και πρόκειται να εκμεταλλευτεί τους φόβους και την ανασφάλειά σας», προειδοποιεί η αξιωματούχος του ΟΗΕ

H Ειδική Εισηγήτρια των Ηνωμένων Εθνών προέβη σε μία σοκαριστική προειδοποίηση προς τη χώρα μας, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για την τυφλή ένταξη της Ελλάδας στο άρμα και τους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς του Ισραήλ.

Το Ισραήλ χρησιμοποιεί την Ελλάδα για να προωθήσει τους περιφερειακούς του στόχους και θα εκμεταλλευτεί τους φόβους της, δήλωσε πιο συγκεκριμένα η αξιωματούχος του ΟΗΕ, Francesca Albanese.

«Νομίζετε ότι εσείς επιλέξατε το Ισραήλ… δεν το νομίζω», δήλωσε η ίδια. Clash Reportστο X

«Το Ισραήλ επέλεξε εσάς και πρόκειται να εκμεταλλευτεί τους φόβους και την ανασφάλειά σας», όπως μεταδίδει το Al Jazeera.

Το Ισραήλ επέλεξε την Ελλάδα για να προωθήσει τις περιφερειακές του φιλοδοξίες και θα εκμεταλλευτεί τους ελληνικούς φόβους και την ανασφάλεια για να το πετύχει, δήλωσε η ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ για την Παλαιστίνη.

«Οι Έλληνες νομίζουν ότι το Ισραήλ θα τους προστατεύσει από την τουρκική επιθετικότητα, αλλά…»

Μιλώντας σε παρουσίαση του νέου της βιβλίου, «When the World Sleeps: Stories, Words and Wounds of Palestine», στον κινηματογράφο Τριανόν στην Αθήνα, η Francesca Albanese προειδοποίησε ότι ορισμένοι κύκλοι στην Ελλάδα έχουν «λάθος αντίληψη» για τη συμμαχία τους με το Ισραήλ.

«Νομίζετε ότι επιλέξατε το Ισραήλ για να εξασφαλίσετε ειρήνη από τον αιώνιο εχθρό σας. Δεν το νομίζω», είπε η Francesca Albanese.

«Το Ισραήλ σας διάλεξε. Το Ισραήλ σας επέλεξε και πρόκειται να εκμεταλλευτεί τους φόβους και την ανασφάλειά σας, γιατί αυτό κάνει το Ισραήλ για να προωθήσει την περιφερειακή του ηγεμονία».

Η επικίνδυνη «ισραηλοποίηση» της Ελλάδας

Στην εκδήλωση συμμετείχε επίσης ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης, ο οποίος παρατήρησε ότι η Ελλάδα «αποτελεί το μεγαλύτερο παράδειγμα “ισραηλοποίησης”… περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη χώρα στην Ευρώπη».

Η Francesca Albanese επέκρινε συγκεκριμένα τις ελληνικές αρχές για τη συνεργασία τους με το Ισραήλ στην αναχαίτιση του ανθρωπιστικού στόλου Sumud, που κατευθυνόταν προς τη Γάζα, στα ανοικτά της Κρήτης την Παρασκευή 1/5.

«Το γεγονός ότι οι ελληνικές αρχές πηγαίνουν χέρι-χέρι με τους Ισραηλινούς για να σταματήσουν μια ανθρωπιστική αποστολή είναι μεγάλο ατόπημα», τόνισε.

Διεθνής διασυρμός για την Ελλάδα – Anadolu: «Αφωνία Μητσοτάκη για την ισραηλινή επιχείρηση στην Κρήτη»

Εντωμεταξύ, εν μέσω εντεινόμενων συζητήσεων για το αν η επίθεση του Ισραήλ στον παγκόσμιο στόλο «Sumud» πραγματοποιήθηκε εν γνώσει της Αθήνας, οι ελληνικές αρχές δεν έχουν προβεί σε καμία δήλωση που να αποσαφηνίζει την κατάσταση, τονίζει το τουρκικό πρακτορείο Anadolu.

Συγκεκριμένα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη, μετά την επίθεση του ισραηλινού στρατού στη Flotilla «Sumud», η οποία κατευθυνόταν προς τη Γάζα για να σπάσει τον αποκλεισμό και να παραδώσει ζωτική ανθρωπιστική βοήθεια.

Η επίθεση σημειώθηκε περίπου 600 ναυτικά μίλια από τον παλαιστινιακό θύλακα και λίγα μίλια μακριά από τα ελληνικά χωρικά ύδατα.

Σε ανάρτηση της ακτιβιστικής ομάδας «March to Gaza Greece» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αναφέρεται ότι «το Ισραήλ επιτέθηκε στη Freedom Flotilla με την άμεση συνδρομή της Ελλάδας. Τα σκάφη του στόλου αποκλείστηκαν παράνομα στη ζώνη έρευνας και διάσωσης της Ελλάδας, ενώ η Ελληνική Ακτοφυλακή παρακολουθούσε αμέτοχη».

«Ο στόλος μας δέχεται επίθεση δυτικά της Κρήτης στην ελληνική ζώνη έρευνας και διάσωσης. Στρατιωτικά ταχύπλοα, που ισχυρίζονται ότι είναι “ισραηλινά”, πλησιάζουν τα σκάφη της Global Sumud Flotilla, στοχεύοντάς τα με λέιζερ και όπλα. Οι επιβάτες διατάσσονται να μεταβούν στην πλώρη του σκάφους και να γονατίσουν με τα χέρια στο πάτωμα», έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο ακτιβιστής Ιάσονας Αποστολόπουλος, ο οποίος συμμετείχε και στην προηγούμενη αποστολή του στόλου τον Σεπτέμβριο του 2025.

Τα σήματα που αγνόησε το ελληνικό λιμενικό και η άλωση των ελληνικών υδάτων από τις IDF

Σύμφωνα με τον ακτιβιστή, παρά τα σήματα κινδύνου MAYDAY από μεγάλο αριθμό σκαφών, η ελληνική ακτοφυλακή δεν έχει ανταποκριθεί.

«Οι ελληνικές αρχές θα έπρεπε να είχαν παρέμβει αμέσως και να διασφαλίσουν την ασφάλεια των ανθρώπων που έστειλαν σήμα SOS», δήλωσε ο ίδιος.

Ένας άλλος Έλληνας ακτιβιστής, που σχεδίαζε να ενσωματωθεί στον στόλο στις 3 Μαΐου και επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία του, δήλωσε στο Anadolu ότι η Ελλάδα ενδέχεται να εμπλέκεται ενεργά.

«Προσπαθούμε να καταλάβουμε τι συνέβη. Καλέσαμε το Υπουργείο Ναυτιλίας, αλλά δεν λάβαμε σαφή απάντηση.

Ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο: τα σήματα κινδύνου που εστάλησαν από τα σκάφη ήταν εντός της ζώνης SAR (έρευνας και διάσωσης) της Ελλάδας και η Ελλάδα το γνώριζε. Παρά ταύτα, δεν παρασχέθηκε έγκαιρη βοήθεια στα σκάφη», ανέφερε.

Πηγή: iskra.gr

Τραβώντας την κουρτίνα του βόρβορου Επστάιν

της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη            
 
Οι μέχρι τώρα αποκαλύψεις, που έφεραν στο φως τα σεξουαλικά εγκλήματα του Επστάιν, επικεντρώθηκαν κατά κύριο λόγο σε αυτά, αφήνοντας στη σκιά τους γενεσιουργούς λόγους, που τα προκάλεσαν, καθώς και τις ευρύτερες συνέπειές τους.
Στο άρθρο αυτό θα αρκεστώ σε σύντομη  αναφορά στο γενικότερο πλαίσιο, εντός του οποίου κινούνται οι διάφοροι και πολυάριθμοι Επστάιν, με την άνεση, που τους εξασφαλίζει το άφθονο χρήμα και η παγκοσμιοποίηση.
Τα εγκλήματα του Επστάιν, και όχι μόνο, που δεν ήταν αποκλειστικά σεξουαλικά, αφού συμπεριέλαβαν, ανάμεσα και σε άλλα, και πλευρές της δολοφονίας της Ελλάδας, ανήκουν στην παγκόσμια στοά του ελιτισμού, που κάκιστα  οι θαμώνες εντός της αναγνωρίζονται ως «εξαιρετικοί (ELIT)». Προφανώς, έχουν αρχίσει σε κάποιο μακρινό παρελθόν ως εξαιρετικοί, αλλά στην πορεία,  οι περισσότεροι ανάμεσά τους κατέληξαν να απολαμβάνουν ισχύ, μέσω απόκτησης υπερβολικού πλούτου, που τον χρησιμοποιούν εναντίον των λαών της υφηλίου, με υπεροψία, περιφρόνηση προς αυτούς, και  με  καταστρεπτικές επιλογές.
Θα υποστήριζα, στη συνέχεια, ότι τα σεξουαλικά εγκλήματα είναι, σίγουρα κατάπτυστα,  βρίσκονται πιθανότατα πίσω από τις χιλιάδες εξαφανισμένων παιδιών στον πλανήτη μας, αλλά θα έλεγα ότι πρόκειται για την «εξάτμιση» ενός γιγαντιαίου αρπαχτικού θηρίου, που καταβροχθίζει στο διάβα του, την ευημερία δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Πρόκειται, λοιπόν:
1. Για τον πλούτο. Που θα τον διακρίνω σε   «ανθρώπινο»,  ο οποίος  αποκτάται με σκληρή δουλειά, ικανότητες αλλά, βέβαια, χωρίς να αποκλείεται και η κληρονομιά. Και που εξασφαλίζει  μια άνετη ζωή, η οποία καλύπτει κάθε ανθρώπινη επιθυμία,   εξασφαλίζει, αν είναι δυνατόν, και δυο και τρεις μεταγενέστερες γενιές μέσω κληρονομιών, και του οποίου οι φορείς ζουν μέσα στην κοινωνία, σέβονται τους νόμους και τους θεσμούς και συνυπάρχουν με τους συνανθρώπους τους.
Αλλά, πρόκειται και για τον «απάνθρωπο» πλούτο, ο οποίος εξελίσσεται σε τερατώδεις ανισότητες, στις ημέρες μας, και εύκολα μπορεί να εκληφθεί ως συνέπεια προϊούσας παρακμής.  Ενδεικτικά:

• Το πλουσιότερο 1% του παγκόσμιου πληθυσμού κατέχει γύρω στο 45–50% του συνολικού πλούτου.
• Το φτωχότερο 50% κατέχει  κάτω από 2% του παγκόσμιου πλούτου.
• Οι περίπου 3.000 δισεκατομμυριούχοι έχουν συνολικά περισσότερο πλούτο από δισεκατομμύρια ανθρώπους μαζί.
• Από το 2020 και μετά, σχεδόν τα 2/3 του νέου πλούτου που δημιουργήθηκε κατέληξαν στο ανώτερο 1% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Εκτός του ότι, σχετικές έρευνες αποδεικνύουν ότι η μεγάλη ανισότητα περιορίζει την ανάπτυξη θα υποστηρίξω, με αφορμή τις αποκαλύψεις Επστάιν, αλλά όχι μόνο, ότι ο πλούτος, που φθάνει σε τέτοια δυσθεώρητα ύψη, καταστρέφει την ανθρώπινη φύση. Ο άνθρωπος, που βρίσκεται με τέτοιες περιουσίες την κατοχή του, που επιπλέον λειτουργούν ως οινοπνευματώδες ποτό, που προκαλεί αυξανόμενη ανάγκη για τη συνέχιση της  εξασφάλισής τους,  παύει να λειτουργεί με ανθρώπινα κριτήρια. Γιατί, αντιμετωπίζει, ενδόμυχα, το όντως ακανθώδες πρόβλημα, του πως θα τα χρησιμοποιήσει περαιτέρω, αλλά και πως θα εξασφαλίσει τη συνεχή αύξησή τους. Και επειδή δεν υπάρχει πια τίποτα, που να μπορεί να προστεθεί στην κανονικότητα, αρχίζει η εισβολή  των παρά φύσει, των εγκληματικών συνηθειών, των απάνθρωπων συμπεριφορών. Και  στο σημείο αυτό, το κράτος ανά την υφήλιο, που επί δεκαετίες συζητά για την φορολογία αυτών των παράλογα πλούσιων, δεν βρήκε τρόπους αποτελεσματικής φορολόγησής τους.
2. Για τους Ελίτ, που είναι βαρύτατα ασθενείς, με βαριές απάνθρωπες ασθένειες. Που δεν  ζουν εντός των κοινωνιών ανθρώπων, αλλά κρυμμένοι σε καλά φυλασσόμενες επαύλεις, θαλαμηγούς, και γενικά αυστηρά  απομονωμένοι και  αποκλειστικά μεταξύ τους, έχοντας σύνδρομα ανωτερότητας,  βαθύτατης περιφρόνησης  προς την υπόλοιπη ανθρωπότητα, αλλά και αίσθηση ενοχής, που τους καθιστά προβληματικές προσωπικότητες. Προσπαθούν να λύσουν τα ψυχολογικά τους προβλήματα, χάρη στην αναμεταξύ τους καλλιέργεια μιας παράδοξης, αλλά ισχυρής αλληλεξάρτησης. Βοηθιούνται, μέχρις εσχάτων, αναμεταξύ τους, πρώτον για να ανέλθει ο πλούτος του καθενός , που έτσι διαχέεται αυτόματα και στα υπόλοιπα μέλη, και δεύτερον για να αποφευχθεί κάθε εξωτερική εισβολή ελέγχου, που θα δυσχέραινε τη συνέχιση των σχεδίων τους.
3. Και για το  ότι, έτσι, οι πολλαπλώς  διαταραγμένοι Ελίτ, απειλούν τη συνέχιση της  ομαλότητας στον κόσμο μας. Έχοντας εξαγοράσει πολλά από τα ΜΜΕ, και δυστυχώς, μερίδα της Δικαιοσύνης, οι Ελίτ (που θα έπρεπε να διώκονται ως  εγκληματική διεθνής ένωση) διαφεντεύουν τη ζωή στον πλανήτη Γη, αλλάζοντας τη ροή των  γεγονότων. Τεράστιες οι ευθύνες των Κυβερνήσεων της υφηλίου. Επειδή γνωρίζουν, και δεν αντιδρούν. Και όχι μόνο, αλλά και επειδή συμπράττουν.

--------------------------------------------------------------------------------------
* Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη, Η πρώτη Ελληνίδα Πρύτανης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Έγινε δεκτή στη Σχολή Νομικών και Οικονομικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, το οποίο περάτωσε με άριστα. Με υποτροφία της Γαλλικής Κυβέρνησης, έγινε δεκτή στη Σχολή Νομικών και Οικονομικών Επιστημών της Σορβόννης, από όπου έλαβε δύο διπλώματα ανωτέρων σπουδών, στην Πολιτική Οικονομία και στις Οικονομικές Επιστήμες, καθώς και το κρατικό διδακτορικό της δίπλωμα με άριστα και έπαινο. Η διατριβή της δημοσιεύτηκε με δαπάνες του Εθνικού Κέντρου Ερευνών της Γαλλίας (CNRS) και δόθηκε ως τμήμα της βιβλιογραφίας των μεταπτυχιακών σπουδαστών καθώς το θέμα και κυρίως τα συμπεράσματα του θεωρήθηκαν πρωτοποριακά. Συμπλήρωσε τις οικονομικές της σπουδές στη London School of Economics.

Facebook

μέσω dromosanoixtos.gr