Οι υποκλοπές στο… πλυντήριο

Όποιος ξεπλένει με αυτόν τον απαράδεκτο τρόπο την υποκλοπή προσωπικών δεδομένων, δεν κάνει για υπουργός.

Η Ντάμα

Αδωνης «Όποιος κάνει τη δική μου τη δουλειά και πιστεύει ότι κανείς δεν του παρακολουθεί το τηλέφωνο, δεν κάνει γι’ αυτή τη δουλειά», είπε ο γκουρού της τεχνολογίας, Άδωνης Γεωργιάδης. Ας καταθέσω κι εγώ την αποψάρα μου, παρότι δεν είμαι υπουργός. Όποιος ξεπλένει με αυτόν τον απαράδεκτο τρόπο την υποκλοπή προσωπικών δεδομένων, δεν κάνει για υπουργός. Βασικά δεν κάνει για τίποτα. «So simple as that», πρόσθεσε ο υπουργός Υγείας, έτσι για να θυμηθεί τα νιάτα του στην Αλαμπάμα.

* «Αδιάφορο θέμα. Τελείως, μηδέν. Να προσέχεις το τηλέφωνο να μην έχει τίποτα που έχει σημασία. Αυτή είναι η σωστή απάντηση», τόνισε στη συνέχεια ο Άδωνις Γεωργιάδης, επιχειρώντας να κανονικοποιήσει την παρακολούθηση. Προτείνω να κάνουμε το ίδιο για όλων των ειδών τις ποινικές υποθέσεις. Σου έκλεψαν το σπίτι; Ας πρόσεχες να μην είχες μέσα τιμαλφή. Σου τράκαραν το αμάξι; Ας πρόσεχες να μην το είχες παρκαρισμένο εκεί που περνάνε άλλα αμάξια. Σε λήστεψαν στον δρόμο; Ας πρόσεχες να μην κουβαλάς πορτοφόλι μαζί σου. Δεν θα συνεχίσω, γιατί η φάση θα χοντρύνει και δεν θέλω…

* Και ρωτώ: μήπως τελικά το ζήτημα των υποκλοπών είναι «αδιάφορο» για τον Άδωνη ακριβώς λόγω της παραδοχής του ιδρυτή της Intellexa, Ταλ Ντίλιαν, ο οποίος μιλώντας στο Mega δήλωσε ότι η εταιρεία του «παρείχε τεχνολογία μόνο σε κυβερνήσεις και υπηρεσίες επιβολής του νόμου» και όχι σε ιδιώτες; Διότι αν ισχύει αυτό, τότε προκύπτει ένα απλό – και καθόλου αδιάφορο – ερώτημα: αν δεν το χρησιμοποιούσαν ιδιώτες, ποιος το χρησιμοποιούσε; Και ακόμη περισσότερο: ποιος είχε τη δυνατότητα να το προμηθευτεί, να το εγκαταστήσει και να το αξιοποιήσει; Chaca-Khan 🦋στο X

* Γιατί το λογισμικό παρακολούθησης δεν είναι καμιά εφαρμογή που κατεβάζεις από το App Store. Μιλάμε για τεχνολογία που, όπως λένε οι ίδιοι οι κατασκευαστές της, πωλείται αποκλειστικά σε κρατικούς φορείς και υπηρεσίες ασφαλείας. Οπότε κάπου εδώ η υπόθεση παύει να είναι «αδιάφορη». Εκτός κι αν θεωρούμε φυσιολογικό σε μια δημοκρατία η παρακολούθηση πολιτικών, δημοσιογράφων ή πολιτών να αντιμετωπίζεται σαν ένα περίπου… επαγγελματικό ρίσκο της καθημερινότητας. Σαν να λέμε: συμβαίνουν κι αυτά.

* Κι όμως, σε κάθε σοβαρό κράτος δικαίου συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο: όταν αποκαλύπτεται υπόθεση υποκλοπών, δεν θεωρείται κάτι «μηδενικής σημασίας». Θεωρείται ζήτημα που αγγίζει την καρδιά της δημοκρατίας. Γι’ αυτό και τα «δεν υπήρχε κρατική εμπλοκή» φαίνεται πως θα τα συζητήσουμε – και μάλιστα αρκετά εκτενώς – στη συνέχεια. Giorgos Trapeziotisστο X

* Και για να το ελαφρύνουμε, κλείνοντας, στην ίδια συνέντευξη ο Άδωνις αναφέρθηκε και στα επεισόδια που δημιουργήθηκαν τις προάλλες στη Νίκαια και στο ντροπιαστικό βίντεο που είδαμε όλοι με τον δεμένο με χειροπέδες γιατρό. «Μου χρεώνουν τις χειροπέδες. Κυκλοφορώ εγώ με χειροπέδες; Εντάξει, είμαι kinky, αλλά όχι τόσο», είπε και επιμένω στα όσα προανέφερα. Και όποιος λέει αυτά, επίσης, δεν κάνει για υπουργός. Ιερώνυμος bossστο X

www.documentonews.gr

Ιράν: Μια Σύγκρουση Κόσμων Και Νοημάτων

του Αντώνη Ανδρουλιδάκη 

Αναπτυξιακού & Κοινωνικού Ψυχολόγου,

Διδάσκοντα Ψυχολογίας Πανεπιστημίου Neapolis

Στο «πρόσωπο» του Ιράν βάλλεται σήμερα κάτι περισσότερο από ένα συγκεκριμένο κράτος. Από αυτή την οπτική, το Ιράν δεν εμφανίζεται μόνο ως γεωπολιτικός αντίπαλος, αλλά και ως σύμβολο ενός διαφορετικού τρόπου κατανόησης της πολιτικής και της κοινωνίας.

Η σύγκρουση δηλαδή δεν αφορά μόνο στρατηγικά συμφέροντα ή περιφερειακές ισορροπίες ισχύος. Αφορά και δύο διαφορετικές ανθρωπολογικές και πολιτικές αντιλήψεις για το τι είναι κοινωνία. Από τη μία πλευρά βρίσκεται ένα μοντέλο που δίνει μεγάλη έμφαση στο άτομο, στα ατομικά δικαιώματα και στις πολλαπλές προσωπικές ταυτότητες. Από την άλλη, κοινωνίες που συνεχίζουν να οργανώνονται γύρω από ισχυρές έννοιες όπως το έθνος, η συλλογική μνήμη, το ιερό και η πολιτισμική συνέχεια. Από αυτή τη σκοπιά, το Ιράν εμφανίζεται ως ένα από τα τελευταία εθνικά οχυρά ενός κόσμου που αντιλαμβάνεται την πολιτική κοινότητα όχι απλώς ως σύνολο ατόμων, αλλά ως ιστορικό σώμα.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι στον πυρήνα της ιρανικής πολιτισμικής ταυτότητας βρίσκεται ένα βαθύ ήθος αντίστασης. Από την αρχαία περσική ιστορία μέχρι τη σύγχρονη εποχή, η ιδέα της ανεξαρτησίας απέναντι σε εξωτερικές δυνάμεις αποτελεί κεντρικό στοιχείο της συλλογικής μνήμης του ιρανικού λαού. Η αντίσταση δεν βιώνεται απλώς ως στρατηγική επιλογή, αλλά ως μορφή ιστορικής αξιοπρέπειας και πολιτισμικής αυτοσυνείδησης. Μέσα σε αυτή την παράδοση, η υπεράσπιση της κυριαρχίας, της πίστης και της συλλογικής ταυτότητας συνδέεται με μια βαθύτερη αίσθηση ιστορικής συνέχειας. Γι’ αυτό και για πολλούς Ιρανούς η σημερινή αντιπαράθεση δεν εκλαμβάνεται μόνο ως πολιτική σύγκρουση, αλλά ως συνέχεια μιας μακράς ιστορικής στάσης απέναντι στην εξωτερική επιβολή.

Δεν είναι τυχαίο ότι η δυτική πολιτική κουλτούρα των τελευταίων δεκαετιών έχει μετακινηθεί προς μια όλο και πιο ατομοκεντρική κατανόηση της κοινωνίας. Σε αυτό το πλαίσιο, η συλλογική ταυτότητα αντιμετωπίζεται συχνά με καχυποψία ή ακόμη με "αλλεργία" και απέχθεια - είτε πρόκειται για το έθνος είτε για την όποια λαϊκή, ταξική ή θρησκευτική κοινότητα. Η κοινωνία παρουσιάζεται όλο και περισσότερο ως άθροισμα ατόμων και δικαιωμάτων, ενώ έννοιες όπως η κοινή ιστορική μνήμη, η παράδοση ή το ιερό θεωρούνται συχνά προβληματικές ή ακόμη και επικίνδυνες.

Από αυτή τη σκοπιά, η έντονη αντιπαράθεση με χώρες όπως το Ιράν μπορεί να ερμηνευθεί και ως σύγκρουση ανάμεσα σε διαφορετικά πολιτισμικά παραδείγματα, σε δυο διαφορετικές οντολογίες. Το Ιράν, ανεξάρτητα από τις εσωτερικές αντιφάσεις ή τα προβλήματα του πολιτικού του συστήματος, εμφανίζεται σε αυτή τη συζήτηση ως κοινωνία που εξακολουθεί να θεμελιώνει την πολιτική της ταυτότητα σε ισχυρές έννοιες συλλογικής ιστορίας, παράδοσης και εθνικής κυριαρχίας.

Αντίθετα, ένα μεγάλο μέρος της σύγχρονης Δύσης φαίνεται να κινείται όλο και πιο πολύ προς μια μορφή αποϊεροποίησης της κοινωνίας. Η κοινότητα, οι τελετουργίες και οι συλλογικές αφηγήσεις υποχωρούν μπροστά σε μια πιο ρευστή και κατακερματισμένη εικόνα της ταυτότητας. Πολλοί στοχαστές, όπως ο B.T. Han,  έχουν συνδέσει αυτή την εξέλιξη με μια βαθύτερη υπαρξιακή κρίση των δυτικών κοινωνιών, καθώς όταν εξαφανίζονται οι κοινές μορφές νοήματος, τα σύμβολα και οι τελετουργίες που συγκροτούν τη συλλογική ζωή, η κοινωνία κινδυνεύει να μετατραπεί σε ένα σύνολο απομονωμένων ατόμων χωρίς κοινό συμβολικό ορίζοντα.

Δεν είναι ίσως τυχαίο ότι το σύμβολο αυτής της αποϊεροποιημένης εξουσίας εμφανίζεται σε σκοτεινές υποθέσεις τύπου Epstein - εικόνες ενός κόσμου όπου η ισχύς έχει αποσυνδεθεί πλήρως από κάθε έννοια ιερού ή ηθικού ορίου. "Αυτοί δεν έχουν ιερό και όσιο", όπως σωστά μνημονεύει η λαϊκή μας παράδοση. 

Υπό αυτό το πρίσμα, η αντιπαράθεση γύρω από το Ιράν δεν είναι μόνο γεωπολιτική. Είναι και ένα σύμπτωμα μιας βαθύτερης έντασης ανάμεσα σε δύο διαφορετικούς τρόπους κατανόησης της ανθρώπινης κοινότητας:

τον κόσμο των ισχυρών συλλογικών ταυτοτήτων, της ιστορικής συνέχειας, της νοηματοδότησης και του ιερού, και έναν απονοηματοδοτημένο κόσμο που τείνει να οργανώνεται όλο και περισσότερο γύρω από ρευστές ατομικές ταυτότητες και αποσυνδεδεμένα άτομα.

Από αυτή την οπτική, η υπεράσπιση της ιρανικής αντίστασης δεν εμφανίζεται μόνο ως γεωπολιτική επιλογή. Μπορεί να ιδωθεί και ως υπεράσπιση του Κοινού και του Ιερού.

Της ιδέας, δηλαδή ότι οι κοινωνίες δεν είναι απλώς σύνολα ατόμων αλλά φορείς -και γεννήτριες- ιστορίας, νοήματος και πολιτισμού.

Για χώρες όπως η Ελλάδα, το ερώτημα αυτό αποκτά ιδιαίτερο βάρος. Η ελληνική κοινωνία κουβαλά μια εξαιρετικά πυκνή ιστορική και πολιτισμική μνήμη: από την αρχαία πολιτική σκέψη και την έννοια της πόλης-κοινότητας μέχρι τη βυζαντινή  πνευματική παράδοση που διαμόρφωσε για αιώνες την συλλογική της ταυτότητα. Σήμερα όμως βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο δίλημμα. Είτε θα αποδεχθεί πλήρως τη διάλυση της ιστορικής της συνέχειας μέσα σε έναν παγκοσμιοποιημένο πολιτισμικό χυλό, είτε θα προσπαθήσει να επανερμηνεύσει δημιουργικά την πολιτισμική της κληρονομιά ως πηγή συλλογικού νοήματος με οικομενικό ενδιαφέρον για τον σύγχρονο κόσμο.

Με άλλα λόγια, για κοινωνίες με τόσο βαθιά ιστορική μνήμη, το ζήτημα δεν είναι απλώς πολιτικό, γεωπολιτικό ή οικονομικό. Είναι το αν μπορούμε να παραμείνουμε φορείς ενός ζωντανού πολιτισμού και μιας κοινότητας νοήματος μέσα σε έναν κόσμο που τείνει όλο και περισσότερο προς την πολιτισμική ομογενοποίηση και την αποϊεροποίηση.

Ίσως λοιπόν το πραγματικό διακύβευμα του πολέμου να μην είναι απλώς η ισορροπία ισχύος στη Μέση Ανατολή. 

Είναι αν θα επιβιώσει στον κόσμο η ιδέα ότι οι κοινωνίες έχουν ψυχή, μνήμη και ιερότητα ή αν η ανθρωπότητα θα καταλήξει σε έναν ομογενοποιημένο χυλό αγορών, καταναλωτών και απομονωμένων ατόμων που η ζωή τους δεν έχει κανένα απολύτως νόημα.

Πηγη: Facebook

μέσω dromosanoixtos.gr

«Το θράσος είναι το καταφύγιο των ενόχων»

του Μανώλη Κοττάκη

Όταν βλέπεις μια κυβέρνηση που διοικεί μια επταετία τώρα με απόλυτη επικοινωνιακή υπεροπλία να διοργανώνει συνέδριο για τις «ψευδείς ειδήσεις», αυτό ένα πράγμα σημαίνει: ότι πρόκειται για μια κυβέρνηση «καθοδική», που χάνει τον έλεγχο σταδιακά και τρομάζει. Για ένα σχήμα που δεν «πατά» γερά πλέον στα πόδια του, παρά τις δημοσκοπήσεις.

Δεν είναι δυνατόν να σε ενοχλούν τα μέσα ενημέρωσης, όταν οι δημοσκοπήσεις σού δίνουν προβάδισμα 17 μονάδων από τον δεύτερο! Κάτι φοβάσαι και λαμβάνεις προληπτικά μέτρα φίμωσης των ΜΜΕ. Κάτι φοβάσαι για να φθάνεις στο σημείο να καλείς σε συνέδριο όλες τις φίλιες μιντιακές δυνάμεις και φωνές, και να τις ανεβάζεις στην «πίστα» να σου χτυπήσουν παλαμάκια. Διατρέχοντας τον κίνδυνο να τις έχει χαρτογραφημένες και εκτεθειμένες ο «εχθρός» ανά πάσα στιγμή. Συνέβη όμως. Και οι πολίτες εξήγαγαν τα συμπεράσματά τους.

Μόνο αδυναμία μπορεί να εκπέμπει μια κλαίουσα κυβέρνηση για την «αδικία» που τάχα υφίσταται από τα ΜΜΕ, όταν άπαντες γνωρίζουν πόσες «λίστες Πέτσα» έχει δώσει σε εκατομμύρια ευρώ σε κανάλια και εφημερίδες για να κάνουν το ακριβώς αντίθετο: για να παρασιωπούν ή να διαστρεβλώνουν ειδήσεις που την ενοχλούν. Μέχρι και τα αμφιβόλου αισθητικής τηλεοπτικά σόου αποφάσισε να χρηματοδοτήσει με το υστέρημα του ελληνικού λαού το κρατικό ΕΚΟΜΕ.

Η αλήθεια είναι πικρή και αντιδημοφιλής, αλλά εμείς θα την πούμε σήμερα με επιχειρήματα.

Η κυβέρνηση φαίνεται να διοργάνωσε αυτή την παρωδία αξίας 180.000 ευρώ στο «Athenaum Intercontinenal» με φόντο τους αυλικούς της γιατί τρόμαξε που στα Τέμπη «τρυπήθηκε» ο μηχανισμός προπαγάνδας της. Για καλό και για κακό, στοχοποιεί λοιπόν τον Τύπο και τα κανάλια ως φορείς παραγωγής πρωτογενών ειδήσεων και αναπαραγωγής τους από το διαδίκτυο.

Ερώτηση: Ποιος είναι, άραγε, ο αρχιερέας των ψευδών ειδήσεων; Τα τρολ και τα bots που τρέμει ο κύριος Μητσοτάκης αφού τα αξιοποίησε πρώτος ο ίδιος στις εκλογές του 2023; Οι εμπειρογνώμονες; Οι δημοσιογράφοι; Ή ο ίδιος;

Για να δούμε!

Το απόγευμα της επόμενης μέρας του δυστυχήματος των Τεμπών ο πρωθυπουργός απηύθυνε διάγγελμα στον ελληνικό λαό, έκανε λόγο για ανθρώπινο λάθος και απέδωσε τις ευθύνες της σύγκρουσης αποκλειστικά στον σταθμάρχη. Το ίδιο βράδυ, λίγες ώρες αργότερα, ο διαδικτυακός τόπος Πρώτο Θέμα και η ιστοσελίδα Ελλάδα 24, ιδιοκτησίας γνωστού εργαστηρίου αληθείας, ανάρτησαν ταυτόχρονα ηχητικό απόσπασμα με συρραφή διαλόγων μεταξύ του σταθμάρχη της Λάρισας και οδηγών τρένων, μεταξύ των οποίων και με έναν μηχανοδηγό. Ο οποίος, όπως απεδείχθη, δεν ήταν ο μηχανοδηγός της μοιραίας αμαξοστοιχίας, όπως ψευδώς δημιουργήθηκε η εντύπωση, αλλά κάποιας προηγουμένης.

Το πώς έγινε η «απομάστευση» (όρος του ΟΣΕ) των ηχητικών αρχείων από το Κέντρο Ρύθμισης Κυκλοφορίας του ΟΣΕ και ποιος επίορκος άφησε να διαρρεύσει το ηχητικό υλικό που είναι αποδεικτικό υλικό της δικογραφίας και απαγορευόταν η αποκάλυψή του δεν θα το μάθουμε ποτέ επισήμως. Ούτε θα μάθουμε επισήμως ποια ευειδής κυρία ήταν ο κομιστής του μοντάζ, η επεξεργασία του οποίου λέγεται ότι έγινε σε ένα εργαστήρι αληθείας, στον ιστότοπο.

Μάθαμε όμως κάτι άλλο. Η θεωρία του πρωθυπουργού ότι το δυστύχημα οφείλεται στον σταθμάρχη και μόνον κατέρρευσε από την ίδια τη Δικαιοσύνη.

Σήμερα που μιλάμε ένας υπουργός του και ένας υφυπουργός του διερευνώνται από τον Άρειο Πάγο για τυχόν ευθύνες τους για την πρόκληση και το μπάζωμα του δυστυχήματος. Άρα, ανεξαρτήτως της δικαστικής εκβάσεως της υπόθεσης, υπήρχαν αποχρώσες ενδείξεις.

Αυτό και μόνο αρκεί, πέραν του αχαρακτήριστου μοντάζ, το οποίο όλη η Αθήνα ξέρει ποιοι το έκαναν (απλώς δεν μπορεί να το αποδείξει), για να χαρακτηριστεί ψευδής είδηση (fake news) το διάγγελμα του πρωθυπουργού που απέδωσε όλη την ευθύνη του δυστυχήματος στον σταθμάρχη.

Οι παραπομπές υπουργών της κυβέρνησης στο γνωμοδοτικό συμβούλιο του Αρείου Πάγου καθώς και πλειάδας στελεχών του κρατικού μηχανισμού αρκούν για να αποδοθεί στον κύριο Μητσοτάκη ο τίτλος «ο αρχιερέας των fake news». Αρκούν αλλά δεν φθάνουν όμως, γιατί υπάρχει και συνέχεια.

Διαμαρτύρεται ο κύριος πρωθυπουργός για τα «fake news» του ξυλολίου και του παράνομου φορτίου.

Ερώτημα πρώτο: Όταν το πόρισμα του Πολυτεχνείου που δόθηκε στη δημοσιότητα σκανδαλωδώς μόλις έκλεισε η δικογραφία από τον ανακριτή κάνει λόγο για «ξυλόλιο», τολμάτε, κύριε πρωθυπουργέ, και κατηγορείτε ανθρώπους για διάδοση ψευδών ειδήσεων; Ακόμη και ο κυβερνητικός σας εκπρόσωπος αναγκάστηκε να παραδεχθεί στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών ότι το πόρισμα αναφέρει πως βρέθηκαν… «ψήγματα ξυλολίου».

Ερώτημα δεύτερο: Όταν αυτή τη στιγμή είναι σε εξέλιξη δίκη στη Λάρισα για τα χαμένα βίντεο του παράνομου φορτίου, η πρόεδρος του δικαστηρίου λιποθύμησε προχθές στην έδρα, ποιος ξέρει γιατί, τολμάτε κύριε πρωθυπουργέ, να μιλάτε για ψευδείς ειδήσεις;

Όταν ο ιδιοκτήτης της εταιρίας, ερωτηθείς από τη θαρραλέα πρόεδρο, δικαίωσε το πόρισμα των ερευνητών Καράσκο και Κοκοτσάκη και ομολόγησε ότι διαγράφηκαν αρχεία από τα βίντεο διέλευσης της εμπορικής αμαξοστοιχίας, τολμάτε, κύριε πρωθυπουργέ, να μιλάτε για ψευδείς ειδήσεις;

Όταν άλλος μάρτυς κατέθεσε ότι έχει αποθηκευμένα βίντεο στο κινητό του και δεν τα παρέδωσε στη Δικαιοσύνη, ακόμη μιλάτε για ψευδείς ειδήσεις;

Μα ειλικρινά, τώρα που σας πάνε και «πρίμα» τα πράγματα, αντί να σωπαίνετε, βανδαλίζετε την αλήθεια για να στρώσετε χαλί περιορισμού της ελευθερίας του Τύπου; Έλεος.

Καλύτερα να πάτε σε κανένα μοναστήρι να προσευχηθείτε και να εξομολογηθείτε.

Ένας κοινός μας φίλος μας είπε προσφάτως ότι «το θράσος είναι το καταφύγιο των ενόχων».

Εύχομαι στο τέλος αυτής της διαδρομής να αποδειχθεί ότι αυτό είναι fake news και δεν σας αφορά.

Ειλικρινά.

Πηγή: antinews.gr

Διασκεδαστικά δολοφονώντας

Νόρα Ράλλη

Φεύγοντας απ’ το στόμα του, η λέξη ξεκίνησε να αιωρείται σαν μπαλόνι γενεθλίων που ξέφυγε από τα χέρια ενός παιδιού: «Διασκεδαστικό» – αυτή ήταν η λέξη. Μόνο που η συγκεκριμένη, επειδή βγήκε από τα συγκεκριμένα χείλη (ο Θεός να τα κάνει «χείλη» δηλαδή), δεν ανέβηκε ως μπάλα στον ουρανό, αλλά κάθισε ως βαρίδι στη θάλασσα, πνίγοντας ανθρώπους – 148 ανθρώπους.
Στις ειδήσεις, βέβαια, όλα τούτα παρουσιάστηκαν με έναν περίεργο επαγγελματισμό: «Κλιμάκωση». «Στρατιωτική απάντηση». «Επιχείρηση αποτροπής». Στο μεταξύ, κάπου αλλού, κάποιος πίνει καφέ. Αλλος σκρολάρει στο κινητό του. Παρακάποιος σχολιάζει ότι η βενζίνη ανέβηκε πέντε λεπτά. Και κάπως έτσι, ο πόλεμος είναι πάντα μια ιστορία που συμβαίνει «κάπου αλλού». Μέχρι που αρχίζει, σιγά σιγά, να στάζει στο τραπέζι σου.
Σε ένα τέτοιο τραπέζι, στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο του 28ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, μετά την ταινία «Bugboy» του Λουκά Παλαιοκρασσά, πιάσαμε κουβέντα για τους εξελικτικούς αλγόριθμους. Γιατί φυσικοί ήμασταν, αυτό βρήκαμε εμείς «διασκεδαστικό». Ταίριαζε εξάλλου με το ντοκιμαντέρ, που έδειχνε πώς ένας έφηβος στην Ελλάδα τού τώρα είχε αποκτήσει ιδιαίτερη σχέση με έναν γρύλο. Είχε στραβισμό (ο έφηβος, όχι ο γρύλος του) και τον κορόιδευαν: οπότε φίλοι του έγιναν τα έντομα και τα περιστέρια. Η σχέση που ανέπτυξε με τον γρύλο και όλο του το σόι (του γρύλου, όχι του εφήβου) ήταν αδιανόητη.
Πώς γίνεται όμως κάτι τέτοιο; Κάπως έτσι έφτασε η κουβέντα στους εξελικτικούς αλγόριθμους, που άρχισαν να αναπτύσσονται τέλη της δεκαετίας του 1960: βασιζόμενοι στη δαρβινική θεωρία της εξέλιξης των ειδών, οι επιστήμονες μελέτησαν τη μέθοδο που πρότεινε ο Δαρβίνος για το πώς εξελίσσονται τα είδη. Πώς δηλαδή; Εχεις έναν πληθυσμό μέσα σ’ ένα περιβάλλον. Τα άτομα αυτού του πληθυσμού ναι μεν έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά, καθώς ανήκουν στο ίδιο είδος (μέλισσες, φάλαινες, λύκοι, γρύλοι κ.λπ.), αλλά το καθένα έχει τις δικές του ιδιαιτερότητες: ένας λύκος τρέχει πιο γρήγορα από έναν άλλο ή ακούει καλύτερα.
Δηλαδή, κάθε άτομο του πληθυσμού επιλύει τα προβλήματα που εμφανίζονται στο περιβάλλον του ανάλογα με τις ικανότητές του. Τι λέει ο Δαρβίνος; «Survival of the fittest» – αυτό είπε. Οχι ότι ο πιο ισχυρός επιβιώνει, αλλά ο καλύτερα προσαρμοσμένος στο να λύνει τα προβλήματα του περιβάλλοντος. Αυτός έχει περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσει, άρα περισσότερες πιθανότητες να ζευγαρώσει, άρα να περάσει τη γονιδιακή του πληροφορία στην επόμενη γενιά. Ετσι φτάνουμε στην έννοια της «φυσικής επιλογής»: χάρις σε αυτόν τον μηχανισμό, από γενιά σε γενιά έχεις απογόνους οι οποίοι έχουν κληρονομήσει τέτοια χαρακτηριστικά που τους βοηθάνε να επιλύουν καλύτερα τα προβλήματα του περιβάλλοντος. Οπότε κάποια στιγμή, φτάνεις στο σημείο το είδος να έχει εξελιχθεί τόσο καλά, ώστε να έχει βρει τις βέλτιστες λύσεις. Η λέξη-κλειδί είναι το «βέλτιστες»: η διαδικασία της δαρβινικής εξέλιξης των ειδών είναι μια διαδικασία βελτιστοποίησης.
Οι επιστήμονες κάνανε το ίδιο στους υπολογιστές μέσω «γενετικών αλγορίθμων» και έχουν φτάσει πλέον σε τέτοιο σημείο που να βρίσκουν τη βέλτιστη λύση μέσα από έναν πληθυσμό 10 εις τη 200στή! Αδιανόητα πράγματα. Αρα στους υπολογιστές ισχύει το ίδιο όπως και στη φύση, ενώ ο Δαρβίνος δικαιώνεται ακόμα μια φορά. Ισχύει όμως το ίδιο και για την κοινωνία;
Φυσικά ισχύει. Οταν ο άνθρωπος δρα σε αρμονία με τη φύση, ισχύει. Ο έφηβος βρήκε τον βέλτιστο τρόπο να ξεπεράσει το κοινωνικό bulling, έγινε και ταινία και πλέον έχει δεκάδες φίλους. Αν, ωστόσο, δρούμε ως άπληστα, ξιπασμένα όντα, τότε δεν. Το να βγει ο Τραμπ και να κάνει έναν πόλεμο, έτσι επειδή έτσι, και να βομβαρδίσει μια ιρανική μη οπλισμένη φρεγάτα και να πει «ρώτησα γιατί δεν τους αιχμαλωτίσαμε, αλλά μου είπαν πως ήταν πιο διασκεδαστικό να τους βυθίσουμε», αυτό δεν αποτελεί βέλτιστη λύση. Ωστόσο, εμφανίζεται ως τέτοια. Ακριβώς γιατί στον κόσμο τους δεν ισχύουν οι νόμοι της φύσης, ούτε καν της νοημοσύνης, υπολογιστικής ή μη. Ισχύουν οι νόμοι της ισχύος: όλα είναι ένα παιχνίδι. Παιχνίδι θανάτου, λόγω εξαχρείωσης και βαρεμάρας. Το χειρότερο είναι πως το βρίσκουν βέλτιστα διασκεδαστικό.
Αλλά το βέλτιστα χειροτερότερο, πως δεν είναι οι μόνοι.

www.efsyn.gr

Άμα πεινάς, φάε πυρηνική ενέργεια!

Αυτά τα καινούργια τα αρθρωτά, τα μίνι πυρηνικά εργοστάσια που θα έρθουν στα  μέρη μας θα είναι σαν κάτι Χίλουξ ημιφορτηγά που δεν παθαίνανε ποτέ τίποτα κι άμα παθαίνανε, λέμε τώρα, αρκούσε μια πένσα κι ένα κουβάρι σύρμα για να τα επαναφέρεις σε τάξη.

Χρήστος Ξανθάκης

Είναι αυτό που λέγανε οι παλιοί στα καφενεία, για τους κλέφτες:
Όπου σε πιάσουν!
Εννοώντας ότι άμα μπορούν να μπουκάρουν σπίτι σου και να τσουρνέψουν τ’ ασημικά, θα μπουκάρουν.
Άμα δεν γίνεται να μπουκάρουν σπίτι σου για τ’ ασημικά (τα χρυσαφικά αγαπητέ άνκορμαν της κρατικής ραδιοφωνίας, τα έχουμε ήδη πουλήσει…), θα σου φάνε τη μοτόρα απ’ το πεζοδρόμιο.
Άμα δεν καταφέρουν να σου αρπάξουν ούτε τη μοτόρα, θα υποκύψουν στον έσχατο εξευτελισμό για  κάθε άρπαγα:
Θα βάλουν χέρια στ’ απλωμένα της μπουγάδας!
Και πάει λέγοντας.
Πάει λέγοντας στην Ελλάδα 2.0, όπου ακούσαμε από τα πρωθυπουργικά χείλη ότι  εφόσον είναι καλό για τη χώρα θα λάβουμε υπόψη μας τον παράγοντα πυρηνική ενέργεια.
Μάλιστα.
ΟΚ, το  σημειώνω, όπως σημειώνω και τις χαζομαρίτσες ότι αυτά τα καινούργια τα αρθρωτά, τα μίνι πυρηνικά εργοστάσια που θα έρθουν στα  μέρη μας, δεν  θα είναι όπως τα παλιά, τα πρόστυχα τύπου Τσερνομπιλ και Θρι Μάιλ Άιλαντ που χαλνάγανε σε πρώτη ευκαιρία και μέχρι να ‘ρθούνε τα μαστόρια τιγκάριζε ο τόπος θρεπτική ακτινοβολία.
Όχι αγαπητές αναγνώστριες και  αγαπητοί αναγνώστες, αυτά τα καινούργια τα αρθρωτά, τα μίνι πυρηνικά εργοστάσια που θα έρθουν στα  μέρη μας θα είναι σαν κάτι Χίλουξ ημιφορτηγά που δεν παθαίνανε ποτέ τίποτα κι άμα παθαίνανε, λέμε τώρα, αρκούσε μια πένσα κι ένα κουβάρι σύρμα για να τα επαναφέρεις σε τάξη.
Βαριά, βαριά και πεντέξι λαστιχάκια…
Άντε, ύστερα, να εξηγήσεις  εσύ σε αυτά τα καϊνάρια που  σήμερα  μας πουλάνε πυρηνική ενέργεια όπως χτες μας πουλάγανε λειψυδρία και φτηνό  ρεύμα απ’ τις ΑΠΕ, ότι ως την ώρα, την αγία ώρα που θα καταφέρουμε να εφαρμόσουμε την σύντηξη εκτός εργαστηρίου, παραμένουμε στη σχάση και η σχάση έχει τους κινδύνους της.
Η σχάση μπορεί  να ξεβρακώσει ακόμη και κράτη όπως η  Ιαπωνία που την παίζουν την τεχνολογία στα δάχτυλα.
Πολλώ δε μάλλον ένα μπανανιστάν, που δηλώνει ότι θα τρέξει όλους  τους απαραίτητους ελέγχους πριν δώσει το ΟΚ για αυτά τα καινούργια τα αρθρωτά, τα μίνι πυρηνικά εργοστάσια που θα έρθουν στα  μέρη μας.
Όπως τους έτρεξε και στη Βιολάντα, ας πούμε, που ανατινάχθηκε ένα ολόκληρο εργοστάσιο και πάνε πέντε εργάτριες, πάνε.
Αλλά νταξ, θα είναι μίνι τα πυρηνικά, δεν θα γίνει Φουκουσίμα όλος ο νομός, θα γίνουν μόνο καμιά εικοσαριά χωριά…
Ας επιστρέψω, όμως, στo “όπου σε πιάσουν” της εισαγωγής και στο “πεινάς” του τίτλου.
Για να σημειώσω ότι οι πληθωριστικές αυξήσεις είναι ακριβώς σαν την ραδιενέργεια, που  άπαξ και εγκατασταθεί  μέσα σου δεν βγαίνει ούτε με τανάλια.
Και όλα τα φρέσκα φορτία προστίθενται στα παλιά, πως είναι  οι στρώσεις στο κέηκ ένα πράγμα.
Το  ίδιο και με τον πληθωρισμό στα τρόφιμα, που  έκανε ένα μπουμ από τα τέλη του 2023 ως τις αρχές του 2024 (41ΤΑΚΑΤΟ γαρ…) και αγγίξαμε πανευρωπαϊκές πρωτιές, για να κάτσει ακολούθως στο μέσο όρο  και να μας λέει η κυβέρνηση “ορίστε νικάμε”.
Πήγε, δηλαδή,  ένα τρόφιμο από τα δέκα στα δεκαπέντε ευρώ μέσα σε δώδεκα μόλις μήνες, αλλά τον  επόμενο χρόνο ανέβηκε απλώς στα δεκαεπτά ευρώ, άρα ΟΚ, το ελέγξαμε το τέρας της ακρίβειας.
Παραμύθα, βεβαίως, αλλά και  τι  δεν είναι παραμύθα σε όλα όσα ακούμε από επίσημα χείλη για τα κάθε είδους βρώσιμα και πόσιμα;
Υπάρχει, άραγε, περίπτωση να μην υποκλιθούν ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, οι αδερφοί Γκρι, ο δόλιος ο Αίσωπος μπροστά σε αυτή την αδιανόητη ονειροφαντασία που ξεστόμισε ο Κωστής, ότι, δηλαδή, η ακρίβεια είναι σαν τη γρίπη και όπως ήρθε σαν γρίπη έτσι και θα φύγει;
Σκέψου να είχε πει κάτι τέτοιο ο ρεπόρτερ Ξανθάκης, εδώ στο  Newpost.
Θα τον περιλάμβανε αυτό  το παρατηρητήριο fake news που στήνει η κυβερνησάρα και ράιτ θρου στον  εισαγγελέα θα τον έστελνε!

Υ.Γ. 1: Ο πληθωρισμός τροφίμων στην Ελλάδα τον περασμένο  Ιανουάριο  υπολογίστηκε στο 4,2 %.
Για τον Φεβρουάριο είχαν μιλήσει αρχικά για ένα 4,6 %, αλλά τελικά έκατσε στο 5,2 %.
Κάνε παιδιά σου λένε ύστερα, κάνε  παιδιά  να τα ταΐσεις αμμοχάλικο και γαρμπίλι ψιλό…
Υ.Γ. 2: Και σκέψου ότι η σφαγή στη Μέση Ανατολή ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου, επομένως στον δείκτη τιμών τροφίμων του συγκεκριμένου μηνός δεν υπολογίστηκαν οι  πληθωριστικές πιέσεις λόγω πολέμου.
Τις οποίες ακριβώς περιμένουν οι επιτήδειοι για να σε “πιάσουν” και να σου ρουφήξουν το  αίμα με το μπουρί της σόμπας!
Υ.Γ. 3: Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι “θα βάλει πλαφόν στο περιθώριο κέρδους σε καύσιμα και σε προϊόντα σούπερ μάρκετ, με ορίζοντα τριμήνου”, καθότι “δεν πρέπει η αναταραχή να οδηγήσει σε φαινόμενα κερδοσκοπίας”.
Φαινόμενα  κερδοσκοπίας στην Ελλάδα 2.0;
Αποκλείεται των αποκλειομένων, πιο εύκολα θα σταματήσουν οι αρκούδες ν’ ανακουφίζονται στο δάσος.
Y.Γ. 4: Μιλώντας στον ΣΚΑΪ ο υπουργός Θεοδωρικάκος μας ενημέρωσε ότι:
“”Μ’ αυτά τα μέτρα, οι τιμές δεν θα πέσουν. Έχει όμως την επίπτωση ότι δεν θα μπορούν να κερδίζουν παραπάνω από ένα λογικό σημείο, αυτό που υπήρχε το προηγούμενο διάστημα”.
Σα να δήλωνε “νταξ, θα σας κλέβουν, αλλά δεν θα σας κλέβουν παραπάνω απ’ όσο σας κλέβανε ως τώρα”.
Είναι κι αυτό ένα κατόρθωμα, που θα έλεγε κι ο ποιητής, νιώθεται.
Υ.Γ.  5: Η μεγαλύτερη ανάγκη για κάθε οικογένεια είναι η ανάγκη να μηδενισθούν ή έστω να ελαχιστοποιηθούν οι αυξήσεις των τιμών στα τρόφιμα.
Δεν το καταφέρατε και τέλος, αφήστε τα σχέδια επί χάρτου.

newpost.gr

«Ένας γέροντας στην ακροποταμιά» του Γιώργου Σεφέρη

Ένας γέροντας στην ακροποταμιά

Στον Νάνη Παναγιωτόπουλο

Κι όμως πρέπει να λιγαριάσουμε πώς προχωρούμε.
Να αισθάνεσαι δε φτάνει μήτε να σκέπτεσαι μήτε να κινείσαι
μήτε να κινδυνεύει το σώμα σου στην παλιά πολεμίστρα,
όταν το λάδι ζεματιστό και το λιωμένο μολύβι αυλακώνουνε τα τειχιά.
Κι όμως πρέπει να λογαριάσουμε κατά πού προχωρούμε,
όχι καθώς ο πόνος μας το θέλει και τα πεινασμένα παιδιά μας
και το χάσμα της πρόσκλησης των συντρόφων από τον αντίπερα γιαλό·
μήτε καθώς το ψιθυρίζει το μελανιασμένο φως στον πρόχειρο νοσοκομείο,
το φαρμακευτικό λαμπύρισμα στο προσκέφαλο του παλικαριού που χειρουργήθηκε το μεσημέρι·
αλλά με κάποιον άλλο τρόπο, μπορεί να θέλω να πω καθώς
το μακρύ ποτάμι που βγαίνει από τις μεγάλες λίμνες τις κλειστές βαθιά στην Αφρική
και ήτανε κάποτε θεός κι έπειτα γένηκε δρόμος και δωρητής και δικαστής και δέλτα·
που δεν είναι ποτές του το ίδιο, κατά που δίδασκαν οι παλαιοί γραμματισμένοι,
κι ωστόσο μένει πάντα το ίδιο σώμα, το ίδιο στρώμα, και το ίδιο Σημείο,
ο ίδιος προσανατολισμός.
Δε θέλω τίποτε άλλο παρά να μιλήσω απλά, να μου δοθεί ετούτη η χάρη.
Γιατί και το τραγούδι το φορτώσαμε με τόσες μουσικές που σιγά-σιγά βουλιάζει
και την τέχνη μας τη στολίσαμε τόσο πολύ που φαγώθηκε από τα μαλάματα το πρόσωπό της
κι είναι καιρός να πούμε τα λιγοστά μας λόγια γιατί η ψυχή μας αύριο κάνει πανιά.
Αν είναι ανθρώπινος ο πόνος δεν είμαστε άνθρωποι μόνο για να πονούμε
γι’ αυτό συλλογίζομαι τόσο πολύ, τούτες τις μέρες, το μεγάλο ποτάμι
αυτό το νόημα που προχωρεί ανάμεσα σε βότανα και χόρτα
και ζωντανά που βόσκουν και ξεδιψούν κι ανθρώπους που σπέρνουν και που θερίζουν
και σε μεγάλους τάφους ακόμη και μικρές κατοικίες των νεκρών.
Αυτό το ρέμα που τραβάει το δρόμο του και που δεν είναι τόσο διαφορετικό από το αίμα των ανθρώπων
κι από τα μάτια των ανθρώπων όταν κοιτάζουν ίσια-πέρα χωρίς το φόβο μες στην καρδιά τους,
χωρίς την καθημερινή τρεμούλα για τα μικροπράγματα ή έστω και για τα μεγάλα·
όταν κοιτάζουν ίσια-πέρα καθώς ο στρατοκόπος που συνήθισε ν’ αναμετρά το δρόμο του με τ’ άστρα,
όχι όπως εμείς, την άλλη μέρα, κοιτάζοντας το κλειστό περιβόλι στο κοιμισμένο αράπικο σπίτι,
πίσω από τα καφασωτά, το δροσερό περιβολάκι ν’ αλλάζει σχήμα, να μεγαλώνει και να μικραίνει·
αλλάζοντας καθώς κοιτάζαμε, κι εμείς, το σχήμα του πόθου μας και της καρδιάς μας,
στη στάλα του μεσημεριού, εμείς το υπομονετικό ζυμάρι ενός κόσμου που μας διώχνει και που μας πλάθει,
πιασμένοι στα πλουμισμένα δίχτυα μιας ζωής που ήτανε σωστή κι έγινε σκόνη και βούλιαξε μέσα στην άμμο
αφήνοντας πίσω της μονάχα εκείνο το απροσδιόριστο λίκνισμα που μας ζάλισε μιας αψηλής φοινικιάς.
Κάιρο, 20 Ιουνίου ’42

Το ποίημα «Ένας γέροντας στην ακροποταμιά», εμπεριέχεται στο «Ημερολόγιο Καταστρώματος, Β’» και από το βιβλίο Γιώργος Σεφέρης “Ποιήματα” (δέκατη πέμπτη έκδοση – εκδ. Ίκαρος)

www.katiousa.gr

Ο πελάτης του Predator έχει πάντα δίκιο μέχρι ο πωλητής να βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο

in Confidential
Eμπιστευτικά

Γράφει η  Τζέλα Δελαφράγκα

O Ντίλιαν ομολογεί ότι για το Predator ντίλαρε με κυβέρνηση και Μαξίμου και ο λαός μένει ενεός που ο Παύλος Μαρινάκης το παίζει ψόφιος… κοριός και ο πρωθυπουργός «κουφός».

Ενέσκηψε πανικός!
Επιτέλους, αποκαταστάθηκε η … τάξη! Μετά από την αποκάλυψη του ιδιοκτήτη του Predator, Tal Dilian, στο Mega – πως το συγκεκριμένο σύστημα το πουλάει μόνο σε κυβερνήσεις και υπηρεσίες επιβολής του νόμου – τα πράγματα μπήκαν στη θέση τους. Κι οι υποκλοπές στον φυσικό τους χώρο – στο Μέγαρο Μαξίμου! Μετά από την προαναφερόμενη δήλωση, καθώς και όσα είπε ο δικηγόρος του ισραηλινού επιχειρηματία – που πρωτοδίκως καταδικάστηκε σε 126 χρόνια φυλάκιση! – πως στο εφετείο θα προσκομιστούν όλα τα σχετικά έγγραφα, το σύστημα του Μεγάρου Μαξίμου βρίσκεται σε πανικό! Αναζητά τρόπους damage control, αλλά το μόνο που έχει καταφέρει ως τώρα είναι πρώτον, να εξαφανίσει την είδηση – διότι το θέμα φαίνεται πως «ακουμπά» τον ίδιο τον πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη – από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης του συστήματος.

Γραμμή στο σύστημα
Αρκέστηκε μόνο σε μία δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου κ. Παύλου Μαρινάκη – που είχε δύο σκέλη, το θέμα αφορά ιδιώτες και έχει αποφανθεί η δικαιοσύνη πως δεν εμπλέκεται κανένας κρατικός αξιωματούχος. That’ s all! Κι ελπίζουν πως στις επόμενες ημέρες το θέμα θα πέσει, διότι δεν υπάρχουν – έτσι νομίζουν… –  στοιχεία για διατήρηση του στον «αφρό» της επικαιρότητας. Να σκεφτείτε πως η επικήρυξη από τον Πρόεδρο Τραμπ του νέου θρησκευτικού ηγέτη του Ιράν, είναι σημαντικότερη ως είδηση από την δήλωση του ισραηλινού επιχειρηματία – που ο δικηγόρος του δηλώνει πως θα προσκομίσει έγγραφα στο εφετείο με τα οποία θα αποδεικνύει πως πουλάει μόνο σε κυβερνήσεις και υπηρεσίες!

Ο θείος κι ο ανεψιός…
Κι η πλάκα μάλιστα ξέρετε ποια είναι; Ότι όχι μόνο το σύστημα του Μεγάρου Μαξίμου έχει πάθει … «κοκομπλόκ», αλλά και το σύστημα του … ανεψιού! Λοιπόν, όπως σας έχω ενημερώσει εγκαίρως πριν από μέρες και μετά από την απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου, το σύστημα του ανεψιού είχε αρχίσει τις απειλές προς το θείο για να κάνει κάτι – προφανώς κάτι ήξερε και φοβόταν τα χειρότερα. Και τελικά αποδείχθηκε ότι είχε δίκιο – ο ανεψιός! Ετσι αμηχανία έχει εκδηλώσει και το σύστημα του ανεψιού – στο οποίο έχει πέσει «σιγή ασυρμάτου»! Όπως είναι εύλογο το θέμα το πήρε η αντιπολίτευση και το «σήκωσε» και μάλιστα ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ κ. Νίκος Ανδρουλάκης ζήτησε «εδώ και τώρα» να γίνει συζήτηση στη Βουλή – αν και ο κ. Μητσοτάκης σκοπεύει να την κάνει – περί το «κράτος δικαίου» – μετά από το Πάσχα. Για να «κυρώσει» λίγο το θέμα….

Ο αστάθμητος παράγοντας
Αντιλαμβάνεστε, όμως, ότι το θέμα των υποκλοπών είναι μία βραδυφλεγής βόμβα για το Μέγαρο Μαξίμου, και με τα όσα – όργια… – έκαναν για να το κουκουλώσουν δεν αποδείχθηκαν αποτελεσματικά. Όπως αποδείχθηκε άφησαν μία … «χαραμάδα – διότι θεώρησαν ότι αν το ελέγξουν από την «κορυφή» θα είναι τα … «σκυλιά δεμένα»! Ο αστάθμητος παράγοντας που ήταν το Μονομελές Πρωτοδικείο, άλλαξε όλα τα δεδομένα. Η μεγάλη ποινή που επιβλήθηκε ανάγκασε τον Tal Dilian να «σπάσει» – διότι διαπίστωσε ότι δεν υπήρξε τελικά καμία προστασία. Τα υπόλοιπα «επί της οθόνης»….

Για ακόμη 24 ημέρες!
Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή συνεχίζεται. Και οι δηλώσεις και προβλέψεις πως θα τελειώσει ως το τέλος του Απριλίου διαψεύστηκαν. Τελικά ο Νετανιάχου κατόρθωσε να επιβάλει στον Τραμπ την δική του στρατηγική επιλογή. Και οι αναφορές από το Τελ Αβίβ κάνουν λόγο για για συνέχιση του πολέμου μέχρι το εβραϊκό Πάσχα – το οποίο φέτος εκτείνεται από την Τετάρτη 1 Απριλίου ως την Πέμπτη 9 Απριλίου. Τουτέστιν αν ληφθούν «τοις μετρητοίς» αυτές οι αναφορές, ο Νετανιάχου προβλέπει το τέλος του πολέμου – εκτός απροόπτου – σε 24 ημέρες από σήμερα!

Επιβαρύνεται το κόστος
Εν τω μεταξύ οι συνέπειες του πολέμου στη διεθνή οικονομία αρχίζουν σιγά – σιγά να εκδηλώνονται. Στα στενά του Ορμούζ είναι εγκλωβισμένα εκατοντάδες πλοία, πετρελαιοφόρα και ξηρού φορτίου – λέγεται πως ανέρχονται στα 1.000 βαπόρια! Η αγορά του πετρελαίου άλλοτε αντιδρά με ανησυχία κι άλλοτε με πανικό. Ηδη όμως η Ιαπωνία αποφάσισε να ρίξει στην εσωτερική αγορά τα στρατηγικά αποθέματα που διαθέτει, προφανώς για να διατηρήσει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της. Ενώ ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας Ενέργειας αποφάσισε να ρίξει στην αγορά περισσότερα από 400 εκατ. βαρέλια, προφανώς για να συντηρηθεί η επιλογή του Ισραήλ για συνέχιση του πολέμου, με περιορισμένες επιπτώσεις στη διεθνή οικονομία. Τα καράβια και τα φορτία τους έχουν ήδη επιβαρυνθεί με εξαιρετικά υψηλό ασφάλιστρο και το κόστος μεταφοράς έχει επιβαρυνθεί πολύ σημαντικά.

Ελπίζουν σε «χαλάρωση»
Είναι θέμα ημερών να δούμε «ολοκάθαρα» τις συνέπειες στην ελληνική αγορά. Το κλίμα της ακρίβειας θα γίνει ακόμη πιο επώδυνο. Ο πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης και το Μέγαρο Μαξίμου ελπίζουν ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα επιτρέψει μία ακόμη δημοσιονομική χαλάρωση – η προηγούμενη ήταν στα χρόνια της πανδημίας – για να περιορίσει τις ολέθριες συνέπειες στην οικονομία. Και την κοινωνία! Κι ίσως αυτό να συμβεί σχετικά σύντομα….

Πυρηνική ενέργεια; Οχι ευχαριστώ!
Ο κ. Μητσοτάκης στο εβδομαδιαίο κήρυγμα από το «Ράδιο Κυριάκος» έχει φέρει στο προσκήνιο τη δημιουργία των πυρηνικών αντιδραστήρων! Και μάλιστα προσπαθεί να διαχειριστεί το γεγονός ότι πριν από πέντε χρόνια ήταν απόλυτα αντίθετος με την παραγωγή πυρηνικής ενέργειας στην Ελλάδα – ατυχώς βέβαια! Πρόσθεσε μάλιστα ότι πρόκειται να συγκροτηθεί διυπουργική επιτροπή «υψηλού επιπέδου» – δεν γνώριζα, είναι αλήθεια – ότι το υπουργικό συμβούλιο διαθέτει και εξέχοντες … πυρηνικούς επιστήμονες! Εν πάση περιπτώσει. Το θέμα όμως έχει αρχίσει να ανοίγει κι έχω την εντύπωση ότι δεν θα του βγει σε καλό. Ρίχνω και μία ιδέα: στις περιοχές που πρόκειται να τοποθετηθούν οι πυρηνικοί αντιδραστήρες να γίνουν, εκτός των άλλων εκδηλώσεων, και τοπικά δημοψηφίσματα. Εγινε στη Θεσσαλονίκη για το νερό και πήγε καλά. Τι λέτε;

Η «σημαία» και η 1,5 μονάδα
Το ενδιαφέρον στην προκειμένη περίπτωση είναι πως το Μέγαρο Μαξίμου «έχασε» την ατζέντα την εβδομάδα που πέρασε. Κι αντί για το θέμα του πολέμου επανήλθε με … «φόρα» το σκάνδαλο των υποκλοπών και μάλιστα εντός του … Μαξίμου – η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ με κυρίαρχο το «θέμα Βορίδη» και πάει λέγοντας! Η δυσάρεστη εσωτερική ακολουθία των σκανδάλων «θόλωσε» την τακτική του Μαξίμου που ήθελε να συνεχιστεί η «συσπείρωση στη σημαία». Τώρα τι είδους συσπείρωση είναι αυτή με δημοσκοπική βελτίωση περίπου 1,5 ποσοστιαίας μονάδας, ο Θεός κι η ψυχή του! Αλλά εν πάση περιπτώσει.

Η μονοσταυρία αύξησε τη συμμετοχή
Χθες το βράδυ στη Χαριλάου Τρικούπη χαμογελούσαν! Περίμεναν συμμετοχή για την εκλογή των συνέδρων περί τους 120.000 ψηφοφόρους και προσήλθαν τελικά περισσότεροι από 150.000 – και ορισμένες εκτιμήσεις έκαναν λόγο και για πάνω από 160.000. Ηταν 6.000 υποψήφιοι και εξελέγησαν 3.800 σύνεδροι. Βέβαια αυτή η συμμετοχή έχει την εξήγηση της. Οπως μου εξηγούσαν η εκλογή ήταν με μονοσταυρία – δηλαδή ένας ψηφοφόρος δεν μπορούσε να ψηφίσει περισσότερους από έναν υποψηφίους. Αυτό είχε σαν συνέπεια οι υποψήφιοι σύνεδροι να κινητοποιηθούν και να φέρουν «φίλους και σόγια» για να τους ψηφίσουν – στη Χαριλάου Τρικούπη αυτό το λένε «κοινωνική μόχλευση»! Μάλιστα συνέκριναν ακόμη και τις εκλογές που έκανε η Νέα Δημοκρατία για τους αντιπροσώπους του δικού της συνεδρίου, όπου ψήφισαν – λέμε τώρα… – 120.000 μέλη του κόμματος.

Μήνυμα από τον Νίκο
Τώρα θα επανέλθω στα της διαγραφής του – πρώην; – αντιπροέδρου της Βουλής κ. Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου. Οι ίδιοι άνθρωποι μου έλεγαν ότι πρόκειται για μήνυμα προς τους υπόλοιπους! Μάλιστα τόνιζαν ότι αν μετά από το συνέδριο, κι αφού εκλεγούν τα όργανα συνεχιστούν οι «παραφωνίες» κεντρικών στελεχών του κόμματος, τότε θα εκδηλωθεί με τον ίδιος τρόπο η … «οργή του προέδρου»! Μάλιστα έλεγαν ότι αν και στις εσωκομματικές εκλογές ο κ. Κωνσταντινόπουλος είχε στηρίξει τον κ. Χάρη Δούκα, τελευταία είχε συμμαχήσει με τον κ. Παύλο Γερουλάνο – ο τελευταίος λόγω της αδυναμίας του στο εσωκομματικό πεδίο έχει συμμαχήσει με διάφορα στελέχη.

--------------------------------------------------------------------------

in Confidential

Η πολιτική επικαιρότητα δεν περιορίζεται σε τίτλους και δηλώσεις. Στο in Confidential του in.gr, θα βρείτε τις υπόγειες διεργασίες, τις τάσεις και τις στρατηγικές κινήσεις που συχνά μένουν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Με τεκμηριωμένο ρεπορτάζ και αξιοποίηση έγκυρων πηγών, σας προσφέρουμε πληρέστερη κατανόηση των εξελίξεων. Παρακολουθήστε τις ισορροπίες, τις εντάσεις και τις διαπραγματεύσεις που διαμορφώνουν το πολιτικό τοπίο σήμερα. Ενημερωθείτε με ψυχραιμία και αξιοπιστία.

www.in.gr

Εμπιστευτική έκθεση στις ΗΠΑ ζητά ριζικές αλλαγές για την παρακολούθηση και την επίσημη καταγραφή των βλαβών από το εμβόλιο κατά της Covid

Μέλη της ομάδας εργασίας αναμένεται να παρουσιάσουν δεδομένα που δείχνουν ότι τα εμβόλια mRNA Covid είναι μολυσμένα με θραύσματα DNA που μπορούν να προκαλέσουν επικίνδυνες φλεγμονώδεις αντιδράσεις

Breaking News

  
Επικαλούμενη μια έρευνα με τίτλο «Killer Job?» («Δολοφονικό εμβόλιο;»), η οποία διαπίστωσε ότι σχεδόν ένας στους τέσσερις Αμερικανούς ανέφερε ότι γνώριζε κάποιον που πέθανε από εμβόλιο κατά της Covid-19, μια ομοσπονδιακή ομάδα εργασίας ζητά ριζοσπαστικές αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο το ιατρικό κατεστημένο παρακολουθεί και αντιμετωπίζει τραυματισμούς από τα εμβόλια.
Οι αλλαγές προτείνονται σε μια εμπιστευτική έκθεση, «γραμμένη με αίσθημα επείγοντος» όπως αναφέρεται, η οποία συντάχθηκε για την ομοσπονδιακή Συμβουλευτική Επιτροπή για τις Πρακτικές Ανοσοποίησης των ΗΠΑ (ACIP), μια ομάδα που συμβουλεύει την αμερικανική κυβέρνηση σχετικά με την πολιτική εμβολιασμών.
Στην έκθεση, οι συγγραφείς προτείνουν τη δημιουργία μιας διαγνωστικής κατηγορίας ειδικά για τραυματισμούς από εμβόλια κατά της Covid, νέες διαγνωστικές οδηγίες και ένα δίκτυο ερευνητικών κέντρων για τη μελέτη των μακροπρόθεσμων βλαβών από τα εμβόλια κατά της Covid και την ίδια την ασθένεια.
Η αρχική της παράγραφος αναφέρει δύο δημοσκοπήσεις, μία από τις οποίες είναι η «Killer Jab?», μια διαδικτυακή και τηλεφωνική έρευνα σε 1.110 Αμερικανούς ενήλικες που διεξήχθη το 2023 από την Rasmussen Reports, η οποία έθεσε το ερώτημα «Γνωρίζετε προσωπικά κάποιον που πέθανε από παρενέργειες του εμβολίου κατά της COVID-19;»
Χιλιάδες άνθρωποι πιστεύουν ότι υπέστησαν βλάβη από τα εμβόλια κατά της Covid, επικαλούμενοι μια μεγάλη ποικιλία νευρολογικών, καρδιαγγειακών και ανοσολογικών συμπτωμάτων που υποστηρίζουν ότι προκλήθηκαν από τα εμβόλια. Αλλά πολλοί λένε ότι τα παράπονά τους έχουν απορριφθεί από τις ομοσπονδιακές υπηρεσίες ως ψυχοσωματικά και ότι έχουν άδικα χαρακτηριστεί ως αντιεμβολιαστές.
Οι προτάσεις της ομοσπονδιακής ομάδας εργασίας έρχονται την ίδια στιγμή που η ίδια έχει εγκαταλείψει την ιδέα της διεξαγωγής ξεχωριστών ψηφοφοριών σχετικά με το εάν θα ανακληθούν οι συστάσεις για ορισμένα εμβόλια κατά της Covid-19.
Η επιτροπή εμβολίων έχει προγραμματίσει να εξετάσει τις συστάσεις της ομάδας εργασίας σε συνεδρίαση την Τετάρτη, αλλά ένα ομοσπονδιακό δικαστήριο θα μπορούσε να ανατρέψει αυτά τα σχέδια. Ένας δικαστής αναμένεται να αποφανθεί πριν από την Τετάρτη σχετικά με το εάν τα μέλη της επιτροπής εμβολίων είναι κατάλληλα για να συναντηθούν και να κάνουν συστάσεις εμβολιασμού για τους Αμερικανούς.
Η απόφαση της επιτροπής να προχωρήσει στη συζήτηση για τους τραυματισμούς από εμβόλια, χωρίς να προτείνει την απόσυρση των συστάσεων για τα εμβόλια, αντικατοπτρίζει μια λεπτή πράξη ισορροπίας εντός της κυβέρνησης Trump σχετικά με το πόση έμφαση πρέπει να δοθεί στην πολιτική των εμβολίων – ένα ζήτημα που δεν είναι δημοφιλές στους ψηφοφόρους και των δύο κομμάτων – πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.
Αντανακλά όμως και μια εντεινόμενη εστίαση εντός των ομοσπονδιακών υπηρεσιών στις βλάβες από εμβόλια, τρόφιμα και φάρμακα. Η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων ανακοίνωσε τη δημιουργία μίας νέας βάσης δεδομένων την περασμένη εβδομάδα για την παρακολούθηση των τραυματισμών από εμβόλια. Θα συγχωνεύσει πολλά υπάρχοντα συστήματα και θα αρχίσει να συλλέγει δεδομένα για τις βλάβες από τρόφιμα και συμπληρώματα.
Η ομάδα εργασίας για την Covid αρχικά πρότεινε ότι η ACIP θα πρέπει να ψηφίσει για το αν θα ανακαλέσει τις τρέχουσες συστάσεις της για τα εμβόλια mRNA Covid που παρασκευάζονται από την Pfizer και την Moderna, τουλάχιστον για παιδιά, εγκύους και άτομα κάτω των 40 ετών, σύμφωνα με δύο άτομα που γνωρίζουν τα δεδομένα.
Η ομάδα πρότεινε ότι η ACIP θα μπορούσε αντ’ αυτού να συστήσει το πιο παραδοσιακό εμβόλιο που παρασκευάζεται από την Novavax.
Ωστόσο, στην προγραμματισμένη συνάντηση της ACIP αυτή την εβδομάδα, μέλη της ομάδας εργασίας για την Covid ενδέχεται να παρουσιάσουν στην επιτροπή δεδομένα που δείχνουν ότι τα εμβόλια mRNA Covid είναι μολυσμένα με θραύσματα DNA που μπορούν να προκαλέσουν επικίνδυνες φλεγμονώδεις αντιδράσεις. Οι ρυθμιστικές αρχές παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένου του FDA, έχουν εξετάσει και απορρίψει τέτοιους ισχυρισμούς.
Αν και η κυβέρνηση Trump έχει καταστήσει σαφές ότι θέλει ο υπουργός υγείας Robert F. Kennedy Jr. να στραφεί κυρίως προς την ατζέντα υγιεινής διατροφής του, η οποία έχει διακομματική υποστήριξη, τα μέλη της επιτροπής ACIP που διόρισε, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου της, Retsef Levi, ειδικού στα εφαρμοσμένα μαθηματικά στο Τaεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης, και του αντιπροέδρου της, Dr. Robert Malone, βιοχημικού που έχει ασκήσει έντονη κριτική στα εμβόλια κατά της Covid, συμμερίζονται την άποψη του Kennedy κατά των εμβολίων και είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν με την ατζέντα του.
Η έκθεση της ομάδας εργασίας για την Covid περιγράφει λεπτομερώς τον προγραμματισμό τριών ψηφοφοριών, μία από τις οποίες συνιστά να απονεμηθεί σε οποιεσδήποτε βλάβες από τα εμβόλια Covid ένας ξεχωριστός διαγνωστικός κωδικός που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για ασφαλιστικές αποζημιώσεις. Η έκθεση αναφέρεται στις βλάβες που προκαλούνται από τα εμβόλια ως οξύ σύνδρομο μετά τον εμβολιασμό κατά της Covid-19 ή PACVS (post-acute-Covid-19-vaccination syndrome).
Η ομάδα σχεδιάζει επίσης να συστήσει στο CDC να αναπτύξει επίσημες διαγνωστικές οδηγίες για τους κλινικούς ιατρούς, ώστε να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται ασθενείς με μακροχρόνια συμπτώματα μετά από εμβολιασμό ή ασθένεια κατά της Covid. Και σχεδιάζει να προτείνει στο CDC να συνεργαστεί με άλλους φορείς, όπως τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας, για τη δημιουργία ενός ερευνητικού δικτύου που θα μελετά τα σύνδρομα και θα αναπτύσσει πιθανές εξετάσεις και θεραπείες.
Την ίδια στιγμή, ένα ξεχωριστό παράρτημα του CDC σχεδιάζει ήδη να εξετάσει σε μια συνεδρίαση αυτή την εβδομάδα εάν οι ανεπιθύμητες ενέργειες των εμβολίων Covid θα πρέπει να προστεθούν στη συλλογή διαγνωστικών κωδικών που χρησιμοποιούνται από τους γιατρούς σε εθνικό επίπεδο.
Η Stefanie Spear, αναπληρώτρια επικεφαλής του Υπουργείου Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών και μακροχρόνια σύμβουλος του Kennedy, δήλωσε: «Εναπόκειται πλήρως στην αρμοδιότητα της ACIP να διερευνά τι γνωρίζουμε και τι πρέπει να γνωρίζουμε για τη μακροχρόνια Covid και τους τραυματισμούς από εμβόλια κατά της Covid».
Οι οδηγίες της ACIP έχουν ιστορικά επηρεάσει την ασφαλιστική κάλυψη των εμβολίων, καθώς και ποια εμβόλια απαιτούν οι Πολιτείες για την είσοδο σε σχολεία και παιδικούς σταθμούς.

kourdistoportocali.com

Στο σπίτι του Μητσοτάκη δεν μιλάνε για fake news

Παρά την αναμφίβολη δεξιότητα στο fake, η κυβέρνηση διά του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη διοργάνωσε το Alitheia Forum, όπου συμμετείχε ως επιτομή αληθείας ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Κώστας Βαξεβάνης

Αν δεν μιλήσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης για fake news, τότε ποιος θα μιλήσει; Εχει εκτοξεύσει κατά καιρούς αθλιότητες που εμφάνισε ως ειδήσεις (κάνοντας μάλιστα χρήση του θεσμικού ρόλου του πρωθυπουργού), ενώ η κυβέρνησή του είχε οργανώσει ένα ολόκληρο σύστημα παραπληροφόρησης που κατ’ ευφημισμόν ονόμαζε «Ομάδα Αλήθειας». Η ομάδα αυτή συκοφαντούσε συστηματικά πολιτικούς αντιπάλους, ενώ μέλη της ήταν στελέχη της Ν∆ που έγιναν μετέπειτα υπουργοί, προφανώς ως επιβράβευση. Το σύστημα αυτό μάλιστα χρηματοδοτήθηκε πλαγίως και παρανόμως από ιδιωτικές εταιρείες. Παρά την αναμφίβολη δεξιότητα στο fake, η κυβέρνηση διά του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη διοργάνωσε το Alitheia Forum, όπου συμμετείχε ως επιτομή αληθείας ο Κυριάκος Μητσοτάκης.
Αφού κατακεραύνωσε τα fake news, ο πρωθυπουργός έκανε αναφορά σε ένα ιστορικό fake news, του οποίου θύμα ήταν ο πατέρας του Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Με δημοσιεύματά της η εφημερίδα «Αυριανή» είχε εμφανίσει, ψευδώς, ότι ο πατέρας Μητσοτάκης υπήρξε συνεργάτης των ναζί επί Κατοχής. Αυτό που ξέχασε να πει ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ότι το ψεύδος του δημοσιεύματος αποκάλυψε ο γράφων, με μια έρευνα που αποδείκνυε ότι ήταν επιχείρηση της Στάζι, της μυστικής υπηρεσίας της Ανατολικής Γερμανίας. Γι’ αυτή την αποκάλυψη ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε πει στο βιβλίο του Αλέξη Παπαχελά «Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης με δικά του λόγια»: «Αυτή η αθλιότητα που επιχειρήθηκε εναντίον μου αποκαλύφθηκε πλήρως στην πορεία διότι ένας έντιμος δημοσιογράφος, ο Κώστας Βαξεβάνης, έψαξε χωρίς καμία δική μου ανάμειξη τα αρχεία της Στάζι. Ηρθε σε επαφή με τους παλιούς ανθρώπους της Στάζι και βρήκε τον αρμόδιο, ο οποίος κατέθεσε υπεύθυνα, και είναι γραμμένο στα αρχεία και το έχει δώσει και ως κατάθεση, και στην τηλεόραση το δήλωσε, ότι η Στάζι κατασκεύασε κατ’ εντολή άνωθεν αυτά τα στοιχεία για να με δυσφημήσει εμένα».
Σε αυτό το συνέδριο, στο οποίο εκλήθησαν οι πάντες, δεν κλήθηκε το Documento, παρότι ο εκδότης του έκανε ό,τι έκανε. Είναι ακόμη μια επιλογή διάκρισης και αντιδημοσιογραφικής συμπεριφοράς του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη ενάντια στο Documento, το οποίο επιχείρησε να κλείσει με πολλούς και διάφορους τρόπους ως ενοχλητικό. Εχει σημασία ακόμη μία λεπτομέρεια: ο Μητσοτάκης, στην προσπάθεια να συκοφαντήσει το Documento και να ακυρώσει όσα αποκάλυπτε η εφημερίδα γι’ αυτόν, σε συνέντευξή του στους «Times» του Λονδίνου, όταν ρωτήθηκε για όσα αποκαλύπτονταν, με εμφάνισε ως αποδέκτη ρωσικού χρήματος και μάλιστα ισχυρίστηκε ότι αυτό προέκυπτε από έρευνα της αμερικανικής ∆ικαιοσύνης. Οι «Times», μετά τα στοιχεία που τους προσκόμισα με βάση την έρευνα που επικαλέστηκε ο ίδιος ο Μητσοτάκης, με δημοσίευμά τους διαβεβαίωσαν ότι αυτά δεν προκύπτουν από κάπου, είναι δηλαδή fake news του πρωθυπουργού.
Τη συνέντευξη για τα fake news πήρε από τον πρωθυπουργό ο γνωστός δημοσιογράφος Ιωάννης Βαπτιστής (κατά το Ζαν Μπατίστ) Πρετεντέρης. Αυτός κι αν έχει δεξιότητα στο fake. Σε εκπομπή του στο ραδιόφωνο του «Πρώτου Θέματος» είχε πει ότι το Documento δημιουργήθηκε γιατί ο Καλογρίτσας και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έδωσαν 3 εκατομμύρια σ’ εμένα. Αναγκάστηκα να στείλω εξώδικο στο «Πρώτο Θέμα», το οποίο αποκατέστησε την αλήθεια και θύμισε μάλιστα ότι από έρευνα της ίδιας της εφημερίδας του Τάσου Καραμήτσου προέκυπτε πως αυτό είναι κάτι ψευδές. Το «Πρώτο Θέμα» κατέβασε την εκπομπή του Πρετεντέρη από το διαδίκτυο επιβεβαιώνοντας την αναλήθεια όσων είπε.
Επί τιμή ή αληθεία καλεσμένος στο Forum ήταν ο δημοσιογράφος Βασίλης Χιώτης. Εχει διαπρέψει στα fake news όσο λίγοι. Παραθέτω μια μικρή λίστα επιτυχιών. Οταν ο Β. Χιώτης ήταν υπεύθυνος του πολιτικού ρεπορτάζ στο «Βήμα» την εποχή του Σταύρου Ψυχάρη, η εφημερίδα είχε δημοσιεύσει εκτενές ρεπορτάζ από τη συνάντηση Ερντογάν – Καραμανλή. Ο Ερντογάν είχε επισκεφτεί κατά την εφημερίδα την Αθήνα στα εγκαίνια του νέου Μουσείου της Ακρόπολης. Η συνάντηση έγινε σε θερμό κλίμα, ενώ όπως έλεγε το ρεπορτάζ υπήρξε και ανταλλαγή φιλοφρονήσεων από τους δύο ηγέτες. Γλαφυρό ρεπορτάζ από τα μέσα της συνάντησης, το οποίο έφερε την πιστοποίηση του δημοσιογράφου Β. Χιώτη που το ενέκρινε ως έγκυρο. Μόνο που η συνάντηση δεν έγινε ποτέ γιατί ο Ερντογάν ματαίωσε το ταξίδι. O Β. Χιώτης δεν άφησε όμως την πραγματικότητα να του χαλάσει μια τόσο καλή ιστορία κι έτσι την τύπωσε.
∆εν σταμάτησε όμως εκεί. Σε άλλη μεγάλη fake επιτυχία, ο Β. Χιώτης είχε εμφανίσει ότι ο τότε υπουργός Γιώργος Κατρούγκαλος ως εργατολόγος το προηγούμενο διάστημα υποσχόταν διορισμούς όσων είχαν απολυθεί με προμήθεια 12%. Ο Γ. Κατρούγκαλος ζήτησε με ένδικα μέσα από τον Β. Χιώτη να το αποδείξει. ∆εν μπορούσε να αποδείξει κάτι που δεν ίσχυε και η εφημερίδα αναγκάστηκε να ζητήσει συγνώμη για το fake.
Σε άλλη επιτυχία, ο Β. Χιώτης στην εκπομπή του στο ραδιόφωνο Βήμα FM, στο οποίο ήταν διευθυντής, ενημέρωσε το 2016 ψευδέστατα το κοινό ότι ο τότε πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας αγόρασε το σπίτι που έμενε στην Κυψέλη σε πλειστηριασμό και μάλιστα ο πρώην ιδιοκτήτης αυτοκτόνησε λόγω χρεών. Αυτό το fake news ανάγκασε τον Β. Χιώτη να παραιτηθεί από τον ραδιοφωνικό σταθμό, αλλά όχι και να πτοηθεί. Ετσι έφτασε μέχρι το Forum για να δώσει συνταγές ενάντια στα fake news!
Θα περιορίσω την ακτινογραφία και τη βιογραφία όσων επιφανών συμμετείχαν στο Forum, του οποίου μάλιστα το κόστος άγγιξε τα 160.000 ευρώ. Να παραθέσω ακόμη ένα εντυπωσιακό δεδομένο. Η εφημερίδα «Απογευματινή», της οποίας οι εκπρόσωποι, εν αντιθέσει με το Documento, κλήθηκαν και συμμετείχαν στο fake forum, πρόσφατα σε πρωτοσέλιδό της διαβεβαίωνε: «Ρεσιτάλ διπλωματίας από τον Μητσοτάκη στο Νταβός». Η εφημερίδα περιέγραφε με ρεπορτάζ πώς ο Ελληνας πρωθυπουργός πήγε στη συνάντηση του Νταβός και, ως κολοσσός διπλωματίας και πολιτικής, έβαλε τα γυαλιά ακόμη και στους μεγάλους ξένους ηγέτες. Μόνο που ο Μητσοτάκης δεν πήγε ποτέ στο Νταβός. Το fake ρεπορτάζ πάλι, προφανώς της σχολής Χιώτη, πήγε.
Ας αφήσουμε όμως το τεκμήριο της αναλήθειας που κατείχαν οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες στο Alitheia Forum. Ας πάμε στην ουσία της διοργάνωσης. Η κυβέρνηση που το διοργάνωσε έχει χαρακτηριστεί διεθνώς και επισήμως ως εχθρική προς την αλήθεια και τη δημοσιογραφία. Η Ελλάδα έχει δραματική θέση στην κατάταξη περί σεβασμού της αλήθειας (και σε ό,τι αφορά το κράτος δικαίου αλλά και την περιφρούρηση της δημοσιογραφικής αλήθειας). Είναι η τελευταία που δικαιούται να μιλά για κάτι που επισήμως σκοτώνει κάθε μέρα.
Τι προσπαθεί να κάνει η κυβέρνηση; Με πρόσχημα τους ανώνυμους λογαριασμούς στα social media, εμφανίζει ως τοξικό το περιβάλλον της πληροφόρησης και δείχνει διατεθειμένη ως εκ τούτου να το ρυθμίσει. Πριν από μερικά χρόνια επιχείρησε ανεπιτυχώς να το κάνει με τα Ellinika Hoaxes που επιχείρησαν να εμφανιστούν ως fact checker στην Ελλάδα. Στην πραγματικότητα, κάποιοι αξιωματικοί του στρατού εμφανίζονταν να ελέγχουν και να λογοκρίνουν δημοσιογραφικά ρεπορτάζ, ώστε να μην έχουν διεισδυτικότητα στις πλατφόρμες των social media. Μετά την αποκάλυψη του ρόλου των μπάτσων του διαδικτύου και την κατακραυγή, το εγχείρημα γύρισε μπούμερανγκ. Ετσι τώρα ο Μητσοτάκης κάνει προσπάθεια δήθεν θεσμικής τακτοποίησης, που στην πραγματικότητα στοχεύει σε λογοκρισία και αποκλεισμό. Προσπαθεί να βρει άλλοθι για να ανατρέψει τον βασικό κανόνα ελευθερίας και δημοκρατίας που λέει ότι για όσα γράφουν τα ΜΜΕ υπεύθυνοι είναι οι δημοσιογράφοι, οι οποίοι κρίνονται από τους πολίτες και τα όργανα των δημοσιογράφων. Αν υπάρχει παρανομία κατά την άσκηση αυτής της λειτουργίας, τότε υπεύθυνη μπορεί να γίνει και η ∆ικαιοσύνη. Οι κυβερνήσεις, τα κόμματα και οι πολιτικοί είναι αυτοί που ελέγχονται από τους δημοσιογράφους, όχι αυτοί που ελέγχουν τη δημοσιογραφία.
Είναι φυσικά τραγικό που σε αυτή την προσπάθεια του Forum έβαλαν πλάτη δημοσιογράφοι και δημοσιογράφοι. Αν και απέδειξαν με την παρουσία τους ότι είναι το σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου. Οπότε για τι να μιλήσουν;

www.koutipandoras.gr

Ρούντι Ρινάλντι: Η κυνική εποχή ισχύος χωρίς κανόνες σε συνθήκες γυμνής μετάβασης των κοινωνιών

Ο διευθυντής σύνταξης του "Δρόμου της Αριστεράς" και εκ των ιδρυτών του διαρκούς συνεδρίου για το Υπαρξιακό Ζήτημα της Ελλάδας στην τροχιά του 21ου αιώνα, Ρούντι Ρινάλντι σε μια βαθιά αποτίμηση των εξελίξεων με παγκόσμια διάσταση κι ενώ βρισκόμαστε στην 14η ημέρα του πολέμου που προκάλεσε η επίθεση των ΗΠΑ- Ισραήλ στο Ιράν.  Ο κ. Ρινάλντι επισημαίνει πως η κυνική εποχή ισχύος χωρίς κανόνες και όρια, προκαλεί χαοτικές καταστάσεις την ώρα που όλες οι κοινωνίες βιώνουν συνθήκες γυμνής μετάβασης. Μάλιστα όπως επισημαίνει σε αυτές τις συνθήκες εξαιρετικής αστάθειας και αβεβαιότητας, χώρες όπως η Ελλάδα έχουν ακόμη πιο δύσκολους όρους στην αντιμετώπιση του υπαρξιακού τους ζητήματος, ιδίως σε συνθήκες προκλήσεων για την εθνική τους κυριαρχία και τα κυριαρχικά τους δικαιώματα. 

«Δώρισαν» τον ΕΟΔΥ στον κήρυκα των εμβολίων

Ο Θ. Βασιλακόπουλος, που στην εποχή της πανδημίας μπέρδευε την επιστήμη με την πολιτική, αναβαθμίστηκε. Με ποια κριτήρια επελέγη αυτός και όχι κάποιος άλλος επιστήμονας; 

Βασίλης Γαλούπης

Υπάρχει προφανώς ένας συγκεκριμένος κατάλογος ανθρώπων απ’ όπου διαλέγει η κυβέρνηση στελέχη, γι’ αυτό και βλέπουμε διαρκώς τα ίδια πρόσωπα να ανακυκλώνονται σε διάφορες θέσεις εξουσίας. Ο Θεόδωρος Βασιλακόπουλος, ο γνωστός τηλε-γιατρός από την εποχή της πανδημίας, που μπέρδευε συχνά πυκνά την επιστήμη με την πολιτική, διορίστηκε ξαφνικά πρόεδρος στον ΕΟΔΥ.
Λίγες μέρες πριν είχαμε το περίεργο φαινόμενο να παραιτηθεί ολόκληρο το διοικητικό συμβούλιο του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας, υποτίθεται επειδή υπέβαλε παραίτηση ο -πρώην πια- πρόεδρος Χρήστος Χατζηχριστοδούλου.
Στην πραγματικότητα, όλο το επιστημονικό συμβούλιο του οργανισμού παραιτήθηκε σύσσωμο στις 6 Μαρτίου, καταγγέλλοντας παρεμβάσεις στο έργο του από τη διοίκηση του οργανισμού. Τις παραιτήσεις τους είχαν υποβάλει και τον Ιανουάριο, αλλά τότε τις απέσυραν έπειτα από παρέμβαση της ηγεσίας του υπουργείου Υγείας.
«Τους τελευταίους μήνες οι εντάσεις μεταξύ της διοικητικής και της επιστημονικής πλευράς του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας ήταν συνεχείς» έγραψε σε ρεπορτάζ της η «Καθημερινή»: «Τα μέλη του επιστημονικού συμβουλίου, με επικεφαλής τον τέως πρόεδρό του Χρήστο Χατζηχριστοδούλου, βρέθηκαν επανειλημμένα σε διαφωνία με τον διευθύνοντα σύμβουλο του οργανισμού Πάνο Ευσταθίου».
Ο Αδωνις Γεωργιάδης όμως αρνείται ότι η παραίτηση ολόκληρου του διοικητικό συμβουλίου οφείλεται στις διαφωνίες μεταξύ πολιτικής ηγεσίας και διοίκησης του οργανισμού. Οι ομαδικές παραιτήσεις οφείλονται, υποτίθεται, σε ένα χαστούκι. Ο μέχρι πρότινος πρόεδρος του ΕΟΔΥ Χρήστος Χατζηχριστοδούλου φέρεται ότι χαστούκισε μία υπάλληλο. Σε αυτό το επεισόδιο, όμως, δεν απέδωσε μία -όπως θα ήταν ευνόητο- αλλά όλες τις παραιτήσεις ο υπουργός Υγείας, κατά το αφήγημά του.
Η ερμηνεία του είναι ακαταλαβίστικη. Με ποια λογική παραιτείται σύσσωμο το διοικητικό συμβούλιο επειδή ο πρόεδρος είχε ένα επεισόδιο με υπάλληλο; Παράξενη συλλογική ευθύνη είναι αυτή.
Ο ΕΟΔΥ ήταν καζάνι που βράζει εδώ και μήνες. Ιδίως έπειτα από πρόσφατο νόμο που δημιούργησε δύο όργανα διοίκησης μέσα στον οργανισμό, γεγονός που μπλόκαρε τις λειτουργίες δημιουργώντας αντιπαραθέσεις για τις αρμοδιότητες του επιστημονικού συμβουλίου.
Παρά τη μη πιστευτή ερμηνεία του Γεωργιάδη για την ομαδική παραίτηση, ο επόμενος πρόεδρος αποφασίστηκε σε χρόνο μηδέν.
Το ερώτημα είναι γιατί ειδικά ο Θεόδωρος Βασιλακόπουλος είναι ο ενδεδειγμένος γι’ αυτή τη θέση. Τι τον κάνει ιδανικό και κορυφαία επιλογή για να αναλάβει την ηγεσία του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας;
Στην πανδημία ο Βασιλακόπουλος διορίστηκε στην Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων Δημόσιας Υγείας που δημιούργησε η κυβέρνηση. Η παρακαταθήκη που μας άφησε ήταν αυτή ενός «μάνατζερ» της πολιτικοποίησης της επιστήμης κατά τη μοιραία «μητσοτακική» πρακτική διαχείρισης του κορονοϊού.
Οταν η κυβέρνηση άρχισε να ανοιγοκλείνει την εστίαση την άνοιξη του 2021 κι ας μην υπήρχαν ΜΕΘ -καθαρά για λόγους οικονομικούς και για τους τουρίστες-, ο Βασιλακόπουλος πρόσφερε από τα τηλεπαράθυρα την… επιστημονική του επικύρωση: «Ο λόγος που θα πρέπει να ανοίξει η εστίαση στους εξωτερικούς χώρους δεν είναι οικονομικός, αλλά υγειονομικός… Ετσι, θα μειωθεί ο κίνδυνος μετάδοσης».
Τον Νοέμβριο του 2021 ο Βασιλακόπουλος είχε κάνει την ανατριχιαστική παραδοχή ότι οι κλίνες ΜΕΘ που δημιουργήθηκαν στα νοσοκομεία δεν ήταν πραγματικές ΜΕΘ και δεν πληρούσαν τα κριτήρια. Δεν είχαν ούτε καν τους απαραίτητους ειδικούς αναπνευστήρες.
Αυτές οι κλίνες «δεν είναι πραγματικές κλίνες ΜΕΘ. Αναπτύχθηκαν στο Λαϊκό και έπειτα έπαψαν να λειτουργούν. Δημιουργήθηκε ένα τμήμα και δεν είχε και την καλύτερη επιτυχία, αν δείτε τα ποσοστά θνησιμότητας θα καταλάβετε, δεν μπορώ να πω περισσότερα. Ζητήστε τα επίσημα στοιχεία πόσοι βγήκαν (σ.σ.: ζωντανοί) από αυτό το τμήμα. Το ίδιο ισχύει και για άλλα νοσοκομεία της χώρας».
Εστω κι αν η παραδοχή Βασιλακόπουλου έγινε τότε έπειτα από καταγγελία του προέδρου της ΠΟΕΔΗΝ Γιαννάκου, ήταν τουλάχιστον ειλικρινές το γεγονός πως το είπε δημόσια. Αλλά, ως γιατρός και μέλος της περίφημης επιστημονικής επιτροπής, πώς το άφησε να συμβαίνει χωρίς να το καταγγείλει ενώ άνθρωποι πέθαιναν στις ψεύτικες ΜΕΘ; «Ζητήστε τα στοιχεία πόσοι βγήκαν (ζωντανοί) από εκεί μέσα» έλεγε, αλλά παρά μόνο αργότερα. Τι έκανε ο ίδιος γι’ αυτό; Γιατί μετά Χριστόν προφήτης δεν υπάρχει.
Ως κυβερνητικός τηλε-γιατρός ο Βασιλακόπουλος γινόταν συχνά αφοριστικός, οξύθυμος, εριστικός. Αλλες φορές έριχνε κάπως… παραπάνω αλάτι: «Οσοι έχουν κάνει 3 δόσεις εμβολίου έχουν 4πλάσιο κίνδυνο να πεθάνουν απ’ όσους είναι με 4».
Κάποια στιγμή θεώρησε πως αποτελεί θέμα υψηλού ενδιαφέροντος της ελληνικής κοινής γνώμης… ένας τσαμπουκάς σε μια ταβέρνα στην Καλαμπάκα. Προφανώς, κάποια φαρμακευτική είχε κλείσει τραπέζωμα μιας παρέας πνευμονολόγων σε χωριό της Καλαμπάκας, συμπεριλαμβανομένου του Βασιλακόπουλου.
Κάποια παρεξήγηση ή καβγάς συνέβη και ο Βασιλακόπουλος είχε πάρει τότε σβάρνα τα κανάλια επί μέρες να μας ενημερώνει «μου έσκισαν το πουκάμισο» κ.λπ. Πράγματι θλιβερό το όποιο επεισόδιο που δεν επέτρεψε στον εθνικό πνευμονολόγο να απολαύσει τα κοψίδια -ο νομός Τρικάλων φημίζεται, άλλωστε-, αλλά ειλικρινά ο κόσμος είχε μεγαλύτερες καούρες εκείνη την περίοδο. Ειδικά όσοι ξεψυχούσαν ενώ θα ζούσαν σήμερα αν δεν τους πετούσαν σε δήθεν ΜΕΘ.
Τώρα ο Βασιλακόπουλος διορίστηκε πρόεδρος στον ΕΟΔΥ σε μια περίοδο που η κυβέρνηση φροντίζει να μην υπάρχουν πια υπηρεσίες υγείας που να μη διατίθενται σε ιδιώτες επενδυτές. Ούτε να υπάρχουν όρια στο ποσό του κέρδους που μπορούν να αποκομίσουν.
Το υπουργείο Υγείας έκρινε προφανώς ότι ο Βασιλακόπουλος είναι ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση. Ο γιατρός που φώναζε στα κανάλια φανατικά υπέρ του εμβολίου Covid τον Αύγουστο 2021 μη διστάζοντας να επιτεθεί ακόμα και σε συναδέλφους του σε πάνελ: «Είσαι άσχετος, αγράμματος και αδιάβαστος. Αν δεν ξέρεις, να σου στέλνουμε μεταφρασμένες τις έρευνες»…

--------------------------------------------------------------------------------------
Θεόδωρος Βασιλακόπουλος – Πνευμονολόγος, νέος πρόεδρος ΕΟΔΥ. Γεννήθηκε το 1967 στην Αθήνα. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών απ’ όπου αποφοίτησε το 1993. Συνέχισε με μετεκπαίδευση στο Boston University, στη Βοστόνη των ΗΠΑ, στο πανεπιστήμιο Aix-Marseille στη Γαλλία και στο Royal Victoria Hospital και σε ερευνητικά εργαστήρια του Πανεπιστημίου McGill στο Μόντρεαλ του Καναδά. Είναι ενεργό μέλος της Εθνικής Επιτροπής Δημόσιας Υγείας (ΕΕΔΥ), του υπουργείου Υγείας και επίσης υπήρξε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ερευνας και Τεχνολογίας (ΕΣΕΤ) και ειδικός και γενικός γραμματέας της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας (ΕΠΕ). Μεταξύ 2018 και 2021 διετέλεσε διευθυντής Γ’ Κλινικής Εντατικής Θεραπείας ΕΚΠΑ, Ευγενίδειο Θεραπευτήριο, καθώς και σύμβουλος πνευμονολόγος στο Λαϊκό Νοσοκομείο. Σήμερα είναι διευθυντής Β’ Πνευμονολογικής Κλινικής στο Νοσοκομείο «Ερρίκος Ντυνάν», συντονιστής διευθυντής Κλινικών Εντατικής Θεραπείας στο ίδιο νοσοκομείο, καθώς και επισκέπτης καθηγητής στο McGill University στο Μόντρεαλ του Καναδά.

www.dimokratia.gr

ΥΓ του blog:  ….σημαντικές σπουδές στους τίτλους, τα πτυχία και στα χαρτιά αλλά η αξία και η σοβαρότητα του ανθρώπου και ιδιαίτερα του ιατρού κρίνονται στο πεδίο, δηλαδή πάνω στον άρρωστο καθώς και στις δημόσιες τοποθετήσεις του κι απ’ αυτές, ειδικά στην τηλεόραση, τίτλοι και επιστημονική επάρκεια και η αξιοπιστία δεν συμφωνούν και δεν τεκμηριόνονται …αν  μάλιστα θυμηθούμε και την δράση του, αποτυπωμένη σε βίντεο, βεβαίως, βεβαίως, να συμμετέχει στην εκπομπή της Αννίτα Πάνια τραγουδώντας και φαλτσάροντας για να βρει γυναίκα η σοβαρότητα πάει περίπατο …Το βίντεο βέβαια φέρει και την διαφωνία του κ. Βασιλακόπουλου ο οποίος ισχυρίζεται ότι είναι βίντεο από ταβέρνα στην Καπνικαρέα… αλλά όπως και να ‘χει…. για την κυβέρνηση μας μόνο μια ερώτηση αξίζει ...ΑΛΛΟ ΔΕΝ ΒΡΗΚΑΤΕ; τόσο πολύ έχετε ξεμείνει από στελέχη και σοβαρότητα στον τομέα της Υγείας;…. αλλά με Άδωνι Γεωργιάδη,  Ειρήνη Αγαπηδάκη, και Μάριο Θεμιστοκλέους να προΐστανται ενός Υπουργείο Υγείας που τίμησαν ένας Σπύρος Δοξιάδης, Παρασκευάς Αυγερινός, Γιώργος Γεννηματάς, Γιάννης Φλώρος, Δημήτρης Κρεμαστινός, Αλέκος Παπαδόπουλος, Νικήτας Κακλαμάνης κ.ά. τι να περιμένεις;

Ο Ντίλιαν εκβιάζει Δημητριάδη και Μητσοτάκη

Θανάσης Καμπαγιάννης

Η απόφαση του ισραηλινού Ταλ Ντίλιαν, ιδιοκτήτη της εταιρείας Intellexa που εμπορευόταν το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator, να μιλήσει για πρώτη φορά δημόσια είναι το πρώτο απτό αποτέλεσμα της απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου της Αθήνας που τον καταδίκασε. Μέχρι τωρα, ο Ντίλιαν αποδεχόταν τις διαβεβαιώσεις ότι η υπόθεση θα κλείσει και δεν έχει λόγο να σπάσει την "ομερτά". Μετά την καταδίκη, ο Ντίλιαν δήλωσε (κατόπιν ερώτησης που του υποβλήθηκε από την εκπομπή Mega Stories της Δώρας Αναγνωστοπούλου) ότι ο μόνος που θα μπορούσε να κάνει χρήση του Predator ήταν η κυβέρνηση και οι κρατικές αρχές ασφάλειας. Δράστης δηλαδή της παρακολούθησης του μισού υπουργικού συμβουλίου και του Α/ΓΕΕΘΑ είναι η ΕΥΠ και ο πολιτικός της προϊστάμενος, το Μέγαρο Μαξίμου του Κυριάκου Μητσοτάκη διά του πρωθυπουργικού ανιψιού Γρηγόρη Δημητριάδη. Η δήλωση αυτή είναι σημαντική γιατί μέχρι τώρα ο Ντίλιαν είχε χρησιμοποιήσει το δικαίωμα σιωπής και ουδέποτε απολογήθηκε στο δικαστήριο. 

Ένοχος ένοχον ου ποιεί, θα πείτε. Ναι, αλλά... όχι ακριβώς. Σημασία δεν έχει η δήλωση του Ντίλιαν όσο τα χαρτιά που σίγουρα κρατάει στα χέρια του. Ήδη στο δικαστήριο αποκαλύφθηκε ότι τα αποτελέσματα της παρακολούθησης δεν στέλνονταν μόνο στον "πελάτη" της Intellexa αλλά έβρισκαν τον δρόμο τους και σε άλλους, δλδ και στην ίδια την εταιρεία. Ο Ντίλιαν έχει άφθονο υλικό για να εκβιάσει οποιονδήποτε πιστεύει ότι μπορεί να τον πετάξει στα σκυλιά, τώρα που αναγκαστικά θα ξανανοιξει η εισαγγελική έρευνα και για το αδίκημα της κατασκοπείας, μετά την απόφαση του δικαστηρίου να διαβιβάσει τα πρακτικά. Οι επικοινωνίες ανάμεσα στον Ντίλιαν και τους προστάτες του, ιδίως κατά τη φάση της εισαγγελικής κρίσης στο επίπεδο του Αρείου Πάγου όταν την υπόθεση χειρίστηκε ο Αντεισαγγελέας Αχιλλέας Ζήσης, έχουν σίγουρα αφήσει ίχνη...

Ένα κουβάρι εκβιασμών με ηχητικά και πληροφορίες που εκθέτουν από το Μαξίμου και το μισό υπουργικό συμβούλιο μέχρι αρχιστράτηγους και εισαγγελείς, και μάλιστα σε εποχή πολέμου με το κράτος του Ισραήλ να έχει συμφέρον να εμπλέξει στον πόλεμο τα κράτη της ΕΕ μέσω της Κύπρου και της Ελλάδας. Δηλαδή των κρατών στα οποία η Intellexa του πρώην αξιωματικού του IDF Ταλ Ντίλιαν επιχείρησε και διέπρεψε. Εκεί είμαστε. Σε μια κλωστή.

Πηγή: www.facebook.com

μέσω www.press-gr.com 

Όταν ο φασισμός δεν ήταν «μόνο στην Ευρώπη»: Η Αμερική του 1930 μέσα από ένα βίντεο

Όταν ξέσπασε το κραχ του 1929, η κοινωνική και οικονομική αποσταθεροποίηση δημιουργούσε κενό νοήματος σε πολλούς Αμερικανούς

Αντώνης Ζήβας

Η εικόνα που έχουμε συνήθως για τις Ηνωμένες Πολιτείες πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι αυτή μιας χώρας που βυθίζεται στη Μεγάλη Ύφεση και αγωνίζεται να προστατέψει τις δημοκρατικές της δομές.

Ωστόσο, κάτω από αυτή την επιφάνεια υπήρξαν πραγματικές κινήσεις, οργανώσεις και ιδεολογικές τάσεις που θύμιζαν  και πολλές φορές μιμήθηκαν,  τα ευρωπαϊκά φασιστικά πρότυπα της εποχής.

Οικονομική κρίση, απογοήτευση και ιδεολογικά καύσιμα

Όταν ξέσπασε το κραχ του 1929, η κοινωνική και οικονομική αποσταθεροποίηση δημιουργούσε κενό νοήματος σε πολλούς Αμερικανούς. Η ανεργία και η απελπισία έκαναν ορισμένες κατηγορίες της κοινωνίας ευάλωτες σε ρητορικές που υπόσχονταν «τάξη», «προστασία» και «εθνική αξιοπρέπεια».

Αυτά ήταν πεδία όπου οι φασιστικές ιδέες — υπερπατριωτισμός, αντικομμουνισμός, ρατσισμός — μπορούσαν να ριζώσουν αρκετά εύκολα.

Ορισμένες από αυτές τις τάσεις δεν ήταν νέα για τις ΗΠΑ — υπήρχε ήδη παρακαταθήκη εθνικισμού, φυλετικού διαχωρισμού, και ευγονικών ιδεών που είχαν ανθήσει στις προηγούμενες δεκαετίες — αλλά η κρίση του 1930 τις ενίσχυσε και τους έδωσε νέα ορμή.

Ο Fritz Julius Kuhn και ο German American Bund (Γερμανικοαμερικανικός Σύνδεσμος)

Ο Fritz Julius Kuhn

Η πιο γνωστή και αντιπροσωπευτική οργάνωση αυτού του φαινομένου ήταν ο German‑American Bund (σ.σ. Γερμανοαμερικανικός Σύνδεσμος), μια φιλοναζιστική, αντισημιτική και παραστρατιωτική ομάδα που ιδρύθηκε στις ΗΠΑ το 1936 με στόχο να διαδώσει τον ναζιστικό ιδεολογικό πυρήνα και να αυξήσει την υποστήριξη προς το Γερμανικό Τρίτο Ράιχ.

Ο άνδρας που βρέθηκε στην ηγεσία του Bund ήταν ο Fritz Julius Kuhn.

Ο Kuhn γεννήθηκε στη Γερμανία και υπηρέτησε στον Γερμανικό στρατό στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά από περιπέτειες στο Μεξικό, εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ το 1928 και έγινε Αμερικανός πολίτης το 1934.

Ανέλαβε την ηγεσία του Bund που είχε τις ρίζες του σε προηγούμενες οργανώσεις φιλοναζιστών όπως οι Friends of New Germany (σ.σ. Φίλοι της Νέας Γερμανίας) και προσπάθησε να το οργανώσει σύμφωνα με το «Führerprinzip» (σ.σ. η Αρχή του Ενός), δηλαδή ένα αυταρχικό στελεχιακό σύστημα που αποδίδει απόλυτη εξουσία στον ηγέτη.

η σημαία του German American Bund

Ο ίδιος υιοθετούσε και προωθούσε μανιωδώς τον ρατσιστικό εθνικισμό για «λευκή, χριστιανική Αμερική» και αντισημιτικές θεωρείες, ενώ απαίτησε από τα μέλη του να αποφεύγουν ανθρώπους με εβραϊκή ή αφροαμερικανική καταγωγή.

Το Bund δεν ήταν απλά μια λέσχη με σημαίες: εγκαθίδρυσε παραστρατιωτικά «στρατόπεδα» νεολαίας, όπως το Camp Siegfried στο Yaphank της Νέας Υόρκης και το Camp Nordland στο New Jersey, όπου παιδιά γερμανικής καταγωγής διδάσκονταν γερμανικά, ύμνους προς τον Χίτλερ και το ναζιστικό ιδεώδες, ενώ φορούσαν στολές και εκπαιδεύονταν σε στρατιωτικές ασκήσεις.

Οργανώσεις «φασιστικού τύπου» στις ΗΠΑ

Παρά το γεγονός ότι η Αμερική δεν έγινε ποτέ ένα καθαρά φασιστικό κράτος, υπήρξαν αρκετές οργανώσεις που υιοθέτησαν ιδεολογικά στοιχεία ή πρακτικές παρόμοιες με τον ευρωπαϊκό φασισμό:

Η Silver Legion of America (σ.σ. Αργυρή Λεγεώνα της Αμερικής): ήταν μία παραστρατιωτική ομάδα που ιδρύθηκε το 1933 από τον William Dudley Pelley, με ανοιχτό φασιστικό και ρατσιστικό εθνικιστικό πρόγραμμα.

Συγκέντρωση του German American Bund στη Νέα Υόρκη

Το Christian Party (σ.σ. Χριστιανικό Κόμμα): ήταν το πολιτικό σκέλος της Silver Legion που προσπάθησε ανεπιτυχώς να διεκδικήσει προεδρία το 1936.

Η Black Legion (σ.σ. Μαύρη Λεγεώνα): ήταν μία ρατσιστική και εθνικιστική, βίαιη παραστρατιωτική ομάδα που πρωτοεμφανίστηκε ως παρακλάδι της Κου Κλουξ Κλαν και δραστηριοποιήθηκε κυρίως στις μεσοδυτικές πολιτείες.

Αυτές οι οργανώσεις συνέθεσαν ένα κίνημα που  έστω και περιθωριακά, διεκδικούσε εξουσία ή επιρροή, κυρίως με βάση τις ρατσιστικές, αντι-κομμουνιστικές και υπερπατριωτικές ρητορικές.

«Business Plot»: Το σχέδιο πραξικοπήματος

Το 1933 αποκαλύφθηκε μια ίσως πιο δυσοίωνη πτυχή της εποχής,  το λεγόμενο Business Plot (Επιχειρηματικό Σχέδιο), ήταν μια υποτιθέμενη συνωμοσία οικονομικών και πολιτικών ελίτ για την ανατροπή του προέδρου Φραγκλίνου Ρούσβελτ  και την εγκαθίδρυση ενός δικτάτορα φασιστικού προσανατολισμού.

Ο συνταγματάρχης Smedley Butler, ήρωας του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, κατέθεσε ενώπιον του Κογκρέσου ότι τον είχαν προσεγγίσει για να ηγηθεί ενός πατριωτικού στρατιωτικού σώματος που θα αναλάμβανε την εξουσία.  Μια σοβαρή κατηγορία που, παρά την έλλειψη ποινικών διώξεων, άφησε σκιά καχυποψίας και φόβου για αντιδημοκρατικές επεμβάσεις.

Ραδιόφωνο, Μ.Μ.Ε. και φόβος για «εσωτερικό εχθρό»

Παράλληλα, δημοφιλείς φιγούρες όπως ο καθολικός ιερέας Charles Coughlin, εξελίχθηκαν σε εκφραστές ενός λαϊκιστικού αντικομμουνισμού και κοινωνικής δυσαρέσκειας μέσω ραδιοφωνικών εκπομπών με εκατομμύρια ακροατές.

Αν και δεν ήταν όλοι αυτοί  ξεκάθαρα φασιστές — και σε πολλές περιπτώσεις διέψευδαν αυτά τα χαρακτηριστικά — το ύφος και η ρητορική τους ενίσχυαν τους φόβους για την υπονόμευση της δημοκρατίας από τον «εσωτερικό εχθρό».

Η απάντηση της κοινωνίας και του κράτους

Παρά τις προσπάθειες, καμία από αυτές τις οργανώσεις δεν κατάφερε να εκτοπίσει ή να υπονομεύσει ουσιαστικά το δημοκρατικό σύστημα.

Όλες ήταν περιθωριακές, με λίγα μέλη ή περιορισμένη απήχηση.

Επιπλέον, όταν οι ΗΠΑ εισήλθαν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο μετά το 1941, η κοινωνική και πολιτική δυναμική άλλαξε ριζικά, περιορίζοντας τέτοιες ακραίες τάσεις.

Τι σημαίνει αυτό για την ιστορία σήμερα;

Η ιστορία των ΗΠΑ τη δεκαετία του 1930 δείχνει ότι ακόμα και σε μια ισχυρή δημοκρατία μπορεί να αναδύονται κινήσεις και ιδεολογίες που μοιάζουν με φασιστικές — ιδιαίτερα σε περιόδους σοβαρής κρίσης. Αν και δεν κατάφεραν να κυριαρχήσουν, υπενθυμίζουν το ευάλωτο σημείο της δημοκρατίας απέναντι στην οικονομική απελπισία, την προπαγάνδα και τον κοινωνικό διχασμό.

www.zougla.gr