Mpelalis Reviews

Mpelalis Reviews

Κυριακή 14 Ιουνίου 2026

ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ Αναθεώρηση ή Συντακτική Εθνοσυνέλευση;


Ο Κοριός

Κάθε φορά που η χώρα περνά περίοδο θεσμικής κόπωσης, πολιτικής δυσπιστίας και γενικευμένης απογοήτευσης, επανέρχεται σχεδόν νομοτελειακά η σ...
Κάθε φορά που η χώρα περνά περίοδο θεσμικής κόπωσης, πολιτικής δυσπιστίας και γενικευμένης απογοήτευσης, επανέρχεται σχεδόν νομοτελειακά η συζήτηση περί συνταγματικής αναθεώρησης. Μήπως, όμως, ήρθε η ώρα για μια μεγαλύτερη αλλαγή; Μήπως χρειάζεται μια Συντακτική Εθνοσυνέλευση; Μήπως πρέπει να ξαναγραφτούν οι κανόνες του παιχνιδιού;
Η συζήτηση έχει πάντα μια γοητεία. Δίνει την αίσθηση μιας νέας αρχής. Μιας επανεκκίνησης. Σαν να μπορούμε να αφήσουμε πίσω όλα όσα μας ταλαιπώρησαν κάνοντας ορισμένα θεσμικά μερεμέτια. Ρίχνοντας, πάντως, μια ιστορική ματιά, θα διαπιστώσει κανείς ότι η Ελλάδα δεν πάσχει από έλλειψη Συντάγματος. Πάσχει από περίσσευμα ερμηνειών του. Από παράθυρα που βαφτίζονται εξαιρέσεις. Από εξαιρέσεις που μετατρέπονται σε κανόνα. Από διευκολύνσεις που παρουσιάζονται ως μεταρρυθμίσεις και από πολιτικές δικαιολογίες που επιστρατεύονται κάθε φορά που η πραγματικότητα χαλάει το αφήγημα...
Δεν είναι ότι λείπουν οι κανόνες. Είναι ότι περισσεύουν οι τρόποι παράκαμψής τους. Εδώ και δεκαετίες αναθεωρήσεις κάναμε. Νόμους ψηφίσαμε. Ανεξάρτητες Αρχές δημιουργήσαμε. Κώδικες θεσπίσαμε. Διακηρύξεις ακούσαμε αμέτρητες. Κι όμως, κάθε τόσο η επικαιρότητα επιστρέφει στα ίδια: σκάνδαλα, πελατειακές σχέσεις, κρατικοί μηχανισμοί που λειτουργούν επιλεκτικά, υπηρεσίες που αδυνατούν να υπηρετήσουν τον πολίτη και πολιτικά πρόσωπα που εμφανίζονται μονίμως έκπληκτα από φαινόμενα που επαναλαμβάνονται αενάως.
Μήπως, λοιπόν, το πρόβλημα δεν βρίσκεται πλέον στις λεπτομέρειες; Μήπως δεν μιλάμε για φθορές που χρειάζονται απλώς μια επισκευή, αλλά για ένα οικοδόμημα που έχει γεμίσει ρωγμές; Μήπως, έπειτα από μισό αιώνα Μεταπολίτευσης, ήρθε η ώρα να τεθεί χωρίς φοβικά σύνδρομα το ερώτημα μιας συνολικής επαναθεμελίωσης;
Γιατί, αν κοιτάξει κανείς γύρω του, δύσκολα θα βρει θεσμό που να μη βρίσκεται αντιμέτωπος με κρίση εμπιστοσύνης. Η Βουλή αμφισβητείται. Η Δικαιοσύνη αμφισβητείται. Τα κόμματα αμφισβητούνται. Τα μέσα ενημέρωσης αμφισβητούνται. Οι ανεξάρτητες Αρχές αμφισβητούνται. Η δημόσια διοίκηση αμφισβητείται...
Και το χειρότερο είναι ότι πλέον δεν πρόκειται μόνο για την αντιπολίτευση που καταγγέλλει την κυβέρνηση ή για την κυβέρνηση που κατηγορεί την αντιπολίτευση. Η δυσπιστία έχει περάσει στην κοινωνία. Οι πολίτες δυσκολεύονται να πιστέψουν τους πάντες και τα πάντα...
Γι’ αυτό η συζήτηση για μια ακόμη συνταγματική αναθεώρηση μοιάζει ανεπαρκής. Σαν να προσπαθεί κανείς να βάψει τους τοίχους όταν τα θεμέλια τρίζουν. Η Συντακτική Εθνοσυνέλευση από μόνη της δεν αποτελεί πανάκεια, ούτε θα εξαφάνιζε ως διά μαγείας τη διαφθορά, την αναξιοκρατία ή τον πελατειασμό. Όμως, για πρώτη φορά, αρχίζει να ωριμάζει η αίσθηση ότι το πρόβλημα δεν είναι ένα άρθρο, μια διάταξη ή μια θεσμική λεπτομέρεια...
Το πρόβλημα είναι η συνολική λειτουργία του πολιτικού συστήματος. Και όταν η συζήτηση φτάνει στα θεμέλια, η ανακαίνιση δεν αρκεί πλέον και τότε τίθεται η αναγκαιότητα της επαναθεμελίωσης...

«Βόμβα» από Τούλσι Γκάμπαρντ: «Οι ΗΠΑ χρηματοδότησαν βιολογικά εργαστήρια στην Ουκρανία με Πανώλη και Κορωνοϊούς»!


Μ.Ζαχάροβα: «Δικαιωνόμαστε»

Newsroom | email: info@pronews.gr

Τη μακροχρόνια χρηματοδότηση της αμερικανικής κυβέρνησης πάνω από 120 βιολογικών εργαστηρίων σε 30 χώρες επιβεβαιώνει η Διευθύντρια Εθνικών Πληροφοριών (DNI) Τούλσι Γκάμπαρντ μετά από πολύμηνες έρευνες.
Τα εργαστήρια αυτά περιλαμβάνουν και εγκαταστάσεις στην Ουκρανία, με την Μ.Ζαχάροβα να δηλώνει ότι δικαιώνεται η ρωσική πλευρά που τα ανέφερε αυτά.
«Μας έλεγαν πράκτορες ξένων δυνάμεων και προδότες, επειδή μιλούσαμε για αυτά τα επικίνδυνα εργαστήρια, που σήμερα φέρνω στη δημοσιότητα», δήλωσε η ε.α. στρατιωτικός, διευθύντρια των Εθνικών Πληροφοριών των ΗΠΑ Τούλσι Γκάμπαρντ. Η Γκάμπαρντ υπενθυμίζεται ότι δήλωσε προ ημερών ότι παραιτείται επειδή ο σύζυγός της διαγνώσθηκε με μια σπάνια μορφή επιθετικού καρκίνου, και θα παραμείνει διευθύντρια μόνον για λίγες ακόμη ημέρες.
Ομως παραιτήθηκε και επειδή δυσκολευόταν πολύ “να κάνει τη δουλειά της”, καθώς δεχόταν πόλεμο από στελέχη των Δημοκρατικών.
Όπως και να έχει, αποκαλύπτει νέα στοιχεία για χρηματοδότηση από την κυβέρνηση των ΗΠΑ περισσοτέρων των 120 βιολογικών εργαστηρίων σε 30 χώρες.
Σήμερα έδωσε στη δημοσιότητα τα δεκάδες εργαστήρια που λειτουργούν με αμερικανική χρηματοδότηση στην Ουκρανία, τονίζοντας ότι κάποια από αυτά είναι στο Χάρκοβο και κοντά στο μέτωπο, και κατά συνέπεια συνιστούν μεγάλο κίνδυνο λόγω των παθογόνων που ερευνώνται εκεί. DNI Tulsi Gabbardστο X
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της υπηρεσίας της, «η Κοινότητα Πληροφοριών είχε προειδοποιήσει προηγουμένως ότι ένα βιολογικό εργαστήριο στην Ουκρανία, χρηματοδοτούμενο από τις ΗΠΑ, πιθανότατα φιλοξενούσε επικίνδυνα παθογόνα και παρέμενε ευάλωτο σε απειλές ρωσικής επίθεσης, κατάσχεσης ή ζημιάς.
Μέχρι τώρα, στοιχεία σχετικά με την  ύπαρξη και χρηματοδότηση αυτών των εργαστηρίων είχαν επίτηδες μείνει μυστικά και είχαν αποκρυβεί από τον αμερικανικό λαό. Οι πληροφορίες σχετικά με την ύπαρξη, την ιστορία, τις τοποθεσίες και τη χρηματοδότηση αυτών των βιολογικών εργαστηρίων που χρηματοδοτούνται από τις ΗΠΑ έχουν σκόπιμα συγκαλυφθεί με ψεύδη από ισχυρούς παράγοντες, που ισχυρίζονταν ότι δεν υπάρχουν και οι οποίοι κατηγορούσαν όποιον ισχυριζόταν το αντίθετο ως πράκτορα ξένων δυνάμεων και προδότη της Αμερικής.
»Πολλά από αυτά τα βιολογικά εργαστήρια που χρηματοδοτούνται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ ασχολούνται επί του παρόντος ή έχουν ασχοληθεί στο παρελθόν με έρευνα χρησιμοποιώντας επικίνδυνα και εξαιρετικά μεταδοτικά παθογόνα, σε ορισμένες περιπτώσεις συμπεριλαμβανομένης ενός ειδικού τύπου επικίνδυνης έρευνας, της Gain-of-Function, που προϋποθέτει πολύ μικρή προβολή ή εποπτεία γενετικά έναν οργανισμό ή έναν ιό για να του δώσουν  νέα ιδιότητα ή ικανότητα, για να γίνει πιο μεταδοτικός, πιο θανατηφόρος ή ικανός να προσβάλλει νέα είδη».
Η Γκάμπαρντ συνεχίζει: «Ο Πρόεδρος Τραμπ κατανοεί τη σοβαρή απειλή που θέτει η επικίνδυνη έρευνα Gain-of-Function για τον αμερικανικό λαό, γι’ αυτό και έλαβε αποφασιστικά μέτρα στις 25 Μαΐου του 2025, υπογράφοντας την EO 14292 για να δοθεί τέλος στην ομοσπονδιακή χρηματοδότηση της έρευνας Gain-of-Function σε όλο τον κόσμο. Παρά την προφανή πιθανότητα καταστροφικών παγκόσμιων επιπτώσεων που μπορεί να έχει η έρευνα για επικίνδυνα παθογόνα σε βιολογικά εργαστήρια, οι πολιτικοί, και οι λεγόμενοι επαγγελματίες υγείας όπως ο Δρ. Φάουτσι, και οντότητες εντός της ομάδας εθνικής ασφάλειας της κυβέρνησης Μπάιντεν, είπαν ψέματα στον αμερικανικό λαό για την ύπαρξη βιολογικών εργαστηρίων που χρηματοδοτούνται και υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ και απείλησαν όσους προσπάθησαν να αποκαλύψουν την αλήθεια.
»Η Διεύθυνση των Υπηρεσιών μας θα συνεχίσει να συνεργάζεται στενά με εταίρους σε όλη την κυβέρνηση για να εντοπίσει πού βρίσκονται αυτά τα εργαστήρια και ποια παθογόνα τους έχουν δοθεί, ώστε να δοθεί τέλος στην επικίνδυνη έρευνα Gain-of-Function που απειλεί την υγεία και την ευημερία του αμερικανικού λαού και των ανθρώπων σε όλο τον πλανήτη», δήλωσε η Γκάμπαρντ.
Έδωσε παράλληλα νέες οδηγίες προς την Κοινότητα Πληροφοριών, για να συγκεντρώσουν με εντατικό ρυθμό δεδομένα για όλα αυτά τα εργαστήρια και εγκαταστάσεις στο εξωτερικό. «Αυτή η οδηγία παρέχει λεπτομέρειες σχετικά με τις κλινικές δοκιμές που βρίσκονται σε εξέλιξη σε αυτές τις εγκαταστάσεις, εγείροντας σημαντικές ηθικές, οικονομικές και ανησυχίες ασφαλείας σχετικά με αυτές τις υποτιθέμενες πρωτοβουλίες δημόσιας υγείας και την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ», αναφέρει η ανακοίνωση της υπηρεσίας.
Στα επίσημα έγγραφα και τις λίστες των υπό εξέταση εργαστηρίων στην Ουκρανία αναφέρονται πολλά «Ιδιαιτέρως  Επικίνδυνα Παθογόνα» (Especially Dangerous Pathogens), όπως  ο άνθρακας (αυτό ήταν αποθηκευμένο από τη σοβιετική εποχή ως ενδημικό στην Ανατολική Ευρώπη), η πανώλη (Plague / Yersinia pestis), το βαξτήριο της τουλαραιμίας (Tularemia / Francisella tularensis), ο ιός που προκαλεί τον Αιμορραγικό Πυρετό Κριμαίας-Κονγκό (CCHF), το βακτήριο της Λεπτοσπείρωσης,  Ιοί της Γρίπης και Κορονοϊοί, αλλά και τα βακτήρια της χολέρας και της διφθερίτιδας.
Οι ΗΠΑ έχουν επενδύσει από το 2005 πάνω από 200 εκατ. δολάρια σε αυτά τα εργαστήρια ενώ η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα μετά τις αποκαλύψεις, μέσω ανάρτησής της στο Telegram ανέφερε:
«Πρόκειται για κάτι που εμείς και το ρωσικό υπουργείο Άμυνας έχουμε επανειλημμένα αναδείξει, εφιστώντας την προσοχή της διεθνούς κοινότητας στις επικίνδυνες και ανεξέλεγκτες στρατιωτικο-βιολογικές δραστηριότητες των Ηνωμένων Πολιτειών εκτός της εθνικής τους επικράτειας, συμπεριλαμβανομένης της Ουκρανίας».

Βίοι σκανδάλων και συγγενών


Να τα λέμε κι αυτά!

Θανάσης Καρτερός

Εκεί που έχουμε φτάσει σχεδόν δεν είναι είδηση. Άλλο ένα σκάνδαλο με άκρες στις κορυφές της εξουσίας και γαλάζιο φυσικά χρώμα. Αυτή τη φορά στις αμαρτωλές πολεοδομίες. Στο κέντρο του η παραίτηση δύο γενικών γραμματέων υπουργείων, ο ένας του υπουργείου Πολιτισμού, ιδιοκτησίας εδώ και χρόνια της κ. Μενδώνη. Με υπογραφή Μητσοτάκη. Ο έτερος Χωρικού Σχεδιασμού, του υπουργείου Περιβάλλοντος. Κι αν κάτι τους συνδέει, αυτό είναι αποφάσεις που πίσω τους κρύβονται πολλά συμφέροντα, επιχειρηματικά και αρπακτικά, real estate και μπίζνες με τις αρχαιότητες και τα μουσεία. Εν ολίγοις, πολλά τα λεφτά Άρη, κατά τη γνωστή άκρως πολιτική φράση του Σπύρου Καλογήρου στη «Λόλα».
Τελικά θα φτάσουμε να ανατρέχουμε στον βίο μας με σταθμούς τα κυβερνητικά σκάνδαλα. Όχι, ρε Μαίρη, αυτό έγινε πριν από τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Κάνεις λάθος, Παναγιώτη, πήρες την αύξηση ακριβώς μετά το μπαμ με το Predator. Και όταν λέμε Ν.Δ. και κυβέρνηση Μητσοτάκη θα παρελαύνουν στις συζητήσεις της καφετέριας πρόσωπα που έλαμψαν με την εμπλοκή τους σε σκοτεινές υποθέσεις. Πολιτικοί και κομπιναδόροι. Εισαγγελείς και ανώτατοι κρατικοί λειτουργοί. Υπουργοί βεβαίως και γενικοί γραμματείς υπουργείων. Και κουνιάδια, νύφες σύζυγοι, ανίψια. Μαλλιά κουβάρια εν ολίγοις και έχουν φτάσει στο σημείο να θεωρούνται όλοι του ιδίου φυράματος. Αθώοι στην κυβέρνηση αυτή δεν υπάρχουν για την υποψιασμένη κοινή γνώμη.
Πρέπει να αναγνωρίσουμε ωστόσο ότι χάρις στον Μητσοτάκη έχουμε προϊόντος του χρόνου μια αποκέντρωση των σκανδάλων και της ρεμούλας. Έναν εκδημοκρατισμό, ούτως ειπείν. Είδαμε με τον ΟΠΕΚΕΠΕ ας πούμε πόσος κόσμος επωφελήθηκε. Με την πανδημία και τα σκόιλ ελικίκου, αν πάμε παλιότερα, πόσοι μανάβηδες έγιναν εν μια νυκτί παραγωγοί και διακινητές ειδών υγειονομικής προστασίας όπως μάσκες κ.λπ. Και τώρα με τα πολεοδομικά δεκάδες δεκάδων οι εμπλεκόμενοι, λένε οι πληροφορίες. Με κάποια προστασία φυσικά, αυτό έλειπε, σε ένα επιτελικό κράτος να ξεφεύγουν τέτοια πράγματα από τους επιτελικούς και τον κορυφαίο επιτελάρχη. Αλλά πάντως με αξιόλογη λαϊκή βάση. Ιδιαίτερα εν όψει εκλογών.
Γενικά μοιράζονται και μοιράζουν χρήμα. Πολύ χρήμα, αν κρίνουμε από τα νούμερα που βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Με 20 δισ. απευθείας αναθέσεις, ακόμα και στο 10% που υποδεικνύει η Τεχνητή Νοημοσύνη να υπολογίσει κανείς τη διαφθορά, μιλάμε για 2 δισ. Ποσό με το οποίο η εξουσία που το διακινεί έχει τη δυνατότητα να χρηματοδοτήσει και ανάπτυξη κυκλωμάτων και μεταρρύθμιση μοντέλου κλοπής και Ελλάδα όχι μόνο 2.0. αλλά και 10.0. Μέχρι ιδιωτικοποιήσεις υπουργείων, που λέει ο λόγος, όπως αυτό του Πολιτισμού. Και να περισσέψουν βεβαίως για επένδυση στη συγκάλυψη. Έτσι που οι πολίτες θεατές να βλέπουν τα κυκλώματα να παρελαύνουν στις οθόνες τους με την επιγραφή από πάνω: Ούτε γάτα, ούτε ζημιά!
Α, και φτάνει με το παραμύθι ότι όλοι είναι ίδιοι. Διότι κάποιοι πέρασαν και δεν ακούμπησαν για πέντε χρόνια. Ούτε ένα ευρώ! Βγήκαν όπως μπήκαν αφήνοντας στα ταμεία 37 δισ. Που πάει να πει ότι υπάρχουν και τίμιοι πολιτικοί εν Αθήναις…

Γερουσιαστής Ron Johnson: Η συγκάλυψη των παρενεργειών των εμβολίων είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο της ζωής μας


Η κυβέρνηση το γνώριζε και τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης δεν το ανέφεραν. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το BBC, το ITV, το Sky, το GB news και το C4 το γνώριζαν. Οι Times, η Telegraph, η Mail, η Sun και η Guardian το γνώριζαν. Επειδή τους το είπα το 2022...Το μεγαλύτερο σκάνδαλο της ζωής μας. 
Senator Ron Johnsonστο X

Breaking News

Ο γερουσιαστής Ron Johnson, o οποίος όλα αυτά τα χρόνια αγωνίζεται στο πλευρό των θυμάτων των εμβολίων COVID-19 αποκαλεί τη συγκάλυψη των ανεπιθύματων συμβάντων του εμβολίου “το μεγαλύτερο σκάνδαλο της ζωής μας”. O Bρετανός Andrew James Bridgen [a former politician who served as Member of Parliament (MP) for North West Leicestershire from 2010 until 2024] παραθέτει και τα ονόματα των βρετανικών ΜΜΕ που έσπευσαν να υπηρετήσουν τη γραμμή συγκάλυψης. Senator Ron Johnsonστο X
-Η κυβέρνηση το γνώριζε και τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης δεν το ανέφεραν. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το BBC, το ITV, το Sky, το GB news και το C4 το γνώριζαν. Οι Times, η Telegraph, η Mail, η Sun και η Guardian το γνώριζαν. Επειδή τους το είπα το 2022…Senator Ron Johnsonστο X 
Φυσικά και τα εγχώρια ΜΜΕ από κοινού με το εγχώριο σαθρό πολιτικό σύστημα ακολούθησαν την ίδια συνταγή της συγκάλυψης και της απαξίωσης όσων τολμούσαν να αμφισβητήσουν το επίσημο αφήγημα που το deep state [μια χούφτα δυναστείες] φρόντιζε να εξαπλωθεί ανά το κόσμο καθώς η πλέον βίαιη φάση της Μεγαλύτερης Γενοκτονίας στην Ιστορία της Ανθρωπότητας βρίσκεται σε εξέλιξη. Nicolas Hulscher, MPHστο X
Ο αυτοκτονικός εθισμός του εγχωρίου μηντιακού και πολιτικού θιάσου έφτασε σε τέτοιο βαθμό που ενώ οι συνάδελφοί τους εμβολιασθέντες πολιτικοί και δημοσιογράφοι πεθαίνουν ξαφνικά ή βρίσκονται αντιμέτωποι με καρκίνους turbo εξακολουθούν να αγνοούν τον ελέφαντα στο δωμάτιο. Andrew Bridgenστο X
Στη συνέχεια πεθαίνουν και οι ίδιοι, δειλοί μοιραίοι, άβουλοι και ατιμασμένοι λες και η αποστολή που τους εδόθη άμα την έλευσή τους στον κόσμο ήταν να πεθάνουν για χάρη του ευγονικού οράματος που εξέφρασε με τον πιο ειλικρινή και επιτακτικό τρόπο ο David Rockefeller από το βήμα του ΟΗΕ
-Δεν υπάρχει ουδένα όφελος από την μη ρύθμιση του πληθυσμού…
Οπου ρύθμιση είναι ο αφανισμός της κοστοβόρου και σκεπτόμενης Χριστιανικής και Εβραικής Οικογένειας που αντανακλάται στην θανάτωση του λευκού ανθρώπου που αποτελεί την πλειοψηφία της δυτικής οικογένειας.
Σε αυτό το σημείο και πριν συνεχίσουμε παραθέτουμε μία ακόμη “Θεωρία Συνωμοσίας”>
Το «Σχέδιο Καλέργκι» (Kalergi Plan) είναι μια ευρέως διαδεδομένη ακροδεξιά θεωρία συνωμοσίας. Υποστηρίζει ψευδώς ότι μια elite σχεδιάζει να αφανίσει τον ευρωπαϊκό πληθυσμό μέσω της μαζικής μετανάστευσης, με στόχο τη δημιουργία ενός «υπάκουου πληθυσμού» χωρίς εθνική ταυτότητα. Η συνωμοσία βασίζεται στη διαστρέβλωση πραγματικών κειμένων του Κόμη Richard von Coudenhove-Kalergi, ενός Αυστριακού διπλωμάτη και ιδρυτή της Πανευρωπαϊκής Ένωσης τη δεκαετία του 1920. Στο βιβλίο του Praktischer Idealismus (Πρακτικός Ιδεαλισμός), ο Kalergi έγραφε αφηρημένα ότι ο άνθρωπος του μέλλοντος θα είναι μικτής (!) φυλής και θα ξεπεράσει τους εθνικούς διαχωρισμούς (!) Ενώ τα γραπτά του αντιπροσώπευαν τη δική του φιλοσοφική θεώρηση για μια ειρηνική, ενωμένη Ευρώπη προκειμένου να αποφευχθούν μελλοντικοί πόλεμοι, ακροδεξιές (!) ομάδες και συνωμοσιολόγοι (!) τα χρησιμοποίησαν δεκαετίες αργότερα για να κατασκευάσουν την αφήγηση περί υποτιθέμενης «αντικατάστασης» των λευκών Ευρωπαίων.
Ενώ συμβαίνει ήδη περιβάλεται με μια αχλή “θεωρίας συνωμοσίας”. Ακόμη και οι αριθμοί συνωμοτούν. Το έτος 1900 ο λευκός πληθυσμός ήτο 38%, σήμερα μόλις 8% του παγκοσμίου πληθυσμού.
-Ακόμη και εάν μου χάριζαν τον Riviera Tower και το Παγκόσμιο Χρέος σε Χρυσό, δεν θα έκανα τα εμβόλια COVID-19.
Η Ιστορία βρωμούσε από την αρχή ότι ήταν στημένη.
Άλλωστε γιατί σε έναν πλανήτη με 400 τρις χρέος αίφνης οι κυβερνήσεις αγωνιούσαν να σώσουν δήθεν τους λαούς τους από την πανδημία-ειδικά τους ηλικιωμένους όταν το συνταξιοδοτικό είναι από τα πλέον δυσεπίλυτα προβλήματα του δυτικού κόσμου.
Γιατί αίφνης τόση πρεμούρα για τις ζωές μας;
Πιο προκλητική και από την επιβολή των εμβολίων υπήρξε η συγκάλυψη της προέλευσης καθώς έβγαζε μάτι ότι επρόκειτο για ιό-βιολογικό όπλο ο οποίος εκτοξεύθηκε εναντίον της ανθρωπότητας.
Αλήθεια, πόσο λογικό είναι να πιστέψουμε ότι τα συστημικά ΜΜΕ δεν μιλάνε για τις παρ-ενέργειες των εμβολίων για να μην πλήξουν το profile των Big Pharma που είναι πλέον διάτρητο σαν κεφαλογραβιέρα;
Οχι δεν είναι το κύρος της Big Pharma που κρύβεται πίσω από την σιγή ασυρμάτου για την αποστολή Γενοκτονίας της Επιχείρησης COVID-19. Eίναι το γεγονός ότι οι εμπνευστές και οι εντολείς της είναι οι δυναστείες του deep state που αιώνες τώρα έχουν ως προαναγγελθέν όραμα την ευγονική επιχείρηση μείωσης του πληθυσμού και παγκόσμιας διακυβέρνησης.
Ο ίδιος ο συγχωρεμένος David Rockefeller είχε δηλώσει από το βήμα του ΟΗΕ-ιδιοκτησίας του-ότι δεν υπάρχει ουδένα όφελος από τη μη ρύθμιση του πληθυσμού.
Το εάν ο εγχώριος πολιτικός και μηντιακός κόσμος έχει την ψευδαίσθηση ότι οι ίδιοι και οι οικογένειές τους θα αποτελέσουν εξαίρεση στον αφανισμό σπεύδοντας να παραδώσουν αμαχητί και δωρεάν υπό ανέγερση εκτάσεις και πολυτελή τουριστικά συγκροτήματα, ή εάν αναλάβουν ακόμη και με παθητικό έργα εκτός Ελλάδας για λογαριασμό του deep state, ή εάν σπεύσουν πρόθυμα στις συνάξεις της Τριμερούς ή της Bilderberg ότι θα αποτελέσουν εξαίρεση οι ίδιοι και τα παιδιά τους επίσης πλανώνται πλάνην οικτράν.
Στο κάτω κάτω οι διαθέσεις του deep state απέναντι σε όλο αυτό το συναπάντεμα είναι χαρακτηριστικές καθώς σε συνεργασία με τους πάσης φύσεως εθνικούς προμηθευστές του deep state στη χώρα μας επιστρατεύουν εκ νέου τον Τσίπρα για την ηγεσία της Ελλάς των 15′. Θα έλθει η στιγμή που τα Σώματα Ασφαλείας με πρωθυπουργό τον Τσίπρα θα μπουκάρουν στις επαύλεις του Ψυχικού και της Φιλοθέης και αφού τις επιτάξουν θα τις μετατρέπουν σε κέντρα υποδοχής των ισλαμιστών ορδών η αποστολή των οποίων είναι ο αφανισμός της χριστιανικής και της εβραικής οικογένειας.
Ο λόγος που το Ισραήλ εισπράτει τόσο προπαγανδιστικό μένος είναι ότι ο λαός του αντιστέκεται στα σχέδια των δυναστειών του deep state. Eίμαστε ακόμη κατά κάποιο τρόπο ελεύθεροι και εν ζωή χάρη στον Trump, τον Musk, το Ισραήλ και μια χούφτα ξεχωριστών ανθρώπων εκεί έξω που αντιστέκονται στον αφανισμό της οικογένειάς σου.
Η επιχείρηση COVID-19 ήτο και μία επίδειξη παγκόσμιας ισχύος των οικογενειών του deep state παρότι κι αυτοί με τη σειρά τους δεν σφύζουν από σοφία και βάθος σκέψης. Η Ιστορία των Μεδίκων θα μπορούσε να είναι ένα μάθημα για τους ίδιους. Oι αποκαλύψεις των Epstein Files είναι ενδεικτικές της περιόδου παρακμής που βιώνει το deep state…Rand Paulστο X

Σάββατο 13 Ιουνίου 2026

Μη μου πείτε ότι το σκάνδαλο των πολεοδομιών… αυτονομήθηκε από το επιτελικό κράτος!


Κόμπρα

Πρέπει να το ομολογήσω κι ας με κοροϊδέψετε! Όταν ο Κυριάκος μίλησε για επιτελικό κράτος, δεν σας κρύβω ότι η ιδέα μου άρεσε! Το εισέπραξα σαν θεσμική αλλαγή, που θα βελτίωνε τον κρατικό μηχανισμό!
Θα μου πείτε ότι έφαγα σανό, παρ’ ότι οι κόμπρες το σιχαίνονται! Τί να κάνω το ερπετό! Ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται και επειδή δεν έχω μαλλιά, στην απελπισία μου πιάστηκα από το σανό του Κυριάκου!
Η αλήθεια είναι ότι δεν μου πήρε καιρό για να καταλάβω πως όταν ο Μητσοτάκης ο Β’ μιλούσε για επιτελικό κράτος, εννοούσε ότι τα μπικικίνια που… γεννάει η εξουσία θα μαζεύονται… επιτελικά!
Σιγά που το Μητσοτακιστάν θα άφηνε κάθε ψιλοαξιωματούχο να… αρμέγει για δικό του όφελος τους πολίτες;
Οι άλλοι είναι ερασιτέχνες, απλές οδοντόκρεμες που έλεγε μια παλιά διαφήμιση! Και στα εφτά χρόνια που είναι στην εξουσία, ο Κυριάκος το απέδειξε και με το παραπάνω!
Γιατί τα λέω αυτά; Μα γιατί το σκάνδαλο με τις πολεοδομίες συμπαρασύρει στον γκρεμό γενικούς γραμματείς, τον Διδασκάλου και τον Θύμιο τον Μπακογιάννη (ο Λογοθέτης ακόμα δεν… έχει πηδήξει), ενώ το Μαξίμου δηλώνει έκπληκτο!
Ε λοιπόν, αν το πιστέψω θα χάσω πάσα ιδέα για το Μητσοτακιστάν! Καλά ρε σεις, έχετε ντοκτορά ντ’ ετά σε ό,τι αφορά στα μπικικίνια κι αφήσατε τα… λιμά να κάνουν παιχνίδι, παραβιάζοντας το… επιτελικό κράτος!
Μπορεί να είναι μητσοτακοπαράγοντες, αλλά όχι και να λειτουργεί δίκτυο που εκτείνεται από υπουργεία υπηρεσίες και δήμους μέχρι επαγγελματικούς φορείς και πολιτικά γραφεία, χωρίς την… ευλογία του Μαξίμου!
Κι όταν λέμε ευλογία, εννοούμε ΕΥΛΟΓΙΑ, ρωτήστε κάποιον που έχει… ξηλωθεί για να σας εξηγήσει τι είναι η ευλογία στην αργκό του Μητσοτακιστάν!
Και χωρίς… ευλογία τα μικρολαμόγια δεν τολμούν να κάνουν παιχνίδι για πάρτι τους! Ο Κυριάκος είναι πολύ αυστηρός! Ή έχουμε ή δεν έχουμε… επιτελικό κράτος!

Ευριβιάδης Μπαϊραμίδης: «Οποιος άλλος έχει ανάγκη, πείτε του εδώ είμαι»


Ενας σπoυδαίος επιστήμονας, γιατρός και άνθρωπος και η εντυπωσιακή κωλοτούμπα της Καθημερινής (www.kathimerini.gr) και των υπολοίπων ΜΜΕ που τον αποκαλούσαν ΑΡΧΙΨΕΚΑ επειδή επέλεξε να μην εμβολιαστεί και τέθηκε σε αναστολή τον Σεπτέμβριο του 2021
Σήμερα ξαφνικά τον αποθεώνουν σε μία απεγνωσμένη προσπάθεια να διασώσουν την αξιοπιστία τους καθώς οι πολίτες συνειδητοποιούν ότι συμμετέχουν στην Παγκόσμια Επιχείρηση Γενοκτονίας ως προπαγανδιστικοί μηχανισμοί των εργαλείων αφανισμού της κοστοβόρου και σκεπτόμενης δυτικής οικογένειας-της Χριστιανικής και της Εβραικής Οικογένειας-και του δυτικού πολιτισμού που αποτελεί τον στόχο της Agenda 2030.

Aντιγράφουμε από το profile anna apostol στο FB

Χαίρονται εκεί στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» και στα λοιπά δημοσιεύματα για το ρεπορτάζ με τον «γιατρό των φτωχών».
Τώρα ανακάλυψαν αυτόν που μόλις πριν λίγα χρόνια τον θεωρούσαν «αρχιψέκα», αλλά και τώρα απόλυτη σιωπή για το τότε!
Όμως ο νευροχειρουργός Ευριβιάδης Μπαϊραμίδης εξέφρασε έντονες επιφυλάξεις για τα εμβόλια κατά της COVID-19 και εναντιώθηκε πλήρως στην υποχρεωτικότητά τους. Λόγω της προσωπικής του επιλογής να μην εμβολιαστεί, τέθηκε σε αναστολή εργασίας από το Βοστάνειο Νοσοκομείο Μυτιλήνης τον Σεπτέμβριο του 2021.
Καμιά αναφορά στο ρεπορτάζ της «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ», στα πραγματικά περιστατικά, διότι τότε θα έπρεπε να ζητήσει ένα τεράστιο «Συγνώμη» από την πλευρά του «συστημικού» τύπου, όχι μόνον από του υγειονομικούς που διώχθηκαν, αλλά κι όλους εμάς που μας καθύβριζαν ως ψεκασμένους συνωμοσιολόγους.
Συμπληρώνω λοιπόν εγώ το ρεπορτάζ της «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ» ως παρακάτω:
Οι βασικοί άξονες της θέσης του γιατρού (αλλά και όλων των πραγματικών επιστημόνων και έντιμων λειτουργών της υγείας) σε σχέση με τη διαχείριση της covid και των αντίστοιχων εμβολίων, όπως ο ίδιος τους διατύπωσε δημόσια, συνοψίζονται στα εξής:
Αμφιβολίες για την ασφάλεια: Εξέφρασε έντονο προβληματισμό για την ασφάλεια των εμβολίων, επισημαίνοντας την ύπαρξη σοβαρών ή ακόμη και μοιραίων παρενεργειών. Τόνισε ότι χωρίς ενδελεχή καταγραφή και έρευνα των παρενεργειών αυτών, δεν μπορεί να αναδειχθεί η επιστημονική αλήθεια.
Αντίθεση στην υποχρεωτικότητα: Διαφώνησε ρητά με τον εξαναγκασμό των πολιτών και των υγειονομικών να εμβολιαστούν. Υποστήριξε ότι η ιατρική πράξη πρέπει να βασίζεται στην ελεύθερη βούληση του ατόμου.
Κριτική στα κυβερνητικά μέτρα: Χαρακτήρισε τον νόμο της αναστολής των ανεμβολίαστων υγειονομικών ως ένα μέτρο που τον έκανε να αμφιβάλλει για τις προθέσεις των ιθυνόντων, επιλέγοντας να μείνει πιστός στις προσωπικές και επιστημονικές του πεποιθήσεις, ακόμη και με το τίμημα της απομάκρυνσής του από το χειρουργείο.
Κατά τη διάρκεια της αναστολής του, έγινε ευρύτερα γνωστός για το γεγονός ότι συνέχιζε να βρίσκεται καθημερινά έξω από το νοσοκομείο, εξετάζοντας γνωματεύσεις και προσφέροντας συμβουλές σε ασθενείς που τον είχαν ανάγκη.”Catherine Herridgeστο X

ΥΓ του blog: …..θα πρέπει να παρακολουθήσετε και τα link για να δείτε όλη την έκταση του άρθρου…. να δείτε και να θυμηθείτε όσα έκαναν, φασιστικά, τα ορφανά του Παττακού, οι γόνοι των 4οΑυγουστιανών και οι τσεκουράτοι που ανέλαβαν να επιβάλουν το ανοσιούργημα  της υποχρεωτικότητας, των διωγμών των καταχρηστικώς και αντιεπιστημονικώς ονομασθέντων εμβολίων εναντίον του COVID19 μαζί βέβαια πλήθος 'διακεκριμένων' επιστημόνων και φοβισμένων ανθρώπων…..εμεις αντ’ αυτού παραθέτουμε 2 τραγούδια, των Υπεραστικών ΕΔΩ και του Σταμάτη Μορφονιού ΕΔΩ ......

Το «εντιμόμετρο»

 
του ΓιώργουΤραπεζιώτη

Αναρωτήθηκε χθες ο Μητσοτάκης αναφερόμενος (σε ποιον άλλον;) στον Τσίπρα, για το εάν υπάρχει… «εντιμόμετρο». Ο Μητσοτάκης που τελικά ναι, έχει χιούμορ. Κατάμαυρο! Και μαζί του, ενισχύοντας, απηχώντας και ουσιαστικά αντηχώντας τα λεγόμενά του, αναρωτήθηκε για το ζήτημα και η διευρυμένη Ομάδα Αλήθειας, ενώ μέσα στο κατακαλόκαιρο συνεχίζει να… βρέχει! Να βρέχει παραιτήσεις «γαλάζιων» γενικών γραμματέων και νέα «γαλάζια» σκάνδαλα – με τελευταίο το μέγα φαγοπότι στις πολεοδομίες.
Παρίστανε όμως και τον «τροχονόμο», κρίνοντας στην συνέντευξη που παραχώρησε στον Νίκο Χατζηνικολάου πως ο Τσίπρας είναι σαν τον οδηγό αυτοκινήτου που του παίρνουν τρεις φορές το δίπλωμα και απαγορεύεται πλέον να οδηγήσει. «Οι πολίτες του πήραν το δίπλωμα τρεις φορές και τώρα φτιάχνει ένα καινούργιο κόμμα, θέλει να οδηγήσει ένα καινούργιο αυτοκίνητο, αλλά είναι ο ίδιος», είπε. Κι αφού το είπε, αυτό είναι, έτσι έχουν τα πράγματα και σε όποιον αρέσει: Ο Τσίπρας απαγορεύεται «δια νόμου» να ξανακυβερνήσει!
Φοβερά πράγματα; Προφανώς και όχι, καθότι αναμενόμενα. Κι όποιος πέφτει από τα σύννεφα, τζάμπα η ταλαιπωρία.
Πέραν όμως της εντιμότητας και των μηδενικών σκανδάλων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ της περιόδου 2015-19, ο Μητσοτάκης της ακρίβεις, του πληθωρισμού, της φτωχοποίησης και των pass, ο Μητσοτάκης του ΟΠΕΚΕΠΕ και των υποκλοπών, ο Μητσοτάκης της κυβέρνησης του εγκλήματος των Τεμπων, έκρινε και τις δημοσκοπικές επιδόσεις του Τσίπρα. Μιλώντας με ύφος χιλίων αρίστων. Και με την αυτοπεποίθηση του «κυβερνήτη» που υποτιμητικά και κόντρα σε κάθε λογική, αντιμετωπίζει συνολικά τους υπηκόους του ως μια μάζα λωτοφάγων αλλά κι ανόητων μαζί.
Σου λέει, όλο και κάποιος θα τσιμπήσει με τα περί «μπουζουξίδικων» – καλό ακούγεται. Μουσικό! Και γιατί όχι, όλο και κάποιος θα πιστέψει στο σπεκουλαδόρικο ψευδο-αφήγημα που καίει εγκεφάλους και κάνει τα μάτια να τρέχουν αίμα. Ταραντινικές καταστάσεις! Όλα και κάποιος θα πιστέψει πως το 17% των τελευταίων ευρωεκλογών για τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, ήταν αποκλειστικά και μόνο επίδοση Κασσελάκη κι όχι το ποσοστό που έδωσαν για να υποστηρίξουν αγωνιωδώς το κόμμα τους εν μέσω εσωκομματικής θύελλας, οι ψηφοφόροι του (υποστηρικτές και μη του έκπτωτου προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ).
«Fuck logic», λένε οι Αμερικάνοι. Κι όσο κακοποιείται η λογική, τόσο χειρότερο για την ίδια. Την λογική. Τα ξέρουν αυτά στο Μαξίμου και τα παίζουν επικοινωνιακά, στα δάχτυλα.
Ο Μητσοτάκης όμως χθες, δεν αναρωτήθηκε μόνο – ευχήθηκε κιόλας! Ευχήθηκε να πρυτανεύσει και η λογική (νάτη πάλι η λογική!). Γιατί ενώ γνωρίζει (το ξέρει πολύ καλά το Μαξίμου και για αυτό κινείται με τον τρόπο αυτό) πως από τους απέναντι, της «Βαβέλ» ντε, ο Τσίπρας είναι ο πραγματικός πολιτικός του αντίπαλος, συγχρόνως καταλαβαίνει, αντιλαμβάνεται και ποια είναι η μεγαλύτερη απειλή για τον ίδιο – εκ δεξιών.
«Εύχομαι ότι θα πρυτανεύσει η λογική και ο κ. Σαμαράς θα αντιληφθεί ότι είναι κακό και για την υστεροφημία του να κάνει ζημιά στην παράταξη», δήλωσε ο πρωθυπουργός, ενώ φουντώνουν οι φήμες που θέλουν τον Μεσσήνιο να ετοιμάζει νέο κόμμα. Τι σημαίνει επιστροφή Σαμαρά στα δεξιά του γηπέδου; Όλοι το γνωρίζουν!
Αν ένα πράγμα είναι βέβαιο πια, είναι το ότι οι εκλογές πλησιάζουν. Ουδείς πιστεύει πως θα διεξαχθούν «την Άνοιξη του 2027», όπως επιμένει να λέει και να ξαναλέει ο αρχηγός της… φυλής των αρίστων. Και ο μηχανισμός επανασυντονίζεται, οι γραμμές πυκνώνουν και η ΝΔ ετοιμάζεται για τη «μητέρα των μαχών». Και μέχρι τότε, τι;
Δεν έχει, «τί;».
Μέχρι τότε ο Μητσοτάκης δεν θα διστάζει να υιοθετεί τα πιο κραυγαλέα ψέματα και να τα μεταποιεί σε «μετα-αλήθειες», ενώ συγχρόνως θα επιχειρεί να εμφανίζει τον εαυτό του ως τον «καταλληλότερο» αλλά και ως τον «κανονικότερο» όλων για να κυβερνήσει ξανά. Μέχρι τότε, η αντιπολίτευση θα περιγράφεται από τα «κεντρικά», ως «Βαβέλ» γενικώς. Και ο Τσίπρας; Μα, ως ο πλέον επικίνδυνος για να επανέλθει, ειδικώς.

Η κριτική στον Πούτιν, οι ρωσικές επιλογές και η ανάγκη για ενοποίηση του μετώπου με το Ιράν


Το στρατηγικό βάθος της Ρωσίας και του Ιράν πρέπει να γίνει η Κίνα.

Θέμης Τζήμας

Καθώς η παγκόσμια αντιπαράθεση βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, το μέτωπο στην Ουκρανία εξακολουθεί να κινείται σε ρυθμούς κλιμάκωσης, παρά την επιστολή Ζελένσκι προς τον Πούτιν περί ειρήνης, τουλάχιστον μέχρι νεωτέρας). Οι προτάσεις των Ευρωπαίων ηγετών για ειρήνη, περιλαμβάνουν 5 όρους οι οποίοι δεν μπορούν να γίνουν δεκτοί από τη Ρωσία, ενώ και τα πλήγματα της Ουκρανίας εναντίον πολιτικών υποδομών στη Ρωσία (ξενώνας, λεωφορείο) δεν επιτρέπουν εύκολα αποκλιμάκωση της κατάστασης.
Την ίδια στιγμή, ο βαθμός εμπλοκής των Ευρωπαίων περνά από την υποστήριξη σε επίπεδο υποδομής στην πιθανή και προϊούσα εμπλοκή διά της παραχώρησης εναερίου χώρου προκειμένου να υπάρξουν επιθέσεις με drones εναντίον της Ρωσίας. Με άλλα λόγια, η τάση προς την κλιμάκωση είναι συστηματική και αδιάκοπη.  
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ένα από τα πιο δημοφιλή θέματα είναι αυτό των ρωσικών ελίτ που υποτίθεται ότι δυσανασχετούν όλο και περισσότερο προς τον πόλεμο. Σε  ένα πρόσφατο άρθρο της WSJ ο τίτλος είναι: «Η ελίτ της Ρωσίας ‘ξινίζει’ για τον πόλεμο. Ο Πούτιν δεν φαίνεται να νοιάζεται. Ορισμένα εξέχοντα γεράκια υποστηρίζουν ότι ο πόλεμος φέρνει φθίνουσες αποδόσεις και η απόλυτη νίκη είναι ανέφικτη».
Σημειώνει δε, η εφημερίδα, ότι αρκετές προσωπικότητες υψηλού προφίλ της Ρωσίας έχουν παραδεχτεί ότι οι στόχοι της Ρωσίας στον πόλεμο δεν είναι πλέον δυνατό να επιτευχθούν. Για παράδειγμα ο Όλεγκ Τσαριόφ, έγραψε στο Telegram του τον περασμένο μήνα ότι η Ρωσία πρέπει απλώς να τερματίσει τον πόλεμο τώρα και να κηρύξει τη νίκη, καθώς το γεγονός ότι αντιστάθηκε στην Ευρώπη και ανέκτησε το μεγαλύτερο μέρος της “Novorossiya” είναι από μόνο του ήδη μια νίκη.
Έγραφε συγκεκριμένα: «[Ήθελαν η Ρωσία] να απομονωθεί. Να μετατραπεί σε παρία. Αλλά δεν λειτούργησε. Αντιθέτως. Χάρη στην ανθεκτικότητα της Ρωσίας, η Δύση έχει χάσει το μονοπώλιό της στον έλεγχο του κόσμου. Κοιτάζοντας τη Ρωσία και την Κίνα, η Ινδία και ο παγκόσμιος Νότος έχουν γίνει πιο τολμηροί στην υπεράσπιση των εθνικών τους συμφερόντων. Η Ρωσία έχει δείξει ότι δεν χρειάζεται να υπακούει κανείς στις επιταγές κάποιου άλλου. Χάρη στη Ρωσία, ο κόσμος έχει γίνει πολυπολικός. Και η Δύση, ως αποτέλεσμα, έχει καταρρεύσει. Μια κρίση στην Ευρώπη. Τα κόμματα που υποστήριξαν τον πόλεμο κατά της Ρωσίας χάνουν τηλεθέαση. Οι ΗΠΑ και η Ευρώπη βρίσκονται σε διαμάχη. Έχοντας σταθεί στη θέση μας, κερδίσαμε. Πρέπει να προχωρήσουμε από το γεγονός ότι έχουμε ήδη κερδίσει. Το καθήκον μας είναι να τερματίσουμε τον πόλεμο και να διατηρήσουμε τα κέρδη, να οικοδομήσουμε μια ευημερούσα Novorossiya. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα από το τέλος του πολέμου είναι ότι οι υπερασπιστές μας θα επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Θα σταματήσουμε να χάνουμε ρωσικές ζωές. Όλα τα σχέδια για «ταφή» της Ρωσίας απέτυχαν. Πληρώσαμε υψηλό τίμημα. Αλλά σταθήκαμε στη θέση μας και φέραμε τη γη μας και τους ανθρώπους μας στο σπίτι. Για τη χώρα, αυτό είναι μια νίκη».
Αυτό το οποίο προκάλεσε ακόμα μεγαλύτερη εντύπωση ήταν ένα άρθρο του Ρώσου πολιτικό επιστήμονα Βασίλι Κασίν. Θεωρεί επίσης μια ειρηνευτική διευθέτηση βασισμένη στη φόρμουλα του Άνκορατζ θα είναι μια σημαντική νίκη για τη Ρωσία, δεδομένης της εναλλακτικής λύσης.
Αυτό που λέει ουσιαστικώς είναι ότι τα όνειρα για μεγάλη, σαρωτική, στρατιωτική νίκη επί της Ουκρανίας δεν είναι ρεαλιστικά σε αυτό το σημείο, επειδή η διαφορά ισχύος μεταξύ ολόκληρης της Δύσης που υποστηρίζει την Ουκρανία και αυτής της μοναδικής Ρωσίας είναι απλώς πολύ μεγάλη. Το κείμενό του έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον:

Αναλογία ισχύος των μερών
Η Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση (ΕΣΕ) διεξάγεται στο έδαφος της Ουκρανίας, υποστηρίζεται από πενήντα αναπτυγμένες οικονομίες του κόσμου και σύμμαχοι της Ρωσίας είναι η ΛΔΚ και η Λευκορωσία. Λαμβάνοντας υπόψη τη δυτική βοήθεια που προσελκύεται (τόσο σε εξοπλισμό όσο και σε χρηματικούς όρους), οι ουκρανικές δυνατότητες είναι περίπου ίσες με τον ρωσικό στρατιωτικό προϋπολογισμό και υπερβαίνουν τις ρωσικές δαπάνες απευθείας σε ό,τι αφορά την ΕΣΕ. Η Ουκρανία έχει μικρότερο πληθυσμό, αλλά πραγματοποιεί γενική κινητοποίηση, ενώ η Ρωσία έχει πραγματοποιήσει μόνο ένα κύμα κινητοποίησης τριακοσίων χιλιάδων ανθρώπων κατά τη διάρκεια του πολέμου. Επομένως, όσον αφορά τους ανθρώπινους πόρους, οι ικανότητες των μερών είναι συγκρίσιμες.
Η Ρωσία έχει ανώτερη δύναμη πυρός και δυνατότητες αεράμυνας, αλλά η Ουκρανία, με πρόσβαση στις δυτικές δυνατότητες, έχει πλεονέκτημα σε σημαντικούς τομείς όπως οι τακτικές πληροφορίες και οι επικοινωνίες. Η χρήση drones, βασικό όπλο σε αυτόν τον πόλεμο, βρίσκεται σε συγκρίσιμο επίπεδο μεταξύ των δύο πλευρών.
Έτσι, ο πόλεμος είναι μεταξύ συγκρίσιμων αντιπάλων. Ιστορικά, τέτοιοι πόλεμοι σπάνια οδήγησαν στην πλήρη καταστροφή της μιας πλευράς. Επιπλέον, μπορεί να έχουν μεγάλη διάρκεια και οι στόχοι των μερών σε τέτοιους πολέμους προσαρμόζονται σημαντικά με βάση την πορεία της σύγκρουσης. Αυτή η προσαρμογή δεν προκαλεί έκπληξη και δεν υποδηλώνει απαραίτητα αποτυχία.
Μπορούμε να επιτύχουμε σημαντικά καλύτερα αποτελέσματα εάν, όπως γράφουν πολλοί γνωστοί συγγραφείς, επιδείξουμε «θέληση», «αρχίσουμε να αγωνιζόμαστε πραγματικά», «σταματήσουμε να κρατάμε πίσω», «ενωθούμε για τη νίκη» κ.λπ.; Όχι, δεν έχουμε στέρεη βάση για να περιμένουμε τόσο διαφορετικά ποιοτικά αποτελέσματα. Ο στρατιωτικός σχεδιασμός θα πρέπει να βασίζεται στο χειρότερο σενάριο ως βάση και δεν μπορεί να βασίζεται σε όνειρα.
Η Ουκρανία αναμφίβολα εξαντλεί τους ανθρώπινους πόρους της ταχύτερα από τη Ρωσία. Ωστόσο, σε αντίθεση με τη Ρωσία, η Ουκρανία λειτουργεί σε κατάσταση πολέμου, γεγονός που της δίνει μεγαλύτερη ανθεκτικότητα, επιτρέποντας στην κυβέρνηση να ελέγχει την εγχώρια ατζέντα και να χρησιμοποιεί βία για την καταστολή της διαφωνίας. Η ουκρανική οικονομία έχει καταστραφεί σε μεγάλο βαθμό και η οικονομική ανάπτυξη της Ουκρανίας είναι σε μεγάλο βαθμό τεχνητή, βασιζόμενη σε εξωτερική χρηματοδότηση για στρατιωτικούς σκοπούς. Ωστόσο, όσο η Ευρωπαϊκή Ένωση συνεχίζει να χρηματοδοτεί τον πόλεμο, αυτό δεν αποτελεί σημαντικό λόγο ανησυχίας. Τα κριτήρια ανθεκτικότητας που εφαρμόζονται σε ένα τυπικό κατεστραμμένο από τον πόλεμο έθνος που βασίζεται στους δικούς του πόρους δεν ισχύουν για την Ουκρανία. Οι ουκρανικές αρχές μπορούν να αποσύρουν πολύ περισσότερο από τον πληθυσμό τους από την οικονομία και να χάσουν πολύ περισσότερο από αυτόν στο πεδίο της μάχης από μια «κανονική» χώρα.
Βλέπουμε αυξανόμενες δυσκολίες με την κινητοποίηση και αύξηση των επιθέσεων σε υπαλλήλους της TSK στην Ουκρανία, αλλά μέχρι στιγμής αυτό δεν έχει κλιμακωθεί σε συντονισμένες δράσεις διαμαρτυρίας, ακόμη και σε επίπεδο μεμονωμένων περιοχών. Δεν υπάρχει λόγος να προβλέψουμε ότι αυτό θα συμβεί στο άμεσο μέλλον. Πρέπει να υποθέσουμε ότι η Ουκρανία θα συνεχίσει να κρατά το μέτωπο για αρκετά ακόμη χρόνια.
Ομοίως, δεν έχουμε κανένα λόγο να περιμένουμε ότι το αδιέξοδο θέσης στον πόλεμο στην Ουκρανία θα ξεπεραστεί στο άμεσο μέλλον. Μέχρι στιγμής, δεν έχουν βρεθεί τακτικές ή τεχνικές λύσεις που θα μας έδιναν την ευκαιρία να επιστρέψουμε στον πόλεμο κινήσεων ενόψει της εποπτείας του πεδίου μάχης και της μαζικής χρήσης FPV-drones ελλείψει αποτελεσματικών αντιμέτρων.
Δεν υπάρχει λόγος να περιμένουμε την ταχεία ανάπτυξη τεχνικών μέσων και τακτικών που θα επέτρεπαν μια βαθιά διάσπαση της άμυνας του εχθρού. Είναι πιθανό τέτοιες τεχνικές να αναπτύσσονται με μυστικότητα, αλλά μπορούμε να βασιστούμε μόνο στις πληροφορίες που έχουμε στη διάθεσή μας. Επομένως, η ιδέα ότι μπορούμε να ωθήσουμε σε κατάρρευση γρήγορα το ουκρανικό μέτωπο «κινητοποιώντας, τεντώνοντας και χτυπώντας με όλες μας τις δυνάμεις» θα πρέπει επίσης να απορριφθεί και να ξεχαστεί. Η ρωσική διοίκηση λειτουργεί εντός των περιορισμών της κατάστασης, προσπαθώντας να επιτύχει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.
Επιπλέον απαντά από τη δική του σκοπιά, στο πιο δημοφιλές επιχείρημα των επικριτών του συντηρητικού τρόπου διεξαγωγής του πολέμου από πλευράς Πούτιν, με βάση το οποίο, μόλις η Ρωσία ανεβάσει την ένταση και αλλάξει την ΕΣΕ σε έναν «πόλεμο πλήρους κλίμακας», τα πράγματα θα είναι διαφορετικά και η Ουκρανία θα ηττηθεί εύκολα. Απορρίπτει ο ίδιος τέτοια επιχειρήματα ως φαντασιώσεις παιδικές.
Απορρίπτει επίσης την ιδέα της «καταστροφής των γεφυρών του Δνείπερου» και πώς αυτό θα ακρωτηρίαζε την Ουκρανία. Πιστεύει ότι η Ρωσία λειτουργεί ήδη με τη μέγιστη στρατιωτική ικανότητα και δεν μπορεί ρεαλιστικά να προκαλέσει μεγαλύτερη πίεση στην Ουκρανία από ό,τι ήδη κάνει. Τελικά, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το πάγωμα της σύγκρουσης σύμφωνα με τις τρέχουσες γραμμές είναι η μόνη λογική προσδοκία, δεδομένων των ιστορικών προηγούμενων.
Το επιχείρημα θα μπορούσε να είναι σωστό και ενδεχομένως να είναι από αμιγώς οικονομικό-στρατιωτικής απόψεως, ωστόσο παραλείπει να λάβει υπόψιν το ευρύτερο διεθνοπολιτικό περιβάλλον. Ο υπουργός εξωτερικών της Ρωσίας, ο Σεργκέι Λαβρόφ πριν λίγες ημέρες δήλωσε τα εξής: «Πριν από σχεδόν ένα χρόνο, τον Αύγουστο του 2025, στο Άνκορατζ [Αλάσκα], ο πρόεδρος Πούτιν, επιδεικνύοντας πνεύμα συμβιβασμού, αποδέχθηκε μια πολύ συγκεκριμένη πρόταση από τον πρόεδρο Τραμπ. Έτσι τελείωσαν οι διαπραγματεύσεις. Ελπίζω ειλικρινά ότι η εμπειρία των προηγούμενων αποτυχιών, όταν η Δύση αρνήθηκε να εφαρμόσει τις συμφωνίες που υποστήριζε, δεν θα επαναληφθεί όσον αφορά τη συμφωνία της Αλάσκας. Αλλά μέχρι στιγμής, δυστυχώς, οι Αμερικανοί εταίροι μας δεν έχουν δείξει κανένα ενδιαφέρον. Το ίδιο είπε και η γνωστός Κάλλας και πλήθος άλλων προσωπικοτήτων από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ως εκ τούτου, μου είναι δύσκολο να σχολιάσω τις προοπτικές για διαπραγματεύσεις αυτή τη στιγμή».
Η Ρωσία μεταξύ άλλων «προβληματίζεται» από τη δήλωση του Ρούμπιο, ο οποίος πρόσφατα είπε ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να μεσολαβήσουν στις ειρηνευτικές συνομιλίες επειδή υποστηρίζουν την Ουκρανία.
Η «Δύση», με επίκεντρο τις ΗΠΑ δεν κρύβει ότι τόσο σε σχέση με τη Ρωσία, όσο και σε σχέση με κάθε αντίπαλό της, συμπεριλαμβανομένου του Ιράν και της Κίνας ελπίζει και επιχειρεί να προκαλέσει εσωτερικές συγκρούσεις των ελίτ, προδοσία και αλλαγή καθεστώτος ένδοθεν, η οποία θα συνδυαστεί με ακρωτηριασμό των εχθρικών κρατών και με λεηλασία τους. Πολλές φορές δε, η ελπίδα μετατρέπεται εύκολα σε «είδηση».
Το Κέντρο Ρωσίας-Ευρασίας του Carnegie Endowment πιστεύει ότι η οπτική γωνία της «σύγκρουσης των ελίτ» είναι εντελώς υπερβολική. Σε ένα νέο άρθρο γράφουν ότι τέτοιοι ευσεβείς πόθοι υπερέβαλαν σε μεγάλο βαθμό σε ό,τι αφορά μια εσωτερική διαμάχη ελίτ δεδομένου ότι δεν έλαβε ποτέ πραγματικώς υπαρξιακές παραμέτρους:
«Εδώ και αρκετές εβδομάδες, ορισμένοι σχολιαστές διακηρύσσουν ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν χάνει τον έλεγχο, ότι η δημοτικότητά του μειώνεται και μια ανοιχτή σύγκρουση μεταξύ των ρωσικών ελίτ υπονομεύει το καθεστώς. Ο κύριος δείκτης της αστάθειας του συστήματος υποτίθεται ότι ήταν το ασυνήθιστο επίπεδο απογοήτευσης για τις διακοπές λειτουργίας του Διαδικτύου στη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη.
Οι γνώστες που επικαλείται το Bloomberg πρότειναν ότι ο Πούτιν θα χαλαρώσει τους περιορισμούς ενόψει της πίεσης από το μπλοκ της εσωτερικής αντιπολίτευσής του. Οι πηγές του Guardian διαφώνησαν, λόγω της απόλυτης εξάρτησής του [του Πούτιν] από την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας (FSB).
Τίποτα από αυτά δεν ήταν άσκοπη φαντασία. Η ένταση στο ρωσικό πολιτικό σύστημα πραγματικά αυξήθηκε, αλλά δεν ήταν μια υπαρξιακή κρίση. Η σύγκρουση για τους περιορισμούς στο διαδίκτυο ήταν γραφειοκρατική -όχι πολιτική. Δεν ήταν ένας αγώνας για την ελευθερία, ούτε μια προσπάθεια κατάληψης της εξουσίας. Ήταν μια σύγκρουση μεταξύ δύο ομάδων γραφειοκρατών που προσπαθούσαν να προστατεύσουν τα συμφέροντά τους και η πτώση της δημοτικότητας του Πούτιν ήταν απλώς ένα όπλο σε αυτή τη σύγκρουση.
Τελικώς, το κατεστημένο ασφαλείας της Ρωσίας βγήκε στην κορυφή. Οι διαδικτυακοί περιορισμοί έχουν κανονικοποιηθεί και η FSB και η κυβέρνηση έχουν επιφορτιστεί να συνεργαστούν για να διασφαλίσουν ότι ορισμένες βασικές λειτουργίες παραμένουν προσβάσιμες. Με άλλα λόγια, η σύγκρουση διευθετήθηκε χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο το καθεστώς. Το σύστημα σταθεροποιήθηκε με επιτυχία».
Η Ρωσία δεν κατέρρευσε, ούτε ο Πούτιν κατέστη πραγματικώς αντιδημοφιλής. Όμως από την άλλη, η Ρωσία δεν μπορεί να ελπίζει ότι απλώς θα «παγώσει» τη σύγκρουση και ότι έτσι θα πετύχει νίκη. Αν δεν συμβεί κάτι το δραματικό με τον Ζελένσκι ώστε ο τελευταίος να τελειώσει αμέσως τη σύγκρουση (κάτι το οποίο δε διαφαίνεται προς το παρόν) οι ΗΠΑ και η Ε.Ε. θα συντηρήσουν τη σύγκρουση μέχρι του τελικού ξεκαθαρίσματος, δηλαδή μέχρι την τελική νίκη επί της Ρωσίας, του Ιράν και της Κίνας, που σε διαφορετικούς χρόνους μεν, αποτελούν κοινούς εχθρούς των ΗΠΑ και επομένως της «Δύσης» (το αν θα δούμε στην πορεία εσωτερικά ρήγματα, μέσα στη «Δύση» είναι μια άλλη υπόθεση) δε.
Αυτό ακριβώς συμβαίνει με το Ιράν. Ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ (δηλαδή των μέχρι τώρα ηττημένων) εναντίον του, με την υποστήριξη των δορυφορικών τους αραβικών καθεστώτων αλλά και του «τουρκικού κόσμου» (Τουρκίας-Αζερμπαϊτζάν) θα συντηρείται με στόχο μέσα από μια γκρίζα κατάσταση ανακωχής-εχθροπραξιών, τελικώς το μέτωπο της αντίστασης να εξοντωθεί. Το θέατρο Τραμπ-Νετανιάχου και των διαφωνιών τους (ασχέτως αν σε κάποιο βαθμό υφίστανται) σε στρατηγικό επίπεδο είναι ακριβώς αυτό: θέατρο. Η στρατηγική της διάλυσης του Ιράν και του σχεδίου του μεγάλου Ισραήλ είναι κοινή και στην πραγματικότητα, ακριβώς λόγω (και) της αδυναμίας να υλοποιηθεί οδηγεί σε παρόξυνση τον εκφασισμό του Ισραήλ (αλλά και των ΗΠΑ, μαζί και με άλλους λόγους).
Το Ιράν δείχνει να έχει αντιληφθεί ότι απέναντι στο μέτωπο του ιμπεριαλισμού απαιτείται ένα απολύτως συγχρονισμένο μέτωπο της αντίστασης. Έχει απόλυτο δίκιο. Είναι το ίδιο ακριβώς το οποίο η Ρωσία δεν μπόρεσε να υλοποιήσει ή δεν αντιλήφθηκε. Ένας άξονας ο οποίος περιλαμβάνει ΗΠΑ-Ε.Ε.- Ισραήλ-δορυφορικά αραβικά καθεστώτα-Ουκρανία-Αζερμπαϊτζάν-Τουρκία, πολεμά εμμέσως ή άμεσα κατά της Ρωσίας και κατά του Ιράν. Όταν τελειώσει με τις δύο χώρες (χρονικός και υποθετικός σύνδεσμος το «όταν») θα στραφεί κατά της Κίνας.
Με άλλα λόγια, το στρατηγικό βάθος της Ρωσίας και του Ιράν πρέπει να γίνει η Κίνα, όχι μόνο με όρους υποστήριξης αλλά πραγματικής ενοποίησης της οικονομικής και στρατιωτικής προσπάθειας. Αυτή θα είναι η καλύτερη αποτροπή της κλιμάκωσης του πολέμου προς μια κατακλυσμιαία εκδοχή.
Ο πόλεμος είναι δεδομένος και είναι παγκόσμιος. Η μία πλευρά πορεύεται με αυτό το δεδομένο. Η άλλη, πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι ακριβώς αποτελεί μία, ενιαία πλευρά και ως εκ τούτου πρέπει να συγκροτηθεί ως τέτοια.   

Ο ΜΟΝΟΣ! ΞΕΣΠΑΘΩΣΕ ο ο Μητροπολίτης Κισσάμου κατά των αυξήσεων...


Ο Κισσάμου και Σελίνου Αμφιλόχιος που δε μασάει τα λόγια του ανακοίνωσε ότι χαρίζει τις αυξήσεις του μισθού του μετά τις ανακοινώσεις της κυβέρνησης για τους μισθούς των Δεσποτάδων ενώ δεν αποκλείεται το θέμα να συζητηθεί και στην Ιερά Επαρχιακή Σύνοδο της Εκκλησίας της Κρήτης
Η εφημερίδα «ΠΑΤΡΙΣ», το patris.gr και όλα τα ΜΜΕ της χώρας σχολιάζουν αυτές τις ημέρες τις προκλητικές κυβερνητικές αυξήσεις υπερδιπλασιασμού των μισθών των Αρχιερέων στο υπό διαβούλευση νομοσχέδιο. Είναι αυξήσεις που βάζουν “φουρνέλο” στις σχέσεις Ιεραρχών και του απλού κλήρου που αποκλείεται των αυξήσεων όπως και του εργαζόμενου ευσεβή λαού, εργαζομένων, συνταξιούχων που δεν μπορούν να ζήσουν λόγω της μεγάλης ακρίβειας και των μειωμένων αποδοχών.
Πάντως ο Μητροπολίτης Κισσάμου – Σελίνου κ.κ. Αμφιλόχιος, που ειρήσθω εν παρόδω ήταν από τους αδικημένους της τροπολογίας για το μεταθετό που ίσχυε ανερμήνευτο στον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Κρήτης και προφανώς θεώρησε άδικες και κραυγαλέες τις αυξήσεις, έδωσε στην δημοσιότητα τις θέσεις του (διερμηνεύοντας εν μέρει και τις απόψεις των άλλων μητροπολιτών της Κρήτης) υπό τον τίτλο «Πλούσιοι επτωχευσαν και επείνασαν».
Προφανώς και έχει θεωρηθεί ότι οι αυξήσεις αυτές στις κεφαλές των Εκκλησιών έχει να κάνει με προεκλογικές κινήσεις και σύμφωνα με πληροφορίες δεν αποκλείεται το θέμα να τεθεί στην επόμενη συνεδρίαση της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης.
Συγκεκριμένα ο κ. Αμφιλόχιος αναφέρει:
«Δεν ξέρω αν είναι δόκιμος ο τίτλος για τις σκέψεις, τον προβληματισμό που ακολουθεί· λόγια δανεισμένα από τον 33ο Ψαλμό του Δαυίδ (στ.11), καθώς ο λόγος αυτός του Προφητάνακτος Δαυίδ έχει ευχαριστιακή προοπτική. Ξέρω όμως πως είναι επίκαιρος αφού πολύς λόγος γίνεται στις μέρες μας για τον πολλαπλασιασμό όχι των 5 άρτων στην έρημο, αλλά των αποδοχών των Αρχιερέων.
Ο λόγος περί του άρθρου 56 του πολυνομοσχεδίου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών λοιπόν, το οποίο τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση. Σύμφωνα με το πολυνομοσχέδιο αυτό οι μηνιαίες αποδοχές των Μητροπολιτών «.. ορίζονται στο ύψος του ενενήντα τοις εκατό (90%) του ορίου της παρ.1 του άρθρου 28 του Ν.4354/2015 (Α΄176), περί ανωτάτων ορίων αποδοχών».
Το ποσοστό αυτό, όπως ερμηνεύουν οι έχοντες γνώση του θέματος, «έναντι ορίων αποδοχών», αφορά τον μισθό που λαμβάνει ένας Γενικός Γραμματέας Υπουργείου. Ρωτώντας πόσο μισθό λαμβάνει ένας Γενικός Γραμματέας, καθώς δεν γνώριζα, αντιλήφθηκα ότι οι μηνιαίες αποδοχές ενός Μητροπολίτη, εφ΄ όσον το άρθρο αυτό ψηφιστεί, σχεδόν διπλασιάζονται. Εδώ λοιπόν είναι που αρχίζει ο προβληματισμός, τον οποίο και καταθέτω εν είδει δημόσιας εξομολόγησης.

Αναλυτικά η δήλωσή του:
Επιθυμώ, προοιμιακά, να δηλώσω τα εξής:
1. Γνωρίζω πολλούς Αρχιερείς οι οποίοι τον μισθό τους τον διαθέτουν σε πλήθος αγαθοεργιών, πάσης φύσεως. Συνεπώς θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι, εάν ψηφιστεί, οι δυνατότητες στήριξης και αρωγής αναγκεμένων συνανθρώπων θα πολλαπλασιαστούν.
2. Τον προβληματισμό, τις σκέψεις και τις απόψεις, την εξομολόγηση μας αυτή, καταθέσαμε “εν Συνόδω”, ενώπιον όλων των σεπτών μελών της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης, στην πρόσφατη Σύνοδο της 5ης τρ. μηνός. Προβληματισμός που τέθηκε όχι μόνον από τον γράφοντα.
3. Η δημόσια αυτή κατάθεση ουδεμία αντιπολιτευτική διάθεση έχει. Όποια εξουσία και αν θα ήταν το αυτό θα πράτταμε και θα λέγαμε, λειτουργώντας ‘κατά συνείδηση’· το παρελθόν εξ΄ άλλου βεβαιώνει του λόγου το αληθές.
4. Διαφωνώ, σε απόλυτο βαθμό, με τα όσα γράφονται σε τινά μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σχόλια, ειρωνείες και ύβρεις εναντίον της Εκκλησίας, καθώς είναι σαφές ότι κάποιοι δράττονται της, όπως θεωρούν, «ευκαιρίας» να λοιδορήσουν την Εκκλησία, ενδεχομένως χωρίς να έχουν συνείδηση ότι Εκκλησία δεν είναι οι 130-140 Αρχιερείς στους οποίους αναφέρονται, αλλά Εκκλησία είναι και οι ίδιοι, εφ΄ όσον είναι βαπτισμένοι στο όνομα της Αγίας Τριάδας.
Αναζήτησα το πόθεν, δηλαδή το πώς, από πού, προήλθε το άρθρο αυτό στο περί ου ο λόγος πολυνομοσχέδιο, δεν κατάφερα να μάθω.
Γνωρίζω όμως ότι, διαχρονικά, η Εκκλησία ζητά από την εκάστοτε Πολιτεία μέτρα τα οποία θα διευκολύνουν το προνοιακό, φιλανθρωπικό και κοινωνικό Της έργο.
Μέτρα όπως, για παράδειγμα, την απαλλαγή ΕΝΦΙΑ, μείωση ΦΠΑ, κ.α. σε Κοινωφελή Ιδρύματα Μη Κερδοσκοπικού χαρακτήρα, τα οποία λειτουργούν οι πλείστες των Ιερών Μητροπόλεων. Ιδρύματα όπως: Μονάδες Φροντίδας Ηλικιωμένων, Κέντρα Αποθεραπείας-Αποκατάστασης, ως και άλλες πολλές προνοιακές δομές. Ιδρύματα και δομές που ανακουφίζουν τον ανθρώπινο πόνο και στηρίζουν πλήθος μοναχικών και ευάλωτων προσώπων∙ αιτήματα που, τουλάχιστον, μέχρι σήμερα δεν έχουν γίνει αποδεκτά.
Γι΄ αυτό και είναι απορροίας άξιο η χρονική συγκυρία που κατατέθηκε το άρθρο αυτό ως και το μέγεθος της αύξησης που προτείνει.
Σε εποχές που η Πολιτεία λαμβάνει μέτρα για την στήριξη των νοικοκυριών, καθώς ο πληθωρισμός αγγίζει το 5%· εποχές που ο κατώτατος μισθός είναι 920€, με τους νεοδιόριστους εκπαιδευτικούς ως και άλλους δημόσιους λειτουργούς να ασφυκτιούν όταν διοριστούν σε νησιά και τουριστικές περιοχές καθώς αναγκάζονται να πληρώνουν ενοίκιο τουλάχιστον το 1/2 του μισθού τους∙ ενδεικτικό το γεγονός ότι το σχολικό έτος 2024-2025 περισσότεροι από 1500 αναπληρωτές εκπαιδευτικοί αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την θέση τους πριν από την λήξη της σχολικής χρονιάς, καθώς δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στο υψηλό κόστος διαβίωσης (παρά τις κυρώσεις που προβλέπουν αποκλεισμό διορισμού για τα επόμενα δύο -2- έτη)· εποχές όπου συνεχίζεται η αφαίμαξη των νέων καθώς αναζητούν «ευκαιρίες ζωής» εγκαταλείποντας την Ελλάδα· εποχές όπου προσοντούχοι νέοι, επιστήμονες, αναγκάζονται να εργάζονται σε 2 η 3 δουλειές για να ανταποκριθούν στις ανάγκες της ζωής· εποχές όπου, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Prorata, ερωτηθέντες νέοι ηλικίας 17 ετών και άνω, δηλώνουν ως βασικό λόγο που δεν μπορούν να προχωρήσουν στην δημιουργία οικογένειας την οικονομική αβεβαιότητα (84%),· εποχές, τέλος, που οι μισοί Έλληνες, μόνο το 50%, σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών (ΙΕΛΚΑ), δηλώνει ότι θα πάει διακοπές το καλοκαίρι, καθώς το άλλο 50% αδυνατεί λόγω οικονομικών δυσκολιών· σε αυτές λοιπόν τις εποχές φρονούμε ότι χρειάζεται συστολή και προσοχή από όλους μας. Θα μπορούσε κανείς να προσέθετε και άλλους λόγους, όπως για παράδειγμα, τις ελάχιστες αμοιβές των Κληρικών, πολλοί από τους οποίους είναι πολύτεκνοι και διακονούν κάτω από αντίξοες και δύσκολες συνθήκες (ιδιαίτερα στην ενδοχώρα), ως και όλων των ανθρώπων του μόχθου και της βιοπάλης.
Προφανώς και είναι ουτοπικός, ενδεχομένως και υποκριτικός, ο ισχυρισμός ότι η αλλαγή όλων αυτών των δεικτών εξαρτάται από την αύξηση ή μη των αποδοχών 130-140 προσώπων. Είναι όμως ένα γεγονός.
Εν κατακλείδι και εις ό,τι μας αφορά και, ως καλώς γνωρίζω, και άλλοι Αρχιερείς το αυτό σκέπτονται να πράξουν, εννοώ δηλ. πως δεν έχουμε την αίσθηση, ή μάλλον την ψευδαίσθηση, ότι πράττουμε κάτι σπουδαίο και ξεχωριστό∙ εφ΄ όσον θα υπάρξει η αλλαγή αυτή στις αποδοχές, καθώς ο Θεός γνωρίζει το πώς και το που των τωρινών αποδοχών, θα διαθέτουμε: Το ποσό των 500€, σε μηνιαία βάση, για την στήριξη του Εργαστηρίου Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Κισάμου∙
Σχολείο με πλείστες ανάγκες, το οποίο φιλοξενεί 15 παιδιά με ειδικές ανάγκες και στηρίζεται, εν πολλοίς ατυχώς, στην φιλοτιμία των εκπαιδευτικών, των γονέων των παιδιών και ευαισθητοποιημένων εθελοντών∙ 2 ετήσιες υποτροφίες ύψους 5.000€ στον/την πρωτεύσαντα/πρωτεύσασα στις Πανελλήνιες εξετάσεις (1 σε Κίσαμο και 1 σε Σέλινο) και, εκ του λοιπού ποσού, σε εμπερίσταστη πολύτεκνη οικογένεια και το Αννουσάκειο Ίδρυμα της Ιεράς Μητροπόλεώς μας.
Επαναλαμβάνω, με την βεβαιότητα ότι ουδέν άξιο λόγου πράττουμε, παρεκτός, ενδεχομένως, της δημόσιας αυτής εξομολόγησης, καθώς όπως λέει και ο Ντοστογιέφσκι: «Δεν υπάρχει τίποτα πιο ελκυστικό για τον άνθρωπο από την ελευθερία της συνείδησης του, μα δεν υπάρχει και τίποτα πιο βασανιστικό» καταλήγει ο Μητροπολίτης Κισσάμου και Σελίνου Αμφιλόχιος.

Παρασκευή 12 Ιουνίου 2026

Το Ιράν που αντιστέκεται και η Ελλάδα προτεκτοράτο-Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος


ΗΠΑ και Ισραήλ δεν έχουν κανένα τρόπο για να πιέσουν το Ιράν να υποταχθεί… Εκτός αν πρέπει να σκεφτόμαστε σοβαρά ότι θα ζήσουμε και χρήση πυρηνικών όπλων, που ως γνωστόν το Ισραήλ διαθέτει. Ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος, στο στούντιο του militaire news, αναλύει όσα παράλογα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή και όχι μόνο. Μιλά για την «εξτρεμιστική πτέρυγα της Δύσης», για τον Τραμπ και τη σχέση του με τον Νετανιάχου, για την κρίσιμη καμπή στην οποία βρίσκεται ο πλανήτης. Μιλά και για τη θλιβερή εσωτερική πολιτική κατάσταση, η οποία φαίνεται να καθορίζεται από το υλικό των υποκλοπών που δεν βρίσκεται προφανώς μόνο σε ελληνικά χέρια. Υποστηρίζει ότι η χώρα έχει μετατραπεί σε προτεκτοράτο του Ισραήλ και χαρακτηρίζει τη σημερινή κυβέρνηση ως την χειρότερη από το 1821! Μια ανάλυση που όπως πάντα συμβαίνει με τον κ. Κωνσταντακόπουλο, έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον.

"Η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός" Στάθης Σταυρόπουλος


γράφει ο ΣΤΑΘΗΣ Σταυρόπουλος

Μαραντζίδης 2 (Ο Ντίλιαν του Τσίπρα)
Η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός (ποτέ δεν είναι, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία).
Η σιωπή όμως, όταν αφορά σε ερεβώδη θέματα είναι βούρκος η ίδια! – βούρκος σε δηλητηριώδες οικοσύστημα σαπρόφυτων και ερπετών.
Η σιωπή γύρω από το θέμα Μαραντζίδη- η σιωπή των εκπροσώπων του κόμματος Τσίπρα, αλλά και η σιωπή της πλειονότητας των δημοσιογράφων, είναι πολιτικά ανατριχιαστική.
Πλην ολίγων δημοσιογράφων, οι υπόλοιποι κάνουν την στρουθοκαμήλο, ποιούνται την νήσσαν σφυράνε κλέφτικα και σερβίρουν στα αφεντικά τους το πρωινό τους (με τον εαυτό τους μέσα στο μενού).
Στη δημοσιογραφία λέμε ότι τα θέματα που δεν έχουν «ούρα» (συνέχεια) ξεχνιούνται και χάνονται.
Ίσως σε αυτό το σύνδρομο να ελπίζει το σύστημα Τσίπρα, ώστε διά της σιωπής, της α-συνέχειας και της λήθης το θέμα Μαραντζίδη να ξεχαστεί και να βυθιστεί στον βούρκο της λωτοφαγίας.
Η λαλίστατη κυρία Κουφονικολάκου ούτε απαντά ούτε ερωτάται για το θέμα Μαραντζίδη, παρότι η ίδια έχει ξεπέσει στο επίπεδο ομηρικών συγκρούσεων με τρολ και μάλιστα πρώην τρολ του Τσίπρα – τι βούρκος πραγματικά!
Ο Μαραντζίδης δεν είναι χθεσινός. Αντικουμμουνιστής ειδικού τύπου, ανέλαβε εργολαβικά να συκοφαντήσει τους αγωνιστές του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ (τι ειρωνία!) ως δωσίλογους και συνεργάτες των Ναζιστών (!!)!
Και ως τέτοιον (διαταραγμένο μισάνθρωπο αντικουμμουνιστή) τον επέλεξ ο Τσίπρας και τον τοποθέτησε στο επιτελείο του. Σε κορυφαία θέση.
Όμως, στο «βιογραφικό» του Μαραντζίδη (ή καλύτερα στον «βίο και την πολιτεία του») αίφνης προστέθηκε η σχέση του ανθρώπου αυτού με ξένες μυστικές αλλά και κρατικές υπηρεσίες.
Ένας αρχηγός κόμματος, ακόμα και ο Τσίπρας, δεν “δικαιούται να μην ομιλεί” για τέτοια θέματα διά των εκπροσώπων του.
Ή το κόμμα Τσίπρα θα διαψεύσει αυτές τις σχέσεις του Μαραντζίδη ή ο Μαραντζίδης είναι κάτι σαν Ντίλιαν του Τσίπρα…

Θα σκοτωθούμε από έλλειψη αξιοπρέπειας


ΗΕλλάδα λιώνει από εγκατάλειψη στα νοσοκομεία της, φανατίζεται στο ΣΕΦ και το OΑΚΑ, καταπίνει τις ρεμούλες τού δημοσίου χρήματος και πού και πού ρίχνει και κανένα σταυρίδι στον ομοφυλόφιλο που θα συναντήσει στον δρόμο γιατί έχουμε και κάποιες αξίες να υπερασπιστούμε.

Οδυσσέας Ιωάννου

Σε πιάνει μία στενοχώρια όταν βγαίνεις από ένα εφημερεύον νοσοκομείο, έπειτα από μία σκληρή περιπέτεια αγωνίας, φόβου, απάνθρωπων αναμονών, και ανοίγοντας ραδιόφωνο διαβάζεις για τους νέους μισθούς των ανώτατων ιερωμένων. Σε πιάνουν οι «λαϊκισμοί» σου, άνθρωπος είσαι.
Δεν μαθαίνεις κάτι καινούργιο, αλλά κάθε φορά θυμώνεις. Δεν συνειδητοποιείς δηλαδή πρώτη φορά πως δεν είναι τα χρήματα το πρόβλημα αλλά οι επιλογές. Το ξέρεις πια. Το σύστημα υγείας, το εκπαιδευτικό σύστημα, οι αμοιβές των λειτουργών τους, δεν είναι αποτέλεσμα μίας χώρας που πέρασε χρεοκοπία, που έχει περιορισμένους πόρους, άρα και περιορισμένη δύναμη για στοιχειώδη κοινωνική πολιτική. Είναι θέμα επιλογής, εκατό τοις εκατό. Και η επιλογή είναι ιδεολογική, στον πυρήνα της.
Λεφτά υπάρχουν. Ο έρμος ο Γεωργάκης θα μείνει στην Ιστορία για την σκοπίμως επιμερισμένη φράση του, δίχως να αναφέρεται η συνέχειά της, πως τα χρήματα υπάρχουν στην κοινωνικά δίκαιη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου. Μία κίνησή βέβαια, μία πολιτική, που εξαγγέλθηκε πολλάκις από τον ίδιο και από όσους έχουν κυβερνήσει έως τώρα, δίχως καμία πρόθεση να γίνει πράξη.
Αν μπορούσαν θα καταργούσαν οτιδήποτε δημόσιο (εκτός από την εκκλησία). Δεν είναι μυστικό. Ορισμένοι πρωτοκλασάτοι Υπουργοί το έχουν ονειρευτεί δημοσίως. Οι ίδιοι που εκλέχτηκαν για να ειρωνεύονται τους πιο αδύναμους και να τους κατηγορούν για μιζέρια επειδή δεν εκτιμούν πως έχουν την δυνατότητα να πάνε για μπάνιο στην Λούτσα, τι τα θέλουν τα νησιά αφού δεν τα αντέχει η τσέπη τους;
Το έχω ξαναπεί πως ποτέ δεν θυμάμαι τόσο κυνισμό να εκφράζεται τόσο απροκάλυπτα από εκλεγμένους. Πάντα αυτή ήταν η πολιτική τους, αλλά δεν μας χλεύαζαν και στα μούτρα. Έκαναν ήσυχα τις μπίζνες τους, σιχαίνονταν οτιδήποτε λαϊκό, αλλά ένα παραμύθι νοιαξίματος για το κοινό καλό το έλεγαν.
Προσπαθείς να βρεις την ψυχραιμία για καθαρή σκέψη, για ανάλυση και σύνθεση, να μη γίνεις φανατικός και άδικος, να γίνεις χρήσιμος και όχι απλά ένας διχαστικός που δεν προσφέρει απολύτως τίποτα, αλλά δεν σε αφήνουν.
Η Ελλάδα λιώνει από εγκατάλειψη στα νοσοκομεία της, φανατίζεται στο ΣΕΦ και το OΑΚΑ, πιστεύοντας πως υπερασπίζεται απλά μία ομάδα ενώ υπερασπίζεται όσους τους θεωρούν αναλώσιμα σκλαβάκια στον κόσμο που οραματίζονται και υπηρετούν, καταπίνει τις ρεμούλες τού δημοσίου χρήματος από τους καπάτσους (γιατί έτσι είναι και τι να κάνουμε) και πού και πού ρίχνει και κανένα σταυρίδι στον ομοφυλόφιλο που θα συναντήσει στον δρόμο γιατί έχουμε και κάποιες αξίες να υπερασπιστούμε.
Και φροντίζει να κρατάει ικανοποιημένους τους παπάδες της. Το εκλογικό σώμα που επηρεάζουν είναι αποκαρδιωτικά μεγάλο. Ούτε η «πρώτη φορά Αριστερά» τόλμησε το παραμικρό. Θα ήταν ανεξέλεγκτες οι αντιδράσεις και δεν υπήρχε η πολυτέλεια για ένα ακόμα τόσο ισχυρό μέτωπο.
Το βλέπεις πια στους δρόμους, στις απλές καθημερινές συναναστροφές μας, πως όλοι έχουμε τα νεύρα μας. Όλοι τα έχουμε με όλους. Καταπίνουμε όλους τους εξευτελισμούς αλλά όχι να σεβαστούμε και την προτεραιότητα σε μία διασταύρωση. Γιατί κάπου πρέπει να νικάμε κι εμείς, δεν αντέχεται τόση ήττα. Θα νικήσουμε στην παραβίαση ενός STOP.
Θα σκοτωθούμε από τα αποτελέσματα της έλλειψης αξιοπρέπειας.
Πηγή: www.news247.gr

The Lockdown Dissidents


ΒΟΟΜ από την Τhe Wall Street Journal. Παρουσιάζει ένα εκπληκτικό ντοκυμαντέρ με εξέχοντες επιστήμονες που αμφισβήτησαν το επίσημο αφήγημα για τον COVID-19.

Wall Street Journal

Ενώ πολλοί Αμερικανοί θα προτιμούσαν να ξεχάσουν την COVID, αντιμετωπίζοντάς την απλώς ως μια κακή μακρινή ανάμνηση, πρέπει να μάθουμε από ό,τι πήγε στραβά, ώστε να μην ξανασυμβεί ποτέ και, ιδιαίτερα, οι Αμερικανοί να μην θυσιάσουν ποτέ τα αναφαίρετα δικαιώματά τους λόγω της κυβερνητικής πίεσης
Ένα νέο ντοκιμαντέρ με την υπογραφή της  Τhe Wall Street Journal προσφέρει μια πρωτόγνωρη ματιά σε μια από τις πιο αμφιλεγόμενες στιγμές της πρόσφατης επιστημονικής ιστορίας.
Κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, μια ομάδα εξέχοντων επιστημόνων αμφισβήτησε την επικρατούσα κυβερνητική προσέγγιση στα lockdown.
Αντί να γίνουν δεκτοί στην επιστημονική συζήτηση, ισχυρίστηκαν ότι παραγκωνίστηκαν και λογοκρίθηκαν.
Σήμερα κάνει πρεμιέρα το ντοκιμαντέρ, το οποίο παρουσιάζει αντιφρονούντες επιστήμονες όπως ο νυν διευθυντής των NIH, Δρ. Jay Bhattacharya, ο πρώην σύμβουλος του Λευκού Οίκου για τον κορωνοϊό, Δρ. Scott Atlas, και ο πρώην διευθυντής του CDC, Δρ. Robert Redfield, καθώς και συνεντεύξεις με τους δημοσιογράφους David Zweig και τον συντάκτη συντακτικών θεμάτων της WSJ Opinion, James Taranto, οι οποίοι αμφισβήτησαν επίσης την κυρίαρχη αφήγηση γύρω από την αντίδραση της κυβέρνησης στην COVID.
Το “The Lockdown Dissidents” είναι η τελευταία προσθήκη στο WSJ Opinion Docs, μια σειρά ντοκιμαντέρ που παράγονται από μια συνεργασία μεταξύ της Wall Street Journal Opinion και της Palladium Pictures, μιας ανεξάρτητης εταιρείας παραγωγής.
«Ενώ πολλοί Αμερικανοί θα προτιμούσαν να ξεχάσουν την COVID, αντιμετωπίζοντάς την απλώς ως μια κακή μακρινή ανάμνηση, πρέπει να μάθουμε από ό,τι πήγε στραβά, ώστε να μην ξανασυμβεί ποτέ και, ιδιαίτερα, οι Αμερικανοί να μην θυσιάσουν ποτέ τα αναφαίρετα δικαιώματά τους λόγω της κυβερνητικής πίεσης», δήλωσε ο Michael Pack, Πρόεδρος της Palladium Pictures. «Με την άνοδο του ιού hantavirus, αυτό το ντοκιμαντέρ είναι πιο επίκαιρο από ποτέ».
Δείτε το «The Lockdown Dissidents» και άλλα ντοκιμαντέρ γνώμης της WSJ στο WSJ.com/opinion-docs και στο youtube.com/@WSJopinion.Wall Street Journal Opinionστο X
Παρότι η WSJ όπως και οι New York Times αποτελούν πολιορκητικούς κριούς του deep state η ιδέα και μόνο ότι η εφημερίδα με ιστορία 130 και πλέον ετών θα μπορούσε να καταρρεύσει επειδή σύρθηκε πίσω από “Βασιλακόπουλους”, “Καπραβέλους”, “Τσιόδρες” “Γεροτζιάφες”, “Λινές”, etc ξυπνά το ένστικτο επιβίωσης σε αντίθεση με την εγχώρια μηντιακή κατάντια-την οποία συναγωνίζονται πλέον και οι δημοσκόποι εκ του προχείρου.

Τουρκικό παραλήρημα για άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στη Δράμα...

Νέο επιθετικό αφήγημα κατά της Ελλάδας επιχειρούν να στήσουν τουρκικά ΜΜΕ, αυτή τη φορά με αφορμή τον χώρο του Σαντιρβάν στη Δράμα και την παρουσία αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο πλαίσιο πολιτιστικής δράσης.
Το θέμα μεταδίδει η Yeni Akit και σε τουρκόφωνα μέσα που αναπαράγουν το ίδιο αφήγημα. Το τουρκικό δημοσίευμα παρουσιάζει την υπόθεση ως δήθεν «ελληνική πρόκληση» και κάνει λόγο για προσπάθεια «εξάλειψης της οθωμανικής μνήμης» από τη Δράμα.
Η Yeni Akit, σε ιδιαίτερα φορτισμένο ύφος, γράφει ότι στην αυλή του Σαντιρβάν, το οποίο χαρακτηρίζει «οθωμανική κληρονομιά», τοποθετήθηκε άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου με αφορμή έκθεση του Μουσείου Μπενάκη. Το τουρκικό μέσο παρουσιάζει την πολιτιστική χρήση του μνημείου όχι ως καλλιτεχνική ή μουσειακή δράση, αλλά ως «ιδεολογική παρέμβαση» και «ελληνοποίηση» ενός χώρου με οθωμανικό παρελθόν.
Στο δημοσίευμα χρησιμοποιούνται βαρείς χαρακτηρισμοί, με τη Yeni Akit να μιλά για «ελληνική ντροπή» και να υποστηρίζει ότι η Ελλάδα επιχειρεί να αποκόψει το μνημείο από τις «ισλαμικές και τουρκικές ρίζες» του. Πρόκειται για μια γνώριμη ρητορική του τουρκικού Τύπου, όπου κάθε ελληνική πολιτιστική πρωτοβουλία που αφορά μνημεία με οθωμανικό παρελθόν παρουσιάζεται ως επίθεση στην τουρκική ταυτότητα.
Το Σαντιρβάν βρίσκεται στο κέντρο της Δράμας και αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ιστορικά κτήρια της πόλης. Υπήρξε αρχικά οθωμανικό τζαμί, με τον μιναρέ του να χρονολογείται στο δεύτερο μισό του 15ου αιώνα. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρατίθενται από το Μουσείο Μπενάκη, ανακαινίστηκε το 1806 από τον Μεχμέτ Χαλίλ Αγά, πατέρα του Μαχμούτ Πασά, γνωστού ως Δράμαλη, και λειτούργησε ως τζαμί έως το 1922.
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, το κτήριο χρησιμοποιήθηκε για τη στέγαση προσφυγικών οικογενειών. Από το 1927 έως το 1981 στέγασε το τυπογραφείο της ιστορικής τοπικής εφημερίδας «Θάρρος», ενώ το 1983 κηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο. Αργότερα, μετά την εγκατάλειψη και τη φθορά του χρόνου, το μνημείο αποκαταστάθηκε και μετατράπηκε σε πολιτιστικό χώρο.
Η σημερινή χρήση του Σαντιρβάν ως χώρου πολιτισμού, εκθέσεων και εκδηλώσεων εντάσσεται σε μια προσπάθεια ανάδειξης της ιστορίας της Δράμας και των πολλαπλών ιστορικών στρωμάτων της πόλης. Το Μουσείο Μπενάκη έχει συνδεθεί με τον χώρο μέσα από σειρά εκθέσεων και πολιτιστικών δράσεων, με αντικείμενα από τις συλλογές του και με ελεύθερη πρόσβαση για το κοινό.
Αυτό ακριβώς το στοιχείο επιχειρούν να εργαλειοποιήσουν τουρκικά μέσα, παρουσιάζοντας την πολιτιστική αξιοποίηση του χώρου ως πράξη «αφομοίωσης» και «ιστορικής διαγραφής». Η τοποθέτηση ή παρουσία αγάλματος του Μεγάλου Αλεξάνδρου μετατρέπεται, στο τουρκικό αφήγημα, σε σύμβολο σύγκρουσης ανάμεσα στην ελληνική ιστορική ταυτότητα και την οθωμανική κληρονομιά.

Πέμπτη 11 Ιουνίου 2026

Γιάννης Ιωαννίδης: " Η Ελλάδα 2.0, που χάνει με 25-0 με την αχρηστοκρατία"


Ο Γιάννης Ιωαννίδης σε μια συγκλονιστική ραδιοφωνική συνέντευξη στον 98.4 μιλάει για όλους και για όλα, δύο μέρες μετά την αναγόρευση του σε επίτιμο διδάκτορα στο Τμήμα Πληροφορικής με Εφαρμογές στη Βιοϊατρική και ένα 24ωρο μετά την γνωστοποίηση ότι και φέτος συγκαταλέγεται ανάμεσα  στους 11 Έλληνες που βρίσκονται στην παγκόσμια επιστημονική κορυφή και μάλιστα ως πρώτος των πρώτων από πλευράς του Ελληνισμού, ως ένας από τους επιδραστικότερους επιστήμονες στη παγκόσμια επιστημονική σκέψη. Το βιογραφικό του είναι τεράστιο, ενώ οι δημοσιεύσεις και οι επιστημονικές αναφορές γι’ αυτόν κινούνται σε δυσθεώρητα ύψη. Καθηγητής από το 2010 στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ στην Καλιφόρνια. Αρχικά, μεταξύ 2010-2016, ως διευθυντής της έδρας CF Rehnborg στο Κέντρο Ερευνας Πρόληψης και ακολούθως σε 4 τμήματα και 8 ακόμη κέντρα/ινστιτούτα του κορυφαίου ιδρύματος. Καθηγητής Έρευνας, Επιδημιολογίας και Πολιτικής Υγείας από το 2011, επίσης, στο Τμήμα Βιοϊατρικής Επιστήμης Δεδομένων από το 2016, καθώς και συν-διευθυντής στο Κέντρο Καινοτομίας Μετα-Ερευνας (METRICS) από το 2013 έως σήμερα. Νωρίτερα είχε διατελέσει πρόεδρος του Τμήματος Υγιεινής και Επιδημιολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, ενώ  παράλληλα ήταν επίκουρος καθηγητής στα Πανεπιστήμια Χάρβαρντ, Ταφτς και Imperial College. Συγγραφέας 10 λογοτεχνικών βιβλίων, σύμφωνα με ξένα ινστιτούτα είναι «ίσως είναι ένας από τους πιο επιδραστικούς επιστήμονες εν ζωή». Μιλώντας στον 98.4 έκανε λόγο για μια Ελλάδα που βρίσκεται στο όριο της ύπαρξης της ως χώρας, μίας χώρας που επικοινωνιακά διακηρύσσει την πρόοδο του Ελλάδα 2.0, αλλά διαρκώς σε όλους τους τομείς χάνει με 25-0, με την αχρηστοκρατία να έχει μετατραπεί σε καθεστωτική λογική. Η πανέμορφη Ελλάδα, όπως λέει,  προσπαθεί να προσελκύσει μόνο τουρίστες σε παραλίες με υπερτουρισμό χαμηλού budget. Δυστυχώς, παρά τα μυθεύματα περί brain gain, η ελληνική ολιγαρχία και πολιτική της διακυβέρνηση,  έχει παραδοσιακά στηρίξει τη μετριοκρατία και την αχρηστοκρατία και κάνει ότι μπορεί για να εκδιώξει από τη χώρα όποιον νέο άνθρωπο έχει όνειρα για κάτι καλύτερο.  Ενώ παραδοσιακά η επιστημονική έρευνα διέθετε μια σχεδόν καθολική αναγνώριση και αποδοχή από το ευρύτερο κοινό, εδώ και μερικά χρόνια βλέπουμε μια διογκούμενη αμφισβήτηση. Η ένταση του φαινομένου διαφέρει από χώρα σε χώρα πάντως είναι ισχυρό στην Ελλάδα. Ανάμεσα σε 68 χώρες, η Ελλάδα βρίσκεται στην 56η θέση ως προς την εμπιστοσύνη στην επιστήμη.  Πολλοί διαισθάνονται ότι η επιστήμη έχει ξεπουληθεί σε ισχυρούς, π.χ. σε ανάλγητα οικονομικά συμφέροντα που είναι περιφρονητικά ή και αντίθετα στο κοινωνικό συμφέρον. Ή σε κάλπικους πολιτικούς ηγέτες, ανάλγητους μέχρι αηδίας αρκεί να κρατηθούν στην εξουσία. Ή σε ιδεοληψίες που ποδοπατούν τον ορθολογικό σκεπτικισμό της επιστημονικής μεθόδου. Ή σε έναν ελιτισμό προνομιούχων μιας ακαδημαϊκής ιντελιγκένσιας που έχει αποκοπεί από τις πραγματικές ανάγκες και τις ζωτικές αγωνίες των πολλών, των όλο και χειρότερα φτωχοποιημένων, των περιθωριοποιημένων πληβείων πολιτών δεύτερης και τρίτης κατηγορίας. 

Σιωνισμός, ολιγαρχίες και κόμματα σε εποχή χωρίς αστική δημοκρατία



Αφορμή το βιβλίο «Killing Corbynism: Zionism’s War on Socialism» με συγγραφέα την Rebecca Gordon-Nesbitt.

Θέμης Τζήμας


Προσφάτως κυκλοφόρησε το βιβλίο «Killing Corbynism: Zionism’s War on Socialism», με συγγραφέα την Rebecca Gordon-Nesbitt. Το βιβλίο εξηγεί πώς ελέγχθηκε το πολιτικό σύστημα του Ηνωμένου Βασιλείου κατά την τελευταία δεκαετία μέσα από τη δυσφήμιση όλων των αντιπάλων ή επικριτών του Ισραήλ ως φανατικών, αντισημιτών, ρατσιστών και τρομοκρατών. Η σιωνιστική εκστρατεία αποδείχθηκε καίρια ούτως ώστε να ηττηθεί ο Κόρμπιν στις προσπάθειές του να γίνει πρωθυπουργός μιας σοσιαλιστικής βρετανικής κυβέρνησης με έμφαση στα ανθρώπινα δικαιώματα πρώτα το 2017 και ξανά το 2019.
Το Ισραήλ και οι ελεγχόμενοι από το ίδιο προπαγανδιστές στη Βρετανία προώθησαν μανιωδώς τον Στάρμερ στην ηγεσία του κόμματος, ο οποίος (τι περίεργο…) παραμένει ενεργός σιωνιστής και υποστηρικτής του Ισραήλ εν μέσω γενοκτονίας. «Το είπα δυνατά και καθαρά – και το εννοούσα – ότι υποστηρίζω τον Σιωνισμό χωρίς επιφυλάξεις» έχει δηλώσει ο νυν (ευρισκόμενος στην έξοδο επιτέλους) πρωθυπουργός του ΗΒ.
Το βιβλίο απαριθμεί 60 ισραηλινές οργανώσεις, πολλές από τις οποίες παρουσιάζονται ως φιλανθρωπικές οργανώσεις ενώ επικεντρώνεται σε εννέα από αυτές, με τις πιο γνωστές να είναι το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων των Βρετανών Εβραίων, η Εκστρατεία κατά του Αντισημιτισμού και οι Δικηγόροι του Ηνωμένου Βασιλείου για το Ισραήλ.
Το 2015, οι εν λόγω ομάδες όπως και άλλες, συμπεριλαμβανομένων σιωνιστών μέσα στο ίδιο το Εργατικό Κόμμα, αναπτύχθηκαν για να ακυρώσουν τον Κόρμπιν, να πουν ψέματα για το παρελθόν του, να δημιουργήσουν ψευδή «αντισημιτικά» περιστατικά για αυτόν και, χρησιμοποιώντας παραπληροφόρηση, να τον παρουσιάσουν ως ρατσιστή και μισητή των Εβραίων.
Μέσα στο βιβλίο αναφέρονται ουκ ολίγα σχετικά παραδείγματα αλλά ξεχωρίζουν μεταξύ αυτών τα λεγόμενα «Muralgate» και «Wreathgate». Και τα δύο αφορούσαν δήθεν αντισημιτικές δράσεις του ίδιου του Κόρμπιν. Το «Muralgate» εμφανίστηκε σε ένα blog το 2015, το οποίο ανέφερε ότι το 2012 ο Κόρμπιν είχε αντιταχθεί δημόσια (στο Facebook) στην καταστροφή μιας τοιχογραφίας που ζωγραφίστηκε σε τοίχο του Λονδίνου από έναν αριστερό καλλιτέχνη του δρόμου. Έδειχνε έξι καπιταλιστές να κάθονται σε ένα τραπέζι στις πλάτες απρόσωπων μαύρων και καφέ ανδρών. Δύο από τους καπιταλιστές ήταν Εβραίοι, ο Λόρδος Rothschild και ο Paul Warburg. Φυσικά εμφανίστηκε ως αντί- εβραϊκή κίνηση του Κόρμπιν, ενώ απλώς ήτα αντικαπιταλιστική.
Η άλλη περίπτωση ήταν το «Wreathgate». Λίγο πριν από τις γενικές εκλογές του Ιουνίου του 2017, οι Sunday Times του Λονδίνου (που ανήκουν στον Ρούπερτ Μέρντοχ) και η Jewish Chronicle, η σιωνιστική εβδομαδιαία εφημερίδα του Λονδίνου, δημοσίευσαν άρθρα λέγοντας ότι το 2014 ο Κόρμπιν είχε παρευρεθεί σε εκδήλωση κατάθεσης στεφάνων στην Τύνιδα, πρώην αρχηγείο της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης, για Παλαιστίνιους τρομοκράτες που συμμετείχαν στις δολοφονίες Ισραηλινών αθλητών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου το 1972.
Η ιστορία ήταν ανοησία. Η τελετή ήταν μια εκδήλωση μνήμης για μια ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στην περιοχή της PLO, τον Οκτώβριο του 1985, η οποία σκότωσε έως και 70 Παλαιστίνιους και 25 Τυνήσιους. Αυτός ήταν ο λόγος που ο Κόρμπιν κατέθεσε το στεφάνι. Παρόλα αυτά επαναλήφθηκε δεόντως.
Βεβαίως, το BBC (απαξιωμένο εδώ και καιρό ως προς την όποια αξιοπιστία του) έπαιξε κρίσιμο ρόλο σε όλα αυτά, με στημένα ρεπορτάζ για τον δήθεν αντισημιτισμό των Εργατικών επί Κόρμπιν και με σιωνιστές άσπονδους εσωκομματικούς αντιπάλους του να έχουν τον λόγο ως δήθεν υπερασπιστές του.
Παρεμπιπτόντως, μια παρόμοια εκστρατεία – από τους σημερινούς Εργατικούς υπό τον Στάρμερ και από τις ομάδες του Ισραήλ στα βρετανικά μέσα ενημέρωσης, την πολιτική, τη δημόσια ζωή, το κοινοβούλιο, τις επιχειρήσεις και τις τέχνες και συμπεριλαμβανομένων σιωνιστικών οργανώσεων που παρουσιάζονται ως φιλανθρωπικά ιδρύματα – βρίσκεται σε εξέλιξη τώρα, αυτή τη φορά εναντίον του Κόμματος των Πρασίνων, δεδομένου ότι το εν λόγω αριστερό κόμμα έχει συγκεντρώσει μεγάλη εκλογική υποστήριξη μεταξύ των πολλών Βρετανών που υποστηρίζουν την παλαιστινιακή υπόθεση.
Πρόκειται για πακτωλούς χρημάτων και δολοφονίες χαρακτήρων υπέρ του Ισραήλ από τη μια και για υιοθέτηση μέτρων τα οποία ποινικοποιούν τις αντιδράσεις απέναντι στα εγκλήματα του Ισραήλ από την άλλη, στο πλαίσιο του πλήρους ελέγχου και υφαρπαγής των πολιτικών λειτουργιών στα «δυτικά» κράτη από λόμπι, εντός των οποίων πρωταγωνιστούν τα σιωνιστικά.
Τα φαινόμενα δεν αφορούν μόνο το ΗΒ βεβαίως. Έχουμε γράψει επανειλημμένως για τις ανακοινωμένες πια παρεμβάσεις της AIPAC, όπως και άλλων, λιγότερο δημοσίων λόμπι στις πολιτικές διαδικασίες στις ΗΠΑ, ενώ η χειραγώγηση των προέδρων των ΗΠΑ είναι φανερή. Στην Ε.Ε. και στα κράτη-μέλη της έχουμε αντίστοιχη διείσδυση και δυστυχώς αυτό ισχύει και στον Ελληνισμό.
Πρόκειται για ένα ζήτημα με δύο επίπεδα: πρώτον για τον ρόλο του Ισραήλ ως δύναμης επεμβαίνουσας στο εσωτερικό διαφόρων κρατών, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας. Δεύτερον, για το «στήσιμο» των πολιτικών διαδικασιών από ξένες δυνάμεις και από ολιγαρχικά συμφέροντα. Με άλλα λόγια πρόκειται για την υφαρπαγή, για τον σφετερισμό των αστικοδημοκρατικών διαδικασιών από οργανωμένα συμφέροντα ξένων κρατών και του οικονομικού κατεστημένου.
Ή αλλιώς πρόκειται για τη διπλή διεκδίκηση εθνικής ανεξαρτησίας και λαϊκής κυριαρχίας. Μέχρι και σήμερα, σιωπή επικρατεί μεταξύ των περισσοτέρων κομμάτων ως προς τα συγκεκριμένα ζητήματα διόλου τυχαία. Το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι η ίδρυση κομμάτων και το ξέρουν καλά. Το κομβικό είναι τι κάνει κανείς όταν το πλαίσιο εντός του οποίου τα κόμματα υποτίθεται ότι πρέπει να λειτουργούν, έχει διαρραγεί ή και επί της ουσίας, υπογείως, σχεδόν εξ ολοκλήρου ακυρωθεί.