Μαραντζίδης 2 (Ο Ντίλιαν του Τσίπρα)
Η σιωπή δεν είναι πάντα χρυσός (ποτέ δεν είναι, αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία).
Η σιωπή όμως, όταν αφορά σε ερεβώδη θέματα είναι βούρκος η ίδια! – βούρκος σε δηλητηριώδες οικοσύστημα σαπρόφυτων και ερπετών.
Η σιωπή γύρω από το θέμα Μαραντζίδη- η σιωπή των εκπροσώπων του κόμματος Τσίπρα, αλλά και η σιωπή της πλειονότητας των δημοσιογράφων, είναι πολιτικά ανατριχιαστική.
Πλην ολίγων δημοσιογράφων, οι υπόλοιποι κάνουν την στρουθοκαμήλο, ποιούνται την νήσσαν σφυράνε κλέφτικα και σερβίρουν στα αφεντικά τους το πρωινό τους (με τον εαυτό τους μέσα στο μενού).
Στη δημοσιογραφία λέμε ότι τα θέματα που δεν έχουν «ούρα» (συνέχεια) ξεχνιούνται και χάνονται.
Ίσως σε αυτό το σύνδρομο να ελπίζει το σύστημα Τσίπρα, ώστε διά της σιωπής, της α-συνέχειας και της λήθης το θέμα Μαραντζίδη να ξεχαστεί και να βυθιστεί στον βούρκο της λωτοφαγίας.
Η λαλίστατη κυρία Κουφονικολάκου ούτε απαντά ούτε ερωτάται για το θέμα Μαραντζίδη, παρότι η ίδια έχει ξεπέσει στο επίπεδο ομηρικών συγκρούσεων με τρολ και μάλιστα πρώην τρολ του Τσίπρα – τι βούρκος πραγματικά!
Ο Μαραντζίδης δεν είναι χθεσινός. Αντικουμμουνιστής ειδικού τύπου, ανέλαβε εργολαβικά να συκοφαντήσει τους αγωνιστές του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ (τι ειρωνία!) ως δωσίλογους και συνεργάτες των Ναζιστών (!!)!
Και ως τέτοιον (διαταραγμένο μισάνθρωπο αντικουμμουνιστή) τον επέλεξ ο Τσίπρας και τον τοποθέτησε στο επιτελείο του. Σε κορυφαία θέση.
Όμως, στο «βιογραφικό» του Μαραντζίδη (ή καλύτερα στον «βίο και την πολιτεία του») αίφνης προστέθηκε η σχέση του ανθρώπου αυτού με ξένες μυστικές αλλά και κρατικές υπηρεσίες.
Ένας αρχηγός κόμματος, ακόμα και ο Τσίπρας, δεν “δικαιούται να μην ομιλεί” για τέτοια θέματα διά των εκπροσώπων του.
Ή το κόμμα Τσίπρα θα διαψεύσει αυτές τις σχέσεις του Μαραντζίδη ή ο Μαραντζίδης είναι κάτι σαν Ντίλιαν του Τσίπρα…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου