Το πλήθος, το λάθος και το πάθος...

KIMΠΙ

Οσες μολότοφ, όσα δακρυγόνα, όσοι κλεφτοπόλεμοι μπαχαλάκηδων-αστυνομίας κι αν στήθηκαν –ή απλώς εξελίχθηκαν λόγω συσσωρευμένης νεανικής οργής– για να γεμίσει η τηλεοπτική εικόνα... και ν’ αντισταθμίσει τη συγκλονιστική εισβολή της κοινωνίας, της τεράστιας πλειονότητας της κοινωνίας, στον δημόσιο χώρο, στο προσκήνιο της δημόσιας, της πολιτικής, της οικονομικής, της κοινωνικής ζωής, δεν μπορούν να αλλάξουν τη ριζική στροφή που έγινε την Παρασκευή, 28/2/2025, δεύτερη επέτειο από το έγκλημα των Τεμπών. Το πλήθος των ανθρώπων που βγαίνουν κατά εκατομμύρια στους δρόμους και τις πλατείες για να πενθήσουν, να θυμώσουν, να κραυγάσουν, να απαιτήσουν τα αλλάζει όλα.
Ποιοι συνθέτουν αυτό το πλήθος που έχει ξαφνιάσει –προφανώς και φοβίσει– την κυβέρνηση, αλλά και όλο το πολιτικό σύστημα; Ποιοι είναι αυτοί και αυτές, από οκτώ έως ογδόντα οκτώ ετών, που συγκινούνται από απλές λέξεις, οι οποίες όμως σηκώνουν όλο το βάρος της ανθρώπινης ιστορίας; Εννοιες όπως «αλήθεια», «οξυγόνο», «δικαιοσύνη», «κάθαρση»; Μπορούμε σαφώς να πούμε ότι όλα τα κοινωνικά στρώματα από τη βάση της ταξικής πυραμίδας μέχρι λίγο πάνω από το μέσον της βλέπουν στην υπόθεση των Τεμπών τη συμπύκνωση μιας μακρόχρονης κακοποίησης ολόκληρης της χώρας και των υποτελών κατοίκων της. Κι αυτό δεν είναι μια «θεωρία συνωμοσίας». Είναι η διάχυτη αίσθηση, αλλά κυρίως τα απτά αποτελέσματα, ότι έπειτα από δεκαετίες ευρωπαϊκής και εκσυγχρονιστικής εκπαίδευσής της, η «κακιά η χώρα» παραμένει ό,τι πιο κοντά στον ορισμό του αποτυχημένου κράτους.
Ισως κανείς από τα εκατομμύρια που δεν χώρεσαν την Παρασκευή στο κέντρο της Αθήνας, στους δρόμους και στις πλατείες όλων των πόλεων της χώρας δεν θα χρησιμοποιήσει αυτές τις λέξεις, αυτές τις αφηρημένες έννοιες. Αλλά καθένας τους μπορεί να πει απλά: Είναι δυνατό στην εποχή των bullet trains να μην έχουμε ασφαλή σιδηρόδρομο; Είναι δυνατό η πρώτη έγνοια μιας κυβέρνησης ύστερα από ένα τραγικό δυστύχημα να είναι η αλλοίωση του χώρου και η συγκάλυψη των συνυπεύθυνων; Πώς στερείς από έναν χαροκαμένο γονιό το δικαίωμα να θάψει έστω κι ένα ελάχιστο μέλος του παιδιού του; Πού πηγαίνουν τα δισεκατομμύρια των κρατικών και ευρωπαϊκών επιδοτήσεων για τους σιδηροδρόμους; 
Τι νόημα έχουν οι λεπτομερείς ευρωπαϊκές οδηγίες αν δεν εφαρμόζονται; Γιατί οι κυβερνήσεις είναι πρόθυμες να δώσουν δεκάδες δισεκατομμύρια σε εξοπλισμούς, αλλά όχι για ασφαλείς δημόσιες υποδομές; Γιατί δεν αφήνουν τη Δικαιοσύνη ανεπηρέαστη να λειτουργήσει ως ύστατο καταφύγιο των αδικημένων και των αδυνάτων; Γιατί πίσω από κάθε μεγάλο έργο υπάρχει ένα τεράστιο σκάνδαλο ή ένα μεγάλο ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας; Γιατί οι κρατικές μυστικές υπηρεσίες να παρακολουθούν πολίτες, πολιτικούς, δημοσιογράφους, ακτιβιστές; Γιατί τα ισχνά εισοδήματα των πολιτών αφήνονται βορά στην «ελεύθερη αγορά»; Γιατί θεωρούνται αδιανόητα ο έλεγχος στις ανατιμήσεις ή η φορολόγηση των υπερκερδών της «απληστίας»; Πότε θα γίνει επιτέλους εφικτό ο υποψήφιος συνταξιούχος να παίρνει σε προβλέψιμο χρόνο τη σύνταξή του; Πότε θα σταματήσουν η υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου και ο μονόδρομος της ακριβής παραπαιδείας;
Μπορεί να προσθέσει κανείς δεκάδες ερωτήματα στα παραπάνω, να στήσει ένα βουνό ερωτημάτων που αν απαντηθούν με διαφάνεια και ειλικρίνεια ένα προς ένα ελάχιστες από τις συνιστώσες του πολιτικού συστήματος θα μπορούν να σταθούν απέναντι στο θυμωμένο και απαιτητικό πλήθος. Αλλά σίγουρα αυτό που δεν μπορεί να σταθεί πια απέναντι στο πλήθος είναι το σύστημα Μητσοτάκη. Η «Μητσοτάκης Α.Ε.» έχει καταγραφεί πλέον στη μέση αντίληψη της κοινής γνώμης ως η χειρότερη συνεκδοχή της «κακιάς χώρας», ως επιτομή ενός «αποτυχημένου κράτους» με δυσαρεστημένους, μονίμως ριγμένους, σταθερά παραπλανημένους και απελπισμένους υπηκόους.
Τα καύσιμα της παραπλάνησης, της ευφορίας και της προσδοκίας εξαντλήθηκαν. Η «μεγάλη συναίνεση» που είχε πετύχει η Ν.Δ. του Κυριάκου Μητσοτάκη, εισπράττοντας τη συσσωρευμένη δυσφορία από το δεκαετές μνημονιακό βασανιστήριο, έχει πλέον διαλυθεί. Το ίδιο και η ετερόκλητη κοινωνική συμμαχία που τον έφερε στην εξουσία το 2019 και τον διατήρησε το 2023, παρότι είχε προηγηθεί το έγκλημα στα Τέμπη. Μια συγκυριακή συμμαχία που περιλάμβανε από αποζημιωμένους αγρότες και ικανοποιημένους από την κρατική «στοργή» της πανδημίας μικρομεσαίους, μέχρι την αφρόκρεμα της επιχειρηματικότητας με την προνομιακή πρόσβαση στους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης.
Το πρώτο λάθος της «Μητσοτάκης Α.Ε.» στη διαχείριση της τραγωδίας των Τεμπών ήταν ότι υπερεκτίμησε την υπεροχή της έναντι των πολιτικών αντιπάλων της, το γεγονός δηλαδή ότι δεν έχει απειλητικό αντίπαλο εντός του Κοινοβουλίου που μπορεί με αξιώσεις να αμφισβητήσει την κυριαρχία της. Το δεύτερο μέγα λάθος είναι ότι υπερεκτίμησε τη συμμαχία και την υποστήριξη της οικονομικής ελίτ, που η αλήθεια είναι ότι περνά την καλύτερή της περίοδο εδώ και τουλάχιστον 15 χρόνια από άποψη ευκαιριών, πρόσβασης στον δημόσιο πλούτο και κερδοφορίας.
Ακόμη κι απ’ αυτή τη συμμαχία υπάρχουν πια ορατές και ηχηρές αποσκιρτήσεις. Το τρίτο μεγάλο λάθος, ίσως το πιο σημαντικό, του καθεστώτος Μητσοτάκη είναι ότι υποτίμησε τη δύναμη του μεγάλου πλήθους, την καταλυτική πολιτική επίδραση του πάθους του. Στην αρχή επιχείρησε να το φοβίσει, χαρακτηρίζοντάς το παράγοντα εκτροπής, αλλά το μόνο που κατάφερε είναι να το πεισμώσει και να το πολλαπλασιάσει ποσοτικά και ποιοτικά. Τελικά, το καθεστώς Μητσοτάκη έμεινε άφωνο, αμήχανο, βίαιο, σκατόψυχο απέναντι στο πλήθος, στο πάθος του και στο ισχυρό πολιτικό μήνυμά του. Γιατί αυτό το πλήθος είναι βαθιά πολιτικό, ακόμη κι όταν διεκδικεί το δικαίωμα της Αντιγόνης απέναντι στον σκληρό Κρέοντα.
Τι να σου κάνουν τώρα οι πέτρες, οι κρότου-λάμψης, οι μολότοφ και οι αύρες;

-----------------------------------------------------------------------------

💬 Θεωρίες για την υπεραξία

Μεγάλο ποτάμι φουσκωμένο,

η οργή του λαού,

κυλάει πάνω απ’ τα χωράφια,

ποιος τη σταματάει, ποιος τη σταματάει,

ποιος, ποιος τη σταματάει.

Κοιλάδα της Φουέντε Οβεχούνα,

το χέρι που σ’ έσπερνε,

τον κεραυνό τώρα κρατάει,

ποιος το σταματάει, ποιος το σταματάει,

ποιος, ποιος το σταματάει.

Αιώνες γονατισμένη από την πίκρα,

η ψυχή του λαού,

φτερούγες τώρα βγάζει κι ανεβαίνει,

ποιος τη σταματάει, ποιος τη σταματάει,

ποιος, ποιος τη σταματάει.

Γιώργος Μιχαηλίδης, Θάνος Μικρούτσικος, «Φουέντε Οβεχούνα» (πάνω στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Λόπε ντε Βέγκα)

kibi2g@yahoo.gr, kibi-blog.blogspot.com 

efsyn.gr

Με την πλάτη στον τοίχο – και σε ταληράκια...

Ορισμένες σκέψεις για την κατάσταση μετά τα συλλαλητήρια.

"Ο Σχολαστικός"

Μπορεί η κυβέρνηση να κάνει ότι δεν συνέβη τίποτα και να προχωρήσει κανονικά; Μπορεί...
Αυτό έκανε μετά την συναυλία, αυτό έκανε με το 1.5 εκατομμύριο υπογραφές και αυτό έκανε μέχρι την προηγούμενη συγκέντρωση.
Αλλά η κυβέρνηση έχει χάσει 20% μέσα σε δύο χρόνια. Και αν συνεχίσει αυτό το βιολί θα διαλυθεί εντελώς.
Και μπορεί να μην υπάρχει αυτή τη στιγμή αντίπαλο δέος. Αλλά αν συνεχίσει αυτή η κατηφόρα, κάποιοι θα βρεθούν εκτός πολιτικής και δεν θα τους αρέσει καθόλου.
Έτσι, οι κυβερνητικές πηγές διαδίδουν τώρα ότι ο Μητσοτάκης «πήρε το μήνυμα». Ότι στην υπόθεση των Τεμπών «έγιναν λάθη» και ότι «επίκειται ανασχηματισμός».
Κατ' αρχάς ο ανασχηματισμός. Αν έχουν υπόψιν να φάνε τον Φλωρίδη, αυτό δεν είναι ανασχηματισμός.
Είναι ότι θα τον έχει ρίξει ο κόσμος εξοργισμένος από την στάση του.
Αν πάλι εννοούνε να αλλάξουν θέσεις ο Βορίδης με τον Χατζηδάκη, αυτό δεν ενδιαφέρει κανέναν.
Δεύτερον, αυτά τα πήραμε το μήνυμα και έγιναν λάθη, είναι τσάμπα και βερεσέ.
Εκτός αν έχουν σκοπό να εξηγήσουν στον κόσμο ποιο ακριβώς είναι το μήνυμα που πήραν
Ώστε να κρίνει ο κόσμος αν πήραν το μήνυμα που έστειλε, ή συνεχίζουν να τον δουλεύουν ψιλό γαζί. 
Όσο για τα λάθη, στην πραγματικότητα κανένα λάθος δεν έχει γίνει. Αυτό που έχει γίνει είναι ότι όποιον ελιγμό και να κάνετε πλέον η κυβέρνηση, προκειμένου να μην πει τι ακριβώς έχει γίνει,  λειτουργεί εναντίον της.
Για τα συλλαλητήρια: όλη αυτή η καμπάνια ότι ο κόσμος υποκινείται από την τοξικότητα και την ψέκα, από την πολιτική κερδοσκοπία της αντιπολίτευσης κλπ πήγε περίπατο. Προφανές.
Όταν όλη η κοινωνία έχει κατεβεί στον δρόμο, ο μόνος που μπορεί να την έχει κατεβάσει, είναι η κυβέρνηση η ίδια με την στάση της.
Και αυτό απαντά στης ηλιθιότητες διαφόρων καθηγητών του Γέιλ και της Οξφόρδης γιατί δεν έχουν γίνει παλλαϊκές συγκεντρώσεις για το Μάτι, την Μαρφίν, ή τα τροχαία.
Και ακριβώς αυτό είναι το μήνυμα που έχει στείλει ο κόσμος. Ότι αυτός που τον έβγαλε στον δρόμο είναι η κυβέρνηση.
Ας πει και η κυβέρνηση ποιο μήνυμα έχει πάρει, να το διασταυρώσουμε.
Και να ξαναδούμε λίγο και όλο αυτό για τα σχέδια εκτροπής που δήθεν κρύβονταν πίσω από τις διαδηλώσεις.
Ποιος είναι που θέλει να προκαλέσει εκτροπή, ο Φάμελος και ο Ανδρουλάκης; Ο Χαρίτσης; Για ποιον λόγο;
Μπορεί η αντιπολίτευση να θέλει να ρίξει την κυβέρνηση. Αλλά αυτό είναι νόμιμη επιδίωξη σε όλες τις δημοκρατίες.
Και σίγουρα δεν είναι εκτροπή.
Εδώ για να στηρίξουν λίγο αυτήν την γελοιότητα, πετάνε στο τραπέζι το θέμα των «αντισυστημικών» δυνάμεων που ενισχύονται ανησυχητικά.
Και αυτό είναι επικίνδυνο για την χώρα σε στιγμές που ο πλανήτης αλλάζει και ψου ψου ψου.
Και ποιες είναι αυτές οι αντισυστημικές δυνάμεις; Οι δυνάμεις που φαίνονται στις δημοσκοπήσεις να ενισχύονται είναι η Λατινοπούλου και η Κωνσταντοπούλου. 
Την Λατινοπούλου την πετάνε λίγο ντροπαλά στην συζήτηση και αμέσως σιωπηρά την ξαναμαζεύουν.
Γιατί η Λατινοπούλου τους έχει στηρίξει με νύχια και με δόντια.
Και δεν είναι και αντισυστημική. Είναι συστημικότερη και από την Βόζεμπεργκ.
Αλλά εννοούν κυρίως την Κωνσταντοπούλου.
Είναι αντισυστημική η Κωνσταντοπούλου; Πάτε καλά;  Γιατί, επειδή σας κάνει αντιπολίτευση;
Όλες αυτές οι θεωρίες πήγαν κουβά την Παρασκευή. Κανένας δεν μπορεί να εργαλειοποιήσει τόσο κόσμο για να υπηρετήσει το σχέδιό του. Όποιο και αν είναι αυτό.
Για πρώτη φορά, μάλιστα, δεν έπιασαν τόπο ούτε καν τα μπάχαλα και οι προβοκάτσιες.
Κανείς δεν τόλμησε να ισχυριστεί ότι οι διαδηλωτές και οι μπάχαλοι ήταν ένα και το αυτό. Όπως πχ, λένε με τόσο άγρια χαρά για την Μαρφίν.
Επί της ουσίας τώρα: για πρώτη φορά, κρατικό πόρισμα επιβεβαιώνει – έστω και κάπως ντροπαλά - όσα λένε οι συγγενείς των θυμάτων εδώ και δύο χρόνια. Για την έκρηξη και για το μπάζωμα και για όλα.
Τώρα το έχουν πάρει αλλιώς. Τώρα η γραμμή είναι η αποφασιστική αναμέτρηση με τις διαχρονικές παθογένειες των σιδηροδρόμων.
Έχουν παρέλθει τα καραγκιοζιλίκια της Λάρισας περί πλήρως λειτουργικής τηλεδιοίκησης...
Μπράβο παιδιά. Κανείς δεν αμφισβητεί ότι τέτοιες παθογένειες υπάρχουν.
Θα μας πείτε όμως πώς ο συγκεκριμένος σταθμάρχης με τα συγκεκριμένα προσόντα βρέθηκε στην συγκεκριμένη θέση;
Θα μας πείτε γιατί φανάρια και τηλεδιοικήσεις που είχαν καταστραφεί το 2019 δεν είχαν φτιαχτεί το 2023;     
Θα μας πείτε για ποιον λόγο μπαζώθηκε ο χώρος και φυγαδεύτηκαν άρον άρον τα χώματα και τα βαγόνια, αντί να πετάτε τον μουτζούρη για την εντολή ο ένας στον άλλον;
Θα μας πείτε τι ήταν το εύφλεκτο φορτίο, σε ποιον ανήκε και πώς γίνεται να μεταφέρονται τέτοια πράγματα κάτω από την μύτη των κρατικών αρχών και υπηρεσιών;
Θα μας πείτε πώς σβήνονται τα βίντεο και πώς εμφανίζονται άλλα με δύο χρόνια καθυστέρηση και μεταγενέστερες ημερομηνίες;
Και μετά αναμετράστε και με τις διαχρονικές παθογένειες. Μην νομίζετε ότι δεν σας βλέπει ο κόσμος που τις επικαλείστε για να διαχύσετε μέσα τις δικές σας ευθύνες. 
Αρκετά τον αντιμετωπίσατε ως ηλίθιο δύο χρόνια τώρα.

avgi.gr

ΥΓ του blog: ...το μήνυμα που πήραμε....σας περάσαμε πιο ηλίθιους απ' ότι είστε και την επόμενη φορά θα είμαστε πιο επαγγελματίες και αποτελεσματικοί στην συγκάλυψη....

Μια συζήτηση που τιμά την τελεόραση σαν μέσο

ATTICA TV: Κουσούλης, Λάλας, Χειρδάκης & Λειβαδάρη σχολιάζουν το "πόρισμα" της σημερινής συγκέντρωσης στην εκπομπή του Γιώργου Μελιγγώνη

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ala carte

Νέα αιχμηρή παρέμβαση Πλακία: Για κακούργημα διώκουν τον 15χρονο με τη μολότοφ, για πλημμέλημα Τριαντόπουλο – Αγοραστό

@PlakiasNikos
Ποινική δίωξη κακουργηματικού χαρακτήρα στον 15 που τον πιάσαν με τις μολότοφ.
Επίσης δίωξη και στην Μητέρα του για την εποπτεία αυτού.
Διώξεις πλημμεληματικού χαρακτήρα για τον Τριαντοπουλο και τον Αγοραστό που πιάστηκαν να κουβαλάνε τα απομεινάρια των παιδιών μας και να τα πετάνε στα χωράφια.
Επίσης πλημμεληματικού χαρακτήρα κατά το πόρισμα του ΕΔΟΑΣΑΑΜ, για την εποπτεία και μεταφορά των πραγμάτων των ανθρώπων μας οπως και σημαντικών στοιχείων, σε όλους τους πολιτικούς παρευρισκόμενους εκείνο το βράδυ εκεί.
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ala carte. Plakiasnikosστο X

koutipandoras.gr

«Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα», Κυριάκος Μητσοτάκης

Τασος Παππας

Κυριάκος Μητσοτάκης: «Κάποιοι απεργάζονται ακόμη και “βίαιες ανατροπές”».
Ερώτηση: Ονόματα και διευθύνσεις μπορείτε να μας δώσετε; Τι έχετε στο μυαλό σας; Πραξικόπημα;.. Αστείο πράγμα. Τον τρίτο γύρο από τους ηττημένους του Εμφυλίου; Σας βεβαιώ δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση. Το λέτε έτσι γενικώς για να τρομοκρατήσετε τους συντηρητικούς ψηφοφόρους; Το πιθανότερο. Δεν ξέρω αν θα αποδώσει. Βλέπω στις δημοσκοπήσεις ότι και οι δικοί σας οπαδοί είναι στα κάγκελα.

Κυριάκος Μητσοτάκης: «Εχουμε χρέος να αποτρέψουμε την αμφισβήτηση της εσωτερικής σταθερότητας και ομαλότητας στην πατρίδα μας».
Ερώτηση: Την εσωτερική σταθερότητα και την πολιτική ομαλότητα τις εγγυάστε μόνον εσείς και το κόμμα σας; Μιλάτε σαν να είστε ιδιοκτήτες της χώρας. Χρόνια τώρα το ίδιο καλαμπούρι από την παράταξή σας. Ως πότε;

Κυριάκος Μητσοτάκης: «Η χώρα μας έχει πληρώσει ακριβά τις πάνω και κάτω πλατείες. Δεν θα τις ξαναζήσει».
Ερώτηση: Οι πλατείες τότε δεν γέμισαν χωρίς λόγο. Τα μνημόνια ήταν η αιτία. Μήπως θυμάστε τι παραδώσατε το 2009 στο ΠΑΣΟΚ; Μήπως ξεχάσατε ότι το κόμμα σας ήταν εναντίον του πρώτου μνημονίου, όχι γιατί διαφωνούσε με τον πυρήνα του, αλλά γιατί ήθελε άλλο μείγμα μέτρων; Μήπως ξεχάσατε ότι υπογράψατε και εφαρμόσατε το δεύτερο μνημόνιο; Μήπως ξεχάσατε τι προκάλεσε αυτό; Δραματική πτώση του ΑΕΠ, ανεργία 29%, έξοδο από την Ελλάδα για πολλούς νέους, μείωση των συντάξεων, φτώχεια και πολλά άλλα. Από το κόμμα σας και εσάς προσωπικά καμία συγγνώμη, ούτε ίχνος αυτοκριτικής.

Κυριάκος Μητσοτάκης:  «Επί μνημονίων ακούγαμε ότι είμαστε προδότες και γερμανοτσολιάδες».
Ερώτηση:  Θυμώνετε όταν σας αποκαλούν προδότες. Την ίδια λέξη έχει πει το κόμμα σας και στο μακρινό παρελθόν και στο πρόσφατο εναντίον των πολιτικών αντιπάλων σας. Οι πρόγονοί σας αποκαλούσαν τους κομμουνιστές προδότες και εαμοβούλγαρους. Τα ξέρετε αυτά; Δεν τα ζήσατε, αλλά φαντάζομαι ότι τα έχετε διαβάσει, όχι από τα εγχειρίδια του ΓΕΣ αλλά από κάποιους ιστορικούς που έχουν μελετήσει τον Εμφύλιο. Παλιό αυτό, αλλά υπάρχουν και φρέσκα που κινούνται στην ίδια λογική. Η παράταξή σας είπε τον Κώστα Σημίτη προδότη για τα Ιμια. Η παράταξή σας είπε τον Τσίπρα προδότη για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Εσείς προσωπικά κατηγορήσατε τον Τσίπρα ότι πούλησε τη Μακεδονία για να πάρει τις συντάξεις. Ούτε αποδείξεις φέρατε ούτε την κατάπτυστη, όπως έλεγαν συνεργάτες σας, Συμφωνία των Πρεσπών καταργήσατε ή προσπαθήσατε να βελτιώσετε. Αντιθέτως, καταγγέλλετε τον πρωθυπουργό της Βόρειας Μακεδονίας ότι την παραβιάζει και τον προειδοποιείτε ότι αν συνεχίσει έτσι, δεν πρόκειται να συναινέσετε για να ενταχθεί η χώρα του στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Εσείς που δηλώνετε φανατικός εχθρός του λαϊκισμού τον υπηρετείτε με… οπορτουνιστική συνέπεια. Και το χειρότερο; Η παράταξή σας είπε ότι ο Τσίπρας προστατεύει τις ένοπλες συνιστώσες του κόμματός του. Βαριά κατηγορία. Η Δικαιοσύνη στην προκειμένη περίπτωση; Κουφή.

Κυριάκος Μητσοτάκης:  «Η κοινωνία ξέρει πού οδηγούν οι εξαλλοσύνες και κάθε είδους ακρότητες».
Ερώτηση:  Εσείς προσωπικά και το κόμμα σας ξέρετε πού οδηγούν οι εξαλλοσύνες και κάθε είδους ακρότητες; Δεν το νομίζω. Πλούσιο το βιογραφικό σας. Αποδοκιμάζετε τις εξαλλοσύνες και τις ακρότητες των άλλων, όχι όμως τις δικές σας. Και το κάνετε αυτό γιατί τις δικές σας εξαλλοσύνες και ακρότητες τις βαφτίζετε συνετή πολιτική δράση, ενώ των άλλων τις χαρακτηρίζετε επικίνδυνες για τον τόπο.

Κυριάκος Μητσοτάκης:  «Παρά το κλίμα διχασμού και έντασης, ας θυμόμαστε ότι είμαστε εδώ για να ενώνουμε».
Ερώτηση: Να ενώνετε; Μας εσείς κάνετε τα πάντα για να διχάσετε. Μπαζώσατε τον τόπο του εγκλήματος, εξαφανίσατε στοιχεία, επιτεθήκατε στις οικογένειες των θυμάτων, σπεύσατε εσείς προσωπικά λίγες ώρες μετά την τραγωδία να βγάλετε πόρισμα και να χρεώσετε την ευθύνη για το δυστύχημα σε ανθρώπινο λάθος. Αλήθεια, ενστικτωδώς γίνατε εμπειρογνώμονας ή μήπως επιχειρήσατε να αποπροσανατολίσετε τις έρευνες επειδή κάτι φοβάστε; Αλήθεια, πώς ενώνατε την κοινωνία όταν επιτρέπατε σε υπουργούς σας και στελέχη του κόμματός σας να λένε του κόσμου τις ανοησίες στα μέσα ενημέρωσης και κυρίως να επιτίθενται με προσβλητικές φράσεις σε συγγενείς των θυμάτων; Αλήθεια, ενώσατε την κοινωνία με την εξεταστική παρωδία; Αλήθεια, αφού και εσείς είπατε ότι δεν ήταν από τις καλύτερες στιγμές του κοινοβουλίου η εξεταστική, γιατί δώσατε καρέκλες υφυπουργού στα περισσότερα μέλη της πλειοψηφίας; Τους επιβραβεύσατε γιατί έκαναν τη βρόμικη δουλειά; Τελικώς είστε παραπλανημένος, εξαπατημένος ή οργανωτής της συγκάλυψης;

Κυριάκος Μητσοτάκης:  «Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα».
Ερώτηση: Κλισέ. Μήνυμα στους αντιπάλους σας και στην κοινωνία είναι αυτό; Σκέφτεστε τις πρόωρες εκλογές; Ιδού η Ρόδος. Μήπως την αλλαγή καπετάνιου στο σκάφος εν πλω; Θα ήταν γενναίο εκ μέρους σας, αλλά δεν μας έχετε δώσει τέτοια δείγματα στη διαδρομή σας. Εκτός αν σας υποχρεώσουν οι χρηματοδότες σας που το τελευταίο διάστημα προβληματίζονται και ψάχνονται για εναλλακτικές. Εσείς παλεύετε για το πόστο σας, αυτοί για τα συμφέροντά τους. Στις φιλελεύθερες ολιγαρχίες κουμάντο κάνουν οι ελίτ του χρήματος. Οι πολιτικοί που τις εκπροσωπούν αλλάζουν.

www.efsyn.gr

Καθολική λαϊκή εντολή στη σκιά των Τεμπών: «Δημοκρατία με κράτος Δικαίου εδώ και τώρα»!

«Να φύγει η μαφιόζικη κυβέρνηση που μας σκοτώνει και μας μπαζώνει», το αίτημα εκατομμυρίων Ελλήνων εντός και εκτός της χώρας

γράφει ο Νίκος Τσαγκρής   

«Στην Ελλάδα, μέχρι και σήμερα, το κράτος εξακολουθεί να παίζει τον ρόλο του ντοβλετιού, δηλαδή μιας αρχής ξένης και μακρινής, απέναντι στην οποία είμαστε ραγιάδες και όχι πολίτες. Δεν υπάρχει κράτος νόμου και κράτος δικαίου, ούτε απρόσωπη διοίκηση που έχει μπροστά της κυρίαρχους πολίτες…», δήλωνε ο σπουδαίος Έλληνας φιλόσοφος Κορνήλιος Καστοριάδης σε συνέντευξή του στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία τον Μάρτιο του 1994.
Ισχύει και σήμερα. Εκτός κι αν πιστεύει κανείς ότι το σύγχρονο ελληνικό κράτος – το κράτος Μητσοτάκη, ας πούμε (σ. σ: ή και το προηγούμενο, και το προ – προηγούμενο και… πάει λέγοντας), είναι κράτος δικαίου, με απρόσωπη διοίκηση, που έχει απέναντί του  κυρίαρχους πολίτες. Αλλά, «τις πταίει;» είναι το ερώτημα που, αναπάντητο, διασχίζει τη νεότερη πολιτική ιστορία…
Σύμφωνα με την Αριστερά (και όχι μόνον), η βασική ευθύνη βαρύνει την διαχρονικά «ξενόδουλη», «ξεπουλημένη», «παραδομένη», «δωσιλογική», «ξενομανή» πολιτική ηγεσία της χώρας…Όμως, «όχι, ο ελληνικός λαός έχει ιστορική ευθύνη για αυτό που του συμβαίνει», διαφωνούσε ο Κορνήλιος Καστοριάδης: «Εγώ λέω ότι ο ελληνικός λαός – όπως και κάθε λαός – είναι υπεύθυνος για την ιστορία του, συνεπώς, είναι υπεύθυνος και για την κατάσταση, στην οποία βρίσκεται σήμερα», υποστήριζε.
Και εξηγούσε ότι «Ο ελληνικός λαός δεν μπόρεσε ποτέ να δημιουργήσει μια στοιχειώδη πολιτική κοινωνία. Μια πολιτική κοινωνία, στην οποία, ως ένα μίνιμουμ, να θεσμισθούν και να κατοχυρωθούν στην πράξη τα δημοκρατικά δικαιώματα τόσο των ατόμων όσο και των συλλογικοτήτων». Εννοώντας επί της ουσίας ότι η ελληνική κοινωνία επαφίεται στις… ορέξεις του πολιτικού συστήματος: ότι δεν συμμετέχει, δεν ασκεί την εξουσία που, στο πλαίσιο μιας ευνομούμενης Δημοκρατίας, της αναλογεί κι έτσι δεν παράγει αντιπροσωπευτική πολιτική επιβάλλοντας κράτος νόμου και κράτος δικαίου.  
Είναι αλήθεια, αλλά κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι η ελληνική κοινωνία, στα δύσκολα, όταν «ο κόμπος φτάσει στο χτένι», που λέει ο λαός και το «κράτος νόμου και δικαίου» γίνεται ακραία  κακουργηματικό και άδικο (όπως το κράτος Μητσοτάκη στην περίπτωση του εγκλήματος των Τεμπών), ενώνεται, ξεσηκώνεται, επαναστατεί και παρεμβαίνει, προκειμένου να αποδοθεί ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, να τιμωρηθεί το άδικο και εγκληματικό κράτος.
Το έκανε χθες, μ’ αυτόν τον συγκλονιστικό αυθόρμητο, αυτόνομο και αυτοδύναμο τρόπο – τον τρόπο μιας άμεσης ψηφιακής δημοκρατίας, θα λέγαμε – μ’ αυτό το επικό πανελλήνιο – παγκόσμιο συλλαλητήριο (το μεγαλύτερο συλλαλητήριο στην ιστορία της χώρας, όπως χαρακτηρίστηκε από τους πλέον έγκυρους Έλληνες και ξένους πολιτικούς παρατηρητές) απαιτώντας να σταματήσει η οργανωμένη από το καθεστώς Μητσοτάκη διετής συγκάλυψη των κυβερνητικών ευθυνών για το έγκλημα των Τεμπών, και να αποδοθεί ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ μετά πολιτικής καθάρσεως, επί παντός υπευθύνου, είτε για το έγκλημα είτε για τη συγκάλυψή του: να αποκατασταθεί το κράτος δικαίου δηλαδή, έστω περιστασιακά, τουλάχιστον ως προς το σκέλος της Δικαιοσύνης*.
Το έχει κάνει άλλωστε, δυό, ακόμα, φορές στη διάρκεια του 21ου αιώνα, (στην περίπτωση της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου, καθώς και στην περίπτωση του «Κινήματος των Πλατειών», μετά την άπραγη αποδοχή εισόδου της χώρας στο ζόφο των μνημονίων εκ μέρους των κυβερνήσεων της εποχής) με επιδραστικά – αρκούντως θετικά –  αποτελέσματα.  
Απ’ αυτό το πρίσμα, εξ ιδίας πείρας και κρίσεως, βλέπουμε ότι στις μέρες μας – μέρες… τεχνητής πολιτικής και νοημοσύνης – ο ελληνικός  λαός, περιστασιακά έστω, εν ονόματι του κράτους δικαίου, εξακολουθεί να παράγει πολιτική. Ενώ οι πολιτικοί, κυβερνητικοί ή αντιπολιτευόμενοι, κάνουν επικοινωνιακή σπέκουλα επ’ αυτής και επ’ αυτού (σ. σ: επί του «κράτους δικαίου») μετρώντας τα ψηφαλάκια που κερδίζουν απ’ αυτήν: όπως οι πολιτικοί της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων κομμάτων της λεγόμενης «αντιπολίτευσης», τις προηγούμενες του ιστορικού συλλαλητηρίου της Παρασκευής, μέρες. Όταν, πανικόβλητοι απέναντι στον σαφώς διαγραφόμενο –  επερχόμενο λαϊκό ξεσηκωμό εναντίον τους (με αίτημα την πολιτική κάθαρση και την απόδοση Δικαιοσύνης), καθόριζαν την επικοινωνιακή στάση τους με τις δημοσκοπήσεις στο χέρι. Μετρώντας τις αυξομειώσεις των ποσοστών τους στη σκιά του εγκλήματος των Τεμπών.
Προς το παρόν, εκτός από τον ευδιάκριτο πανικό και το γενικότερο μούδιασμα του πολιτικού συστήματος ως συνέπεια του ιστορικού  Πανελλήνιου Λαϊκού Ξεσηκωμού της «Παρασκευής της Δικαιοσύνης» δεν είμαστε σε θέση να εκτιμήσουμε την ακριβή επίδρασή του επ’ αυτού – επί της κυβερνήσεως Μητσοτάκη, της αποκάλυψης και ομολογίας των ευθυνών της για το έγκλημα των Τεμπών και τη συγκάλυψή του, την δίκαιη Δίκη και την απόδοση πολιτικών και ποινικών ευθυνών: την τιμωρία των ενόχων, πολιτικών ή μη. 
Ωστόσο, ο ακραίος αυταρχισμός και η άγρια κατασταλτική επίθεση των ΜΑΤ κατά του μυθικού ειρηνικού συλλαλητηρίου που, αναμφισβήτητα, εκδηλώθηκε στο πλαίσιο προσχεδιασμένου  κυβερνητικού σχεδίου για την διάλυσή του, δεν ήταν παρά ο καθρέφτης του κράτους δικαίου Μητσοτάκη – ενός κράτους δικαίου άδικου, καθεστωτικού, με ανύπαρκτη την  διάκριση εξουσιών – όλες οι εξουσίες, ακόμα και η «τέταρτη» (σ.σ.: τα ΜΜΕ), απολύτως ή σχετικώς συγκεντρωμένες στα χέρια του πρωθυπουργού και των κολλητών του.
Ενός κράτους – παρακράτους που μας επιτηρεί, μας παρακολουθεί,  μας φακελώνει, μας χαρατσώνει, μας ξεσπιτώνει, παραβιάζει ασύστολα τους νόμους, το Σύνταγμα και τα ανθρώπινα δικαιώματα, μας ποδοπατά στο σβέρκο και τους αστραγάλους, μας πυροβολεί στο ψαχνό. Και μας σκοτώνει, και μας μπαζώνει!.. Πιστεύοντας ότι μ’ αυτόν τον μαφιόζικο τρόπο θα χάσουμε τα ίχνη των ειδεχθών ποινικών και πολιτικών ευθυνών της…

---------------------------------------------------------------------
* Η Δικαιοσύνη (η αποτελεσματική δικαστική προστασία από ανεξάρτητα και αμερόληπτα δικαστήρια, με αποτελεσματικό δικαστικό έλεγχο, συμπεριλαμβανομένου του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων) αποτελεί βασική αρχή του Ευρωπαϊκού κράτους δικαίου, αναγνωρισμένη από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

restaro.blogspot.com

Οι φτωχοί φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι και το 2024

Στη στέγαση το 35% του εισοδήματος

Μαριάννα Τόλια

Οι φτωχοί φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι και το 2024 – Στη στέγαση το 35% του εισοδήματος
Η μακρά πορεία καταβύθισης του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών υπό την πίεση της ανεξέλεγκτης ακρίβειας ανακόπηκε σχετικά το 2024. Αυτό όμως προκύπτει ως μέσος όρος και δεν ισχύει για όλους. Tα πιο εύπορα νοικοκυριά ήταν που αύξησαν κατά κύριο λόγο πέρυσι το εισόδημά τους, όχι τα αδύναμα ή τα χαμηλομεσαία για τα οποία το 2024 παρέμεινε άλλη μία χρονιά που ο «μισθός έφτανε ως τις 19 του μήνα». Συν τοις άλλοις, σημαντική επιδείνωση σε σχέση με το 2023 παρουσίασαν τα οικονομικά των νοικοκυριών των ελευθέρων επαγγελματιών και των μικρών επιχειρήσεων.

Γι’ αυτό τα νοικοκυριά εξακολουθούν να βιώνουν την ακρίβεια ως τη μεγαλύτερη απειλή, με έξι στα δέκα να δηλώνουν ότι δεν βγάζουν τον μήνα, τρία στα δέκα ότι χρωστούν στο δημόσιο, δύο στα δέκα ότι καθυστερούν την πληρωμή λογαριασμών, ένα στα έξι ότι φοβάται πως θα χάσει το σπίτι του λόγω οφειλών, το 6,5% να λέει ότι έχει πλέον υποστεί δέσμευση ή κατάσχεση τραπεζικών λογαριασμών και ακινήτων και εννέα στους δέκα, τους περισσότερους από κάθε άλλη χρονιά, να μην πείθονται από τη ρητορική των Κυριάκου Μητσοτάκη και Τάκη Θεοδωρικάκου και να απορρίπτουν τα κυβερνητικά μέτρα κατά της ακρίβειας ως ανεπαρκή – έστω και αν αυτό δεν έχει πολιτική έκφραση.

Ούτε τις βασικές ανάγκες
Αυτά είναι τα συμπεράσματα που προκύπτουν από τη φετινή ετήσια έρευνα του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ για το εισόδημα και τις δαπάνες διαβίωσης των νοικοκυριών το 2024. Η έρευνα, που έγινε σε συνεργασία με την εταιρεία Marc, σε δείγμα 1.201 αντιπροσωπευτικά επιλεγμένων νοικοκυριών από όλη την Ελλάδα μέσα στην τρίτη εβδομάδα του Ιανουαρίου, είχε στόχο να καταγράψει τις επιπτώσεις του πληθωρισμού στο εισόδημα, στις δαπάνες και στην καταναλωτική συμπεριφορά των νοικοκυριών, καθώς και την καθημερινότητα που βιώνουν οι πολίτες σε σχέση με τις οικονομικές υποχρεώσεις τους και την ποιότητα ζωής. Τα πλέον ενδιαφέροντα σημεία δείχνουν:
Η οικονομική ασφυξία παραμένει το μείζον πρόβλημα για τα ελληνικά νοικοκυριά καθώς η πλειονότητά τους ανέφερε ότι για άλλη μία χρονιά, το 2024, δεν μπορούσε να καλύψει βασικές ανάγκες. Η μόνη, ας την πούμε, βελτίωση σε σχέση με το 2023 ήταν πως λίγο λιγότερα νοικοκυριά δήλωσαν ότι το εισόδημά τους μειώθηκε σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο και λίγο περισσότερα δήλωσαν πως το εισόδημά τους αυξήθηκε. Συγκεκριμένα το 26,2% των νοικοκυριών του συνόλου δήλωσε ότι το εισόδημά του μειώθηκε έναντι του 30,7% που είχε δηλώσει μείωση εισοδήματος το 2023, ενώ το 21% δήλωσε πως το εισόδημά του αυξήθηκε έναντι του 17,1% που είχε δηλώσει αύξηση το 2023 – για το 52,6% το εισόδημα παρέμεινε αμετάβλητο. Να όμως που για άλλη μία χρονιά, το 2024, υπήρξαν περισσότερα τα νοικοκυριά που δήλωσαν ότι υπέστησαν πάλι μείωση εισοδήματος από εκείνα που δήλωσαν πως είδαν αύξηση. Το γεγονός αυτό εξηγεί γιατί ο κόσμος εξακολουθεί να βιώνει –και το δηλώνει– οικονομική ασφυξία.
Δεύτερο ενδιαφέρον στοιχείο ήταν η σχέση ανάμεσα στον αριθμό των νοικοκυριών που δηλώνουν αύξηση ή μείωση και την εισοδηματική κατηγορία στην οποία ανήκουν. Ειδικότερα, από τα νοικοκυριά με εισόδημα έως 10.000 ευρώ, το 35% δήλωσε ότι το 2024 είχε μείωση εισοδήματος έναντι 19,5% που δήλωσε ότι είχε αύξηση. Από τα νοικοκυριά με ετήσιο εισόδημα 10.001 έως 18.000 ευρώ, το 27,8% δήλωσε ότι είχε μείωση εισοδήματος έναντι του 16,5% που δήλωσε ότι είχε αύξηση. Από τα νοικοκυριά με ετήσιο εισόδημα από 18.001 έως 25.000 ευρώ, το 22,4% δήλωσε ότι είχε μείωση του εισοδήματός του έναντι του 20,3% που δήλωσε ότι είχε αύξηση. Συνολικά δηλαδή από τα νοικοκυριά με εισόδημα κάτω των 25.000 ευρώ, το 28,3% δήλωσε πως το 2024 είχε μείωση εισοδήματος και μόνον το 18,6% δήλωσε ότι είχε αύξηση. Αντίθετα, στην κατηγορία εισοδήματος πάνω από τα 25.000 ευρώ, το 31,3% των νοικοκυριών δήλωσε πως είχε αύξηση εισοδήματος έναντι μόνον 16% που δήλωσε ότι είχε μείωση. Μάλιστα, στην κατηγορία των νοικοκυριών με εισόδημα πάνω από τις 30.000 ευρώ, μόνο το 11,4% των νοικοκυριών δήλωσε ότι είχε μείωση εισοδήματος έναντι του 36,6% που δήλωσε πως είχε αύξηση. Ολα αυτά δείχνουν ότι και το 2024 –όπως και το 2023– τα πιο εύπορα νοικοκυριά κατάφεραν να αυξήσουν το εισόδημά τους, ενώ τα πιο αδύναμα είχαν ξανά απώλειες. Με απλά λόγια, οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι, συνεχίζουν να διευρύνονται δηλαδή οι κοινωνικές ανισότητες.
Τρίτο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι το 2024 καταγράφηκε αισθητή επιδείνωση των εισοδημάτων των αυτοαπασχολούμενων και των μικρών επιχειρηματιών, με το 53,3% των νοικοκυριών που εξαρτώνται από επιχειρηματικά έσοδα να δηλώνει ότι το εισόδημά τους δεν επαρκεί μέχρι το τέλος του μήνα, έναντι 42,8% που δήλωσε το ίδιο το 2023. Ενδεχομένως η εξήγηση γι’ αυτό, σημειώνει η έκθεση του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ, να βρίσκεται στην υπερβολική επιβάρυνση των αυτοαπασχολούμενων από την υψηλή τεκμαρτή φορολόγηση που επιβλήθηκε πρώτη φορά πέρυσι ή και στον συνδυασμό της με την καχεξία της αγοράς. Καθώς συμπιέζονται τα εισοδήματα, περιορίζονται οι τζίροι, αυξάνονται όμως κανονικά τα λειτουργικά έσοδα, οπότε το ταμείο βγαίνει μείον.
Υπό αυτές τις συνθήκες δεν αποτελεί έκπληξη που τα νοικοκυριά τα οποία συμμετείχαν στην έρευνα δήλωσαν ότι οι οικονομικές δυσκολίες παραμένουν καθημερινότητα. Το 60% δήλωσε πως το εισόδημά του δεν επαρκεί για όλο τον μήνα και ότι τα χρήματα τελειώνουν κατά μέσο όρο στις 19 ημέρες. Το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο στη βόρεια Ελλάδα, στη Μακεδονία και τη Θράκη, περιοχές υψηλής ανεργίας και φτώχειας, όπου το 63,7% των νοικοκυριών ανέφερε ότι το εισόδημα δεν φτάνει για τον μήνα. Την ίδια στιγμή το 11,7% των νοικοκυριών δήλωσε πως ζει σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, αδυνατώντας να καλύψει ακόμη και τις βασικές του ανάγκες.

Διόγκωση των οφειλών
Οκτώ στα δέκα νοικοκυριά (81,6%) δήλωσαν ότι δεν μπορούν να κάνουν καμία αποταμίευση και σχεδόν ένα στα δύο νοικοκυριά –πάνω από το 50% πάντως– ότι δεν μπορεί να αντεπεξέλθει σε έκτακτο έξοδο της τάξης των 500 ευρώ.
Περισσότερα νοικοκυριά από κάθε προηγούμενη χρονιά, συγκεκριμένα τρία στα δέκα (28,9% έναντι 21,7% πέρσι), δήλωσαν ότι έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο, το 15,9% δήλωσε πως έχει αρρύθμιστες οφειλές, το 16% ότι φοβάται πως θα χάσει το σπίτι του επειδή δεν μπορεί να πληρώσει δάνεια ή άλλες οφειλές και το 6,3%, περισσότεροι από κάθε άλλη χρονιά, ότι έχει υποστεί δέσμευση ή κατάσχεση λογαριασμών και άλλων περιουσιακών στοιχείων λόγω οφειλών.
Στο επίκεντρο των οικονομικών πιέσεων βρίσκεται βεβαίως η ακρίβεια, με επτά στα δέκα νοικοκυριά (72,4%) να δηλώνουν ότι οι αυξήσεις στα τρόφιμα τα υποχρεώνουν να περιορίζουν τις δαπάνες για άλλες ανάγκες και έξι στα δέκα (60%) να αναφέρουν ότι οι δαπάνες για τους λογαριασμούς του σπιτιού και τα είδη διατροφής συνεχίζουν να αυξάνονται. Για τον λόγο αυτό, τέσσερα στα δέκα νοικοκυριά μειώνουν τις εξόδους τους για ψυχαγωγία (41,9%) και για ρούχα – παπούτσια (39,2%). Παράλληλα, τρία στα δέκα νοικοκυριά δήλωσαν ότι καθυστερούν ή αδυνατούν να καλύψουν ιατρικά έξοδα (36,1%) και λογαριασμούς ρεύματος (28,2%), ενώ το 22,8% πως δυσκολεύεται ή καθυστερεί να πληρώσει δαπάνες θέρμανσης και το 10,5% έξοδα εκπαίδευσης.
Μέσα σε αυτή την οικονομική δυσπραγία επτά στα δέκα νοικοκυριά (69%) δήλωσαν ότι δεν βλέπουν φως στον ορίζοντα αν δεν αυξηθούν μισθοί και συντάξεις, ενώ πέντε στα δέκα ότι υποστηρίζουν την ενίσχυση των ελέγχων στην αγορά για τον περιορισμό της αισχροκέρδειας (52,7%) και τη μείωση της φορολογίας (45,9%).
Τέλος, περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά τα νοικοκυριά δήλωσαν ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν κάνει τίποτα το ουσιαστικό για να αντιμετωπίσει την ακρίβεια, με εννέα στα δέκα (86,8%) να χαρακτηρίζουν τα κυβερνητικά μέτρα ανεπαρκή ή μάλλον ανεπαρκή και τα υπόλοιπα (11%) να δηλώνουν σχετικά ή πλήρως ικανοποιημένα.

Στη στέγαση το 35% του εισοδήματος
Ενας από τους κύριους λόγους της οικονομικής ασφυξίας που βιώνουν τα νοικοκυριά είναι το πολύ υψηλό κόστος στέγασης στην Ελλάδα συγκριτικά με τους χαμηλούς μισθούς. Το πρόβλημα ξεκίνησε το 2021, όταν οι τιμές των ακινήτων και τα ενοίκια έπαιρναν την ανιούσα λόγω της Χρυσής Βίζας και του Αirbnb και παράλληλα ανέβαινε στα ύψη το κόστος του ρεύματος και της συντήρησης των κατοικιών, αλλά οι μισθοί έμεναν καθηλωμένοι. Επιδεινώθηκε δραματικά τα επόμενα δύο χρόνια, με αποτέλεσμα το 2023 τρία στα δέκα νοικοκυριά (28,5%) να δίνουν πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους –το υψηλότερο ποσοστό στην ΕΕ– για να μένουν σε ένα σπίτι… οπότε πώς να βγάλουν τον μήνα;
Βεβαίως οι μέσοι όροι είναι παραπλανητικοί. Για παράδειγμα, σύμφωνα με την Ενδιάμεση Εκθεση για την Οικονομία και την Απασχόληση 2024 του ΙΝΕ ΓΣΕΕ, πάνω από οκτώ στα δέκα νοικοκυριά (85,3% έναντι μέσου όρου 29,9% της ΕΕ2) του 20% των χαμηλότερων εισοδημάτων δίνει για στέγαση πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους, ενώ στο 20% των υψηλότερων εισοδημάτων μόνο ένα στα εκατό νοικοκυριά (1,2% έναντι 0,7% μέσου όρου της ΕΕ) δίνει για στέγαση πάνω από το 40% του εισοδήματός του. Συν τοις άλλοις, το μεγαλύτερο πρόβλημα έχουν οι ενοικιαστές, με τέσσερα στα δέκα νοικοκυριά (40,5%) που νοικιάζουν να πληρώνουν για κόστος στέγασης πάνω από το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός τους, ενώ από τα νοικοκυριά που διαμένουν σε δικό τους σπίτι πληρώνουν πάνω από 40% για έξοδα στέγασης τα δύο στα δέκα (23,5%).
Η κατάσταση μάλιστα χρόνο με τον χρόνο χειροτερεύει. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat, που δημοσιεύτηκαν τις αρχές Ιανουαρίου 2025, στις αστικές περιοχές της Ελλάδας το 31% των κατοίκων πληρώνει για στέγαση πάνω από το 40% του εισοδήματός του έναντι 10,6% του μέσου κοινοτικού όρου.
Κατά τη Eurostat λοιπόν τα νοικοκυριά στην Ελλάδα καταβάλλουν το 35,2% του εισοδήματός τους για στέγαση, το υψηλότερο ποσοστό στην ΕΕ, έναντι 19,7% του μέσου ευρωπαϊκού όρου. Ακολουθούν η Δανία με 25,9% και η Γερμανία με 25,2%. Το μικρότερο ποσοστό έχουν η Κύπρος με 11,6%, η Μάλτα με 12% και η Σλοβενία 13,8%. Στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου και στα Βαλκάνια (με εξαίρεση τη Βουλγαρία, όπου τα νοικοκυριά καταβάλλουν για δαπάνες στέγασης το 21,2% του εισοδήματός τους) τα ποσοστό είναι κατά μέσο όρο αρκετά χαμηλό, κάπου μεταξύ 11,5% και 19%. Μόνο η Ελλάδα κάνει –και σε αυτό– αρνητικό πρωταθλητισμό.

www.documentonews.gr

Τέσσερα ασυμβίβαστα και ένα σκάνδαλο, για τον πρόεδρο του ΕΟΔΑΣΑΑΜ

Πολιτικός φίλος της Ντόρας Μπακογιάννη - Επαγγελματικός συνεργάτης του πρώην προέδρου του ΟΣΕ και του δικηγορικού γραφείου που παρείχε νομικές συμβουλές στη Hellenic Train - Νομικός Σύμβουλος της Ρυθμιστικής Αρχής Σιδηροδρόμων (ΡΑΣ)

Newsroom
Ρεπορτάζ: Γιάννης Παναγιωτακόπουλος 

Μεγάλα ερωτήματα έχουν προκαλέσει τα ασυμβίβαστα που συγκεντρώνονται στο πρόσωπο του Χρήστου Θ. Παπαδημητρίου, ο οποίος είναι πρόεδρος του ΕΟΔΑΣΑΑΜ (Εθνικού Οργανισμού Διερεύνησης Αεροπορικών και Σιδηροδρομικών Ατυχημάτων και Ασφάλειας Μεταφορών), που την περασμένη Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου, παρουσίασε το πολυαναμενόμενο πόρισμα για το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών.
Τις αλγεινές εντυπώσεις που έχουν προκαλέσει οι συνεχείς αναφορές του ότι δεν υπάρχει πολιτική απόφαση για το μπάζωμα των Τεμπών, έρχονται να συμπληρώσουν οι αποκαλύψεις για ισχυρές πολιτικές φιλίες που διατηρούσε, τουλάχιστον μέχρι το πρόσφατο παρελθόν, με την αδελφή του πρωθυπουργού, νυν βουλευτή της ΝΔ και πρώην υπουργό Ντόρα Μπακογιάννη. Επιπλέον η επαγγελματική σχέση που διατηρούσε στο παρελθόν, με το δικηγορικό γραφείο του πρώην μεταβατικού προέδρου του ΟΣΕ, Γιάννου Γραμματίδη, έρχεται να προστεθεί στα ασυμβίβαστα που συγκεντρώνονται στο πρόσωπό του. Το ότι το δικηγορικό γραφείο του Γιάννου Γραμματίδη, με το οποίο διατηρούσε επαγγελματική σχέση ο Χρήστος Παπαδημητρίου, είχε αναλάβει στο παρελθόν υποθέσεις της Hellenic Train αποτελεί ένα τρίτο ασυμβίβαστο. Τέταρτο, το ότι ο ίδιος ο κ. Παπαδημητρίου ήταν Νoμικός Σύμβουλος της Ρυθμιστικής Αρχής Σιδηροδρόμων (ΡΑΣ).
Δηλαδή ο πολιτικός φίλος και συνεργάτης της Ντόρας Μπακογιάνη, τοποθετήθηκε από τον αδελφό της επικεφαλής του Οργανισμού που κλήθηκε να ελέγξει –μεταξύ των άλλων- και δύο εταιρείες, με τα στελέχη των οποίων διατηρούσε άμεσα ή έμμεσα στο παρελθόν, επαγγελματικές σχέσεις. Αλλά πιθανόν και την Αρχή της οποίας ήταν Νομικός Σύμβουλος. Το σκάνδαλο που συμπληρώνει τα παραπάνω τέσσερα ασυμβίβαστα, είναι ότι παρόλα αυτά, κρίθηκε ότι το εν λόγω πρόσωπο συμπληρώνει όλα τα εχέγγυα ανεξαρτησίας και ακεραιότητας που απαιτεί η θέση του προέδρου του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, ειδικά σε μία περίοδο που ο Οργανισμός καλείται να συντάξει το κομβικό πόρισμά του για το δυστύχημα των Τεμπών.

Το πόρισμα και τα ερωτήματα
Το πόρισμα του Εθνικού Οργανισμού Διερεύνησης, υπήρξε ένας κόλαφος για τις μέχρι τώρα επίσημες παραδοχές, σε όσα αφορούν στα αίτια της ανάφλεξης και της πυρκαγιάς που ακολούθησε την σύγκρουση των δύο τρένων, την τραγική νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου του 2023. Οι δε επισημάνσεις του για την τραγική εγκατάλειψη της σύμβασης 717 και του ελληνικού σιδηρόδρομου μέχρι και σήμερα, αποτελεί ένα επί πλέον ντοκουμέντο για τις διαχρονικές ευθύνες των κυβερνήσεων που έχουν διαχειριστεί την υπόθεση.
Όμως οι σιβυλλικές διατυπώσεις για άλλα κομβικά ζητήματα αλλά και η εμμονή να αθωωθούν –τουλάχιστον λεκτικά- τα πολιτικά πρόσωπα που κατηγορούνται για το μπάζωμα των Τεμπών, προκάλεσαν άσχημες εντυπώσεις.
Όσοι παρακολούθησαν τη συνέντευξη Τύπου του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, την περασμένη Πέμπτη, άκουσαν πολλές φορές τον κ. Παπαδημητρίου και άλλα στελέχη του οργανισμού να διευκρινίζουν ότι το πόρισμα της επιτροπής είναι τεχνικού χαρακτήρα και δεν υπεισέρχεται σε νομικά ζητήματα, τα οποία εξετάζονται από τις αρμόδιες ανακριτικές αρχές. Αυτή αποτελούσε μία σχεδόν μόνιμη απάντηση όταν τα ερωτήματα έφταναν στο σημείο των ευθυνών.
Όμως σε αντίφαση με την παραπάνω στάση, στο ζήτημα του μπαζώματος του χώρου του δυστυχήματος, ο κ. Παπαδημητρίου φρόντισε να «αθωώσει» πολλές φορές κατά τις τηλεοπτικές του εμφανίσεις, τον κ. Τριαντόπουλο, τον κ. Αγοραστό και την πολιτική ηγεσία, παρά το γεγονός του ότι οι πράξεις τους ελέγχονται από την δικαιοσύνη και έχει σχηματιστεί εναντίον τους σχετική δικογραφία, η οποία έχει διαβιβαστεί στην Βουλή και για την οποία συζητείται αυτή την εβδομάδα η σύσταση προανακριτικής επιτροπής.
Ελπίζουμε όλα τα παραπάνω να μην σχετίζονται με το πολιτικό και επαγγελματικό παρελθόν του κ. Παπαδημητρίου, το οποίο σας παρουσιάζουμε στη συνέχεια.

Φίλος και συνεργάτης της Ντόρας Μπακογιάννη
Ο πρόεδρος του ΕΟΔΑΣΑΑΜ φέρεται να ανδρώθηκε πολιτικά και κοινωνικά, εντός του θερμοκηπίου της «Αγίας Οικογένειας» των Χανίων, δηλαδή της οικογένειας Μητσοτάκη, με την οποία διατηρούσε πολύ καλές σχέσεις, τουλάχιστον μέχρι το πρόσφατο παρελθόν.
Ο ίδιος, πέραν των άλλων, είναι και συγγραφέας. Στην παρουσίαση του έβδομου βιβλίου του στο βιβλιοπωλείο IANOS, τον Μάιο του 2019, στο πάνελ βρισκόταν η Ντόρα Μπακογιάννη. «Μην τρομάξετε. Είναι ένα βιβλίο που αξίζει τον κόπο να διαβάσετε. Ο Χρήστος Παπαδημητρίου είναι φίλος και συνεργάτης μου. Από την πρώτη στιγμή που τον γνώρισα κατάλαβα ότι είναι άνθρωπος με ιδιαίτερες ευαισθησίες», ανέφερε προς το κοινό η αδελφή του πρωθυπουργού.
Ο ίδιος ανταπέδωσε τις φιλοφρονήσεις, αποκαλύπτοντας ότι η Ντόρα Μπακογιάννη είναι το πολιτικό του ίνδαλμα: «Η Ντόρα Μπακογιάννη είναι η πολιτικός που λάτρευα από μικρός», ανέφερε!
 
Ο διορισμός του ιδίου και του Γραμματίδη
Ο Χρήστος Παπαδημητρίου με βάση το βιογραφικό του Είναι Διδάκτορας Δημοσίου Δικαίου της Νομικής Σχολής Αθηνών και δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, απόφοιτος της Νομικής Σχολής Αθηνών και του Ινστιτούτου Ευρωπαϊκών Σπουδών του πανεπιστημίου των Βρυξελλών, στο οποίο πραγματοποίησε τις μεταπτυχιακές του σπουδές. Είναι «εξειδικευμένος σε θέματα ευρωπαϊκού, εμπορικού, τραπεζικού δικαίου».
Τον Σεπτέμβριο του 2023 τοποθετήθηκε στη θέση του αναπληρωτή προέδρου του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, με τομέα της ευθύνης του τα σιδηροδρομικά ατυχήματα. Λίγους μήνες αργότερα, τον Απρίλιο του 2024, τοποθετείται ως μεταβατικός πρόεδρος του ΟΣΕ ο Γιάννος Γραμματίδης, δικηγόρος και αυτός, που διατηρεί το δικηγορικό γραφείο «Mπαχάς-Γραμματίδης και Συνεργάτες».
Δεν ήταν η πρώτη φορά που οι δύο τους συναντιόντουσαν. Ο κ. Γραμματίδης ήταν πρώην «αφεντικό» του κυρίου Παπαδημητρίου, όπως αποκάλυψαν τότε στο datajournalists.co.uk, οι συνάδελφοι Άρης Χατζηγεωργίου και Βαγγέλης Τριάντης, τον Ιούνιο του 2024.
Ο κ. Παπαδημητρίου είχε συνεργαστεί επαγγελματικά με το δικηγορικό γραφείο του κ. Γραμματίδη, από το 2015 και τουλάχιστον μέχρι το 2022. Τώρα η «μοίρα» τον είχε φέρει να είναι αναπληρωτής πρόεδρος ενός οργανισμού που θα ελέγχει την εταιρεία στην οποία το πρώην «αφεντικό» του είναι μεταβατικός πρόεδρος, δηλαδή τον ΟΣΕ…
Επιπλέον το δικηγορικό γραφείο του κ. Γραμματίδη, παρείχε στο παρελθόν νομικές συμβουλές στη Hellenic Train. Δεν γνωρίζουμε ακόμα αν σε αυτές είχε εμπλακεί ο κ. Παπαδημητρίου. Όμως ήδη μαζεύονται πολλά ασυμβίβαστα. Θέλετε ένα ακόμα;

Νομικός Σύμβουλος της Ρυθμιστικής Αρχής Σιδηροδρόμων (ΡΑΣ)
Ο Χρήστος Παπαδημητρίου, σύμφωνα με το βιογραφικό του, από το Μάρτιο του 2016 ήταν Νoμικός Σύμβουλος της Ρυθμιστικής Αρχής Σιδηροδρόμων (ΡΑΣ) για διάφορα θέματα ανταγωνισμού, ευρωπαϊκού, δημοσίου και εμπορικού δικαίου, όπως συμβάσεις προμηθειών, συμβάσεις factoring, franchising κτλ.
Πιθανόν αυτό το κομμάτι του βιογραφικού του να ήταν αρκετό για να θεωρηθεί υποψήφιος για κάποια αρχή που έχει σχέση με τους σιδηρόδρομους, πλην όμως ο ΕΟΔΑΣΑΑΜ, ειδικά για την υπόθεση των Τεμπών, καλείται να ελέγξει και την ΡΑΣ, εκτός κι αν ένας τέτοιος έλεγχος εκφεύγει των υποχρεώσεών του, πράγμα που γεννάει άλλα ερωτήματα.
Σε κάθε περίπτωση, τα ασυμβίβαστα είναι αρκετά. Θα αρκούσε μόνο ένα, για να αποτελεί σκάνδαλο ο διορισμός του κ. Παπαδημητρίου στη θέση του αναπληρωτή προέδρου του ΕΟΔΑΣΑΑΜ. Μετά μάλιστα την πρόσφατη περίεργη παραίτηση του Αθανάσιου Μπίνη, τοποθετήθηκε στη θέση του προέδρου.
Ας ελπίσουμε ότι ο Χρήστος Παπαδημητρίου έχει να δώσει πειστικές απαντήσεις, διότι ο ρόλος του στην διαλεύκανση μιας υπόθεσης που αποτελεί συλλογικό άγος, όπως και ο ίδιος παραδέχθηκε, είναι κομβική.

www.zougla.gr

Η φωτογραφία που έκανε τον Νίκο Πλακιά να γράψει «Θέλω να πω σε αυτή την κοπέλα ότι πλέον είναι κόρη μου»

Νίκος Πλακιάς: Δεν θα πω τίποτα μα τίποτα για ότι έγινε σήμερα. Σε όλη την ΕΛΛΑΔΑ σε όλο τον κόσμο. Θέλω μόνο να δω αυτό το κορίτσι. Να το αγκαλιάσω και να του πω ότι πλέον είναι η κόρη μου.

Plakiasnikosστο X

www.iefimerida.gr

Ντράπηκε και η ντροπή με το μήνυμα Μητσοτάκη για τα Τέμπη

ΕΦΣΥΝ

Σε πανικό βρίσκεται ο στριμωγμένος πλέον Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος έστω και την τελευταία στιγμή, λίγο πριν ξεκινήσουν τα μεγάλα συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα, επιχειρεί με επικοινωνιακά τεχνάσματα και μια κίβδηλη συμπόνοια να επαναλάβει το αφήγημα της κυβέρνησής του.

Ειδικότερα, σε μήνυμά του στα social media αναφορικά με την ημέρα που συμπληρώνονται δύο χρόνια από το έγκλημα των Τεμπών, ο πρωθυπουργός «συμπαραστέκεται» στις οικογένειες των 57 θυμάτων «αλλά και όσους επέζησαν από αυτό το δυστύχημα, έχοντας για πάντα μέσα τους την πληγή της ανάμνησής του».
Δεν φάνηκε να τον αγγίζουν καθόλου οι νέες αποκαλύψεις που «ξεσκεπάζουν» την διαχείριση της κυβέρνησης, όσον αφορά στο πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, σύμφωνα με το οποίο υπήρξε άγνωστο καύσιμο που προκάλεσε την πυρόσφαιρα τη μέρα της τραγωδίας, το είδος του οποίου δεν μπορεί να εξακριβωθεί ακριβώς διότι χάθηκαν στοιχεία από το μπάζωμα.
Ο ίδιος συνέχισε με ψέματα λέγοντας πως «εκείνο το βράδυ, είδαμε το πιο άσχημο πρόσωπο της χώρας στον εθνικό καθρέφτη».
«Μοιραία ανθρώπινα λάθη ενώθηκαν με χρόνιες ανεπάρκειες του κράτους και εκτροχίασαν βίαια τις βεβαιότητές μας», είπε ο ανάλγητος πρωθυπουργός.
Ενώ, βρισκόμενος σε πανικό «προειδοποιεί» όλη τη χώρα που διαδηλώνει σήμερα για να αποδοθεί Δικαιοσύνη και να τιμωρηθούν οι πραγματικοί ένοχοι, ότι το έγκλημα των Τεμπών «δεν πρέπει να γίνει όπλο για να πληγωθεί η εσωτερική σύμπνοια και η σταθερή πορεία της πατρίδας».

www.efsyn.gr

ΥΓ του blog: ….αλήθεια διαβάζει αυτά που του γράφουν οι λογογράφοι του, έχει συναίσθηση της πραγματικότητας, περνά τους πολίτες της χώρας  υπηκόους του που ότι τους πει ο μεγάλος Μανιτού ηγέτης, που σπούδασε και στο Harvard, τα χάφτουν και τα πιστεύουν; …..αλήθεια ποιος είναι πράγματι το βαθύ κράτος της χώρας που πολεμά; ...μα αν δεν είναι η οικογένεια που δημιούργησε, η οικογένεια που προέρχεται και μας διαφεντεύει από το 1946, το κόμμα του που μας κυβέρνησε τα μισά χρόνια της μεταπολίτευσης, το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ που γέμισε την κυβέρνηση του, το συνεταιριστικό ΠΑΣΟΚ που συγκυβέρνησαν και τον διόρισε στην ΕΤΕ;….. μήπως τα 4,5 χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ που  του όρισαν μαζί με τους εταίρους μας της Εσπερίας πως θα μας κυβερνήσει αποτελούν το βαθύ κράτος που πρέπει να δώσει μάχες για να το διορθώσει; ……αλήθεια οι μάχες που έχει να δώσει είναι οι διορισμοί του σταθμάρχη και των κολλητών του συστήματος, ο ορισμός των 'ανεξάρτητων' επιτροπών με τσιράκια της πολιτικής εξουσίας κι ο έλεγχος της δικαιοσύνης, η προτροπή να ορίζει αρεστούς εφέτες στην διαλεύκανση των υποθέσεων, τα φανερά ψέματα που μας σερβίρουν καθημερινά, η άρνηση του πολιτικού συστήματος, λες κι είναι φεουδαρχία, να λογοδοτεί, οι αθωώσεις όλων των σκανδάλων, διευκρινισμένων κι αδιευκρίνιστων, το τάισμα των ΜΜΕ και των ολιγαρχών της χώρας, η μετατροπή της χώρας σε Κολομβία της Ευρώπης μαζί την ακραία φτωχοποίηση της και μια σειρά άλλα χωρίς τέλος …. έλεος πια… αν πιστεύει ότι οι έλληνες πείθονται απ’ όλα αυτά γελιέται… αν δεν κατανοεί ότι μας εξαπάτα το πρόβλημα δεν είναι πολιτικό αλλά πρόβλημα της νοητικής του κατάστασης…

Μαρία Καρυστιανού: Ελπίδα...

Γιωργος Λακοπουλος

Ο Μιραμπό έλεγε «όταν οι πολλοί έχουν άδικο, οι πολλοί έχουν δίκιο». Τα συλλαλητήρια της 28ης Φεβρουαρίου αποστόμωσαν όσους είχαν προσπαθήσει να τα αποδυναμώσουν, ως συναισθηματικές συνάξεις παραπλανηθέντων...
Όσοι έχουν γνώση των συγκεντρώσεων στον μισό αιώνα της Μεταπολίτευσης, βεβαιώνουν ότι η συγκέντρωση στο Σύνταγμα ήταν η μεγαλύτερη. Αν προστεθούν οι άλλες 250, μιλάμε για παλλαϊκή κινητοποίηση.
Μετά τα επεισόδια που αμαύρωσαν την επέτειο, σε καμιά ευρωπαϊκή χώρα δεν θα μπορούσε σταθεί ο υπουργός που είχε την ευθύνη της περιφρούρησης. Τα πεδία μάχης ήταν ο ορισμός της προβοκάτσιας και η επιτομή της ανοχής τους από την Αστυνομία.
Ταυτόχρονα ήταν η προέκταση του κλίματος που επιχείρησαν να διαμορφώσουν κυβερνητικά στελέχη και κάποιοι δημοσιογράφοι -σαν αυτοεκπληρούμενες προφητείες. Κακό της κεφαλής τους… Όταν η καλύτερα επιτηρουμένη συγκέντρωση, εξελίσσεται σε πεδίο ασυδοσίας των κουκουλοφόρων, είτε δεν υπάρχει Αστυνομία, είτε είναι κέλυφος του παρακράτους, που έδρασε χωρίς κανένα βαθμό δυσκολίας. Ούτε καν τη Βουλή δεν ήταν ικανοί να προστατεύσουν οι «φύλακες».
Αν στις συσκέψεις κορυφής του κυβερνητικού πυρήνα σχεδίαζαν πως τα επεισόδια θα αλλάξουν το talk of the town, τις πρώτες ώρες μετά το συλλαλητήριο, το πέτυχαν.
Αλλά το μήνυμα «η συμμετοχή σε διαδηλώσεις κοστίζει», δεν πέρασε. Απλώς πέτυχαν να φανούν ανίκανοι να εγγυηθούν την ασφάλεια πολιτών που διαδηλώνουν ειρηνικά.

Τα μηνύματα την συλλαλητηρίων πέρασαν
Πέρασαν όμως τα μηνύματα των συλλαλητηρίων. Όσοι συνέρρευσαν στο Σύνταγμα είχαν συναίσθηση συμμετοχής σε πολιτική δραστηριότητα. Η αξίωση για Δικαιοσύνη σε μια τραγωδία, αναδύει το συλλογικό πρόταγμα να αλλάξουν τα πράγματα, προς το καλύτερο.
Χωρίς εμπλοκή κομμάτων, χωρίς διάθεση πριμοδότησης της μιας ή της άλλης ηγεσίας, οι διαδηλωτές έδειξαν ότι «είμαστε ακόμη ζωντανοί -ως πολίτες».
Όσοι μιλούσαν για «τέλος της πολιτικής» διαψεύδονται: το ζητούμενο ήταν περισσότερη πολιτική. Με επιστροφή ιδεών και αξιών, που κινούν τις κοινωνίες προς το μέλλον τους.
Όσοι διαπίστωναν μηδενική διάθεση αγωνιστικότητας, καταπίνουν τα λόγια τους , από την μαζική και μαχητική συνύπαρξη ηλικιών, φρονημάτων, προελεύσεων, κοινωνικής υπόστασης. Με κοινό παρονομαστή τη βούληση να υποχωρήσει ο κομματισμός, ο κρατικός αυταρχισμός και η ιδιοτέλεια των συμφερόντων.

Η κυβέρνηση ηττήθηκε και από τον εαυτό της
Η μεγάλη συμμετοχή απέδειξε ότι τα κόμματα -που δεν μπορούν να κινητοποιήσουν ούτε τον σκληρό πυρήνα τους- είναι πλέον κουφάρια.
Η ενοχική κυβερνητική αναλγησία από τη μια και η περιθωριοποίηση των κομματικών μηχανισμών της αντιπολίτευσης από την άλλη, έδειξαν ότι το πολιτικό σύστημα είναι πλέον τυμπανιαίο πτώμα.
Θα τεθεί στην υπηρεσία του λαού, αν τα κόμματα -ως θεσμοί λειτουργίας του Κοινοβουλευτισμού- ξαναγίνουν ανώτερη μορφή οργάνωσης της κοινωνίας.
Η 28η Φεβρουαρίου καταγράφεται ως τομή στη νεότερη πολιτική ιστορία. Η κυβέρνηση ηττήθηκε και από τον εαυτό της: πρώτα απέτυχε να περιορίσει το εύρος των κινητοποιήσεων, μετά να τις ιδιοποιηθεί, και τελικά να αποτρέψει την προβοκάτσια των μολότοφ.
Κερδισμένη βγαίνει η αληθής έννοια της πολιτικής: η αξία της λαϊκής κινητοποίησης, οσάκις οι θεσμοί αδυνατούν να λειτουργήσουν υπέρ της κοινωνίας και του συμφέροντος της χώρας.
Ουδείς θα διαφωνήσει ότι αυτό το φαινόμενο διαμορφώθηκε με το κουράγιο, το σθένος, την αποφασιστικότητα -και το φωτεινό ύφος και ήθος- της Μαρίας Καρυστιανού. Δεν θρηνεί μόνο την κόρη που έχασε –μάχεται για υπέρτερες αξίες ζωής και κοινωνικής οργάνωσης.
Ότι μια γυναίκα, καταφέρνει να κλονίσει το σύστημα εμπνέοντας αγωνιστικά την κοινωνία, δείχνει ότι υπάρχει ελπίδα…

ieidiseis.gr

Το πόρισμα που ξεγύμνωσε τα ψέματα...

Kώστας Γιαννακίδης

Το πόρισμα του Εθνικού Οργανισμού για τη διερεύνηση των ατυχημάτων θα μπορούσε να μπει και στα σχολικά βιβλία Ιστορίας. Διότι περιγράφει με τον πλέον εύγλωττο τρόπο αυτό που είναι η πατρίδα μας ή, τέλος πάντων, το κράτος που τη διοικεί και δη το επιτελικό.
Αλλά δυστυχώς το πόρισμα δεν λέει μόνο αυτό. Περιγράφει την ανεπάρκεια, την αδιαφορία και τη σκανδαλώδη αμεριμνησία του πολιτικού προσωπικού...
Εξηγεί πώς οι πολιτικοί μπορούν να πουν ψέματα απερίφραστα και με περίσσιο θράσος ακόμα και πάνω από πτώματα. Και εξηγεί στον απλό πολίτη ότι δικαίως έχει πολλούς λόγους για να μην εμπιστεύεται το κράτος, τους διοικούντες και τους εποπτεύοντες θεσμούς.
Είναι ένα πόρισμα κόλαφος προς την κυβέρνηση. Διότι δεν νοείται κυβέρνηση που μαθαίνει, μετά από έξι χρόνια στην εξουσία, ότι υπάρχουν χρόνιες και επικίνδυνες παθογένειες στον σιδηρόδρομο. Και από αυτές τις παθογένειες προέκυψε το ανθρώπινο λάθος. Είναι δε να απορείς πώς, όλα αυτά τα χρόνια, υπήρξε μόνο ένα τόσο μεγάλο και τόσο τραγικό λάθος.
Αυτά που περιγράφει η έκθεση μας λένε ότι δεν έχουμε σιδηρόδρομο, αλλά roller coaster. Kαι τώρα αναρωτιέσαι αν όλα αυτά τα γνώριζε ο Κώστας Καραμανλής όταν διαβεβαίωνε, ψευδώς, ότι ο σιδηρόδρομος είναι ασφαλής. Διότι αν δεν τα γνώριζε ήταν ακατάλληλος. Αν τα γνώριζε, είναι ψεύτης με εγκληματική διάσταση. Κατά τα λοιπά, ο υπουργός Υγείας μας λέει ότι ο Κώστας Καραμανλής είναι θύμα κανιβαλισμού. Αλλά οι δικές του σάρκες είναι μια χαρά, στη θέση τους. Των επιβατών δεν είναι.
Ναι, φυσικά, καμία αντίρρηση, να πάμε ακόμα πιο πίσω, στα χρόνια του Χρήστου Σπίρτζη. Μόνο που, εν προκειμένω, το ανάθεμα δεν μπορεί να είναι το ίδιο. Το δυστύχημα έγινε λίγο πριν η κυβέρνηση των αρίστων και του επιτελικού κράτους συμπληρώσει τετραετία. Αν ο σιδηρόδρομος ήταν (και είναι) ροντέο, ας τον έκλειναν αν έβλεπαν ότι αδυνατούν να διασφαλίσουν την ορθή λειτουργία του.
Οσοι έχουν διαβάσει τη δικογραφία που πήγε στη Βουλή για το μπάζωμα, δηλαδή τη «μη ιεροποίηση του χώρου», όπως ειπώθηκε κατά την παρουσίαση του πορίσματος, διαπίστωσαν ένα μπάχαλο μεταξύ υπηρεσιών και αρμοδίων. Αλλά ακόμα και αν δεν στοιχειοθετηθεί και αποδειχθεί πολιτική εντολή για αλλοίωση του χώρου, υφίσταται μέγιστη πολιτική ευθύνη για την ανοργανωσιά των υπηρεσιών. Εννοείται ότι όσοι λοιδορούσαν αυτούς που μιλούσαν για μπάζωμα, τώρα ελέγχονται, τουλάχιστον, για την αυθάδεια τους -διαβάστε σχετικά τι γράφει ο Μάνος Χωριανόπουλος για τον Γιώργο Φλωρίδη.

Και τέλος, είναι το «άγνωστο καύσιμο» που προκάλεσε την πυρόσφαιρα και κόστισε τη ζωή σε πέντε ως επτά ανθρώπους. Το πιθανότερο είναι να μην πάρουμε ποτέ απόλυτη απάντηση για τη φύση του καυσίμου -ο χώρος αλλοιώθηκε, τα δείγματα «νοθεύτηκαν». Και επειδή υπάρχει η εκτίμηση (Hellenic Train) ότι η έκρηξη δεν προκλήθηκε από καύσιμη ύλη, θα κυκλοφορήσουν σενάρια που θα βολεύουν κάθε ενδιαφερόμενο. Εν αναμονή και του πορίσματος από το Πολυτεχνείο, η θεωρία για ξυλόλιο (που υποστηρίζει και η έρευνα της Γάνδης) ισχυροποιείται. Το ποιος και γιατί να το μετέφερε, αν το μετέφερε, θα μείνει να αιωρείται ως αναπάντητο ερώτημα.
Το πόρισμα Εθνικού Οργανισμού θα μπορούσε να τοποθετηθεί δίπλα στις αφίσες για τις συγκεντρώσεις της Παρασκευής. Διότι τεκμηριώνει με επιστημονική συνέπεια το δίκαιο της διαμαρτυρίας. Και, εν τέλει, δικαιώνει όσους μιλούσαν εξ αρχής για έγκλημα...

Πηγή: news247.gr

Πρώτη Μαρτίου

Στη μνήμη όσων χάθηκαν άδικα

Μουσική:  Μάνος Σιμιτσής, Στίχοι: Μανώλης Χυδεριώτης

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ 

....με την λύπη να μη βρίσκει δικαίωση και με την  προσδοκία ότι ο γίγας λαός ξυπνάει....

Η ανάγκη σήμερα γίνεται ιστορία

Η Ντάμα

Το πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ αποκαλύπτει τα ψέματα της χειρότερης κυβέρνησης της Μεταπολίτευσης σχετικά με το τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών που κόστισε τη ζωή 57 ανθρώπων. Πλέον είναι και με τη βούλα δακτυλοδεικτούμενοι και κατηγορούμενοι.Ούτε θεωρίες συνομωσίας, ούτε ψεκασμένοι, ούτε τίποτα. Μόνο συγκάλυψη...Thomas Mavrofides 🇵🇸στο X

*** Ο Χρήστος Παπαδημητρίου, Πρόεδρος Σιδηροδρομικού Τομέα ΕΟΔΑΣΑΑΜ, έκανε εκτίμηση για «πτητικό εύφλεκτο υγρό τουλάχιστον 2,5 τόνων», ενώ ο καθηγητής Κωνσταντόπουλος τόνισε πως «Η μεγάλη πύρινη σφαίρα στο σιδηροδρομικό ατύχημα στα Τέμπη, η οποία εμφανίστηκε μέσα σε 0,5 δευτερόλεπτο από τη σύγκρουση των συρμών δεν μπορεί να αποδοθεί στο λάδι των μετασχηματιστών (PDMS) το οποίο αν και είναι εύφλεκτο σε αρκετά υψηλές θερμοκρασίες (> 400) δεν θα μπορούσε – για λόγους κινητικής της αντίδρασης – να αναφλεγεί στο περιβάλλον που επικρατούσε». omg3lolzστο X

*** Στη σελίδα 104 κάνει σαφώς νύξη σε ίχνη ξυλολίου. Ότι υπήρχαν δύο γραμμές υπολειμμάτων από καύσιμα και ότι τα έλαια σιλικόνης, παρά τα όσα έλεγαν τα «παπαγαλάκια», δεν είναι ικανά να προκαλέσουν την πυρόσφαιρα. Pasok Orthodoxoστο X

*** Ο πρόεδρος της επιτροπής είπε ότι αν δεν είχαν γίνει οι παρεμβάσεις στον τόπο του δυστυχήματος θα είχαν καλύτερη άποψη για τον παράγοντα που δημιούργησε την πυρόσφαιρα. «Η μη ιεροποίηση του χώρου του δυστυχήματος οδήγησε στην απώλεια στοιχείων». Εν ολίγοις ότι αν δεν είχαν αλλοιώσει τον χώρο δεν θα είχαν χαθεί στοιχεία. Και εδώ ακριβώς δημιουργείται η ερώτηση; Θα αποδοθούν σε κάποιον ποινικές ευθύνες για το «μπάζωμα»;  

*** Ο Γιώργος Φλώριδης που έλεγε ότι όσοι (πολιτικοί) μιλούν για «μπαζώματα» είναι «για τα μπάζα» παραμένει, εννοείται, υπουργός. omg3lolzστο X

*** Το πόρισμα δικαιώνει τους συγγενείς των θυμάτων που φώναζαν για την αιτία της πυρόσφαιρας. Όλοι εσείς που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο τους βάλατε στο στόχαστρο ως «ψεκασμένους» ως «ακαταλόγιστους» τους οφείλετε μια συγγνώμη αν θέλετε να λέγεστε άνθρωποι. Εμείς οι υπόλοιποι οφείλουμε, σήμερα, να δώσουμε το «παρών» στις συγκεντρώσεις που γίνονται ανά την Ελλάδα. Έχουμε ηθική υποχρέωση να είμαστε σύμμαχοι της τιτάνιας προσπάθειάς τους για την ανάδειξη της αλήθειας και της δικαίωσης των ανθρώπων που έχασαν.

*** Τα τρένα επιτρέπεται να πηγαίνουν με μέγιστη ταχύτητα 160 χλμ παρά την απουσία σηματοδότησης ή με τα μισά φανάρια «κόκκινα». Αυτό πώς λέγεται αν συμπεριληφθεί σε δικογραφία; Για να καταλάβετε την επικινδυνότητα, στη Γερμανία αν δεν υπάρχει σηματοδότηση σε κάποιο σημείο της σιδηροδρομικής γραμμής το όριο είναι 80 χλμ. Areti Athanasiouστο X

*** Ένα σημαντικό συμπέρασμα, πέρα από το «μπάζωμα» και τη πιθανή ύπαρξη εύφλεκτου υλικού, αφορά και την αποτυχία των ΜΜΕ. Περισσότερο τους ένοιαζε τι φοράει η Μαρία Καρυστιανού και τι περιουσία είχαν οι γονείς των θυμάτων παρά για την ασφάλεια των σιδηροδρόμων. Αυτά είναι τα αποτελέσματα των Πετσωμένων δώρων. Niko Efstathiouστο X

*** Και εδώ ακριβώς τίθεται ένα άλλο ερώτημα, προφανώς ρητορικό. Όλοι αυτοί οι δημοσιογράφοι που έβγαζαν «λάδι» την κυβέρνηση, πώς αισθάνονται μετά το πόρισμα; Είπαμε ρητορικό είναι το ερώτημα... pidyoστο X

*** Αν όλο αυτό που ζήσαμε και ζούμε ήταν τραγούδι θα ήταν το «Ζωή Χαμένη», σε στίχους του Κώστα Βαξεβάνη, μουσικής του Ανδρέα Κατιγιάννη και ερμηνεία της Ιουλίας Καραπατάκη. Το τραγούδι γράφτηκε στο πλαίσιο του ντοκιμαντέρ «IC62» του Κώστα Βαξεβάνη, το οποίο σύντομα θα είναι στον «αέρα». Ακούστε το αν δεν το έχετε ήδη ακούσει. Kostas.Vaxevanisστο X

documentonews.gr

Ο Ντόναλντ Τραμπ και η ΑΟΖ της Ελλάδας: Απαιτείται η θέσπιση μιας οριοθετημένης ΑΟΖ ανάμεσα στην Αθήνα και τη Λευκωσία που θα είναι, ταυτόχρονα, και της Ε.Ε.

του καθηγητή Θεόδωρου Καρυώτη
Ουάσιγκτον, Ηνωμένες Πολιτείες

Κάτι θα πάει στραβά στις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, αλλά ελάχιστοι στην Αθήνα αντιλαμβάνονται τι ακριβώς συμβαίνει, ενώ οι Αμερικανοί μας  θεωρούν τόσο δεδομένους, που δεν ανησυχούν.
Η Μεσόγειος, σήμερα, είναι η μία από τις πλέον έκρυθμες περιοχές στον πλανήτη Γη και οι εξελίξεις στο τομέα της ενέργειας δημιουργούν περισσότερα γεωπολιτικά προβλήματα. Βέβαια, η τραγωδία είναι ότι στην περιοχή βρίσκεται και η Τουρκία που παραβιάζει, για μεγάλο χρονικό διάστημα το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), όπως ακριβώς πράττουν και οι Κινέζοι στην Σινική Θάλασσα.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες όμως εφαρμόζοντας δύο μέτρα και δύο σταθμά καυτηριάζουν μεν τις παρανομίες των Κινέζων, αλλά αρνούνται να  κάνουν το ίδιο με τις παρανομίες των Τούρκων.
Όταν ο Ελληνισμός παραπονείται για την προτίμηση των ΗΠΑ προς την Τουρκία, οι Αμερικανοί δηλώνουν ότι δεν έχουν φίλους και εχθρούς αλλά συμφέροντα. Έτσι εξηγούν την προτίμησή τους προς την Τουρκία έναντι της Ελλάδας. Το επιχείρημα που ακούω, για δεκαετίες, στην Ουάσιγκτον είναι:
«Κοιτάχτε τον γεωπολιτικό χάρτη της περιοχής. Η Τουρκία έχει μια τεράστια έκταση, ενώ εσείς υστερείτε καταφανώς έναντι της Τουρκίας». Σιωπούν όμως, όταν τους επισημαίνουμε ότι το Ισραήλ είναι πολύ μικρότερο της Ελλάδας, από πλευράς έκτασης και πληθυσμού.

Το Αμερικανικό Σχέδιο
Η ανάληψη της εξουσίας  εκ νέου από τον Ντόναλντ Τραμπ αποτελεί μια πρόκληση για την πατρίδα μας. Ο πρόεδρος Τραμπ θέλει την Γροιλανδία, την Γάζα, τις σπάνιες γαίες της Ουκρανίας και σίγουρα έχει και άλλες περιοχές στο μυαλό του. Η Σούδα και η Αλεξανδρούπολη δεν είναι αρκετές για αυτόν στην Ανατολική Μεσόγειο.
Το αμερικανικό σχέδιο δεν είναι πλέον καθόλου μυστικό. Οι Αμερικανοί επιθυμούν, όπως το αποκαλούν, ένα «package deal» που να περιλαμβάνει την συνεκμετάλλευση ή συνδιαχείριση των υδρογονανθράκων της Κύπρου, της Ελλάδας και της Τουρκίας. Το πρόβλημα με αυτή την συνεκμετάλλευση είναι ότι η Κύπρος και η Ελλάδα θα υποχρεωθούν να μοιράσουν τον πλούτο των υδρογονανθράκων τους με μια χώρα που δεν διαθέτει υδρογονάνθρακες στις θάλασσές της.
Από το 1923 οι Τούρκοι πάντοτε θεωρούσαν ότι είχαν μεγάλες ακτές, αλλά δεν διέθεταν μεγάλη θάλασσα και μετά το 1982 με την UNCLOS συνειδητοποίησαν ότι η θάλασσά τους περιορίστηκε και άλλο. Έτσι άρχισαν έναν επικίνδυνο ρητορικό πόλεμο, εκτός δύο θερμών εξαιρέσεων (1987 και 1996), αλλά από το 2018 προβάλλουν πλέον παρανοϊκές απαιτήσεις, που σίγουρα θα συνεχιστούν και στο μέλλον.
Ο Τραμπ με τις ακραίες θέσεις του, την φιλία του με τον Πούτιν, την αμφιλεγόμενη σχέση του με τον Ερντογάν και τη δέσμευσή του στην προστασία του Ισραήλ θέλει να διευθετήσει τα προβλήματα της Ανατολικής Μεσογείου επιβάλλοντας την δική του λύση.
Ο μόνος τρόπος για να ακυρώσει η Ελλάδα τα σχέδια αυτά είναι, άμεσα και πριν είναι πολύ αργά, να προβεί σε οριοθέτηση της ΑΟΖ της με αυτή της Κύπρου βάσει της μέσης γραμμής, σύμφωνα με τις προβλέψεις της UNCLOS, που θα δίνει πλήρη επήρεια στην νήσο Στρογγύλη, με αποτέλεσμα η Τουρκία να μην διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο και φυσικά ούτε με την Λιβύη.

Η ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου

Πηγή: Θεόδωρος Καρυώτης, Η ΑΟΖ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, Αθήνα: Εκδόσεις Λιβάνη 2014.

Πέρασαν 40 χρόνια από την δημιουργία της κυπριακής ΑΟΖ, από τον αείμνηστο Τάσο Παπαδόπουλο και τώρα γίνεται σαφές ότι η μη οριοθέτηση των ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου ήταν αποτέλεσμα αμερικανικής επιθυμίας και όχι πρωτοβουλία των ελληνικών κυβερνήσεων.
Οι Αμερικανοί από τον Λευκό Οίκο, το State Department και το Πεντάγωνο, υποστηρίζουν ότι μια τέτοια οριοθέτηση θα προκαλέσει ένα δεύτερο casus belli της Τουρκίας και θέλουν, πάση θυσία, να μην υλοποιηθεί. Επιπλέον, οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι η Τουρκία έχει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο!
Παρακολουθώντας τις τελευταίες κινήσεις των Αμερικανών στην Ουάσιγκτον, προκύπτει ότι ενδιαφέρονται να λύσουν μια για πάντα την ελληνοτουρκική διαφορά.
Σε περίπτωση πολεμικής σύγκρουσης είναι διατεθειμένοι να παρέμβουν άμεσα, ώστε η σύρραξη να μη διαρκέσει πάνω από δύο ημέρες και στη συνέχεια οι εμπόλεμοι να συρθούν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με στόχο την συνδιαχείριση, δηλαδή το μοίρασμα των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο, που θα περιλαμβάνει όχι μόνο την Ελλάδα και την Τουρκία αλλά και την Κύπρο.
Η Ελλάδα επέκτεινε τα χωρικά της ύδατα από 3 ν.μ. σε 6 ν.μ. τον Σεπτέμβρη του 1936, αλλά από τότε κόλλησε σε αυτό το εύρος στο Αιγαίο, ενώ σήμερα, όλα τα παράκτια κράτη του πλανήτη μας, διαθέτουν 12 ν.μ.
Με τα σημερινά δεδομένα των 6 ν.μ. η πατρίδα μας διαθέτει τον έλεγχο στο 43,5% του Αιγαίου Πελάγους, ενώ η Τουρκία έχει τον έλεγχο στο 7,5% και η ανοιχτή θάλασσα καταλαμβάνει το 49%. Εάν τα χωρικά ύδατα των δύο κρατών φτάσουν τα 12 ν.μ., τότε το 71,5% θα ανήκει στην ελληνική κυριαρχία και μόνο το 8,7% στην τουρκική.

Το Σχέδιο Άτσεσον
Οι Αμερικανοί, πριν σκεφθούν για συνεκμετάλλευση, είχαν προτείνει κάτι άλλο, το περίφημο Σχέδιο Άτσεσον του 1964. Στο αρχικό σχέδιο, η Κύπρος θα παραχωρείτο ολόκληρη στην Ελλάδα εκτός της Καρπασίας, όπου θα εγκαθίστατο μια στρατιωτική βάση της Τουρκίας παρόμοια με τις Βρετανικές βάσεις στο νησί, χωρίς χρονικά όρια. Παράλληλα το Καστελόριζο θα παραχωρείτο στην Τουρκία.
Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος απέρριψε αμέσως αυτό το σχέδιο όπως και ο τότε Πρωθυπουργός της Ελλάδας Γεώργιος Παπανδρέου. Όταν δει κανείς στον χάρτη πόσο μικρό είναι το Καστελόριζο, εύκολα θα αντιληφθεί ότι η Τουρκία δεν επιθυμούσε μια τέτοια ανταλλαγή, αλλά ούτε και η Ελλάδα θα εδέχετο να παραδώσει ελληνικό έδαφος, όσο μικρό και να ήταν αυτό.
Ο  Άτσεσον όμως είχε κάτι άλλο στο μυαλό του. Οι Αμερικανοί, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, γνώριζαν την αξία των υδρογονανθράκων και είχαν αρχίσει μυστικές έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο για την καταγραφή του μεγάλου ορυκτού πλούτου της περιοχής.
Τότε βέβαια υπήρχε μόνο η έννοια της υφαλοκρηπίδας, αλλά οι Αμερικανοί γνώριζαν ότι και τα νησιά διαθέτουν υφαλοκρηπίδα. Έτσι σήμερα ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο θα ανήκε στην Τουρκία, εάν αυτή είχε δεχθεί την παραχώρηση του Καστελόριζου. Έτσι οι Αμερικανοί θα είχαν λύσει τότε την ελληνοτουρκική διαφορά μια για πάντα.
Τώρα όμως επανέρχονται αποφασισμένοι να αφαιρέσουν οριστικά το «καρκίνωμα», όπως αποκαλούν στην Ουάσιγκτον το ελληνοτουρκικό πρόβλημα, αφού είναι πεπεισμένοι ότι οι δύο λαοί αποκλείεται να τα βρουν μεταξύ τους.
Ένα άλλο στοιχείο, στο οποίο δεν έχουμε δώσει την αρμόζουσα προσοχή είναι ότι οι Αμερικανοί πιστεύουν ότι το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δεν μπορεί να επιλύσει την ελληνοτουρκική διαφορά. Θεωρούν ότι οι Τούρκοι δεν θα αποδεχθούν την απόφαση της Χάγης, διότι δεν θα της προσφέρει αυτά που επιδιώκει. Επιπλέον, πιστεύουν ότι η πρόταση Μητσοτάκη «προσφεύγουμε στην Χάγη μόνο για οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας» δεν πρόκειται να μεταβληθεί και η αντιπαλότητα των δύο κρατών θα ενταθεί περαιτέρω.

Ο Ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα ζήτησε από την Ελλάδα να στείλει χάρτες που να δείχνουν τα σύνορα της ελληνικής ΑΟΖ και η Ελλάδα αρνήθηκε να ανταποκριθεί! Αντίθετα, η Κύπρος συμμορφώθηκε με την οδηγία και δημιούργησε τον δικό της Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό.
Η Ελλάδα πρέπει, χωρίς άλλη χρονοτριβή να προχωρήσει στον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό της, που δεν είναι άλλος  από την οριοθέτηση της ΑΟΖ της στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος και στην Ανατολική Μεσόγειο. Η Κύπρος έχει ήδη προβεί σε αυτόν τον Σχεδιασμό και έστειλε τον χάρτη της στην ΕΕ που συμπίπτει, απολύτως με την ΑΟΖ της!
Η θέσπιση μιας οριοθετημένης ΑΟΖ ανάμεσα στην Ελλάδα και την Κύπρο που είναι, ταυτόχρονα, και ΑΟΖ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα προστατέψει την ΑΟΖ μας από τα σχέδια του Τραμπ. Παραμένει πάντως  αβέβαιη η στάση που θα διαμορφώσει η Ε.Ε. απέναντι στον αναθεωρητισμό του νέου Αμερικανού προέδρου.

Πηγή: Hellasjournal.com

Σήμερα βγάζει «πόρισμα» ο λαός...

Η άποψη της «ΕΦ.ΣΥΝ.»

Εδώ και μέρες τα μηνύματα από κάθε γωνιά της Ελλάδας, από κάθε χώρο δουλειάς, είναι σαρωτικά. Εχει διαμορφωθεί ένα τεράστιο κοινωνικό «τσουνάμι» που δεν περιορίζεται στο πένθος, δεν αρκείται στο να τιμήσει τη μνήμη των 57 νεκρών του εγκλήματος στα Τέμπη, επιβατών και εργαζόμενων στις μοιραίες αμαξοστοιχίες. Αλλά θέλει αλήθεια, δικαίωση, τιμωρία των πραγματικών ενόχων...
Το πόρισμα του Εθνικού Οργανισμού Διερεύνησης Αεροπορικών και Σιδηροδρομικών Ατυχημάτων και Ασφάλειας των Συγκοινωνιών (ΕΟΔΑΣΑΑΜ), που συγκροτήθηκε «εκπρόθεσμα», μετά την τραγωδία, περιορίζεται σε μια αυστηρά τεχνοκρατική περιγραφή των διαχρονικών αιτιών όχι απλώς της συγκεκριμένης σύγκρουσης, αλλά της υποβάθμισης σε βαθμό διάλυσης του σιδηροδρομικού δικτύου της χώρας.
Και από αυτή την άποψη το πόρισμα, παρά τις στρογγυλές και προσεκτικές διατυπώσεις του, είναι «καύσιμη» ύλη για μεγαλύτερες εντάσεις στο ήδη εύφλεκτο πολιτικό σκηνικό, αλλά κυρίως για μια μεγάλη κοινωνική ανάφλεξη γύρω από βασικά δημοκρατικά και κοινωνικά αιτήματα.
Στο έγκλημα των Τεμπών συμπυκνώνονται όλες οι παθογένειες του ελληνικού κράτους, όπως επιτάθηκαν από τη μνημονιακή «τιμωρία» του: Η υποβάθμιση των μεταφορικών υποδομών λόγω υποχρηματοδότησης. Το φιάσκο του υποτιθέμενου εκσυγχρονισμού τους μέσω της ιδιωτικοποίησης. Η άθλια διαχείριση ευρωπαϊκών και εθνικών πόρων για έργα που δεν έγιναν ποτέ. Η διαχείριση του κράτους από την κυβέρνηση σαν λάφυρο της εκάστοτε εκλογικής νίκης της. Η προκλητική κομματική προστασία σε υπουργούς και αξιωματούχους, υπεύθυνους σκανδάλων ή εγκλημάτων. Η κραυγαλέα χειραγώγηση της Δικαιοσύνης προς τη συγκάλυψη, που τροφοδοτεί την κατάρρευση της εμπιστοσύνης των πολιτών στο έσχατο καταφύγιό τους από τις αυθαιρεσίες της εξουσίας.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ισχυρίστηκε ότι η επιμονή των συγγενών των θυμάτων, της αντιπολίτευσης, των ειδικών, των συλλογικών φορέων για αλήθεια και καταλογισμό ευθυνών «αποσταθεροποιεί» το κράτος, κλονίζει την εμπιστοσύνη στους θεσμούς του. Ως προς το αποτέλεσμα έχει δίκιο. Μόνο που πηγή αυτής της «αποσταθεροποίησης» εδώ και πέντε χρόνια είναι ο ίδιος και οι αυλικοί του.
Πήρε άφθονο και χρόνο και χρήμα. Παραπλάνησε πολλούς για λίγο, αλλά δεν μπορεί να παραπλανά όλους για πάντα. Στο έγκλημα των Τεμπών ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του παραβίασαν την τελευταία κόκκινη γραμμή ανοχής.
Την αποκατάσταση των «ορίων» ανάμεσα στο κράτος δικαίου και την κατάχρηση εξουσίας την αναλαμβάνει ο λαός. Η μεγάλη πλειονότητα της κοινωνίας που σήμερα είναι στους δρόμους...

efsyn.gr