Νέρωνας με μαγιό

γράφει ο Γιώργος Αποστόλου

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1976 με παραδοσιακό μαγιό στην παραλία της Βούλας. 

Ο Ανδρέας Παπανδρέου με μαγιό Λουι Βιτόν το 1985 στην Κρουαζέτ των Καννών.

Ο Κωσταντίνος Μητσοτάκης με μαγιό-σορτσάκι το 1992 στο Μαράθι Χανίων.

Ο Κώστας Σημίτης με ολόσωμο βιντάζ μαγιό το 1997 στην παραλία του Ρίου Πατρών.

Ο Κώστας Καραμανλής με κλαρωτό μαγιό το 2008 στις παραλίες της Ηγουμενίτσας.

Ο Γιώργος Παπανδρέου με κολάν το 2009 στα βραχάκια της Υδρας.

Ο Αντώνης  Σαμαράς το 2012 με speedo στην Μύκονο.

Ο Αλέξης Τσίπρας το 2016 με μαγιό βερμούδα στην Ανάφη.

Τα κάναμε εικόνα; Έναν-έναν; 

Δύσκολο... 

Κι αυτό γιατί κανείς από τους προαναφερόμενους δεν επέτρεψε να τους δούμε έτσι. 

Μόνο την εικόνα του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στο Μαράθι μπορώ να «δω» κι αυτό γιατί έτυχε να είμαι εκεί πριν 15 χρόνια όταν εμφανίστηκε για μπάνιο με την σύζυγο του και την συνοδεία του που φρόντιζε να απομακρύνει τυχόν φωτογράφους, επαγγελματίες και μη. Ήταν μια ιδιωτική στιγμή.

Προφανώς όλοι οι προαναφερόμενοι πρωθυπουργοί της Ελλάδας, έκαναν μπάνιο στη θάλασσα. Προφανώς και είχαν στιγμές ανεμελιάς και χαλάρωσης ανάμεσα στα πρωθυπουργικά τους καθήκοντα. Παρέμεναν εξάλλου άνθρωποι, εκτός από κυβερνήτες μιας πολύ δύσκολης χώρας. 

Αν λοιπόν αναφερθείς, ιστορικά πλέον, στον «Έλληνα Τουρίστα Πρωθυπουργό», δεν θα χρειάζεται να τον κατονομάσεις.

Είναι αυτός που έχει "πουλήσει" όσο κανένας άλλος το καλογυμνασμένο του κορμί, την μια του ρώγα, τις σέλφι με παιδάκια στην παραλία, την πλούσια τριχοφυΐα του.

Είναι ένας Πρωθυπουργός που προτιμά να φωτογραφίζεται κάθε σαββατοκύριακο "τυχαία" ημίγυμνος σε διαφορετική παραλία από το να ασκεί (την όποια) πολιτική. 

Είναι ο Πρωθυπουργός που απενοχοποίησε την ανεμελιά εν ώρα κρίσης, την χαλάρωση εν ώρα καταστροφών και την ξεκούραση εν ώρα καθήκοντος. 

Και μην μου πεις ότι κορμάρα σαν του συγκεκριμένου Πρωθυπουργού δεν είχε κανείς για να τη δείχνει συνεχώς, γιατί θα ριξω στο τραπέζι τον ΓΑΠ και θα χάσεις.

Ωραία αυτά, αλλά τυχαίνει ο εν λόγω Έλλην Πρωθυπουργός να είναι και... Πρωθυπουργός.

Προφανώς ενσαρκώνει (κυριολεκτικά) την ονείρωξη του μέσου Έλληνα να έχει φράγκα, αξιώματα και να καααααθεται που έλεγε κι ο αείμνηστος Φωτόπουλος. Γι’αυτό προφανώς και παραμένει ψηλά στις δημοσκοπήσεις και φυσικά ως "Καταλληλότερος Πρωθυπουργός". 

Είναι ο μοναδικός, από την ασύμμετρη παλέτα Πρωθυπουργών που αναφέρθηκε στην αρχή, που ακολουθεί το ξεπερασμένο αμερικανικό επικοινωνιακό μοντέλο.

Η στάση του Έλληνα Πρωθυπουργού που βρίσκεται κάθε τριήμερο και σαββατοκύριακο σε διακοπές, επιδεικνύοντας το μάλιστα, ανεξάρτητα του τι συμβαίνει στην χώρα, δεν είναι προφανώς τυχαία. Είναι πολιτική επιλογή όχι πολύ διαφορετική από την απόφαση του να αποφύγει το debate με τον Τσίπρα στις προηγούμενες εκλογές. Εκείνος ο ελιγμός, ήταν έξυπνος, σωστός και τελικά επιτυχημένος γιατί ήταν στιγμιαίος και αναπάντεχος. 

Η επιλογή της πολιτικής "Πανέμορφος Τουρίστας της Διπλανής Παραλίας" όμως, είναι διαρκής και -δυστυχώς- πλέον αναμενόμενη. 

Το Καλοκαίρι του 2021 προχωράει και ολοκληρώνεται με τεράστια προβλήματα, χωρίς κανείς να χρειάζεται να κατονομάσει τον "Πρωθυπουργό-Τουρίστα" γιατί ΟΛΟΙ, ανεξάρτητα του τι πιστεύουν και ψηφίζουν, ξέρουν για ποιον μιλάμε. 

Έτσι, ίσως αυτός ο ελιγμός να αποδειχθεί ανόητος, λάθος και τελικά νομοτελειακά καταστροφικός για τον άνθρωπο που θα τον έχουμε στο μυαλό μας πάντα και μόνο με το μαγιό του και ένα ανέμελο χαμόγελο την ώρα που η χώρα του καίγεται...

2020mag.gr

Πανδημία: Διπλά αποτυχημένη η κυβερνητική πολιτική

από Γιώργος Πατέλης

Η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα νέο κύμα της πανδημίας με τις ιδιαιτερότητες της επικρατούσας στον ελλαδικό χώρο, μετάλλαξης Δ (μεγαλύτερη μεταδοτικότητα, μικρότερη θνησιμότητα). Ένα νέο κύμα που έρχεται νωρίτερα απ’ ότι προέβλεπαν οι ειδικοί, συμπίπτοντας χρονικά με την τουριστική σεζόν. Μπροστά στην διπλή αυτή αποτυχία, η κυβέρνηση, προσφεύγει και πάλι στην προσφιλή μέθοδο επίθεσης στην κοινωνία για να αποκρύψει αστοχίες και ευθύνες, με μέτρα «υποχρεωτικού» εμβολιασμού, με μέτρα διαχωρισμού της κοινωνίας και με τη διαρκή επίκληση της ατομικής ευθύνης.

Σύμβολο αυτής της διπλής αποτυχίας, η ναυαρχίδα του ελληνικού τουριστικού brand, η Μύκονος. Εμβολιασμένοι κατά 90% οι κάτοικοι του νησιού, επαρκώς εμβολιασμένοι οι εργαζόμενοι σύμφωνα με ανακοινώσεις, για να αποδειχθεί ότι το ποσοστό εμβολιαστικής κάλυψης αυτών ήταν τελικά της τάξης του 60%, με green pass οι τουρίστες επισκέπτες του νησιού, και αυστηρά υποτίθεται πρωτόκολλα ελέγχων και τεστ. Εν μία νυκτί, το νησί βρέθηκε «στο κόκκινο», καταγράφοντας υψηλά ποσοστά κρουσμάτων, και συγκεντρώνοντας την προσοχή των ειδικών. Ποσοστά υψηλά, παίρνοντας ως πληθυσμό αναφοράς τους 10 χιλιάδες κατοίκους, και όχι τους εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες, όπως δηλώνουν φορείς και επιχειρηματίες του νησιού. Με αυτά και μ’ αυτά, η κυβέρνηση επέβαλε τοπικό lockdown, με περιορισμούς στην διασκέδαση και τα ωράρια, με σκοπό να περιορίσει τα κορωνοπάρτι των ελίτ. Για να άρει τα μέτρα μία μόλις εβδομάδα μετά, μπροστά στο διαφαινόμενο οικονομικό πλήγμα από τη μείωση της τουριστικής κίνησης, συνεχίζοντας την παράδοση αντιφατικών αποφάσεων.

Χειρισμός και υποχρεωτικότητες

Στα χέρια της κυβέρνησης ο εμβολιασμός, μετατρέπεται από χρήσιμο εργαλείο στη μάχη με την πανδημία, σε εργαλείο χειρισμού της κοινωνίας. Αντί να επενδύσει, στα θετικά μέχρι στιγμής αποτελέσματα των εμβολίων, όσων αφορά τη βαριά νόσηση και την ανάσχεση των θανάτων, επιταχύνοντας κατά προτεραιότητα τον εμβολιασμό των ευπαθών ομάδων και των γηραιότερων, επιμένει να χρησιμοποιεί το επικοινωνιακό στόχο του τοίχους ανοσίας του 70 ή 80% που μοιάζει να γίνεται το νέο τοτέμ των κυβερνήσεων στις χώρες της Δύσης, μόνο και μόνο για να επιβάλει νέα μέτρα περιορισμού στις κοινωνίες στο όνομα του υγειονομικού κινδύνου. Όλα αυτά την στιγμή που το υπουργείο Υγείας του Ισραήλ, ανακοινώνει νέα χαμηλότερα ποσοστά αποτελεσματικότητας των εμβολίων της Pfizer, 39% αντί για 64%, όσων αφορά τη μόλυνση από τη μετάλλαξη Δ.

Στα πλαίσια αυτού του χειρισμού, εντάσσεται και η συζήτηση περί υποχρεωτικότητας που άνοιξε η κυβέρνηση, και με κύριο στόχο να εμπεδωθεί για ακόμη μια φορά η ατομική ευθύνη. Μετά το επίδομα για εμβολιασμό των νέων, μετά την μετατροπή του πιστοποιητικού εμβολιασμού σε εργαλείο ελέγχου της πρόσβασης στο δημόσιο χώρο, η κυβέρνηση έρχεται τώρα να επιβάλει περαιτέρω μέτρα στο όνομα της υποχρεωτικότητας.

Με τις ψήφους της Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ, η Βουλή στις 22/7, ενέκρινε τροπολογία για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, με ισχύ έως και το τέλος του 2021, σύμφωνα με την οποία εγκρίνεται η υποχρέωση των εργαζομένων στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, που έχουν εμβολιαστεί, να επιδεικνύουν στο αρμόδιο όργανο διοίκησης ή τον εργοδότη τους αντίστοιχα το «ψηφιακό πιστοποιητικό» ή βεβαίωση εμβολιασμού ή νόησης, καθώς και ρυθμίζεται η υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού σε ορισμένους κλάδους. Ταυτόχρονα ο κ. Κικίλιας, ανακοίνωσε επιπλέον μέτρα για την τόνωση του εμβολιαστικού προγράμματος, δίνοντας χρηματικά κίνητρα σε γιατρούς και φαρμακοποιούς.

Η κυβέρνηση πάντως δεν δείχνει να πτοείται από κριτικές και επιχειρήματα. Ήδη προετοιμάζεται για τα επόμενα επεισόδια, τον ερχόμενο Σεπτέμβρη. Τι θα γίνει με τα πανεπιστήμια, τον υποχρεωτικό εμβολιασμό των φοιτητών ως όρο για την επιστροφή στα αμφιθέατρα, και πως σχετίζεται αυτό με τις επιδιώξεις για μεγαλύτερη αστυνόμευση στα πανεπιστήμια; Τι θα γίνει με τα σχολεία, θα προχωρήσει ο μαζικός εμβολιασμός των μαθητών, θα παραμείνουμε εγκλωβισμένοι στο αδιέξοδο δίλλημα εμβολιασμός των εφήβων ή τηλεκπαίδευση, ή θα αναζητηθούν ουσιαστικοί τρόποι για να ξαναζωντανέψουν τα σχολεία; Τι θα γίνει στον ιδιωτικό τομέα, όπου η εργοδοσία ήδη προωθεί την εφαρμογή, μέτρων αναστολής εργασιακών δικαιωμάτων στο όνομα της υγειονομικής ασφάλειας; Τι θα γίνει όταν απαιτηθεί νέος γύρος εμβολιασμών σε νοσήσαντες ή εμβολιασμένους, θα έχουν την ίδια ισχύ διλήμματα και επιχειρήματα που ήδη έχουν τεθεί;

Το Μαξίμου ήδη δίνει το σύνθημα με διαρροές σε φίλια ΜΜΕ. «Οι εμβολιασμένοι παντού – οι ανεμβολίαστοι σπίτι τους» μας λένε, δίνοντας το στίγμα της πολιτικής που θα επιβληθεί. Στην πραγματικότητα δεν νοιάζονται να καθόλου να ενισχύσουν την ανθεκτικότητα της κοινωνίας, δεν νοιάζονται καθόλου να προστατεύσουν την ζωή αλλά ακριβώς να επιβάλλουν μέτρα διαχωρισμού, ελέγχου και νέων περιθωριοποιήσεων ντυμένα με επιστημονικό μανδύα και υγειονομική αναγκαιότητα.

Τι δείχνουν οι κινητοποιήσεις

Μαζικές ήταν για ακόμη μια φορά οι συγκεντρώσεις που πραγματοποιήθηκαν σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας. Κόσμος μπουχτισμένος από τη διαχείριση της πανδημίας, κόσμος νευριασμένος με τους χειρισμούς και τον αυταρχισμό του Κ. Μητσοτάκη μαζεύτηκε πλάι-πλάι με αντιεμβολιαστές ή και αρνητές της πανδημίας, κάτω από το κοινό σύνθημα ενάντια στην υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών και τους διαχωρισμούς. Χωρίς ουσιαστική εναλλακτική, οι αντιδράσεις επιδιώκεται από διάφορους κύκλους να καναλιζαριστούν σε πολιτικές εκφράσεις τύπου Τράγκα και Βοβόλη, να εκφυλιστούν ή να σβήσουν υπό το βάρος της καταστολής και των εκβιασμών. Χαρακτηριστική ήταν η διπλή επίθεση που δέχτηκαν οι συγκεντρώσεις, από τη μία η συγκέντρωση στο Σύνταγμα που διαλύθηκε από τις δυνάμεις της ΕΛΑΣ με την χρήση αύρας, από την άλλη η επίθεση των ΜΜΕ, που από το πλήθος κόσμου, είδαν μόνο ακροδεξιούς, θρησκόληπτους και ψεκασμένους.

Ακόμα οι διαμαρτυρίες, δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Με παρόμοια συνθήματα και σύνθεση διαδήλωσαν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες στους δρόμους του Παρισιού και άλλων γαλλικών πόλεων, ενάντια στις υποχρεωτικότητες και τα πιστοποιητικά. Στις κινητοποιήσεις αυτές δεν είναι κυρίαρχα τα συνθήματα που δηλώνουν άρνηση της πανδημίας ή που επικεντρώνονται σε συνομωσιολογικά σχήματα, όπως παλιότερες κινητοποιήσεις τραμπικών στις ΗΠΑ ή αντιεμβολιαστών σε ευρωπαϊκές πόλεις. Σε κάθε περίπτωση, αν και οι διαδηλώσεις αυτές δεν φαίνεται να γεννάνε κάποια εναλλακτική πρόταση, και να γίνονται αντικείμενο χειρισμού και στρέβλωσης από κυβερνήσεις στην προσπάθεια να χτίσουν ψευδεπίγραφα δίπολα, αποτελούν σπασμούς της κοινωνίας, άξιους να ληφθούν υπ’ όψιν από κάθε έναν που προσπαθεί να αναζητήσει διεξόδους από την αδιέξοδη και καταστροφική πολιτική των ελίτ.

edromos.gr

Ο “Ξένιος Ζευς” είναι ταπί (και καθόλου ψύχραιμος)

Oι εργοδότες στο τουριστικό θέρετρο έχουν επιβάλει το δικό τους εργασιακό δίκαιο με όρους γαλέρας.

Δημήτρης Κωστάκος

H φράση ότι “ο τουρισμός είναι η βαριά βιομηχανία της Ελλάδας”, την οποία χρησιμοποιούν κατά κόρον τα τελευταία χρόνια κυβερνητικά στελέχη, αποδεικνύεται ότι έχει διττή σημασία.

Αυτό που οι περισσότεροι αντιλαμβανόμαστε είναι ότι ο τουρισμός, μπορεί (όπως έχει αποδειχθεί τα προηγούμενα χρόνια) να δώσει καθοριστική ώθηση στα δημόσια οικονομικά και την απασχόληση.

Παράλληλα, όμως, αυτό που ορισμένοι επιχειρηματικοί και κυβερνητικοί κύκλοι καταλαβαίνουν είναι ότι οι εργαζόμενοι στον τουρισμό και τον επισιτισμό θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν βιομηχανικοί εργάτες των αρχών του προηγούμενου αιώνα.

Η ανεργία, η δραματική μείωση ή ακόμη και η παντελής απουσία εισοδήματος, οι εργοδοτικές αυθαιρεσίες και το κλίμα τρομοκρατίας αποτελούν, σύμφωνα με επίσημες καταγγελίες, μόνιμο… φιλοξενούμενο σε ορισμένες τουριστικές επιχειρήσεις.

Την ίδια στιγμή το κράτος αφήνει ακάλυπτους χιλιάδες εργαζόμενους του κλάδου, απέναντι στις επιπτώσεις της πανδημίας, με τους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους τους να επισημαίνουν ότι ενώ επιχειρήσεις του τουρισμού και του επισιτισμού έχουν επιδοτηθεί με τουλάχιστον 2 δισ. ευρώ και απασχολούν περισσότερους από 400.000 εργαζόμενους, δεν είναι δυνατό απασχολούμενοι στον κλάδο να παραμένουν χωρίς εισόδημα, ασφάλιση και εργασιακά δικαιώματα.

Προσφάτως, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων σε Επισιτισμό-Τουρισμό, δημοσιοποίησε ακραία φαινόμενα εργοδοτικής παραβατικότητας έπειτα από καταγγελίες εργαζομένων στο Νυδρί Λευκάδας.

Oι εργοδότες στο τουριστικό θέρετρο έχουν επιβάλει το δικό τους εργασιακό δίκαιο με όρους γαλέρας

Εκμεταλλευόμενοι την απουσία των ελεγκτικών μηχανισμών και έχοντας αποθρασυνθεί από τον αντεργατικό νόμο Χατζηδάκη, οι εργοδότες στο τουριστικό θέρετρο έχουν επιβάλει το δικό τους εργασιακό δίκαιο με όρους γαλέρας: καθημερινές 12ωρες βάρδιες χωρίς ρεπό, υποδηλωμένη 7ημερη εργασία και αδήλωτες βραδινές βάρδιες.

Αποκορύφωμα της ασυδοσίας ο εξαναγκασμός των εργαζομένων να επιστρέψουν δώρα και επιδόματα αδείας, απειλώντας τους ότι αλλιώς δεν θα βρουν δουλειά του χρόνου.

Μάλιστα, ορισμένοι εργοδότες προκειμένου να… συντονιστούν καλύτερα, δημιούργησαν ομάδα επικοινωνίας στα κοινωνικά δίκτυα!

Ας πάμε, λοιπόν, από την μικρή εικόνα, στην μεγάλη.

Η ΠΟΕΕΤ, με επιστολή της προς τον πρωθυπουργό και τους υπουργούς Εργασίας, Οικονομικών, Τουρισμού και Υγείας, καταγγέλλουν ότι σε ευρύτερο επίπεδο, παρατηρούνται τα εξής:

• Οι αποζημιώσεις ειδικού σκοπού των 534 ευρώ του Μαΐου καταβλήθηκαν σε ορισμένους και όχι σε όλους, καθώς πολλοί εργαζόμενοι είτε δεν πληρώθηκαν καθόλου, είτε πήραν μικρότερο ποσό ενώ εκκρεμεί και η πληρωμή Ιουνίου.
• Η εργοδοτική παραβατικότητα “χτυπάει κόκκινο”, με τις εργασιακές σχέσεις στον κλάδο να έχουν γίνει λάστιχο.
• Μειωμένα ωράρια άρα και μισθός, μη επαναπροσλήψεις, οι οποίες είναι υποχρεωτικές τόσο από τον νόμο όσο και από την κλαδική σύμβαση των ξενοδοχοϋπαλλήλων.
• 10 – 12 ώρες δουλειά χωρίς ρεπό απλήρωτοι, μαύρη και ανασφάλιστη εργασία.
• Εποχικά εργαζόμενοι στο επισιτισμό χωρίς οικονομική στήριξη από τον Φεβρουάριο. Πρόκειται για απασχολούμενους σε επιχειρήσεις, οι οποίες δεν θα επαναλειτουργήσουν φέτος, αφημένοι στην μοίρα τους χωρίς καμία ουσιαστική οικονομική βοήθεια.
• Άφαντα παραμένουν τα ένσημα από τις μονομερείς δηλώσεις αναστολής σύμβασης του 2020.
• Απειλές από τους εργοδότες για υποχρεωτικό εμβολιασμό με αθέμιτες πρακτικές, όπως καταγγελία σύμβασης ή μη ανανέωση σύμβασης σε περίπτωση μη εμβολιασμού.
• Παντελής έλλειψη των ελεγκτικών μηχανισμών, οι οποίοι (κατά τα φαινόμενα) μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου για τα εργασιακά, καταργήθηκαν πρόωρα.

Την ίδια ώρα, όπως καταγγέλλουν οι εκπρόσωποι των εργαζομένων στον τουριστικό κλάδο, εκατοντάδες ξενοδοχοϋπάλληλοι βρίσκονται εγκλωβισμένοι στην “γκρίζα ζώνη” μεταξύ εργασίας και ανεργίας, καθώς μεγάλα ξενοδοχεία και καταλύματα, δεν λειτουργούν.

Για αυτούς δεν υπάρχει ούτε μισθός, ούτε ειδική αποζημίωση, αλλά ούτε και επίδομα ανεργίας…

Μετά από τα ξενοδοχεία του ομίλου Μουζενίδη που έκλεισαν σε Ερέτρια Ευβοίας και Πιερία, τα ξενοδοχεία του Κυπριώτη στη Κω όπου σχεδόν 700 εργαζόμενοι είναι στον αέρα ήρθε το νέο “κακό μαντάτο” από την Λήμνο όπου η διοίκηση του ξενοδοχείου “Porto Myrina Pallas” ανακοίνωσε στους εργαζόμενους πως δεν προχώρησε η αγοροπωλησία και το ξενοδοχείο δεν θα ανοίξει, αφήνοντας 60 οικογένειες στον δρόμο.

kosmodromio.gr

Ας αλλάξουμε κλίμα από τον ζόφο που ζούμε κι ας πάμε ένα "Ταξίδι στα σημεία στίξης της Μεσογείου"

«Στο σήμερα, το έργο του Μίλερ είναι ξανά επίκαιρο. Βλέπουμε σχεδόν παντού να στήνονται διάφορα “κυνήγια μαγισσών”  για ασήμαντους ως σημαντικούς λόγους. Στην κρίση ας πούμε στήναμε κρεμάλες για όποιον έπαιρνε τυρόπιτα και δεν του έκοβαν απόδειξη. Στο σήμερα από το πρωί ως το βράδυ μας φταίνε τα κορωνοπάρτι, οι φοιτητές, οι πιλοτές, αυτοί που δεν εμβολιάζονται, αυτοί που πάνε σε πορείες και απεργίες, ο κακός μας ο καιρός. Τηλεοπτικά πανελ σε ρόλο ‘Δικαστηρίου’ και ‘Επιτροπής’ υφαίνουν το πέπλο της παράνοιας που μέσα του, κατά καιρούς, όλοι μας έχουμε αποκοιμηθεί ελπίζοντας να μην είμαστε οι επόμενοι που  θα τους δείξουν με το δάκτυλο» γράφει η Ματριόσκα η Κόκκινη στο άρθρο της «The Crucible». 

Κάπως έτσι κι εγώ αντιλαμβανόμενος τον διχασμό κι έχοντας δει σε αίθουσα τέχνης, το «The Crucible» στον κινηματογράφο με τους Yves Montand, Simone Signiore, σε διασκευασμένο σενάριο των Arthur Miller και Jean-Paul Sartre, λίγο μετά το 1975, μπούκωσα. Περίεργο αίσθημα κενού, πληρότητας κι ανακατώματος ταυτόχρονα. Το ίδιο συναίσθημα ακριβώς είχα κι όταν κατέβαινα τον λόφο που ήταν ο κινηματογράφος έχοντας δει την νέα έκδοση του «The Crucible», είκοσι χρόνια μετά, σαν «Οι Μάγισσες του Σάλεμ» αυτή την φορά με τους Daniel Day-Lewis καί Winona Ryder. Μπούκωμα, απέχθεια, αηδία για την παράνοια και τον φανατισμό των ανθρώπων. Τέρας, κτηνώδες κι απλησίαστο, γίνεται τελικά ο άνθρωπος όταν φοβάται, μισεί και φανατίζεται. Είναι η κατάσταση του εγκλεισμού, φυσικού και ψυχικού, που ζούμε; Είναι η θεμελιακή, υπαρξιακή θα έλεγα, αντίθεση μου με την υποχρεωτικότητα και τον φασισμό που έρχεται; Είναι η αβεβαιότητα του αύριο που πλησιάζει σαν βραχνάς και μπόρα; Είναι η ελπίδα, η επιθυμία κι η ευχαρίστηση που χάθηκαν, γιατί δεν φυτρώνουν σ' άγονο τόπο; Είναι ένα μοναχά ή όλα αυτά μαζί, που μ’ έκαναν να κινηθώ και να φύγω από τους τέσσερεις τοίχους της ‘φυλακής’ μου; Δεν ξέρω. Μη έχοντας διέξοδο όμως προς τον δρόμο και την πόλη, λόγω απαγόρευσης κι αηδίας, ανέβηκα στην ταράτσα της πολυκατοικίας. 

Η νύχτα ήταν γλυκιά, η μοναξιά αφοριστική κι ο ουρανός μ’ αστέρια. Η θάλασσα, μια πολυκατοικία μετά κι ένα πάρκο, έστελνε την οσμή, την θωριά και την αύρα της. Η Μεσόγειος κι ο ουρανός ένα. Η ησυχία με πλάνεψε. Ήχοι, υπαρκτοί ή φανταστικοί με μάγεψαν. Στον ουρανό το φεγγάρι σε φάση waxing crescent στέκει παράμερα αφήνοντας θέση, χώρο και προτεραιότητα και στ’ αλλά αστέρια να φανούν. Έτσι διέκρινα την Μεγάλη και την Μικρή Άρκτο με τον Πολικό Αστέρα.  Είδα την Πούλια, την Κασσιόπη και τον Κύκνο, ένδειξη ότι έφτασε το καλοκαίρι. Είδα χιλιάδες άστρα να λαμπυρίζουν και να αντιφεγγίζουν στην θάλασσα. Απίστευτη σύζευξη κι αντιστοιχία. Σαν βράχοι, βραχονησίδες και μικρονήσια στα νερά της Μεσογείου έμοιαζαν. Ασυναίσθητα ήρθε στην μνήμη μου η σειρά 'The First Eden' του sir David Attenborough. Μια μνημειώδης παραγωγή του BBC που παρουσίαζε την ιστορία της εγκατάστασης του ανθρώπου στη Μεσόγειο. Για τον άνθρωπο, ήταν μια διαδρομή στον παράδεισο. Για τη φύση, ήταν μια αντίστροφη πορεία υποβάθμισης. Κάποια στιγμή, άνθρωπος και φύση ισορρόπησαν σε αυτό που σήμερα αποκαλούμε μεσογειακό οικοσύστημα. Αυτό μοιάζει με αρμονική συνύπαρξη, και ίσως είναι – αλλά στην αρχή αυτής της ιστορίας έγιναν συγκλονιστικά πράγματα, ιδίως στα νησιά. Οι ακατοίκητες αυτές νησίδες και βραχονησίδες είναι οι τελευταίες ψηφίδες του θαυμαστού κόσμου που υπήρχε πριν την εμφάνιση του ανθρώπου στη λεκάνη. Προστατευμένες επί χιλιάδες χρόνια λόγω της απομόνωσής τους, σήμερα είναι ευάλωτες σε ισοπεδωτικές επενδύσεις, οι οποίες ισχυρίζονται ότι αξιοποιούν άχρηστους βράχους "στην μέση του πουθενά" ενώ, στην πραγματικότητα, καταστρέφουν ένα από τα τελευταία αυθεντικά φυσικά καταφύγια της Ευρώπης. 

Αυτές οι νησίδες, σημεία στίξης, τελείες, άνω τελείες, κόμματα, θαυμαστικά, ερωτηματικά κι αποσιωπητικά, απλωμένα στο υγρό χαλί της Μεσογείου. Σ’ αυτές τις νησίδες και σ΄ αυτές τις ακτές οι ήχοι, ο ψυχισμός των ποιητών κι εμπειρίες των ανθρώπων, έγιναν τραγούδι. Μ’ αυτές τις νησίδες ταυτίστηκαν οι ήχοι  που μου έρχονταν από θάλασσα, ουρανό κι ατμόσφαιρα που μαζί με τη διάθεση της στιγμής έφτιαξαν αυτό το μουσικό ταξίδι. 
Ξεκινά λοιπόν αυτή η τραβέρσα, παρέα με το Pad και τους φανταστικούς ή πραγματικούς συνοδοιπόρους και συνακροατές μου, κι όπως κάθε ταξίδι ξεκινά από την στεριά έτσι κι εμείς βρισκόμαστε στο Atlit την  παράκτια πόλη που βρίσκεται νότια της Χάιφα και τ’ ακρωτήρι Crusader Fortress κάστρο κι απομεινάρι του δυτικού θρησκευτικού επεκτατισμού που ξεκίνησε την αποικιοκρατία. Πάτησα το πλήκτρο. Η τοποθεσία βρέθηκε κι η μουσική με την φωνή της, ισραηλινής την καταγωγή, Hadar Maoz ξεχύθηκε στη σιγαλιά. «On the Silk Road» (ΕΔΩ). Πεταγόμαστε μετά την μπούκα της Μεσογείου και στην Praia da Culatra που βρίσκεται στη Ria Formosa στην περιοχή του Αλγκάρβε της Πορτογαλίας. Παρέα μας κάνει η εκστατική φωνή της ντόπιας Margarida Guerreiro να τραγουδά live το «Por te querer tanto» (ΕΔΩ). Είπαμε ότι το ταξίδι μας δεν είναι γραμμικό ούτε ακολουθεί καμιά ρότα πλοίου, τρένου, κοπαδιού ή πετούμενου μέσου ή όντος. Είναι ένα ταξίδι στο χώρο, στον χρόνο και τις νότες με μόνο σημεία στίξης τις βραχονησίδες, τ’ αστέρια και τις ψυχές. Πλήκτρο για στις νησίδες Αγία Θέκλα κι Αγία Νάπα νοτιοανατολικά της Κύπρου που είναι έτοιμες να τις καταβροχθίσει ο σημερινός οικονομικός εκσυγχρονισμός όπως καταβρόχθισε, μισό σχεδόν αιώνα πριν, το βόρειο τμήμα της η βουλιμία του γείτονα κι εχθρού της. Το τριμελές μουσικό συγκρότημα Monsieur Doumani από την Κύπρο και το «Pissoúrin» τους, μας συνοδεύει (ΕΔΩ). Τραβάμε για Linosa το μικρό ιταλικό νησί του συμπλέγματος των Πελαγίων νήσων, βορείως της αιματοβαμμένης Lampeduza και δυτικά της Μάλτας. Εδώ ακούμε το «Somos todos Africanos» των  Kachupa, (ΕΔΩ) ενός συγκροτήματος δρόμου που γεννήθηκε το 2011 ταξίδεψε σ’ όλη την Ευρώπη και πολιτογραφήθηκε στο τέλος Ιταλικό. Πάμε βόρεια και στο νησί Ile de Ratonneau ένα από τα νησιά Frioul που βρίσκεται μπροστά από το λιμάνι της Μασσαλίας, για να συναντήσουμε ένα τραγούδι που έρχεται από το Μεξικό το «Llorona». Ένα γνωστό παραδοσιακό μεξικανικό τραγούδι που τραγούδησε κι η Chavela Vargas. Εδώ το ακούμε από το πολυεθνικό συγκρότημα Chet Nuneta (ΕΔΩ) που έχει έδρα την Γαλλία. Αγκιστρωμένοι σε μια βραχονησίδα χωρίς όνομα έξω από το λμανάκι της παραλίας Çevlik της περιοχής Kapisuyu βορείως της θαλάσσιας σήραγγας Vespasianus Titus εκεί που πολιτισμοί, Τούρκικοι, Συριακοί και Κουρδικοί στριμώχνονται με αγωγούς πετρελαίου, αερίου κι ανθρώπων ανάσσες. Ακούμε από την Τουρκία, την κουρδικής καταγωγής ρωσσοκιργιζιανή Tara Mamedova να τραγουδά για το σκληρό όνειρό της (A Heavy Dream) «Xewna Giran» (ΕΔΩ). Πάμε δυτικά και στην νησίδα Srîdjîna που βρίσκεται στη Skikda πρώην Philippeville στη βορειοανατολική Αλγερία για να ακούσουμε την αλγερινή πολυβραβευμένη τραγουδίστρια, χορεύτρια κι ηθοποιό Karima Nayt να τραγουδά το «Laissez Les Say» (ΕΔΩ). Μένοντας στα παράλια της Βόρειας Αφρικής εκεί που ο βερβερινός αέρας της ερήμου συναντά και σμίγει με τους παφλασμούς και τον αχό της θάλασσας. Τραβάμε πιο δυτικά και βρίσκουμε το νησάκι Ilôt de Tigzirt έξω από το αλγερινό λιμάνι Port de Plaisance στην περιοχή του Tigzirt. Απολαμβάνουμε τους Βερβερίνους μουσικούς  Dag Tenere να παίζουν ένα καμιλιέρικο  ηλεκτρικό desert blues  και να τραγουδούν το «Tihoussay Tenere» (ΕΔΩ). Η Όστρια ο Πουνέντες κι ο Γαρμπής  μας έσπρωξαν στο νήσι Marettimo, η "Ιερά Νήσος" των αρχαίων, η  "Sacra isola" των Λατίνων δυτικά της Σικελίας, για να μας πλανέψει με τους ήχους του το μουσικό συγκρότημα της Σικελίας, Agricantus με το «Nsunnai», (ΕΔΩ). Ανεβαίνουμε βόρεια και στο νησί Sazan απέναντι από τον Αυλώνα κι ακούμε την Αλβανίδα τραγουδίστρια, τραγουδοποιό, συνθέτρια και ηθοποιό, Elhaida Dani  να τραγουδά το «Moj e bukur Arberi» (ΕΔΩ). Στροφή και πλώρα για Μαρόκο και τα νησιά Chafarinas που αν και βρίσκονται 2,5 μίλια από τις ακτές του Μαρόκου ανήκουν λόγω αποικιοκρατίας στην Ισπανία.  Εδώ ακούμε την κοντινή φωνή της μαροκινής Malika Zarra, τραγουδίστριας, μουσικού και συνθέτριας  με διεθνή καριέρα, να τραγουδά το «Tamazight» (ΕΔΩ). Αμέσως μετά στις Δαλματικές ακτές και στη νησίδα Lopud για μας έρθει στ’ αυτιά το «Bizi, bizi maglina» του ντόπιου κροατικού μουσικού συγκροτήματος world και traditional music Veja (ΕΔΩ). Αναστροφή και βγαίνουμε ξανά από την δυτική μπούκα της Μεσογείου για τα νότια της Πορτογαλίας που θεωρείτε μεσογειακή χώρα αν και δεν βρέχετε ακριβώς από τα νερά της αλλά από την δίνη που κάνουν όταν συναντούν τον ωκεανό. Αγκυροβολιμένοι στις βραχονησίδες Martinhal απέναντι από το λιμάνι και το φάρο της Baleeira στο υπογάστριο της Λουζιτανίας μας συνοδεύει μαγευτικά το αστικό πορτογαλικό μουσικό συγκρότημα από τη Λισαβόνα. «Fado Lelé» με το τραγούδι τους «Mal de Amor» (ΕΔΩ). Οι κορσικανοί αδελφοί Jean-François Bernardini και Alain Bernardini (I Muvrini) μας καλούν στο Vighjaneddu να διαμαρτυρηθούμε για το μικρό χωριό της νοτιοδυτικής Κορσικής που "θυσιάστηκε και καταρρέει κάτω από χιλιάδες τόνους θαμμένων απορριμμάτων". «So Di Vighjaneddu» ή «Είμαι από το Vighjaneddu» (ΕΔΩ) λένε στο ολόφρεσκο τραγούδι τους και εμείς σκαρφαλωμένοι στους βράχους απέναντι από την Plage de Capu Laurosu στο  Propriano, τραγουδάμε, συμμετέχουμε, αγαναχτούμε κι απορούμε με την βουλιμία των λίγων και την αδιαφορία των πολλών στην καταστροφή του περιβάλλοντος. Περνάμε πάλι στην Αδριατική και στο μικρό κομμάτι γης που άφησαν στην Σλοβενία για να επικοινωνεί με την Μεσόγειο. Izola (νησί), όνομα και πράγμα, στην περιοχή και την πόλη Κόπερ κι ακούμε τους Ethnotrip, το σλοβενικό συγκρότημα, που παίζει ethnic και παραδοσιακή μουσική με σύγχρονες διασκευές, στο τραγούδι τους «Sto imala k'smet Stamena» (ΕΔΩ).  Πεταγόμαστε ξανά στην Ανατολική Μεσόγειο  και στην βραχονησίδα El Billan έξω από το λιμάνι της Τρίπολης του Λιβάνου κι απολαμβάνουμε το «Leila» (ΕΔΩ) από την Cyrine Abdel Nour, την ντόπια τραγουδίστρια, ηθοποιό και μοντέλο. Το εκκρεμές του χρόνου και του ονείρου μας φέρνει στα νότια της Ιβηρικής χερσονήσου και στη Formandera, νότια της Ίμπιζας, για να ακούσουμε την ηχώ των μυστικών ύμνων από το παρελθόν της Ισπανία με το «Nafi» (ΕΔΩ) των Taifas Quintet, ένα κουιντέτο με επικεφαλής τον γνωστό σαξοφωνίστα και φλαουτίστα Javier Paxariño του θρυλικού Radio Tarifa Group. Πάμε νότια στις μαροκινές ακτές ξανά, 200 μέτρα από τις ακτές και στην ακατοίκητη νησίδα Perejil, που διεκδικείται από την Ισπανία αλλά και από το Μαρόκο αφού βλέπεις το χούι της αποικιοκρατίας δεν φεύγει ποτέ. Ακούμε «Anazzer Srahfa» από τον μαροκινό Med Ziani (ΕΔΩ). Η επόμενη μουσική με αφήνει μετέωρο μεταξύ ουρανού και γης, στεριάς και θάλασσας, παρόντος, μέλλοντος και παρελθόντος. Την πρωτάκουστα στην εφηβεία στο σινεμά βλέποντας την «Λόλα» μαζί με τον πατέρα μου, μια Μ.Πέμπτη που αφήσαμε ήσυχη την μάνα μου να κάνει τις προετοιμασίες του Πάσχα. Μου ‘μεινε η μελωδία, η σκηνή και η μορφή του πατέρα σαν σφραγίδα που την κουβαλάω μέσα μου. Ας το αφιερώσουμε στο βραχονησι Άτοκος των Επτανήσων μεταξύ Ιθάκης και Αστακού. «Λόλα» μουσική Σταύρος Ξαρχάκος, απόδοση το συγκρότημα Loustroi (ΕΔΩ). Πάμε απέναντι, περνάμε τον  Τάραντα, το στενό της Messina κι αγκυροβολούμε στο νησάκι Ustica (Ούστικα), το «μαύρο μαργαριτάρι», βόρεια της Σικελίας που όπως δείχνουν οι ανασκαφές κατοικείται  από τον 14ο έως τον 13ο αιώνα π.Χ. για να ακούσουμε το «Terra Madre» από δύο σικελικές μπάντες, τους ‘i Musicanti di Gregorio Caimi’ και τους ‘Milagro Acustico’ (ΕΔΩ). Βόρεια διασχίζουμε το στενό του Bonifacio, που χωρίζει την Κορσική από τη Σαρδηνία, στο αρχιπέλαγος των Lavezzi, με  τη συστάδα των ομώνυμων νησιών και υφάλων από γρανίτη και ξεμπαρκάρουμε στο ακατοίκητο Lavezzu για να απολαύσουμε χωρίς ανάσα τον τροβαδούρο Lionel Giacomini να τραγουδά αισθαντικά το «Tenila Caru» (ΕΔΩ). Με την αίσθηση της συμπαντικής αρμονίας που σου δημιουργεί η μουσική στρογγυλοκαθισμένοι, βολεμένοι κι αβόλευτοι στους βράχους κάτω από το φάρο του Arsuz Deniz στα Τουρκοσυρικά σύνορα νότια της Αντιόχειας ακούμε το «Ötme Bülbül» και τους Miraz Erbane Group (ΕΔΩ) να φέρνουν στην θάλασσα και να μετασχηματίζουν λαϊκές μελωδίες και μυστικά των πολιτισμών από την ενδοχώρα, το Κουρδιστάν, τη Μεσοποταμία, την Περσία και να φτιάχνουν μουσικά μείγματα με νέες πινελιές. Ο Γραίγος μας σπρώχνει σε μια γνώριμη κι αγαπημένη φωνή. Είναι ο Γιάννης, ο δικός μας Γιάννης ο Χαρούλης που τραγουδά την νέα του «Μελαγχολία» (ΕΔΩ) για να ξορκίσει τις μέρες τις μοίρες και τους καιρούς. Μαζί του κι εμείς πλάι στην αγαπημένη του λασιθιώτικη γη και στο Κουφονήσι της. Οι γαλλικές θάλασσες και τα νησάκια  Iles de Lérin απέναντι από τις Κάννες μας υποδέχονται με τις φωνές του Αφροαϊτινού Joé Dwèt Filé  και της Ronisia που τραγουδούν γαλλικά το δικό τους «Jolie madame» (ΕΔΩ). Συνεχίζουμε την ακτογραμμή κι αριβάρουμε στις βραχονησίδες Illes Medes απέναντι από το L'Estartit της Costa Brava, στη βορειοανατολική ακτή της Ισπανίας κι ακούμε το «Jana i Alexandris» (ΕΔΩ) από τους ρομά, ταξιδευτές κι ονειρευτές, συλλέκτες και μείκτες ήχων και πολιτισμών της λεκάνης της Μεσογείου, Barcelona Gipsy balKan Orchestra. Αν σας φαίνεται γνωστό το τραγούδι δεν κάνετε λάθος είναι ο δικό μας παραδοσιακό τραγούδι της Θράκης. Ο Jawhar μας προσκαλεί και μας υποδέχεται με το «Tahellil» (ΕΔΩ) στα νησιά Γκαλίτ, βόρεια της Τυνησίας σαν σε κυριακάτικο τραπέζι με αραβικό κέμπντα. Ανατολικά πάλι και στο νησάκι Σαχαφίτ έξω από Ναχολίμ το παραθαλάσσιο θέρετρο στο βόρειο Ισραήλ βρίσκουμε την ισραηλινή ethnic μπάντα anna RF μαζί με το αμερικανοισραηλινό μουσικό δίδυμο Yonina να τραγουδούν το «Called you Zion»  (ΕΔΩ). Ο Σιμούν δεν λέει να σταματήσει να στέλνει άμμο, ήχους και μουσική στην θάλασσα. Προστατευμένοι στα νησιά Habibas βορειοδυτικά του Οράν, ακούμε τους άπατρεις, εξόριστους και μετανάστες μουσικούς του δρόμου Labess που έφτιαξαν συγκρότημα και τραγούδι, «Les Sept Couleurs» (ΕΔΩ). Απέναντι στην Cabrera μας περιμένει η Ισπανίδα Mara Aranda με το τραγούδι «La Gentil Dama y el Rústico Pastor» (ΕΔΩ).  Βίρα κι αράξαμε στην Γαυδοπούλα να αγναντεύουμε τα βουνά της Κρήτης με προσκέφαλο την Γαύδο και την βορειοαφρικανική Ριβιέρα ακούγοντας ένα δικό μας τον iordAnis να τραγουδά ένα παραδοσιακό Σαρδηνέζικο ύμνο «Deus ti Salvet Maria» (ΕΔΩ).

Τα μάτια σφάλισαν, ο Αυγερινός φάνηκε στον ουρανό καθαρά και η πρωινή θαλάσσια αύρα μας τσίτωσε. Μες τη θολούρα του Μορφέα που κατέφθανε και την κατήφεια που γεννούσε το ταξίδι που τελείωνε μου ‘ρθε από τον ουρανό ή απ’ την θάλασσα ένας στοίχος ένα ποίημα και μια ευχή. 

Ο στοίχος έλεγε «Αξίζει φίλε να υπάρχεις για ένα όνειρο / και ας είναι η φωτιά του να σε κάψει», το ποίημα με δονούσε  σαν ηλεκτροσόκ «Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό,/ πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο, / είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει, / είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε» κι ευχή.....αυτή ήρθε αβίαστα. Στην ΛΕΥΤΕΡΙΑ μας, σ’ αυτήν που μας πλανέψανε, μας μπερδέψανε και μας πείσανε ότι αξίζει λιγότερο από την υγειά μας.

Για την αντιγραφή StaMiKous

stamikous.blogspot.com

Θερμοπληξία...

 

"Δεν θα άντεχα πέμπτη δόση εμβολίου, ούτε δεύτερη δόση Μητσοτάκη, τέταρτη δόση Χαρδαλιά, τρίτη δόση Μπακογιάννη. Καμιά δόση γενικώς"...

KIMΠΙ

Κάνει κρύο ή μου φαίνεται; Μήπως να ανάψουμε το καλοριφέρ; Πόσα χρόνια έχουμε να τ’ ανάψουμε; Ευκαιρία είναι. Να έχει μείνει καμιά στάλα πετρέλαιο; Πού είναι εκείνη η κουβερτούλα η φλις; Ρίχτε τη πάνω μου. Κάνει κρύο, δεν μου φαίνεται. Τι εποχή έχουμε; Τι μήνα; Τι μέρα; Τι ώρα; Σε ποια χρονιά είμαστε; Εχει περάσει η πανδημία, έτσι; Επιτέλους! Δεν... θα άντεχα πέμπτη δόση εμβολίου, ούτε δεύτερη δόση Μητσοτάκη, τέταρτη δόση Χαρδαλιά, τρίτη δόση Μπακογιάννη. Καμιά δόση γενικώς. Το είδα την τελευταία φορά. Είμαι σίγουρος. Την ώρα που πίεζε ο γιατρός τη βελόνα στο μπράτσο μου, κάτι σκάλωσε. Πίεζε, πίεζε… Τίποτα. Ηταν το τσιπάκι, είμαι σίγουρος. Είπα να του αρπάξω το χέρι, να τον σταματήσω, αλλά τελικά ξεσκάλωσε. Πάει. Πού να έχει σταθεί το τέταρτο τσιπάκι; Εγκέφαλο, καρδιά;

...Κάνει ζέστη ή μου φαίνεται; Καλά, παλαβώσατε; Ανάψατε καλοριφέρ με καύσωνα; Ποιος παπάρας μού έχει ρίξει μάλλινη ζακέτα; Θα με πεθάνετε… Τι εποχή έχουμε; Τι μήνα; Πέρασαν οι παγετώνες; Εγινε λίμνη η Σαχάρα; Θα πάμε διακοπές στον Αρκτικό Κύκλο; Ή καλύτερα μια εβδομάδα στον διαστημικό σταθμό του Μασκ; Ακουσα ότι ο Μπράνσον κάνει προσφορές αυτή την περίοδο. 10.000 τη μέρα και ο περίπατος στο κενό δωρεάν. Εχει δροσιά στη στρατόσφαιρα. -15 βαθμούς. Τέλεια θα ήταν! Καλά, τι καταπληκτική ιδέα είχε αυτό το παλικάρι, ο Μπακογιάννης! Του αξίζει να γίνει πρωθυπουργός. Ο,τι πιο κουλ ήταν να κάνει τον Μεγάλο Περίπατο υδάτινο. Κανό δεν είναι αυτά που βλέπω; Κοίτα να δεις, από τότε που ο Ντούσκος πήρε χρυσό, όλοι οι ποδηλάτες γίναν κωπηλάτες! Και τι τέλειο τα λεωφορεία να γίνονται πλωτά στην Αμαλίας και στην Πανεπιστημίου. Τι γαμάτο οι επιβάτες να κατεβαίνουν με βουτιά στα γάργαρα νερά του Μεγάλου Χείμαρρου! «Στάση μεγάλη βάθρα Συντάγματος! Σπλας!»

...Πα πα, κουφόψυξη έχει, τρέμω! Ρε σεις, μήπως έχετε ξεχάσει το κλιματιστικό στην ψύξη; Δεν παλεύεται… Τι ανοησίες λένε για υπερθέρμανση και κλιματική αλλαγή. Η μόνη υπερθέρμανση που βλέπω είναι της οικονομίας. Του βγήκε του μπαγάσα. Την τρέλανε την καμπύλη Φίλιπς, τον έβγαλε νοκ άουτ τον δείκτη Τζίνι. Αναπαύεστε εν ειρήνη, Πολ Σάμουελσον, Μίλτον Φρίντμαν, Κοράντο Τζίνι… Αχρείαστοι να ‘στε. Ακουσα καλά χθες ότι ο πληθωρισμός τον Ιούλιο έκλεισε στο 10%; Τέλεια! Και τι έγινε; Ορίστε, πέθανε κανείς, έπαθε κανείς τίποτα; Ποιος χέστηκε αν πάει και στο 20% ο πληθωρισμός; Αρκεί που πήγαν τον κατώτατο μισθό στα 1.100. Τόσο δεν τον πήγαν; Καλά κατάλαβα ότι θα κάνει και αύξηση 10% στις συντάξεις; Τι ποιος; Ο Βρούτσης! Αυτός δεν είναι υπουργός Οικονομικών; Με τον Αλογοσκούφη στο Εργασίας. Εχω χάσει κάτι; Δεν έκανε ανασχηματισμό ο Μπακογιάννης τον Ιούνιο; Τι εννοείς τα έχω χαμένα;

...Σκάω! Βάλτε στο φουλ τα κλιματιστικά, θα πάθουμε καμιά θερμοπληξία! Γιατί γελάς; Υπάρχει κάτι που μου κρύβετε; Το παιδί είναι στη δουλειά; Τι τυχερή γενιά! Να είσαι μόλις 22 χρόνων, με το που παίρνεις το πτυχίο να σε αρπάζουν, να σου δίνουν 1.500 ευρώ αρχικό μισθό για 6ωρο, τετραήμερο, τις μισές μέρες τηλεργασία στο σπίτι, όπου έρχονται και σου εγκαθιστούν πλήρη εξοπλισμό και σούπερ κλιματισμό και εργονομικές καρέκλες, και δυο μήνες άδεια τον χρόνο, και μισοπληρωμένες διακοπές. Ζωάρα… Και στον καύσωνα σου λένε μην τολμήσεις κι έρθεις στη δουλειά, και στον χιονιά σε υποχρεώνουν να κάτσεις σπίτι, σου δίνουν και έξτρα επίδομα θέρμανσης… Παράδεισος! Είναι, βλέπεις, σκληρός ο ανταγωνισμός. Ποιος νοιάζεται πια για τζίρους, κερδοφορία, μετοχές; Ολες οι καθωσπρέπει επιχειρήσεις πλακώνονται για το ποια θα βγει best work place του μήνα, του χρόνου… Χαμός γίνεται! Δεν μου λες… Το ξαναπήραν το παιδί από την Amazon; Επιμένουν στα δυο χιλιάρικα ή ανέβασαν την προσφορά;

...Σιβηρία έχει γίνει εδώ μέσα. Τι σκατά γίνεται; Εξω έχει μια χαρά λιακάδα, γιατί εδώ κάνει ψόφο; Φέρτε μια κουβέρτα! Εχετε κλείσει τη θέρμανση; Γιατί, μάνα μου, τι τις έχουμε τόσες ανεμογεννήτριες, τόσα φωτοβολταϊκά, τόσο υδρογόνο; Τι φοβάσαι, μην κάψεις πετρέλαιο; Πετρέλαιο… Τι θυμήθηκα τώρα! Αιώνες μου φαίνεται ότι έχουν περάσει. Επαιρνες τα κοινόχρηστα ή τον λογαριασμό ρεύματος και περίμενες το έμφραγμα. Καθαρό και τζάμπα ρεύμα όλο τον χρόνο! Τζάμπα δεν είναι; Ή στον ύπνο μου το έχω δει αυτό; Για θυμίστε μου… Ποιος ήταν υπουργός όταν τελειώσαμε με το πετρέλαιο και το αέριο; Ο Σκρέκας; Ο Χατζηδάκης; Ο Περιστέρης; Ο Κοπελούζος; Δεν ήταν στην κυβέρνηση αυτοί; Και ποιος μας έκανε Δανία του Νότου; Τι εννοείς ότι παραληρώ; Μια χαρά τα θυμάμαι, εσύ δεν ξέρεις τι λες. Ο Πιερακάκης δεν ήταν πρωθυπουργός όταν έκλεισε και το τελευταίο διυλιστήριο; Αφού σαν χτες τη θυμάμαι την τελετή παύσης της καύσης…

...Θα καούμε εδώ μέσα! Δεν αποδίδουν τα κλιματιστικά, δεν το καταλαβαίνεις; Να φύγουμε. Πάμε στο πάρκο, στο Ελληνικό, δυο βήματα είναι. Κι όλα τζάμπα. Θα κάτσουμε κάτω από τα πλατάνια, τις βελανιδιές, τα πεύκα, τις κουκουναριές, τα ελάτια, τις συκιές, δίπλα στα ρυάκια και τις λιμνούλες, θα αράξουμε κάτω από τα αρμυρίκια στην παραλία, 3,5 χιλιόμετρα ακτής, χίλιοι καλοί χωράνε, και κατά το απόγευμα κάνουμε και καμιά βουτιά. Πέρσι δεν ανακηρύχτηκε η καθαρότερη αστική παραλία της Ευρώπης; Τύφλα να ‘χουν οι Κυκλάδες! Διακοπές στα Σούρμενα. Α ρε Μανωλάκη, θυμάσαι τότε στο σχολείο, που κορόιδευε ο δάσκαλος όταν του ‘λεγες πού κάνεις διακοπές; Ποιος να το φανταζόταν πενήντα χρόνια μετά… Δεν μου λες, πόσα χρόνια πάνε που χρεοκόπησε The Ellinikon κι ο Αδωνις διέταξε να κατεδαφιστούν τα γιαπιά του Πύργου και του Μολ στην παραλία; Κοίτα, κοίτα, ζούγκλα έχει γίνει. Και νερά, πολλά νερά… Πού βρέθηκαν τόσα νερά;

...Ρίγη μ’ έπιασαν πάλι. Τι αναβοσβήνετε τη θέρμανση συνέχεια; Χριστουγεννιάτικα λαμπιόνια είναι; Βάλτε ν’ ακούσουμε Χαρδαλιά. Εμαθα ότι έβγαλε καινούργιο δίσκο με τον Μιθριδάτη. Σειρήνες ασθενοφόρου είναι αυτές που ακούγονται; Οχι. Περιπολικά. Μας πιάσανε.

💬 Θεωρίες για την υπεραξία

Θεέ! Ο καύσων αυτός χρειάζεται για να υπάρξει τέτοιο φως! Το φως αυτό χρειάζεται, μια μέρα για να γίνει, μια δόξα κοινή, μια δόξα πανανθρώπινη, η δόξα των Ελλήνων, που πρώτοι, θαρρώ, αυτοί, στον κόσμον εδώ κάτω, έκαμαν οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου.

Ανδρέα Εμπειρίκου, «Εις την οδόν των Φιλελλήνων», ΟΚΤΑΝΑ (1980)

kibi2g@yahoo.gr, kibi-blog.blogspot.com

efsyn.gr

H The Wall Streer Journal αναρωτιέται γιατί η FDA δεν συνιστά ένα φτηνό και αποτελεσματικό φάρμακο (Ivermectin) κατά της COVID-19 που πιστοποιήθηκε το 1996

Το Ivermectin αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε στην αγορά από την Merck & Co.

Η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων ισχυρίζεται ότι ακολουθεί την επιστήμη. Γιατί λοιπόν επιτίθεται στο Ivermectin, ένα φάρμακο που πιστοποιήθηκε το 1996; αναρωτιέται το άρθρο της The Wall Streer Journal.

Νωρίτερα φέτος ο οργανισμός εξέδωσε ειδική προειδοποίηση ότι «δεν πρέπει να χρησιμοποιείτε το Ivermectin για τη θεραπεία ή την πρόληψη του COVID-19». Η δήλωση του FDA περιλάμβανε λέξεις και φράσεις όπως «σοβαρή βλάβη», «νοσηλευόμενη», «επικίνδυνη», «πολύ επικίνδυνη», «επιληπτικές κρίσεις», «κώμα και ακόμη και θάνατος» και «εξαιρετικά τοξική». Κάθε αναγνώστης θα πίστευε ότι ο FDA προειδοποιούσε για τα χάπια δηλητηριάσεων. Στην πραγματικότητα, το φάρμακο είναι εγκεκριμένο από τον FDA ως ασφαλές και αποτελεσματικό αντιπαρασιτικό.
Το Ivermectin αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε στην αγορά από την Merck & Co. ενώ ένας από εμάς (ο κ. Hooper) εργαζόταν εκεί πριν από χρόνια. Οι William C. Campbell και Satoshi Omura κέρδισαν το Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής του 2015 για την ανακάλυψη και την ανάπτυξη της ιβερμεκτίνης, την οποία ο κ. Campbell και οι συνεργάτες τροποποίησαν για να δημιουργήσουν το Ivermectin.
Το Ivermectin περιλαμβάνεται στον Κατάλογο Βασικών Φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Η Merck έχει δωρίσει τέσσερα δισεκατομμύρια δόσεις για την πρόληψη της τύφλωσης των ποταμών και άλλων ασθενειών στην Αφρική και σε άλλα μέρη όπου τα παράσιτα είναι κοινά. Μια ομάδα 10 γιατρών που αυτοαποκαλούνται Frontline Covid-19 Critical Care Alliance έχουν πει ότι το Ivermectin είναι «ένα από τα ασφαλέστερα, χαμηλού κόστους και ευρέως διαθέσιμα φάρμακα στην ιστορία της ιατρικής».
Το Ivermectin καταπολεμά 21 ιούς, συμπεριλαμβανομένου του SARS-CoV-2, της αιτίας της Covid-19. Μία εφάπαξ δόση μείωσε το ιικό φορτίο του SARS-CoV-2 στα κύτταρα κατά 99,8% σε 24 ώρες και 99,98% σε 48 ώρες, σύμφωνα με μελέτη του Ιουνίου 2020 που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Antiviral Research.

Περίπου 70 κλινικές δοκιμές αξιολογούν τη χρήση της του Ivermectin για τη θεραπεία της Covid-19. Τα στατιστικώς σημαντικά στοιχεία δείχνουν ότι είναι ασφαλές και λειτουργεί τόσο για τη θεραπεία όσο και για την πρόληψη της νόσου.
Σε 115 ασθενείς με Covid-19 που έλαβαν εφάπαξ δόση ivermectin, κανένας δεν εμφάνισε πνευμονία ή καρδιαγγειακές επιπλοκές, ενώ το 11,4% αυτών που ήταν στην ομάδα ελέγχου εμφάνισαν. Λιγότεροι ασθενείς με ivermectin ανέπτυξαν αναπνευστική δυσχέρεια (2,6% έναντι 15,8%). λιγότερο απαιτούμενο οξυγόνο (9,6% έναντι 45,9%). λιγότερα απαιτούμενα αντιβιοτικά (15,7% έναντι 60,2%). και λιγότεροι εισήλθαν σε εντατική θεραπεία (0,1% έναντι 8,3%). Οι ασθενείς που έλαβαν θεραπεία με ivermectin βρέθηκαν αρνητικοί γρηγορότερα, σε τέσσερις ημέρες αντί για 15, και παρέμειναν στο νοσοκομείο εννέα ημέρες κατά μέσο όρο αντί για 15. Οι ασθενείς που πήραν ivermectin παρουσίασαν 13,3% θνησιμότητα σε σύγκριση με 24,5% στην ομάδα ελέγχου.
Επιπλέον, το φάρμακο μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της Covid-19. Ένα άρθρο του 2020 στο Biochemical and Biophysical Research Communications εξέτασε τι συνέβη μετά τη χορήγηση του φαρμάκου σε μέλη της οικογένειας επιβεβαιωμένων ασθενών με Covid-19. Λιγότερο από 8% μολύνθηκαν, έναντι 58,4% αυτών που δεν είχαν υποστεί αγωγή.
Παρά τους ισχυρισμούς του FDA, το ivermectin είναι ασφαλές σε εγκεκριμένες δόσεις. Από τέσσερα δισεκατομμύρια δόσεις που χορηγήθηκαν από το 1998, υπήρξαν μόνο 28 περιπτώσεις σοβαρών νευρολογικών ανεπιθύμητων ενεργειών, σύμφωνα με ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε φέτος στο American Journal of Therapeutics. Η ίδια μελέτη διαπίστωσε ότι το ivermectin έχει χρησιμοποιηθεί με ασφάλεια σε εγκύους, παιδιά και βρέφη.
Εάν ο FDA καθοδηγούνταν από την επιστήμη και τα στοιχεία, θα έδινε άδεια χρήσης έκτακτης ανάγκης για το ivermectin για την Covid-19. Αντ ‘αυτού, ο FDA ισχυρίζεται χωρίς στοιχεία ότι το ivermectin είναι επικίνδυνη.
Στο κάτω μέρος της προειδοποίησης του FDA κατά του ivermectin βρίσκεται αυτή η δήλωση: «Εν τω μεταξύ, αποτελεσματικοί τρόποι για να περιορίσετε την εξάπλωση της COVID-19 εξακολουθούν να είναι να φοράτε τη μάσκα σας, να κρατάτε τουλάχιστον 6 πόδια απόσταση από άλλους που δεν μένουν μαζί σας, πλένετε συχνά χέρια και αποφύγετε τα πλήθη ». Βασίζεται αυτό σε μελέτες τυφλών πειραμάτων που απαιτεί ο FDA για εγκρίσεις φαρμάκων; Οχι.
Ο κ. Henderson, ερευνητής στο Ίδρυμα Hoover στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, ήταν ανώτερος οικονομολόγος υγείας με το Συμβούλιο Οικονομικών Συμβούλων του Προέδρου Reagan. Ο κ. Hooper είναι πρόεδρος της Objective Insights, μιας εταιρείας που διαβουλεύεται με φαρμακευτικούς πελάτες.
Διόρθωση
Αυτό το άρθρο έχει τροποποιηθεί για να καταργηθεί μια αναφορά σε μια μελέτη 200 εργαζομένων στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης από τον Ahmed Elgazzar του Πανεπιστημίου Benha στην Αίγυπτο. Οι κύριοι Henderson και Hooper βασίστηκαν σε μια περίληψη των μελετών που δημοσιεύθηκαν στο American Journal of Therapeutics. Έμαθαν μετά τη δημοσίευση ότι αυτή η μελέτη έχει ανακληθεί λόγω κατηγοριών για χειραγώγηση δεδομένων.

kourdistoportocali.com

Το Αιγαίο φλέγεται και ο Λουδοβίκος των Χανίων ακκίζεται...!

Του Νίκου Καραχάλιου

Ξεκινώ με μια προβοκατόρικη δήλωση για να τη θυμάστε:

Ο Κυριάκος θα εξελιχθεί στον Έλληνα πολιτικό που θα σπάσει ΟΛΑ ΤΑ ΚΟΝΤΕΡ αλαζονείας και ανικανότητας. Δεν θα μείνει στην ιστορία ως Μεσσίας, όπως θα επιθυμούσαν οι Kyriakistas, αλλά ως ο γόνος που μας έσφαξε στο γόνατο.

Πώς;

Αποτυγχάνοντας σε όλα τα βασικά στοιχήματα της διακυβέρνησής του… και στα 5:

1) Δημόσια Υγεία: Μετά τις δηλώσεις του Αμερικανού Τσιόδρα, του «αρχιερέα της κοβιντιανής διαπλοκής», Dr. Anthony Fauci, ο Κυριάκος θα πρέπει να βρει κοιλότητα να κρύψει το πιστοποιητικό εμβολιασμού, που με τόση περηφάνια λάνσαρε ως COVID-FREE PASSPORT, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο… Η πρωτοβουλία του εξελίσσεται στη μπαρούφα της 10ετίας!

Ο καθηγητής/καθοδηγητής της παράνοιας που ζούμε τον τελευταίο 1,5 χρόνο, ομολογεί πλέον κυνικά και ανερυθρίαστα πως «ο εμβολιασμένος μεταδίδει κανονικά τον κορωνοϊό, όπως ο ανεμβολίαστος»!

Κάτι που επιβεβαιώνει τα όσα έλεγαν οι καθηγητές που έχουν χαρακτηριστεί ως «επικίνδυνοι», «τσαρλατάνοι» κ.λπ. από την ελληνική κυβέρνηση, όπως ο Καθηγητής φαρμακολογίας του Α.Π.Θ. κ. Δημήτρης Κούβελας, που είχε πει πως «ο εμβολιασμένος μεταδίδει και μολύνεται».

Πιο συγκεκριμένα ο Καθηγητής Ανοσολογίας και Διευθυντής του Κέντρου Λοιμώξεων και Αλλεργιών των ΗΠΑ, ο πολύς Άντονι Φάουτσι εξήγησε το λόγο για τον οποίο το CDC αποφάσισε να επαναφέρει τις μάσκες στους εμβολιασμένους:

Είπε πως «οι εμβολιασμένοι συνεχίζουν να μολύνονται με τη μετάλλαξη Δέλτα. Αυτό συμβαίνει γιατί κανένα εμβόλιο δεν είναι 100% αποτελεσματικό! Μάθαμε πλέον ότι οι εμβολιασμένοι μπορούν να μεταδώσουν τον ιό σε άλλους ανθρώπους! Ο ιός έχει αλλάξει και γι’ αυτό αλλάζει και η οδηγία του CDC.

Έτσι πλέον μπορώ να πω, πως ακόμα και εάν είστε εμβολιασμένοι πρέπει να φοράτε μάσκα σε εσωτερικούς χώρους και σε χώρους που υπάρχει μεγάλος συγχρωτισμός.

Πριν λίγους μήνες είχαμε άλλα δεδομένα, καθώς ένας ανεμβολίαστος είχε περισσότερο ιό από έναν εμβολιασμένο που είχε μολυνθεί με τον κορωνοϊό. Τώρα με την μετάλλαξη «Δ» τα πράγματα αλλάζουν». Το άκουσες Σωτήρη; Το ακούς Κυριάκο, και αν ναι τί θα κάνεις; Το περιβόητο «πιστοποιητικό» στο οποίο τόσο επένδυσες αυτοακυρώνεται…

2) Τουρισμός: Εδώ τα γέλια ακούγονται ακόμη και όταν τα clubs της Μυκόνου παίζουν στα 200 decibel το “All I need is Your Love Tonight”, τον ύμνο του καλοκαιριού.

Ο Μασκοφόρος Απελευθερωτής Κ.Μ. ή Ρ.Μ. έρχεται στη Μύκονο, κάτι σαν τον δολοφόνο που επιστρέφει στον τόπο του εγκλήματος, αφού την έχει ήδη lockάρει 5 φορές (πανελλαδικό ρεκόρ) και πάει για 6η (σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις του ΕΟΔΥ).

Πότε;

Στις 4 Αυγούστου…

Τί θα κάνει;

Θα εγκαινιάσει έκθεση με τίτλο: ΤΟ ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ ΦΛΕΓΕΤΑΙ!

ΝΑΙ, ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΠΛΑΚΑ!

Η «Άριστη Μενδώνη» τον φέρνει στο Νησί των Ανέμων να κόψει κορδέλα στο κλειστό αδικαιολόγητα εδώ και μήνες Αρχαιολογικό Μουσείο, εν μέσω: α) του πιο θανατηφόρου καύσωνα της δεκαετίας, β) καταστροφικών πυρκαγιών, που αυτή τη στιγμή που γράφω, καίνε μέχρι και την αγαπημένη Κηφισιά… των Kyriakistas και γ) music lockdowns… Όλα αυτά σε ένα νησί που ζει και προσπαθεί να πουλήσει τουρισμό εν μέσω φημών για νέο λουκέτο!

3) Οικονομική Ανάπτυξη: Αυτό είναι θέμα του φίλου μου του Άδωνι, αλλά μετά το 2ο knockdown που δέχθηκε από τον Covid, αποφάσισα να τον αντικαταστήσω...προσωρινά. Πού είναι Κυριάκο μου οι επιστρεπτέες που έταξες στους μικρομεσαίους; Πού είναι οι προκαταβολές που υποσχέθηκες στη Διαπλοκή από το Ταμείο Ανάπτυξης; Γιατί αργούν τα 4,5 δις; Γιατί ο Super Mario πήρε 28,4 billion euros και εσύ πολύ λιγότερα; (αναλογικά). Γιατί απέτυχε η Επιτροπή Πισσαρίδη και αναγκάστηκες να αλλάξεις τη διαδικασία και να δώσεις σε ιδιωτική εταιρεία την εκ νέου σύνταξη του Σχεδίου; Ούτε στον τομέα εξειδίκευσής σου δεν τα κατάφερες; Θες τόσο πολύ να πας να φας το κεφάλι σου σε δίδυμες εκλογές και με τη μετάλλαξη Δέλτα και εν μέσω οικονομικής κρίσης;

4) Υπέρμετρη Αλαζονεία: Κυριάκο εξακολουθείς να χρησιμοποιείς αλόγιστα το «εγώ». Πιο πρόσφατα όταν «εσύ» αποφάσισες -μόνος σου-χωρίς λοιμωξιολόγους και Κεραμέως να δώσεις «τράτο» στον εμβολιασμό των εκπαιδευτικών. Τί έχεις στο μυαλό σου παιδί μου; Συγχαρητήρια πάντως! Πας για το NBA 5/5. Ούτε ο Γιάννης δεν έχει τέτοια ποσοστά. Γιατί ακκίζεσαι; (ακολουθεί επεξήγηση της λέξης για να μην μπερδευτούν ορισμένοι και κάνουν άλλους συνειρμούς…).

5) Τα εθνικά μας θέματα: Άφησα τελευταία τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Μας διαβεβαίωνες ως υπεύθυνη κυβέρνηση πως θα περάσουμε «ένα ήσυχο καλοκαίρι». Ο Αισχύλος στον Αγαμέμνωνα (659-660, μτφρ Ι.Ν. Γρυπάρη) έλεγε: «ορώμεν ανθούν πέλαγος Αιγαίον νεκροίς» (τη θάλασσα όλη βλέπουμε ν’ ανθεί του Αιγαίου από Αχαιών κορμιά). Στο μεταφράζω γιατί γνωρίζω από πρώτο χέρι πως δεν διαθέτεις κλασσική παιδεία.

Φρόντισε λοιπόν Κυριάκο μου να μην επαληθευτεί επί της θητείας σου μια ακόμη εθνική τραγωδία…

Υπάρχει λύση;

Στη Δημοκρατία (που έχεις βαλθεί να αλλοιώσεις) δεν υπάρχουν αδιέξοδα…

Τί μπορείς να κάνεις;

Δύο λύσεις έχεις: ή να αποδράσεις ASAP μέσω πρόωρων εκλογών τον Σεπτέμβριο, ή να παραδώσεις, σε Οικουμενική.

Α! Και ούτως ή άλλως μην έρθεις στη Μύκονο, ειδικά αν έχεις σκοπό να τη λοκάρεις για 6η φορά…

Αυτονόητο, ε; ε;

Όχι για το περιεχόμενο της απόφασης. Αλλά για την έπαρση που εμπεριέχει. Θυμίζεις όλο και περισσότερο Λουδοβίκο!!!

Όχι όμως τον ΧΙV, του οποίου θα ήθελες να μοιάσεις επειδή ηγεμόνευσε για 72 χρόνια (και 110 μέρες). Εσύ ούτε καν τον XVI δεν πιάνεις, τον Βουρβώνο που έμεινε στην ιστορία γιατί προκάλεσε τη Γαλλική Επανάσταση και πλήρωσε τα σπασμένα. Εσύ δεν θα ζήσεις την «τιμητική πτώση» από εξέγερση (π.χ. των αντιεμβολιαστών). Εσύ Κυριάκο μου θα πέσεις από «πέσιμο», της Διαπλοκής των αχόρταγων Νταβατζήδων. Όπως και ο Κωνσταντίνος, όμως πολύ πιο άδοξα. Αν τον Γιώργο τον έφαγαν σε μια πτήση προς Γαλλία, εσένα θα σε κατεβάσουν από την εξουσία μισοπέλαγα, σε μια διαδρομή με λαϊκό Sea Jet από τη Ραφήνα… στην Τήνο. Σε βλέπω να ξεχειμωνιάζεις στην Άνδρο των εφοπλιστών. Έχεις αρκετούς φίλους νομίζω εκεί να σε φιλοξενήσουν στις βίλες τους.

Δεν φταίω εγώ μετά για το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι σοβαροί άνθρωποι -των ΒΠ- γελάνε μαζί σου. Μόνος σου βγάζεις τις ματάρες σου. Εγώ απλώς προσπαθώ να παίξω το ρόλο της Μαλβίνας που αποδομούσε τον μέντορά σου «τον Κώστα τον Σημίτη» (και βέβαια δεν φθάνω ούτε στο νυχάκι της). Το ζήσαμε και αυτό… σε αδειάζει μέχρι και ο σοβαρός Βασίλης Κοντοζαμάνης, που είπε -κόντρα σ’ εσένα- πως: «δεν είπαμε ποτέ ότι το Μάρτιο θα έχουμε 2 εκατ. εμβολιασμένους». Εσείς, οι Βασίληδες στο Υπουργείο Υγείας δεν το ξεστομίσατε... Γιατί ο Κυριάκος το είπε και μάλιστα στομφωδώς το παιδί...;

Welcome to Greece Λουδοβίκε των Χανίων...

Σημείωση: Σε περιμένουμε σε δύο ραντεβού: με την ιστορία και την προδομένη ΝΔ. Σε περιμένουμε και στα Ματογιάννια, οι Kαλοί Πειρατές της Μυκόνου, να σε κεράσουμε φιλόξενα πικρό καφέ και να τα πούμε…

Πότε; Την Τετάρτη το μεσημέρι, μετά τα εγκαίνια.

Νίκος Καραχάλιος

Dimokrares.gr

ΥΓ. Μήπως εκδικείσαι τη Μύκονο γιατί έδωσε 75% στον Μεϊμαράκη; Εδώ οι άνθρωποι είχαν άνεση και δεν εξαγοραζόντουσαν φαίνεται…

Ακκίζομαι: ακκίζεται στις κάμερες

[Συμπεριφέρομαι με επιτήδευση, με φιλαρέσκεια, με συγκαλυμμένη προκλητικότητα προσπαθώντας να διεγείρω το ερωτικό ενδιαφέρον των ανδρών]

Κάνω καμώματα / κόλπα / σκέρτσα / τσακίσματα / τσαλιμάκια / νάζια / τσαχπινιές / πείσματα (φράση / έκφραση ν.ε.) Χαϊδεύομαι

Κουνιέμαι: πολύ σου κουνιέται η γκόμενα 

www.antinews.gr

Κυβέρνηση είστε, όχι "κοινωνικό ρεύμα"

Η Νίκη Κεραμέως και ο Κωστής Χατζηδάκης. Αμφότεροι αρέσκονται να παρουσιάζουν τα νομοσχέδια που εισηγούνται ώς απαίτηση της κοινωνικής πλειοψηφίας  Μάλλον πρέπει να το ξανασκεφτούν οι υπουργοί που πιστεύουν ότι νομοθετούν κατά ...λαϊκή απαίτηση.

Γεράσιμος Λιβιτσάνος

Το είπε η Νίκη Κεραμέως, το είπε και ο Κυριάκος Μητσοτάκης πως η εφαρμογή της βάσης εισαγωγής στα ΑΕΙ ήταν στο προεκλογικό πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας. Πράγματι ήταν.

Όμως από την άλλη δεν θυμάμαι και κανέναν υποψήφιο της Ν.Δ να λέει πριν τις εκλογές του 2019 «ψηφίστε μας για να μειώσουμε τους εισακτέους». Όπως δεν άκουσα και κανένα στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος να ζητά την ψήφο για «να καταργήσουμε το 8ωρο».

Αλλιώς τα έλεγαν. Μιλούσαν «κρυπτικά» για αναβάθμιση της παιδείας και για εκσυγχρονισμό στην εργασία. Ακόμη και όταν «ξέφευγε» κάτι, εξαφανίζονταν στο «χάος» των ΜΜΕ που τα έβλεπαν όλα «μπλέ».

Είναι αλήθεια πώς όσοι είτε λόγω χαρακτήρα, είτε λόγω επαγγέλματος διαβάζουμε αναλυτικά τα προεκλογικά προγράμματα των κομμάτων, ξέραμε αυτά που θα συμβούν. Όμως δεν ισχύει το ίδιο για τον λεγόμενο «μέσο ψηφοφόρο». Αυτόν που δεν έχει είτε την κουλτούρα, είτε την δυνατότητα είτε ακόμη και τον χρόνο να μελετήσει τον προγραμματικό λόγο των πολιτικών σχηματισμών.

Στις τελευταίες εκλογές ένα «κρίσιμο» κοινωνικό κομμάτι προστέθηκε στους παραδοσιακούς «δεξιούς» ψηφοφόρους για να προκύψει η σημερινή κυβέρνηση της Ν.Δ. Είχε τους δικούς του λόγους που την προτίμησε στην κάλπη.

Οι περισσότεροι δεν αφορούσαν το πρόγραμμα της. Αλλά την οργή, την κούραση και την απογοήτευση από τα 10 χρόνια των μνημονίων, που «έσκασε» πάνω στον ΣΥΡΙΖΑ. Μια και είχε μπει «στο κάδρο» των μνημονιακών διαχειριστών.

Από το πρόγραμμά της ΝΔ αυτοί οι ψηφοφόροι «κράτησαν» το κομμάτι που αφορούσε την γενναία μείωση των φόρων, κυρίως του φόρου εισοδήματος και του ΕΝΦΙΑ. Όπως και τις υποσχέσεις για «πολλές και καλές δουλειές». Τις υποσχέσεις δηλαδή που σήμερα δεν εκπληρώνονται.

Γι αυτό είναι πολιτική μπλόφα να ισχυρίζεται η κυβέρνηση σήμερα ότι το πρόγραμμά της εκφράζει ένα κοινωνικό ρεύμα, πλειοψηφικό. Τέτοιο που στηρίζει όσα κάνει η Νίκη Κεραμέως, ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης ή ο Κωστής Χατζηδάκης. Υπό την συνεπέστατη και πλήρη κάλυψη του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Αρχικά γιατί – όπως κάθε κυβέρνηση που προκύπτει με ενισχυμένη αναλογική – δεν είναι κοινωνική πλειοψηφία. Οπότε το σχετικό «υφάκι» δεν δικαιολογείται. Επίσης γιατί οι νεοφιλελεύθερες ακρότητες που εμφορούν νομοθετήματα όπως αυτά που ψηφίζονται για την εκπαίδευση ή την εργασία, ουδέποτε υπήρξαν «κοινωνική απαίτηση» στην Ελλάδα.

Ούτε καν την περίοδο της διακυβέρνησης Μητσοτάκη του 1990-1993, που στο κάτω-κάτω είχε πάρει και ένα πραγματικά μεγάλο ποσοστό, της τάξης του 46,89%. Όχι 39,85% όπως η σημερινή.

Περισσότερο από κάθε άλλον αυτά τα γνωρίζουν οι βουλευτές της Ν.Δ. Γιατί «τρώνε άπειρο ξύλο» στις περιφέρειές τους, όπου είναι υποχρεωμένοι να έρθουν σε μια κάποια επαφή με τον κόσμο.

Βλέπετε τα εργασιακά 10ωρα του Κωστή Χατζηδάκη αφορούν κι αυτούς που ψήφισαν Ν.Δ. Η βάση εισαγωγής της Νίκης Κεραμέως δεν «έκοψε» μόνον τους υποψήφιους από αριστερές οικογένειες.

news247.gr

'Τον Άυγουστο που μου χρωστάς' Δημήτρης Μητροπάνος

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ 

σε ΟΛΕΣ και ΟΛΟΥΣ 

ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΕΝΟΥΣ/ΕΣ κι ΑΝΕΜΒΟΛΙΑΣΤΟΥΣ/ΕΣ

ΟΙ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΙ ΒΟΛΕΥΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΙΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ 

κι ΟΧΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΩΠΟΥΣ και τους ΛΑΟΥΣ

Ποιο φρικτό πολιτικό τέρας "γεννά" τις γυναικοκτονίες, κ. Μητσοτάκη;

Όσο η κυβέρνηση δεν παρουσιάζει ένα συντονισμένο σχέδιο αντιμετώπισης του φαινομένου της αύξησης της δολοφονικής βίας κατά των γυναικών, αγνοώντας τις διεθνείς εκθέσεις δεκαετιών, θα φέρει ακέραια την πολιτική ευθύνη για κάθε τραγική νέα γυναικοκτονία.

γράφει ο Δημήτρης Παπαβομβολάκης

Είκοσι επτά χρόνια πριν, εν έτει 1994, ο ΟΗΕ δημοσιεύει ένα επιστημονικό πόνημα με τίτλο «Πολιτικές για τον περιορισμό της ενδοοικογενειακής βίας», που εστιάζει ειδικά στη βία που διαπράττεται από συζύγους και άντρες συντρόφους απέναντι στις γυναίκες συντρόφους τους. Ακριβώς το είδος της βίας που οδηγεί στον τραγικό απολογισμό των συνεχών γυναικοκτονιών, που βιώνουμε κατ’ επανάληψη εδώ και αρκετό καιρό.

Στο εισαγωγικό σημείωμα, αναφέρεται χαρακτηριστικά: «Οι κυβερνήσεις δεν μπορούν πλέον να αγνοούν το πρόβλημα της ενδοοικογενειακής βίας. Η διεθνής πίεση αναφορικά με αυτό το φλέγον ζήτημα απαιτεί άμεση αντιμετώπιση» και συνεχίζει: «Για να σταματήσει αυτού του είδους η βία, πολλοί κυβερνητικοί και κοινωνικοί φορείς καθώς και άνθρωποι από διάφορους οργανισμούς οφείλουν να εργαστούν από κοινού». Στη σελίδα 10, ανιχνεύονται οι ρίζες της ενδοοικογενειακής βίας ως εξής: «H προέλευση της βίας εντοπίζεται στη δομή της κοινωνίας και στο σύμπλεγμα αξιών, παραδόσεων, εθίμων, συνηθειών και αντιλήψεων σχετικά με την ισότητα των φύλων».

Στη συνέχεια αναγράφονται αναλυτικά οι θεσμοί και οι φορείς που οφείλουν να συνεργαστούν για την αντιμετώπιση του προβλήματος: η Δικαιοσύνη, με αυστηροποίηση του νομικού πλαισίου για την ενδοοικογενειακή βία, η Αστυνομία, θέτοντας σε προτεραιότητα τις κλήσεις που γίνονται λόγω περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας και δημιουργώντας ειδικά σώματα που θα διεξάγουν ενδελεχείς έρευνες γι’ αυτού του είδους τα περιστατικά. Κι όλα αυτά, σε ένα σχέδιο πλήρους συνεργασίας τους με ειδικούς φορείς μέσα στην Εκπαίδευση, την Εκκλησία, την Υγεία και φυσικά με τις διάφορες κοινωνικές οργανώσεις για την ισότητα των φύλων και τα δικαιώματα των γυναικών.

Ένα τέτοιο σχέδιο στη χώρα μας δυστυχώς δεν υπήρξε ποτέ.

Και για να υπάρξει έστω σήμερα, προϋποθέτει το συντονισμό των υπουργείων Εσωτερικών, Δικαιοσύνης, Προστασίας του Πολίτη, Παιδείας και Θρησκευμάτων και Υγείας. Αυτό θα ήταν χρέος της κυβέρνησης οποιασδήποτε ευνομούμενης ευρωπαϊκής χώρας.

Όχι όμως αυτής της κυβέρνησης της ΝΔ, της πιο ακραία συντηρητικής κυβέρνησης που γνώρισε ο τόπος από τη μεταπολίτευση και μετά.

Το μόνο συντονισμό που έχει επιδείξει η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη ως τώρα, είναι στην απόλυτη αδιαφορία απέναντι σε κάθε ζήτημα που απειλεί την κοινωνία και όχι τον ίδιο προσωπικά ή την κυβέρνησή του. Και το μόνο συντονισμό που απαιτεί από τους υπουργούς του είναι στη δημόσια λατρεία που οφείλουν να επιδεικνύουν στο πρόσωπό του μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες.

Τα έργα και οι ημέρες της παρούσας κυβέρνησης, όμως, είναι αποκαλυπτικά και για την εντελώς αναχρονιστική, πατριαρχική νοοτροπία που διέπει πολλά από τα στελέχη της, ακόμα και τον πρωθυπουργό.

Έχει ξεχάσει κανείς μας την απάντησή του στη δημοσιογράφο του BBC, που εξέφρασε την εύλογη απορία της για τον ελάχιστο αριθμό συμμετοχής γυναικών στην κυβέρνηση της ΝΔ, μόλις ανέλαβε τη θητεία του; «Δυστυχώς, δεν έχουμε τόσες πολλές γυναίκες που να ενδιαφέρονται να μπουν στην πολιτική αυτές τις ημέρες» απάντησε ο κ. Μητσοτάκης, άκρως υποτιμητικά για κάθε Ελληνίδα, μεταφέροντας στο εξωτερικό την εικόνα μιας τριτοκοσμικής χώρας όπου η γυναίκα δεν θεωρείται ικανή ή δεν θεωρεί και η ίδια ικανό τον εαυτό της για να αναλάβει καμία θέση ευθύνης.

Τον Αύγουστο του 2020, όπως όλοι θυμόμαστε, με σχετική εγκύκλιο του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, επί της νυν υπουργού Κεραμέως, στη θέση του μαθήματος της κοινωνιολογίας, που παράγει σκεπτόμενους πολίτες, και των καλλιτεχνικών, που παράγει ευαίσθητους πολίτες, προωθείται ('λόγω γνωριμίας με μη διαδεδομένα αθλήματα') το άθλημα του cheerleading. Ποιος χρειάζεται σκεπτόμενους πολίτες -και ειδικά κορίτσια- σε αυτή τη χώρα; Τα κορίτσια είναι για να διασκεδάζουν εμάς τους άντρες.

Όμως, δεν είναι μόνο αυτό. Πώς περιμένουμε ως πολίτες να αντιμετωπιστεί η βία μέσα στην κοινωνία από μία κυβέρνηση που το μόνο που κάνει είναι να δημιουργεί συστηματικά περισσότερη βία;

Βία αστυνομική, αλλά όχι μόνο. Βία δεν εφάρμοσε μέσα στην πανδημία και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, λεκτικού χαρακτήρα, απέναντι σε όλους μας, κουνώντας μας το δάχτυλο στα διαγγέλματα με το επιχείρημα της «ατομικής ευθύνης» και χαρακτηρίζοντας κάποιους από τους πολίτες «ψεκασμένους»;

Αυτός είναι ο τρόπος που έχουν μάθει να επιβάλλονται: με το φόβο, την απειλή και την απόλυτη επίδειξη δύναμης απέναντι σε οποιονδήποτε ή οποιαδήποτε είναι ευάλωτος ή ευάλωτη, ή βρίσκεται σε θέση άμυνας. Αυτή η ακραία συντηρητική και πατριαρχική απέναντι στους πολίτες κυβέρνηση, που δεν έχει καν στο «σύστημά» της έννοιες όπως η ισότητα και η κοινωνική δικαιοσύνη, όχι μόνο είναι παντελώς απρόθυμη να αντιμετωπίσει κάθε φαινόμενο βίας που δεν στρέφεται εναντίον της, αλλά είναι και ο ηθικός αυτουργός της βίας που πολλαπλασιάζεται παντού γύρω μας.

Με την οικονομική της πολιτική, που παράγει ακραία φτώχεια και κοινωνικό αποκλεισμό.

Με τη διχαστική της ρητορική, που στρέφει τη μία ομάδα πολιτών απέναντι στην άλλη.

Με την απουσία κοινωνικής πολιτικής, που περιθωροποιεί όλο και περισσότερο τους αδύναμους.

Με την καθεστωτική χειραγώγηση των ΜΜΕ, που καταργεί το δικαίωμα στην ενημέρωση.

Με την απαξίωση του ρόλου του κοινοβουλίου, που ακυρώνει τη δημοκρατία.

Με το συνεχή περιορισμό των ελευθεριών, που μας προκαλεί αίσθημα ασφυξίας.

Με την αλαζονεία της εξουσίας, που κάνει τον καθένα μας να αποστρέφεται την πολιτική.

Με την απαξίωση της δημόσιας Υγείας, που πλήττει το βασικό μας αγαθό και δικαίωμα.

Με την απαξίωση της δημόσιας Παιδείας, που μας καταδικάζει σε ένα μέλλον γεμάτο ανισότητες.

Όλα αυτά είναι βία.

Βία που γεννά περισσότερη βία στους δρόμους της πόλης και μέσα στα σπίτια.

Που γεννά και ταΐζει τα ανθρώπινα τέρατα, που καθρεφτίζουν το φρικτό πολιτικό τέρας του κ. Μητσοτάκη.

Και που θα γεννήσει κι άλλα...

2020mag.gr

Πώς «ξεπλένεται» η κυβέρνηση με μπόλικη, ανέξοδη «αντικυβερνητική» ρητορική!

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ "ΚΑΘΟΛΙΚΟΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ": "ΛΑΪΚΗ ΑΝΑΓΚΗ" Ή ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ "ΚΕΝΤΡΙΣΤΙΚΗ" ΥΠΕΚΦΥΓΗ;

Γρηγόρης Γρηγοριάδης

Τις τελευταίες μέρες και υπό το βάρος των δραματικών εξελίξεων και της κλιμάκωσης της κυβερνητικής επίθεσης στα δικαιώματα του λαού και της νεολαίας, σε συνδυασμό με τη διαφαινόμενη επέλαση ενός νέου «κύματος» της...πανδημίας (λόγω της περίφημης «μετάλλαξης Δ»), καταγράφηκε μια ορισμένη διαφοροποίηση της πολιτικής ορισμένων τμημάτων της Αριστεράς. Με παραλλαγές και διαφοροποιήσεις στην ένταση, τη φρασεολογία, το βαθμό επίκλησης «μαχητικών μορφών πάλης» κλπ., κοινός παρονομαστής της γραμμής αυτής είναι το δίπτυχο: «όχι στα κυβερνητικά μέτρα – ναι στο μαζικό, καθολικό εμβολιασμό του λαού με όλα τα ασφαλή εμβόλια και τα μέτρα προστασίας της υγείας του». Οι δυνάμεις της Αριστεράς που περνούν σε αυτή τη γραμμή (από τμήματα της άκρας Αριστεράς και της Αναρχίας, έως το ΝΑΡ και το ΚΚΕ στο απέναντι «ηπιότερο» άκρο), καταφεύγουν σε έναν «κεντρίστικο» στην ουσία του πολιτικό ελιγμό, ο οποίος – όπως πιστεύουν – θα τους επιτρέψει να διασφαλίσουν τη συνοχή των πολιτικών χώρων τους, οι οποίοι διεμβολίζονται από την διογκούμενη οργή μεγάλου μέρους των λαϊκών μαζών για την κυβερνητική πολιτική, οι οποίες όμως δε έβρισκαν ως τώρα χώρο έκφρασης στις δυνάμεις της Αριστεράς. Λυπούμαστε που πρέπει να διαλαλήσουμε προς πάσα κατεύθυνση, ότι οι φιλοδοξίες τους θα αποδειχθούν φρούδες.

Πώς «ξεπλένεται» η κυβέρνηση με μπόλικη, ανέξοδη «αντικυβερνητική» ρητορική!

Μεθοδολογικά, κάθε πολιτική θέση που κατατίθεται στο κίνημα από ετούτη ή εκείνη τη συνιστώσα του καλείται, καταρχήν, να τοποθετηθεί στα επίδικα του ΣΗΜΕΡΑ, με βάση τον ΠΑΡΟΝΤΑ πολιτικό και ταξικό συσχετισμό κι όχι αφηρημένα, γενικά κι αόριστα, έξω από τόπο, χρόνο και συνθήκες. Αυτό, νομίζω, είναι αυτονόητο για όποιον από εμάς θέλει να λέγεται μαρξιστής (πολύ περισσότερο μαρξιστής-λενινιστής).

Αν είναι έτσι, τότε είναι φανερό ότι στην ίδια θέση δε μπορεί να "χωρούν" συγχρόνως:

• Από τη μια, η πάλη ενάντια στην κυβερνητική πολιτική, τα μέτρα υποχρεωτικού εμβολιασμού, τα μέτρα διχασμού του λαού σε "εμβολιασμένους" και "ανεμβολίαστους" κλπ. και
• Από την άλλη, η γραμμή υπέρ του μαζικού, καθολικού εμβολιασμού με τις προϋποθέσεις που τίθενται: να έρθουν στην Ελλάδα τα ρώσικα, κινέζικα, κουβανεζικα κλπ, εμβόλια (αλήθεια τι γλωσσοδέτης σας πιάνει σφοί όταν είναι να μιλήσετε για το Sputnik V και το Sinovac και γίνεστε τόσο "διπλωματικοί", δεν το κατανοώ), να ενισχυθεί η πρωτοβάθμια υγεία, να έρθουν φάρμακα, να προσληφθούν γιατροί, δάσκαλοι κλπ.

Πολύ απλά, τα δύο σκέλη της "θέσης" αλληλοαναιρούνται και έχουμε αρκετές φορές ως τώρα τεκμηριώσει το γιατί. Ας το επαναλάβουμε για μια ακόμη φορά, μήπως και γίνουμε επιτέλους κατανοητοί.

Καταρχάς, ας προσπεράσουμε -αν και είναι ζήτημα όχι αμελητέο για όσους από εμάς κατανοούμε και υπερασπιζόμαστε τη σχέση του μαρξισμού με την επιστημονική μεθοδολογία και αλήθεια- το αν έχει και κατά πόσο επιστημονική βάση το αφήγημα του καθολικού εμβολιασμού με στόχο τη συλλογική ανοσία, για μια νόσο όπως η COVID19 που τείνει να πάρει ενδημικά χαρακτηριστικά. Είναι αναγκαίο, ωστόσο, να γίνει αυτή η «παραχώρηση» ακριβώς για να γίνει σαφές ότι το πρόβλημα, στον πυρήνα του, ΔΕΝ είναι το αν και πόσο «ξέρουμε από ιατρική» και ποιος «γνωρίζει καλύτερα» τα ειδικά κεφάλαια της επιδημιολογίας, της ανοσολογίας ή δεν ξέρουμε κι εμείς ποιου άλλου κλάδου. Είναι, πρωτίστως, ΠΟΛΙΤΙΚΟ το πρόβλημα, τελεία και παύλα.

Αυτό που έχει επιτύχει -αναμφισβήτητα με την "ευγενή χορηγία" και της Αριστεράς- η κυβέρνηση, είναι να στοιχίσει πίσω της μια μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία προβάλλοντας το αφήγημα του καθολικού εμβολιασμού. Στην προσπάθειά της αυτή και για να επιτύχει αυτό που έχει επιτύχει, αξιοποίησε βεβαίως και την υπαρκτή παρουσία ενός περιθωριακού ανορθολογικού και σκοταδιστικού ρεύματος με  δεσμούς με την ακροδεξιά, τις παραθρησκευτικές σέχτες κλπ. το οποίο και αναγόρευσε ως "συλλογικό εκφραστή" κάθε αντιτιθέμενης άποψης στο κυρίαρχο κυβερνητικό αφήγημα. Αξιοποιώντας την κατευθυνόμενη τρομοκρατική προπαγάνδα των καλοπληρωμένων συστημικών ΜΜΕ, αλλά και - δυστυχώς - την πολιτική μυωπία και απροθυμία να προχωρήσει σε σύγκρουση, από πλευράς της Αριστεράς, το αποτέλεσμα είναι η σημερινή, επικίνδυνη κατάσταση.

Ας δούμε τώρα την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΥΣΙΑ του προβλήματος που υπάρχει με το σύνθημα του καθολικού εμβολιασμού: ως πολιτικό σύνθημα, η επίκληση της ανάγκης του καθολικού εμβολιασμού και της συλλογικής ανοσίας έχει ΑΜΕΣΟ χαρακτήρα, εφαρμόζεται στην πράξη ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ και η κυβέρνηση - εμείς να δεχθούμε ότι το κάνει υποκριτικά και εκ του πονηρού - γι'αυτό το λόγο το έχει ανάγει σε επίκεντρο του δικού της αφηγήματος. Όποιος δηλώνει, λοιπόν, ότι δέχεται τον καθολικό εμβολιασμό, ανεξάρτητα του αν το κατανοεί ή όχι, αν του αρέσει ή όχι κλπ., στην πράξη το δέχεται ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ. Δηλαδή, δέχεται τον καθολικό εμβολιασμό ΜΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ (γιατί το αν ΘΑ έρθουν τα άλλα δεν μπορεί να το εγγυηθεί κανείς, πολύ περισσότερο όταν μέχρι σήμερα δεν το ζητά και κανείς στο πεζοδρόμιο και στους αγώνες) και ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ (γιατί επίσης είναι αδύνατο μέσα στον χρονικό ορίζοντα που θα κριθεί πολιτικά αυτή η μάχη να έχουν υλοποιηθεί οι διεκδικήσεις του κινήματος, όταν σήμερα είμαστε όχι στο μηδέν, αλλά υπό του μηδενός...). Δηλαδή, δέχεται τον καθολικό εμβολιασμό ΧΩΡΙΣ (α) ελευθερία του κάθε εργαζόμενου και του γιατρού του να επιλέξουν το καλύτερο για την περίπτωση της υγείας του εμβόλιο και (β) ένα σύστημα Υγείας που διασφαλίζει ότι θα υπάρχει επαρκής προληπτικός έλεγχος, επαρκής επαγρύπνηση και καταγραφή παρενεργειών, σαφή και αποτελεσματικά θεραπευτικά πρωτόκολλα από την πρώτη στιγμή της εμφάνισης συμπτωμάτων ως την εισαγωγή – ο μη γένοιτο – στη ΜΕΘ, επάρκεια υλικών μέσων και προσωπικού κλπ. κλπ.

Έτσι, ανεξάρτητα από προθέσεις, όποιος ΣΗΜΕΡΑ στην Αριστερά δέχεται τον καθολικό εμβολιασμό, στην ουσία ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, είτε το καταλαβαίνει, είτε δεν το καταλαβαίνει. Νομιμοποιεί τον ΠΥΡΗΝΑ του αφηγήματος της στο λαό και του δίνει "προοδευτικό" και "ταξικό" πιστοποιητικό. Όλα τα άλλα που συνοδεύουν τη θέση αυτή, για την πλατιά λαϊκή μάζα είναι απλά "αστερίσκοι" που ερμηνεύονται ως εξής: η Αριστερά στο κύριο συμφωνεί με την κυβέρνηση και ζητά πράγματα σωστά μεν, για το αύριο δε. Άρα ας γίνει ΣΗΜΕΡΑ αυτό που λέει η κυβέρνηση, ας συντριβούν ΣΗΜΕΡΑ ως "ψεκασμένοι", "σκοταδιστές" κλπ. όσοι αντιδρούν και ΑΥΡΙΟ, κάποια μέρα, ΘΑ παλέψουμε για να γίνουν κι όλα τα άλλα. Μην είστε μαξιμαλιστές κύριοι Αριστεροί! Σιγά-σιγά όλα θα γίνουν!

Κοντολογίς, οι σύντροφοι και οι οργανώσεις της Αριστεράς που κλίνουν προς αυτή την κεντρίστικη θέση, όσο κι αν φωνάζουν για την ανάγκη και μαχητικής αντιπολίτευσης στην κυβέρνηση και απομόνωσης της ακροδεξιάς (υπαρκτός κίνδυνος και φόβος, σε αυτό συμφωνούμε), στην πραγματικότητα με τη θέση που παίρνουν, ΥΠΟΝΟΜΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΑ ΚΑΘΗΚΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΑΛΛΟ. Στην πράξη ΚΑΙ στηρίζουν την κυβέρνηση, αδυνατούν να διεμβολίσουν το ακροατήριό της χαρίζοντάς της ΟΛΟ τον κόσμο που είναι με τον εμβολιασμό (πέραν του στενού περίγυρου γύρω από τις οργανώσεις της Αριστεράς, δηλαδή ψίχουλα) ΚΑΙ τροφοδοτούν την ακροδεξιά, χαρίζοντάς της ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ που θέλει να αντιπολιτευτεί την κυβέρνηση, ξεκινώντας κι επικεντρώνοντας θολά και στρεβλά στο εμβολιαστικό αφήγημα. Είναι απογοητευτικό το να διαπιστώνει κανείς ότι ο μόνος, πρακτικά, λόγος για να υιοθετήσει μια οργάνωση της Αριστεράς μια τέτοια γραμμή, είναι η περιχαράκωση του πολιτικού της περίγυρου. Μια θλιβερή, γραφειοκρατική καρικατούρα, αυτού που θα όφειλε να είναι μια επαναστατική πολιτική γραμμή...

Υπάρχει ριζοσπαστική, μαχητική εναλλακτική!

Στον αντίποδα αυτής της αυτοκτονικής για το κίνημα και την Αριστερά, γραμμής, οι μαχητικές συνιστώσες της μπορούν και πρέπει να αντιπαραθέσουν ένα ΜΑΧΗΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ σε συνδυασμό με ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ τόσο της δημόσιας υγείας, όσο και των εργασιακών, δημοκρατικών κλπ. δικαιωμάτων του λαού. Το πλαίσιο αυτό θα πρέπει να περιστρέφεται γύρω από τους εξής πυλώνες:

* ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ του τομέα Υγείας - Πρωτοβάθμια Υγεία για όλο το Λαό - Δωρεάν και πλήρης επιδημιολογική επιτήρηση, φαρμακοεπαγρύπνηση, προληπτικός έλεγχος κλπ.

* ΑΜΕΣΗ ΡΗΞΗ με την πολιτική της ΕΕ - Σύναψη διμερών διακρατικών συμφωνιών με Ρωσία-Κίνα για να έρθουν στην Ελλάδα τα εμβόλια Sputnik, EpicVacCorona, Sinovac κλπ. με συμφωνίες παραγωγής τους στη χώρα μας από κρατική φαρμακοβιομηχανία (πολύ σημαντικό αν χρειαστεί να εμβολιάζεται τακτικά ενα μέρος του πληθυσμου εν όψει ενδημικότητας της νόσου)

* ΣΤΟΧΕΥΜΕΝΟΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ με έμφαση στις κατηγορίες με ιδιαίτερο κίνδυνο, ηλικιωμένοι, έχοντες υποκείμενα νοσήματα κλπ. με βάση την επιστημονική βιβλιογραφία, δηλαδή εκεί που τα οφέλη του εμβολιασμού υπερτερούν σαφώς των αγνώστων μέχρι σήμερα και μη μελετημένων κινδύνων, λόγω του πειραματικού χαρακτήρα τους.

Και, φυσικά, όλα τα παραπάνω θα πρέπει να συνδυάζονται από ΜΑΧΗΤΙΚΗ και ΠΡΩΤΟΠΟΡΑ δράση για την απόκρουση, απόσυρση και συντριβή των εγκληματικών και απαράδεκτων κυβερνητικών μέτρων. Η ριζοσπαστική, μαχητική Αριστερά πρέπει να κατακτήσει ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ, ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ το ρόλο της εμπροσθοφυλακής, της πρωτοπορίας του λαϊκού αγώνα κι αυτό προϋποθέτει το σωστό και υπολογισμένο συνδυασμό και μαχητικών μορφών πάλης και ενιαιομετωπικής δουλειάς στη βάση ώστε να συσπειρωθούν κάτω από το παραπάνω πλαίσιο οι ευρύτερες δυνατές δυνάμεις και ευέλικτης τακτικής προς όποια άλλη δύναμη εμφανίζεται αυτή τη στιγμή να παίζει «αντικυβερνητικό» ρόλο. Η κοινή δράση, από τα κάτω, όλων των δυνάμεων που δηλώνουν ότι συμφωνούν ότι τα μέτρα πρέπει να παρθούν πίσω δεν βρίσκεται σε καμία αντιπαράθεση με το καθήκον της πιο οξυμένης ιδεολογικο-πολιτικής αντιπαράθεσης με τις «ψεκασμένες», σκοταδιστικές, ακροδεξιές, αντικομμουνιστικές αντιλήψεις και πολιτικές θέσεις.

Με πίστη στις ιδέες μας και τις ιστορικές μας παρακαταθήκες, ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!

Πολλοί σύντροφοι, άλλοι καλοπροαίρετα κι άλλοι όχι, θα μας ρωτήσουν: μα καλά, πώς στην Ελλάδα θα υποστηρίξουμε το στοχευμένο εμβολιασμό όταν η σοσιαλιστική Κούβα, η ΛΔ της Κίνας κλπ. προχωρούν στον καθολικό; Δεν ακολουθούν, άραγε, οι σύντροφοι σε αυτές τις χώρες τις επιταγές της επιστήμης ή, μήπως, συμμετέχουν κι αυτοί σε κάποιας μορφής «ιμπεριαλιστική συνωμοσία»; Και δεν είμαστε, τάχα, υποχρεωμένοι να ακολουθούμε το «επιστημονικό κεκτημένο» που λέει, σήμερα, ότι ο καθολικός εμβολιασμός είναι αναγκαίος;

Δε θα κουραστούμε, σύντροφοι, να διακηρύσσουμε προς πάσα κατεύθυνση το αυτονόητο: κανένα «επιστημονικό κεκτημένο» δεν είναι αποσπασμένο από μια σειρά ΥΛΙΚΕΣ και ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ προϋποθέσεις υλοποίησής του. Ο καθολικός εμβολιασμός ΔΕΝ είναι γενικά κι αόριστα «δικαίωμα και ανάγκη» του λαού. Τέτοιο γίνεται μόνο όταν συνδυάζεται με όλες τις άλλες προϋποθέσεις που βάζουν οι διεκδικήσεις μας, αν μιλάμε ειδικά στις συνθήκες και υπό τα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης πανδημίας. Απόλυτη υποχρέωσή μας είναι η υπεράσπιση της Ζωής, του Ψωμιού και της Τιμής του λαού. Κι αυτά, στις συνθήκες του ημιφεουδαρχικού, λούμπεν ευρωατλαντικού προτεκτοράτου στο οποίο έχει μετατραπεί η χώρα μας, κινδυνεύουν από την πολιτική της αστικής τάξης όποιο αφήγημα κι αν αυτή επιστρατεύει για να την «πλασάρει». Με ληστρικά διλήμματα του τύπου «εμβόλιο ή απόλυση», «εμβόλιο ή περιθωριοποίηση», είναι ανέκδοτο και μόνο το να σκεφτεί κανείς ότι υπερασπίζεται κάποια από τις τρεις αυτές αδιαπραγμάτευτες ανάγκες.

Δεν είναι δουλειά μας, σύντροφοι, να ξεκατινιαζόμαστε στα τηλεπαράθυρα και τα social media για το τι έκανε ο Λένιν το 1919 και το αν τα φώτα της Επιστήμης μπορούν να διαλύσουν τις σκοταδιστικές και ανορθολογικές δοξασίες. Δουλειά μας είναι να επεξεργαζόμαστε ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΠΑΛΗΣ που, πατώντας στα δεδομένα της συγκυρίας, να διευκολύνουν την επιδίωξή μας – ΑΝ ΤΗΝ ΕΧΟΥΜΕ… - να μετατρέψουμε την «υγειονομική» κρίση σε ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ του καθεστώτος της εξάρτησης και των μονοπωλίων. Ο καθολικός εμβολιασμός ΜΠΟΡΕΙ, σε ΜΙΑΝ ΑΛΛΗ ΣΥΓΚΥΡΙΑ, με έναν ΑΛΛΟ ΤΑΞΙΚΟ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟ, να ήταν το ζήτημα-κρίκος που θα μας άνοιγε το δρόμο να πετύχουμε αυτή την επιδίωξη. Τότε, θα ήμασταν οι πρώτοι που θα τον υπερασπίζαμε. Όμως, να είστε σίγουροι, ότι τότε η αστική τάξη ΘΑ ΗΤΑΝ Η ΠΡΩΤΗ που θα «έθαβε» κάθε αναφορά στον καθολικό εμβολιασμό. Δε σας προβληματίζει ότι ΑΥΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ είναι ΣΗΜΕΡΑ το αφήγημά της; Ή, μήπως, πίσω από τις «επαναστατικές» και «μαχητικές» σας κορώνες, βρίσκεται ολοζώντανο το πανάρχαιο, σαπισμένο, αναθεωρητικό, σοσιαλδημοκρατικό αφήγημα των «παναθρώπινων αταξικών προβλημάτων», που μας ταλαιπωρεί ως κίνημα από τη Β’ Διεθνή ως το Χρουστσιώφ και την Περεστρόικα;

Η κριτική πολλών συντρόφων και συλλογικοτήτων της Αριστεράς προς τη γραμμή και τις θέσεις που με σθένος υπερασπιζόμαστε από την πρώτη στιγμή, θυμίζουν την «κριτική» που άσκησε στις συνθήκες του μεσοπολέμου, το SPD ενάντια στο KPD, για την γραμμή που είχε το τελευταίο ενάντια στον «σοσιαλφασισμό» (και γενικότερα η γραμμή της ΚΔ ενάντια στην «προοδευτική σοσιαλδημοκρατία»). Και τότε, μας έλεγαν, ότι με τη γραμμή σας εσείς οι κομμουνιστές de facto συμμαχείτε με τους φασίστες ενάντια στη «δημοκρατική σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση», η οποία βέβαια δε δίσταζε να τσακίζει το λαό, να συνθλίβει τις ελευθερίες του, να υπηρετεί ξεδιάντροπα το κεφάλαιο και τις ιμπεριαλιστικές του βλέψεις. Δουλειά των κομμουνιστών, όμως, δεν είναι να κάνουν τα «καλά παιδιά» στους «προοδευτικούς» κάθε απόχρωσης, ούτε να ετεροκαθορίζονται από το α ή το β καθεστωτικό πολιτικό ρεύμα. Έχουμε τη ΔΙΚΗ ΜΑΣ, ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ πολιτική agenda και με βάση αυτή ξεδιπλώνουμε την ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΜΑΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ, εκμεταλλευόμενοι την ΚΑΘΕ ΡΩΓΜΗ, την κάθε χαραμάδα αντίθεσης στο μέτωπο των καθεστωτικών δυνάμεων, όποιος κι αν την εκφράζει. Έχουμε καθαρό, σε κάθε φάση ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΧΘΡΟΣ και πού πρέπει ΝΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΤΟ ΚΥΡΙΟ ΧΤΥΠΗΜΑ της πάλης μας. Αν λοιπόν πιστεύουν ορισμένοι ότι, σήμερα, ο κύριος αντίπαλος είναι οι σέχτες των «ψεκασμένων» και των «ανορθολογιστών» που είναι ζήτημα αν τις ακολουθεί ένα 5% του πληθυσμού και ΟΧΙ Η ΑΣΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, η ντόπια αντίδραση και ο ΞΕΝΟΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ που βάζει τη σφραγίδα του στις εξελίξεις, τότε κάτι ΠΟΛΥ ΣΑΠΙΟ, ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΑΠΙΟ υπάρχει στην «Αριστερά» μας, σύντροφοι. Μια τέτοια «Αριστερά», σας τη χαρίζουμε. Δεν είναι στο πλευρό του λαού και της εργατικής τάξης, αλλά απέναντί τους.

Τελειώνοντας, ένα κάλεσμα στους συντρόφους μας που στεκόμαστε σήμερα στο ίδιο χαράκωμα κι υπερασπιζόμαστε την ίδια υπόθεση με ενθουσιασμό και μαχητικότητα. Σύντροφοι, σε πείσμα της λύσσας με την οποία μας πολεμούν, εντός κι εκτός "των τειχών", δεν είμαστε χθεσινοί, δεν εμφανιστήκαμε σήμερα, από παρθενογένεση. Όσο λίγοι κι αν είμαστε σήμερα, όσο χτυπημένες και αν είναι οι ιδέες μας από ανοιχτούς εχθρούς και κάλπικους «φίλους», ξέρουμε ότι «ερχόμαστε από μακριά και πάμε ακόμα μακρύτερα». Έχουμε ιστορία, έχουμε γραμμή, έχουμε παρελθόν με επικούς αγώνες και μεγάλες νίκες που σημάδεψαν τη νεότερη Ιστορία, όταν οι αντίπαλοί μας – και στο «δικό μας» (υποτίθεται) «στρατόπεδο» – δεν έχουν προσφέρει τίποτε άλλο από ήττες και ταπεινώσεις. Έχουμε πίστη στις ιδέες μας, τις ιδέες του μαρξισμού-λενινισμού, την ιστορική τριτοδιεθνιστική παρακαταθήκη. Έχουμε εμπιστοσύνη στις αστείρευτες λαϊκές δυνάμεις και στη δυνατότητα των λαών να χαράζουν την ιστορία με την πάλη τους. Με αυτά ως όπλα, με ακατάβλητη αντοχή κι επιμονή, με «λογισμό και μ’ όνειρο» θα βγούμε ΝΙΚΗΤΕΣ κι από αυτή τη δύσκολη συγκυρία!

www.press-gr.com