Το δίκαιο ενώπιον της πρόκλησης των αλγορίθμων

Προς «ρομποτικούς» δικηγόρους και δικαστές;

του Δημήτρη Α. Τραυλού-Τζανετάτου

 I.Ενώ ο πλανήτης κινείται σε μια τροχιά θανάτου, έρμαιο τόσο εγγενών γεωφυσικών όσο και ανθρωπογενών αιτιών, οι ανθρωποθυσίες στην Ουκρανία και τη Γάζα, προϊόντα, ενός λυσσαλέου, γεωοικονομικού και γεωπολιτικού ενδοκαπιταλιστικού ανταγωνισμού, συνεχίζονται και η απειλή ενός πυρηνικού ολέθρου βρίσκεται προ των πυλών, η πρόοδος των νέων διασπαστικών τεχνολογιών (ψηφιοποίηση, ρομποτική, τεχνητή νοημοσύνη) επελαύνει, το δε διαχρονικά επίκαιρο ζήτημα της σχέσης ανθρώπου και μηχανής βρίσκεται στο επίκεντρο της επικαιρότητας. Εξάλλου, η συνδεθείσα, με καταλύτη την πανδημία, με τη «μεγάλη επανεκκίνηση» του ευρισκόμενου σε πολύπλευρη κρίση μεταδημοκρατικού καπιταλισμού εκθετική ανάπτυξη της επιστημοτεχνικής επανάστασης οδήγησε, όπως ήταν αναμενόμενο, σε αναζωπύρωση της συζήτησης για τις θετικές και αρνητικές επιπτώσεις, ιδίως για τους κινδύνους μιας ανεξέλεγκτης εξέλιξής της. Στο πλαίσιο αυτό, χωρίς να παραθεωρείται το γεγονός του εγκλωβισμού των νέων τεχνολογιών στις κυρίαρχες καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής και συνακόλουθα της αξιοποίησής τους για την καπιταλιστική αναδιάρθρωση, δεν μπορούν καταρχήν να αμφισβητηθούν ορισμένες σημαντικές όψεις της εφαρμογής τους στην οικονομική, κοινωνική και ιδιωτική ζωή. Από την άλλη όμως πλευρά επισημαίνονται και σημαντικοί κίνδυνοι από μια κακόβουλη και καταχρηστική αξιοποίησή τους, με αποτέλεσμα να αξιώνεται η λήψη των αναγκαίων θεσμικών αναχωμάτων. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι οι σχετικές επισημάνσεις και προειδοποιήσεις γίνονται από μη αρνούμενους το καπιταλιστικό σύστημα τόσο πολιτικούς όσο και επιστήμονες και τεχνικούς, ερευνητές της τεχνητής νοημοσύνης. Δεν είναι έτσι τυχαίες οι πρόσφατες προειδοποιήσεις ομάδας ειδικών, στους οποίους συγκαταλέγεται και ο Sam Altman, διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας OpenAI, και δημιουργός του πλέον προηγμένου λογισμικού τεχνητής νοημοσύνης ChatGPT, σύμφωνα με τις οποίες οι κίνδυνοι από μια ανεξέλεγκτα εξελισσόμενη τεχνητή νοημοσύνη είναι εφάμιλλοι των οφειλόμενων σε μια πανδημία ή ένα πυρηνικό πόλεμο κινδύνων. Η επιτακτική ανάγκη αντιμετώπισης των σχετικών κινδύνων αποτυπώνεται στο Σχέδιο Κανονισμού του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21/04/2021 για τη θέσπιση ρυθμιστικών της τεχνητής νοημοσύνης πλαισίων.

ΙI.Ένας από τους επαγγελματικούς επιστημονικούς κλάδους που, ιδίως τα τελευταία χρόνια, βρίσκεται ενώπιον των προκλήσεων της τεχνητής νοημοσύνης, είναι ο χώρος εύρεσης και πραγμάτωσης του δικαίου, δηλαδή το λειτούργημα του δικηγόρου και του δικαστή. Σημειωτέον στη θέση αυτή ότι, σε αντίθεση με άλλους επιστημονικούς κλάδους, όπως π.χ. της ιατρικής, που επέδειξε μια μεγάλη δεκτικότητα στην αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών, ιδίως στον τομέα της ρομποτικής, ο κλάδος των νομικών υπήρξε ιδιαιτέρως επιφυλακτικός. Βεβαίως, η επιφυλακτικότητά του αυτή δεν αναφέρεται στις αυτονόητες και ευεργετικές για την υποβοήθηση του έργου του δικηγόρου και του δικαστή εφαρμογές της πληροφορικής, της ψηφιοποίησης και της επικοινωνίας, αλλά στην αξιοποίηση εξελιγμένων λογισμικών συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης, των λεγόμενων «εικονικών ή ψηφιακών βοηθών» (virtuelle – digitale Assistenten). Πρόκειται για λογισμικά, τα οποία, κυρίως στις ΗΠΑ, τον Καναδά και το Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά τα τελευταία χρόνια και στην ηπειρωτική Ευρώπη, βρίσκονται ήδη στη διάθεση κατά κύριο λόγο μεγάλων δικηγορικών εταιρειών. Ωστόσο δεν λείπουν ούτε οι υποστηρικτές περαιτέρω αξιοποίησης της τεχνητής νοημοσύνης στον κρίσιμο αυτό τομέα της δικαιοσύνης ούτε σχετικά πιλοτικά προγράμματα. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι η αναφορά, συχνά κινδυνολογική, στην επέλαση των «ρομπότ δικηγόρων ή/και ρομπότ δικαστών» αποτελεί προσφιλές θέμα εφημερίδων και περιοδικών και όχι μόνο. Βεβαίως πρέπει να επισημανθεί προκαταβολικά ότι η αντικατάσταση του δικηγόρου ή του δικαστή από μία προικισμένη με τεχνητή νοημοσύνη, σκεπτόμενη και αποφασίζουσα, μηχανή, πέραν των ποικίλων σοβαρών νομικών, βιοηθικών, φιλοσοφικών και οντολογικών-ανθρωπολογικών επιφυλάξεων και αντιρρήσεων, φαίνεται να προσκρούει τουλάχιστον επί του παρόντος και για το ορατό μέλλον σε ανυπέρβλητα εμπόδια.

Σημειωτέον στη θέση αυτή ότι, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ‘70, που σημαδεύτηκε από την επανάσταση της πληροφορικής και της μικροηλεκτρονικής τεχνολογίας, άρχισε ο προβληματισμός για τις δυνατότητες, τους κινδύνους και τα όρια της παρέμβασης της πληροφορικής στο δίκαιο (S. Simitis). Βεβαίως, όπως ήταν επόμενο, η σχετική συζήτηση συνεχίστηκε και ενισχύθηκε από την τεχνολογική έκρηξη που έλαβε χώρα κατά την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση. Ήδη, όπως αναφέρθηκε, παρά τις αρχικές επιφυλάξεις, η αξιοποίηση εξελιγμένων λογισμικών και προγραμμάτων τεχνητής νοημοσύνης στο κοινωνικά και οικονομικά ευαίσθητο πεδίο της παροχής νομικών υπηρεσιών και απονομής της δικαιοσύνης, εμφανίζει μια σημαντική ανοδική πορεία.

ΙΙI.Εν πρώτοις όσον αφορά τον τομέα της δικηγορίας, η διείσδυση εξελιγμένων λογισμικών και συναφών προγραμμάτων εμφανίζει σημαντική πρόοδο. Πρόκειται, πιο συγκεκριμένα, για συστήματα αναζήτησης, συγκέντρωσης, ταξινόμησης και επεξεργασίας ενός μεγάλου όγκου δεδομένων και πληροφοριών που περιέχονται σε διάφορα έγγραφα (νομοθετικές ρυθμίσεις, εγκυκλίους, γνωμοδοτήσεις και δικαστικές αποφάσεις), η γνώση, ανάλυση και επεξεργασία των οποίων απαιτούνται για τη σωστή προετοιμασία και την επιτυχή νομική αντιμετώπιση της επίμαχης υπόθεσης. Ιδιαιτέρως χρήσιμος είναι ο ρόλος των προγραμμάτων αυτών στην εξωδικαστηριακή δικηγορία, όπως π.χ. στην επεξεργασία και διαμόρφωση σχεδίου συμβάσεων κ.λπ.. Είναι, βεβαίως, αυτονόητο ότι το όποιο αποτέλεσμα μιας, επεξεργασμένης από σύστημα τεχνητής νοημοσύνης, εργασίας πρέπει να ελέγχεται από τον δικηγόρο. Πολλώ μάλλον καθώς, όπως η σχετική πράξη έχει δείξει, τα συστήματα αυτά ούτε αλάνθαστα, αλλά ούτε αντικειμενικά και αμερόληπτα, παρά τις όποιες αντίθετες διαβεβαιώσεις, είναι. Τούτο δε καθώς, επειδή προγραμματίστηκαν από άνθρωπο, υπάρχει ο κίνδυνος «μόλυνσής» τους από τυχόν μεροληπτικές αντιλήψεις ή προκαταλήψεις του προγραμματιστή τους, π.χ. αναφορικά με το φύλο ή την εθνοτική καταγωγή.

IV.Ωστόσο, πέραν από την απαλλαγή του, χρησιμοποιούντος ένα τέτοιο πρόγραμμα, δικηγόρου από ένα επίπονο, ενεργειοβόρο και χρονοβόρο έργο, είναι πιθανή η επέλευση και ενός άλλου οφέλους, κυρίως για τις απασχολούσες δικηγορικές εταιρείες πολυάριθμο βοηθητικό προσωπικό (π.χ. λογιστές, προγραμματιστές κ.ά.), και κυρίως νέους δικηγόρους. Πρόκειται για την απαλλαγή του από σημαντικό μέρος του κόστους απασχόλησης, καθώς τμήμα ή και το σύνολο της εργασίας του βοηθητικού προσωπικού και των νέων συνεργατών αναλαμβάνει και διεκπεραιώνει ο αλγόριθμος. Το όφελος όμως αυτό δικηγορικής εταιρείας προκαλεί από την άλλη πλευρά ζημία στους εργαζόμενους και συνεργάτες της, καθώς τους εμπλέκει στον κίνδυνο είτε επαγγελματικής υποβάθμισης είτε κυρίως τεχνολογικής ανεργίας. Ενδεικτική της απειλής αυτής είναι η προ πενταετίας διατυπωθείσα εκτίμηση της εταιρείας McKinsey ότι το 35% των βοηθών δικηγορικών γραφείων θα μπορούσε να αυτοματοποιηθεί. Χαρακτηριστική, άλλωστε, είναι και η επισήμανση στελέχους μεγάλης δικηγορικής εταιρείας, δραστηριοποιούμενης στο Σικάγο, ότι «θα ανησυχούσε αν τα παιδιά που σπούδαζαν νομικά».

Η ανησυχία αυτή, στο βαθμό που αφορά το μέλλον των αποφοίτων νομικών σχολών, αλλά και την εργασιακή ασφάλεια των νέων δικηγόρων, δεν αποτελεί «μουσική του μέλλοντος», αλλά πραγματική παρούσα απειλή. Πρόκειται για μια εκδήλωση του, αποτελούντος νομοτελειακή συνέπεια της εξέλιξης της σχέσης ζωντανής και ενσωματωμένης στα συστήματα αυτοματοποίησης, νεκρής εργασίας, φαινομένου της τεχνολογικής ανεργίας η οποία ήδη επεκτείνεται και στις λεγόμενες γνωστικές εργασίες. Εξάλλου, το γεγονός ότι, πέραν της αξιοποίησης των ρομποτικών αυτών συστημάτων από τα δικηγορικά γραφεία, πρόσβαση σε αυτά έχουν και οι, αντιμετωπίζοντες, απλά βεβαίως και συνήθη, όχι σύνθετα και πολύπλοκα, νομικά ζητήματα, πολίτες, καθώς συνεπάγεται μείωση ενός μέρους της δικηγορικής ύλης, κυρίως μικρομεσαίων γραφείων, έχει ως αποτέλεσμα την ενίσχυση της προαναφερθείσας επαγγελματικής αβεβαιότητας στον πολυπληθή αυτό χώρο. Σημειωτέον ότι, όπως έχει υπολογιστεί, το μηνιαίο κόστος της αξιοποίησης ενός εξοπλισμένου με τεχνητή νοημοσύνη λογισμικού αντιστοιχεί στο ωριαίο κέρδος ενός δικηγόρου!

Πρέπει να επισημανθεί προκαταβολικά ότι η αντικατάσταση του δικηγόρου ή του δικαστή από μία προικισμένη με τεχνητή νοημοσύνη, σκεπτόμενη και αποφασίζουσα, μηχανή, πέραν των ποικίλων σοβαρών νομικών, βιοηθικών, φιλοσοφικών και οντολογικών-ανθρωπολογικών επιφυλάξεων και αντιρρήσεων, φαίνεται να προσκρούει τουλάχιστον επί του παρόντος και για το ορατό μέλλον σε ανυπέρβλητα εμπόδια

V.Μεταξύ των πολλών, δραστηριοποιούμενων κυρίως στις ΗΠΑ και τον Καναδά, αλλά και την Ευρώπη σχετικών προγραμμάτων (Chatbots), δεσπόζουσα θέση κατέχει το DoNotPay του J. Browder, Άγγλου φοιτητή του πανεπιστημίου Stanford. Η σχετική υπηρεσία που προσέφερε αρχικά το λογισμικό αυτό σύστημα, αφορούσε την παροχή πληροφοριών για τις κλήσεις που λάμβανε ένας πολίτης λόγω παραβάσεων του δικαίου της οδικής κυκλοφορίας και την επιβολή σχετικών προστίμων, καθώς και την έγερση σχετικών ενστάσεων. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι εντός μιας διετίας το πρόγραμμα αυτό παρενέβη σε 375.000 περιπτώσεις επιβολής προστίμων για παράνομη στάθμευση. Στη συνέχεια το πρόγραμμα αυτό επεξέτεινε τις σχετικές παρεμβάσεις τους και στο δίκαιο προστασίας των καταναλωτών, και όχι μόνο. Βεβαίως, το λογισμικό αυτό σύστημα παροχής νομικών υπηρεσιών το χαρακτηριζόμενο και ως «ρομπότ-δικηγόρος», πέραν της φιλοδοξίας του για περαιτέρω επέκταση και σε άλλους απαιτητικότερους νομικούς κλάδους, επιχείρησε ένα τολμηρό άλμα: τη δραστηριοποίησή του και ενώπιον δικαστηρίου. Πιο συγκεκριμένα, αξιοποιώντας την τεχνολογία αιχμής της τεχνητής νοημοσύνης ChatGPT, δημιούργημα της εταιρείας OpenAI (μοντέλο γλώσσας, ικανό να εκτελέσει πλήθος εργασιών, όπως συμμετοχή σε διάλογο και να δώσει απαντήσεις σε ερωτήματα κ.λπ.), επιχείρησε να εκπροσωπήσει τον εντολέα του ενώπιον δικαστηρίου στην Καλιφόρνια, σε υπόθεση παράβασης του δικαίου οδικής κυκλοφορίας, τον Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους. Το, κατά πάσα πιθανότητα, πρώτο αυτό πείραμα διείσδυσης της «legaltech» στη διαδικασία ενώπιον του δικαστηρίου δεν είχε όμως αίσιο τέλος. Τούτο δε καθώς ο Browder, λόγω μαζικών αντιδράσεων από δικηγορικούς συλλόγους των ΗΠΑ και υπό το κράτος απειλών για υποβολή μήνυσης, ματαίωσε (προσώρας;) το εγχείρημά του.

VI.Βεβαίως το ενδιαφέρον για την εφαρμογή συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης, δεν περιορίζεται στο δικηγορικό λειτούργημα. Ήδη και ο ευαίσθητος τομέας απονομής της δικαιοσύνης, τα δικαστήρια, βρίσκεται ήδη ενώπιον σχετικών προκλήσεων. Η σχετική συζήτηση δεν αφορά την αυτονόητη πια αξιοποίηση της τράπεζας νομικών δεδομένων και πληροφοριών και γενικότερα των δυνατοτήτων του ηλεκτρονικού υπολογιστή, ούτε βεβαίως διαδικαστικές διευκολύνσεις, αφορούσες π.χ. την ψηφιοποίηση της δικογραφίας, των αποδεικτικών εγγράφων, των επιδόσεων κ.λπ. Πολύ περισσότερο επεκτείνεται σε δυνατότητες εντονότερων παρεμβάσεων της αυτοματοποίησης, διευκολυντικών σημαντικά στην εκπλήρωση του δικαστικού έργου, όπως είναι η επεξεργασία του συγκεντρωθέντος υλικού, κυρίως δε η στήριξη στην κατάστρωση του δικανικού συλλογισμού και τον σχεδιασμό της απόφασης. Στο πλαίσιο αυτό είναι χαρακτηριστικό ότι, ολοένα και συχνότερα, γίνεται λόγος στον Τύπο και όχι μόνο για «ρομπότ-δικαστές» (robo-richter), χωρίς αυτό να σημαίνει, βεβαίως, αντικατάσταση του ανθρώπου-δικαστή από ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης, πράγμα που θα προσέκρουε σε ανυπέρβλητα νομικά, ηθικά, φιλοσοφικά και επί του παρόντος και για το ορατό μέλλον, τεχνολογικά εμπόδια.

Ωστόσο, όπως αποδεικνύει η πράξη, ένα τέτοιο λογισμικό θα μπορούσε να παράσχει σημαντικές διευκολύνσεις στο δικαστή ως «εικονικός βοηθός», αναφορικά τουλάχιστον με την εκδίκαση απλών, συχνά επαναλαμβανόμενων, οιονεί τυποποιημένων και έτσι δεκτικών αυτοματοποιημένης επεξεργασίας, υποθέσεων, Στο πλαίσιο αυτό, άξια ιδιαίτερης αναφοράς είναι η περίπτωση του δικαστή του εργατοδικείου της Καρθαγένης (Κολομβία) Juan Manuel Padilla, ο οποίος στήριξε την αφορούσα υπόθεση διεκδίκησης από ανήλικο άτομο, πάσχον από αυτισμό, νοσηλίων από το σύστημα ιδιωτικής ασφάλειας, απόφασή του στο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης ChatGPT.

Σε εξέλιξη βρίσκεται, άλλωστε, το πιλοτικό πρόγραμμα του εφετείου της Koblenz, με στόχο την αξιοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης για την διευκόλυνση και επιτάχυνση της επεξεργασίας των (ψηφιοποιημένων ήδη) δικογραφιών, ιδίως αναφορικά με το οικοδομικό δίκαιο. Σημειωτέον, πάντως, ότι, υπέρ της ενίσχυσης των εφαρμογών της τεχνητής νοημοσύνης και της αναγνώρισης των «ρομποτικών δικαστών» ανασύρονται από ορισμένη πλευρά επιχειρήματα, αφορώντα την αμεροληψία, την αντικειμενικότητα και την προαγωγή της ισονομίας των ρομποτικών συστημάτων. Ωστόσο, όπως ήδη έχει επισημανθεί, πρέπει να τονιστεί ότι η επιχειρηματολογία αυτή παραβλέπει τον επηρεασμό του συστήματος τεχνητής νοημοσύνης από τον άνθρωπο προγραμματιστή του. Αυτό συνεπάγεται τον κίνδυνο το λογισμικό, ιδίως στο βαθμό που είναι εξοπλισμένο με την δυνατότητα υπόδειξης λύσεων, να είναι «μολυσμένο» από τυχόν μεροληπτικούς προϊδεασμούς ή προκαταλήψεις, π.χ. κατά των γυναικών ή των έγχρωμων, που χαρακτηρίζουν τον προγραμματιστή. Μια κλασσική περίπτωση «μόλυνσης» αφορά την επεξεργασία από το σύστημα αυτοματοποίησης των αιτήσεων υποψηφίων προς πρόσληψη εργαζομένων, κατά την οποία η προεπιλογή ή και η τελική επιλογή των επιτυχόντων είναι επηρεασμένη από το φύλλο ή και την εθνοτική καταγωγή τους. Ένας τέτοιος κίνδυνος θα μπορούσε να υπάρξει στην περίπτωση επεξεργασίας μιας βοηθητικής παρέμβασης και λειτουργίας του «ρομποτικού δικαστή», η οποία, στο βαθμό που θα επηρέαζε την κρίση του δικαστή, θα οδηγούσε στην παραβίαση ζωτικών δικαιωμάτων και συμφερόντων των διαδίκων.

VII.Πέραν αυτών, η στήριξη μιας δικαστικής απόφασης στην αυτοματοποιημένη επεξεργασία δεδομένων εμπεριέχει έναν ακόμη σημαντικό κίνδυνο. Δεδομένης της τάσης σχηματοποίησης και γενίκευσης που χαρακτηρίζει τον δικανικό συλλογισμό, η οποία και διευκολύνει τη χρήση του στηριζόμενου στα μαθηματικά αλγοριθμικού συστήματος τεχνητής νοημοσύνης, εμπεριέχει τον κίνδυνο, η αυτοματοποιημένη δικαιοσύνη να οδηγήσει σε μια περαιτέρω υποβάθμιση ή και αχρήστευση της όποιας εναλλακτικής, ερμηνευτικής των επίμαχων κανόνων δικαίου, άποψης. Αποτέλεσμα μιας τέτοιας εξέλιξης δεν θα ήταν μόνο η ακύρωση του δημιουργικού διαλόγου μεταξύ επιστήμης και νομολογίας. Πολύ περισσότερο θα επλήττοντο σημαντικά η αντικειμενικότητα, η πειστικότητα και τελικώς η ορθότητα της δικαστικής κρίσης, η οποία θα ήταν εγκλωβισμένη στο μονόδρομο της αναχθείσας σε παντοδύναμη, εμπεριέχουσας τη μόνη ερμηνευτική αλήθεια, κρατούσας άποψης, η οποία, μέσω της νομολογικής αναπαραγωγής, θα καθίστατο αδιαμφισβήτητη. Δεν πρέπει άλλωστε να διαφεύγει της προσοχής ότι η απονομή της δικαιοσύνης ως εξατομικευμένη στάθμιση συμφερόντων απαιτεί ανθρώπινη προσέγγιση, κριτική ικανότητα και ενσυναίσθηση, ιδιότητες που και το πιο προηγμένο σύστημα τεχνητής νοημοσύνης δεν διαθέτει.

Τούτο δε καθώς ο εξοπλισμός της τεχνητής νοημοσύνης με τις ιδιότητες αυτές θα προϋπέθετε την ικανότητα να αντιγράφει με ακρίβεια και πληρότητα την ανθρώπινη νοημοσύνη, δηλαδή το θαύμα του ανθρώπινου εγκεφάλου. Πολλώ δε μάλλον καθώς είναι ακόμη ανεξερεύνητες οι νοητικές λειτουργίες του, ιδίως δε η σχέση συνείδησης και ασυνείδητου, οι νευρωνικοί μηχανισμοί ομοιόστασης και το μοναδικό ανθρώπινο επίτευγμα των μεταναπαράστασεων (Α. Φωκάς). Τα όποια πεπερασμένα όρια της τεχνητής νοημοσύνης δεν πρέπει, ωστόσο, να οδηγήσουν σε εφησυχασμό. Τούτο δε καθώς, πέραν από τους συνδεδεμένους με τη μεγάλη επανεκκίνηση φόβους διολίσθησης στον ψηφιακό ολοκληρωτισμό, τη βιοπολιτική επιτήρηση και τη νέα ευγονική του μετα-ανθρωπισμού, δεν πρέπει να υποβαθμίζονται οι κίνδυνοι που συνδέονται με την παρέμβαση των νέων τεχνολογιών στην πραγμάτωση του δικαίου και η επιτακτική ανάγκη θεσμικής αντιμετώπισής τους. Δεν είναι έτσι τυχαίο το γεγονός ότι οι κίνδυνοι που συνδέονται με την εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης στην απονομή της δικαιοσύνης και αφορούν τα θεμελιώδη δικαιώματα, την απαγόρευση των διακρίσεων, τις αρχές της διαφάνειας, της αμεροληψίας και του «έλεγχου από τον χρήστη» της τεχνολογίας οδήγησαν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την αποτελεσματικότητα της Δικαιοσύνης στην υιοθέτηση κατά την 31η σύνοδο της Ολομέλειας, που έλαβε χώρα στις 3-4/12/2018, ενός «Ευρωπαϊκού Χάρτη Δεοντολογίας για τη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης στα δικαστικά συστήματα και στο περιβάλλον τους». Σημειωτέον, τέλος, ότι στην Ελλάδα, πέραν της απόλαυσης στοιχειωδών, αλλά σημαντικών διευκολύνσεων της ψηφιοποίησης, μέσω των ηλεκτρονικών υπολογιστών και της αυτοματοποιημένης ενημέρωσης και επικοινωνίας, με εξαίρεση ίσως μεγάλες δικηγορικές εταιρείες που διαθέτουν τμήμα πληροφορικής, οι προκλήσεις των αλγορίθμων και της τεχνητής νοημοσύνης, έστω με σημαντική καθυστέρηση, αποτελούν ήδη αντικείμενο επιστημονικής συζήτησης. Στο πλαίσιο αυτό με ενδιαφέρον αναμένεται η οργανωθείσα από την Ακαδημία Αθηνών για τις 5 Δεκεμβρίου επιστημονική συζήτηση με θέμα: «Η τεχνητή νοημοσύνη στο πεδίο της Δικαιοσύνης».

Ενδεικτική βιβλιογραφία

Α.Σ. Φωκάς, Μονοπάτια της κατανόησης, 2023.

S. Fokas, Can artificial intelligence reach human thought?, PNAS Nexus 2023, pp1-5.

Π. Παυλόπουλος, Από την βιομηχανική επανάσταση στην τεχνολογική: στον αστερισμό ενός αβέβαιου μέλλοντος, 2019.

Μ. Tegmarkt, LIFE 3a. Τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, 2018.

Α. Καΐσης, σε: Π. Γέσιου-Φαλτσή / Π. Γκλαβίνης, κ.ά, Δίκαιο χωρίς σύνορα, 2018, σ. 336 επ.

Δ. Τραυλος-Τζανετάτος, Το εργατικό δίκαιο στην τέταρτη βιομηχανική επανάσταση. Ψηφιοποίηση, ρομποτική και τεχνητή νοημοσύνη, 2020.

Λ. Μήτρου (επιμ.), Μπορεί ο αλγόριθμος να είναι ηθικός, να είναι δίκαιος, να είναι διαφανής, να δικάζει και να διοικεί;, 2023.

Π. Παπακωνσταντίνου, Άνθρωπος και Ρομπότ, 2020.

Manzeschke / F. Karsch (Hrsg), Roboter, Computer und Hybride. 2016.

Frank, Künstliche Intelligenz, Transhumanismus und menschliche Personalität, 2022.

Nink, Justiz und Algorithmen, 2021.

Υδρογονάνθρακες Μεσογείου και τα προτεκτοράτα… Ελλάς και Κύπρος

Η χώρα κινείται ως το απόλυτο προτεκτοράτο και με χαρά επιτίθεται στον εαυτό της. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι, φοβόμαστε, αυτοάνοσο νόσημα.

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

H Καθημερινή δημοσίευσε αποσπάσματα από μια μελέτη του Διεθνούς Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (IISS), στην οποία αναφέρονται μεταξύ άλλων τα εξής:

«Οι ενεργειακές φιλοδοξίες των χωρών της Ανατολικής Μεσογείου αντιμετωπίζουν αρκετές σημαντικές προκλήσεις. Οι βραχυπρόθεσμες συνθήκες (κυρίως οι ευρωπαϊκές ανησυχίες για ενεργειακή ασφάλεια αμέσως μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία) έχουν δώσει στο φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου μια ώθηση που είναι απίθανο να διατηρηθεί. Οι πλέον αισιόδοξες προβλέψεις για το μέγεθος των περιφερειακών αποθεμάτων φυσικού αερίου τα περιγράφουν, στο καλύτερο, ως μια μικρή πηγή διαφοροποίησης για τις ευρωπαϊκές αγορές. Πράγματι, η συνδυασμένη ποσότητα αποδεδειγμένων αποθεμάτων φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο αντιπροσωπεύει ένα κλάσμα από εκείνο των μεγάλων παραγωγών όπως το Κατάρ και η Ρωσία, ή ακόμη μικρότερων παικτών όπως το Αζερμπαϊτζάν».
Κατά τους συγγραφείς, «αυτό το σχετικά μικρό απόθεμα δεν μπορεί να υποστηρίξει τις φιλοδοξίες των τριών κύριων χωρών (Αίγυπτος, Ισραήλ και Τουρκία) να γίνουν ενεργειακοί κόμβοι».
Αν έχουν έτσι τα πράγματα μπορεί να μας ενημερώσει κάποιος γιατί η Ελλάδα έκανε κέντρο της πολιτικής της την περασμένη δεκαετία το ζήτημα των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου και τον αγωγό EastMed, με αποτέλεσμα να πάμε παραλίγο σε πόλεμο με την Τουρκία τρεις φορές το 2020, να ξυπνήσουμε όλες τις εν υπνώσει, μέχρι το 2015, τουρκικές διεκδικήσεις κατά της Ελλάδας και να διατυπωθούν και νέες και να έχουμε επιδοθεί σε έναν ανταγωνισμό εξοπλισμών, εντελώς αμφίβολης αποτελεσματικότητας για την άμυνα της χώρας, αλλά βέβαιου καταστροφικού αποτελέσματος για την ελληνική οικονομία και κοινωνία;
Ίσως βέβαια η ερώτηση να μην έχει νόημα σε μια χώρα που οι αρμόδιοι και οι επικεφαλής των ινστιτούτων της πάνε με μπλοκάκια στις συναντήσεις με τους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς φίλους τους, μπας και ξεχάσουν τι θα τους πουν. Όπου ξένοι παράγοντες δίνουν στη δημοσιότητα τα πρακτικά των συνομιλιών τους με τυχάρπαστους Έλληνες πολιτικούς. Όπου ξένοι διπλωμάτες χαρακτηρίζουν «ομοσπονδία ξένων υπηρεσιών» τις ελληνικές υπηρεσίες. Και όπου ένας Υπουργός μίλησε κάποτε για υδατάνθρακες αντί για υδρογονάνθρακες, μπέρδεψε δηλαδή τη ζάχαρη με το πετρέλαιο.
Η χώρα κινείται ως το απόλυτο προτεκτοράτο και με χαρά επιτίθεται στον εαυτό της. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι, φοβόμαστε, αυτοάνοσο νόσημα.
Πού θα καταλήξουν όλα αυτά; Πού αλλού, σε μια μεγάλη καταστροφή σε κάποιον τομέα που δεν μπορούμε να ξέρουμε από τώρα ποιος θα είναι. Πάντως η Αρμενία και η Ουκρανία δείχνουν πού οδηγεί τελικά η πιο απόλυτη εξάρτηση και δουλοπρέπεια, όπως και το να φωνάζουμε άσχετους, επικίνδυνους και συνδεόμενους με ξένες δυνάμεις  να κυβερνήσουν τις χώρες μας ή τα κόμματά μας (βλέπε Πασινιάν, Ζελένσκι, Κασσελάκη).

Πηγή: kosmodromio.gr

Η παγίδα του Facebook, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι Ροχίνγκια

Γιώργος X. Παπασωτηρίου

Τοξικός «εμφύλιος» στον ΣΥΡΙΖΑ. Eθνοκάθαρση εναντίον των Ροχίνγκια στην Βιρμανία.
Στην δεύτερη, ένας πρόσφυγας, ο Maung Sawyeddollah, κατηγορεί τους αλγόριθμους του Facebook για διασπορά μίσους μεταξύ της μουσουλμανικής κοινότητας των Ροχίνγκια και των Βουδιστών Ραχίν της Βιρμανίας. Οι δύο κοινότητες που ζούσαν στο παρελθόν σχετικά ειρηνικά, σήμερα μισούν άγρια η μία την άλλη. Η Ροχίνγκια μάλιστα αναγκάστηκαν να φύγουν από τα σπίτια και τα χωριά τους και να βρουν ασφάλεια στο γειτονικό Μπαγκλαντές. Ένα εκατομμύριο Ροχίνκγια ζουν τώρα στο μεγαλύτερο στρατόπεδο προσφύγων στον κόσμο, στο φοβερό Cox's Bazar του Μπαγκλαντές, σε άθλιες συνθήκες. Από εκεί ο Maung Sawyeddollah κατηγορεί τον Ζούκεμπεργκ και τους αλγορίθμους του.

Αλλά πώς προξενούν οι αλγόριθμοι το μίσος μεταξύ των ανθρώπων;
Δείτε (τηρουμένων των αναλογιών) τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΝΜ κατηγορείται ότι «παρακολουθεί» τι γράφει στο Facebook η ΕΛ, δημοσιογράφος στο «Κόκκινο fm». Ο ΝΜ απαντά (πάντα μέσω του FB): “…καμία παρακολούθηση. Ξέρεις, στο fb βγαίνουν οι αναρτήσεις μπροστά μας…”. Αλλά από τις χιλιάδες και τα εκατομμύρια των αναρτήσεων, ποιος είναι αυτός που επιλέγει ποια από αυτές «θα βγει μπροστά μας»; Ο περίφημος ΑΛΓΟΡΙΘΜΟΣ είναι η απάντηση. Αυτός «θα ρίξει λάδι στη φωτιά», ενώ η άγνοια των χρηστών θα φουντώσει την συνωμοσιολογία και το μίσος, δημιουργώντας τις συνθήκες ενός μικρού αλλά ιδιαίτατα τοξικού εμφυλίου (θυμηθείτε την άγνοια λειτουργίας της «αλγοριθμικής φούσκας» που δημιουργούσε την εντύπωση στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ότι παρά και ενάντια στις δημοσκοπήσεις, «νικά»!).

Να πως περιγράφει από την πλευρά του ο Maung Sawyeddollah στο Αλ Τζαζήρα την λειτουργία των αλγόριθμων του Facebook:
«…Όταν ήμουν παιδί, δεν υπήρχε κοινοτική βία στη ζωή μας και δεν είχαμε μεγάλα προβλήματα με τους γείτονές μας, παρόλο που ήμασταν μουσουλμάνοι Ροχίνγκια και αυτοί ήταν βουδιστές Ραχίν. Εγώ, για παράδειγμα, είχα πολλούς φίλους στο διπλανό χωριό Rakhine. Συχνά συναντιόμασταν σε ένα χωράφι ανάμεσα στα χωριά μας και παίζαμε "chinlone" - ένα δημοφιλές παιχνίδι με μπάλα… Τα τελευταία έξι χρόνια, από τότε που ο στρατός της Μιανμάρ άρχισε να διεξάγει «επιχειρήσεις εκκαθάρισης» στα χωριά των Ροχίνγκια, ζω πέρα ​​από τα σύνορα στο Μπαγκλαντές, σε έναν καταυλισμό προσφύγων που ονομάζεται Cox's Bazar… Πώς καταλήξαμε εδώ; Κατηγορώ το Facebook, τη μητρική του εταιρεία Meta και τον άνθρωπο πίσω από όλα αυτά, τον Mark Zuckerberg, που βοήθησαν ώστε να δημιουργηθούν οι συνθήκες που επέτρεψαν στον στρατό της Μιανμάρ να εξαπολύσει την κόλαση εναντίον μας. Η εταιρεία μέσων κοινωνικής δικτύωσης επέτρεψε στα αισθήματα μίσους κατά των Ροχίνγκια να φουντώσουν… Οι αλγόριθμοί του προώθησαν την παραπληροφόρηση που τελικά μεταφράστηκε σε βία στην πραγματική ζωή. …δεν υπήρχε ουσιαστική καθημερινή εχθρότητα μεταξύ των λαών μας μέχρι που τα smartphone και το Facebook μπήκαν στη ζωή μας και επέτρεψαν μεγαλομανείς και καιροσκόπους πολιτικούς να διαδίδουν μίσος εναντίον του λαού μου σε πραγματικό χρόνο. Κατάλαβα ότι το Facebook θα μπορούσε να γίνει εργαλείο μίσους για πρώτη φορά το 2012, όταν ήμουν μόλις 11 ετών. Μια ομάδα Ροχίνγκια κατηγορήθηκε ότι βίασε και σκότωσε μια βουδίστρια. Αυτό το αποτρόπαιο έγκλημα, εξ όσων γνωρίζω, δεν διαλευκάνθηκε ποτέ. Αλλά η έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων δεν εμπόδισε τους ανθρώπους να κατηγορήσουν ολόκληρη την κοινότητά μας. Η ρητορική μίσους κατά του λαού μου έγινε κάτι συνηθισμένο στις αναρτήσεις στο Facebook. Τότε ήταν που οι φιλίες μου με τους γείτονές μου Rakhine άρχισαν να ψυχραίνονται. Λίγα χρόνια αργότερα, στα τέλη του 2016, το αίσθημα μίσους κατά των Ροχίνγκια που τροφοδοτήθηκε από το Facebook και η δίωξη που αυτό ενθάρρυνε και νομιμοποίησε, άρχισαν να έχουν άμεσο αντίκτυπο στην οικογένειά μου. Ο πατέρας μου και κάποιοι άλλοι οικονομικά σταθεροί Ροχίνγκια κατηγορήθηκαν ψευδώς ότι επιτέθηκαν σε αστυνομικό τμήμα και επιβλήθηκαν μεγάλα πρόστιμα. Ο θείος μου ο Abusufian και ο γιος του Busha συνελήφθησαν επειδή δεν πλήρωσαν το πρόστιμό τους και φυλακίστηκαν χωρίς δίκη. Μέχρι τότε, οι αναρτήσεις και τα μηνύματα μίσους και ισλαμοφοβίας για τους Ροχίνγκια είχαν γίνει κάτι συνηθισμένο στο Facebook. Είδα μηνύματα που καλούσαν τον κόσμο να συγκεντρωθεί για να «σώσει τη χώρα και να διώξει τους παράνομους...». Ένα μήνυμα μίσους ανέφερε: «Το ποσοστό γεννήσεων των παράνομων είναι πολύ υψηλό. Αν το αφήσουμε να συνεχιστεί, σύντομα ο πρόεδρος της χώρας μας θα έχει μούσι». Οι μέρες που έπαιζα τσινλόν με τους φίλους μου Ραχίν είχαν πραγματικά τελειώσει.
Ανέφερα αυτά τα μηνύματα στο Facebook, αλλά οι υπεύθυνοι δεν έκαναν τίποτα, ισχυριζόμενοι ότι αυτές οι εξ αντικειμένου αναρτήσεις μίσους «δεν παραβιάζουν τους όρους της κοινότητας [του Facebook]».
Αμέσως μετά άρχισαν οι δολοφονίες… Συνειδητοποιώντας ότι έχουμε ξεμείνει από επιλογές και δεν έχουμε καμία πιθανότητα να βρούμε ασφάλεια στη Μιανμάρ (Βιρμανία), αποφασίσαμε να κατευθυνθούμε προς το Μπαγκλαντές με τα πόδια. Στο δρόμο, είδαμε αμέτρητα πτώματα – σε εγκαταλελειμμένα χωριά, στους δρόμους και στους ορυζώνες. Τα περισσότερα σπίτια κάηκαν ολοσχερώς. Περπατήσαμε στη ζούγκλα και στο βουνό στο κρύο και τη βροχή. Δεν φάγαμε για μέρες. Μετά από 15 μέρες, φτάσαμε στο Μπαγκλαντές…
Το Facebook μας έφτασε σ' αυτή την κατάσταση. Παρά τις συνεχείς προειδοποιήσεις, όχι μόνο από εμάς τους Ροχίνγκια, αλλά και από διεθνείς ΜΚΟ, δεν προέβη σε καμία ενέργεια για να σταματήσει τη διάδοση της παραπληροφόρησης και της ρητορικής μίσους. Τώρα πρέπει να αναλάβει την ευθύνη των πράξεών του και να μας βοηθήσει να επαναφέρουμε τη ζωή μας σε καλό δρόμο.
Ο Ζούκερμπεργκ και όσοι τον βοηθούν να διευθύνει το Facebook θα πρέπει να έρθουν να μας συναντήσουν στο Cox Bazaar. Θα πρέπει να περάσουν μερικές νύχτες στο στρατόπεδο και να δουν τις συνθήκες στις οποίες βρισκόμαστε. Ίσως τότε καταλάβουν τι έκαναν σε εμένα και τους δικούς μου ανθρώπους. Ίσως τότε θα μπορούσαν να ενθαρρυνθούν ώστε να κάνουν επιτέλους κάτι για να μας βοηθήσουν…».
Αυτά γράφει μεταξύ άλλων ο Maung Sawyeddollah, ο πρόσφυγας Ροχίνγκια στο Μπαγκλαντές*.
Αυτά κάνουν οι ΑΛΓΟΡΙΘΜΟΙ του FACEBOOK που «βγαίνουν μπροστά μας»….
Θα του επιτρέψουμε να μας ρίξει σ’ ένα χάος εμφυλίων που θα εκτείνεται από τις διαπροσωπικές μέχρι τις συλλογικές μας σχέσεις;
*https://www.aljazeera.com/opinions/2023/8/25/facebook-should-pay-for-what-it-did-to-my-people-rohingya

artinews.gr

Σαν Σήμερα 3 Δεκεμβρίου του 1944: για να μην ξεχνάμε την πραγματική ιστορία αυτού του τόπου

Είκοσι μερόνυχτα, οι Άγγλοι και οι ταγματασφαλίτες, οι πρώην γερμανοτσολιάδες, η οργάνωση «Χ», οι εφοπλιστές, οι αστοί «εξόριστοι» πολιτικοί, και οι δωσίλογοι (που τώρα έχουν βαπτισθεί βρετανοτσολιάδες με το μέρος των Άγγλων) έβαλαν στόχο μια ημερομηνία: «10 του Δεκέμβρη». Και σε μια λέξη: «αφοπλισμός» του Ελληνικού Απελευθερωτικού Στρατού (ΕΛΑΣ).

Την 1η του Δεκέμβρη, αδιάντροπα, απροειδοποίητα, δίνοντας μια κλωτσιά στα προσχήματα, όλοι όσοι προαναφέρθηκαν, φανερώνουν τον αποτρόπαιο σκοπό τους: Ν’ αφοπλίσουν χωρίς όρους τον ΕΑΜ ΕΛΑΣ για χάρη και προς όφελος των Άγγλων για επιστροφή του βασιλιά και για να εδραιωθεί στην πρωθυπουργία το μέχρι πρόσφατα «εξόριστο» τσιράκι τους, ο Γεώργιος Παπανδρέου.
Η Κεντρική Επιτροπή του ΕΑΜ αποφάσισε:

α) Να απευθύνει έκκληση προς τις συμμαχικές κυβερνήσεις της Βρετανίας, της ΕΣΣΔ και των ΗΠΑ, για την πραγματοποίηση εκλογών στην Ελλάδα για να αποφασίσει ο λαός για την μεταπολεμική κυβέρνηση.
β) Να πραγματοποιηθεί συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος την Κυριακή 3 Δεκέμβρη, με αίτημα λαοκρατία και δίκαιες εκλογές.
γ) Να κηρυχθεί πανελλαδική απεργία τη Δευτέρα 4 Δεκέμβρη ως διαμαρτυρία.
δ) Να ανασυγκροτηθεί η Κεντρική Επιτροπή του ΕΛΑΣ.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου αρχικά έδωσε την άδεια για τη συγκέντρωση της Κυριακής. Λίγες ώρες αργότερα, ωστόσο, την ανακάλεσε, δίνοντας εντολή να κατασταλεί ακόμα και με τη χρήση όπλων.
Στο Φάληρο αποβιβάστηκαν 6.000 Βρετανοί στρατιώτες και 2 ελληνικά τάγματα από την Αίγυπτο. Οι δυνάμεις του ΕΑΜ από τη μεριά τους, είχαν ριχτεί στη μάχη για την επιτυχία του αυριανού συλλαλητηρίου. Θα αψηφούσαν την απαγόρευση.
Ο ΕΛΑΣ θα έπαιρνε μέρος, αλλά άοπλος, «πρωτοπορία και περιφρούρηση της εκδήλωσης», ενώ όλες οι κομματικές, ΕΑΜικές και ΕΛΑΣίτικες δυνάμεις θέτονταν σε επιφυλακή. Η Διοίκηση του Α ΣΣ του ΕΛΑΣ μεταφέρθηκε στην Κυψέλη, δίπλα στην Κομματική Οργάνωση Αθήνας (ΚΟΑ) του ΚΚΕ, για παν ενδεχόμενο.
Η διαδήλωση, που είχε μεγάλη συμμετοχή, πνίγηκε στο αίμα όταν αστυνομικοί που βρίσκονταν ακροβολισμένοι στα γύρω κτήρια άρχισαν να πυροβολούν αδιακρίτως προς το πλήθος. Ο απολογισμός της επίθεσης ήταν 28 νεκροί και περισσότεροι από 140 τραυματίες. Αν και ο Γούντχαουζ, υποστήριξε πως δεν ήταν σαφές ποιος άνοιξε πρώτος πυρ, η αστυνομία, οι Βρετανοί ή οι διαδηλωτές.
Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, ο αρχηγός της αστυνομίας Αθηνών Άγγελος Έβερτ παραδέχτηκε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Ακρόπολη πως ο ίδιος διέταξε την βίαιη διάλυση των διαδηλωτών βάσει διαταγών που είχε λάβει.
Ο Νίκος Φαρμάκης που ανήκε στη φασιστική (και φυσικά αντι-ΕΑΜική) οργάνωση "Χ" και συμμετείχε στους πυροβολισμούς αποκαλύπτει αργότερα πως το σήμα για να ανοίξουν πυρ κατά του πλήθους το έδωσε ο ίδιος ο Έβερτ από παράθυρο της Αστυνομικής Διεύθυνσης με ένα μαντήλι.
 
Ο ξένος Τύπος
Ρ.Λίπερ:
«Οι πυροβολισμοί στην πλατεία Συντάγματος έλαβαν χώρα σε πλήρη θέα πολλών ξένων ανταποκριτών, που έμεναν στο ξενοδοχείο "Μεγάλη Βρετανία". Απέναντι στο ξενοδοχείο ήταν τα κεντρικά γραφεία της Αστυνομίας και ακριβώς σ' αυτή τη γωνία έγιναν οι ταραχές. Για τους ανταποκριτές, ήταν μια σπάνια ευκαιρία για τη μετάδοση νέων. Είχαν δει οι ίδιοι όλα τα γεγονότα και τα σχόλια γρήγορα έβγαιναν από τις γραφομηχανές τους. Σε λίγες ώρες ο κόσμος είχε την εντύπωση ότι η φασιστική ή σχεδόν φασιστική κυβέρνηση της Αθήνας είχε πυροβολήσει ενάντια στα άοπλα πλήθη. Αυτές οι γραφομηχανές έδωσαν στο ΕΑΜ μια μεγάλη νίκη εκείνη την ημέρα»

Chicago Sun:
«Επρόκειτο περί μιας ειρηνικής και άοπλης διαμαρτυρίας του λαού και τούτο είναι τόσον βέβαιον, ώστε γυναίκες έφεραν μαζί τους ακόμη και τα μικρά παιδιά τους. Κάτω από το παράθυρό μου είδα με τα μάτια μου τα γεγονότα. Είναι αφάνταστος ο ηρωισμός του λαού αυτού. Ορθιος και βαλλόμενος, προχωρούσε προς τον ορισθέντα τόπο της συγκέντρωσης. Γυναίκες και κορίτσια με το χαμόγελο στα χείλη, ακόμη και μετά τον σκοτωμό των συντρόφων των φώναζαν: Ζήτω ο Τσόρτσιλ! Ζήτω ο Ρούσβελτ! Κάτω ο Παπανδρέου! Όχι βασιλιά!»

Φρανκ Τσερβάζι (Ανταποκριτής του Κόλλιερς):
«Μια ομάδα αστυνομικών πυροβολούσε το άοπλο πλήθος. Με μια κίνηση, λες και τη φύσηξε άγριος βοριάς, η συμπαγής μάζα του λαού έπεσε μπρούμυτα. Το ντουφεκίδι σταμάτησε. Ο λαός ξανασηκώθηκε πάλι σύσσωμος, τα τουφέκια άρχισαν πάλι να πυροβολούν κι οι χειροβομβίδες να πέφτουν σαν βροχή... Ανάμεσα στα άλλα πτώματα, ήταν ένα αγοράκι έξι χρονών και δίπλα του ένα κατάξανθο κοριτσάκι. Έτσι χύθηκε το πρώτο αίμα. Έτσι άρχισε ο εμφύλιος πόλεμος»
Παρά τις πρωθυπουργικές εντολές, η οργάνωση «Χ» δεν διαλύθηκε, ενώ στην Αθήνα, σύμφωνα με βρετανικές καταγραφές, είχαν συγκεντρωθεί περίπου 3.500 χωροφύλακες που κατηγορούνταν για συνεργασία με τους κατακτητές, πολλοί άντρες των Ταγμάτων Ασφαλείας καθώς και όσοι αντιμετώπιζαν την κατηγορία της οικονομικής συνεργασίας, «οι νεόπλουτοι της Κατοχής», δηλαδή οι μαυραγορίτες που επιδιώκουν να μην υπάρχει ομαλή πολιτική εξέλιξη με την ελπίδα ότι θα αποφύγουν τη Δικαιοσύνη.
Οι φόβοι για το αναμενόμενο αλλά ουδέποτε πραγματοποιθέν δήθεν «ΕΑΜικό πραξικόπημα» οδήγησαν στη συγκρότηση του λεγόμενου «Εθνικού Στρατού Αθηνών» από όλες τις μη ΕΑΜικές οργανώσεις. Μέσα από την ένταξή τους σε αυτή τη δύναμη, καθώς και στα Τάγματα Εθνοφυλακής που δημιουργήθηκαν κατά τα Δεκεμβριανά, άτομα που βαρύνονταν με κατηγορίες συνεργασίας «αναβαπτίστηκαν» σε στρατιώτες των επίσημων κυβερνητικών δυνάμεων.
Και βέβαια υπάρχει η ακόμη πιο εξόφθαλμη περίπτωση των 1.300 ταγματασφαλιτών που βρίσκονταν υπό περιορισμό στο Γουδί για να δικαστούν, οι οποίοι, όταν ξεκίνησαν οι συγκρούσεις, εξοπλίστηκαν από την Ορεινή Ταξιαρχία, παρά τις διαφωνίες των Βρετανών αξιωματικών, και πήραν μέρος στις μάχες.
Ο σχεδιασμός της ένοπλης αντιμετώπισης του ΕΛΑΣ αποδεικνύεται και από την αλληλογραφία πολιτικών προσώπων της Δεξιάς με τον βασιλιά. Υπάρχει και η δήλωση-καταγγελία Παπανδρέου στον Τύπο στις 27 Νοεμβρίου, τις ημέρες που εμφανίστηκε η πολιτική εμπλοκή γύρω από το στρατιωτικό, ότι υπάρχει ένα κομμάτι της ιθύνουσας τάξης που επιδιώκει τον εμφύλιο πόλεμο.
Είναι λοιπόν ξεκάθαρο ποιοι ήταν αυτοί που επιδίωκαν να ναυαγήσουν οι διαπραγματεύσεις. Από κει και πέρα το περιθώριο υποχωρήσεων του ΕΑΜ είχε πλέον εξαντληθεί μετά τις μεγάλες υποχωρήσεις που έκανε στον Λίβανο, στη συμφωνία της Καζέρτα, ήταν εξαιρετικά δύσκολο να δεχτεί και άλλες υποχωρήσεις στο πιο κρίσιμο ζήτημα που ήταν το στρατιωτικό και βέβαια μετά τη σφαγή στην πλατεία Συντάγματος δεν μπορούσε πλέον να διαχειριστεί και τη μεγάλη οργή του κόσμου που ζητούσε από τον ΕΑΜ ΕΛΑΣ να τιμωρήσει τους ταγματασφαλίτες.
 
«…Και ξημέρωσε η 3 του Δεκέμβρη
Τρεις του Δεκέμβρη!… Όποιος έζησε στις 3 του Δεκέμβρη, στις 4 μπορούσε να πεθάνει.
Ο προορισμός του ανθρώπου, που είναι: να κάνει κάτι μεγάλο ή να ζήσει κάτι μεγάλο, εκπληρώνεται. Γιατί ο λαός, ο Αθηναϊκός λαός, κείνη τη μεγάλη μέρα αποκαλύφθηκε μπροστά στο ίδιο του το μεγαλείο.
Η μέρα αποβραδίς ήτανε βροχερή. Ήτανε μια νύχτα βαριά από γεγονότα. Ο λαός είχε οχτώ χρόνια να πει: «Θα γίνει το δικό μου!» Οι δολοφόνοι τροχίζανε τα σπαθιά τους, ο λαός ετοίμαζε τη φωνή του.
Αύριο θα μιλήσουμε κι οι δυο. Είναι χιλιάδες χρόνια τώρα που η φωνή του λαού ακούεται, φτάνει να μην είναι παράφωνη.
Όλοι κοιμηθήκαμε σίγουροι και αποφασισμένοι. Ούτε στιγμή από κανενός το μυαλό δεν πέρασε ο δισταγμός. Ούτε στιγμή δεν ταλαντεύτηκε η ψυχή.
-Αύριο λοιπόν.»
Μενέλαος Λουντέμης

«ΟΤΑΝ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗΣ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ ΔΙΑΛΕΓΕΙ: ΤΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ Η ΤΑ ΟΠΛΑ»

*Από δημοσίευση του Anwar Jitou | Facebook 

www.2020mag.gr

Θέμης Τζήμας: Τι ακριβώς συζητάς με όποιον αμφισβητεί την εθνική κυριαρχία σου;

O νομικός και διδάκτορας δημοσίου δικαίου και πολιτικής επιστήμης στο ΑΠΘ , Θέμης Τζήμας, εξηγεί στον 98.4 γιατί η Ελλάδα εμφανίζεται ως μια από τις ελάχιστες χώρες που συζητά απροϋπόθετα με μια χώρα όπως η Τουρκία που με την δεδηλωμένη αναθεωρητική της ατζέντα, αμφισβητεί ευθέως το δικαίωμα της χώρας μας να ασκεί εθνική κυριαρχία και να υπερασπίζεται τα κυριαρχικά της δικαιώματα σε όλη την επικράτεια της.

Όπως λέει, πίσω από τους υποστηρικτές στην Ελληνική σκηνή της δημόσιας συζήτησης του επιχειρήματος "ο διάλογος δεν είναι υποχώρηση και είναι καλό να υπάρχει με μια χώρα που κατά καιρούς δημιουργεί εντάσεις , ώστε αυτές να αποφεύγονται", κρύβεται η ουσία ότι η συζήτηση αυτή γίνεται με μια χώρα που δεν αυξομειώνει απλώς τις εντάσεις στο πεδίο, αλλά που διαχρονικά αμφισβητεί το δικαίωμα σου να ασκείς εθνική κυριαρχία στην επικράτεια σου. 

Στην τελική η επίσκεψη Ερντογάν στις 7 Δεκεμβρίου στην  Αθήνα και η συνάντηση με τον Έλληνα Πρωθυπουργό, ανεξάρτητα από τις δημόσιες δηλώσεις, δεν δικαιολογείται για θέματα πεδίου χαμηλής πολιτικής. Άρα το πιθανότερο είναι ότι στέλνουμε "σήμα" και διπλωματικά, ότι ανεξάρτητα του τι λέμε, η Τουρκία μπορεί να θέτει όποια θέματα της στρατηγικής της αναθεωρητικής ατζέντας στο τραπέζι του διαλόγου κι όλα αυτά για  να μην οδηγήσουμε,  υποτίθεται,  σε νέα όξυνση της στάσης της στο πεδίο της τακτικής.

Ένα εξαιρετικό απόσπασμα από τον Βασίλη Βασιλικό και το έργο του «Το τελευταίο Αντίο»

Βασίλης Βασιλικός

Ήρθες και ξάπλωσες στα πόδια μου το τελευταίο εκείνο μεσημέρι, ήσυχα, αδιαμαρτύρητα, τρυφερά. Μου είπες χωρίς φωνή το τελευταίο αντίο. Μ’ αποχαιρέτησες, με το σώμα σου. Μόνο που εγώ δεν το κατάλαβα τότε. Κοιμήθηκες λίγο απ’ την άλλη μεριά της καρδιάς σου.
Αυτό ήταν το τελευταίο μας αγκάλιασμα. Η τελευταία φορά που τα σώματά μας αγγίχτηκαν… Δεν είπες τίποτα… Μ” αποχαιρέτησες με τον τρόπο σου, ευγενικά, ωραία. Το λογικό σου δεν έπιανε το μήνυμα για να μου το εκφράσεις, μα ούτε σου άρεσαν οι μελοδραματισμοί.
Ένα βαθύ ευχαριστώ μου είπε το κορμί σου, που είκοσι χρόνια άλλη δε γνώρισε από την αγκαλιά μου.
Ήταν ο χρόνος σου αυτός. Η σιωπή. Το μίλημα με την αίσθηση. Μα εγώ δεν έπιασα το μήνυμα. Το μήνυμά σου εκείνο, με τη ζεστασιά των δύο κορμιών μας, μόλις σήμερα αποκρυπτογραφήθηκε. ήταν το ύστατο χαίρε στην αγάπη σου. Χωρίς περιττά λόγια, νουθεσίες, δάκρυα ή λυγμούς. Όμως ξάπλωσες σαν προσφορά που στάθηκα ανίκανος να τη μεταλάβω.
Τώρα τι ωφελεί να σου φέρνω λουλούδια στο τάφο σου; Αφού εκείνη τη στιγμή στάθηκα ανίκανος να καταλάβω.
«Δεν φταις εσύ, αγάπη μου. Δε φταις. Η καρδιά είχε κουραστεί. Δεν ήξερα ούτε κι εγώ ότι σ” αποχαιρετάω».
Ποτέ άλλοτε δεν είχες τόση σιωπή. Μα τίποτα να πεις, έστω κάτι, μια κουβέντα;
Μόνο »άσε με να ξαπλώσω στα πόδια σου». Και ξάπλωσες. Κι εγώ όταν είδα πως κοιμόσουν, για αρκετή ώρα δεν κινήθηκα, μη σε ξυπνήσω.
Όταν ξύπνησες ήσουν χαρούμενη, ξεκούραστη. Είχες περάσει βαθιά στα κύτταρα το »χαίρε».
Τώρα μου μένει μια ζωή, όσο ζήσω, να το θυμάμαι και να χτυπιέμαι, μάταια.
Εσύ, περήφανα, μυστικά, χωρίς κλάψες, όπως ταιριάζει σε, που αξιώθηκες μια τέτοια ζήση, άφησες τα μαλλιά σου να χαϊδεύουν τα πόδια μου με τη σιωπηλή εγκαρτέρηση του αμνού στην Παλαιά Διαθήκη που τον οδηγούν στη σφαγή. 

Πηγή: www.lavart.gr

Αν ο Τσίπρας «έτρωγε πόρτα» από τον Σούνακ...

Μάνος Χωριανόπουλος

Η απαράδεκτη συμπεριφορά του πρωθυπουργού της Μεγάλης Βρετανίας, Ρίσι Σούνακ απέναντι στον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, στηλιτεύθηκε εντός και εκτός Ελλάδος.
Ήταν μια μια ιταμή πράξη όχι απλώς απέναντι στον Έλληνα πρωθυπουργό, αλλά απέναντι στην Ελλάδα.
Οι εξηγήσεις Σούνακ για τη... διπλωματική απρέπεια, δεν μπορούν να σταθούν, καθώς αφενός τα δίκαια αιτήματα της Ελλάδας για τα κλεμμένα Γλυπτά του Παρθενώνα δεν είναι η πρώτη φορά που ακούγονται, αφετέρου δεν γίνεται να το κάνεις αυτό σε έναν πρωθυπουργό, που ήδη βρίσκεται στη χώρα σου.
Η αντιμετώπιση του πρωτοφανούς αυτού περιστατικού από τη συντριπτική πλειοψηφία των κομμάτων της αντιπολίτευσης, αλλά και των ΜΜΕ στην Ελλάδα ήταν η πρέπουσα.
Ανεξαρτήτως της συζήτησης και της κριτικής για την στρατηγική της ελληνικής κυβέρνησης στο θέμα των Γλυπτών του Παρθενώνα, όλοι συμφωνούν ότι η στήριξη του Έλληνα πρωθυπουργού απέναντι σε μια τέτοια αποικιοκρατική συμπεριφορά, ήταν η λογική στάση.
Αυτό φάνηκε από τις δηλώσεις των αρχηγών των κομμάτων της αντιπολίτευσης, αλλά και από τη στάση των ΜΜΕ.
Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι η στάση αυτή είναι προϊόν ωρίμανσης των πρωταγωνιστών της πολιτικής σκηνής και μιας συμφωνίας στα βασικά. Αρκεί να είναι επαρκώς αιθεροβάμων.
Δεν χρειάζεται καν να αναρωτηθούμε τι θα συνέβαινε αν στη θέση του κ. Μητσοτάκη, ήταν για παράδειγμα ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας με τον σημερινό μηχανισμό εξουσίας στην αντιπολίτευση.
Είναι βέβαιο ότι θα γινόταν λόγος για εξευτελισμό της Ελλάδας, για “μαδουραίους” που δεν τους σέβεται η Ευρώπη, για “φιάσκο”, για τα λάθη και τις ευθύνες Τσίπρα και για μια κακά προετοιμασμένη επίσκεψη.
Οι ομάδες ψέματος θα είχαν φτιάξει ανέκδοτα και θα είχε ζητηθεί η παραίτηση του πρωθυπουργού, που τρώει “πόρτες”.
Είναι εύλογο να υποθέσουμε κάτι τέτοιο, γιατί αυτή την αντεθνική στάση κράτησε το σημερινό κόμμα εξουσίας στο παρελθόν σε πλείστες περιπτώσεις.
Από τα “βάστα Σόιμπλε” για να καταστραφεί η χώρα στα χέρια της κυβέρνησης Τσίπρα, μέχρι τα συλλαλητήρια αγκαζέ με τους μακεδονομάχους, με μεγαλύτερο παράδειγμα από όλα την επίσκεψη Ερντογάν στην Αθήνα το 2017.
Σε εκείνη την επίσκεψη, ο πρόεδρος της Τουρκίας, ο οποίος την ερχόμενη εβδομάδα θα βρίσκεται ξανά στην Ελλάδα, είχε πράγματι προκαλέσει. Είχε όμως λάβει και τις πρέπουσες απαντήσεις και από τον τότε πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα και από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο.
Πριν ακόμα ολοκληρωθεί η επίσκεψη, πριν ο Ερντογάν μπει στο αεροπλάνο για να επιστρέψει στην Τουρκία, ΜΜΕ και η τότε αξιωματική αντιπολίτευση έκαναν λόγο για “φιάσκο” και τον παρουσίαζαν σαν κατακτητή της Ελλάδας.
Δεν υπήρχε κανένας δισταγμός, καμία ισορροπία, καμία έγνοια για τα συμφέροντα και την εικόνα της Ελλάδας. Ο μόνος στόχος ήταν να παρουσιαστεί ο Ερντογάν ως ο σουλτάνος που εξευτέλισε την πολιτική και πολιτειακή ηγεσία της χώρας.
Ευτυχώς στην περίπτωση Σούνακ, δεν είχαμε τα ίδια χυδαία φαινόμενα.
Λέγεται συχνά ότι ο κ. Μητσοτάκης έχει την τύχη να κυβερνά σε ένα σύστημα με ένα κόμμα (επικυρίαρχο) και τα άλλα προς το παρόν ανίσχυρα. Η ακόμα μεγαλύτερη τύχη όμως είναι ότι δεν έχει απέναντί του μια αντιπολίτευση σαν αυτή που άσκησε ο ίδιος.
Μια αντιπολίτευση δηλαδή παραδομένη στο “να υπάγη ο τόπος μας εις τον διάβολον δια να μην έλθει ο Βενιζέλος”...

news247.gr

Μετά την τονωτική παρουσία του Αλέξη Τσίπρα, ο Κασελάκης γκαζώνει αντιπολιτευτικά!..

Στον αντίποδα οι 11 αποσχισθέντες αναζητούν ένα…  ευπώλητο αντί – ΣΥΡΙΖΑ brand name   
 

γράφει ο Νίκος Τσαγκρής 

Τις μέρες που ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ζαλισμένος από την… ελγίνεια κατραπακιά του Βρετανού ομολόγου του και στριμωγμένος από τα εσωκομματικά προβλήματα – με τον Βορίδη και τους άλλους ομοφοβικούς ακολούθους του έτοιμους να τα βροντήξουν αντιτιθέμενοι στον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών και τον Σαμαρά με την ακροδεξιά συνιστώσα να του την πέφτουν για τα «κολλητιλίκια» του με τον Ερντογάν -  παραπατούσε στο καναβάτσο του Μαξίμου, η κοινοβουλευτική ομάδα των 11 αποσχισθέντων από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης βουλευτών, αναζητούσε στέγη, τροφή και προστασία σε ένα καλό αντί – ΣΥΡΙΖΑ… brand name. Κι  αντιπολίτευση μηδέν!..    
«Εκλέχθηκαν από την κοινωνία για να είναι ΣΥΡΙΖΑ και αυτοί είναι μια κοινοβουλευτική ομάδα κόντρα στον ΣΥΡΙΖΑ» ήταν το ακριβοδίκαιο σχόλιο του προέδρου της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ Σωκράτη Φάμελλου: «Η Έφη Αχτσιόγλου, ο Αλέξης Χαρίτσης, ο Νάσος Ηλιόπουλος, ο Πάνος Σκουρλέτης, ο Νίκος Φίλης, κάνανε μία επιλογή ανταγωνιστική προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Αποφάσισαν να εγκαταλείψουν το κόμμα με το οποίο μαζί πορευτήκαμε, αμέσως μετά το εκλογικό αποτέλεσμα που δεν επιθυμούσαν», είχε πει λίγο πριν, ολόσωστα, ο υπ’ αριθμόν 1 άνθρωπος του Προέδρου (του Αλέξη Τσίπρα, βεβαίως), Νίκος Παππάς, καταλήγοντας ως εξής: «Αυτό ας το κρίνει ο αριστερός προοδευτικός κόσμος, ο κόσμος που περιμένει από τις αντιπολιτευτικές δυνάμεις να αντιπαρατεθούν με την κυβέρνηση Μητσοτάκη»…

*******
Πάμε πάλι απ’ την αρχή: Όταν έφυγε ο Τσίπρας άφησε πίσω του συντρίμμια!.. Κομμάτια και θρύψαλα εκατοντάδων χιλιάδων απογοητευμένων ψηφοφόρων, δεκάδων χιλιάδων πενθούντων (για την «απώλεια» του ηγέτη – ειδώλου) μελών και οπαδών,  εκατοντάδων απεγνωσμένων μικρομεσαίων στελεχών: ένα κόμμα – ακυβέρνητο καράβι, χωρίς τον χαρισματικό καπετάνιο του, χωρίς πυξίδα και προορισμό, να θαλασσοδέρνεται αφημένο στα αδέξια χέρια δόκιμων υποπλοιάρχων, ναυκλήρων και υποναυκλήρων: Τσακαλώτος, Αχτσιόγλου, Χαρίτσης, Ηλιόπουλος, Σκουρλέτης, Φίλης, Τζανακόπουλος… 
Μέγα πρόβλημα!.. Μια δεκαετία και βάλε κυβερνητικό κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ, και δεν κατάφερε να αναδείξει ένα στέλεχος με επαρκείς, για την αρχηγία κόμματος εξουσίας, ηγετικές ικανότητες. Εύκολο ήταν;  Όχι δα, ο Αλέξης Τσίπρας ήταν (και είναι) ο σπουδαιότερος ηγέτης της Αριστεράς από καταβολής της κοινοβουλευτικής νομιμότητάς της γιατί ήταν η εποχή του: «χαρισματικός διότι η εποχή του, της μεγάλης για την Ελλάδα και την Ευρώπη «Εξέγερσης των Πλατειών» ευνοούσε τους χαρισματικούς, πρωτοπόρος διότι η εποχή του ήταν  η εποχή των πρωτοπόρων αντισυστημικών ιδεολογικοπολιτικών ρευμάτων και μετασχηματισμών. Για την Ελλάδα και την Ευρώπη, τον κόσμο  γενικώς. Ποιος να συγκριθεί μαζί του; Ποιος να τον… αντικαταστήσει;
«Ο Στέφανος Κασσελάκης», αποφάνθηκε η μεγάλη πλειοψηφία των μελών του Κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, προτιμώντας το σύγχρονο, το ακομπλεξάρισκο, το φρέσκο, από το αναχρονιστικό, το δογματικό, το μπαγιάτικο… Υπερβαίνοντας τα συντρίμμια της μίζερης κομματικής καμαρίλας και των φραξιονιστικών μηχανισμών του… «ταυτοτικού» αριστερόμετρου που άφησε πίσω του, όταν έφυγε – όταν εξαναγκάστηκε να φύγει στην πραγματικότητα –, ο Τσίπρας…

*******
Όλα όσα ακολούθησαν, είναι τα γνωστά – άγνωστα Συριζαίικα παρατράγουδα: οι μεθοδευμένες από τους ηττημένους εκπροσώπους των ασυνεπών μειοψηφιών σταδιακές αποχωρήσεις, και ο τοξικός επικοινωνιακός χυλός που αυτές ξεσήκωσαν∙ και γκώσαμε να μας τον ταΐζουν, από λεπτό σε λεπτό, από μέρα σε μέρα κι από βδομάδα σε βδομάδα, τα «χαλασμένα τηλέφωνα» των συριζαίων και αντισυριζαίων χρηστών των social media, και οι στρατευμένοι στην ευπώλητη  πρωϊνάδικη, μεσημεριανάδικη και βραδυνάδικη Κασσελακιάδα των καναλιών, πανελίστες των διασπαστών…
«… Θυμάμαι ότι άκουσα τον Τσακαλώτο, που τώρα χτίζει το δικό του κόμμα, να μιλά για ήττα της αριστεράς, ενώ η αριστερά είχε πάρει μια μεγάλη ανάσα», μαρτυρούσε προ ημερών (σε συνέντευξή του στο Open) ο μόνος αξιοπρεπής εκ των ηττημένων» υποψηφίων προέδρων Νίκος Παπάς, καθαρίζοντας την εικόνα… «Τώρα κατάλαβα γιατί το έκαναν, είναι έλλειμα δημοκρατικής κουλτούρας», πρόσθετε: Φίλης, Σκουρλέτης, Αχτσιόγλου, Χαρίτσης, Τσακαλώτος δεν σεβάστηκαν την δημοκρατική έκφραση των πολιτών, δεν αναγνώρισαν τον νεοκλεγέντα πρόεδρο και άρχισαν να τον αποδομούν από την πρώτη στιγμή...».  
«Έβαλαν τη φιλοδοξία τους πάνω από την κοινωνία, τα γνωρίζει αυτά ο ελληνικός λαός και δεν πρόκειται να τα συγχωρήσει», έβαζε τα πράγματα στη θέση τους ο Στέφανος Κασσελάκης,  στην προχθεσινή –  πρώτη μετά τη «διάσπαση» – συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματός της αξιωματικής αντιπολίτευσης: «τώρα έχουν πιάσει στασίδι στα κανάλια, καταφερόμενοι εναντίον των ίδιων των ψηφοφόρων που τους ανέδειξαν σε βουλευτές», πρόσθετε, αφήνοντας πίσω του, οριστικά ελπίζουμε, τα διασπαστικά παρατράγουδα… Ακολούθως, με την τονωτική παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στα έδρανα της ομάδας, άρχισε να γκαζώνει αντιπολιτευτικά…  
ΥΓ:  Είναι αναμφισβήτητο ότι, προϊόντος του χρόνου, ο Στέφανος Κασσελάκης επιδεικνύει μια ραγδαία εξελικτική πρόοδο, και ως προς την άσκηση του θεσμικού του ρόλου, με έγκαιρες, ώριμες  και to the point προοδευτικές αντιπολιτευτικές παρεμβάσεις, και ως προς την άσκηση των καθηκόντων του ως προέδρου του κόμματος, με έξυπνες λειτουργικές πρωτοβουλίες για την λειτουργική οργανωτική και ιδεοπαραγωγική ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ ως κόμματος της κυβερνώσας αριστεράς…   

restaro.blogspot.com

Κακιά σκουριά…

Ήταν ατυχές γεγονός η ακύρωση από τον Βρετανό πρωθυπουργό της προγραμματισμένης συνάντησής του με τον Έλληνα ομόλογό του;

Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

Στον καναπέ του Προεδρικού Μεγάρου ο πρωθυπουργός. «Ατυχές γεγονός, που δεν θα επηρεάσει τις ελληνοβρετανικές σχέσεις σε βάθος χρόνου, οι οποίες έχουν ένα σημαντικό ιστορικό βάθος». Και πάθος.
Ήταν ατυχές γεγονός η ακύρωση από τον Βρετανό πρωθυπουργό της προγραμματισμένης συνάντησής του με τον Έλληνα ομόλογό του;
Ατυχία είναι να παραπατήσεις στην ισιάδα. Ατυχία είναι να παίξεις όλα τα νούμερα εκτός απ’ αυτό που κερδίζει. Ατυχία είναι να διάβασες όλο τον Ισοκράτη και να παρέλειψες το απόσπασμα στο οποίο εξετάστηκες.
Στην απρέπεια και την προσβλητική ενέργεια δεν υπήρχε κανένα άγνωστο και φοβερό στοιχείο που ανέτρεψε τους λογικούς υπολογισμούς. Υπήρχε;
Από όσα έχουν γίνει γνωστά ως τώρα, και σύμφωνα με όσα γράφουν τα ΜΜΕ του Ηνωμένου Βασιλείου, δεν φαίνεται να υπάρχει κάτι πέρα από τα προφανή, ούτε κάποιος κρυφός ή μυστηριώδης λόγος.
Διαβάζω κατεβατά ότι ο ένοικος της Ντάουνινγκ Στριτ, από το ίδιο πολιτικό σόι με τον Έλληνα πρωθυπουργό, είναι οξύθυμος κι ανασφαλής, καθώς δεν έχει λαϊκή νομιμοποίηση, ότι βλέπει ως εσωκομματικό αντίπαλο τον πρόεδρο του Βρετανικού Μουσείου (και πρώην υπουργό Οικονομικών), ότι είναι κακότροπος, νευρικός κ.λπ. Πρόβλημα των Βρετανών και των Τόρηδων.
Είτε τον Μάιο είτε τον Δεκέμβριο του 2024 γίνουν εκλογές στο «Νησί», φαίνεται πως επιστρέφουν μετά από 20 χρόνια οι Εργατικοί. Λες ο Σούνακ να ενοχλήθηκε κυρίως από το γεγονός ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός επέλεξε να συναντηθεί πρώτα με το φαβορί, που δηλώνει διατεθειμένο να μην μπλοκάρει ό,τι με το Μουσείο συμφωνηθεί;
Ο Βρετανός πρωθυπουργός επιμένει, δύο ημέρες μετά, ότι είχαν αναληφθεί δεσμεύσεις που δεν τηρήθηκαν. Επικοινωνιακές παγίδες στήθηκαν;
Πολλά λόγια, μπόλικη σκουριά μικροπολιτικής, ενώ σε ετούτα δω τα Μάρμαρα λάμπει η πολιτική. Η παρέλαση της αθηναϊκής δημοκρατίας είναι μισή. Όταν μιλούμε γι’ αυτή τη μοναδική πομπή, που τιμά τους κατοίκους πόλης δημοκρατικής, τα πολιτικά παιχνίδια είναι ντροπή.

Πηγή: naftemporiki.gr

Οι «Ανώνυμοι Αριστεροί», επικεφαλής του αντιΣΥΡΙΖΑ μετώπου...

Να φύγεις όπως θέλεις. Πάρε το καπέλο σου εντός των οργάνων ή σου ήρθε να στείλεις δημόσια επιστολή γιατί ρε παιδί μου έχεις νεύρα, κάντο. 
Τα πήρες στο κρανίο για τον ένα ή τον άλλο λόγο, άγνωσται αι βουλαί των ανθρώπων, άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου, μην πας θεσμικά στο... συνέδριο για να εκφράσεις τη διαφωνία σου. Εντάξει, αν και δεν είναι απολύτως θεσμικό και λογικό, σου γυρίζουν τα άντερα με το νέο πρόεδρο, τι να κάνουμε, δικαίωμά σου. Ο καθένας έχει τις άγνωστες πλευρές του.
Πάρε το καπέλο σου και φύγε!
Αυτό όμως το να σε καλούν όλα τα Μέσα Ενημέρωσης, των επιχειρηματιών, της διαπλοκής, της διαφθοράς, του συστήματος Μητσοτάκη, να βάζεις το σακάκι σου, να παρφουμαρίζεσαι από το πρωί για να καταγγείλεις σε αυτούς -που σπάνια σε καλούσαν στο παρελθόν-  το παλιό σου κόμμα με το οποίο απέκτησες θώκους, εξουσία και ταυτότητα, είναι ανήθικο (το λιγότερο).
Και όχι μόνον αυτό! Τόσο καιρό δεν έχεις αρθρώσει λόγο για τον ταξικό σου εχθρό: Το σύστημα Μητσοτάκη και όλη αυτή την ακροδεξιά, νεοφιλελεύθερη παρέα που πίνει τον ιδρώτα όλων των Ελλήνων και τώρα προτιμάς να βγεις στις οθόνες για να καταγγείλεις, στηρίζοντας εμμέσως και ενεργά τις ταξικές επιλογές.
Και εσύ το δέχεσαι, αν και ξέρεις πως εξυπηρετείς τα αντίθετα συμφέροντα από αυτό που θεωρητικά πρεσβεύεις. Δεν βοηθάς την αντιπολίτευση αλλά την κυβέρνηση που θεωρητικά θα έπρεπε να καταγγείλεις. Εντάξει μερικές φορές ρίχνεις και καμιά κορώνα κατά Μητσοτάκη. Και άλλοι ρίχνουν για να ξεκαρφώνονται!
Αντί να βγεις και να πεις, αυτό είναι δικό μας θέμα, εδώ έχουμε τον ταξικό εχθρό, πας και τους βοηθάς γυρίζοντας την πλάτη στο λαό. Φάουλ μεγάλο φάουλ για ένα υπό δημιουργία κόμμα που διαφημίζεται «της αριστεράς». Ίσως για μια δημοσιότητα που είτε εκλαμβάνεις λάθος, είτε εξυπηρετεί προσωπικά συμφέροντα.
Αν είναι αυτό «αριστερά» τότε μάλλον σε λάθος κόμμα είσαστε από την πρώτη στιγμή.
Δύο μπορούν να συμβαίνουν: Ή δεν έχεις πλέον καμία επαφή με την πραγματικότητα, ή απλά είσαι μέρος της διαπλοκής.
Διαλέξτε!...

documentonews.gr

Προσπάθησαν να φιμώσουν τον Ρότζερ Γουότερς

 

Ο λόγος του Ρότζερ Γουότερς ήταν χθες, 30/11/23, μια όαση στην τηλεοπτική "έρημο" και τα σκουπίδια που μας στομώνουν κάθε βράδυ την κρίση και τη λογική. Σε μία συνέντευξη ποταμό στον δημοσιογράφο Πάνο Χαρίτο (τηλεοπτικός σταθμός KONTRA), η «ψυχή» των Πινκ Φλοιντ μίλησε για όλα: για τα Γλυπτά του Παρθενώνα, την άνοδο της ακροδεξιάς, τον Νεοφιλελευθερισμό, τον Ασάνζ, την Ουκρανία, την Γάζα και το Πήλιο!

Αξίζει να ακούσετε τον διαυγή, ορθολογικό αλλά και παθιασμένο λόγο του.

Να ακούσετε πως αντιμετωπίζει το κατεστημένο τις διαφορετικές φωνές, ακόμα κι αν αυτή είναι του Ρότζερ Γουότερς.

Όπως είναι γνωστό, μετά τις τοποθετήσεις του καλλιτέχνη και ακτιβιστή εναντίον των βομβαρδισμών του Ισραήλ στη Γάζα και υπέρ των Παλαιστινίων, έγινε προσπάθεια από το «ισραηλινό λόμπι» (όπως λέει ο ίδιος) να μη γίνουν οι συναυλίες του σε πολλές χώρες, ακόμα και στο Λονδίνο!

Ακούστε τον… αξίζει τον κόπο…

Ο σχολιασμός που ακολούθησε από τον Πέτρο Παπακωνσταντίνου ΕΔΩ

artinews.gr

Μανόλης Αναγνωστάκης Επίλογος

Μανόλης Αναγνωστάκης

Κι όχι αυταπάτες προπαντός.
Το πολύ πολύ να τους εκλάβεις σα δυο θαμπούς προβολείς μες στην ομίχλη
Σαν ένα δελτάριο σε φίλους που λείπουν με τη μοναδική λέξη: ζω.
«Γιατί», όπως πολύ σωστά είπε κάποτε κι ο φίλος μου ο Τίτος, 
«Κανένας στίχος σήμερα δεν κινητοποιεί τις μάζες
Κανένας στίχος σήμερα δεν ανατρέπει καθεστώτα».
Έστω.
Ανάπηρος, δείξε τα χέρια σου. Κρίνε για να κριθείς.

Πηγή: greek-language.gr

Χαρτορίχτρες

Νίκος Μωραΐτης

Στη χθεσινή της συνέντευξη στον Νίκο Χατζηνικολάου και τον ΑΝΤ1, η Έφη Αχτσιόγλου είπε ότι «αν ήθελαν καρέκλες θα έμεναν στον ΣΥΡΙΖΑ».
Δύο παρατηρήσεις.

1. Η συγκεκριμένη δεν ήθελε «καρέκλες». Ήθελε καρέκλα. Μία. Αυτή. Του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν της την έδωσαν οι ψηφοφόροι κι έφυγε.
2. Τις καρέκλες τις καλές, αυτές που έχουν χρήμα και εξουσία, τις πήραν μαζί τους φεύγοντας. Είναι οι βουλευτικές τους έδρες. Κερδισμένες με ψήφους ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, μία προς μία.
Η κυρία Αχτσιόγλου είπε, στην ίδια συνέντευξη, ότι έφυγαν διότι «υπήρχαν επιφυλάξεις ως προς την πορεία που επρόκειτο να ακολουθηθεί» από τον Κασσελάκη.
Δηλαδή έφυγαν για μελλοντική ενδεχόμενη αιτία! Έντεκα χαρτορίχτρες και καφετζούδες, με άλλα λόγια.

Πολλά μπορεί να γράψει κανείς γι’ αυτή τη δήλωση.
Δεν αξίζουν παραπάνω λόγια.
Αυτό που συνέβη χθες τα λέει όλα.
Έδωσε συνέντευξη η Αχτσιόγλου για να καταπιεί το πρώην κόμμα της. Ελάχιστοι ασχολήθηκαν.
Την ίδια ώρα, ο Αλέξης Τσίπρας έμπαινε στη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ καταχειροκροτούμενος. Γέμισαν τα κοινωνικά δίκτυα με τη φωτογραφία του.
Πάντα στη σωστή πλευρά της ηθικής. Να στηρίξει το κόμμα που γιγάντωσε – κι ας τον πλήγωσε.
Γι’ αυτό μωρέ υπάρχει η ζωή, τι να λέμε; Για να βάζει εκείνη τους τίτλους.
Καθένας και το μέγεθός του.
Καθένας και το βουνό του ή το λοφάκι του.
Καθένας και ο ποταμός ή το ξεροπόταμό του.
Ο ένας θα είναι πάντα ο ηγέτης.
Η άλλη θα είναι πάντα η διασπάστρια.

www.documentonews.gr

Και οι δύο μετράνε το μπόι τους

Τάσος Παππάς

Πόσοι(ες) φεύγουν και πόσοι(ες) έρχονται; Ο λόγος για τις διεργασίες στον ΣΥΡΙΖΑ. Σε καθημερινή βάση βλέπουμε κείμενα καταγγελίας εναντίον της νέας ηγεσίας με τις υπογραφές μελών και μεσαίων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ από διάφορες περιοχές της χώρας, αλλά και από το εξωτερικό εκεί όπου λειτουργούν οργανώσεις. Δηλώνουν τη διαφωνία τους και ανακοινώνουν την αποχώρησή τους. Υπάρχει κύμα αποχωρήσεων; Υπάρχει. Το λένε τα νούμερα. Υπάρχει μεθόδευση; Υπάρχει. Εχουμε δει τα ίδια ονόματα κάτω από διαφορετικά κείμενα. Ετσι γίνεται σ’ αυτές τις περιπτώσεις. Θέλουν να αποδείξουν ότι επηρεάζουν πολύ κόσμο στον ΣΥΡΙΖΑ και δίνουν με δόσεις τις αποχωρήσεις για να προκαλέσουν εντύπωση και να δημιουργήσουν ντόρο ξέροντας ότι τα μέσα ενημέρωσης θα ασχοληθούν. Δεν πρόκειται για κάτι πρωτοφανές. Δεν είναι μια ασυνήθιστη πρακτική.
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Στέφανος Κασσελάκης όμως έχει άλλη εικόνα για αυτό που συμβαίνει στον ΣΥΡΙΖΑ τις τελευταίες μέρες. Προσπαθεί να ενθαρρύνει, να εμψυχώσει αυτούς που μένουν. Στέλνει το μήνυμα ότι δεν πρέπει να πέσουν σε κρίση πανικού γιατί αυτό βοηθάει τους «αποστάτες». Αισιοδοξία λοιπόν και πρωτοβουλίες για την ανασύνταξη. Οι αριθμοί όμως είναι αμείλικτοι. Τους αμφισβητεί. Πιστεύει ότι τα πράγματα δεν είναι και τόσο σοβαρά. Σε ανάρτησή του αναφέρει: «Επειδή υπάρχει μία μαζική προπαγάνδα από τα ΜΜΕ για το “κύμα αποχωρήσεων” από τον ΣΥΡΙΖΑ, θα ήθελα να δώσω τα ακριβή στοιχεία, χωρίς κανένα σχόλιο. Το τελευταίο 10ήμερο αποχώρησε από τις ΟΜ του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. το 1,03% των μελών του κόμματος. Στον isyriza, είχαμε 152 email αποχώρησης και 758 νέες εγγραφές». Η αριθμητική του κ. Κασσελάκη δεν συμφωνεί με την αριθμητική των άλλων.
Θα μάθουμε λίαν συντόμως για το μέγεθος της ζημιάς που υπέστη ο ΣΥΡΙΖΑ από τις δύο διασπάσεις. Στο επίπεδο της εκλογικής επιρροής θα έχουμε εικόνα στις πρώτες δημοσκοπήσεις που θα κυκλοφορήσουν και το τελικό συμπέρασμα για το ποιο σχήμα θα κατισχύσει θα το βγάλουμε από την κάλπη των ευρωεκλογών. Ξέρουμε όμως για τις απώλειες που έχει στα καθοδηγητικά όργανά του, δηλαδή στην Πολιτική Γραμματεία και κυρίως στην Κεντρική Επιτροπή. Βαριά ονόματα που ήταν σε υπουργικές θέσεις και σε κορυφαία κομματικά πόστα είναι εκτός ΣΥΡΙΖΑ. Οι περισσότεροι θα στελεχώσουν το αντίπαλο δέος. Ελπίζουν ότι θα τους ακολουθήσουν τα μέλη και τα μεσαία στελέχη που διέρρηξαν τις σχέσεις τους με τον ΣΥΡΙΖΑ. Πότε θα καταλήξουν σε αποφάσεις; Αγνωστο. Θέλουν τον χρόνο τους. Τι θα είναι αυτό που θα φτιάξουν; Δίκτυο; Κόμμα; Κλασικού τύπου; Ομοσπονδία τάσεων; Κάτι σαν τον ΣΥΡΙΖΑ της παλιάς εποχής χωρίς όμως τον Τσίπρα; Ανοικτά ερωτήματα.
Πήραμε μια γεύση από τον Ευκλείδη Τσακαλώτο. Στη συνέντευξή του στον Δημήτρη Τερζή «Εφημερίδα των Συντακτών 25-11-2023» είπε ότι «χρειαζόμαστε κάτι παραπάνω από φόρουμ διαλόγου και κάτι λιγότερο από κόμμα». Ασαφές; Σίγουρα. Είναι λογικό. Ψάχνονται. Για να κάνουν κάτι σοβαρό και όχι ένα γκρουπούσκουλο ή μια λέσχη συζητήσεων πρέπει να βρουν ανθρώπινους και οικονομικούς πόρους, πρέπει να κουβεντιάσουν με πολλούς ανθρώπους, να συντάξουν κείμενα (πολύ γράψιμο) για τις θέσεις, τη στρατηγική, το πρόγραμμα, τις πολιτικές συμμαχίες, το καταστατικό, πρέπει να καταλήξουν σε συμφωνία για τον τίτλο (δεν είναι εύκολη υπόθεση), για τον επικεφαλής (ούτε αυτό είναι απλό) και την ηγετική ομάδα. Ιδρυτικό συνέδριο; Θα δούμε. Και ταυτοχρόνως πρέπει να έχουν παρουσία στις αντιπαραθέσεις με τα άλλα κόμματα εντός και εκτός Βουλής. Δουλειά μπόλικη δηλαδή. Μ’ άλλα λόγια, «ναυπηγώντας εν πλω», όπως έχει πει για άλλο θέμα ο Αριστείδης Μπαλτάς.

Ανάγωγα
Επανέρχομαι: Εκείνα τα μνημόνια συνεργασίας με τη Βόρεια Μακεδονία που τα περιμένουμε τέσσερα χρόνια πότε θα τα φέρει ο κ. Μητσοτάκης στη Βουλή; Φοβάται ο αρχηγός του κόμματος των ιδιοκτητών της χώρας;

www.efsyn.gr

"Back to December" Taylor Swift

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

σ' όλες κι όλους μας 

με χιόνι ή χωρίς, με μπουνάτσες ή μποφόρια, με βροχές ή ξαστεριές  προσμένουμε, προσδοκούμε κι ευχόμαστε μια καλύτερη μέρα

Αναζητώντας απεγνωσμένα τα Μάρμαρα του Παρθενώνα και τον… ντισγουώσερ!

Καλοί, χρυσοί οι καποτήδες, ευγενέστατοι και διακριτικότατοι, πάντοτε με το σεις και με το σας, άι μπεγκ γιορ πάρντον μέχρι τελικής πτώσεως, αλλά άμα στριμωχτούν πραγματικά, άμα δυσκολευτούν πραγματικά, άμα πας στο σπίτι τους και τους τζουφλήσεις, τότε γίνονται κάτι παραπάνω από ανάλγητοι.

Χρήστος Ξανθάκης

Στα αγγλικά το λένε “ντοντ πόουκ δι μπέαρ”.
Στα τρικαλινά θα το λέγαμε “μην το τζουφλάς τ’ αρκούδ'”.
Σ’ αυτή τη γλώσσα της Ακαδημίας Αθηνών που ομιλείται εντός Δακτυλίου θα μπορούσε να πάει κάπως έτσι:
“Μην ενοχλείτε την άρκτον”.
Όπως και να ‘χει το πράγμα πάντως, ο βρετανικός λέων (στο ζωικό βασίλειο είμαστε πάντα), ενοχλήθηκε σφόδρα από τις δηλώσεις του Κυριάκου στο BBC για τα Μάρμαρα του Παρθενώνα κι έβγαλε νυχάκια και δοντάκια. Στέλνοντας στις ελληνικές καλένδες τη συνάντηση Σούνακ-Μητσοτάκη, που τόσο μα τόσο είχε διαφημισθεί…
Και με το που ανακοινώθηκε το “σόρυ, μπατ”, τέθηκαν αμέσως σε λειτουργία δύο εκ των γνωστών μηχανισμών που χαρακτηρίζουν την ημεδαπή επικοινωνία:
Ο μηχανισμός της σύγχυσης και ο μηχανισμός της λάσπης.
Ο πρώτος έβαλε στο τούρμπο τις μηχανές για να μην κατανοήσει το πόπολο το βαθύτερο νόημα της προσβολής. Διότι ναι, περί προσβολής επρόκειτο, περί ροχάλας στα μούτρα, από ένα μεγάλο μαγαζί προς ένα μικρό μαγαζί. Δεν ήταν προσωπικό το θέμα, δεν ήταν Ρίσι εναντίον Κυριάκου, ήταν ζήτημα καθεστυκηίας τάξεως στο διεθνές γίγνεσθαι. “Νόου γιορ πλέης”, το λένε οι Εγγλέζοι, κάτι ανάλογο με το “δώσε θάρρος στο χωριάτη” το δικό μας. Καταλαβαινόμαστε υποθέτω…
Οπότε, δώσε σειρά από δημοσιεύματα και απόψεις για το πόσο ξεφτιλίστηκε η Βρετανία, για το πόσο ξεδοντιασμένη είναι πλέον, για το πόσο υστερικά αντιδρούν σήμερα οι άλλοτε κραταιοί αποικιοκράτες και πάει λέγοντας. Ο,τι μπορεί ο καθείς, μόνο και μόνο για να μη φανεί πόσο ισχυρό ήταν το πλήγμα. Και πόσο βαθιά ήταν η πληγή, κόκκαλο έπιασε παλικάρια μου…
Χώρια οι προσωπικές επιθέσεις στον Σούνακ, που δεν είναι Βρετανός είναι Ινδός, άρα αντιδρά ως Ινδός και όχι ως Βρετανός, καψωμένος απ’ το κάρυ πως να κρατήσει την ψυχραιμία του και πως να επιδείξει το παροιμιώδες βρετανικό φλέγμα (Σκόμπυ, alert!), μιλάμε τώρα το τυπάκι παίζει να μην πίνει καν τσάι στις πέντε το απόγευμα, παίζει να πίνει ενεργειακά ποτά, μη σου πω χυμό μάνγκο που καταναλώνουν με μανία στην πραγματική πατρίδα του…
Για να θυμηθώ εγώ κάτι που είχα διαβάσει σε ένα βιβλίο του σπλήνα Βρετανού συγγραφέως Έντγκαρ Γουάλας, νομίζω το “When the gangs came to London”, ότι δηλαδή καλοί, χρυσοί οι καποτήδες, ευγενέστατοι και διακριτικότατοι, πάντοτε με το σεις και με το σας, άι μπεγκ γιορ πάρντον μέχρι τελικής πτώσεως, αλλά άμα στριμωχτούν πραγματικά, άμα δυσκολευτούν πραγματικά, άμα πας στο σπίτι τους και τους τζουφλήσεις, τότε γίνονται κάτι παραπάνω από ανάλγητοι. Και λειτουργούν αναλόγως…
Υ.Γ. 1: Όχι, δεν μέμφομαι τον Κυριάκο. Μια ζαριά έριξε, θα μπορούσε να του βγει, δεν του βγήκε. Απλώς θα έπρεπε να έχει εκτιμήσει λίγο καλύτερα το πόσο ζορισμένος είναι ο Ρίσι, ων είκοσι μονάδες πίσω στις δημοσκοπήσεις.
Υ.Γ. 2: Όταν η μισή επικοινωνία της Νέας Δημοκρατίας βασίστηκε στο εφεύρημα ότι “ο Τσίπρας δεν ξέρει αγγλικά” και ο υπουργός Ανεργίας δεν ξέρει ούτε καν πως λένε τον λαντζέρη, καταλαβαίνει εύκολα κανείς το επίπεδο του μπανανιστάν στο οποίο ζούμε.

newpost.gr

Ο Κυριάκος που έφαγε πόρτα και από τον Στάρμερ, ο Τεμπονέρας που ανέλαβε τον ρόλο Ομπρέλας και “6+6” στον ΣΥΡΙΖΑ, οι “11” που βλέπουν ΠΑΣΟΚ στην “άκρη του τούνελ” και το τέλος εποχής για το τηλεοπτικό τοπίο μετά τις ευρωεκλογές

Τιμημένοι μου αναγνώστες, σας γράφω σήμερα την ώρα που έχει έναν ήλιο λαμπρό και ζεστό, σαν τον “βασιλιά ήλιο” τον Κυριάκο, τον “κατατροπωτή” του Σούνακ και των άλλων Βρετανών, που αψήφησαν την λάμψη του. Μα την Παναγιά, καλά μου παιδιά, δεν έχω καμία διάθεση, ούτε να γράψω ούτε να ασχοληθώ με τον Μητσοτάκη, ούτε με τίποτα άλλο. Ακούω κάτι απίστευτα Blues, με χαϊδεύει και ο ήλιος και έχω διάθεση να τα γράψω όλα κάπου αλλού, η Στήλη Άλατος, αλλά τι να κάνω, πρέπει να ασχοληθώ, με τις π@@@@@@ς της πολιτικής και της παραπολιτικής παράνοιας.
Από απόρριψη σε απόρριψη ο Κυριάκος για τα Γλυπτά του Παρθενώνα
Ναι τιμημένοι μου αναγνώστες, πήγε ο “βασιλιάς ήλιος” ενδεδυμένος το αστραφτερό του χαμόγελο, αυτό της γοητείας και της ευφυίας, που τσακίζει τα πλευρά κάθε εχθρού και τον οδηγεί στα τάρταρα, στα Λονδίνα, για να συναντήσει τον Σούνακ, να του τρίξει τα δόντια και να φέρει πίσω με το ίδιο αεροπλάνο, τα μάρμαρα του Παρθενώνα και με την ίδια πτήση, να στείλει στο Κάιρο και κάτι σαρκοφάγους, που είχαν πάρει οι Εγγλέζοι, από την Κοιλάδα των Βασιλέων στο Λούξορ. Σας τσάκισα με τόσο μεγάλη πρόταση, έτσι δεν είναι καλά μου παιδιά; Δεν πειράζει όμως γιατί η μεγαλοσύνη του Κυριάκου, μόνο με μεγάλες προτάσεις και βερμπαλισμούς, μπορεί να περιγραφεί. Τέλος πάντων επανέρχομαι στο θέμα μας και πιάνω ξανά το νήμα από το χαμόγελο-όπλο του Μητσοτάκη. Δεν έπιασε στον Σούνακ, καλά μου παιδιά που του έκλεισε την πόρτα του σπιτιού του στον αριθμό 10 της Downing Street , στα μούτρα, αλλά όπως μας πληροφόρησαν όλα τα παπαγαλάκια του Κυριάκου εν χορώ, ο ηγέτης της αντιπολίτευσης και αυριανός πρωθυπουργός, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, συμφώνησε με τον “βασιλιά ήλιο”. Σιγά που συμφώνησε. Ο Κιρ Στάρμερ, αυτός ο αυριανός πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας, είπε στον δικό μας, ότι δεν θα αλλάξει τον νόμο για τα μουσεία. Αχ Κυριάκο μου, από “πόρτα” σε “πόρτα” πέφτεις και θα τσαλακωθεί αυτό το χαμόγελο-όπλο, τώρα που θα το χρειαστείς για τον Ερντογαν. “Κατατροπωτη” μου εσύ…
Ο Τεμπονέρας που έχει αναλάβει τον ρόλο Ομπρελας και 6+6, τώρα απου αποχώρησαν, στον ΣΥΡΙΖΑ!
Έχει πολύ πλάκα, τιμημένοι μου αναγνώστες, να διαβάζεις τα γνωστά μεγάφωνα του Μητσοτάκη, που έχουν βαλθεί μετά τις αγιογραφίες στον “βασιλιά ήλιο”, να κατατροπώσουν τον Κασσελάκη και ότι έχει απομείνει από τον Συριζα. Μέχρι που έφυγαν ο Τσακαλώτος, η Αχτσιόγλου και οι υπόλοιποι, αυτοί αποτελούσαν την δύναμη κρούσης για την εκ των έσω ζημιά στον Συριζα. Τώρα αυτόν τον ρόλο, τον έχει αναλάβει ο Τεμπονέρας, που έμεινε πίσω (μέχρι νεωτέρας). Μην μου παριστάνετε τους βλάκες καλά μου παιδιά. Μια διαρροή έφυγε ίδια σε όλα τα κλουβιά που ζουν τα παπαγαλάκια, που δουλεύουν για τους ενοίκους του Μεγάρου Μαξίμου, ότι δήθεν υπάρχει γκρίνια στον Συριζα, που έφυγε ο Κασσελάκης από την πολιτική γραμματεία, δυσαρεστήθηκε ο Τεμπονέρας, που δεν κάθισε ο Πρόεδρος να τον ακούσει (εμένα καλά μου παιδιά, αυτό μου μοιάζει για κίτρινη κάρτα του Στέφανου στον Διονύση) και μάλιστα γράφουν ότι δυσαρεστήθηκε και ο Φλαμπουράρης, με την κίνηση Κασσελάκη. Και μετά, τιμημένοι μου αναγνώστες, βγήκαν στην δημοσιότητα, οι φωτογραφίες του Φλαμπουράρη, με τους βουλευτές του κόμματος και τον Κασσελάκη στο Musique στο Παγκράτι. Μες την καλή χαρά ήταν όλοι. Τόση φερεγγυότητα και αξιοπιστία, ούτε στην ενημέρωση 208 ( εκεί θα φτάσει η Ελλάδα και να μου το θυμηθείτε). Λίγη προσοχή βρε παιδιά, με αυτά που μοιράζετε στα φερέφωνα του Κυριάκου…

Οι “11” θα τρέξουν αργά ή γρήγορα στην αγκαλιά του Ανδρουλάκη
Α και μιας και καταπιάστηκα και λίγο με τον Συριζα, ανέφερα και τους “11”, που έφυγαν και βολτάρουν ελεύθεροι και ωραίοι, να σας γράψω τι άκουσαν τα λεπτεπίλεπτα αυτάκια μου, τα ευαίσθητα και όμορφα. Μετά την απόφαση Μητσοτάκη, να αλλάξει μόνο την επιστολική ψήφο στις ευρωεκλογές και τα υπόλοιπα να τα αφήσει ως έχουν,κυκλοφορεί έντονα στην πιάτσα, ότι οι 11, είναι έτοιμοι να πέσουν στην αγκαλιά του Νικου του Ανδρουλάκη, για να κατέβουν μαζί στις ευρωεκλογές και να το κάνουν επιτέλους το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, αξιωματική αντιπολίτευση στην θέση του Συριζα. Δεν με πιστεύετε; Για να δούμε, θα φτιάξουν τελικά το κόμμα οι “11” ή θα μείνουν μόνο μια ΚΟ; Μόνον αν φτιάξουν κόμμα, δεν θα ισχύει ότι σας έγραψα πιο πάνω…
Ριζικές αλλαγές στο τηλεοπτικό τοπίο μετά τις ευρωεκλογές
Κρατήστε και κάτι ακόμη, τιμημένοι μου αναγνώστες, αλλά να θυμάστε που το διαβάσατε πρώτοι: Μετά τις ευρωεκλογες δεν αλλάζει-ριζικά- μόνον το πολιτικό σκηνικό (και όχι έτσι όπως προοιωνίζεται από ερευνητές και δημοσκόπους ) αλλά και το τηλεοπτικό ! Ούτε που τις φαντάζεστε τις αλλαγές (και στα δυο τοπία) Προσεχώς νεότερα αν και είμαι βέβαιη πως τέτοια γατονια που είστε σίγουρα κάτι έρχεται αρχίσει να καταλαβαίνετε !

thefaq.gr

Διάλυση του ΕΣΥ: Μια κυβερνητική απόφαση που μετράει αντίστροφα

Τι χρειάζεται να συμβεί για να πούμε ότι τίποτα δεν τηρείται; 

Μαρία Κεφαλά

Η χθεσινή είδηση για το «Έλενα», η τραγική σημερινή ανακοίνωση των εργαζομένων για το ότι το μεγαλύτερο Δημόσιο μαιευτήριο δεν έχει θέρμανση στο κεντρικό κτήριο με αποτέλεσμα να «έχουν ξεπαγιάσει το προσωπικό, οι εφημερεύοντες, οι γυναίκες που έχουν βγει από τοκετούς καισαρικές και χειρουργεία, οι ογκολογικοί ασθενείς που περιμένουν για χημειοθεραπείες, προφανώς και τα νεογνά. Αναγκαστικά μεταφέρθηκαν γυναίκες και νεογνά στο Β κτίριο» δεν μας εκπλήσσει. 
Παρακολουθώντας την κυβερνητική πολιτική των τελευταίων ετών είναι εντελώς σαφές το τι θέλει να πετύχει. Η πλήρης απαξίωση των Δημόσιων νοσοκομείων ώστε να ξεπουληθούν σε ιδιώτες είναι παλιά και σίγουρη μέθοδος.  
Χθες, με τη βλάβη της θέρμανσης, πλημμύρισαν υπόγεια ισόγεια και έτρεχαν νερά από σωλήνες στους ορόφους.
«Από νερά πλημμύρισε η αίθουσα διάγνωσης του μαστού στο ακτινολογικό με κίνδυνο να καούν καλώδια και μονάδες του καινούργιου μαστογράφου αξίας μισού εκατομμυρίου ευρώ», αναφέρουν οι εργαζόμενοι.

Ολόκληρη η ανακοίνωση του σωματείου εργαζομένων «Έλενα Βενιζέλου»

«Εδώ και μέρες χωρίς θέρμανση το κεντρικό κτίριο Α του νοσοκομείου Έλενα Βενιζέλου. Το δίκτυο κεντρικής θέρμανσης λόγω παλαιότητας έσκασε με το που πήγαν να το βάλουν σε λειτουργία.
Έχουν ξεπαγιάσει το προσωπικό, οι εφημερεύοντες, οι γυναίκες που έχουν βγει από τοκετούς καισαρικές και χειρουργεία, οι ογκολογικοί ασθενείς που περιμένουν για χημειοθεραπείες, προφανώς και τα νεογνά. Αναγκαστικά μεταφέρθηκαν γυναίκες και νεογνά στο Β κτίριο. Με τη βλάβη της θέρμανσης πλημμύρισαν υπόγεια ισόγεια και έτρεχαν νερά από σωλήνες στους ορόφους. Πρόσφατα κιόλας από νερά πλημμύρισε η αίθουσα διάγνωσης του μαστού στο ακτινολογικό με κίνδυνο να καούν καλώδια και μονάδες του καινούργιου μαστογράφου αξίας μισού εκατομμυρίου ευρώ.
Δεν υπάρχει κανένα χρονοδιάγραμμα για το πότε θα αποκατασταθούν οι βλάβες. Η ιδιωτική εταιρεία που έχει αναλάβει τη συντήρηση με δέσμευση και εγγύηση ότι θα λειτουργεί έχει άραγε κάποια ευθύνη; Η τεχνική υπηρεσία μπορεί πλέον να λειτουργεί χωρίς προσωπικό μόνιμο δικό της? Μπορεί να λειτουργεί με εργολάβους που στο τέλος δεν έχουν καμία ευθύνη;
Επανειλημμένα το σωματείο έχει καταγγείλει την εγκατάλειψη των παλαιών κτιρίων του νοσοκομείου και τους κινδύνους για ασθενείς και προσωπικό καθώς και την σχεδόν πλήρη ιδιωτικοποίηση της τεχνικής υπηρεσίας που έχει διαλύσει τις υποδομές του. Τι θα γίνει άραγε σε έναν σεισμό; (Μας κλειδώνουν και το βράδυ τις πόρτες).
Οι ιδιωτικοποιήσεις θα φέρουν τα νοσοκομεία σε καταστάσεις που θα θυμίζουν τα Τέμπη.
Οι πολιτικές απαξίωσης και υποχρηματοδότησης του ΕΣΥ οδηγούν σε αυτές τις βάρβαρες και τριτοκοσμικές συνθήκες νοσηλείας των ασθενών και εργασίας για το υγειονομικό προσωπικό. Ντροπή.
Κόψτε τους εξοπλισμούς και τη συμμετοχή σας στους πολέμους , δώστε λεφτά για να σωθεί το ΕΣΥ.
Όλες και όλοι στην 48ωρη απεργία 29-30 Νοεμβρίου, για να σταματήσουμε την εγκληματική πολιτική της Κυβέρνησης στην υγεία!»

Η θέση του νοσοκομείου «Έλενα»

Σε ανακοίνωσή του το νοσοκομείο διευκρινίζει πως είναι σε εξέλιξη εργασίες αποκατάστασης.
Αναλυτικά η ανακοίνωση:
«Σχετικά με τη βλάβη στο σύστημα θέρμανσης στο Κτήριο Α’ του Γ.Ν. “Έλενα Βενιζέλου”, διευκρινίζεται ότι είναι σε εξέλιξη οι εργασίες αποκατάστασης της λειτουργίας του, που προβλέπουν:
Αντικατάσταση τμήματος κεντρικού δικτύου θέρμανσης – ψύξης στο υπόγειο και
αντικατάσταση συλλεκτών διανομής ζεστού νερού θέρμανσης στο μηχανοστάσιο του κτηρίου.
Για την προσωρινή επίλυση του προβλήματος, έως ότου είναι πλήρως λειτουργικό το κεντρικό σύστημα θέρμανσης, τοποθετήθηκαν ήδη θερμαντικά σώματα.
Από σήμερα, δηλαδή, στα εξωτερικά ιατρεία του Νοσοκομείου υπάρχει θέρμανση»
Ο Χρυσοχοΐδης έπαυσε από τα καθήκοντά της, τη διοικήτρια
Παύθηκε από τα καθήκοντά της με απόφαση του υπουργού Υγείας Μιχάλη Χρυσοχοίδη, η διοικήτρια του νοσοκομείου «Έλενα Βενιζέλου»
Η ανακοίνωση: «Με απόφαση του Υπουργού Υγείας, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη παύεται από τα καθήκοντά της η Διοικήτρια του Γ.Ν ΕΛΕΝΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ.
Χρέη διοικήτριας στο νοσοκομείο «Έλενα Βενιζέλου» αναλαμβάνει η αναπληρώτρια Φωτεινή Ξ. Θειακού».

Κώστας Καταραχιάς γραμματέας του Σωματείου Εργαζόμενων ΓΝ Έλενα Βενιζέλου και μέλος ΔΣ ΕΙΝΑΠ 

«Η εικόνα της εγκατάλειψης του νοσοκομείου “Έλενα” είναι χρόνια, με βασικό στοιχείο την υποχρηματοδότηση και την διαχείριση υποδομών από ιδιωτικές εταιρείες. Η διάλυση της τεχνικής υπηρεσίας και στο δικό μας νοσοκομείο (δεν έχει πρακτικά προσωπικό, δουλεύουν μόνο 6-7 άτομα ενώ θα έπρεπε να είναι 45 για να συντηρείται κτιριακά το νοσοκομείο από ανθρώπους που το γνωρίζουν και ξέρουν τη δουλειά, που “πονάνε” το νοσοκομείο)», είπε 
«Είναι ντροπή το 2023, δεν είμαστε στη Γάζα, η εικόνα στο κέντρο της Αθήνας να ξεπαγιάζουν γυναίκες που νοσηλεύονται, λεχώνες και νεογνά, ογκολογικοί ασθενείς, οι εργαζόμενοι. Συνάδελφος που εφημέρευε κοιμήθηκε στο αμάξι της κατά την εφημερία. Είναι εικόνα που συμπυκνώνει την καταστροφή που έχει συντελεστεί στο ΕΣΥ τα προηγούμενα χρόνια. Προστίθεται στη διάλυση των δημόσιων δομών. Έτσι όπως εξελίσσεται η κατάσταση, κινδυνεύουμε άμεσα να φτάσουμε σε εικόνες που θυμίζουν Τέμπη. Μπορεί να κινδυνεύει κόσμος σε αυτές τις συνθήκες. Πριν δέκα ημέρες, 17 Νοεμβρίου “έσκασε” ο λέβητας. Δεν είναι η παλαιότητα. Είναι ότι δεν υπάρχει καμία συνολική και συντονισμένη αντιμετώπιση. Οι εργαζόμενοι δίνουν τιτάνια μάχη για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, να ανταποκριθούν στα καθήκοντά τους εξαντλημένοι», όπως προσέθεσε.
Δέκα ημέρες μετά, ως προς την πληροφόρηση για την αποκατάσταση της θέρμανσης, κατά τον ίδιο «δεν υπάρχει τίποτα, καμία πρόβλεψη, κανένα χρονοδιάγραμμα, όλοι “σηκώνουν τα χέρια ψηλά”. Υπάρχει μία ιδιωτική εταιρεία που δεν έχει πλέον την ευθύνη ενώ έχει εισπράξει τα λεφτά της … όταν έρχεται ένας εργαζόμενος 18 χρονών των 500 ευρώ που δεν έχει ιδέα για το κτίριο, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα συμβαίνουν τέτοια πράγματα. Αυτό αντικατοπτρίζει όλη την εικόνα … αλλά η κυβέρνηση Μητσοτάκη συνεχίζει αμετανόητη σε αυτό τον δρόμο».
«Φωνάζουμε πάρα πολύ καιρό, με καταγγελίες, κινητοποιήσεις, παρεμβάσεις στη διοίκηση, μέχρι και ο υπουργός ήρθε κάποια στιγμή. Δεν ήθελε να μας δει αλλά εμείς πήγαμε. Του απευθυνθήκαμε, σε μία μικρή διαμαρτυρία, “τι θα γίνει κ. υπουργέ; Αυτό το κτίριο θα πέσει στα κεφάλια μας, εγκαταλελειμένο, τριτοκοσμική κατάσταση, συνθήκες απάνθρωπες για εργαζόμενους και κόσμο” … πέρασε ο υπουργός πριν 1,5 μήνα, δεν έγινε τίποτα, μηδέν».
Όπως προσέθεσε, «είχαμε και το τραγελαφικό, την ώρα που είναι παγωμένο το κτίριο, να έχει δοθεί από τη διοίκηση για γυρίσματα τηλεοπτικής σειράς … είναι τραγική η κατάσταση».
Ο Τομεάρχης Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Ανδρέας Παναγιωτόπουλος δήλωσε: «Ο υπουργός κ. Χρυσοχοΐδης για πολλοστή φορά και για επικοινωνιακούς λόγους παύει τη διοίκηση, «αποκεφαλίζοντας» έτσι έναν νέο «αποδιοπομπαίο τράγο», κάτι που έκανε στο «Βενιζέλειο» νοσοκομείο Ηρακλείου και αλλού, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα».

Αναλυτικά η δήλωσή του 
«Τα όσα συμβαίνουν στο νοσοκομείο Γ. Ν. «Έλενα Βενιζέλου» δεν αποτελούν μεμονωμένο περιστατικό. Είναι η συνέπεια των πολιτικών της κυβέρνησης, που υπονομεύουν το δημόσιο σύστημα υγείας. Ο υπουργός κ. Χρυσοχοΐδης για πολλοστή φορά και για επικοινωνιακούς λόγους παύει τη διοίκηση, «αποκεφαλίζοντας» έτσι έναν νέο «αποδιοπομπαίο τράγο», κάτι που έκανε στο "Βενιζέλειο" νοσοκομείο Ηρακλείου και αλλού, χωρίς όμως κανένα αποτέλεσμα.
Γιατί το πρόβλημα δεν αφορά μόνο στην επιλογή των προσώπων που διοικούν, αλλά κυρίως γιατί ο πυρήνας του βρίσκεται στην εμμονικά ιδεοληπτική θέση της κυβέρνησης, που έχει σκοπό τη συρρίκνωση και την απαξίωση του ΕΣΥ, ανακατευθύνοντας έτσι τους πολίτες στον ιδιωτικό τομέα Υγείας. Μια συνεχής και σχεδιασμένη υποβάθμιση του δημόσιου συστήματος Υγείας που θα οδηγήσει τελικά στην πλήρη ιδιωτικοποίησή του, επιβαρύνοντας επιπλέον τους πολίτες.
Εμείς στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ πιστεύουμε ότι αν δεν αυξηθούν περαιτέρω οι δημόσιες δαπάνες στην Υγεία προς όφελος του δημόσιου χαρακτήρα της και πλησιάζοντας τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, περιστατικά σαν αυτό στο «Έλενα» που μεταφέρθηκαν ακόμη και νεογνά σε άλλο κτίριο λόγω έλλειψης θέρμανσης εξαιτίας της μη προμήθειας πετρελαίου, θα συνεχίσουν να είναι ο τριτοκοσμικός κανόνας για τη χώρα μας, που μας έχει επιβάλει και γυρίσει η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη στη χώρα μας, σαράντα (40) χρόνια μετά την εμβληματική μεταρρύθμιση του Ε.Σ.Υ.».

Δεύτερη ημέρα της 48ωρης Απεργίας 
Μαζικές και οργισμένες ήταν οι κινητοποιήσεις των υγειονομικών σήμερα, πρώτη ημέρα της 48ωρης απεργίας στην Υγεία. Οι τοπικές δράσεις που έγιναν σε πολλά νοσοκομεία της χώρας δείχνουν ότι τα αυριανά συλλαλητήρια, με τα οποία θα κορυφωθεί το απεργιακό διήμερο και στα οποία συμμετέχουν με στάσεις εργασίας η ΑΔΕΔΥ και πολλά Εργατικά Κέντρα πανελλαδικά, θα είναι παντού σεισμός.
Η παύση της Διοικήτριας του Έλενα Βενιζέλου από τον Χρυσοχοΐδη σήμερα είναι απόδειξη της δύναμης της απεργίας. Η επιτυχία της καταγράφεται στη συμμετοχή. Σε όλα τα νοσοκομεία, τακτικά ιατρεία και χειρουργεία έχουν αναβληθεί, τμήματα και κλινικές έχουν κλείσει, λειτουργώντας μονάχα με το προσωπικό ασφαλείας.
Σε όλα τα σημεία οι υγειονομικοί του ΣΕΚ του Συντονιστικού Νοσοκομείων μαζί με τους συντρόφους και τις συντρόφισσες από τους πυρήνες του ΣΕΚ στις γειτονιές, βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή. Με την Εργατική Αλληλεγγύη στο χέρι καλούσαν σε μαζική συμμετοχή στις αυριανές συγκεντρώσεις, στέλνοντάς μας παράλληλα φωτογραφίες και ανταποκρίσεις.
Η ημέρα στην Αθήνα ξεκίνησε στον Άγιο Σάββα και το Αγία Όλγα. Συνεχίστηκε στο Γεννηματάς, το Σωτηρία, το Δαφνί, τον Ευαγγελισμό και το Παίδων Αγλαΐα Κυριακού. Ολοκληρώθηκε στο Έλενα Βενιζέλου.
Ταυτόχρονα κινητοποιήσεις στις πύλες γίνονταν στη Θεσσαλονίκη όπως στο Ιπποκράτειο, στην Πάτρα στην 6η ΥΠΕ, ενώ συγκέντρωση στην Περιφέρεια πραγματοποιούσαν οι υγειονομικοί των Ιωαννίνων έχοντας μαζί τους το Εργατικό Κέντρο και τους φοιτητές της Ιατρικής.
Η Αργυρή Ερωτοκρίτου, γιατρός στον Ευαγγελισμό, μέλος του Γενικού Συμβουλίου της ΟΕΝΓΕ και του Συντονιστικού Νοσοκομείων, συμπυκνώνει με ανάρτησή της την εικόνα και το κλίμα της απεργίας:
«Σήμερα ξεκίνησε η μεγάλη απεργία των γιατρών και έχει φτάσει να γίνεται πανεργατικος ξεσηκωμός από τα κάτω.
Πρώτοι μπήκαν μαζί μας οι φυσικοί μας σύμμαχοι, οι υπόλοιποι εργαζόμενοι των νοσοκομείων. Αύριο, στην κορύφωση αυτής της απεργίας, που ζητά διπλάσιους μισθούς, διπλάσιο προσωπικό και λεφτά για την υγεία και όχι για τον πόλεμο, σε πολλά σημεία της χώρας θα είναι πανεργατική απεργία.
Οι εργαζόμενες του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα απεργούν και για συμπαράσταση στον αγώνα μας για την υγεία αλλά και για τον προϋπολογισμό-σφαγείο που φέρνει η κυβέρνηση. Έχουμε βρεθεί ξανά τις προηγούμενες βδομάδες στο δρόμο. Στις διαδηλώσεις για τη λευτεριά στην Παλαιστίνη, στη μεγαλειώδη διαδήλωση στα 50χρονα του Πολυτεχνείου. Τώρα, η απόφαση να βρεθούμε απεργιακά στις 30/11 σπέρνει τον πανικό στα επιτελεία των από τα πάνω.
Αυτή τη δύναμη πρέπει να δυναμώσουμε κι άλλο. Σε μια πανεργατική απεργιακή σύγκρουση με διάρκεια. Ξέρουμε σε όλα τα νοσοκομεία έγιναν μαζικότατες συνελεύσεις. Κάπου και για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, αλλού με ρεκόρ συμμετοχής.
Οι συσχετισμοί κρίνονται σ' αυτά, την απεργία, τη συνέλευση, τη μαζικότητα στο πεζοδρόμιο και όχι στις κάλπες των εκλογών. Είμαστε η μαζική πλειοψηφία. Μπορούμε να νικήσουμε».

• Απεργιακές συγκεντρώσεις σήμερα Πέμπτη 30 Νοέμβρη:
• Αθήνα, 12μ, Υπουργείο Υγείας
• Θεσσαλονίκη, 1μμ, 3η ΥΠΕ (πεζόδρομος Αριστοτέλους)
• Ηράκλειο, 11πμ, πλατεία Ελευθερίας
• Γιάννενα, 12μ, Περιφέρεια

Στο άρθρο 1 της ίδρυσης του ΕΣΥ διατυπώνεται η φιλοσοφία του νόμου με βάση τις ακόλουθες θεμελιώδεις αρχές:

• Η υγεία είναι κοινωνικό αγαθό που δεν υπακούει στους νόμους του κέρδους.
• Κάθε πολίτης, ανεξάρτητα από την κοινωνική και οικονομική του θέση και τον τόπο διαμονής του, έχει το δικαίωμα για ίση και υψηλού επιπέδου περίθαλψη και κοινωνική φροντίδα.
• Η προστασία της υγείας είναι αποκλειστική ευθύνη του κράτους και υλοποιείται μέσα από ένα ενιαίο, αποκεντρωμένο και δημοκρατικό σύστημα υγείας.

Τι χρειάζεται να συμβεί για να πούμε ότι τίποτα από αυτά δεν τηρείται; 

2020mag.gr