Mpelalis Reviews
Σάββατο 29 Αυγούστου 2020
Είναι τα τεστ, ηλίθιοι
Μιας και η κυρία Κεραμέως καταφεύγει σε κλοπή-paste φωτογραφιών από το εξωτερικό, για να δείξει ειδυλλιακές εικόνες σχολείων, καλό θα ήταν να κοιτάξει πως ανοίγουν τη σχολική χρονιά άλλες χώρες, όπως η Ιταλία ή η Γερμανία.
Στη τελευταία λοιπόν, όπου ήδη τα σχολεία άνοιξαν, η όλη προσέγγιση και το σύστημα που εφαρμόστηκε είναι τελείως αντίθετα με το ότι «σχεδιάζεται» (τρόπος του λέγειν) στην Ελλάδα. Οι μάσκες προσώπου είναι υποχρεωτικές για τους περισσότερους σχολικούς χώρους, αλλά σπάνια μέσα στις τάξεις. Οι Γερμανοί εκπαιδευτικοί έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι εάν οι μαθητές φορούν μάσκες για αρκετές ώρες την ημέρα, μειώνεται η ικανότητά τους στη μάθηση. Aυτά για το γυμνάσιο και το λύκειο, υποχρεωτικές μάσκες στο νηπιαγωγείο τους ακούγεται για ανέκδοτο.
Στη τελευταία λοιπόν, όπου ήδη τα σχολεία άνοιξαν, η όλη προσέγγιση και το σύστημα που εφαρμόστηκε είναι τελείως αντίθετα με το ότι «σχεδιάζεται» (τρόπος του λέγειν) στην Ελλάδα. Οι μάσκες προσώπου είναι υποχρεωτικές για τους περισσότερους σχολικούς χώρους, αλλά σπάνια μέσα στις τάξεις. Οι Γερμανοί εκπαιδευτικοί έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι εάν οι μαθητές φορούν μάσκες για αρκετές ώρες την ημέρα, μειώνεται η ικανότητά τους στη μάθηση. Aυτά για το γυμνάσιο και το λύκειο, υποχρεωτικές μάσκες στο νηπιαγωγείο τους ακούγεται για ανέκδοτο.
Αντί για τις μάσκες, οι τάξεις αερίζονται πολύ συχνά και είναι απομονωμένες η μία από τις άλλες, ώστε κάθε μαθητής να έχει επαφή με μόνο μερικές δεκάδες άλλους. Και φυσικά ούτε τους πέρασε από το μυαλό η αντίληψη της Κεραμέως- Σερίφη, που πρώτα πυροβολεί και μετά κάνει ερωτήσεις: να τιμωρούνται δηλαδή με αποβολή οι μαθητές που δεν φορούν μάσκα. Είναι άλλωστε ωραία ως ακροδεξιά έμπνευση, αλλά πρακτικά ανεφάρμοστη.
(Γενικώς όλη αυτή η παλαιοδεξιά νοοτροπία αναβλύζει από παντού στην κυβερνητική αντιμετώπιση της πανδημίας, όπως με τον διοικητή Νοσοκομείου που έβαλε τους εργαζόμενους να υπογράφουν δηλώσεις ότι δεν θα αρρωστήσουν. Στο διαδίκτυο έπεσε και η πρόταση να υπογράφουν και οι ασθενείς δήλωση ότι δεν θα πεθάνουν- αλλά αυτό το γενναίο μέτρο θα εφαρμοστεί, μόνο όταν η Κεραμέως, ή ο Αδωνις, αναλάβει το Υγειας). Κλείνει η παρένθεση.
Πως αντιμετωπίζουν τώρα oι Γερμανοί το ενδεχόμενο της διάδοσης του ιού, μέσω των σχολείων; Κάνουν μαζικά τεστ στους μαθητές. Σε σχετικό ρεπορτάζ τους, οι New York Times αναφέρουν την περίπτωση μιας μαθήτριας που βρέθηκε θετική. Αμέσως τα παιδιά της τάξης απομονώθηκαν και υποβλήθηκαν σε τεστ. Βγήκαν όλα αρνητικά και άρχισε μετά η ιχνηλάτηση της μαθήτριας που είχε προσβληθεί.
«Μέχρι στιγμής, το μάθημα από τη Γερμανία, τη Δανία και τη Νορβηγία, των πρώτων χωρών που ξεκίνησαν τη νέα σχολική χρονιά,», γράφει η αμερικανική εφημερίδα, « είναι ότι τα σχολεία μπορούν να ανοίξουν ξανά και να παραμείνουν ανοιχτά - εάν στηριχτούν σε εκτεταμένα τεστ με γρήγορα αποτελέσματα και αποτελεσματική ανίχνευση των επαφών».
Είναι ακριβώς το μάθημα που αρνείται να διαβάσει η κυβέρνηση, που δεν εμπνέεται ούτε από τα μέτρα της ιταλικής: λιγότεροι μαθητές σε κάθε τάξη, άνοιγμα σχολικών αιθουσών σε άλλους χώρους, προσλήψεις εκπαιδευτικού προσωπικού για τις νέες ανάγκες. « Τεστ και πάλι τεστ και πάλι τεστ » είναι η οδηγία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, την οποία αρνείται συστηματικά να κάνει η ελληνική κυβέρνηση από την αρχή της πανδημίας, δυστυχώς με την ανοχή ή και την κάλυψη της επιστημονικής ομάδας, πίσω από την οποία κρύβεται-και θα κρυφτεί- για κάθε αποτυχία της.
Μάσκα και μόνο μάσκα είναι η απάντηση της ελληνικής, που αφού πήγε να φορτώσει στις οικογένειες το κόστος για την αγορά τους, τώρα τις κοστολογεί για το δημόσιο στα 4,5 ευρώ τη μία, όταν έχουν -λιανική- τιμή που ξεκινά από το 1 ευρώ. Θα έχει μεγάλη πλάκα ποια εταιρεία θα πάρει τον ύποπτο διαγωνισμό.
Για αυτό και ενώ στην Ελλάδα δεν ξέρουμε ούτε καν πότε θα ανοίξουν τα σχολεία, στη Γερμανία τα έχουν προς το παρόν καταφέρει. « Το Βερολίνο είναι ένα παράδειγμα», συμπεραίνουν οι New York Times. «Μέχρι το τέλος της περασμένης εβδομάδας, 49 μολύνσεις είχαν καταγραφεί μεταξύ δασκάλων και μαθητών σε όλη την πόλη. Αλλά χάρη στις γρήγορες δοκιμές και τις στοχευμένες καραντίνες, όχι περισσότεροι από 600 μαθητές από τις 366.000 έπρεπε να μείνουν στο σπίτι κάθε ημέρα. Από 803 σχολεία, μόνο 39 έχουν πληγεί». Είναι τα τεστ (Έλληνες) ηλίθιοι.
Πηγή: Tvxs.gr
Αύγουστος 2020: Επιστροφή στην Κόλαση
Επιστρέφουμε σε µια ψευδαίσθηση ζωής. Μια πανδημία απελπισίας, επιβεβλημένη από την κυβέρνηση του δημιουργού ερειπίων Κυριάκου Μητσοτάκη
Γράφει ο Νίκος Τσαγκρής
Καθόμαστε σαν αλλοπαρμένοι. Η μικρή κοιλάδα άλλαξε χρώμα καθώς ο ήλιος έδυε. Η ώχρα που την έβαφε απέκτησε τη λάμψη τού χρυσού, οι διάσπαρτες ελιές γέμισαν το τοπίο µε ασημένιες ανταύγειες. Ο βράχος των Γερανείων, απέναντι, πήρε το χρώμα τού στιλπνού γρανίτη, δίνοντας στα φυτρωμένα πάνω του ευγενή πεύκα το πραγματικό τους χρώμα: βαθύ πράσινο. Το πραγματικό τους σώμα. Νεανικό, φουντωτό, υγιές…
Ένας ανήσυχος ψίθυρος ξεσηκώθηκε απ’ τα πεύκα τη στιγμή που ο ήλιος έπεσε στον γκρεμό και χάθηκε, βάφοντας τον ορίζοντα µε το αίμα του. Τότε ο ουρανός σκοτείνιασε, φάνηκε το φεγγάρι, και το ραδιόφωνο άρχισε να σκορπά κάτι μελαγχολικούς, ήρεμους, επιμένοντες ήχους πιάνου: η σονάτα του σεληνόφωτος...
Είδα τον φίλο µου να δακρύζει, κι εκείνος µε είδε που τον είδα. Ένιωσε άσχημα. Προσπάθησε να απολογηθεί: «Αυτή, πραγματικά, είναι η ζωή αυτοπροσώπως…».
Η ζωή αυτοπροσώπως!.. Ή μήπως το ξεχασμένο πρόσωπό της; Γιατί προ μηνός, πριν να βρεθούμε –λόγω διακοπών– απέναντι σ’ αυτό το ξεχασμένο, φυσικό της πρόσωπο, η ζωή ήταν διαφορετική: θητεία σε μια σύμβαση καταναγκαστική – επιβεβλημένη λες, από ανεξέλεγκτες φυσικές και μεταφυσικές δυνάμεις. Μια πανδημία τρόμου, η σονάτα του λυκόφωτος…
Ένας ανήσυχος ψίθυρος ξεσηκώθηκε απ’ τα πεύκα τη στιγμή που ο ήλιος έπεσε στον γκρεμό και χάθηκε, βάφοντας τον ορίζοντα µε το αίμα του. Τότε ο ουρανός σκοτείνιασε, φάνηκε το φεγγάρι, και το ραδιόφωνο άρχισε να σκορπά κάτι μελαγχολικούς, ήρεμους, επιμένοντες ήχους πιάνου: η σονάτα του σεληνόφωτος...
Είδα τον φίλο µου να δακρύζει, κι εκείνος µε είδε που τον είδα. Ένιωσε άσχημα. Προσπάθησε να απολογηθεί: «Αυτή, πραγματικά, είναι η ζωή αυτοπροσώπως…».
Η ζωή αυτοπροσώπως!.. Ή μήπως το ξεχασμένο πρόσωπό της; Γιατί προ μηνός, πριν να βρεθούμε –λόγω διακοπών– απέναντι σ’ αυτό το ξεχασμένο, φυσικό της πρόσωπο, η ζωή ήταν διαφορετική: θητεία σε μια σύμβαση καταναγκαστική – επιβεβλημένη λες, από ανεξέλεγκτες φυσικές και μεταφυσικές δυνάμεις. Μια πανδημία τρόμου, η σονάτα του λυκόφωτος…
******
Στην επιστροφή, η εντύπωση έγινε έμμονη ιδέα: επιστρέφουμε σε µια ψευδαίσθηση ζωής… Μια επονείδιστη μα αναπότρεπτη σύµβαση επιτήρησης, µια αόρατη μέγγενη της οποίας ο άνθρωπος αποτελεί άβουλο υποκείμενο, µια σονάτα θανάτου. Επιστροφή στην κόλαση…
Επικαλέστηκα τους λοιμούς για να με πνίξουν σ’ άμμο και αίμα ● 813,820 ψυχές, θύματα του αόρατου ιού covid-19 ● Η Δυστυχία ήταν ο Θεός μου… ● Αρχιεπίσκοπος Κρήτης: Μην φοράτε μάσκα στην εκκλησία, φυλακίζει την πίστη ● Σε ποιόν να πουληθώ; Ποιά κτήνη να λατρέψω; ● Κεραμέως: Μάθημα ζωής η χρήση μάσκας – Τα παιδιά να μάθουν να προσαρμόζονται ● Ω Μάγισσες, Ω Δυστυχία, Ω Μίσος , είναι που σε σας τον θησαυρό μου εμπιστεύθηκα ● Τελευταίο πεντακοσάρικο για 1,9 εκατ. εργαζόμενους και ελεύθερους επαγγελματίες: από Σεπτέμβρη στα πρόθυρα λιμοκτονίας ● Κατάφερα να εξαφανίσω μέσα μου, όλη την ανθρώπινη ελπίδα. Με δρασκέλισμα κτήνους βαρύθυμου, έπνιξα κάθε ευχαρίστηση ● Ο Τράμπ τάζει εμβόλια πριν τις εκλογές – ο Κικίλιας τα έχει… κλείσει ήδη ● Υποδύθηκα τον ανόητο ως του σημείου παραφροσύνης.*
Επικαλέστηκα τους λοιμούς για να με πνίξουν σ’ άμμο και αίμα ● 813,820 ψυχές, θύματα του αόρατου ιού covid-19 ● Η Δυστυχία ήταν ο Θεός μου… ● Αρχιεπίσκοπος Κρήτης: Μην φοράτε μάσκα στην εκκλησία, φυλακίζει την πίστη ● Σε ποιόν να πουληθώ; Ποιά κτήνη να λατρέψω; ● Κεραμέως: Μάθημα ζωής η χρήση μάσκας – Τα παιδιά να μάθουν να προσαρμόζονται ● Ω Μάγισσες, Ω Δυστυχία, Ω Μίσος , είναι που σε σας τον θησαυρό μου εμπιστεύθηκα ● Τελευταίο πεντακοσάρικο για 1,9 εκατ. εργαζόμενους και ελεύθερους επαγγελματίες: από Σεπτέμβρη στα πρόθυρα λιμοκτονίας ● Κατάφερα να εξαφανίσω μέσα μου, όλη την ανθρώπινη ελπίδα. Με δρασκέλισμα κτήνους βαρύθυμου, έπνιξα κάθε ευχαρίστηση ● Ο Τράμπ τάζει εμβόλια πριν τις εκλογές – ο Κικίλιας τα έχει… κλείσει ήδη ● Υποδύθηκα τον ανόητο ως του σημείου παραφροσύνης.*
Το τραγικό είναι ότι αυτή η κόλαση, αυτή η ανθρωποπαγίδα, είναι το µέγα δημιούργημα του ίδιου του ανθρώπου, του ανθρώπινου πολιτισμού. Είναι ο ανθρώπινος πολιτισμός αυτοπροσώπως: «ο άνθρωπος, ο εφευρέτης ιδεών και μηχανημάτων, ο δημιουργός ποιημάτων και νόμων, είναι πλάσμα τραγικό και γελοίο: ένας ακατάπαυστος δημιουργός ερειπίων», μου ψιθύρισε στ’ αυτί ο Μεξικανός σύντροφος Οκτάβιος Παζ. Κι ήταν σαν να περιγράφει τον σημερινό δημιουργό των ερειπίων μας, τον Έλληνα πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη…
******
«Και τι παραπάνω θα μπορούσε να κάνει ο Τσίπρας απ’ τον Μητσοτάκη», ήταν η πιο viral ερώτηση στα… free covid-19 πλοία της επιστροφής. Κυκλοφορούσε ασθμαίνοντας κάτω από τις χειρουργικές και πάνινες μάσκες των τουριστικών συνωστισμών και, με ταχύτητες υπερβαίνουσες εκείνες της διασποράς του ιού covid-19, έπιανε Πειραιά και μετεωρίζονταν στην αυγουστιάτικη Αθήνα. Ψεκάζοντας με σταγόνες αμφιβολίας τον πολιτικό ψυχισμό των ανθρώπων εκείνων που οι δημοσκόποι καταγράφουν ως βουβή πλειοψηφία…
«Μας ψεκάζουν!» είναι η λαϊκή έκφραση του συρμού, που κάνει κάποιους δογματικούς συριζαίους να αποστρέφουν με απαξία το… πνεύμα, όπως απέστρεφε το βλέμμα από τις «παρακατιανές» γειτόνισσες η μαντάμ Σουσού.
Ωστόσο ναι, τα κυβερνητικά ΜΜΕ, πατώντας και στις εσωκομματικές ΣΥΡΙΖΑ- έριδες περί… μολύνσεων και επιμολύνσεων και κάθε… όνου σκιάς, πράγματι μας «ψεκάζουν». Νυχθημερόν. Σε καθημερινή, σε εβδομαδιαία, σε μηνιαία βάση, με το σπέρμα της αμφιβολίας. Αμπαλαρισμένο σε ένα ατέλειωτο μπαράζ fake αρθρογραφίας με σκοπό (τι άλλο;) την αποδόμηση της ηγετικής αξιοπιστίας του Αλέξη Τσίπρα.
Συνεπώς, το λέει και ο Νίτσε, «ακόμα και εάν έχει ακλόνητη πίστη ένας άνθρωπος, μπορεί να εμπλακεί στη γοητεία της αμφιβολίας». Και επειδή θα ήταν το λιγότερο αφελές να πιστεύουμε ότι το σύνολο των εκατομμυρίων δυνητικών ψηφοφόρων του κυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ τον επιλέγουν με ιδεολογικά κριτήρια και όχι ως προοδευτικό «κυβερνητικό πακέτο» με αδιαμφισβήτητο ηγέτη τον ΑλέξηΤσίπρα, καταλαβαίνουμε, υποθέτω, το ρίσκο της έκθεσής τους, στην κατά Νίτσε «γοητεία της αμφιβολίας»!..
«Μας ψεκάζουν!» είναι η λαϊκή έκφραση του συρμού, που κάνει κάποιους δογματικούς συριζαίους να αποστρέφουν με απαξία το… πνεύμα, όπως απέστρεφε το βλέμμα από τις «παρακατιανές» γειτόνισσες η μαντάμ Σουσού.
Ωστόσο ναι, τα κυβερνητικά ΜΜΕ, πατώντας και στις εσωκομματικές ΣΥΡΙΖΑ- έριδες περί… μολύνσεων και επιμολύνσεων και κάθε… όνου σκιάς, πράγματι μας «ψεκάζουν». Νυχθημερόν. Σε καθημερινή, σε εβδομαδιαία, σε μηνιαία βάση, με το σπέρμα της αμφιβολίας. Αμπαλαρισμένο σε ένα ατέλειωτο μπαράζ fake αρθρογραφίας με σκοπό (τι άλλο;) την αποδόμηση της ηγετικής αξιοπιστίας του Αλέξη Τσίπρα.
Συνεπώς, το λέει και ο Νίτσε, «ακόμα και εάν έχει ακλόνητη πίστη ένας άνθρωπος, μπορεί να εμπλακεί στη γοητεία της αμφιβολίας». Και επειδή θα ήταν το λιγότερο αφελές να πιστεύουμε ότι το σύνολο των εκατομμυρίων δυνητικών ψηφοφόρων του κυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ τον επιλέγουν με ιδεολογικά κριτήρια και όχι ως προοδευτικό «κυβερνητικό πακέτο» με αδιαμφισβήτητο ηγέτη τον ΑλέξηΤσίπρα, καταλαβαίνουμε, υποθέτω, το ρίσκο της έκθεσής τους, στην κατά Νίτσε «γοητεία της αμφιβολίας»!..
Υπάρχει αντίδοτο; Φυσικά και υπάρχει: η άμεση αποσαφήνιση της προγραμματικής – κυβερνητικής αλήθειας του χρονίζοντος under construction σχήματος ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, εκ μέρους του φυσικού ηγέτη και προέδρου του. Άλλως, καραδοκεί η επιστροφή στην… κόλαση του 3%.
*Σύνδεση τίτλων ειδήσεων του Αυγούστου με ποιητικούς αφορισμούς του Arthur Rimbaud
*Σύνδεση τίτλων ειδήσεων του Αυγούστου με ποιητικούς αφορισμούς του Arthur Rimbaud
Δήλωση Μίκη Θεοδωράκη για τα ελληνοτουρκικά
Πληροφορήθηκα από κάποιους φίλους ότι κάποιοι αναρτούν στο διαδίκτυο παλαιότερα άρθρα μου σχετικά με τα ελληνοτουρκικά.
Είναι αυτονόητο, ότι οι τότε συνθήκες δεν έχουν απολύτως καμμία σχέση με τις σημερινές.
Σήμερα που οι Τουρκικές φρεγάτες αρμενίζουν στο Αιγαίο σε ελληνικά ύδατα, την επομένη μιας πραγματικής επίθεσης που δεχθήκαμε στον Έβρο από την Τουρκία του κ. Ερντογκάν, ο οποίος -ανεπίτρεπτα προσβλητικός- συμπεριφέρεται σαν να επιδιώκει με κάθε τρόπο θερμό επεισόδιο (για να μην αναφερθώ στα φοβερά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε εδώ και πάρα πολύ καιρό από την εγκληματική μεταχείριση των προσφύγων που μεταφέρθηκαν κατά εκατοντάδες στα νησιά μας κάτω από απάνθρωπες συνθήκες από Τούρκους διακινητές με την πλήρη κάλυψη και βοήθεια του σημερινού Τουρκικού κράτους), εννοείται ότι δεν μπορεί να με αντιπροσωπεύουν οι τότε απόψεις μου.
Βεβαίως είμαι και θα είμαι πάντα υπέρ της ειρηνικής συνύπαρξης των δύο λαών μας όπως και όλων των λαών της γης αλλά πάντα με τον όρο της αμοιβαιότητας, της αλληλοκατανόησης και του αμοιβαίου σεβασμού της εδαφικής ακεραιότητας και ανεξαρτησίας του κάθε κράτους, των διεθνών συνθηκών που έχουν υπογραφεί και του Διεθνούς Δικαίου γενικότερα.
Σήμερα ο ελληνικός λαός αντιμετωπίζει μια άκρως επιθετική και απειλητική πολιτική από την Τουρκία του Ερντογκάν και εγώ ως Έλληνας δεν είναι δυνατόν να μην είμαι στρατευμένος στην υπεράσπιση των Δικαίων μας.
Αθήνα, 27.8.2020
Μίκης Θεοδωράκης
Περί ατομικής ευθύνης και άλλων… δαιμονίων...
Σπύρος Τζόκας
πανεπιστημιακός, συγγραφέας
Θέλετε να μιλήσουμε περί ατομικής ευθύνης, κύριοι της κυβέρνησης; Δεν νομίζω ότι θέλετε. Δεν αντέχετε ούτε τον ορισμό. Την επικαλείστε και τη χρησιμοποιείτε, τεμαχίζοντάς την κατά το δοκούν και επιλεκτικά. Η χρήση της είναι a la carte και προσαρμοσμένη στα... εκάστοτε επικοινωνιακά σας παιχνίδια. Τη διαχωρίζετε με έναν τρόπο μαγικό από τη συλλογική ευθύνη.
Εξαντλείτε την ατομική ευθύνη στη χρήση μάσκας, όπως και πριν από ελάχιστους μήνες την εξαντλούσατε στη μη χρήση, όταν οι ανάγκες ήταν διαφορετικές και οι μάσκες περιζήτητες. Και αργότερα, όταν από εικαστικούς επικοινωνιακούς παραδείσους καλούσατε τους απανταχού οικονομικούς χορηγούς να ενισχύσουν την Ελλάδα, προτάσσοντας το χρήμα και όχι τη δημόσια υγεία. Τότε που θυσιάζατε τη δημόσια υγεία για τον τουρισμό. Αποδείξατε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι κριτήριο της κυβέρνησής σας δεν είναι η προστασία της δημόσιας υγείας, αλλά η εξυπηρέτηση μεγάλων οικονομικών συμφερόντων που συνδέονται με τον τουρισμό.
Παρακολουθείτε κατά γράμμα τις υποδείξεις των συμφερόντων αυτών. Απόδειξη, η επιστολή που έστειλε στις 17 Ιούλη η Πανελλήνια Ενωση Ξενοδόχων προς την κυβέρνηση και της συστήνει οι ανακοινώσεις να περιορίζονται σε συνολικό αριθμό κρουσμάτων και να μην αναλύεται η χωρική κατανομή τους. Κάτι ακριβώς που επανέλαβε και ο κ. Χαρδαλιάς αυτές τις μέρες!!!
Ετσι επιβάλατε σιωπή στα κρατικοδίαιτα πλέον ΜΜΕ και δημιουργήσατε στον συλλογικό συνειρμό την πλασματική εικόνα ότι ο ιός δεν υπάρχει. Και τώρα στα δύσκολα και πάλι αποποιείστε την όποια ευθύνη σάς βαρύνει και διά μαγείας επανέρχεστε στην ατομική ευθύνη. Μετακυλίετε τις πολιτικές σας ευθύνες στους άλλους. Αγνοείτε την προτροπή του παππού Σόλωνα: «Ευθύνας ετέρους διδόναι κι αυτός ύπεχε» (Οταν αξιώνεις να έχουν οι άλλοι ευθύνες, πρέπει και εσύ να αναλαμβάνεις τις δικές σου)... Καλλιεργείτε την εικόνα της σύνεσης, της πυγμής και της αποτελεσματικότητας, μεταθέτοντας ευθύνες, κατασκευάζοντας ενόχους και προβάλλοντας βολικά αφηγήματα. Εκεί, όμως, που τελειώνουν τα επικοινωνιακά τερτίπια αρχίζει η πραγματικότητα. Η κυβέρνηση δεν μπορεί να την κρύψει. Επιλέγει να εναποθέτει στην ατομική ευθύνη τη διαχείριση της πανδημίας και να στοχοποιεί τη νεολαία, προκειμένου να μην αναλάβει τις δικές της τεράστιες ευθύνες για την προστασία της δημόσιας υγείας.
Η ατομική ευθύνη, όμως, δεν σταματά εκεί που η κυβέρνηση και οι άλλοι συνοδοιπόροι ορίζουν και φυσικά επιθυμούν. Η ατομική ευθύνη δεν έρχεται σε σύγκρουση με τη συλλογική ή κοινωνική ευθύνη, ούτε με την ευθύνη της πολιτείας και των θεσμών απέναντι στον πολίτη. Δεν αποτελεί μια «μετάθεση» της ευθύνης στον έναν.
Η ατομική ευθύνη αναφέρεται σε πολίτες ζωντανούς και ενεργούς, σε πολίτες που νοιάζονται, παλεύουν και διεκδικούν: ένα ικανό δημόσιο σύστημα Υγείας, που να ανταποκρίνεται στις σημερινές ανάγκες, ουσιαστική βοήθεια στους εργαζομένους που πλήττονται και αντίσταση στον φόβο και την τρομοκρατία που επιχειρούν να επιβάλουν.
Αυτή είναι η ατομική ευθύνη. Και σχετίζεται άμεσα με τη συλλογική ευθύνη. Την αντέχετε;..
Εξαντλείτε την ατομική ευθύνη στη χρήση μάσκας, όπως και πριν από ελάχιστους μήνες την εξαντλούσατε στη μη χρήση, όταν οι ανάγκες ήταν διαφορετικές και οι μάσκες περιζήτητες. Και αργότερα, όταν από εικαστικούς επικοινωνιακούς παραδείσους καλούσατε τους απανταχού οικονομικούς χορηγούς να ενισχύσουν την Ελλάδα, προτάσσοντας το χρήμα και όχι τη δημόσια υγεία. Τότε που θυσιάζατε τη δημόσια υγεία για τον τουρισμό. Αποδείξατε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι κριτήριο της κυβέρνησής σας δεν είναι η προστασία της δημόσιας υγείας, αλλά η εξυπηρέτηση μεγάλων οικονομικών συμφερόντων που συνδέονται με τον τουρισμό.
Παρακολουθείτε κατά γράμμα τις υποδείξεις των συμφερόντων αυτών. Απόδειξη, η επιστολή που έστειλε στις 17 Ιούλη η Πανελλήνια Ενωση Ξενοδόχων προς την κυβέρνηση και της συστήνει οι ανακοινώσεις να περιορίζονται σε συνολικό αριθμό κρουσμάτων και να μην αναλύεται η χωρική κατανομή τους. Κάτι ακριβώς που επανέλαβε και ο κ. Χαρδαλιάς αυτές τις μέρες!!!
Ετσι επιβάλατε σιωπή στα κρατικοδίαιτα πλέον ΜΜΕ και δημιουργήσατε στον συλλογικό συνειρμό την πλασματική εικόνα ότι ο ιός δεν υπάρχει. Και τώρα στα δύσκολα και πάλι αποποιείστε την όποια ευθύνη σάς βαρύνει και διά μαγείας επανέρχεστε στην ατομική ευθύνη. Μετακυλίετε τις πολιτικές σας ευθύνες στους άλλους. Αγνοείτε την προτροπή του παππού Σόλωνα: «Ευθύνας ετέρους διδόναι κι αυτός ύπεχε» (Οταν αξιώνεις να έχουν οι άλλοι ευθύνες, πρέπει και εσύ να αναλαμβάνεις τις δικές σου)... Καλλιεργείτε την εικόνα της σύνεσης, της πυγμής και της αποτελεσματικότητας, μεταθέτοντας ευθύνες, κατασκευάζοντας ενόχους και προβάλλοντας βολικά αφηγήματα. Εκεί, όμως, που τελειώνουν τα επικοινωνιακά τερτίπια αρχίζει η πραγματικότητα. Η κυβέρνηση δεν μπορεί να την κρύψει. Επιλέγει να εναποθέτει στην ατομική ευθύνη τη διαχείριση της πανδημίας και να στοχοποιεί τη νεολαία, προκειμένου να μην αναλάβει τις δικές της τεράστιες ευθύνες για την προστασία της δημόσιας υγείας.
Η ατομική ευθύνη, όμως, δεν σταματά εκεί που η κυβέρνηση και οι άλλοι συνοδοιπόροι ορίζουν και φυσικά επιθυμούν. Η ατομική ευθύνη δεν έρχεται σε σύγκρουση με τη συλλογική ή κοινωνική ευθύνη, ούτε με την ευθύνη της πολιτείας και των θεσμών απέναντι στον πολίτη. Δεν αποτελεί μια «μετάθεση» της ευθύνης στον έναν.
Η ατομική ευθύνη αναφέρεται σε πολίτες ζωντανούς και ενεργούς, σε πολίτες που νοιάζονται, παλεύουν και διεκδικούν: ένα ικανό δημόσιο σύστημα Υγείας, που να ανταποκρίνεται στις σημερινές ανάγκες, ουσιαστική βοήθεια στους εργαζομένους που πλήττονται και αντίσταση στον φόβο και την τρομοκρατία που επιχειρούν να επιβάλουν.
Αυτή είναι η ατομική ευθύνη. Και σχετίζεται άμεσα με τη συλλογική ευθύνη. Την αντέχετε;..
Η... αφέλεια του Κασιμάτη...
"Και για να είμαστε εξηγημένοι. Και ο Παπαχελάς, και ο Αλαφούζος, είναι συνένοχοι στις αθλιότητές του."...
Θανάσης Καρτερός
«Διέπραξα ένα σοβαρό λάθος εξαιτίας της αφέλειάς μου…. Δεν γνώριζα και ούτε μπορούσα να υποθέσω…»
Αυτά τα εμετικά γράφει ο αθλιέστερος τον αθλίων, η ντροπή της δημοσιογραφίας, και το αίσχος της «Καθημερινής», ονόματι Κασιμάτης. Για όσα έγραψε για τον Γιώργο Κατρούγκαλο.
Και ζητάει συγνώμη.
Για... την αφέλειά του.
Αφέλεια!
Το μίσος για την Αριστερά, είναι αφέλεια.
Η αιμοβόρα χρήση των λέξεων για δολοφονίες χαρακτήρα είναι αφέλεια.
Το δηλητήριο εναντίον όσων επιμένουν να μη συμμετέχουν στις παρτούζες του συστήματος και της διαπλοκής είναι αφέλεια.
Καλύτερα να το βούλωνε η δήθεν μετανοημένη Μαγδαληνή.
Δεν μπορούσε να υποθέσει, λέει.
Και δεν μπορούσε να ρωτήσει κάποιον από του δημοσιογράφους της εφημερίδας του; Τον διευθυντή του; Το γραφείο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ; Να μάθει πριν πυροβολήσει τον άνθρωπο απέναντί του;
Αλλά όχι. Όταν πρόκειται για συριζαίους, ο Κασιμάτης πρώτα σκοτώνει και μετά ρωτάει.
Και για να είμαστε εξηγημένοι. Και ο Παπαχελάς, και ο Αλαφούζος, είναι συνένοχοι στις αθλιότητές του. Ένα εκατομμύριο συγνώμες δεν τους ξεπλένουν. Με το δικό τους όπλο και τις δικές τους σφαίρες ετοιμάζει ο Κασιμάτης την επόμενη δολοφονία του.
Άι σιχτίρ, αδίστακτοι!
Θανάσης Καρτερός
«Διέπραξα ένα σοβαρό λάθος εξαιτίας της αφέλειάς μου…. Δεν γνώριζα και ούτε μπορούσα να υποθέσω…»
Αυτά τα εμετικά γράφει ο αθλιέστερος τον αθλίων, η ντροπή της δημοσιογραφίας, και το αίσχος της «Καθημερινής», ονόματι Κασιμάτης. Για όσα έγραψε για τον Γιώργο Κατρούγκαλο.
Και ζητάει συγνώμη.
Για... την αφέλειά του.
Αφέλεια!
Το μίσος για την Αριστερά, είναι αφέλεια.
Η αιμοβόρα χρήση των λέξεων για δολοφονίες χαρακτήρα είναι αφέλεια.
Το δηλητήριο εναντίον όσων επιμένουν να μη συμμετέχουν στις παρτούζες του συστήματος και της διαπλοκής είναι αφέλεια.
Καλύτερα να το βούλωνε η δήθεν μετανοημένη Μαγδαληνή.
Δεν μπορούσε να υποθέσει, λέει.
Και δεν μπορούσε να ρωτήσει κάποιον από του δημοσιογράφους της εφημερίδας του; Τον διευθυντή του; Το γραφείο τύπου του ΣΥΡΙΖΑ; Να μάθει πριν πυροβολήσει τον άνθρωπο απέναντί του;
Αλλά όχι. Όταν πρόκειται για συριζαίους, ο Κασιμάτης πρώτα σκοτώνει και μετά ρωτάει.
Και για να είμαστε εξηγημένοι. Και ο Παπαχελάς, και ο Αλαφούζος, είναι συνένοχοι στις αθλιότητές του. Ένα εκατομμύριο συγνώμες δεν τους ξεπλένουν. Με το δικό τους όπλο και τις δικές τους σφαίρες ετοιμάζει ο Κασιμάτης την επόμενη δολοφονία του.
Άι σιχτίρ, αδίστακτοι!
Τσιρλίντερς...
Το τσίρλιντινγκ μπαίνει στα σχολεία!!! Αφού «έκοψαν» την κοινωνιολογία και υποβάθμισαν τα καλλιτεχνικά, αποφάσισαν να εισάγουν το τσιρλίντινγκ στα σχολεία. Έτσι, σύμφωνα με εγκύκλιο εγκρίνεται η άδεια εισόδου επιλεγμένων εκπροσώπων της Ελληνικής Ομοσπονδίας Τσίρλιντινγκ σε σχολικές μονάδες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για το σχολικό έτος 2020-2021. Η...φωτό κυκλοφορεί στα social media...
ΥΓ του blog:...αυτό ήταν το μόνο που έλειπε τόσα χρόνια από την παιδεία μας και τα σχολεία μας και το βρήκαν τα σαΐνια των αρίστων κι ο Μωυσής, συγνώμη ο στρατηγός Νταγιάν, συγνώμη ο Προφήτης...βλαχοαμερικανομπαρόκ
Χλαμύδες και πιτζάμες. Ο «νέος πατριωτισμός» του Κυριάκου Μητσοτάκη...
Νίκος Λακόπουλος
Mε την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στο Ιόνιο στα δώδεκα μίλια που είχε προαναγγείλει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα καταψήφιζε η Νέα Δημοκρατία αν το έκανε, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ένιωσε πως συνομιλεί με την Ιστορία αφού... «μεγαλώσαμε την Ελλάδα», όπως είπε.
Λογικός ο συνειρμός με τον …Ελευθέριο Βενιζέλο τον οποίο όμως ως συγγενής του αισθάνθηκε την ανάγκη να κριτικάρει για τον Εθνικό Διχασμό που μάλλον έχει ξεπεράσει: ο «νέος Βενιζέλος» που μας έτυχε μεγαλώνει την Ελλάδα χωρίς να πέσει ούτε μια σφαίρα, με μερικά τηλεφωνήματα και μια «επακούμβηση» για την οποία θα ακούμε συχνά στο μέλλον.
Με τον νέο Κεμάλ Ατατούρκ απέναντι -που θέλει να ξεπεράσει τον παλιό- τα γεγονότα δένουν και η Ιστορία γράφεται με τον Κυριάκο σε ρόλο στρατηλάτη με πυτζάμες -κατά τον Αλέξη Τσίπρα και τον Ταγίπ Ερντογάν με το ξίφος του Μωάμεθ να λέει από το …Ματζικέρτ στους Έλληνες πως «δεν είστε άξιοι απόγονοι των Βυζαντινών»!
Λογικός ο συνειρμός με τον …Ελευθέριο Βενιζέλο τον οποίο όμως ως συγγενής του αισθάνθηκε την ανάγκη να κριτικάρει για τον Εθνικό Διχασμό που μάλλον έχει ξεπεράσει: ο «νέος Βενιζέλος» που μας έτυχε μεγαλώνει την Ελλάδα χωρίς να πέσει ούτε μια σφαίρα, με μερικά τηλεφωνήματα και μια «επακούμβηση» για την οποία θα ακούμε συχνά στο μέλλον.
Με τον νέο Κεμάλ Ατατούρκ απέναντι -που θέλει να ξεπεράσει τον παλιό- τα γεγονότα δένουν και η Ιστορία γράφεται με τον Κυριάκο σε ρόλο στρατηλάτη με πυτζάμες -κατά τον Αλέξη Τσίπρα και τον Ταγίπ Ερντογάν με το ξίφος του Μωάμεθ να λέει από το …Ματζικέρτ στους Έλληνες πως «δεν είστε άξιοι απόγονοι των Βυζαντινών»!
Μια τούρκικη εφημερίδα μιλάει για τον Σαγγάριο, την ώρα που τα πλοία πολλών χωρών συνωστίζονται στην Ανατολική Μεσόγειο σε ένα ιδιότυπο πόλεμο μπροστά στις κάμερες που κανένας δεν γνωρίζει που μπορεί να οδηγήσει.
Η αλήθεια είναι πως οι δυο συμφωνίες -με την Ιταλία και την Αίγυπτο- κόστισαν πολύ στην Ελλάδα- αλλά ήταν ένας «αναγκαίος συμβιβασμός» -κατά μία άποψη μια συνθηκολόγηση που έγινε χωρίς καν να γίνει ο πόλεμος.Η Ελλάδα ηττήθηκε πριν δώσει καν την μάχη και η Τουρκία σ’ αυτό τον «διάλογο» με τα πλοία απλωμένα στην θάλασσα σε κάθε περίπτωση θα κερδίσει κι αυτό που συζητά πόσα.
Οι συμφωνίες αναγνωρίζουν επήρεια των νησιών λέει υπερήφανα ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αλλά δεν λέει πόση. Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας με τον όρο «ορθό ποσοστό επήρρειας» αποκάλυψε αυτό που υποψιάζονται όλοι: η Ελλάδα συζητά μειωμένη επήρεια έως καθόλου προκειμένου να φτάσει σε μια συμφωνία που θα «μεγαλώνει την Ελλάδα», ακόμα κι αν την μειώνει.
Ο «νέος πατριωτισμός» για τον οποίο μίλησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην Βουλή δεν έχει τα παλιά δόγματα τύπου «δεν διεκδικούμε, δεν παραχωρούμε τίποτα». Τώρα πια δεν διεκδικούμε, αλλά παραχωρούμε, αν αυτό είναι «αναγκαίο». Ή όπως είπε χαρακτηριστικά ο Νίκος Δένδιας «δεν θα μαλώσουμε και για λίγα στρέμματα».
Η αλήθεια είναι πως οι δυο συμφωνίες -με την Ιταλία και την Αίγυπτο- κόστισαν πολύ στην Ελλάδα- αλλά ήταν ένας «αναγκαίος συμβιβασμός» -κατά μία άποψη μια συνθηκολόγηση που έγινε χωρίς καν να γίνει ο πόλεμος.Η Ελλάδα ηττήθηκε πριν δώσει καν την μάχη και η Τουρκία σ’ αυτό τον «διάλογο» με τα πλοία απλωμένα στην θάλασσα σε κάθε περίπτωση θα κερδίσει κι αυτό που συζητά πόσα.
Οι συμφωνίες αναγνωρίζουν επήρεια των νησιών λέει υπερήφανα ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αλλά δεν λέει πόση. Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας με τον όρο «ορθό ποσοστό επήρρειας» αποκάλυψε αυτό που υποψιάζονται όλοι: η Ελλάδα συζητά μειωμένη επήρεια έως καθόλου προκειμένου να φτάσει σε μια συμφωνία που θα «μεγαλώνει την Ελλάδα», ακόμα κι αν την μειώνει.
Ο «νέος πατριωτισμός» για τον οποίο μίλησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην Βουλή δεν έχει τα παλιά δόγματα τύπου «δεν διεκδικούμε, δεν παραχωρούμε τίποτα». Τώρα πια δεν διεκδικούμε, αλλά παραχωρούμε, αν αυτό είναι «αναγκαίο». Ή όπως είπε χαρακτηριστικά ο Νίκος Δένδιας «δεν θα μαλώσουμε και για λίγα στρέμματα».
Μπορεί να είναι και ένα νέο είδος πολέμου αυτό, όπου δυο χώρες απλώνουν τα πλοία τους απέναντι, μετράνε τους συμμάχους τους και πάνε για …διάλογο. Γιατί η ελληνική κυβέρνηση δεν αρνείται τον διάλογο, αλλά αρνείται να το κάνει «υπό καθεστώς απειλών και εκβιασμών».
Ο πρώτος που βρήκε θετικά σημεία στις συμφωνίες με την Ιταλία και την Αίγυπτο ήταν ο …Τσαβούσογλου. Η Ελλάδα έχει εγκαταλείψει τις οριοθετήσεις με μέση γραμμή, την ίση απόσταση και την απόλυτη επήρεια νησιών και κινείται στη γραμμή «το Καστελόριζο είναι μακριά».
Η νέα πολιτική δεν είναι πια «μαξιμαλιστική» και αδιάλλακτη, αλλά αφορά το τι θα δώσουμε στην Τουρκία -η οποία φαίνεται ότι έχει πάρει ήδη το μήνυμα της «καλής θέλησης» και ζυγίζει την προσφορά.
Ο διάλογος άρχισε ήδη και ο «πόλεμος» είναι επικοινωνιακός: οι δυο κυβερνήσεις δεν μετράνε μόνο τις αντιδράσεις του αντιπάλου, αλλά την κοινή γνώμη της χώρας τους, αφού θα πρέπει να γυρίσουν πίσω νικητές.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης το κάνει ήδη. Ο παλιός Βενιζέλος δεν θριαμβολογούσε για ένα συμβιβασμό, αλλά δεν είχε και τόσο καλούς επικοινωνολόγους.
Ο Πρωθυπουργός διαλαλεί την νίκη πριν καν δώσει την μάχη κι αυτός είναι ο νέος «πατριωτισμός» που ο Αλέξης Τσίπρας περιέγραψε εύστοχα με τη φράση «χλαμύδες στις Πρέσπες, πυτζάμες στο Αιγαίο».
Άλλωστε ο Κυριάκος Μητσοτάκης -που μεγάλωσε την Ελλάδα- δεν ασχολείται με το τι θα πει στο νέο του διάγγελμα, αλλά το τι θα φορά όταν θα το πει.
Ο πρώτος που βρήκε θετικά σημεία στις συμφωνίες με την Ιταλία και την Αίγυπτο ήταν ο …Τσαβούσογλου. Η Ελλάδα έχει εγκαταλείψει τις οριοθετήσεις με μέση γραμμή, την ίση απόσταση και την απόλυτη επήρεια νησιών και κινείται στη γραμμή «το Καστελόριζο είναι μακριά».
Η νέα πολιτική δεν είναι πια «μαξιμαλιστική» και αδιάλλακτη, αλλά αφορά το τι θα δώσουμε στην Τουρκία -η οποία φαίνεται ότι έχει πάρει ήδη το μήνυμα της «καλής θέλησης» και ζυγίζει την προσφορά.
Ο διάλογος άρχισε ήδη και ο «πόλεμος» είναι επικοινωνιακός: οι δυο κυβερνήσεις δεν μετράνε μόνο τις αντιδράσεις του αντιπάλου, αλλά την κοινή γνώμη της χώρας τους, αφού θα πρέπει να γυρίσουν πίσω νικητές.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης το κάνει ήδη. Ο παλιός Βενιζέλος δεν θριαμβολογούσε για ένα συμβιβασμό, αλλά δεν είχε και τόσο καλούς επικοινωνολόγους.
Ο Πρωθυπουργός διαλαλεί την νίκη πριν καν δώσει την μάχη κι αυτός είναι ο νέος «πατριωτισμός» που ο Αλέξης Τσίπρας περιέγραψε εύστοχα με τη φράση «χλαμύδες στις Πρέσπες, πυτζάμες στο Αιγαίο».
Άλλωστε ο Κυριάκος Μητσοτάκης -που μεγάλωσε την Ελλάδα- δεν ασχολείται με το τι θα πει στο νέο του διάγγελμα, αλλά το τι θα φορά όταν θα το πει.
Παρασκευή 28 Αυγούστου 2020
'La Mer' (Beyond the Sea) Avalon Jazz Band
"La Mer" is a song by Charles Trenet, based on a poem he wrote when he was sixteen years old.
The song was first recorded by the French singer Roland Gerbeau in 1945.
Vocals - @Tatiana Eva-Marie
Violin - Gabe Terracciano
Guitar - Vinny Raniolo
Rhythm guitar - Sara L'Abriola
Bass - Wallace Stelzer
Filmed by Adrien Chevalier in Brooklyn, NY.
Sound mixed by Mike Perez-Cisneros.
Μεταξύ αρίστου και λώστου...
Παντελής ΜπουκάλαςΙσχυρίζονται ορισμένοι ότι ο οιονεί ανασχηματισμός έγινε μόνο και μόνο για να μειωθεί κατά το δυνατόν αθόρυβα ο κ. Αδωνις Γεωργιάδης και για να απομακρυνθεί από τη θέση του γενικού γραμματέα Τουρισμού ο... κ. Κώστας Λούλης, αλλά με την απομάκρυνσή του να φαίνεται σαν ένδοξη αποστράτευση, όχι σαν απαξιωτική αποπομπή. Κακεντρέχειες στα όρια της φαιδρότητας.
Αν ο πρωθυπουργός ήθελε να φαλκιδεύσει τις αρμοδιότητες του κ. Γεωργιάδη, στέλνοντάς του έτσι ένα μήνυμα (να πάψει, λ.χ., να καρφώνεται πανηγυρίζοντας για δικαστικές αποφάσεις πριν καν εκδοθούν), θα το έκανε ευθέως.
Οχι παρεμπιπτόντως. Το ίδιο και αν πράγματι επιθυμούσε να τιμωρήσει τον κ. Λούλη, όστις, αν και διορισμένος θεράπων του τουρισμού, δήλωνε ότι προτιμά ερημονήσι για τις διακοπές του, διότι «δεν υπάρχει ο κίνδυνος να είμαστε σ’ ένα ξενοδοχείο, να περιμένουμε ουρά στον μπουφέ και να κινδυνεύουμε». Κάτι ήξερε.
Το ερώτημα πάντως, τρεις εβδομάδες μετά, δεν είναι γιατί έγινε ανασχηματισμός, αλλά γιατί δεν έγινε. Γιατί, δηλαδή, το όλο εγχείρημα, που ελάχιστα απασχόλησε ακόμα και τους συνήθεις υμνητές, εξαντλήθηκε στην ακόμα μεγαλύτερη ενίσχυση της επιτελαρχίας.
Απλή η απάντηση, υπό μορφή δύο ερωτημάτων. Φιλοσοφικής τάξεως το πρώτο: Μα επιδέχεται βελτίωση το ήδη βέλτιστο; Υπόθεση της Γραμματικής το δεύτερο: Μα υπάρχει και τέταρτος βαθμός συγκρίσεως, έχουμε δηλαδή κι άλλο σκαλί στου «αγαθού» τη σκάλα μετά τα απόλυτα «άριστος, βέλτιστος, κράτιστος, λώστος»; Αρνητική η απάντηση και στα δύο ερωτήματα.
Δέσμιος λοιπόν της αριστολογικής ρητορικής του ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, των διαβεβαιώσεών του δηλαδή τον περυσινό Ιούλιο πως συγκρότησε κυβέρνηση από ό,τι το πιο εκλεκτό, ήταν αναγκασμένος να κάνει ανασχηματισμό αλλά χωρίς να τον κάνει. Σε διαφορετική περίπτωση, αν έδινε πρόωρο δικαίωμα διακοπών σε κάποιους του υπουργικού συμβουλίου, θα ήταν σαν να παραδεχόταν ότι οι άριστοί του δεν ήταν ακριβώς άριστοι. Και, κυρίως, ότι ο ίδιος, ως επιλογέας τους, έπεσε έξω, αστόχησε, έσφαλε. Πράγμα αδύνατο για έναν αριστότατο (συγγνώμη, Αχιλλέα Τζάρτζανε) ή αριστο-κράτη.
Κάπως έτσι ξεμείναμε με ουκ ολίγους άκρως επιτυχημένους κυβερνητικούς. Οπως η της Ασύντακτης Παιδείας κ. Κεραμέως. Ο της Λίστας κ. Πέτσας. Ο του Σκόιλ Ελικικού κ. Βρούτσης. Ο της Αντιμεταναστευτικής Πολιτικής κ. Μηταράκης. Ο του Κορωνοϊκού Τουρισμού κ. Θεοχάρης. Τα φορτώθηκε όλα ο κ. Λούλης. Που ακόμα δροσίζει το καυτό παράπονό του σε κάποιο ερημονήσι...
Το δικαίωμα στη μνήμη
Θανάσης Καρτερός
Ενός αδελφοκτόνου πολέμου που θέρισε τον ανθό της ελληνικής νεολαίας, γέμισε τη χώρα ερείπια, και θεμελίωσε ένα καθεστώς τρόμου, αίματος, εκτελέσεων, διωγμών, εξορίας, φυλακής, παρακράτους.
Ένα δράμα δεκαετιών ακολούθησε το δράμα του εμφύλιου, αυτή είναι η αλήθεια. Και δεν την πλήρωσαν μόνο οι κομμουνιστές, αλλά όλη η δημοκρατική Ελλάδα. Εξαφάνισε εξήντα χρόνια τους ηττημένους από την πολιτική ζωή, λέει ο νεόκοπος ιστορικός των «Νέων». Και δεν ντρέπεται!
Ότι εξαφάνισε κάθε ίχνος δικαιοσύνης, ισοτιμίας, δημοκρατίας, ασφάλειας για τον μισό φακελωμένο πληθυσμό της Ελλάδας δεν το είδε, δεν το άκουσε, δεν το ξέρει.
Ότι η πιο σκληρή, αιμοβόρα, και διεφθαρμένη Δεξιά, με το παλάτι κορώνα στο κεφάλι της, ρήμαζε τη χώρα και τον δημοκρατικό κόσμο δεν το διάβασε πουθενά. Ούτε στις παλιές εκδόσεις της εφημερίδας του δεν έριξε μια ματιά, για να δει τον τρόμο, την καταπίεση και το αίμα των δεκαετιών που οι «νικητές» επέβαλαν στη χώρα.
Άθλια ηγεσία, άθλιες μέθοδοι, άθλιοι σκοποί, για μια παράταξη που τσάκιζε συστηματικά κάθε φύτρο δημοκρατίας.
Που βάφτισε τους δωσίλογους, τους γερμαντοντυμένους, τους φονιάδες του λαού, εθνικόφρονες και τους ανέδειξε σε απόλυτη, ένοπλη, και βάναυση εξουσία.
Που κυνήγησε με φονική μανία την Αριστερά.
Που ανέτρεψε με τον χειρότερο τρόπο τον Πλαστήρα.
Που ανέτρεψε με παλατιανό πραξικόπημα τον Παπανδρέου.
Που έφερε τη χούντα με όλες τις εθνικές και κοινωνικές συμφορές.
Αυτοί, λέει, μπορούν να γιορτάσουν. Ως νικητές.
Με γεια τους, με χαρά τους. Γιατί να μη γιορτάσουν; Και λεφτά, και ανεξέλεγκτη εξουσία, και τόπο για τα βίτσια τους, και χώρο για τον σαδισμό τους, και θηριώδη προνόμια, και νομή της αμερικανικής βοήθειας, και όλα τα καλά απολάμβαναν για χρόνια, εν ονόματι της σωτηρίας μας από τον κομμουνισμό.
Εμείς όμως όχι. Δεν μπορούμε να τιμήσουμε τους ανθρώπους που έδωσαν τη ζωή τους σε άνιση μάχη κι αγώνα.
Ο Πρετεντέρης και ο Άδωνις μας το κάνουν σαφές:
Δεν έχουμε δικαίωμα να αφήσουμε ένα λουλούδι εκεί που τα αμερικάνικα αεροπλάνα δοκίμαζαν για πρώτη φορά τις βόμβες ναπάλμ στα ζωντανά σώματα των ανδρών και των γυναικών του Δημοκρατικού Στρατού.
Δεν έχουμε το δικαίωμα να θυμηθούμε και να θυμίσουμε εκείνους που άφησαν τα κόκκαλά τους στον Γράμμο, πολεμώντας για το δικό τους όνειρο.
Αλλά που να καταλάβουν οι σύγχρονοι ασφαλίτες της «παράταξης των νικητών» ότι στο Γράμμο - και για τον Γράμμο -, δεν γιορτάζουμε. Δικό τους είναι το πανηγύρι, που άρχισε με νταούλια και ζουρνάδες κάτω από τα κομμένα κεφάλια του Άρη και του Τζαβέλα.
Στο Γράμμο η δημοκρατική Ελλάδα σκύβει το κεφάλι με θλίψη. Για όλες τις χαμένες ζωές, και για το δράμα που ακολούθησε. Τιμά εκείνες κι εκείνους που για χρόνια η προπαγάνδα του μίσους συκοφαντούσε. Και εξακολουθεί να τους θεωρεί -τους νεκρούς, τους δολοφονημένους, τους εκτελεσμένους, τους άνδρες και τις γυναίκες του ΔΣΕ- τόσο επικίνδυνους, ώστε να τους συκοφαντεί ακόμα και σήμερα.
Αν η στάση μας δεν αρέσει στους πολιτικούς απογόνους του Δάγκουλα, του Τσολάκογλου, του Λάμπου, του Παρθενίου, του Σούρλα, του Βόδαρου, του Ζέρβα, του Μανιαδάκη, του Μακρή, των Γκοτζαμάνηδων, και των άλλων τέκνων της εθνικόφρονος Ελλάδας, δεν μπορούμε να τους ευχαριστήσουμε. Προφανώς δεν μπορούμε να ευχαριστήσουμε και όσους σήμερα επικαλούνται παλιά φαντάσματα για να στηρίξουν το νέου τύπου πογκρόμ κατά της Αριστεράς.
Να είμαστε εξηγημένοι. Τα συν και τα πλην, τα γιατί και τα διότι, στους ιστορικούς. Αλλά η έφοδος στον ουρανό που ο Γράμμος συμβολίζει δεν πρόκειται να ξεχαστεί. Πολλά μας στέρησαν από το 1946 μέχρι το 1974. Και μέχρι σήμερα.
Δεν θα μας στερήσουν και το δικαίωμα στη μνήμη.
Ένα δράμα δεκαετιών ακολούθησε το δράμα του εμφύλιου, αυτή είναι η αλήθεια. Και δεν την πλήρωσαν μόνο οι κομμουνιστές, αλλά όλη η δημοκρατική Ελλάδα. Εξαφάνισε εξήντα χρόνια τους ηττημένους από την πολιτική ζωή, λέει ο νεόκοπος ιστορικός των «Νέων». Και δεν ντρέπεται!
Ότι εξαφάνισε κάθε ίχνος δικαιοσύνης, ισοτιμίας, δημοκρατίας, ασφάλειας για τον μισό φακελωμένο πληθυσμό της Ελλάδας δεν το είδε, δεν το άκουσε, δεν το ξέρει.
Ότι η πιο σκληρή, αιμοβόρα, και διεφθαρμένη Δεξιά, με το παλάτι κορώνα στο κεφάλι της, ρήμαζε τη χώρα και τον δημοκρατικό κόσμο δεν το διάβασε πουθενά. Ούτε στις παλιές εκδόσεις της εφημερίδας του δεν έριξε μια ματιά, για να δει τον τρόμο, την καταπίεση και το αίμα των δεκαετιών που οι «νικητές» επέβαλαν στη χώρα.
Άθλια ηγεσία, άθλιες μέθοδοι, άθλιοι σκοποί, για μια παράταξη που τσάκιζε συστηματικά κάθε φύτρο δημοκρατίας.
Που βάφτισε τους δωσίλογους, τους γερμαντοντυμένους, τους φονιάδες του λαού, εθνικόφρονες και τους ανέδειξε σε απόλυτη, ένοπλη, και βάναυση εξουσία.
Που κυνήγησε με φονική μανία την Αριστερά.
Που ανέτρεψε με τον χειρότερο τρόπο τον Πλαστήρα.
Που ανέτρεψε με παλατιανό πραξικόπημα τον Παπανδρέου.
Που έφερε τη χούντα με όλες τις εθνικές και κοινωνικές συμφορές.
Αυτοί, λέει, μπορούν να γιορτάσουν. Ως νικητές.
Με γεια τους, με χαρά τους. Γιατί να μη γιορτάσουν; Και λεφτά, και ανεξέλεγκτη εξουσία, και τόπο για τα βίτσια τους, και χώρο για τον σαδισμό τους, και θηριώδη προνόμια, και νομή της αμερικανικής βοήθειας, και όλα τα καλά απολάμβαναν για χρόνια, εν ονόματι της σωτηρίας μας από τον κομμουνισμό.
Εμείς όμως όχι. Δεν μπορούμε να τιμήσουμε τους ανθρώπους που έδωσαν τη ζωή τους σε άνιση μάχη κι αγώνα.
Ο Πρετεντέρης και ο Άδωνις μας το κάνουν σαφές:
Δεν έχουμε δικαίωμα να αφήσουμε ένα λουλούδι εκεί που τα αμερικάνικα αεροπλάνα δοκίμαζαν για πρώτη φορά τις βόμβες ναπάλμ στα ζωντανά σώματα των ανδρών και των γυναικών του Δημοκρατικού Στρατού.
Δεν έχουμε το δικαίωμα να θυμηθούμε και να θυμίσουμε εκείνους που άφησαν τα κόκκαλά τους στον Γράμμο, πολεμώντας για το δικό τους όνειρο.
Αλλά που να καταλάβουν οι σύγχρονοι ασφαλίτες της «παράταξης των νικητών» ότι στο Γράμμο - και για τον Γράμμο -, δεν γιορτάζουμε. Δικό τους είναι το πανηγύρι, που άρχισε με νταούλια και ζουρνάδες κάτω από τα κομμένα κεφάλια του Άρη και του Τζαβέλα.
Στο Γράμμο η δημοκρατική Ελλάδα σκύβει το κεφάλι με θλίψη. Για όλες τις χαμένες ζωές, και για το δράμα που ακολούθησε. Τιμά εκείνες κι εκείνους που για χρόνια η προπαγάνδα του μίσους συκοφαντούσε. Και εξακολουθεί να τους θεωρεί -τους νεκρούς, τους δολοφονημένους, τους εκτελεσμένους, τους άνδρες και τις γυναίκες του ΔΣΕ- τόσο επικίνδυνους, ώστε να τους συκοφαντεί ακόμα και σήμερα.
Αν η στάση μας δεν αρέσει στους πολιτικούς απογόνους του Δάγκουλα, του Τσολάκογλου, του Λάμπου, του Παρθενίου, του Σούρλα, του Βόδαρου, του Ζέρβα, του Μανιαδάκη, του Μακρή, των Γκοτζαμάνηδων, και των άλλων τέκνων της εθνικόφρονος Ελλάδας, δεν μπορούμε να τους ευχαριστήσουμε. Προφανώς δεν μπορούμε να ευχαριστήσουμε και όσους σήμερα επικαλούνται παλιά φαντάσματα για να στηρίξουν το νέου τύπου πογκρόμ κατά της Αριστεράς.
Να είμαστε εξηγημένοι. Τα συν και τα πλην, τα γιατί και τα διότι, στους ιστορικούς. Αλλά η έφοδος στον ουρανό που ο Γράμμος συμβολίζει δεν πρόκειται να ξεχαστεί. Πολλά μας στέρησαν από το 1946 μέχρι το 1974. Και μέχρι σήμερα.
Δεν θα μας στερήσουν και το δικαίωμα στη μνήμη.
Μην είστε μίζεροι, θα γίνει το θαύμα
Τάσος Παππάς
Ας πούμε ότι είσαι προπονητής σε ομάδα ποδοσφαίρου. Ερχεται αγώνας μεγάλης σημασίας στην έδρα σου. Καλλιεργείς προσδοκίες για άνετη νίκη και σε σιγοντάρουν τα οπαδικά μέσα ενημέρωσης. Η αναμέτρηση όμως δεν πάει καλά, η εμφάνιση της ομάδας είναι... απογοητευτική, γλιτώνεις την ήττα και παίρνεις μια ισοπαλία με τα χίλια ζόρια. Τι κάνεις; Επιστρατεύεις το γνωστό επιχείρημα ότι η διαιτησία δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, ότι σε αδίκησε δίνοντας στους αντιπάλους τρία ανάποδα αράουτ, δυο επιθετικά φάουλ που δεν ήταν, κόβοντάς σου επιθέσεις που μύριζαν γκολ, και σου έκλεψε ένα κόρνερ;
Δύσκολο, γιατί ο αγώνας μεταδόθηκε ζωντανά και οι τηλεθεατές σχημάτισαν γνώμη. Είδαν, δηλαδή, ότι δεν είχες στήσει καλά την ομάδα και ότι τα ατού σου δεν απέδωσαν. Μπορείς να μιλήσεις για θρίαμβο; Κανονικά όχι. Διατρέχεις τον κίνδυνο να ξεφτιλιστείς. Οπότε, κάνεις κάποιες δηλώσεις του τύπου «δεν βρεθήκαμε σε καλή μέρα», «ήμασταν πολύ αγχωμένοι», «οι παίκτες δεν υλοποίησαν το σχέδιο που είχα καταστρώσει». Για να διασκεδάσεις τις άσχημες εντυπώσεις και να μη βρεθείς απολογούμενος στη διοίκηση, σαλπίζεις αντεπίθεση, ακυρώνεις τα ρεπό των παικτών, τους καλείς σε διπλές προπονήσεις, τους τιμωρείς με βαρύ πρόστιμο, ελπίζοντας ότι γρήγορα θα κλείσεις την άσχημη παρένθεση.
Ας πούμε τώρα ότι είσαι πρωθυπουργός, ότι σε έχουν παρομοιάσει με τον Μωυσή, τον Ιουστινιανό, τον Ελευθέριο Βενιζέλο και άλλους μεγάλους άνδρες· ότι διοικείς μια κυβέρνηση την οποία έχεις πλασάρει στην κοινωνία των πολιτών ως την καλύτερη από την ίδρυση του ελληνικού κράτους, ότι όπου βρεθείς και σταθείς μιλάς για το επιτελικό κράτος που έχεις στήσει πάνω στα ερείπια που –υποτίθεται πως– σου άφησαν οι προηγούμενοι, ότι έχεις μαζί σου τα περισσότερα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τα οποία έχεις μπουκώσει για να σε αποθεώνουν κάνοντας το μαύρο άσπρο· ότι έχεις δηλώσει απολύτως ικανοποιημένος γιατί πήρες από την Ευρώπη όσα χρήματα χρειαζόσουν για να προστατεύσεις την εργασία που έχει πληγεί από την πανδημία. Και βγαίνουν τα ποσά που απέσπασαν οι χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης από τα κονδύλια του ευρωπαϊκού προγράμματος στήριξης της απασχόλησης.
Εσύ πανηγυρίζεις πομπωδώς, σε υμνούν τα… ανιδιοτελή φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης, ωστόσο οι πάντες διαπιστώνουν ότι πήρες πολύ λιγότερα απ’ αυτά που θα μπορούσες, ότι οι χώρες του Νότου στις οποίες ανήκει και η Ελλάδα κατάφεραν να κερδίσουν τεράστια ποσά και ειδικότερα η Πορτογαλία, που έχει τον ίδιο πληθυσμό με την Ελλάδα και πολύ μικρότερη ανεργία, εξασφάλισε υπερδιπλάσια χρήματα. Προκύπτει λοιπόν το ερώτημα: Γιατί συνέβη αυτό;
■ Μήπως η ευρωπαϊκή γραφειοκρατία έδρασε με εκδικητικό τρόπο όπως το 2015 με το τρίτο μνημόνιο; Ούτε κατά διάνοια. Η χώρα έχει απαλλαγεί από τους αντιευρωπαϊστές κατσαπλιάδες και έχει επιστρέψει στην κανονικότητα.
■ Μήπως τα σχέδια που κατέθεσαν οι υπουργοί ήταν γραμμένα στο πόδι και κάποιοι πρέπει να τιμωρηθούν; Αποκλείεται. Με τόσους αρίστους να συνωστίζονται στο πρωθυπουργικό μέγαρο και στα υπουργικά γραφεία, η συγκεκριμένη κατηγορία είναι τουλάχιστον ανίερη. Αλλωστε προσφάτως ο αρχηγός έκανε διορθωτικές κινήσεις και βελτίωσε τη λειτουργία της έτσι κι αλλιώς καλοκουρδισμένης μηχανής. Τώρα αγγίζει την τελειότητα.
■ Μήπως δεν πολυσκοτίζεσαι για τα βάσανα των εργαζομένων γιατί είσαι προσηλωμένος με φανατισμό στο καθήκον να εξυπηρετήσεις τα συμφέροντα της τάξης που εκπροσωπείς και σε χρηματοδοτεί; Αστεία εκτίμηση. Είμαστε κυβέρνηση «όοολων των Ελλήνων» και όποιος λέει το αντίθετο είναι χυδαίος δημαγωγός.
■ Μήπως η Πορτογαλία τα κατάφερε πολύ καλύτερα γιατί έχει αριστερή κυβέρνηση (σοσιαλιστές, κομμουνιστές, ριζοσπάστες), η οποία από θέση αρχής υπερασπίζεται τα συμφέροντα των φτωχών, των απόκληρων και των μικρομεσαίων; Ελάτε τώρα. Τους είδαμε και τους δικούς μας αριστερούς εδώ. Τους κερδίσαμε τρεις φορές το 2019.
■ Ε τότε τι; Υπάρχει εξήγηση; Μα, είναι απλό. Τα λίγα που πήραμε θα τα κάνουμε πολλά, όπως ο Ιησούς πολλαπλασίασε τα ψωμιά και τα ψάρια. Εχουμε πρωθυπουργό ο οποίος έχει αποδείξει ότι είναι θαυματοποιός. Το λένε και τα… ανεξάρτητα δίκτυα ενημέρωσης...
Ανάγωγα
Με αφορμή τη διάρρηξη στο σπίτι της κ. Τουλουπάκη η Ενωση Εισαγγελέων ζήτησε από τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη Μιχ. Χρυσοχοΐδη να υπάρχει αστυνομική προστασία στους εισαγγελείς που ασχολούνται με σοβαρές υποθέσεις. Πού να τους βρει ο υπουργός τους αστυνομικούς; Να τους πάρει από τα μπλόκα που έχουν στηθεί στους δρόμους και τις πλατείες για να κόβουν πρόστιμα σ’ αυτούς που δεν φοράνε μάσκα ή από τις δυνάμεις που αναλαμβάνουν να εκκαθαρίσουν τις καταλήψεις κτιρίων; Δεν περισσεύουν άνδρες και γυναίκες για ήσσονος σημασίας θέματα
Κάθε μέρα πάρτι στο κόμμα του 3%...
Αν εξαιρέσεις το σεξ, δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα στον κόσμο από το να είσαι μέλος σε κόμμα του 3 %!
Ε ναι παιδιά, αλήθειες να λέμε και να μην κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλό μας. Όσοι και όσες από εμάς περάσαμε από ένα τέτοιο μόρφωμα, έχουμε να το θυμόμαστε κι έχουμε να το λέμε. Κάθε μέρα πάρτι παίζει στο... κομματίδιο (πώς λέει «κρατίδιο» ο Σεφέρης;), κάθε μέρα γιορτή, κεράκια σβήνουν στην τούρτα πρωί και βράδυ! Αλεγρία, κέφι, χορός κι εννιά έχει ο μήνας…Τα θυμάμαι μια χαρά από τα δικά μας στο ΚΚΕ Εσωτερικού. Άπαξ κι έφυγε από πάνω μας το φάντασμα της καταραμένης της «Συμμαχίας» (άλλη μια φαεινή ιδέα του Λεωνίδα Κύρκου) και βγήκαμε μόνοι μας να παίξουμε μπαλίτσα, ποιος μας έπιανε ρε φίλε; Τα ξεχάσαμε όλα και τις αγωνίες και τις τρεχάλες και τα χτυποκάρδια και αφοσιωθήκαμε με εφευρετικότητα μοναδική στο άθλημα όπου πάντα διακρινόταν η Αριστερά, ανανεωτική και μη:Στο φραξιονισμό!Πώς θα βγάλουμε ο ένας τα μάτια του αλλουνού, πώς θα τον κατατροπώσουμε, πως θα τον ισοπεδώσουμε και πως θα του βουλώσουμε το στόμα. Με ωραίο τρόπο, βέβαια, όχι με μπρουταλιτέ όπως κάνουν οι Δεξιοί, με δημοκρατικές διαδικασίες και ψηφοφορίες και χέρια υψωμένα. Άλλο τώρα αν είχαν μαγειρευτεί τα αποτελέσματα από πριν, πίσω απ’ τις κουίντες, το έχω κάνει κι εγώ παλικάρια μου και διόλου περήφανος δεν είμαι για την δραστηριότητά μου την εσωκομματική. Νο χαρντ φίλινγκς πάντως, με βλέπουν στο δρόμο και με χαιρετάνε τα θύματα των φραξιονισμών και της μηχανοραφίας.Και γιατί να μην με χαιρετίσουν δηλαδή; Ένα παιχνίδι ήταν όλο αυτό, ένα καρτούν στο Star το πρωί του Σαββάτου, ένα ανέκδοτο μεταξύ κατεργαρέων, μεταξύ των τεμπέληδων της εύφορης κοιλάδας. Όταν ίδρωνε ο Αντρέας για να κυβερνήσει την Ελλάδα και για να βάλει σε μια τάξη το μπουρδέλο (συγγνώμη, την μπανανία!), εμείς περνάγαμε πολύ ευτυχισμένοι τις μέρες μας καρφώνοντας στιλέτα στις πλάτες των εσωκομματικών μας αντιπάλων. Και το είχαμε μάλιστα και καμάρι, ότι κάναμε σπουδαία δουλειά και ότι κρεμόταν το μέλλον του σοσιαλισμού από τα χεράκια μας και τις πρωτοβουλίες μας.Δεν ήταν πάντως αυτό το μεγαλύτερο χαϊλίκι. Το μεγαλύτερο χαϊλίκι ήταν που νομίζαμε ότι είχαν απήχηση στην κοινωνία οι ταχυδακτυλουργίες μας. Έτρεχε ο άλλος δηλαδή σαν τον Βέγγο για να βγάλει το καρβέλι και για να σπουδάσει το παιδί κι εμείς είχαμε την εντύπωση ότι τον συγκλόνιζαν οι ανακοινώσεις μας και τα κείμενά μας και οι τοποθετήσεις μας για την πορεία και τις προοπτικές του αριστερού κινήματος. Τί να κλάσει το αφεντικό γαμώ την τρέλα μου, τι να τραγουδήσουν τα μισθά που καθυστερούν, σημασία έχουν οι αποφάσεις του Συμβουλίου Σπουδάζουσας για τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό και τις παραφυάδες του. Ποιο σεξ τώρα, ατέλειωτη καύλα στο κόμμα του 3 %!Και κάπως έτσι αφήνουμε πίσω μας τη δεκαετία του ογδόντα και φτάνουμε στον αιώνα τον εικοστό πρώτο. Και στη φιλοδοξία κάποιων όχι και τόσο ασήμαντων προσωπικοτήτων της Αριστεράς να πρωταγωνιστήσουν σε ένα κόμμα που ίσα ίσα θα πιάνει το εκλογικό μέτρο. Ενδιαφέρον, δεν λέω, και ακόμη πιο ενδιαφέρον θα ήταν αν το λέγανε κιόλας. Αν το λέγανε, ανοιχτά και τίμια. Αντιθέτως, επιμένουν να δηλώνουν δημοσίως ότι θέλουν να κυβερνήσουν τον τόπο. Πώς θα γίνει αυτό με 3 % δεν το γνωρίζω, αλλά, ως γνωστόν, η δημιουργική λογιστική δεν είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ και του Νίκου Χριστοδουλάκη. Αρκεί να τη βαφτίσεις Αριστερή, όπως βάφτιζαν οι καλόγεροι ψάρι το κρέας…
Ε ναι παιδιά, αλήθειες να λέμε και να μην κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλό μας. Όσοι και όσες από εμάς περάσαμε από ένα τέτοιο μόρφωμα, έχουμε να το θυμόμαστε κι έχουμε να το λέμε. Κάθε μέρα πάρτι παίζει στο... κομματίδιο (πώς λέει «κρατίδιο» ο Σεφέρης;), κάθε μέρα γιορτή, κεράκια σβήνουν στην τούρτα πρωί και βράδυ! Αλεγρία, κέφι, χορός κι εννιά έχει ο μήνας…Τα θυμάμαι μια χαρά από τα δικά μας στο ΚΚΕ Εσωτερικού. Άπαξ κι έφυγε από πάνω μας το φάντασμα της καταραμένης της «Συμμαχίας» (άλλη μια φαεινή ιδέα του Λεωνίδα Κύρκου) και βγήκαμε μόνοι μας να παίξουμε μπαλίτσα, ποιος μας έπιανε ρε φίλε; Τα ξεχάσαμε όλα και τις αγωνίες και τις τρεχάλες και τα χτυποκάρδια και αφοσιωθήκαμε με εφευρετικότητα μοναδική στο άθλημα όπου πάντα διακρινόταν η Αριστερά, ανανεωτική και μη:Στο φραξιονισμό!Πώς θα βγάλουμε ο ένας τα μάτια του αλλουνού, πώς θα τον κατατροπώσουμε, πως θα τον ισοπεδώσουμε και πως θα του βουλώσουμε το στόμα. Με ωραίο τρόπο, βέβαια, όχι με μπρουταλιτέ όπως κάνουν οι Δεξιοί, με δημοκρατικές διαδικασίες και ψηφοφορίες και χέρια υψωμένα. Άλλο τώρα αν είχαν μαγειρευτεί τα αποτελέσματα από πριν, πίσω απ’ τις κουίντες, το έχω κάνει κι εγώ παλικάρια μου και διόλου περήφανος δεν είμαι για την δραστηριότητά μου την εσωκομματική. Νο χαρντ φίλινγκς πάντως, με βλέπουν στο δρόμο και με χαιρετάνε τα θύματα των φραξιονισμών και της μηχανοραφίας.Και γιατί να μην με χαιρετίσουν δηλαδή; Ένα παιχνίδι ήταν όλο αυτό, ένα καρτούν στο Star το πρωί του Σαββάτου, ένα ανέκδοτο μεταξύ κατεργαρέων, μεταξύ των τεμπέληδων της εύφορης κοιλάδας. Όταν ίδρωνε ο Αντρέας για να κυβερνήσει την Ελλάδα και για να βάλει σε μια τάξη το μπουρδέλο (συγγνώμη, την μπανανία!), εμείς περνάγαμε πολύ ευτυχισμένοι τις μέρες μας καρφώνοντας στιλέτα στις πλάτες των εσωκομματικών μας αντιπάλων. Και το είχαμε μάλιστα και καμάρι, ότι κάναμε σπουδαία δουλειά και ότι κρεμόταν το μέλλον του σοσιαλισμού από τα χεράκια μας και τις πρωτοβουλίες μας.Δεν ήταν πάντως αυτό το μεγαλύτερο χαϊλίκι. Το μεγαλύτερο χαϊλίκι ήταν που νομίζαμε ότι είχαν απήχηση στην κοινωνία οι ταχυδακτυλουργίες μας. Έτρεχε ο άλλος δηλαδή σαν τον Βέγγο για να βγάλει το καρβέλι και για να σπουδάσει το παιδί κι εμείς είχαμε την εντύπωση ότι τον συγκλόνιζαν οι ανακοινώσεις μας και τα κείμενά μας και οι τοποθετήσεις μας για την πορεία και τις προοπτικές του αριστερού κινήματος. Τί να κλάσει το αφεντικό γαμώ την τρέλα μου, τι να τραγουδήσουν τα μισθά που καθυστερούν, σημασία έχουν οι αποφάσεις του Συμβουλίου Σπουδάζουσας για τον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό και τις παραφυάδες του. Ποιο σεξ τώρα, ατέλειωτη καύλα στο κόμμα του 3 %!Και κάπως έτσι αφήνουμε πίσω μας τη δεκαετία του ογδόντα και φτάνουμε στον αιώνα τον εικοστό πρώτο. Και στη φιλοδοξία κάποιων όχι και τόσο ασήμαντων προσωπικοτήτων της Αριστεράς να πρωταγωνιστήσουν σε ένα κόμμα που ίσα ίσα θα πιάνει το εκλογικό μέτρο. Ενδιαφέρον, δεν λέω, και ακόμη πιο ενδιαφέρον θα ήταν αν το λέγανε κιόλας. Αν το λέγανε, ανοιχτά και τίμια. Αντιθέτως, επιμένουν να δηλώνουν δημοσίως ότι θέλουν να κυβερνήσουν τον τόπο. Πώς θα γίνει αυτό με 3 % δεν το γνωρίζω, αλλά, ως γνωστόν, η δημιουργική λογιστική δεν είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ και του Νίκου Χριστοδουλάκη. Αρκεί να τη βαφτίσεις Αριστερή, όπως βάφτιζαν οι καλόγεροι ψάρι το κρέας…
Skin in the game...
Δημητρης Τσιρκας (FB)
Αυτό που συμβαίνει από χθες στο ΝΒΑ δεν είναι μποϊκοτάζ. Είναι απεργία. Και είναι μάλιστα μια πολιτική απεργία, που δεν γίνεται για καλύτερες συνθήκες ή αμοιβές, αλλά για κάτι πέρα και πάνω από το μπάσκετ.
Είναι...
επιπλέον, μια «παράνομη» απεργία, αφού η συλλογική σύμβαση που έχουν υπογράψει οι παίκτες του ΝΒΑ με τη λίγκα, δεν επιτρέπει τέτοια δυνατότητα.
Από τη στιγμή όμως, που οι παίκτες, πρώτα των Milwaukee Bucks, κατόπιν και άλλων ομάδων, το αποφάσισαν, δεν υπήρχε τίποτα που θα μπορούσε να το σταματήσει. Η διοίκηση του ΝΒΑ είναι αναγκασμένη να το καταπιεί, διαφορετικά διακινδυνεύει τη γενικευμένη κατακραυγή από την πλειοψηφία του κόσμου που στηρίζει τις κινητοποιήσεις ενάντια στον ρατσισμό.
Για πρώτη φορά μετά τη δολοφονία του George Floyd, γινόμαστε μάρτυρες μιας μείζονος πολιτικής πράξης. Όχι μιας ακόμα συμβολικής κίνησης υπέρ των μαύρων, σαν και αυτές που βλέπουμε καθημερινά τους τελευταίους μήνες από τον χώρο του θεάματος, του αθλητισμού και των προοδευτικών ελίτ.
Γιατί όλοι μπορούν να φορέσουν ένα μπλουζάκι του Black Lives Matter, να γονατίσουν συμβολικά ή να κρατήσουν ενός λεπτού σιγή για τα θύματα της αστυνομικής βίας. Δεν κοστίζει κάτι, τουναντίον, φέρνει και θετική δημοσιότητα.
Τώρα ωστόσο, κάποιοι αποφάσισαν να μη μείνουν στο συμβολικό, αλλά να περάσουν στην πράξη, αναλαμβάνοντας και το κόστος. Γιατί υπάρχει κόστος και μετριέται σε δεκάδες εκατομμύρια δολάρια.
Και αυτά μπορούν εύκολα να διαλύσουν την επιφανειακή ενότητα του «όλοι καταγγέλλουμε τον ρατσισμό και αποτίουμε φόρο τιμής στους νεκρούς», αρκεί πίσω από τα φώτα, τα πράγματα να μείνουν ως έχουν και κυρίως, η καπιταλιστική μηχανή να συνεχίσει να παράγει κέρδος.
Για να χρησιμοποιήσουμε μια γνωστή αμερικανική έκφραση: οι παίκτες του ΝΒΑ αποφάσισαν να βάλουν “skin in the game” (δέρμα στο παιχνίδι), να σηκώσουν δηλαδή τον πήχη και να αναλάβουν προσωπικό και επαγγελματικό ρίσκο, στην ιστορική μάχη κατά του ρατσισμού στις ΗΠΑ.
Όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτή η φράση δεν είναι μεταφορική, αφού η συντριπτική πλειοψηφία των παικτών που απεργούν είναι μαύροι και έχουν βιώσει στο πετσί τους τον ρατσισμό και την αστυνομική βία. Είχαν δηλαδή εξαρχής skin in the game. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Αυτό που συμβαίνει από χθες στο ΝΒΑ δεν είναι μποϊκοτάζ. Είναι απεργία. Και είναι μάλιστα μια πολιτική απεργία, που δεν γίνεται για καλύτερες συνθήκες ή αμοιβές, αλλά για κάτι πέρα και πάνω από το μπάσκετ.
Είναι...
επιπλέον, μια «παράνομη» απεργία, αφού η συλλογική σύμβαση που έχουν υπογράψει οι παίκτες του ΝΒΑ με τη λίγκα, δεν επιτρέπει τέτοια δυνατότητα.
Από τη στιγμή όμως, που οι παίκτες, πρώτα των Milwaukee Bucks, κατόπιν και άλλων ομάδων, το αποφάσισαν, δεν υπήρχε τίποτα που θα μπορούσε να το σταματήσει. Η διοίκηση του ΝΒΑ είναι αναγκασμένη να το καταπιεί, διαφορετικά διακινδυνεύει τη γενικευμένη κατακραυγή από την πλειοψηφία του κόσμου που στηρίζει τις κινητοποιήσεις ενάντια στον ρατσισμό.
Για πρώτη φορά μετά τη δολοφονία του George Floyd, γινόμαστε μάρτυρες μιας μείζονος πολιτικής πράξης. Όχι μιας ακόμα συμβολικής κίνησης υπέρ των μαύρων, σαν και αυτές που βλέπουμε καθημερινά τους τελευταίους μήνες από τον χώρο του θεάματος, του αθλητισμού και των προοδευτικών ελίτ.
Γιατί όλοι μπορούν να φορέσουν ένα μπλουζάκι του Black Lives Matter, να γονατίσουν συμβολικά ή να κρατήσουν ενός λεπτού σιγή για τα θύματα της αστυνομικής βίας. Δεν κοστίζει κάτι, τουναντίον, φέρνει και θετική δημοσιότητα.
Τώρα ωστόσο, κάποιοι αποφάσισαν να μη μείνουν στο συμβολικό, αλλά να περάσουν στην πράξη, αναλαμβάνοντας και το κόστος. Γιατί υπάρχει κόστος και μετριέται σε δεκάδες εκατομμύρια δολάρια.
Και αυτά μπορούν εύκολα να διαλύσουν την επιφανειακή ενότητα του «όλοι καταγγέλλουμε τον ρατσισμό και αποτίουμε φόρο τιμής στους νεκρούς», αρκεί πίσω από τα φώτα, τα πράγματα να μείνουν ως έχουν και κυρίως, η καπιταλιστική μηχανή να συνεχίσει να παράγει κέρδος.
Για να χρησιμοποιήσουμε μια γνωστή αμερικανική έκφραση: οι παίκτες του ΝΒΑ αποφάσισαν να βάλουν “skin in the game” (δέρμα στο παιχνίδι), να σηκώσουν δηλαδή τον πήχη και να αναλάβουν προσωπικό και επαγγελματικό ρίσκο, στην ιστορική μάχη κατά του ρατσισμού στις ΗΠΑ.
Όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτή η φράση δεν είναι μεταφορική, αφού η συντριπτική πλειοψηφία των παικτών που απεργούν είναι μαύροι και έχουν βιώσει στο πετσί τους τον ρατσισμό και την αστυνομική βία. Είχαν δηλαδή εξαρχής skin in the game. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.
μέσω www.nonews-news.com
Πολιτικός αριβισμός σε βάρος της πατρίδας…
Του Γιώργου Τζεδάκι
- Την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 μίλια ανακοίνωσε έμπλεος υπερηφάνειας ο πρωθυπουργός.
- Μια μικρή λεπτομέρεια, μόνο. Επεκταθήκαμε προς Δυσμάς και όχι προς Ανατολάς…
- Πρόκειται για ευφυή στρατιωτικό ελιγμό του Μητσοτάκη του Δεύτερου.
- Οι Τούρκοι περίμεναν κίνησή του, στους Ιταλούς την έκανε!
- Λέτε να νομίζει πως είμαστε στο… 1940 ή χρειάζεται επειγόντως πυξίδα;
- Όπως και να έχει, την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης μας δυτικά δεν την ήθελε επί πρωθυπουργίας Τσίπρα.
- Τι άλλαξε, άραγε;
- Μα έγινε αυτός πρωθυπουργός!
- Και αυτοί που ξιφουλκούσαν, τότε, κατά του «εθνικά επικίνδυνου» Τσίπρα, επευφημούσαν, χτες, τον Μητσοτάκη…
- Πρώτοι και καλύτεροι σε κάτι τέτοια ο Άδωνις και ο Πλεύρης.
- Παράνοια ή απλά, ο πολιτικός αριβισμός στη χείριστη μορφή του;
- Είναι τραγικό, ιδιαίτερα σε εθνικά θέματα, να θεωρείται καλή ή κακή μια συμφωνία όχι από το τι περιλαμβάνει, αλλά από το ποιος πρωθυπουργός την υπογράφει!
- Δυστυχώς, σε αυτή την κρίσιμη εποχή για τον τόπο, κανείς από τους πολιτικούς μας δεν είναι ικανός να υπηρετήσει με τόλμη και γενναιότητα τα εθνικά συμφέροντα.
- Κάθε μέρα και πιο μικροί. Και μαζί τους μικραίνει και η Ελλάδα…
- Κι έχεις και τον Κουτσούμπα να λέει στη Βουλή πως «αυτές οι συμφωνίες δεν υπηρετούν τα λαϊκά συμφέροντα».
- Βρε σύντροφε, μπερδεύτηκες; Εδώ μιλάμε για τα εθνικά συμφέροντα…
- Και αν η πατρίδα χαθεί, θα χαθούν μαζί της και η εργατική και η αστική τάξη.
- Είναι και το γνωστό και μη εξαιρετέο ΕΛΙΑΜΕΠ που προτείνει διαπραγματευτή στη Χάγη για τα ελληνοτουρκικά τον Σημίτη…
- Δηλαδή, να εκπροσωπήσει την Ελλάδα ο πρωθυπουργός που γκρίζαρε τη θαλάσσια περιοχή των Ιμίων και ήταν διατεθειμένος να συμφωνήσει στην αποστρατικοποίηση 28 νησιών μας!
- Καλύτερα να μην εκπροσωπηθούμε καθόλου. Πιο πολλές πιθανότητες θα έχουμε να βγούμε κερδισμένοι…
- Και μέσα σε όλα, ενοχλημένος, λέει, είναι ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών από την «αιχμηρή ρητορική» των Ελλήνων συνομιλητών του.
- Ε, όταν μάθεις στους Τσολάκογλου, βλέπεις, ακόμα και τον Δένδια επαναστάτη!
Αντίδραση τών Ελλήνων Ιατρών κι άλλων επιστημόνων στη σύγχρονη επιστημονική βαρβαρότητα
Έλληνες ιατροί υπερασπίζονται την αλήθεια, ενάντια στους πραιτοριανούς της σύγχρονης επιστημονικής βαρβαρότητας!..
Ανακοίνωση
Ολόκληρη η ανθρωπότητα απ' άκρου εις άκρον της γης βιώνει σήμερα μία πρωτόγνωρη και ταυτόχρονα ασύμμετρη απειλή με απρόβλεπτες και καταστροφικές συνέπειες. Κινδυνεύει δηλαδή η ίδια η υπόσταση του ανθρώπου ως είδος, ο τρόπος ζωής του, η ελευθερία του, ο τρόπος διακυβέρνησης του και η απρόσκοπτη επιβίωση του γενικότερα.
Λόγω... των έκτακτων αυτών κοινωνικών συνθηκών, αναγκών και προβλημάτων, που έχουν προκύψει στη χώρα μας, αλλά και σ' ολόκληρο τον κόσμο, η Ελληνική επιστημονική κοινότητα παρακολουθεί νυχθημερόν την αρχή, την πορεία και την εξέλιξη αυτής της ιδιότυπης και ιδιόμορφης εφιαλτικής απειλής.
Οι Έλληνες επιστήμονες και ιδιαίτερα οι γιατροί, που αφουγκράζονται άγρυπνα τα σοβαρά αυτά προβλήματα των κοινωνιών όλου του κόσμου, που βρίσκονται σε απόγνωση ενεργοποιούνται, συγκεντρώνονται, συσκέπτονται, ενώνουν τις δυνάμεις τους και ζητούν την βοήθεια, την συμπαράσταση και τη συνεργασία ολόκληρης της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας, προκειμένου να αντιμετωπισθεί άμεσα και με τον καλύτερο επιστημονικό τρόπο ο εφιάλτης της πανδημίας του κορωνοϊού.
Οι Έλληνες επιστήμονες που παρακολουθούν επίσης έκπληκτοι την καθημερινή πλημμυρίδα και τον καταιγισμό της παραπληροφόρησης, της επιστημονικής αντινόησης, της αναίσχυντης και της απροκάλυπτης προπαγάνδας, την τρομοκρατία και τους εκβιασμούς των αργυρώνητων Μ.Μ.Ε., τα οποία σκορπίζουν καθημερινά φόβο, τρόμο, σύγχυση και απόγνωση, δημιουργώντας ένα φθοροποιό για την υγεία των ανθρώπων στρες.
Αποφασίζουν σήμερα την διοργάνωση και την πραγμάτωση μιας διημερίδας σ' επείγουσα βάση στον Ιατρικό Σύλλογο της Αθήνας στις 19 -20 Σεπτεμβρίου με συμμετοχή, αρωγή και συμπαράσταση όλων των κλάδων και των ειδικοτήτων της σύγχρονης επιστήμης και τεχνολογίας, με αποκλειστική θεματολογία την πανδημία του κορωνοϊού.
Η πρόσκληση, η συμπαράσταση και η παρουσία κορυφαίων καθηγητών και ερευνητών από όλες τις χώρες του κόσμου θεωρήθηκε αναγκαία και απαραίτητη, λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης.
Οι ξένοι επιστήμονες έχουν ήδη προσκληθεί για να συμμετάσχουν, διότι η πλανητική αυτή απειλή φαίνεται να είναι η απαρχή πολλών δεινών για ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Στον Ιατρικό Σύλλογο Αθήνας στήνονται επομένως οι νέες Θερμοπύλες με την ανωτέρω επιστημονική πανστρατιά και πού θα είναι εξοπλισμένοι με την πυρηνική δύναμη της ηθικής και της δεοντολογίας της επιστήμης, για να σταθούν απέναντι, ν' απαντήσουν, ν' απομυθοποιήσουν και να συντρίψουν μ' επιστημονικά επιχειρήματα τους πραιτοριανούς της σύγχρονης επιστημονικής βαρβαρότητας, που δεν επέλεξαν τον δρόμο της Αρετής και της Σοφίας στην επιστήμη τους, αλλά τον ολισθηρό δρόμο της διαφθοράς και της πανουργίας.
Σ' αυτή την ιστορική αναμέτρηση πρέπει να διαλυθούν τα σκοτάδια του νέου πνευματικού μεσαίωνα και των σύγχρονων ιερατείων και να γίνει η αρχή ενός πραγματικού Διαφωτισμού για όλες τις κοινωνίες των ανθρώπων και για όλους τους λαούς.
Πρέπει να συντρίψουμε την βαρβαρότητα του κοινωνικού δαρβινισμού, που προκαλεί και παράγει αρρώστιες, επιδημίες και νοσηρότητα. Ο κοινωνικός δαρβινισμός είναι πολέμιος της ανθρώπινης φύσης. Έχει επιβληθεί με βία, με παραπληροφόρηση και όχι με επιλογή.
Να υιοθετήσουμε στη συνέχεια ένα πολιτικό - οικονομικό μοντέλο σ' όλες τις κοινωνίες που θα ισορροπεί τον άνθρωπο με τη φύση και θα έχει τοποθετήσει στην κορυφή της πυραμίδας των κοινωνικών αξιών μόνο την τρίμορφη θεότητα της γνώσης, της υγείας και της Ιπποκράτειας πρόληψης.
Τέλος η πρωτοβουλία αυτή των Ελλήνων επιστημόνων για μία παγκόσμια συστράτευση των δυνάμεων της επιστήμης, για την αντιμετώπιση αυτής της νοσηρότητας και της δυστυχίας, είναι απόρροια και υποχρέωση που πηγάζουν από τον κοινωνικό ρόλο που επωμίζεται ο κάθε επιστήμονας και είναι ν' αφουγκράζεται τα προβλήματα της κοινωνίας, να τα επεξεργάζεται επιστημονικά, στη συνέχεια να ενημερώνει με δημόσιο λόγο τους πολίτες και τέλος να παρεμβαίνει υπό μορφήν υποχρεωτικής εντολής στις εκάστοτε κυβερνήσεις, δίδοντας τις ενδεδειγμένες επιστημονικά λύσεις για την αντιμετώπισή τους, θωρακίζοντας έτσι με τον καλύτερο τρόπο τις κοινωνίες των ανθρώπων.
Θεματολογία:
Ποια πρέπει να είναι η υποδομή και οργάνωση των συστημάτων υγείας και της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για την αντιμετώπιση των επιδημιών
Οι πολιτικοί - οικονομικοί σχεδιασμοί και η οργάνωση των συστημάτων υγείας σε πρωτοβάθμιο και δευτεροβάθμιο επίπεδο, για την πρόληψη των ασθενειών και την αντιμετώπιση επιδημιών.
Η παραγωγή και αξιολόγηση ασφαλών φαρμάκων για την υποστήριξη των ανθρώπων που ασθενούν από τη λοίμωξη του κορωνοϊού.
Ποια τα απαιτούμενα επιστημονικά μέτρα προστασίας και προφύλαξης για τον περιορισμό της επέκτασης και της διασποράς μιας επιδημίας στον πληθυσμό της χώρας ή και των άλλων χωρών.
Τρόποι ανίχνευσης και προσδιορισμού όλων των ευπαθών ομάδων του πληθυσμού, που είναι ευάλωτοι και κινδυνεύουν περισσότερο σε μία επιδημία. Ανάδειξη της σημασίας και της αξίας
Λόγω... των έκτακτων αυτών κοινωνικών συνθηκών, αναγκών και προβλημάτων, που έχουν προκύψει στη χώρα μας, αλλά και σ' ολόκληρο τον κόσμο, η Ελληνική επιστημονική κοινότητα παρακολουθεί νυχθημερόν την αρχή, την πορεία και την εξέλιξη αυτής της ιδιότυπης και ιδιόμορφης εφιαλτικής απειλής.
Οι Έλληνες επιστήμονες και ιδιαίτερα οι γιατροί, που αφουγκράζονται άγρυπνα τα σοβαρά αυτά προβλήματα των κοινωνιών όλου του κόσμου, που βρίσκονται σε απόγνωση ενεργοποιούνται, συγκεντρώνονται, συσκέπτονται, ενώνουν τις δυνάμεις τους και ζητούν την βοήθεια, την συμπαράσταση και τη συνεργασία ολόκληρης της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας, προκειμένου να αντιμετωπισθεί άμεσα και με τον καλύτερο επιστημονικό τρόπο ο εφιάλτης της πανδημίας του κορωνοϊού.
Οι Έλληνες επιστήμονες που παρακολουθούν επίσης έκπληκτοι την καθημερινή πλημμυρίδα και τον καταιγισμό της παραπληροφόρησης, της επιστημονικής αντινόησης, της αναίσχυντης και της απροκάλυπτης προπαγάνδας, την τρομοκρατία και τους εκβιασμούς των αργυρώνητων Μ.Μ.Ε., τα οποία σκορπίζουν καθημερινά φόβο, τρόμο, σύγχυση και απόγνωση, δημιουργώντας ένα φθοροποιό για την υγεία των ανθρώπων στρες.
Αποφασίζουν σήμερα την διοργάνωση και την πραγμάτωση μιας διημερίδας σ' επείγουσα βάση στον Ιατρικό Σύλλογο της Αθήνας στις 19 -20 Σεπτεμβρίου με συμμετοχή, αρωγή και συμπαράσταση όλων των κλάδων και των ειδικοτήτων της σύγχρονης επιστήμης και τεχνολογίας, με αποκλειστική θεματολογία την πανδημία του κορωνοϊού.
Η πρόσκληση, η συμπαράσταση και η παρουσία κορυφαίων καθηγητών και ερευνητών από όλες τις χώρες του κόσμου θεωρήθηκε αναγκαία και απαραίτητη, λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης.
Οι ξένοι επιστήμονες έχουν ήδη προσκληθεί για να συμμετάσχουν, διότι η πλανητική αυτή απειλή φαίνεται να είναι η απαρχή πολλών δεινών για ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Στον Ιατρικό Σύλλογο Αθήνας στήνονται επομένως οι νέες Θερμοπύλες με την ανωτέρω επιστημονική πανστρατιά και πού θα είναι εξοπλισμένοι με την πυρηνική δύναμη της ηθικής και της δεοντολογίας της επιστήμης, για να σταθούν απέναντι, ν' απαντήσουν, ν' απομυθοποιήσουν και να συντρίψουν μ' επιστημονικά επιχειρήματα τους πραιτοριανούς της σύγχρονης επιστημονικής βαρβαρότητας, που δεν επέλεξαν τον δρόμο της Αρετής και της Σοφίας στην επιστήμη τους, αλλά τον ολισθηρό δρόμο της διαφθοράς και της πανουργίας.
Σ' αυτή την ιστορική αναμέτρηση πρέπει να διαλυθούν τα σκοτάδια του νέου πνευματικού μεσαίωνα και των σύγχρονων ιερατείων και να γίνει η αρχή ενός πραγματικού Διαφωτισμού για όλες τις κοινωνίες των ανθρώπων και για όλους τους λαούς.
Πρέπει να συντρίψουμε την βαρβαρότητα του κοινωνικού δαρβινισμού, που προκαλεί και παράγει αρρώστιες, επιδημίες και νοσηρότητα. Ο κοινωνικός δαρβινισμός είναι πολέμιος της ανθρώπινης φύσης. Έχει επιβληθεί με βία, με παραπληροφόρηση και όχι με επιλογή.
Να υιοθετήσουμε στη συνέχεια ένα πολιτικό - οικονομικό μοντέλο σ' όλες τις κοινωνίες που θα ισορροπεί τον άνθρωπο με τη φύση και θα έχει τοποθετήσει στην κορυφή της πυραμίδας των κοινωνικών αξιών μόνο την τρίμορφη θεότητα της γνώσης, της υγείας και της Ιπποκράτειας πρόληψης.
Τέλος η πρωτοβουλία αυτή των Ελλήνων επιστημόνων για μία παγκόσμια συστράτευση των δυνάμεων της επιστήμης, για την αντιμετώπιση αυτής της νοσηρότητας και της δυστυχίας, είναι απόρροια και υποχρέωση που πηγάζουν από τον κοινωνικό ρόλο που επωμίζεται ο κάθε επιστήμονας και είναι ν' αφουγκράζεται τα προβλήματα της κοινωνίας, να τα επεξεργάζεται επιστημονικά, στη συνέχεια να ενημερώνει με δημόσιο λόγο τους πολίτες και τέλος να παρεμβαίνει υπό μορφήν υποχρεωτικής εντολής στις εκάστοτε κυβερνήσεις, δίδοντας τις ενδεδειγμένες επιστημονικά λύσεις για την αντιμετώπισή τους, θωρακίζοντας έτσι με τον καλύτερο τρόπο τις κοινωνίες των ανθρώπων.
Θεματολογία:
Ποια πρέπει να είναι η υποδομή και οργάνωση των συστημάτων υγείας και της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για την αντιμετώπιση των επιδημιών
Οι πολιτικοί - οικονομικοί σχεδιασμοί και η οργάνωση των συστημάτων υγείας σε πρωτοβάθμιο και δευτεροβάθμιο επίπεδο, για την πρόληψη των ασθενειών και την αντιμετώπιση επιδημιών.
Η παραγωγή και αξιολόγηση ασφαλών φαρμάκων για την υποστήριξη των ανθρώπων που ασθενούν από τη λοίμωξη του κορωνοϊού.
Ποια τα απαιτούμενα επιστημονικά μέτρα προστασίας και προφύλαξης για τον περιορισμό της επέκτασης και της διασποράς μιας επιδημίας στον πληθυσμό της χώρας ή και των άλλων χωρών.
Τρόποι ανίχνευσης και προσδιορισμού όλων των ευπαθών ομάδων του πληθυσμού, που είναι ευάλωτοι και κινδυνεύουν περισσότερο σε μία επιδημία. Ανάδειξη της σημασίας και της αξίας
α. των φυσικών θεραπειών
β. όλων των τρόπων ενίσχυσης του ανοσοποιητικού συστήματος και
γ. τρόποι αποκατάστασης της ακεραιότητας των φυσικών φραγμών του ανθρώπινου οργανισμού.
Ποιες οι επιπτώσεις στην σωματική και ψυχική υγεία του πληθυσμού από την επιβολή μέτρων καθολικής καραντίνας καθολικού εγκλεισμού και καθολικής κοινωνικής αποστασιοποίησης.
Τρόποι παραγωγής ασφαλών και αποτελεσματικών εμβολίων, που θα υπακούουν και δεν θα παρεκκλίνουν από την Ιπποκράτεια αντίληψη του “ωφελέειν ή μη βλάπτειν” και των Ιπποκρατικών αρχών της ιατρικής γενικότερα.
Οργανωτική επιτροπή του συνεδρίου:
Τέσσερις παρατάξεις του Δ.Σ. Ιατρικού Συλλόγου Αθήνας.
Ιατρικός Σύλλογος Πειραιά.
Ιατρικός Σύλλογος Χανίων.
Ιατρικός Σύλλογος Πύργου.
Ιατρικός Σύλλογος Πειραιά.
Ιατρικός Σύλλογος Χανίων.
Ιατρικός Σύλλογος Πύργου.
Οι επιστημονικοί εκπρόσωποι από τις 12 ειδικότητες της επιστήμης, που αποτελούν τις επιτροπές της προληπτικής ιατρικής: (γιατρός, γεωπόνος, εδαφολόγος, κτηνίατρος, βιολόγος, γενετιστής, χημικός, περιβαλλοντολόγος, οικονομολόγος, νομικός, ενεργειακός μηχανικός, τεχνολόγος τροφίμων καθώς και εκπρόσωπος γεωργών, κτηνοτρόφων και καταναλωτών)
Η επιστημονική επιτροπή Ενιαίας Υγείας του Πανελληνίου Κτηνιατρικού Συλλόγου, η διεθνής πλατφόρμα "Ασκληπιός Ενιαία Υγεία" καθώς και οι αντίστοιχες επιστημονικές επιτροπές για την ενιαία υγεία της Ευρώπης.
Έχουν κληθεί για να μιλήσουν:
Vandana Shiva καθηγήτρια πυρηνικής φυσικής, ακαδημαϊκός και καθηγήτρια φιλοσοφίας στην Ινδία
Giulio Tarro υποψήφιος νομπελίστας καθηγητής ιατρικής και ιολογίας Ιταλία
Peter Gotzsche Καθηγητής Ιατρικής Πανεπιστήμιο Κοπεγχάγης και Πρόεδρος του Cochrane Colaboration
Sucharit Bhakdi Γερμανία
Alberto Zangrillo καθηγητής πανεπιστημιακού νοσοκομείου San Raffaele Μιλάνο
Stefano Montanari καθηγητής Νανοπαθολογίας Ιταλία
Giuseppe De Donno καθηγητής πνευμονολογίας πανεπιστήμιο Πάντοβας
Ιωάννης Ιωαννίδης καθηγητής ιατρικής πανεπιστήμιο Stanford
Ιωάννης Καλαμπόκης καθηγητής παιδιατρικής, λοιμωξιολογίας και επιδημιολογίας.
Αρετή Λάγιου καθηγήτρια επιδημιολογίας και λοιμωξιολογίας Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής
Γιώργος Χρούσος καθηγητής της Ιατρικής και Ακαδημαϊκός
Παπαγεωργίου Χαράλαμπος καθηγητής της Α' Πανεπιστημιακής Ψυχιατρικής κλινικής
Ζέρβας Γιάννης καθηγητής ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών
Κωνσταντίνος Πάντος καθηγητής της φαρμακευτικής του Πανεπιστημίου Αθηνών
Δημήτρης Κούβελας καθηγητής φαρμακολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Μιχάλης Κουτσιλιέρης καθηγητής της φυσιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών
Γέμου Βασιλική Καθηγήτρια Ιατρικής Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατσαρός Νίκος Καθηγητής Χημείας Αθήνα
Πετρής Κωνσταντίνος Βιοοργανομεταλλικός Χημικός Msc Σύμβουλος Ασφάλειας & Ποιότητας Τροφίμων, Τεχνικός Ασφαλείας
Ευθυμιάδης Παναγιώτης Καθηγητής Γεωπονικής Αθήνα
Βαρώτσος Ανδρέας Καθηγητής Οικονομίας και Γεωπονικής
Levett Jeffrey Καθηγητής Προληπτικής Ιατρικής
Γκίκας Βασίλειος Καθηγητής Κοινωνιολογίας ΗΠΑ Γερουσιαστής
Αλεξανδρής Σταύρος Καθηγητής Γεωπονικής
Κωλέττης Θεόφιλος Καθηγητής Καρδιολογίας
Ρωμανός Γεώργιος Καθηγητής Ιατρικής
Olalla Pedro Καθηγητής Φιλοσοφίας και επικεφαλής των αρχαιοελληνιστών Ευρώπης
Βιτάκης Σπύρος Καθηγητής Καρδιολογίας
Παπαμαρινόπουλος Σταύρος Καθηγητής Γεωφυσικής
Πετράκης Δημήτριος Καθηγητής Ιατρικής
Μέτσης Θεόδωρος Καθηγητής Πολυτεχνείου - Ενεργειακός Μηχανικός
Κωνσταντινόπουλος Βασίλειος Καθηγητής Φιλοσοφικής Πρόεδρος Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός
Roy Steven Καθηγητής Φιλοσοφικής και Ιστορίας σε πανεπιστήμιο της Αγγλίας
Τσιπάς Γεώργιος Καθηγητής Φιλοσοφίας και Πολιτικός Μηχανικός
Τζάννη Μαρία Καθηγήτρια Κοινωνιολογίας Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Παγώνη Ματίνα Πρόεδρος ΕΙΝΑΠ
Τζαμαλίκος Παναγιώτης Καθηγητής Πολυτεχνείου Θεσσαλονίκης
Γρηγορόπουλος Γρηγόρης Κοσμήτορας ΕΜΠ Μηχανολόγος Ναυπηγός Περιβαλλοντολόγος
Παππά Αθανασία Πρόεδρος Ελλ. Εταιρείας Αντιρευματικού Αγώνα, Πρόεδρος Συλλόγου Καρκινοπαθών, Πρόεδρος Συλλόγου ασθενών με Διαβήτη
Γουδέβενος Γιάννης Καθηγητής Καρδιολογίας Πρόεδρος Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας
Φιλντίσης Παναγιώτης Πρόεδρος Ελλήνων Φυσικών.
Giulio Tarro υποψήφιος νομπελίστας καθηγητής ιατρικής και ιολογίας Ιταλία
Peter Gotzsche Καθηγητής Ιατρικής Πανεπιστήμιο Κοπεγχάγης και Πρόεδρος του Cochrane Colaboration
Sucharit Bhakdi Γερμανία
Alberto Zangrillo καθηγητής πανεπιστημιακού νοσοκομείου San Raffaele Μιλάνο
Stefano Montanari καθηγητής Νανοπαθολογίας Ιταλία
Giuseppe De Donno καθηγητής πνευμονολογίας πανεπιστήμιο Πάντοβας
Ιωάννης Ιωαννίδης καθηγητής ιατρικής πανεπιστήμιο Stanford
Ιωάννης Καλαμπόκης καθηγητής παιδιατρικής, λοιμωξιολογίας και επιδημιολογίας.
Αρετή Λάγιου καθηγήτρια επιδημιολογίας και λοιμωξιολογίας Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής
Γιώργος Χρούσος καθηγητής της Ιατρικής και Ακαδημαϊκός
Παπαγεωργίου Χαράλαμπος καθηγητής της Α' Πανεπιστημιακής Ψυχιατρικής κλινικής
Ζέρβας Γιάννης καθηγητής ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών
Κωνσταντίνος Πάντος καθηγητής της φαρμακευτικής του Πανεπιστημίου Αθηνών
Δημήτρης Κούβελας καθηγητής φαρμακολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Μιχάλης Κουτσιλιέρης καθηγητής της φυσιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών
Γέμου Βασιλική Καθηγήτρια Ιατρικής Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατσαρός Νίκος Καθηγητής Χημείας Αθήνα
Πετρής Κωνσταντίνος Βιοοργανομεταλλικός Χημικός Msc Σύμβουλος Ασφάλειας & Ποιότητας Τροφίμων, Τεχνικός Ασφαλείας
Ευθυμιάδης Παναγιώτης Καθηγητής Γεωπονικής Αθήνα
Βαρώτσος Ανδρέας Καθηγητής Οικονομίας και Γεωπονικής
Levett Jeffrey Καθηγητής Προληπτικής Ιατρικής
Γκίκας Βασίλειος Καθηγητής Κοινωνιολογίας ΗΠΑ Γερουσιαστής
Αλεξανδρής Σταύρος Καθηγητής Γεωπονικής
Κωλέττης Θεόφιλος Καθηγητής Καρδιολογίας
Ρωμανός Γεώργιος Καθηγητής Ιατρικής
Olalla Pedro Καθηγητής Φιλοσοφίας και επικεφαλής των αρχαιοελληνιστών Ευρώπης
Βιτάκης Σπύρος Καθηγητής Καρδιολογίας
Παπαμαρινόπουλος Σταύρος Καθηγητής Γεωφυσικής
Πετράκης Δημήτριος Καθηγητής Ιατρικής
Μέτσης Θεόδωρος Καθηγητής Πολυτεχνείου - Ενεργειακός Μηχανικός
Κωνσταντινόπουλος Βασίλειος Καθηγητής Φιλοσοφικής Πρόεδρος Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός
Roy Steven Καθηγητής Φιλοσοφικής και Ιστορίας σε πανεπιστήμιο της Αγγλίας
Τσιπάς Γεώργιος Καθηγητής Φιλοσοφίας και Πολιτικός Μηχανικός
Τζάννη Μαρία Καθηγήτρια Κοινωνιολογίας Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Παγώνη Ματίνα Πρόεδρος ΕΙΝΑΠ
Τζαμαλίκος Παναγιώτης Καθηγητής Πολυτεχνείου Θεσσαλονίκης
Γρηγορόπουλος Γρηγόρης Κοσμήτορας ΕΜΠ Μηχανολόγος Ναυπηγός Περιβαλλοντολόγος
Παππά Αθανασία Πρόεδρος Ελλ. Εταιρείας Αντιρευματικού Αγώνα, Πρόεδρος Συλλόγου Καρκινοπαθών, Πρόεδρος Συλλόγου ασθενών με Διαβήτη
Γουδέβενος Γιάννης Καθηγητής Καρδιολογίας Πρόεδρος Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας
Φιλντίσης Παναγιώτης Πρόεδρος Ελλήνων Φυσικών.
Όλοι οι ομιλητές έχουν ως κοινά χαρακτηριστικά, υψηλό επίπεδο γνώσης με ολιστική αντίληψη και σεβασμό στην ηθική και την δεοντολογία της επιστήμης που υπηρετεί τον άνθρωπο και την κοινωνία.
Περιμένουμε την απάντησή σας και ποια μέρα και ποια ώρα θα θέλατε να μιλήσετε μέσω του διαδικτύου, έχετε άλλωστε τη δυνατότητα.
Στη συνέχεια αν μπορείτε να μας γνωρίσετε την ημέρα και την ώρα για να είστε online να δεχτείτε ερωτήσεις από το συνέδριο στις ημερομηνίες 19 και 20 Σεπτεμβρίου 2020.
Εάν πάλι δεν έχετε τη δυνατότητα την ημερομηνία εκείνη να κάνετε την τοποθέτησή σας, μπορείτε να ετοιμάσετε ένα βίντεο σε πρωθύστερο χρόνο να μας το αποστείλετε.
Σύντομα θα ανακοινωθεί το αναλυτικό πρόγραμμα του συνεδρίου που θα μεταδοθεί ζωντανά στο διαδίκτυο.
Περιμένουμε την απάντησή σας και ποια μέρα και ποια ώρα θα θέλατε να μιλήσετε μέσω του διαδικτύου, έχετε άλλωστε τη δυνατότητα.
Στη συνέχεια αν μπορείτε να μας γνωρίσετε την ημέρα και την ώρα για να είστε online να δεχτείτε ερωτήσεις από το συνέδριο στις ημερομηνίες 19 και 20 Σεπτεμβρίου 2020.
Εάν πάλι δεν έχετε τη δυνατότητα την ημερομηνία εκείνη να κάνετε την τοποθέτησή σας, μπορείτε να ετοιμάσετε ένα βίντεο σε πρωθύστερο χρόνο να μας το αποστείλετε.
Σύντομα θα ανακοινωθεί το αναλυτικό πρόγραμμα του συνεδρίου που θα μεταδοθεί ζωντανά στο διαδίκτυο.
Για την οργανωτική επιτροπή του συνεδρίου, που θα είναι ταυτόχρονα και όλοι ομιλητές.
Ανδρέας Γιαννουλόπουλος
Καρδιολόγος - Πνευμονολόγος
Καρδιολόγος - Πνευμονολόγος
Υ.Γ. Λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης και των πολλών και απρόσμενων γεγονότων και εξελίξεων πάνω στην πανδημία, η οργανωτική επιτροπή θα συνεχίσει να είναι ενεργός και να συνεδριάζει και μετά το Σεπτέμβριο, με στόχο να γίνονται νέες τηλεδιασκέψεις, τοποθετήσεις και ενημερώσεις για την εκτίμηση των εξελίξεων.
Πέμπτη 27 Αυγούστου 2020
Πόσο κοντά είναι ο πόλεμος με την Τουρκία;...
HXHTIKO...Η ελληνοτουρκική διένεξη κρατάει δεκαετίες με εντάσεις, κρίσεις και θερμά επεισόδια. Τα τελευταία χρόνια, όμως, η Τουρκία έχει "ανεβεί πίστα". Είναι, όμως, στην ατζέντα του Ερντογάν ο ελληνοτουρκικός πόλεμος;
Ακούστε... το ηχητικό σχόλιο του Σταύρου Λυγερού
Χωρίς στρατηγική για την πανδημία
Δεν ανιχνεύεται σχέδιο σε περίπτωση ραγδαίας αύξησης κρουσμάτων στα σχολεία - Βάζουν... μάσκα στα προβλήματα αντιμετώπισης του κορωνοϊού
Εικονική πραγματικότητα και στα προβλήματα του Εθνικού Συστήματος Υγείας
«Χρειαζόμαστε άμεσα μια εθνική στρατηγική για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Μια στρατηγική που δεν θα είναι ένα σύνολο αντανακλαστικών κινήσεων ούτε η αλλαγή πολιτικής χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση (μη χρήση της μάσκας στα πολυκαταστήματα με απόφαση συγκεκριμένου υπουργείου)».
Αυτή και μόνο η αναφορά του Ηλία Μόσιαλου, καθηγητή Πολιτικής της Υγείας στο London School of Economics και εκπροσώπου της Ελλάδας για την πανδημία της Covid-19 στους διεθνείς οργανισμούς, είναι ενδεικτική της κατάστασης που επικρατεί στη χώρα μας. Το ότι «χρειαζόμαστε άμεσα μια εθνική στρατηγική για την αντιμετώπιση της πανδημίας» δηλώνει απλώς ότι αυτή... δεν υπάρχει!
Για να υπάρξει δε, θα πρέπει να μην είναι «ένα σύνολο αντανακλαστικών κινήσεων ούτε η αλλαγή πολιτικής χωρίς επιστημονική τεκμηρίωση». Επιπλέον «προϋποθέτει τις συντονισμένες δράσεις της πολιτείας, των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων και των πολιτών». Σε αυτή την κορυφαία προϋπόθεση είχαμε αναφερθεί εκτενώς στο προηγούμενο φύλλο του «Ποντικιού».
ο κλειδί αυτού του κειμένου του Μόσιαλου είναι το σημείο στο οποίο μιλάει για «ένα σύνολο αντανακλαστικών κινήσεων». Διότι, δυστυχώς, αυτό ακριβώς αποτελεί η πολιτική της κυβέρνησης από την καραντίνα και ύστερα. Μέτρα εντελώς ασύνδετα, αντιφατικά, κάποια από τα οποία προκαλούν σύγχυση στον μέσο πολίτη και ενισχύουν τις παλαβομάρες των συνωμοσιολόγων.
Ένα ολόκληρο εξάμηνο φαίνεται να έχει πάει χαμένο, καθώς ούτε στην Υγεία ούτε στην Παιδεία έχει εμφανιστεί κάτι που να μοιάζει, έστω, με «συντονισμένες δράσεις».
- Κι ας ήταν βέβαιο πως το φθινόπωρο θα ερχόταν το λεγόμενο «δεύτερο κύμα» της πανδημίας.
- Κι ας ήταν βέβαιο πως η δεύτερη φάση θα ήταν πιθανότατα πολύ πιο δύσκολη.
- Κι ας ήταν βέβαιο ότι η ολική καραντίνα δεν μπορεί να επαναληφθεί, διότι θα αποβεί πλήρως καταστροφική για την οικονομία και, συνεπώς, την κοινωνία.
Το ότι η πρώτη καραντίνα πέρασε χωρίς σοβαρές υγειονομικές επιπτώσεις –κυρίως, όπως λέγαμε τότε και αποδεικνύεται σήμερα, για συγκυριακούς λόγους– ήταν μια σπουδαία «προίκα», η οποία χάρισε στην κυβέρνηση πολύ χρόνο για σχεδιασμό. Κι όμως, δεν φαίνεται να τον εκμεταλλεύτηκε.
Σχολικός συνωστισμός
Το κύριο χαρακτηριστικό του «σχεδίου» επαναφοράς των μαθητών στα σχολεία είναι ο σχολικός συνωστισμός, αφού δεν υπάρχει περιορισμός των μαθητών ανά αίθουσα διδασκαλίας, ένα μέτρο το οποίο αποτελεί τον πυρήνα της πολιτικής άλλων χωρών της Ευρώπης.
Ως «αντίδοτο» στους κινδύνους του σχολικού συνωστισμού προβλήθηκε από την υπουργό Παιδείας Νίκη Κεραμέως η χρήση μάσκας, η οποία έχει ήδη βαφτιστεί «άξονας πολιτικής» και χρησιμοποιείται ακόμη και από τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως άλλοθι έλλειψης σχεδιασμού. Καλείται δε η... αντιπολίτευση, η οποία έχει εύλογες και αυτονόητες αντιρρήσεις επί του θέματος του συνωστισμού στις σχολικές αίθουσες, «να πει καθαρά» αν συμφωνεί με τη... χρήση μάσκας!
Μόνο σαν ανέκδοτο και ένα ακόμη επικοινωνιακό τρικ, από τα πολλά που η κυβέρνηση χρησιμοποιεί κατά καιρούς για να καλύψει πολιτικές ανεπάρκειες, είναι η απίστευτη «ντρίμπλα» της Νίκης Κεραμέως, η οποία αναφέρθηκε στον μέσο όρο των 17 μαθητών ανά τάξη πανελλαδικά ύστερα από έναν πολιτικά απαράδεκτο και κουτοπόνηρο συνυπολογισμό των ολιγομελών τάξεων σε αραιοκατοικημένες περιοχές της χώρας με τον μέγιστο αριθμό των 25 μαθητών στα αστικά κέντρα.
Το πρόβλημα βεβαίως στην απόπειρα παραπλάνησης από την υπουργό είναι ότι η μεγαλύτερη διασπορά του ιού παρατηρείται στα αστικά κέντρα, όπου οι μαθητές συνωστίζονται στις τάξεις.
Ύστερα από την κατακραυγή η υπουργός άλλαξε μερικώς ρότα και άρχισε να μιλάει για 20 μαθητές ανά τάξη (κι αυτοί πολλοί είναι...), αλλά αφενός το πρόβλημα δεν λύνεται, αφετέρου η απόπειρα παραπλάνησης κατεγράφη και έμεινε.
Στο ίδιο το θέμα της μάσκας, το οποίο δυστυχώς –μεταξύ πολλών άλλων– έχει γίνει στόχος των συνωμοσιολόγων και λοιπών ψεκασμένων, η σύγχυση έχει, πέρα από τον δεδομένο «ψεκασμό», κάποιες πολύ συγκεκριμένες αιτίες:
Ως «αντίδοτο» στους κινδύνους του σχολικού συνωστισμού προβλήθηκε από την υπουργό Παιδείας Νίκη Κεραμέως η χρήση μάσκας, η οποία έχει ήδη βαφτιστεί «άξονας πολιτικής» και χρησιμοποιείται ακόμη και από τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη ως άλλοθι έλλειψης σχεδιασμού. Καλείται δε η... αντιπολίτευση, η οποία έχει εύλογες και αυτονόητες αντιρρήσεις επί του θέματος του συνωστισμού στις σχολικές αίθουσες, «να πει καθαρά» αν συμφωνεί με τη... χρήση μάσκας!
Μόνο σαν ανέκδοτο και ένα ακόμη επικοινωνιακό τρικ, από τα πολλά που η κυβέρνηση χρησιμοποιεί κατά καιρούς για να καλύψει πολιτικές ανεπάρκειες, είναι η απίστευτη «ντρίμπλα» της Νίκης Κεραμέως, η οποία αναφέρθηκε στον μέσο όρο των 17 μαθητών ανά τάξη πανελλαδικά ύστερα από έναν πολιτικά απαράδεκτο και κουτοπόνηρο συνυπολογισμό των ολιγομελών τάξεων σε αραιοκατοικημένες περιοχές της χώρας με τον μέγιστο αριθμό των 25 μαθητών στα αστικά κέντρα.
Το πρόβλημα βεβαίως στην απόπειρα παραπλάνησης από την υπουργό είναι ότι η μεγαλύτερη διασπορά του ιού παρατηρείται στα αστικά κέντρα, όπου οι μαθητές συνωστίζονται στις τάξεις.
Ύστερα από την κατακραυγή η υπουργός άλλαξε μερικώς ρότα και άρχισε να μιλάει για 20 μαθητές ανά τάξη (κι αυτοί πολλοί είναι...), αλλά αφενός το πρόβλημα δεν λύνεται, αφετέρου η απόπειρα παραπλάνησης κατεγράφη και έμεινε.
Στο ίδιο το θέμα της μάσκας, το οποίο δυστυχώς –μεταξύ πολλών άλλων– έχει γίνει στόχος των συνωμοσιολόγων και λοιπών ψεκασμένων, η σύγχυση έχει, πέρα από τον δεδομένο «ψεκασμό», κάποιες πολύ συγκεκριμένες αιτίες:
- Τις κατά καιρούς αλλαγές εκτιμήσεων εκ μέρους του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας –και συνεπώς των Ελλήνων επιστημόνων και της κυβέρνησης– ως προς τη χρησιμότητα της μάσκας.
- Τις διαφορετικές κατά καιρούς εκτιμήσεις για τη μεταδοτικότητα του κορωνοϊού από τα παιδιά.
- Την (επιδημιολογικά και μόνον) ακατανόητη κίνηση της κυβέρνησης –την οποία στηλιτεύει και ο Ηλίας Μόσιαλος στο απόσπασμα που είδαμε παραπάνω– να επιτρέψει τη μη χρήση μάσκας κατά τις επισκέψεις των πολιτών στα πολυκαταστήματα. Πρόκειται για μια από τις πολλές ανοησίες που αποφασίστηκαν και εφαρμόστηκαν προκειμένου να ενισχυθεί, υποτίθεται, η οικονομία.
Πέραν όμως του θέματος της μάσκας, το κύριο ζήτημα στις ανακοινώσεις της υπουργού Παιδείας είναι η ανυπαρξία -τουλάχιστον δημοσίως– εναλλακτικού σχεδίου για τη λειτουργία των σχολείων. Τι θα γίνει σε περίπτωση μεγάλης αύξησης των κρουσμάτων στα σχολεία;
- Η Νίκη Κεραμέως έχει αποκλείσει τη λειτουργία των σχολείων πρωί και απόγευμα επικαλούμενη –δικαιολογημένα– τις τεράστιες ανάγκες σε εκπαιδευτικό προσωπικό και το επίσης τεράστιο κόστος που θα συνεπαγόταν η πρόσληψη πολλών χιλιάδων επιπλέον εκπαιδευτικών. Η ίδια το προσδιόρισε σε 10 εκατ. ευρώ την ημέρα, αλλά το ποσόν αυτό δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί εν θερμώ.
- Μια άλλη πιθανότητα θα ήταν να αναζητηθούν επιπλέον αίθουσες διδασκαλίας για την αποσυμφόρηση των υπαρχουσών και τη μείωση του σχολικού συνωστισμού. Ούτε αυτό όμως θα αποτελούσε άμεση λύση, αφού πρόκειται για τεράστιο, δύσκολο στην εφαρμογή του και πολυδάπανο εγχείρημα.
- Το μόνο που απομένει είναι η τηλεκπαίδευση, η οποία πέρυσι μια χαρά λειτούργησε στα ιδιωτικά σχολεία και στα πανεπιστήμια, αλλά συνάντησε πολλές και ενίοτε υπερβολικές αντιδράσεις από δασκάλους και καθηγητές στα δημόσια σχολεία, αλλά και την αναποφασιστικότητα του υπουργείου και την έλλειψη προετοιμασίας σε κρίσιμα θέματα, όπως αυτά των προσωπικών δεδομένων.
Εάν σε αυτή τη δυσχέρεια προσθέσουμε τον τεχνολογικό αναλφαβητισμό σοβαρού ποσοστού λειτουργών της Εκπαίδευσης, τη χρόνια απουσία σοβαρά οργανωμένης μετεκπαίδευσής τους, αλλά και την ακατανόητη επιλογή του υπουργείου να μην προχωρήσει η παράδοση ύλης και τα παιδιά να περιοριστούν σε ανούσιες επαναλήψεις, πιθανότατα έχουμε μια εξήγηση για την κάκιστη περσινή εφαρμογή της τηλεκπαίδευσης στα δημόσια σχολεία.
Δεδομένου ωστόσο ότι είναι, σε σημαντικό βαθμό, βάσιμες οι αντιρρήσεις όσων –και των εκπαιδευτικών– επιμένουν στο αναντικατάστατο της διαπροσωπικής επαφής και επικοινωνίας διδασκόντων και μαθητών, η τηλεκπαίδευση θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ώστε να επιτευχθεί η κατά πολύ ασφαλέστερη εκ περιτροπής προσέλευση των μαθητών στα σχολεία, ώστε να αποφευχθεί ο σχολικός συνωστισμός.
Με βάση όλα τα παραπάνω προκύπτουν τα εξής απλούστατα ερωτήματα:
- Έκανε οτιδήποτε η κυβέρνηση τους προηγούμενους μήνες για να διασφαλίσει μια αξιοπρεπή λειτουργία της τηλεκπαίδευσης σε περίπτωση που έχουμε αλματώδη αύξηση κρουσμάτων στα σχολεία;
- Είναι διατεθειμένες οι ενώσεις εκπαιδευτικών να συμβάλουν με αυτόν τον τρόπο στην αποσυμφόρηση των σχολικών τάξεων, την οποία απολύτως δικαιολογημένα οι ίδιοι διεκδικούν;
Ας ελπίσουμε ότι δεν θα χρειαστεί να απαντηθούν.
Προβληματικές δομές Υγείας
Η κατάσταση είναι εξίσου περίπλοκη στον τομέα της Υγείας, όπου επίσης δεν έγιναν πολλά σημαντικά πράγματα σε επίπεδο προετοιμασίας. Κατ’ αρχάς, για να μην είμαστε άδικοι, οφείλουμε να επισημάνουμε ότι τα δομικά προβλήματα δύσκολα επιλύονται με μπαλώματα σε περιορισμένο χρόνο. Ωστόσο αυτό δεν απαλλάσσει την κυβέρνηση από κάθε ευθύνη.
Ένα κρίσιμο στοιχείο είναι ότι ούτε το ελληνικό ούτε κάποιο άλλο σύστημα Υγείας δομείται και λειτουργεί με όρους αναμονής μιας πανδημίας, και μάλιστα με τα χαρακτηριστικά του νέου κορωνοϊού SARS - Cov-2. Είναι αδιανόητοι οι πόροι που θα απαιτούνταν για κάτι τέτοιο και κανείς δεν θα τους διέθετε προκαταβολικά. Αυτός άλλωστε είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους συστήματα Υγείας πολύ πιο αξιόλογα και οργανωμένα από το ελληνικό κατέρρευσαν στο αρχικό ξέσπασμα της πανδημίας της λοίμωξης Covid-19.
Ο δεύτερος λόγος της κατάρρευσης ήταν η έλλειψη προηγούμενης γνώσης για τα χαρακτηριστικά και τη συμπεριφορά του ιού στον ανθρώπινο οργανισμό, τις δυνατότητες φαρμακευτικής αντιμετώπισης των συνεπειών της λοίμωξης και μια σειρά άλλα επιδημιολογικά χαρακτηριστικά.
Έκτοτε ωστόσο έχουν συγκεντρωθεί δεδομένα και πείρα που μπορούν να αξιοποιηθούν. Το ερώτημα είναι αν υπάρχει χρόνος, διότι η καθυστέρηση είναι και εδώ χαρακτηριστική και, προφανώς, η επικοινωνιακή χρήση στοιχείων δεν ενισχύει τις δυνατότητες του Εθνικού Συστήματος Υγείας.
Ένα από τα στοιχεία που χρησιμοποιούνται για εντυπωσιασμό και για εμπόριο... αποτελεσματικότητας είναι ο αριθμός των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας. Οι ΜΕΘ λοιπόν εδώ και μήνες «αυξάνονται» από 874 προ πανδημίας στις 1.200. Μόνο που αυτή είναι η εικαζόμενη δυνατότητα –και μόνον–, διότι η πραγματικότητα είναι πως τους τελευταίους έχουν προστεθεί μόλις 11.
Κι από αυτές όμως το ερώτημα είναι πόσες εξ αυτών μπορούν να εξυπηρετήσουν ασθενείς με Covid-19. Ως προς αυτό οι δυνατότητες είναι εξαιρετικά περιορισμένες, αφού οι κλίνες ΜΕΘ για Covid-19 είναι μόλις 188.
Ακόμη σοβαρότερο, ωστόσο, είναι το ότι οι κλίνες ΜΕΘ δεν μπορεί να λειτουργούν χωρίς εκπαιδευμένο προσωπικό, του οποίου η εκπαίδευση απαιτεί πολλούς μήνες. Άρα η εκπαίδευση αυτή θα έπρεπε να έχει αρχίσει ήδη από καιρό –και μάλιστα όχι μόνο για τις υπάρχουσες νέες ΜΕΘ, αλλά και για εκείνες που (θα;) δημιουργηθούν.
Αυτό ωστόσο είναι ένα μόνο από τα προβλήματα, καθώς τα νοσοκομεία –ελλείψει αξιοποίησης των μονάδων Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στη μάχη κατά του κορωνοϊού– ίσως κληθούν να αντιμετωπίσουν ένα ακόμη ισχυρότερο κύμα κρουσμάτων και νοσηλειών απ’ ό,τι την άνοιξη. Και όλα αυτά με 5.000 περίπου αποχωρήσεις υγειονομικών το τελευταίο έτος!
Στον συνδυασμό των λίγων ΜΕΘ, των ακόμη λιγότερων Covid ΜΕΘ, της διαρροής γιατρών και νοσηλευτών, της έλλειψης εκπαίδευσης για τις νέες ΜΕΘ και της μη αξιοποίησης των πρωτοβάθμιων υπηρεσιών Υγείας θα πρέπει να προστεθεί και η έλλειψη βασικού εξοπλισμού, όπως οι κατάλληλες στολές για την αντιμετώπιση περιστατικών Covid-19, οι οποίες λείπουν ακόμη και στα μεγαλύτερα νοσοκομεία της χώρας.
Ίσως όχι τόσο παράξενο, αν υπολογίσουμε ότι κάποιοι διοικητές, διορισμένοι με κριτήρια εντελώς άσχετα με την αποστολή των δημόσιων νοσοκομείων, έχουν τόση σχέση με το αντικείμενο όση και ο φάντης με το ρετσινόλαδο.
Δεν διδάχτηκαν
Ένα κρίσιμο στοιχείο είναι ότι ούτε το ελληνικό ούτε κάποιο άλλο σύστημα Υγείας δομείται και λειτουργεί με όρους αναμονής μιας πανδημίας, και μάλιστα με τα χαρακτηριστικά του νέου κορωνοϊού SARS - Cov-2. Είναι αδιανόητοι οι πόροι που θα απαιτούνταν για κάτι τέτοιο και κανείς δεν θα τους διέθετε προκαταβολικά. Αυτός άλλωστε είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους συστήματα Υγείας πολύ πιο αξιόλογα και οργανωμένα από το ελληνικό κατέρρευσαν στο αρχικό ξέσπασμα της πανδημίας της λοίμωξης Covid-19.
Ο δεύτερος λόγος της κατάρρευσης ήταν η έλλειψη προηγούμενης γνώσης για τα χαρακτηριστικά και τη συμπεριφορά του ιού στον ανθρώπινο οργανισμό, τις δυνατότητες φαρμακευτικής αντιμετώπισης των συνεπειών της λοίμωξης και μια σειρά άλλα επιδημιολογικά χαρακτηριστικά.
Έκτοτε ωστόσο έχουν συγκεντρωθεί δεδομένα και πείρα που μπορούν να αξιοποιηθούν. Το ερώτημα είναι αν υπάρχει χρόνος, διότι η καθυστέρηση είναι και εδώ χαρακτηριστική και, προφανώς, η επικοινωνιακή χρήση στοιχείων δεν ενισχύει τις δυνατότητες του Εθνικού Συστήματος Υγείας.
Ένα από τα στοιχεία που χρησιμοποιούνται για εντυπωσιασμό και για εμπόριο... αποτελεσματικότητας είναι ο αριθμός των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας. Οι ΜΕΘ λοιπόν εδώ και μήνες «αυξάνονται» από 874 προ πανδημίας στις 1.200. Μόνο που αυτή είναι η εικαζόμενη δυνατότητα –και μόνον–, διότι η πραγματικότητα είναι πως τους τελευταίους έχουν προστεθεί μόλις 11.
Κι από αυτές όμως το ερώτημα είναι πόσες εξ αυτών μπορούν να εξυπηρετήσουν ασθενείς με Covid-19. Ως προς αυτό οι δυνατότητες είναι εξαιρετικά περιορισμένες, αφού οι κλίνες ΜΕΘ για Covid-19 είναι μόλις 188.
Ακόμη σοβαρότερο, ωστόσο, είναι το ότι οι κλίνες ΜΕΘ δεν μπορεί να λειτουργούν χωρίς εκπαιδευμένο προσωπικό, του οποίου η εκπαίδευση απαιτεί πολλούς μήνες. Άρα η εκπαίδευση αυτή θα έπρεπε να έχει αρχίσει ήδη από καιρό –και μάλιστα όχι μόνο για τις υπάρχουσες νέες ΜΕΘ, αλλά και για εκείνες που (θα;) δημιουργηθούν.
Αυτό ωστόσο είναι ένα μόνο από τα προβλήματα, καθώς τα νοσοκομεία –ελλείψει αξιοποίησης των μονάδων Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας στη μάχη κατά του κορωνοϊού– ίσως κληθούν να αντιμετωπίσουν ένα ακόμη ισχυρότερο κύμα κρουσμάτων και νοσηλειών απ’ ό,τι την άνοιξη. Και όλα αυτά με 5.000 περίπου αποχωρήσεις υγειονομικών το τελευταίο έτος!
Στον συνδυασμό των λίγων ΜΕΘ, των ακόμη λιγότερων Covid ΜΕΘ, της διαρροής γιατρών και νοσηλευτών, της έλλειψης εκπαίδευσης για τις νέες ΜΕΘ και της μη αξιοποίησης των πρωτοβάθμιων υπηρεσιών Υγείας θα πρέπει να προστεθεί και η έλλειψη βασικού εξοπλισμού, όπως οι κατάλληλες στολές για την αντιμετώπιση περιστατικών Covid-19, οι οποίες λείπουν ακόμη και στα μεγαλύτερα νοσοκομεία της χώρας.
Ίσως όχι τόσο παράξενο, αν υπολογίσουμε ότι κάποιοι διοικητές, διορισμένοι με κριτήρια εντελώς άσχετα με την αποστολή των δημόσιων νοσοκομείων, έχουν τόση σχέση με το αντικείμενο όση και ο φάντης με το ρετσινόλαδο.
Δεν διδάχτηκαν
Με απλά λόγια, λοιπόν, η πανδημία όντως ήταν κάτι πρωτόγνωρο. Και πράγματι οι δομές του ελληνικού κράτους έχουν βάναυσα πληγεί από τη χρεοκοπία και τα μνημόνια. Ωστόσο εκείνη ακριβώς η περίοδος θα έπρεπε να μας έχει διδάξει τα στοιχειώδη.
Θα έπρεπε, κοινώς, να έχουμε πάρει το μάθημα ότι, όταν καλούμαστε να περικόψουμε δαπάνες υγείας (δικαίως ή αδίκως, δεν είναι της παρούσης), δεν μπορεί να διώχνουμε γιατρούς και νοσηλευτές και να αφήνουμε το πάρτι των προμηθειών να εξελίσσεται απρόσκοπτα. Δεν μπορεί, στο πλαίσιο της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης, να έχουμε εξαρχής τη δυνατότητα της άυλης και να μην την αξιοποιούμε για να μη χάνουν το γενναίο χαρτζιλίκι τους οι γιατροί.
Κατά τον ίδιο τρόπο, δεν μπορεί να μιλάμε για ΜΕΘ που θα γίνουν, όταν έπρεπε να έχουν γίνει από χθες. Δεν μπορεί να μιλάμε για δυναμικότητες ΜΕΘ που δεν υπάρχουν ελλείψει εκπαιδευμένων γιατρών.
Τα λάθη διαχείρισης είναι πολλά, οι ανεπάρκειες ακόμη περισσότερες και ο χειμώνας πολύ δύσκολος αν δεν ελεγχθεί η πανδημία. Ας ελπίσουμε ότι ο «καλός θεός της Ελλάδας» θα βάλει ακόμη μια φορά το χέρι του.
Διαφορετικά...
Θα έπρεπε, κοινώς, να έχουμε πάρει το μάθημα ότι, όταν καλούμαστε να περικόψουμε δαπάνες υγείας (δικαίως ή αδίκως, δεν είναι της παρούσης), δεν μπορεί να διώχνουμε γιατρούς και νοσηλευτές και να αφήνουμε το πάρτι των προμηθειών να εξελίσσεται απρόσκοπτα. Δεν μπορεί, στο πλαίσιο της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης, να έχουμε εξαρχής τη δυνατότητα της άυλης και να μην την αξιοποιούμε για να μη χάνουν το γενναίο χαρτζιλίκι τους οι γιατροί.
Κατά τον ίδιο τρόπο, δεν μπορεί να μιλάμε για ΜΕΘ που θα γίνουν, όταν έπρεπε να έχουν γίνει από χθες. Δεν μπορεί να μιλάμε για δυναμικότητες ΜΕΘ που δεν υπάρχουν ελλείψει εκπαιδευμένων γιατρών.
Τα λάθη διαχείρισης είναι πολλά, οι ανεπάρκειες ακόμη περισσότερες και ο χειμώνας πολύ δύσκολος αν δεν ελεγχθεί η πανδημία. Ας ελπίσουμε ότι ο «καλός θεός της Ελλάδας» θα βάλει ακόμη μια φορά το χέρι του.
Διαφορετικά...
Πηγή: topontiki.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)