Ορθογραφία εκτός παιδιάς...

Παντελής Μπουκάλας

Πολλά από τα λάθη που κάνουμε γράφοντας ή μιλώντας έχουν την εξήγησή τους. Η εξήγηση δεν σημαίνει, βεβαίως, νομιμοποίηση, παρότι ενίοτε οι λεξικογράφοι λημματογραφούν και λάθη, αναγκασμένοι από τα πράγματα, τη μακρά και μαζική χρήση δηλαδή. Η σύνταξη του ρήματος «απολαμβάνω» με γενική, λ.χ., που την... ακούμε πολύ συχνά, και από επίσημα χείλη, εξηγείται: 
ευθύνεται η σύγχυση με το ηχητικά συγγενικό ρήμα «απολαύω», που αυτό ναι, συντάσσεται μετά γενικής. Λεξικογράφος, πάντως, που να προσθέσει στο ρήμα «απολαμβάνω» τη σύνταξή του με γενική ως ημινόμιμη δεν πρόκειται να βρεθεί. Εκτός κι αρχίσουμε ν’ ακούμε και φράσεις τού τύπου «απολαμβάνω του σουβλακίου μου» ή «του μπάνιου μου», και όχι μόνο το συνηθισμένο «απολαμβάνω της εμπιστοσύνης».
Κάμποσα λάθη, πάντως, δεν φαίνεται να τα εξηγεί κανένας μηχανισμός της γλώσσας. Το «ως αναφορά» που ακούμε συνεχώς στη ραδιοτηλεόραση, αντί του «όσον αφορά», εξηγείται μόνο αν δεχτούμε ότι οι χρήστες του δεν άνοιξαν ποτέ βιβλίο ή εφημερίδα, δεν συνάντησαν ποτέ γραμμένο το «όσον αφορά» και μόνο χοντρικά κατανοούν τι λένε με το «ως αναφορά στη στάση του τάδε». Αλλά, διάβολε, για το «όσον αφορά» μιλάμε, όχι για το «βυσσοδομώ», το «ελλοχεύω» και ό,τι άλλο επιστρατεύουν ομιλητές που νιώθουν στρατηγοί της γλώσσας ενώ είναι ακόμα δεκανείς.
Αν το λάθος «ως αναφορά» είναι αποκλειστικά της ομιλίας, το λάθος «εντός πεδιάς» είναι αποκλειστικά της γραφής. Οταν το λες, περιγράφοντας ένα μπασκετικό παιχνίδι, ουδείς φυσικά καταλαβαίνει αν λες «εντός παιδιάς» ή εντός «πεδιάς». Το τριήμερο του φάιναλ-έιτ του Κυπέλλου μπάσκετ, στο Ηράκλειο, είδαμε πολλές φορές στην κρατική οθόνη το λαθεμένο «εντός πεδιάς». Ξέρουμε ότι ο όρος μεταφράζει έναν αντίστοιχο αμερικανικό. 
«Τα σουτ εντός παιδιάς είναι τα σουτ εντός παιχνιδιού (δίποντα, τρίποντα) που ο Αμερικανοί τα λένε field goals», έγραφε το 2018 ο Γιάννης Φιλέρης στο παιχνιδιάρικο «μεγάλο ερμηνευτικό λεξικό μπάσκετ» που δημοσίευσε στην αθλητική ιστοσελίδα «Contra». Αλλά και το Λεξικό της Ακαδημίας παραθέτει και ερμηνεύει τη φράση «εκτός/εντός παιδιάς».
Να παρασύρονται όσοι γράφουν «εντός πεδιάς» από το «field», που σημαίνει (και) πεδίο; Και τότε, αν η γενική της άφαντης λέξης είναι «της πεδιάς», η ονομαστική της ποια είναι; «Η πεδιά»; Μάλλον. Γιατί αν ήταν «η πεδιάς», τότε θα γράφαμε «εντός πεδιάδος». Και τα γήπεδα δεν θα ‘χαν παρκέ αλλά χορταράκια, χαμομηλάκια κτλ...

www.kathimerini.gr

Κάπνισε ο Μπισμπίκης, χόρεψε ο Μπισμπίκης...

Τώρα σοβαρά, ασχολείστε επί δύο μέρες με το ζεϊμπέκικο (ο θεός να το κάνει) του Μπισμπίκη, σαν το απόλυτο σκηνικό καψούρας; 

Συγγνώμη, αλλά δεν πρόκειται για τον Βασίλη που καψουρεύτηκε τη Δέσποινα, πρόκειται για δύο σελέμπριτι, που επέλεξαν να... εκτίθενται και να γίνονται πρώτο θέμα στις ροζ ή στις λιγότερο ροζ σελίδες. Υπάρχει και ζήτημα κλίμακας και ζήτημα ρόλων. 
Όπως ακριβώς δε βρίσκω τίποτε γοητευτικό σ' αυτούς που κάνουν προτάσεις γάμου σε τηλεοπτικές εκπομπές, έτσι δεν βρίσκω και τίποτα ελκυστικό σε μία καψούρα που προβάλλεται με τίτλους «Κάπνισε ο Μπισμπίκης δίπλα στη Δέσποινα», «φίλησε ο Μπισμπίκης τη Δέσποινα», «αγκάλιασε ο Μπισμπίκης τη Δέσποινα». 
Ο έρωτας στην εποχή των viral δεν είναι ο ορισμός της απόλυτης καψούρας. Και μια υπενθύμιση. Ο μεγάλος, ο τρελός, ο απρόσβλεπτος, ο θρασύς, ο αναιδής, ο απόλυτος έρωτας δεν έχει ανάγκη πάντα μία πίστα για να εκδηλωθεί...

Από το facebook του Δημήτρη Σούλτα

www.nonews-news.com/

Χίλια χρόνια να περάσουν, το φάντασμα του Αντρέα θα τους τυραννάει!

Όταν ο ελληνικός λαός κατάλαβε τι παπάρα έκανε, έσπευσε να τον φέρει πίσω στην πρωθυπουργία τον Αντρέα. Γνωρίζοντας πολύ καλά, ότι επέστρεφε το φάντασμά του και μόνο.

Χρήστος Ξανθάκης

Έχω έναν φίλο τον Κώστα, πολύ τον αγαπάω. Τον ξέρω δεκαετίες τώρα, έχουμε πιεί τους καφέδες μας, έχουμε απολαύσει τα ποτά μας, έχουμε πάει Λεωφόρο ένα σωρό φορές (τρία χρόνια συνδρομή στην Παναθηναϊκή Συμμαχία, γαμώ την τρέλα μου!), έχουμε αράξει στον ήλιο κουτσουμπολεύοντας τους περαστικούς και τις περαστικές. Και, φυσικά, συζητάμε και πολιτικά, δεξιός ο Κώστας, αλλά της πεφωτισμένης δεξιάς, πιο πολύ αυτός αντιπολιτεύεται την κυβέρνηση παρά εγώ. Και αναγνωρίζει τα καλά του σοσιαλισμού και είναι ανοιχτός στη διαφωνία και δεν βλέπει τον κόσμο μονόπαντα, μπερεκέτι σε λέω. Μόνο για τον Αντρέα μην του μιλήσεις, αμέσως ανάβει και κορώνει. Και πάντοτε λέει το ίδιο πράγμα:
Ο Παπανδρέου, ο ολετήρας της Ελλάδας!
Τον θυμήθηκα τον Κώστα τώρα που ο υπουργός (υπ)Ανάπτυξης ανέσυρε από τη λήθη παλαιότερη τοποθέτηση δημοφιλούς μουσικοσυνθέτου (δεν θα τον διαφημίσω) και την τουιτάρησε σημειώνοντας:
«Μεγάλες αλήθειες».
Η οποία τοποθέτηση, υποστήριζε μεταξύ άλλων τα εξής:
«Και η γενιά μου ήταν η πρώτη που ανακάλυψε τη μαγική συνταγή για να έχεις και την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο. Να καταναλώνεις σαν καπιταλιστής και να μιλάς σαν μαρξιστής. Να ζεις πλουσιοπάροχα με δανεικά καταγγέλλοντας το δανειστή σου. Και τώρα τελευταία, να έχεις τα ευρώ σου στην Ευρώπη και να διαφημίζεις τη δραχμή. Πιστεύω πως εκεί, στη διγλωσσία και τον κυνισμό της δεκαετίας του ’80, βρίσκονται οι ρίζες του δηλητηριώδους φυτού που άνθισε στις μέρες μας».
Εκεί, λοιπόν, στον κυνισμό και στη διγλωσσία της δεκαετίας του ’80. Στου Αντρέα τη δεκαετία, δηλαδή, γιατί άκρες μέσες δεν κυβέρνηση και κάνας άλλος την Ελλάδα εκείνη την εποχή. Τριάντα φεύγα χρόνια αργότερα, ακόμη τους κυνηγάει, ακόμη τους τυραννάει το φάντασμά του και δεν τους αφήνει να κοιμηθούν. Γιατί για πρώτη φορά σε εκατό χρόνια ο Παπανδρέου έδωσε λίγο τράτο και πρόσφερε πέντε φράγκα στον ελληνικό λαό, που ως τότε τον αντιμετώπιζαν ως υποζύγιο οι κυβερνήτες του. Ξεφορτώθηκε τον χωροφύλακα, έκλεισε τον χαφιέ στο χρονοντούλαπο, ξεδόντιασε τα σταγονίδια, ως και τη μοιχεία άφησε στην ησυχία της, αμάν πια ρε φίλε να τους τρέχουνε τους ανθρώπους με τα σεντόνια!
Αλλά θα μείνω λιγάκι στα φράγκα, γιατί καημό το ‘χω. Αυτό το στόρι με το τρεις κι εξήντα κάποιοι και κάποιες από εμάς το έχουμε ζήσει από πολύ κοντά, στο πετσί μας με τους γονιούς μας, που δουλεύανε σαν τα μουλάρια και αποκόμιζαν ψίχουλα. Για να έρθει ο Παπανδρέου και να το ισορροπήσει το πράγμα, αποκαθιστώντας αδικίες δεκαετιών.
Θα μου πεις και επί Σημίτη υπήρχαν λεφτά στην πιάτσα. Βεβαίως και υπήρχαν, αλλά με μία διαφορά:
Τα λεφτά που έδωσε ο Αντρέας, ήταν δουλεμένα. Τα όφειλαν το κράτος και η πλουτοκρατία στους εργαζόμενους.
Το χρήμα του Κινέζου ήταν φούμαρο και αέρας κοπανιστός. Γι’ αυτό και πληρώθηκε τόσο ακριβά…
Αλλά ο Αντρέας μας βρωμάει, ενώ ο Κώστας ήταν ο αμνός του Θεού. Κι ας περνάγανε κάτω απ’ τα μάτια του τα μύρια όσα σκάνδαλα και σκανδαλάκια κι εκείνο ακόμη το μύριο του Τσουκάτου, που Κύριος είδε που κατέληξε. Ήταν όμως εγκρατής και ευπρεπής, πήγαινε Μέγαρο, δεν έτρεχε στα μπουζούκια ν’ ακούει Ρίτα και «Αυτός ο άνθρωπος, αυτός». Από εκεί θα πήρε πατρόν κι αυτός ο μερακλής ο Μπισμπίκης, από τα παπανδρεϊκά καμώματα, και σκανδαλίζει σήμερα το χριστεπώνυμον πλήθος!

Υ.Γ.: Και βεβαίως, όταν ο ελληνικός λαός κατάλαβε τι παπάρα έκανε, έσπευσε να τον φέρει πίσω στην πρωθυπουργία τον Αντρέα. Γνωρίζοντας πολύ καλά, ότι επέστρεφε το φάντασμά του και μόνο. Αλλά ο συμβολισμός ήταν τόσο μα τόσο ισχυρός…

newpost.gr

Από τις καραντίνες στα lockdown

Το Παγκόσμιο Σχέδιο του ΠΟΥ - που σχεδιάζεται εδώ και πολύ καιρό - είναι πια εδώ

Prime News

της Dr. Sherri Tennpeny

Η χρήση της καραντίνας ως εργαλείο πρόληψης ασθενειών ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του 14ου αιώνα σε μια προσπάθεια να προστατευθούν οι παράκτιες πόλεις από επιδημίες πανώλης. Τα πλοία που έφταναν από μολυσμένα λιμάνια έπρεπε να καθίσουν στην άγκυρα για 40 ημέρες πριν από την έξοδο. Επομένως, η πρακτική της καραντίνας απέκτησε το όνομά της από τις ιταλικές λέξεις quaranta giorni, που κυριολεκτικά σημαίνει “40 ημέρες”.
Το 1944, με την ψήφιση του Νόμου για τις Δημόσιες Υπηρεσίες Υγείας (USPHSA), η εξουσία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης για καραντίνα καθιερώθηκε ξεκάθαρα για πρώτη φορά. Το 1953, η Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας έγινε μέρος του Υπουργείου Υγείας, Παιδείας και Πρόνοιας (HEW), το οποίο αργότερα μετατράπηκε σε Τμήμα Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών (HHS). Το 1967, ο ρόλος της καραντίνας μεταφέρθηκε αργότερα στα Εθνικά Κέντρα Μεταδοτικών Ασθενειών που είναι τώρα γνωστά ως CDC.
Περίπου την ίδια εποχή με την ίδρυση της USPHSΑ, ένας κατάλογος μεταδοτικών ασθενειών που θα μπορούσαν να συσχετιστούν με τη χρήση καραντίνας ανακοινώθηκε το 1946 μέσω του Εκτελεστικού Διατάγματος (E.O.) 9708, που εκδόθηκε από τον Πρόεδρο Τρούμαν. Ενημερωμένες περιοδικά τα τελευταία 50 χρόνια, οι λοιμώξεις που αναφέρονται ρητά από το 1983 είναι η χολέρα, η διφθερίτιδα, η λοιμώδης φυματίωση, η πανώλη (τύφος), η ευλογιά, ο κίτρινος πυρετός και οι ιογενείς αιμορραγικοί πυρετοί (όπως Lassa, Marburg και Έμπολα).
Στις 4 Απριλίου 2003, ο Πρόεδρος Μπους πρόσθεσε το SARS στη λίστα των μεταδοτικών ασθενειών που θα μπορούσαν να τεθούν σε καραντίνα μέσω του Εκτελεστικού Διατάγματος 13295. Το SARS περιγράφεται ως:
“μια ασθένεια που σχετίζεται με πυρετό και σημεία και συμπτώματα πνευμονίας ή άλλης αναπνευστικής νόσου. Μεταδίδεται από άτομο σε άτομο κυρίως μέσω των αερολυμάτων σταγονιδίων και εάν εξαπλωθεί στον πληθυσμό, θα είχε σοβαρές συνέπειες για τη δημόσια υγεία”.
Μετά από παρότρυνση των CDC, αυτή η περιγραφή διατηρήθηκε σκόπιμα ασαφής. Η γλώσσα ανοίγει τη δυνατότητα κράτησης ατόμων με ήπια έως μέτρια πάθηση εντελώς παρά τη θέλησή τους.
Το EO 13285 έχει τροποποιηθεί αρκετές φορές από τότε που προστέθηκε το SARS. Την 1η Απριλίου 2005, το EO 13375 πρόσθεσε ορισμένους ιούς γρίπης (που μπορεί να προκαλέσουν πανδημία) στη λίστα και στις 17 Σεπτεμβρίου 2021, το Εκτελεστικό Διάταγμα 13674 αναθεωρήθηκε για να προσθέσει την ιλαρά στον κατάλογο των ασθενειών που μπορούν να τεθούν σε καραντίνα.
Ο τίτλος 42 του Νόμου περί Δημόσιας Υπηρεσίας Υγείας έχει πολλά υποτμήματα. Οι κανονισμοί που περιέχονται στο Κεφάλαιο 6Α, Ενότητα G, που ονομάζεται “Καραντίνα και Επιθεώρηση“, δίνουν στη δημόσια υπηρεσία υγείας την πλήρη ευθύνη για την πρόληψη της μετάδοσης μεταδοτικών ασθενειών. Πριν από το 2002, τα βήματα ήταν σαφώς καθορισμένα: Μετά από σύσταση συναίνεσης της Εθνικής Συμβουλευτικής Επιτροπής Υγείας και σε συμφωνία με τον Γενικό Χειρουργό των ΗΠΑ, ο Πρόεδρος θα ενημερωνόταν για μια ασθένεια που θεωρείται ότι προκαλεί σημαντικό κίνδυνο για τον γενικό πληθυσμό.
Το όνομα αυτής της ασθένειας θα προστεθεί στον κατάλογο των επικίνδυνων μεταδοτικών ασθενειών με εκτελεστικό διάταγμα. Ωστόσο, αυτή η αλυσίδα διοίκησης άλλαξε με την ψήφιση του νόμου "Public Health Security and Bioterrorism and Preparedness and Response Act of 2002", που αναφέρεται επίσης ως “The Bioterrorism Act”.

Το Τμήμα 142 του νόμου περί βιοτρομοκρατίας ξαναγράφτηκε για να “εξορθολογίσει και να διευκρινίσει” τις προηγούμενες διατάξεις σχετικά με την καραντίνα. Οι κανόνες μετατράπηκαν από την ανάγκη της συγκατάθεσης μιας Εθνικής Επιτροπής Υγείας για να αποφασίσει εάν μια ασθένεια δικαιολογεί καραντίνα, σε ότι χρειαζόταν μόνο τη γνώμη δύο ατόμων στην κυβέρνηση: του Γραμματέα του HHS και του Γενικού Χειρουργού των ΗΠΑ.
Στις αρχικές διατάξεις, ο Γενικός Χειρουργός λάμβανε τις αποφάσεις σε συνεννόηση με τον Πρόεδρο και τον Γραμματέα του HHS. Με την ψήφιση του Νόμου για τη Βιοτρομοκρατία, οι αποφάσεις μπορούν πλέον να λαμβάνονται από τον Γραμματέα του HHS “σε συνεννόηση με τον Γενικό Χειρουργό”. Αυτή είναι μια σημαντική διάκριση. Ο Γενικός Χειρουργός είναι γιατρός, ο γραμματέας του HHS είναι πολιτικός. Σημειωτέον και οι δύο αξιωματούχοι είναι διορισμένοι και έχουν απομακρυνθεί εντελώς από τη λογοδοσία στο ευρύ κοινό. Ειλικρινά, έχουν τεράστια δύναμη στους πολίτες αυτής της χώρας.

Προ ασθένειας;
Μία από τις πιο ανησυχητικές αλλαγές στον Νόμο για τη Βιοτρομοκρατία του 2002, είναι ο νέος ορισμός του ποιος μπορεί να κρατηθεί. Προηγουμένως, μόνο όσοι “εύλογα θεωρούνταν ότι έχουν μολυνθεί” μπορούσαν να τεθούν σε καραντίνα. Στον αναθεωρημένο νόμο, το άρθρο 142(β)(2)(Β) άλλαξε. Τα άτομα που πιστεύεται ότι βρίσκονται σε “προ-μεταδοτική κατάσταση” μπορούν πλέον να περιοριστούν υποχρεωτικά, πράγμα που σημαίνει ότι η ασθένεια “θα ήταν πιθανό να προκαλέσει έκτακτη ανάγκη για τη δημόσια υγεία εάν μεταδοθεί σε άλλα άτομα”.

Η συνδυασμένη επίδραση του Νόμου για τη Βιοτρομοκρατία του 2002 και της Ε.Ο. 13295 είναι ότι ο Γραμματέας του HHS μπορεί να εκδώσει οδηγία για ένα άτομο να μπει σε καραντίνα υπό την “υποψία” έκθεσης ή την “πιθανότητα” να αρρωστήσει. Ένας βήχας, ένα φτέρνισμα ή ένας πυρετός θα μπορούσαν να θέσουν ένα άτομο σε κίνδυνο να τεθεί σε καραντίνα, χωρίς προσφυγή και για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι κυρώσεις για παραβίαση του νόμου της καραντίνας “χωρίς την άδεια του υπεύθυνου υπαλλήλου καραντίνας” μπορεί να είναι πρόστιμο έως 1.000 $ ή φυλάκιση έως και ένα έτος ή και τα δύο.
Όλοι αυτοί οι νόμοι και τα Εκτελεστικά Διατάγματα έχουν αφαιρέσει την εξουσία από εκλεγμένους αξιωματούχους, οι οποίοι είναι υπόλογοι σε Εμάς, τον Λαό και έχουν δώσει τεράστια εξουσία σε μια μη εκλεγμένη, διορισμένη πολιτική προσωπικότητα: τον Γραμματέα του HHS. Έγραψα για αυτό σε μια προηγούμενη ανάρτηση. αλλά χρειάζεται και επανάληψη.
Ο σημερινός επικεφαλής του HHS: Xavier Beccera.

Περνώντας σε μια πανδημία, ο Beccera είχε δεκαετίες ιατρικής εμπειρίας ή ακόμα και δημόσιας υγείας; Καθόλου.
Γεννήθηκε στο Σακραμέντο και μεγάλωσε στην Τιχουάνα του Μεξικού. Με σπουδές στα οικονομικά στο Στάνφορντ, έγινε δικηγόρος και ασχολήθηκε με την πολιτική. Το 1990, εξελέγη για την πρώτη του θητεία στο Κογκρέσο και σε όλη την 24χρονη καριέρα του στη Βουλή, ο Becerra κέρδισε κάθε κούρσα με συντριπτική πλειοψηφία. Έγινε ένας από τους Δημοκρατικούς με τη μεγαλύτερη επιρροή στη Βουλή.
Το 2017 παραιτήθηκε από τη Βουλή για να δεχτεί τη θέση του γενικού εισαγγελέα της Καλιφόρνια. Τον Δεκέμβριο του 2020, ο Μπεκέρα αποδέχτηκε τον διορισμό του εκλεγμένου Προέδρου Μπάιντεν για να υπηρετήσει ως Γραμματέας Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών (SecHHS). Ο διορισμός του Becerra επιβεβαιώθηκε από την Γερουσία στις 18 Μαρτίου 2021.
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ όποιον ορίζεται γραμματέας του HHS στις μελλοντικές διοικήσεις. Αυτό το άτομο θα λαμβάνει αποφάσεις σχετικά με υποχρεωτικά αντίμετρα και θα έχει σημαντική δύναμη στη ζωή μας.

Τροποποίηση Τμήματος Ε, επανεξέταση
Το Division E είναι το κακόβουλο έγγραφο 42 σελίδων που επισυνάπτεται στο τέλος ενός νομοσχεδίου για τις πιστώσεις άμυνας τον Δεκέμβριο του 2005. Είναι το θεμέλιο για τον νόμο PREP, τον νόμο για την ετοιμότητα του κοινού. Θαμμένη βαθιά μέσα σε αυτό το έγγραφο είναι μια δυσοίωνη προειδοποίηση προς τους Αμερικανούς, ότι ο υποχρεωτικός εμβολιασμός θα μπορούσε πράγματι να διαταχθεί από τον Γραμματέα του HHS και οι αποφάσεις του θα παρακάμπτουν τους νόμους περί εξαίρεσης των πολιτειών.
Το Division-E αναφέρει στην Ενότητα (β)(1):
Εάν ο Γραμματέας αποφασίσει ότι μια “ασθένεια, κατάσταση υγείας ή απειλή” συνιστά κατάσταση έκτακτης ανάγκης για τη δημόσια υγεία, ο Γραμματέας μπορεί να κάνει μια δήλωση και στη συνέχεια να συστήσει “την κατασκευή, τη δοκιμή, την ανάπτυξη, τη χορήγηση ή τη χρήση ενός ή περισσότερων καλυμμένων αντιμέτρων”.
Καλυμμένο αντίμετρο, που ορίζεται στην Ενότητα (ε)(η)(i)(1) ότι ένα αντίμετρο μπορεί να είναι “προϊόν, εμβόλιο ή φάρμακο για την πανδημία”.
Το Τμήμα (β)(7) με τίτλο “Δικαστική αναθεώρηση“, δηλώνει ότι “κανένα ομοσπονδιακό ή πολιτειακό δικαστήριο δεν θα έχει δικαιοδοσία να επανεξετάσει οποιαδήποτε ενέργεια ληφθεί από τον Γραμματέα“. “Η απόφασή του θα προδικάσει όλους τους νόμους του κράτους που διαφέρουν ή έρχονται σε αντίθεση με τη δήλωση”.
Αυτή η σαφής έλλειψη ελέγχων και ισορροπιών αναμφισβήτητα θέτει το κοινό σε κίνδυνο και είναι πράγματι τρομακτικό. Ένας διορισμένος πολιτικός έχει την εξουσία να διατάξει υποχρεωτικό εμβολιασμό για όλους.
Κοντά στο τέλος της τροποποίησης του Τμήματος-Ε, οι συμμετέχοντες έχουν διαβεβαιωθεί ότι το σχέδιο “για τη διαχείριση ή τη χρήση καλυμμένου αντιμέτρου” θα περιλαμβάνει εκπαίδευση σχετικά με τις αντενδείξεις και αναφέρει εν συντομία ότι το πρόγραμμα είναι “εθελοντικό“. Η ιδέα της “εθελοντικής συμμετοχής” προφανώς έμεινε έξω από την κυκλοφορία του εμβολίου κατά της Covid-19, όταν πολλοί εξαναγκάστηκαν να τους χορηγηθεί με ένεση ένα πειραματικό προϊόν για να διατηρήσουν μια δουλειά ή μια καριέρα μιας ζωής.
Αυτή η ρήση του εκπροσώπου Ron Paul (R-TX), πολύ πίσω, το 2005, τα λέει όλα: “Όταν δίνουμε στην κυβέρνηση την εξουσία να λαμβάνει ιατρικές αποφάσεις για εμάς, στην ουσία αποδεχόμαστε ότι το κράτος κατέχει το σώμα μας”.

Εντολή σε υψηλό επίπεδο
Το πρώτο πραγματικό δοκιμαστικό μπαλόνι από τον ΠΟΥ ήταν η πανδημία της γρίπης των πτηνών το 2005. Γι’ αυτό γράφω για ένα γεγονός που συνέβη πριν από 18 χρόνια. Το ιστορικό πλαίσιο είναι σημαντικό – και ρίχνει φως στο πού βρισκόμαστε σήμερα, ιδιαίτερα στη Διεθνή Συνθήκη του ΠΟΥ που διαφαίνεται σε όλο τον κόσμο.

Σε μια παγκόσμια συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στον ΠΟΥ τον Νοέμβριο του 2005, ο Γενικός Διευθυντής του ΠΟΥ, Lee Jong-Wook, φέρεται να είπε:
“Είναι μόνο θέμα χρόνου πριν ένας ιός της γρίπης των πτηνών -πιθανότατα H5N1- αποκτήσει την ικανότητα να μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο, πυροδοτώντας το ξέσπασμα της ανθρώπινης πανδημικής γρίπης. Δεν ξέρουμε πότε θα γίνει αυτό. Αλλά ξέρουμε ότι θα συμβεί” (Το πρωτότυπο έγγραφο δεν είναι πλέον διαθέσιμο στο διαδίκτυο).
Αυτή είναι μια πραγματικά ισχυρή δήλωση. Χωρίς να ακούγεται υπερβολικά ύποπτο, το να δηλώνω κατηγορηματικά ότι “θα συμβεί” ακούγεται σαν να ήξεραν κάτι που δεν ξέραμε και το αποτέλεσμα ήταν προκαθορισμένο.
Αυτό ακούγεται απίστευτα παρόμοιο με αυτό που είπε ο Φάουτσι τον Ιανουάριο του 2017 ότι δεν υπάρχει “καμία αμφιβολία” ότι ο Ντόναλντ Τζ. Τραμπ θα βρεθεί αντιμέτωπος με ένα αιφνιδιαστικό ξέσπασμα μολυσματικής νόσου κατά τη διάρκεια της προεδρίας του.

Το έγγραφο του Παγκόσμιου Σχεδιασμού Πανδημίας του ΠΟΥ, που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1999, καταδεικνύει ότι οι συναντήσεις ετοιμότητας συνεχίζονται για μεγάλο χρονικό διάστημα, πολύ πριν από το ξέσπασμα του SARS (2002), της γρίπης των πτηνών (2005) και τώρα η Covid-19 εμφανιστούν στην παγκόσμια σκηνή. Φαίνεται ότι το Κογκρέσο και ο Πρόεδρος Μπους μπορεί να μην λειτουργούσαν ανεξάρτητα, με τον επείγοντα χαρακτήρα τους για να προστατεύσουν τη φαρμακευτική βιομηχανία και να ανακατέψουν τεράστια ποσά φορολογικών δολαρίων στα ήδη υπερχειλισμένα οικονομικά ταμεία τους.

Η επόμενη έκδοση του εγγράφου Παγκόσμιου Σχεδιασμού του ΠΟΥ, που κυκλοφόρησε στις αρχές του 2005, περιείχε οδηγίες βήμα προς βήμα για τον τρόπο χειρισμού των ανθρώπινων λοιμώξεων σε διεθνές επίπεδο, όταν θα έφτανε η πανδημία. Το σχέδιο παρέχει λεπτομερείς οδηγίες, συμπεριλαμβανομένων στόχων και στοιχείων δράσης, που πρέπει να ακολουθούνται σε εθνικό, διεθνές και παγκόσμιο επίπεδο. Η εξέταση αυτού του σχεδίου των 6 μερών καθιστά σαφές ότι το “πλάνο παιχνιδιού” από τον ΠΟΥ ακολουθούνταν με ακρίβεια από την κυβέρνησή μας και ήταν το πρωτότυπο για την κυκλοφορία του εμβολίου κατά της πανδημίας Covid-19.

Ακολουθεί το περίγραμμα – και μερικά σημαντικά επιμέρους σημεία: (η έμφαση είναι δική μου):

Φάση 1: Διαπανδημική περίοδος – παρακολούθηση και αξιολόγηση της κατάστασης

• Βεβαιωθείτε ότι υπάρχει εθνική καθοδήγηση με σχέδια έκτακτης ανάγκης για αύξηση της παραγωγικής ικανότητας για όλους τους βασικούς εργαζόμενους.

Φάση 2: Διαπανδημική περίοδος – πρόληψη και περιορισμός

• Επαληθεύστε τη διαθεσιμότητα και τη διανομή ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού, αντιικών και εμβολίων για τους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας. Αξιολογήστε την ικανότητα του συστήματος υγείας να ανιχνεύει και να περιορίζει τα κρούσματα σε νοσοκομειακά περιβάλλοντα. Κοινοποιήστε πληροφορίες στον ΠΟΥ για γρήγορο συντονισμό της κατάστασης και ενημέρωση μηνυμάτων.

Φάση 3: Αντιμετώπιση πανδημίας – ενεργοποίηση εθνικών σχεδίων έκτακτης ανάγκης

• Ενημερώστε όλες τις εθνικές αρχές και τους αρμόδιους κυβερνητικούς αξιωματούχους σε εθνικό και τοπικό επίπεδο σχετικά με τη χρήση των εξουσιών έκτακτης ανάγκης.
• Υποστηρίξτε ότι οι διεθνείς οργανισμοί, οι ενώσεις και οι εταιρείες μεταφορών αναπτύσσουν και προετοιμάζονται να εφαρμόσουν τυπικά μέτρα για τους ταξιδιώτες στα διεθνή μέσα μεταφοράς [μάσκες, αποστάσεις, εμβόλια].
• Αξιολογήστε τη χρήση μεθόδων έκτακτης ανάγκης για την αύξηση της προσφοράς ερευνητικών νέων φαρμάκων (Remdesivir, Paxlovid, δοκιμές PCR, δόσεις βιολογικών όπλων εγκεκριμένες με EUA).
• Επίλυση ευθυνών και άλλων νομικών ζητημάτων που σχετίζονται με τη χρήση πανδημικών εμβολίων για μαζικές εκστρατείες εμβολιασμού έκτακτης ανάγκης (αν δεν έχει γίνει ακόμη).

Φάση 4: Εφαρμογή αντιμέτρων ετοιμότητας, συμπεριλαμβανομένων των εμβολίων

• Συνεργαστείτε με εταίρους [ΜΜΕ] για να διασφαλίσετε ότι τα συνεπή μηνύματα παραδίδονται σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Ελέγχετε και ενημερώνετε [συνεχώς] πληροφορίες για τα μέσα ενημέρωσης, το ευρύ κοινό, τους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας και τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής. Διατηρήστε τις λίστες επαφών ενημερωμένες. Ενίσχυση και εντατικοποίηση των βασικών μηνυμάτων για όλες τις πτυχές της επιδημίας και της ανταπόκρισης.
• Εξετάστε το ενδεχόμενο να αναπτύξετε πρωτότυπα πανδημικά εμβόλια.
• Χρησιμοποιήστε αντιιικά φάρμακα [TAMIFLU] για έγκαιρη θεραπεία περιπτώσεων και εξετάστε το ενδεχόμενο αντιιικής προφύλαξης για στενές επαφές περιστατικών, με βάση την εκτίμηση κινδύνου και τη σοβαρότητα της νόσου στους ανθρώπους.

Φάση 5: Πανδημία σε πλήρη ισχύ

• Προσαρμόστε τις προβλέψεις για τον πιθανό αντίκτυπο τόσο της εξάπλωσης της μόλυνσης, όσο και των μέτρων ελέγχου.
• Εφαρμογή διαδικασιών διαχείρισης πτωμάτων.
• Υποστηρίξτε τις προετοιμασίες για την παραγωγή και την αδειοδότηση πανδημικών εμβολίων μεγάλης κλίμακας και προετοιμαστείτε για ανάπτυξη καθώς διατίθενται προμήθειες.
• Εάν το πανδημικό εμβόλιο έχει ήδη αναπτυχθεί, ενεργοποιήστε τις διαδικασίες έκτακτης ανάγκης για ταχεία αδειοδότηση [EUA} και χρήση πανδημικών εμβολίων (όλες οι χώρες).
• Εάν υπάρχουν συμφωνίες [προστασίας] με τον(τους) κατασκευαστή(ές), εξετάστε το ενδεχόμενο να προτείνετε τη διακοπή της παραγωγής εποχιακών εμβολίων και την έναρξη παραγωγής πανδημικών εμβολίων σε πλήρη κλίμακα.

Φάση 6: Συντονισμός αποτελεσμάτων δημόσιου αντικτύπου

• Αξιολογήστε και δημοσιοποιήστε τον τρέχοντα και σωρευτικό εθνικό αντίκτυπο. Εξετάστε το ενδεχόμενο εφαρμογής εξουσιών έκτακτης ανάγκης. Αντιμετωπίστε τις ψυχολογικές επιπτώσεις.
• Αναγνωρίστε [ευχαριστήστε] όλους τους ενδιαφερόμενους για τη συμμετοχή τους.
• Προσδιορίστε τα πιο αποτελεσματικά μέτρα επιτήρησης και ελέγχου για τα επόμενα κύματα πανδημίας. Αναφέρετε την τρέχουσα κατάσταση μέσω κατάλληλων διεθνών μηχανισμών. Επανεξέταση διδαγμάτων.

Ίδιο πλάνο, αυστηρότεροι έλεγχοι
Στην αρχή της πανδημίας της Covid, έγραψα ένα άρθρο με τίτλο “Πόσο σύντομα ξεχνάμε: Ίδιο πλάνο, διαφορετικός ιός”. Κοιτάζοντας πίσω σε ό,τι έχει συμβεί από τις αρχές του 2020, είναι προφανές ότι αυτό που συμβαίνει τώρα είναι το ίδιο πλάνο, το ίδιο θανατηφόρο σχέδιο. Μπορείτε να δείτε πού θα τους έδινε ακόμη μεγαλύτερη δύναμη η Διεθνής Συνθήκη; Τι γίνεται με την επιβολή; Έγραψα αυτό το 2005:
Για παράδειγμα, ένα “δελτίο ταυτότητας εμβολίου” θα μπορούσε να απαιτείται για ταξίδια ή για επαγγελματικούς λόγους και μόνο όσοι διαθέτουν “Κρατικό εξουσιοδοτημένο αναγνωριστικό εμβολίου” θα επιτρέπεται να μετακινούνται στη χώρα ή στον κόσμο. Τα ανθρώπινα μικροτσίπ βρίσκονται υπό ανάπτυξη εδώ και αρκετό καιρό. Ο FDA ενέκρινε ένα εμφυτεύσιμο μικροτσίπ σε μέγεθος κόκκου ρυζιού για χρήση σε ανθρώπους τον Οκτώβριο του 2004. Το υποδορίως εγχυόμενο τσιπ RFID, κατασκευασμένο από μια εταιρεία που ονομάζεται VeriChip, έχει αποκτήσει ευρεία χρήση.
Στην πραγματικότητα, το VeriChip αρχικά προοριζόταν να λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο όπως ένα βραχιόλι ιατρικών συναγερμών, ειδοποιώντας την οικογένεια και τους επαγγελματίες του ιατρικού τομέα όταν προκύψει επείγουσα ιατρική κατάσταση. Fast forward στο 2022: Η Verichip και άλλες εταιρείες τσιπ χρησιμοποιούνται για επιτήρηση και αυτοματοποιημένη συλλογή δεδομένων.
Υπάρχουν διάφορες εκδοχές αυτού του αποσπάσματος:

“Εκείνοι που αποτυγχάνουν να μάθουν από την ιστορία, είναι καταδικασμένοι να την επαναλάβουν”.

Εάν τα έγγραφα που γράφτηκαν πριν από σχεδόν είκοσι χρόνια θα μπορούσαν να είχαν γραφτεί σήμερα, πότε θα μάθουμε; Ή θα “πάρουμε την κυβέρνηση που μας αξίζει”;

primenews.press

Λάκης Λαζόπουλος: Έξω από το στόμα του Λάκη - Το παπούτσι δεν κάνει το πήδημα (Επεισόδιο 9ο)

 

Με τη Σοφία ή με την Αγία Σοφία;...

Νόρα Ράλλη

Κάτσε να τα βάλω στη σειρά, μη χάσω κάνα δάχτυλο στο μέτρημα:
- Κάτι βιασμοί έγιναν από τον καλλιτεχνικό διευθυντή του Εθνικού, Δ. Λιγνάδη, αλλά ο πρωθυπουργός δεν τον ήξερε, η γυναίκα του πρωθυπουργού απολύτως δεν τον ήξερε και η... υπουργός Πολιτισμού ξεγελάστηκε από το υποκριτικό του ταλέντο (η δόλια).
- Κάτι ακροπόλεις τσιμεντώθηκαν, αλλά δεν ήταν δα και ο Παρθενώνας!
- Κάτι αρχαία αποκόπηκαν βίαια από τον χώρο τους, ώστε να καταστραφούν μεν, να βγάλει και τζάμπα κάτι ακόμη εκατομμύρια ο εργολάβος του μετρό δε, εφόσον το έργο καθυστερεί. Αλλά δεν ήταν δα και τίποτα σοβαρά αρχαία. Δεν ήταν και η Συλλογή Στερν!
- Κάτι υποκλοπές έγιναν (ή γίνονται;), αλλά ο πρωθυπουργός δεν ξέρει απολύτως τίποτα και αν κάτι πήρε τ’ αφτί του (εκεί, στο κυριακάτικο τραπέζι με τη Μαρέβα που «ξεχτίζει» μουσεία, τον Δημητριάδη που κρυφακούει και τον Μπακοζάν που φυτεύει φοίνικες), το βρήκε κάπως λάθος, αλλά όχι και τελείως λάθος.
- Κάτι καλλιτέχνες έχουν βγει σε κάτι δρόμους και για κάτι αγωνίζονται. Θέλουν να μην τούς περνάνε για χομπίστες, αλλά για επαγγελματίες. Αφού δώσαν επαγγελματικά δικαιώματα στα Κολέγια της Κεραμέως – δεν τους φτάνει;
- Κάτι που το λένε «δημόσια Παιδεία» υποβαθμίζεται, αλλά βγήκε η Κεραμέως στην Τσιμτσιλή και απεκατέστησε την εικόνα της.
- Κάτι παιδάκια με καρκίνο δεν θα μπορούν να λάβουν θεραπεία δωρεάν, γιατί ιδιωτικοποιείται το μοναδικό ουσιαστικά πλήρως εξοπλισμένο ογκολογικό νοσοκομείο στο Παίδων «Αγία Σοφία», αλλά έχουμε τον Πλεύρη υπουργό Υγείας και κοιμάμαι ήσυχη.
- Κάτι εκατομμύρια, σύμφωνα με το ΣΔΟΕ, είχε ζημιά το Δημόσιο (εσύ κι εγώ δηλαδή) από τις δεκάδες απευθείας αναθέσεις της Σοφίας Νικολάου, που λέει πως δεν είναι έτσι, γιατί έχει τα χαρτιά (που δεν βρήκε το ΣΔΟΕ) σπίτι της!
...δεν μου φτάνουν τα δάχτυλα. Τώρα;...

www.efsyn.gr

Ο Καραμανλής και ο Ακατονόμαστος...

Θανάσης Καρτερός

Γνωρίζω ότι έχει πάντα στην καρδιά του τη Νέα Δημοκρατία. Αυτό είπε ανάμεσα σε άλλα γλυκερά και κοινότοπα ο Μητσοτάκης, σχολιάζοντας την ανακοίνωση... του Κ. Καραμανλή ότι δεν θα είναι υποψήφιος στις επόμενες εκλογές. Ότι ήρθε η ώρα να ολοκληρωθεί η κοινοβουλευτική του διαδρομή. Και ότι στηρίζει πάντα την κυβέρνηση της Ν.Δ. και την παράταξη που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Τελεία και βλέπουμε αν υπάρχει παύλα στην πολιτική διαδρομή του αποχωρούντος από το Κοινοβούλιο.
Εύλογα η δήλωση προκάλεσε πολλά και ποικίλα σχόλια. Τι λέει, τι δεν λέει, τι θέλει να πει. Πάντως ένα είναι γεγονός σημαδιακό και αναμφισβήτητο. Ότι από τη δήλωση απουσιάζει με επιδεικτικό, έως θορυβώδη τρόπο το όνομα του Μητσοτάκη. Κυριάκος γιοκ για τον Καραμανλή. Ούτε από ευγένεια δεν αναφέρει το όνομά του. Ούτε για να γλυκάνει την καρδιά των πάλαι ποτέ «δικών του» που εμήδισαν. Και λατρεύουν τώρα τον χρυσό μόσχο του Μητσοτάκη, του Βορίδη, της Νικολάου, του Predator.
Δεν έχει στην καρδιά του, δηλαδή, τον Μητσοτάκη ο Καραμανλής. Το ξέραμε αυτό, αφού είχε φροντίσει να το δείξει με διάφορους τρόπους. Ε, λοιπόν, το επικυρώνει. Παρούσα στη δήλωση η Ν.Δ. του εθνάρχη τους, παρούσες οι αρχές και οι αξίες, παρούσα και η στήριξη στην κυβέρνηση της Ν.Δ. Αλλά λέξη για τον ακατονόμαστο. Απελθέτω απ’ εμού το όνομα τούτο. Έως και περιφρόνηση το λες αυτό, όχι απλώς πολιτική απόσταση. Έως και σιωπηρή διαμαρτυρία για την παράταξη που κατέληξε στα χέρια της Δυναστείας. Πάλι.
Δεν αλλάζει, βέβαια, κάτι αυτό στο πολιτικό τοπίο. Αλλά απονομιμοποιεί ακόμα περισσότερο τον Μητσοτάκη στο συντηρητικό κοινό. Διαψεύδει ακόμα πιο πανηγυρικά τα περί Κεντροδεξιάς παραμύθια του. Επιβεβαιώνει ακόμα πιο κατηγορηματικά ότι οι υποκλοπές, τα παρακρατικά, οι μπίζνες και ο νεποτισμός κάθονται στον λαιμό ενός μέρους της παράταξης. Εκείνο που λέει μην λέγοντας ο Καραμανλής είναι ότι η Ν.Δ. οφείλει να επιστρέψει στις -όποιες- αρχές και αξίες του ιδρυτή της.
Και μας ενδιαφέρει εμάς η Νέα Δημοκρατία; Μας ενδιαφέρει, επειδή μας ενδιαφέρει η Δημοκρατία. Που η Ν.Δ. του Μητσοτάκη την κατάντησε όπως την κατάντησε. Η δήλωση Καραμανλή έχει από αυτή την άποψη την αξία της...

www.avgi.gr

Χόρχε, Predator, Cambridge Analytica: Η δημοκρατία σε κίνδυνο

Γιώργος X. Παπασωτηρίου 

Ακόμη και η κολοβή αστική δημοκρατία κινδυνεύει. Cambridge Analytica, Predator, Jorge, NSA, επισυνδέσεις-ΕΥΠ, υποκλοπές, χάκινγκ, παραπληροφόρηση, θεωρίες μίσους, κατασυκοφάντηση πολιτικών αντιπάλων, δολοφονία χαρακτήρων με ελεγχόμενα μέσα ενημέρωσης (στην Ελλάδα είναι σχεδόν πλήρως ελεγχόμενα από τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα) και τον «στρατό» από ψεύτικα προφίλ στα κοινωνικά δίκτυα (χιλιάδες ro-bots), που βομβαρδίζουν καθημερινά με ειδήσεις και σχόλια τα οποία λόγω της τεράστιας επανάληψης αποκτούν τη δύναμη της «αλήθειας»!
Η εξέλιξη θέτει τη δημοκρατία σε κίνδυνο. Η ποικιλότροπη «νόθευση» της εκλογικής διαδικασίας και η ανάπτυξη ενός νέου ολοκληρωτισμού καθώς και ενός μετανεωτερικού, ψηφιακού φασισμού, είναι πλέον επί θύραις. Σε 33 χώρες η ισραηλινή εταιρεία Team Jorge επηρέασε την εκλογική διαδικασία υποκλέπτοντας μέηλ, συκοφαντώντας τους πολιτικούς αντιπάλους των πελατών της, παραπληροφορώντας, στέλνοντας εκατομμύρια αυτοματοποιημένα μηνύματα στα κοινωνικά δίκτυα, κάνοντας «δολιοφθορές» κ.ά.
Οι διάφορες «εταιρείες» της «μαύρης» πολιτικής επιρροής συνεργάζονται μεταξύ τους. Η βρετανική εφημερίδα The Guardian δημοσιεύει την είδηση της συνεργασίας της ισραηλινής εταιρείας «Χόρχε» με την γνωστή για το σκάνδαλο της χρήσης εκατομμυρίων λογαριασμών του Fb, Cambrige analytica!
Στην Κένυα ο λογαριασμός υποψηφίου στις προεδρικές εκλογές στην τηλεφωνική εταιρεία Telegram παραβιάστηκε. Η περίπτωση της παρακολούθησης του Ν. Ανδρουλάκη κινείται στο ίδιο μήκος κύματος.
Ο Rachid M'Barki, ένας από τους μακροβιότερους παρουσιαστές γαλλικού τηλεοπτικού καναλιού, τέθηκε σε «διαθεσιμότητα» καθώς αποδείχθηκε ότι συνδεόταν με την ομάδα «Χόρχε»(Jorge). Η ομάδα «Χόρχε» πουλά υπηρεσίες πειρατείας (χάκινγκ) και παραπληροφόρησης σε πολιτικούς και εταιρικούς πελάτες που θέλουν να διεξάγουν σκοτεινές εκστρατείες επιρροής. Ο Jorge, ή "J" (Ταλ Χανάν), όπως υπέγραφε πολλά από τα email του, λειτουργούσε χωριστά από την Cambridge Analytica. Αλλά η ομάδα του συντονιζόταν και εργαζόταν μαζί με τη βρετανική εταιρεία συμβούλων, σε μια μυστική αποστολή που στόχευε στην επανεκλογή του τότε προέδρου της Νιγηρίας, Γκούντλακ Τζόναθαν και τη δυσφήμιση του αντιπάλου του, του τότε ηγέτη της αντιπολίτευσης Muhammadu Buhari.
Η Cambridge Analytica και η ομάδα Jorge εργάζονταν «παράλληλα» για τον ίδιο πελάτη και συντονίζονταν (δες επισυνδέσεις ΕΥΠ και παρακολουθήσεις των ίδιων προσώπων από την Predator στην Ελλάδα). 
Δεκάδες email που διέρρευσαν στον Guardian και τον Observer έριξαν φως στον κρυφό συντονισμό μεταξύ της Cambridge Analytica και της ομάδας Jorge στη Νιγηρία. 
Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι ο Τζόναθαν γνώριζε είτε την Cambridge Analytica είτε τις επιχειρήσεις του Team Jorge να τον επανεκλέξει γράφει ο Guardian (Ο Τζόναθαν δεν ήξερε, που θα έλεγε και ο Μητσοτάκης!).
Όμως τα email αποκαλύπτουν τις κρυφές μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν για να ενισχύσουν την εκλογική τύχη του Τζόναθαν και τους τρόπους με τους οποίους οι δύο ομάδες, ειδικευμένες στις «μαύρες» τεχνικές της πολιτικής «πειθούς» συνδέθηκαν μεταξύ τους, με συναντήσεις στο Λονδίνο, το ελβετικό θέρετρο του Νταβός και την πρωτεύουσα της Νιγηρίας, Abuja. Οι επικοινωνίες φαίνεται να πραγματοποιήθηκαν με τους κρυπτογραφημένους λογαριασμούς Hushmail ή με ειδικές συσκευές που χρησιμοποιούνται για ασφαλείς τηλεφωνικές κλήσεις.
Ίσως το πιο σημαντικό είναι ότι δίνουν την απάντηση σε ένα μυστήριο που έχει διαρκέσει από το 2018, όταν ο Guardian και ο Observer ανέφεραν για πρώτη φορά πώς ένας «ισραηλινός εργολάβος» προμήθευσε το προσωπικό της Cambridge Analytica που εργαζόταν στις εκλογές στη Νιγηρία με εμπιστευτικό υλικό που προφανώς είχε κλαπεί από την εκστρατεία του Buhari.

Σκοτεινές τεχνικές πολιτικής πειθούς
Ο Χαναν (Χόρχε) φαίνεται να ασχολείται με τις σκοτεινές τέχνες της πολιτικής πειθούς από το 1999. Αυτό άλλαξε την Τετάρτη, όταν ο Guardian και άλλα μέσα ενημέρωσης δημοσίευσαν εικόνες που τραβήχτηκαν από τρεις ρεπόρτερ που υποδύθηκαν τους πελάτες και συνάντησαν τον Hanan (Χόρχε). Οι δημοσιογράφοι κατέγραψαν τον Hanan καθώς έκανε παρουσιάσεις, slideshow και παρουσιάσεις σχετικά με τις υπηρεσίες που προσφέρει η ομάδα του («Χόρχε») για να επηρεάσει τις εκλογές. Οι πελάτες δεν είναι απαραίτητα ένας πολιτικός, αλλά θα μπορούσε να είναι ένας πολύ πλούσιος φίλος του πολιτικού, καθώς οι υπηρεσίες που προσφέρονται είναι πολύ ακριβές. Τα μυστικά πλάνα καταγράφουν τον Χανάν (Χόρχε) να επιδεικνύει τεχνικές χάκινγκ σε λογαριασμούς Gmail και Telegram προκειμένου να αποκτήσει πληροφορίες που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εναντίον ενός πολιτικού αντιπάλου, όπως του Buhari στην Κένυα. Επίσης αναφέρεται η δολιοφθορά στα τηλέφωνα του κόμματος All Progressives (APC) του Buhari, που  μπλοκαρίστηκαν την ημέρα των εκλογών καθώς βομβαρδίστηκαν με χιλιάδες κλήσεις! Έτσι δεν υπήρχε η δυνατότητα να λάβουν ή να κάνουν κλήσεις την κρίσιμη ημέρα των εκλογών! Οι δημοσκοπήσεις ήταν επίσης ένας τρόπος επηρεασμού της κοινής γνώμης.
Μετά από αυτά, δεν είναι δικαιολογημένοι οι φόβοι ενός νέου ολοκληρωτισμού; Πώς μπορούμε να απαντήσουμε σ’ αυτό το γεγονός; Ο Βιριλιό στο βιβλίο του: Η πληροφορική βόμβα, αναφέρει πως «Μετά την ατομική βόμβα και την ενεργοποίηση επί σαράντα χρόνια μιας γενικευμένης πυρηνικής αποτροπής, η πληροφορική βόμβα… θα απαιτήσει πολύ σύντομα την εγκαθίδρυση μιας νέου τύπου αποτροπής, κοινωνικής τούτη τη φορά…».
Η δημοκρατία έχει καταστεί μία επίπλαστη εικόνα… Η υπεράσπισή της είναι πλέον πρωταρχικής σημασίας.

ΥΓ. Γι' αυτό ο αγώνας για την απελευθέρωση του δημοσιογράφου Τζούλιαν Άσανζ είναι αγώνας για την δημοκρατία

artinews.gr

Η «γεωπολιτική μοίρα» της Ελλάδας και η κοινωνική διαθεσιμότητα | Μέρος Ε’

από Ρούντι Ρινάλντι
 
Διαβάστε τα προηγούμενα: Μέρος Α', Μέρος B΄, Μέρος Γ', ΜέροςΔ'

Όλο και πιο συχνά στις μέρες μας γίνεται λόγος για την «αδύναμη» θέση της Ελλάδας μπροστά στις γεωπολιτικές ανακατατάξεις, και προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, ως χώρα, είναι να είμαστε προσκολλημένοι σε μια μεγάλη δύναμη και να περιμένουμε από εκεί κάποια ασφάλεια και κάποιας μορφής μακροημέρευση.
Αυτή η αντίληψη δεν είναι καθόλου καινούρια. Αναπαράγεται με διάφορες εκδοχές από τον καιρό του αγώνα ενάντια στην Τουρκοκρατία, από τις πρώτες στιγμές ύπαρξης της Ελλάδας ως ανεξάρτητου (και αρκετά περιορισμένου) κράτους μετά την Επανάσταση του 1821, μετά τη λήξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, μετά την πτώση της Χούντας το 1974. Εμφανίστηκε με διάφορα πρόσωπα και εκδοχές. Η τελευταία ήταν αυτή της «ευρωποποίησης» της χώρας, και η πλέον πρόσφατη ότι μόνο παραμένοντας στη «σωστή πλευρά» της ιστορίας (δηλαδή τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ) έχουμε ελπίδας μιας σωτηρίας.
Πρόκειται για τη φωνή της υποτέλειας, εκφρασμένης από στρώματα και τάξεις (μειοψηφικές) των οικονομικών και πολιτικών ελίτ της χώρας, και ως ένα βαθμό αναπαραγόμενες από βολεμένα μεσοστρώματα του μεταπρατικού κόσμου. Παρ’ όλα αυτά, επειδή η κυρίαρχη ιδεολογία διαχέεται και μέσα στην κοινωνία, το αποτέλεσμα αυτών των αντιλήψεων έθρεψε τον ραγιαδισμό και την ηττοπάθεια, που αγκαλιάζουν κατά καιρούς και τα κατώτερα στρώματα.
Ο πραγματιστικός ρεαλισμός που εκφέρει η «γεωπολιτική μοίρα» της χώρας, όπως την προσλαμβάνουν και τη διαδίδουν οι δυνάμεις της υποτέλειας, ασκεί σε μεγάλο βαθμό ένα μπλοκάρισμα στην κοινωνική διαθεσιμότητα. Δεν είναι εύκολο ζήτημα –με βάση όσα έχουν συμβεί– να υποστηριχθεί με πειστικότητα και ρεαλισμό μια εναλλακτική πρόταση διεξόδου και υπόστασης της Ελλάδας εκτός του πλέγματος της εξάρτησης και της υποτέλειας, παρόλο που οι καταστάσεις και τα αδιέξοδα επιβάλλουν να απαντηθεί αυτό το ζήτημα – διότι είναι από τα κεντρικά στρατηγικά ζητήματα για την ίδια την ύπαρξη χώρας και της κοινωνίας. Ενώ έρχονται μεγάλα ταρακουνήματα και γεωπολιτικοί αναδασμοί, η υποτέλεια και το πλασάρισμά μας ως «δεδομένων και πιστών» συμμάχων του ευρωατλαντισμού απλώς δεν προσφέρουν σοβαρές εγγυήσεις ότι θα αποφύγουμε μεγάλες εθνικές και κοινωνικές περιπέτειες.

Ο κόσμος της υποτέλειας και το «ξεβλάχεμα» των Ελλήνων
Πριν λίγα χρόνια, ο εκ ΠΑΣΟΚ προερχόμενος πρωταγωνιστής του λάιφ στάιλ Πέτρος Κωστόπουλος, είχε ισχυριστεί ότι με το περιοδικό «Νίτρο» προσπάθησε να «ξεβλαχέψει» τους Έλληνες και να τους φέρει πιο κοντά σε ό,τι συνεπάγονταν ο εκσυγχρονισμός, ο κόσμος της εικόνας και της διαφήμισης, ο καταναλωτισμός, η αποδόμηση, η αμερικανοποίηση των ηθών. Φορέας μιας νεοπλουτίστικης αντίληψης και ενός πνεύματος αρπαχτής, αναπαρήγαγε ένα κυρίαρχο ιδεολόγημα του ραγιαδισμού: οι Έλληνες είναι καθυστερημένοι, αμόρφωτοι, χωρίς επίγνωση των σύγχρονων τάσεων και δυναμικών, εγκλωβισμένοι μέσα στη «βλαχιά» τους και σε καθυστερημένες αντιλήψεις. Τα «φώτα» θα έρθουν από τη Δύση και μέσα από τη μίμηση – κάτι που έχει υποστηριχθεί και υπηρετηθεί από όλες τις ελίτ, από γεννησιμιού του ελληνικού κράτους.
Ο κόσμος της υποτέλειας και του μεταπρατισμού μισεί και εχθρεύεται ό,τι λαϊκό, παραδοσιακό, δημοκρατικό και κοινωνικό υπάρχει μέσα στον ελληνισμό. Μάλιστα θεωρεί την ίδια την ύπαρξη του νέου ελληνισμού και του ελληνικού κράτους αποτέλεσμα της «φιλανθρωπίας» και του έργου των Μεγάλων Δυνάμεων. Τι κρύβει επιμελώς αυτός ο κόσμος; Ότι το ελληνικό στοιχείο, από την ίδια την ύπαρξή του μέσα από ασυνέχειες, αλλά κυρίως μέσα από τη συνέχεια του σε μια μακραίωνη ιστορία, έρχονταν συχνά και πυκνά σε επαφή με όλες τις σύγχρονες τάσεις. Ότι είχε πυκνές και ποικιλόμορφες επαφές με ό,τι γίνονταν στον ευρύτερο χώρο, κι ότι ιδιαίτερα πριν την επανάσταση του 1821, αλλά και κατά τη διάρκειά της και μετά, ήταν ενήμερο για όλες τις εξελίξεις, όλα τα ρεύματα, όλες τις μορφές οργάνωσης και πάλης. Ότι το ελληνικό στοιχείο έπαιζε ρόλο σε καίριους οικονομικούς κόμβους της εποχής (εμπόριο, ναυτιλία), ότι υπήρχαν ελληνικοί θύλακες σε πολλές περιοχές της Ευρώπης και της Βαλκανικής και Μεσογείου (παροικιακός ελληνισμός), ότι παρουσίαζε μια αξιόλογη πολιτιστική άνθιση – και μάλιστα επέδρασε και στην προώθηση των νέων ιδεών σε ολόκληρη την Ευρώπη που ξύπναγε από τον Μεσαίωνα.
Ακόμα και σε όλες τις δεκαετίες που μεσολάβησαν έκτοτε, και παρά το μπλοκάρισμα που επέφερε δομικά η εξάρτηση και η υποτέλεια, οι Έλληνες ήταν ενήμεροι και γνώστες για ό,τι συνέβαινε γύρω τους, ή ακόμη κι αλλού, μακριά. Είχαν αντίληψη για το τι συμβαίνει σε μεγάλες αλλαγές και ανακατατάξεις, είχαν επαφή με πρωτοπόρες ιδέες και κινήματα. Τέλος, έδειξαν την αλληλεγγύη τους και συμμετείχαν σε όλες τις μεγάλες μάχες στις οποίες βρέθηκε η ανθρωπότητα τα τελευταία 200 χρόνια.

Τι «κατάφεραν» οι εθελόδουλες ελίτ
Τι δεν έγινε ή τι μπλοκαρίστηκε, ιδιαίτερα από τις δυνάμεις της υποτέλειας; Ακριβώς η ανέλιξη των πιο δημιουργικών και πρωτοπόρων στοιχείων, όλων των εγγενών δυνατοτήτων μιας διαφορετικής πορείας του νέου ελληνισμού και του νεαρού κράτους που κερδήθηκε από την Επανάσταση του 1821. Οι θεωρίες της «ψωροκώσταινας», δηλαδή μιας Ελλάδας μικρής που «δεν μπορεί» ούτε να αναπτυχθεί ούτε να εξελιχθεί, ήταν βασικό ιδεολογικό στοιχείο – ιδίως αφού οι περιπέτειες της «Μεγάλης Ιδέας», όπως την πρόβαλλαν αυτά τα στρώματα, είχαν σπάσει τα μούτρα τους τόσο με ήττες όσο και με χρεοκοπίες και καταστροφές (1897, 1922).
Ο κόσμος και οι φωνές της υποτέλειας θέλουν να αποκρύψουν ότι, αν δεν είχε εκδηλωθεί ένα βασικό στοιχείο του νέου ελληνισμού, ο αντιστασιακός του χαρακτήρας, που στηρίχθηκε στους αγώνες και το αίμα του λαού, ούτε ελληνικό κράτος θα υπήρχε, ούτε αποτίναξη της Τουρκοκρατίας, ούτε θα απελευθερώνονταν περιοχές τουρκοκρατούμενες μέχρι το 1913. Ούτε θα είχαν ενσωματωθεί στην Ελλάδα τα Δωδεκάνησα το 1948, ούτε θα υπήρχε η ΕΑΜική εποποιία της Εθνικής Αντίστασης κατά τη γερμανοϊταλική κατοχή, ούτε ο αγώνας ενάντια στη χούντα την επταετία 1967-1974, ούτε το Πολυτεχνείο και η Μεταπολίτευση. Δεν θα είχαν εκδηλωθεί ούτε τα κινήματα ενάντια στα Μνημόνια και τη συμφωνία των Πρεσπών. Αν έλειπε αυτός ο αντιστασιακός χαρακτήρας, ο πατριωτισμός, η αγάπη για τον τόπο, η απαίτηση εκδημοκρατισμού και συμμετοχής στην πολιτική ζωή, το πάθος της ελευθερίας, θα είχαμε ήδη συρρικνωθεί, θα είχαμε γίνει πλήρης μπανανία και πλήρες αποικιακό παράρτημα των Δυτικών πατρώνων.
Η φωνή της υποτέλειας προστάζει: «σωστή πλευρά της ιστορίας», «Πρέσπες παντού», «Χάγη, συνεννόηση με Τουρκία», παράλληλα με υπογεγραμμένη από το πολιτικό σύστημα γενικευμένη υποθήκευση της χώρας για 99 χρόνια, γενικό ξεπούλημα, αποδοχή συρρίκνωσης της ελληνικής επικράτειας και πούλημα της Κυπριακής υπόθεσης. Αυτήν τη φθίνουσα πορεία, αυτήν την πορεία προς μεγάλες εθνικές και κοινωνικές περιπέτειες, οι ελίτ της χώρας, ο κόσμος της υποτέλειας, την παρουσιάζουν ως το μέγιστο που μπορεί να γίνει και να υπάρξει. Ως κάτι «μοιραίο». Τίποτα άλλο δεν μπορούσε και δεν μπορεί να γίνει…

Ο κόσμος της υποτέλειας και του μεταπρατισμού μισεί και εχθρεύεται ό,τι λαϊκό, παραδοσιακό, δημοκρατικό και κοινωνικό υπάρχει μέσα στον ελληνισμό. Μάλιστα θεωρεί την ίδια την ύπαρξη του νέου ελληνισμού και του ελληνικού κράτους αποτέλεσμα της «φιλανθρωπίας» και του έργου των Μεγάλων Δυνάμεων.

Πώς θεωρητικοποιείται σήμερα αυτή η «γεωπολιτική μοίρα»
Θα μείνουμε μόνο σε δύο περιπτώσεις συγγραφέων. Στον Κώστα Κωστή και στον Γιάννη Βούλγαρη. Σύμφωνα με όσα υποστηρίζουν, είναι μεγάλο κατόρθωμα πως μια οθωμανική καθυστερημένη επαρχία μετατράπηκε σε σύγχρονο ευρωπαϊκό νεωτερικό κράτος, πως σημείωσε μεγάλες οικονομικές επιδόσεις, πως το κράτος ήταν ο βασικός και παρεξηγημένος πρωταγωνιστής αυτής της πορείας και, τέλος, πόσο καθοριστικός υπήρξε ο γεωπολιτικός παράγων και ο ρόλος των Μεγάλων Δυνάμεων – διότι, κατ’ αυτούς, χωρίς αυτόν τον παράγοντα απλά δεν θα υπήρχε η σύγχρονη Ελλάδα.
Είναι ολοφάνερο πως από την ανάλυσή τους ο αντιστασιακός χαρακτήρας και ο αγώνας του ελληνικού έθνους και του ελληνικού λαού δεν έπαιξαν σημαντικό ρόλο. Και φυσικά τα σύγχρονα φαινόμενα «εθνολαϊκισμού», που εμφανίστηκαν ιδιαίτερα μετά το 2010 και τη μεγάλη σύγχρονη χρεοκοπία, ίσως να επιδρούν αρνητικά στην «ομαλή» πορεία της χώρας. Αμφότεροι παίρνουν κατηγορηματικά αποστάσεις από «μαρξιστικά σχήματα» και από θεωρίες περί εξάρτησης που είναι λαθεμένες, και βεβαίως δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στη σημασία του «εξωτερικού παράγοντα» ως εξυγιαντικής δύναμης εκσυγχρονισμού της χώρας.
Για παράδειγμα, ο Κώστας Κωστής θα γράψει: «Με βάση όσα ειπώθηκαν, δε θα ήταν άστοχο να μιλήσει κανείς για τον “εκσυγχρονιστικό” ρόλο που παίζει ο διεθνής παράγοντας στην ελληνική δημόσια ζωή, την οικονομία ειδικότερα, και να τον προσδιορίσει ως μηχανισμό διαρκείας στην ιστορία του ελληνικού κράτους» («Ο πλούτος της Ελλάδας», εκδόσεις Πατάκη, 2018, σελ. 628). Το εν λόγω βιβλίο κλείνει με μια χαρακτηριστική του πνεύματος παράγραφο, την οποία παραθέτουμε ολόκληρη: «Με βάση τα όσα προηγήθηκαν, θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς ότι το επαναλαμβανόμενο πρότυπο ανεξέλεγκτου δανεισμού – πτώχευσης – ξένης παρέμβασης και εκ νέου ένταξης της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές κεφαλαίου, αποτελεί μια αναπτυξιακή σταθερά της ελληνικής οικονομίας. Δεν υποστηρίζω ότι είναι η ενδεικνυόμενη, απλά υποστηρίζω ότι υπήρξε. Ούτε υποστηρίζω ότι οδηγεί σε ευτυχή κατάληξη, απλά είναι ένας από τους μηχανισμούς μέσω των οποίων η φτωχή ελληνική αγροτική οικονομία της Ελλάδας μπόρεσε να μετασχηματιστεί σε μια οικονομία που ανήκει στην ελίτ των ευρωπαϊκών χωρών» (ό.π., σελ. 632).
Ο Γιάννης Βούλγαρης θα κλείσει κι αυτός το –ενδιαφέρον– βιβλίο του με μια απαισιόδοξη νότα: «Κοντολογίς, η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι έθνος γεωπολιτικό, ιστορικό, δημοκρατικό, μικρομεσαίο. Η διαφορά είναι ότι σήμερα δεν φτάνουν οι εξωτερικές ωθήσεις για να πάει μπροστά. Μάλλον κρατά την τύχη της στα χέρια της περισσότερο από όσο στο πρόσφατο παρελθόν. Και αυτό δεν είναι a priori ενθαρρυντικό αν δεν καλοτυχίσουμε στην ποιότητα της εθνικής Πολιτικής και στο επίπεδο των Ηγεσιών που θα έχουμε» («Ελλάδα: μια χώρα παραδόξως νεωτερική», εκδόσεις Πόλις, 2019, σελ. 302).

Υποτίμηση της σημασίας της κοινωνικής διαθεσιμότητας
Στο μυαλό πολλών διανοητών και επιστημόνων κυριαρχεί πάντα η σημασία της «ξένης παρέμβασης», των «εξωτερικών ωθήσεων», του «διεθνή παράγοντα», με ιδιαίτερο «εκσυγχρονιστικό» ρόλο στη ζωή του τόπου. Επομένως είναι κατανοητό το γιατί παίρνουν επανειλημμένα αποστάσεις από «την κυριαρχική σημασία των δομών της εξάρτησης μέσα στο γίγνεσθαι της νεοελληνικής κοινωνίας», γιατί παραβλέπουν πως «η κυριαρχική αυτή κοινωνική αντίθεση της εξάρτησης χαρακτηρίζει το σύνολο των κοινωνικών δομών της χώρας σε όλα τα επίπεδα κίνησης της ζωής, τόσο στο πεδίο της οικονομίας, όσο στο πεδίο της πολιτικής και στο πεδίο της ιδεολογίας. Η εξάρτηση είναι συστατικό δομικό στοιχείο της νεοελληνικής κοινωνίας» (Κ. Μοσκώφ). Παραβλέπουν έτσι δυνατότητες άλλης πορείας, και βέβαια του ρόλου που μπορεί να παίξει ο λαός για μια άλλη πορεία.
Η «γεωπολιτική μοίρα» της χώρας οδηγεί σε μια υποτίμηση της σημασίας της κοινωνικής διαθεσιμότητας. Μάλιστα οι φορείς αυτών των απόψεων εχθρεύονται την κοινωνική διαθεσιμότητα: τη θεωρούν καθυστερημένη, αποσταθεροποιητική, επικίνδυνη για τον «εκσυγχρονισμό», τους φορείς του και τους μηχανισμούς του. Έρχονται έτσι σε αντίθεση με βαθιά απαυγάσματα της νεοελληνικής ιστορίας, και προτείνουν ως λύση την αναπαραγωγή της υπάρχουσας εξαρτημένης κατάστασης ως μοναδικής δυνατότητας. Μάλιστα προσπαθούν να ενσταλλάξουν αυτήν την εκτίμηση ως μοναδικά επιστημονική και αντικειμενική. Ενοχλούνται με τη σκέψη ότι μπορεί και να μην «ξεβλαχέψουμε» ποτέ…

Παρακμή, πολιτισμός, υποτέλεια
Στους προσδιορισμούς που αποδίδει ο Γιάννης Βούλγαρης στην Ελλάδα (έθνος γεωπολιτικό, ιστορικό, δημοκρατικό, μικρομεσαίο) ξεχνάει την μεγάλη παρακαταθήκη του Σβορώνου («Ο αντιστασιακός χαρακτήρας διέπει ολόκληρη την νεοελληνική ιστορία», Ανάλεκτα, σελ. 37), και φυσικά θα έπρεπε να προστεθεί ότι είναι ένα έθνος με μεγάλο πολιτισμό. Σήμερα, σε μια εποχή παρακμής πολλών πραγμάτων (νοήματος, οραμάτων, ιδεών, πολιτισμού, λαϊκών κινημάτων), η διανόηση της χώρας ακολουθεί δυστυχώς τα κυρίαρχα πρότυπα. Μεγάλη σιωπή για όσα συμβαίνουν, ή και ενεργή συμμετοχή στην αποδομητική διαδικασία.
Πλην ελαχίστων φωτεινών εξαιρέσεων που πρέπει να αναφέρουμε. Πρόκειται για λίγους έως ελάχιστους διανοητές που δίνουν έμφαση στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ελληνικού λαού, του ελληνικού πολιτισμού, όπως αυτά διαμορφώθηκαν σε μια μεγάλη περίοδο. Αναγκαστικά οι διανοητές αυτοί συνδέονται με τα θέματα λαϊκής παράδοσης, ιστορίας και νεοελληνικού πολιτισμού, και δίνουν έναν αγώνα από πολύ δύσκολη θέση απέναντι σε όλες τις αποδομητικές διαδικασίες και μεταπλάσεις. Ιδιαίτερη θέση σε αυτήν την ολιγομελή ομάδα σύγχρονων διανοητών έχει ο Λαοκράτης Βάσσης, που με το έργο του κάνει μια ιδιαίτερη προσπάθεια ανάδειξης ενός λαϊκού και δημοκρατικού, πανανθρώπινου «πολιτιστικού κυττάρου» του Ελληνισμού, όπως αυτό διαμορφώθηκε και διαμορφώνεται μέσα στην ιστορία.
Ο Λ. Βάσσης, στην εισαγωγή του σημαντικού βιβλίου του «Οι αξιακές συντεταγμένες του ελληνισμού» (εκδόσεις Ταξιδευτής, 2022), θα τονίσει την «ιδιαίτερη σχέση της έρπουσας πολιτιστικής μας κρίσης με όλη την κατιούσα πορεία των δεκαετιών της Μεταπολίτευσης ως την Χρεοκοπία. Οπότε και με την απώλεια της μεγάλης, με βάση τα τότε αντικειμενικά δεδομένα (ειρήνη, δημοκρατία, ευρωπαϊκά πακέτα…) ευκαιρίας: για μια ριζική, καθολική και ανθεκτική στο χρόνο ανασυγκρότηση της πολιτείας και της κοινωνίας μας». Η Χρεοκοπία του 2010 για τον Λ. Βάσση «δεν είναι μόνο ένα μείζον οικονομικό επεισόδιο στη ζωή του Τόπου μας, έστω πολύ οδυνηρό, αλλά και ένα βαθύ ρήγμα στη δεδομένη ιστορική μας κανονικότητα. Καθώς έκτοτε, μεταπέσαμε σε μετανεωτερική αποικία του ευρω/δυτικού τοκογλυφικού κεφαλαίου, εντός μάλιστα …Ευρωζώνης. Χάνοντας, λόγω των όρων της επικυριαρχίας (σκληρές “ρήτρες” των τριών Μνημονίων), την εθνική μας αυτεξουσιότητα (εποπτεία από τους “θεσμούς”)».
Επίσης θα τονίσει ότι η «κανονικότητα» που διαφημίζουν «δεν είναι ένα συγκυριακό επικοινωνιακό “πέπλο”, πίσω απ’ το οποίο θέλουν να κρύψουν (παλιός δικομματισμός) την ενοχή τους για τη Χρεοκοπία και τη συνενοχή τους (νέος δικομματισμός) για τη συνεχιζόμενη άγονη διαχείρισή της. Αλλά ένα μονιμότερο ιδεολογικό υπόδειγμα υποτέλειας, στο οποίο προσπαθούν να μας “εθίσουν”. Με το “υπόδειγμα” αυτό, με όλους τους επιχρυσωμένους “χαλκάδες” του, να ορίζει τη μετανεωτερική εκδοχή της ανάπηρης “εθνικής ανεξαρτησίας” του επικυριαρχούμενου, όπως το …απεργάζονται, μέλλοντός μας».
Αλήθεια, πόση διαφορά με τις κυρίαρχες μορφές της σύγχρονης διανόησης που έχει αποδεχτεί και καταπιεί τη «γεωπολιτική μοίρα», δεν εκφράζει καμία αγωνία για την πορεία του Τόπου και του λαού, και αρνείται κάθε ρόλο στην κοινωνική διαθεσιμότητα!

*****
Εν κατακλείδι: το ξεπέρασμα και η αντίκρουση του μονιμότερου υποδείγματος υποτέλειας είναι ένα βασικό και κεντρικό καθήκον για όποιον θέλει να δει μια νέα κοινωνική διαθεσιμότητα που θα αναμετρηθεί με το κεντρικό νεοελληνικό πρόβλημα.
Στο επόμενο σημείωμα (και τελευταίο αυτής της σειράς) θα εξετάσουμε τους τωρινούς όρους της κοινωνικής διαθεσιμότητας μέσα στην αποδιαρθρωτική, μεταμοντέρνα, μεταμνημονιακή, ψηφιακή, γεωπολιτική συνθήκη.

edromos.gr

Κική Δημουλά: 10 αποφθέγματα για τον έρωτα

Σαν σήμερα

Η Κική Δημουλά είναι μια από τις κορυφαίες Ελληνίδες ποιήτριες των τελευταίων ετών.

Η Κική Δημουλά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1931. Τιμήθηκε για το έργο της με το Αριστείο Γραμμάτων της Ακαδημίας Αθηνών το 2001 και εκλέχτηκε Ακαδημαϊκός το 2002. Το 1964 τιμήθηκε με Εύφημη Μνεία .
Το 1989 τιμήθηκε με το 1ο Κρατικό Βραβείο Ποίησης. Το 1997 τιμήθηκε με το Βραβείο Ιδρύματος Κώστα και Ελένης Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για τη συλλογή της Η εφηβεία της λήθης. Το 2003 τιμήθηκε με το Μακεδονικό Βραβείο για το σύνολο του έργου της. Το 2009 τιμήθηκε με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου της. Τέλος, το 2010 κέρδισε το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου της. Πέθανε τον Φεβρουάριο του 2020.

01) «Ο έρωτας δε θέλει χρόνο. Θέλει ταχύτητα. Είναι απόκτηση, μονοπωλιακό είδος. Θέλεις τον άλλο δικό σου. Δεν τον μοιράζεσαι. Είναι ένα μυστικό γι’ αυτό και πρέπει να μένει στα σκοτεινά. Είναι πάρα πολύ ωραίο όταν συμβαίνει, σε όποιον από τους δύο συμβαίνει και για όσο συμβαίνει. Αλλά πάντα τελειώνει. Είναι αδύνατο να συντονιστούν δύο άνθρωποι στον έρωτα. Μπορεί να συμβεί για ένα μήνα. Μέχρι εκεί. Μετά, ο ένας επιμένει. Είναι απαραίτητο ένας από τους δύο να παραμείνει ερωτευμένος.
Η ζήλεια, βέβαια, είναι κριτήριο του αισθήματος. Ο έρωτας είναι φθαρτός και εφήμερος. Ο πρώτος σταθμός όταν εκείνος φεύγει είναι η λύπη. Λύπη και γι’ αυτόν που αγαπάει και ίσως και για εκείνον που δεν αγαπάει γιατί χάνει ένα αφοσιωμένο πρόσωπο. Δεν επιτρέπεται να αποφέρεται κανείς για τον έρωτα όσο είναι εν δράσει. Αυτό που ισχύει για τον έρωτα είναι ό,τι ειπωθεί αφού τελειώσει.»
02) «Ο έρωτας είναι σαφέστερος και ειλικρινέστερος από την αγάπη. Η αγάπη είναι μια λέξη η οποία προσφέρεται για πάρα πολλές χρήσεις. Αγάπη μητρική, συζυγική, αγάπη προς τον ανήμπορο ή προς αυτό που ονειρευόμαστε. Η αγάπη έχει πάντα τις εξηγήσεις της. Ο έρωτας δεν τις έχει. Αυτή η αγάπη δεν μας παρατάει σύξυλους να φύγει όπως μας παρατάει ο έρωτας. Είναι λέξη μεγάλης αντοχής.
Δεν τη βλέπεις ξαπλωμένη κάτω και διαψευδόμενη όπως βλέπεις τον έρωτα. Η αγάπη είναι κι αυτή ένα αίσθημα που δε συμβαίνει ποτέ ταυτόχρονα και στους δύο και πεθαίνει πριν προλάβει να γεράσει. Αγάπη και έρωτας είναι μια διεκδίκηση, όχι μια κατάκτηση. Είναι μια πάλη.»
03) Ο έρωτας είναι «εκείνος» που σου γεμίζει το μυαλό. Που σε κατακλύζει. Ανυπεράσπιστος.
04) «Τακτοποιημένη ζωή, άτακτα συναισθήματα. Όλοι έχουμε μέσα μας μια άλλη ζωή η οποία ενοχλεί, απαιτεί, παραπονιέται, δεν έζησε.»
05) «Δε με ενδιαφέρει τι θα γίνουν τα ποιήματά μου όταν πεθάνω. Δε με ενδιαφέρει τι θα συμβεί όταν δεν θα ζω.
06) «Δεν επιτρέπεται να αποφέρεται κανείς για τον έρωτα όσο είναι εν δράσει. Αυτό που ισχύει για τον έρωτα είναι ό,τι ειπωθεί αφού τελειώσει.»
07) «Έρωτας είναι αυτό που δεν είχες. Το θλιβερό είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι που νομίζουν ότι ερωτεύτηκαν ενώ δεν έχουν ερωτευτεί ποτέ.»
08) «Υπάρχουν στιγμές που ο άνθρωπος θέλει κάποιον να τον αγκαλιάσει χωρίς να υπάρξει συνέχεια. Αυτή η στιγμή του αγκαλιάσματος είναι πάρα πολύ μεγάλη στιγμή, περιεκτική. Η αγκαλιά σε παίρνει ολόκληρο και σε προστατεύει. Σχεδόν δεν έχει σχέση με τον σαρκικό έρωτα.»
09) «Η αγάπη είναι ένα θύμα του σωματέμπορα εγωισμού μας. Αυτοί που αγαπάμε είμαστε ζωντανοί νεκροί. Επί πόσο μπορείς να αγαπάς κάποιον που δεν σ’ αγαπάει; Ο βασανισμός κάνει πολύ καλό στα αισθήματα αλλά όχι για πολύ. Θα πρέπει ο βασανιστής να ξέρει τις δόσεις. Δεν τις ξέρει όμως. Πληγώνομαι, σημαίνει, κοντά στα άλλα, αποκτώ γνώσεις. Ε, με λίγη παραπάνω μελέτη της ματαιότητας, ένα Lower σοφίας κουτσά στραβά το παίρνεις. Σε έναν χωρισμό κλαίμε μόνο για μας. Όταν είσαι ερωτευμένος θέλεις να δώσεις στον άλλο. Αυτό είναι ο έρωτας. Υπάρχει όμως και η τραγική κατάσταση ο άλλος να μην θέλει να πάρει αυτό που του δίνεις. Εκεί αρχίζουν οι μεγάλες συγκρούσεις.»
10) Η ομορφιά είναι ένα πράγμα που ανήκει παντού. Σκεφτείτε ένα άσχημα κατασκευασμένο πλάσμα. Πόσο δύσκολο είναι να απιστήσει; Έχει να αντιμετωπίσει πάρα πολύ λίγους πειρασμούς. Ένα ωραίο πλάσμα όμως, είναι γεννημένο άπιστο. Δεν υπάρχουν δεδομένα. Η ίδια η ζωή τα ανατρέπει. Προσωπικά πάντως ποτέ δε θα μπορέσω να καταλάβω πώς ένας άντρας αγαπάει μια γυναίκα και κοιμάται με κάποια άλλη. Δεν ξέρω από ποια τάση κυνηγιού προέρχεται αυτό. Μη νομίζετε όμως, ακόμα και οι γυναίκες θέλουν να είναι άπιστες. Δεν το επιχειρούν εύκολα όμως λόγω των παιδιών.»

Πηγή: lavart.gr

Die Welt: «Η Pfizer απέκρυψε θανάτους και παρενέργειες κατά την διάρκεια των κλινικών δοκιμών του εμβολίου κατά της Covid-19»!

Άρθρο-κόλαφος της γερμανικής εφημερίδας

Newsroom

Η γερμανική εφημερίδα "Die Welt", δημοσιεύει άρθρο-κόλαφο κατά της Pfizer με το οποίο καταδεικνύει ότι οι κλινικές δοκιμές του εμβολίου κατά της Covid-19 της εταιρείας βασίστηκαν σε εσφαλμένη τεκμηρίωση και πολλές φορές απεκρύβησαν δυσάρεστες παρενέργειες ακόμα και θάνατοι σε ανθρώπους που συμμετείχαν στις δοκιμές!

Όπως αναφέρεται μεταξύ άλλων στο άρθρο:
Η έγκριση εμβολίου mRNA της Biontech/Pfizer μπορεί να βασίστηκε σε εσφαλμένη τεκμηρίωση. Υπάρχουν αυξανόμενες αμφιβολίες σχετικά με τα δεδομένα από την βασική μελέτη φάσης 3. Η Pfizer αποφεύγει τους ισχυρισμούς και αρνείται να επανεξετάσει.
Όταν ο ασθενής με τον αριθμό 12312982 βγήκε στην δημοσιότητα, οι διευθυντές της αμερικανικής φαρμακευτικής εταιρείας Pfizer υποψιάστηκαν ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν πολύ άβολα. Ο αριθμός 12312982 είχε νοσηλευτεί με σοβαρά συμπτώματα τον Σεπτέμβριο του 2020 κατά την διάρκεια της τελικής φάσης δοκιμής για έγκριση του εμβολίου mRNA. 
Ο αριθμός 12312982 ονομάζεται Augusto Roux.
Είναι δικηγόρος, 36 ετών, ζει στο Μπουένος Άιρες. Με σχεδόν 6.000 από τα 43.548 άτομα παγκοσμίως, η μητρόπολη ήταν μακράν η πιο σημαντική τοποθεσία για την τρίτη, αποφασιστική δοκιμαστική φάση του εμβολίου Biontech/Pfizer.
Όμως στο Μπουένος Άιρες τα πράγματα δεν πήγαν όπως έπρεπε και όχι μόνο στην υπόθεση Roux. Υπήρξαν σημαντικές παρατυπίες με σοβαρές συνέπειες. Τώρα έθεσαν ολόκληρη την μελέτη σχετικά με την αποτελεσματικότητα και τις παρενέργειες του εμβολίου Biontech/Pfizer υπό διαφορετικό πρίσμα.
Ο Roux έλαβε την πρώτη δοκιμαστική δόση του εμβολίου mRNA τον Αύγουστο του 2020 στο στρατιωτικό νοσοκομείο, στο κέντρο μελέτης Pfizer στο Μπουένος Άιρες.
Το χέρι του Ρου άρχισε να πονάει και να πρήζεται. Αργότερα εμφανίστηκε ναυτία και δυσκολία στην κατάποση, ο Ρου ένιωσε να σβήνει.
Η όσφρησή του άλλαξε τις επόμενες μέρες, τα κόπρανα του έγιναν άσπρα και τα ούρα του σκούρα. Δύο ημέρες μετά τον εμβολιασμό, ο Roux επικοινώνησε με τους γιατρούς του, οι οποίοι σημείωσαν στο πρωτόκολλο έχει: «Ανεπιθύμητη επίδραση του επιπέδου τοξικότητας 1».
Τρεις εβδομάδες αργότερα, ο υποψήφιος για δοκιμή Roux έλαβε τη δεύτερη δόση. Παρέμεινε υπό παρακολούθηση για 40 λεπτά και στην συνέχεια έφυγε από το νοσοκομείο νιώθοντας καλά.
Στο σπίτι του ταξί ένιωσε άβολα, ενώ αργότερα είχε δύσπνοια, καυστικό πόνο στο στήθος, ναυτία και πυρετό.
Τα ούρα του έγιναν μαύρα σαν κόλα και λιποθύμησε. Τρεις ημέρες αργότερα, ο Roux βρισκόταν στο νοσοκομείο Alemán, αρκετά τεστ PCR για Covid ήταν αρνητικά.
Η ανώτατη ιατρός Gisela di Stilio σημείωσε στην έκθεση εξιτηρίου, η οποία είναι διαθέσιμη στην WELT: “Ανεπιθύμητη αντίδραση στο εμβόλιο του κορωνοϊού (μεγάλη πιθανότητα)»
Σε μια σύνοψη όλων των δεδομένων της μελέτης για την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ στις 11 Αυγούστου 2021, καταγράφηκε μόνο ένα περιστατικό περικαρδίτιδας μεταξύ των εμβολιασμένων ατόμων. Ένας άνδρας άνω των 55 ετών επηρεάζεται, αναφέρεται. Ο Augusto Roux όμως δεν αναφέρεται. Όπως και ένα περιστατικό με 53 άτομα.
Σε έγγραφα πρωτοκόλλου που είναι διαθέσιμα στην WELT και τα οποία στην πραγματικότητα δεν προορίζονται για το κοινό, οι υπεύθυνοι παγιδεύονται σε αντιφάσεις.
«Μπορούν να βρεθούν τρεις διαφορετικές εξηγήσεις σε τρία διαφορετικά έγγραφα για τον αποκλεισμό 53 υποκειμένων», παραπονιέται ο David Healy, καθηγητής ψυχιατρικής και ειδικός στη φαρμακολογία καθώς και επικεφαλής του δικτύου «Data Based Medicine».
«Ένα έγγραφο σημειώνει ότι όλοι οι συμμετέχοντες έλαβαν την τυπική δόση την σωστή στιγμή, ένα δεύτερο αναφέρει ότι υπήρχε σφάλμα στην δόση για όλους και το τρίτο αναφέρει παρατυπίες για όλους, αλλά δεν αναφέρει ποιες.” Οι συμμετέχοντες αποκλείστηκαν περίπου επειδή είχαν αναφέρει σοβαρές παρενέργειες;
Συνολικά 302 εθελοντές από την ομάδα του εμβολίου αποκλείστηκαν από την μελέτη μετά τον δεύτερο εμβολιασμό και ως εκ τούτου δεν συμπεριλήφθηκαν στην αξιολόγηση. Οι 200 ​​από αυτούς προέρχονταν από το Μπουένος Άιρες. Έχουν αποσιωπηθεί δυσάρεστα αποτελέσματα εδώ; 
Περίεργη είναι και η μοίρα ενός συμμετέχοντα στο τεστ που δεν επέζησε της διαδικασίας. Ο άνδρας ήταν υποκείμενο στην ομάδα εικονικού φαρμάκου, ήρθε στο νοσοκομείο Aleman λίγο μετά την έναρξη της μελέτης με καρδιακή προσβολή και πέθανε. 
Όμως ο θάνατος κρατήθηκε μυστικός από τους επιθεωρητές της ΑΝΜΑΤ. 
Το πρωτόκολλο της υγειονομικής αρχής, που έχει στην διάθεσή της η WELT, αναφέρει επίσης ρητά ότι δεν υπήρχαν νεκροί, ούτε στο εμβόλιο ούτε στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου.
Μόνο στη μελέτη έγκρισης ο νεκρός εμφανίζεται ξαφνικά ξανά με ID 12313972. «Ο Polack προφανώς κράτησε αυτόν τον νεκρό μυστικό από τις υγειονομικές αρχές», υποπτεύεται ο Ρουξ. Αλλά ποιος λόγος υπήρχε για να κρύψει ένα νεκρό άτομο εάν φέρεται ότι δεν μπορούσε να έχει λάβει το εμβόλιο;
Τον Οκτώβριο του 2022, το Κοινοβούλιο της Αργεντινής συγκρότησε εξεταστική επιτροπή, η οποία μέχρι σήμερα δεν έχει δώσει καμία απάντηση. Μεταξύ άλλων, πρόκειται για τα εξής ερωτήματα: Πόσες σοβαρές παρενέργειες, πόσοι θάνατοι υπήρξαν πραγματικά;
Τι συνέβη την ημέρα που 53 άτομα αποχώρησαν από τη μελέτη; Θα πρέπει επίσης να εξεταστούν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της Pfizer και της κυβέρνησης της Αργεντινής για την προμήθεια εμβολίων της χώρας. Σύμφωνα με το συμβόλαιο, ο κατασκευαστής δεν ήθελε να εγγυηθεί τίποτα με το εμβόλιο του. 
Πέρα από την υπόθεση Augusto και αυτό που συνέβη στο Μπουένος Άιρες, ο David Healy έχει άλλα ερωτήματα σχετικά με την κομβική μελέτη.
Αναρωτιέται για συνολικά 21 θανάτους σε ομάδα εμβολιασμών, που λέγεται ότι «δεν οφείλονται στο εμβόλιο».
 Σε τουλάχιστον δύο από αυτούς τους θανάτους, τα πράγματα μπορεί να μην ήταν ακριβώς όπως παρουσιάζονται στην μελέτη. Η WELT έχει έγγραφα σύμφωνα με τα οποία ο ασθενής με αριθμό 11621327 βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του τρεις ημέρες μετά τη 2η δόση, προφανώς από εγκεφαλικό.
«Οι παρατυπίες στις μελέτες πρέπει να διευκρινιστούν», λέει στην WELT ο εκπρόσωπος της πολιτικής υγείας του FDP, Andrew Ullmann .
Τα «λάθη σε μεμονωμένα μέρη της μελέτης» δεν αποτελούν λόγο αμφισβήτησης της συνολικής έγκρισης.
Ο επιδημιολόγος Klaus Stöhr , ο οποίος διαχειρίστηκε το πρόγραμμα εμβολίων Novartis από το 2007 έως το 2017, επισημαίνει στην WELT ότι τέτοια περιστατικά δεν μπορούν πάντα να αποφευχθούν: «Είναι σημαντικό να ανακαλύπτονται και να λαμβάνονται υπόψη στην αξιολόγηση της μελέτης». Το εάν η μελέτη πρέπει να διορθωθεί «μπορεί να ειπωθεί οριστικά μόνο εξετάζοντας τα πρωτότυπα έγγραφα ολόκληρης της μελέτης». 
Ο ανοσολόγος Charité Andreas Radbruch ζητά ισχυρές κυρώσεις, καθώς πρόκειται για την «αποδοχή του εμβολιασμού στην κοινωνία και εμπιστοσύνη στις αρχές έγκρισης». 
Ο επικεφαλής της Μόνιμης Επιτροπής Εμβολιασμών (Στίκο) Τόμας Μέρτενς απαιτεί επίσης : «Οι ισχυρισμοί να διευκρινιστούν σωστά».
Τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από τον EMA, τα οποία είναι διαθέσιμα στη WELT, δείχνουν ότι ο αμερικανικός FDA, η βρετανική MHRA και ο ίδιος ο EMA είχαν ήδη συμφωνήσει για την ημερομηνία έγκρισης του εμβολίου προτού προλάβουν να ρίξουν μια ματιά στα έγγραφα της Pfizer.
Η WELT ζήτησε επίσης διευκρινίσεις από τον επικεφαλής της μελέτης έγκρισης της Pfizer, Fernando Polack. 

www.pronews.gr

Μήνυση -λέει- του Άδωνι Γεωργιάδη προς τον Χριστόφορο Ζαραλίκο...

Δημήτρης Κανελλόπουλος

Δύσκολο πράγμα να αντέξει τη σάτιρα ένας πολιτικός, πολύ δύσκολο. Ειδικά, όταν η σάτιρα γίνεται από έναν κωμικό που γνωρίζει μεγάλη επιτυχία.
Έτσι, ο Υπουργός Ανάπτυξης Άδωνις Γεωργιάδης ανακοίνωσε πως θα καταθέσει μήνυση στον stand up comedian Χριστόφορο Ζαραλίκο για ένα... σατιρικό βίντεο που ανέβασε ο τελευταίος στο YouTube, εκεί δηλαδή που κάθε Τρίτη σαρώνει με εκατοντάδες χιλιάδες views.
Τι είπε ο Χριστόφορος και θίχτηκε ο υπουργός; Το παρακάτω: «Αν θέλεις του χρόνου να έχεις ακόμα περισσότερο κόσμο από ότι είχες φέτος, βγάλε ανακοίνωση ότι θα κόψεις σε ζωντανή σύνδεση και, παρουσία του κοινού, τον λαιμό σου. Θα γεμίσεις το ΟΑΚΑ. Πραγματικά, στο έχω και εικόνα. Follow your leader. Αν βρεις κι έναν τρόπο να αναστηθείς, θα κάνεις κολλητά 12 συναυλίες sold out OAKA».
Κι εκεί που έλεγε το «Follow your leader» έδειξε και μία φωτογραφία του Χίτλερ από πίσω.
Ιδού τι δήλωσε ο αγαπητός υπουργός, αφού πρώτα μας είπε ότι πάντοτε είναι υπέρ της σάτιρας: «Ποτέ δεν περίμενα ένας κωμικός ηθοποιός να εκφραστεί με τέτοιον χυδαίο τρόπο στο πρόσωπό μου. Όσοι έχουν δει το σχετικό βίντεο του κυρίου Ζαραλίκου, αντιλαμβάνονται ότι τέτοιου είδους χαρακτηρισμοί ενισχύουν τη ρητορική μίσους και το τοξικό κλίμα στο οποίο κάποιοι επενδύουν, επιδιώκοντας προσωπικά ή κομματικά οφέλη. Μην έχοντας άλλη δυνατότητα άμυνας, ασκώ στο ακέραιο κάθε νόμιμο δικαίωμά μου ως πολίτης και ιδιαίτερα ως πατέρας κι ως εκ τούτου προσφεύγω στη Δικαιοσύνη».
Τον σαματά τον έκανε η Ομάδα Αλήθειας της Ν.Δ., από εκεί ξεκίνησαν όλα. Προσωπικά, δε βρίσκω κάτι το τραβηγμένο σε αυτά που είπε ο Χριστόφορος και δεν είμαι και σίγουρος τι ακριβώς τον πείραξε τον Άδωνι. Το θα κόψεις το λαιμό σου ή μήπως η φωτογραφία του Χίτλερ από πίσω;
Σας έχω πει σε ανύποπτο χρόνο πως το όνομα Ζαραλίκος χτυπάει άσχημα στην κυβέρνηση. Στις 9 Οκτωβρίου πέρυσι, με αφορμή έναν κώδικα δεοντολογίας που προωθεί το ΕΣΡ, προκειμένου να ελέγξει και τις σατιρικές εκπομπές, γράφαμε: «Επειδή την ενημέρωση την ελέγχουν σε πολύ μεγάλο βαθμό σε τηλεόραση και ραδιόφωνο, θέλουν να ελέγξουν και τα υπόλοιπα. Τη σάτιρα, ας πούμε. Κι αν εξαφάνισαν τη σάτιρα από την τηλεόραση (ούτε μία εκπομπή σάτιρας δεν υπάρχει!), θέλουν να τη σβήσουν και από αλλού. Το χιούμορ της Ελληνοφρένειας και οι πλάκες της στους πολιτικούς θα ελέγχονται πλέον από αυτόν τον κώδικα. Όπως και οι εκπομπές που κάνει κάθε Τρίτη ο Χριστόφορος Ζαραλίκος στο YouTube, γνωρίζοντας πολύ μεγάλη επιτυχία. Ελληνοφρένεια, Ζαραλίκος και άλλοι θα πρέπει να δίνουν λόγο για τη σάτιρα που κάνουν. Λες και είναι δημοσιογραφικό προϊόν αυτό που ετοιμάζουν. Θα παραβιάζει τη δεοντολογία μια σατιρική εκπομπή και θα τιμωρείται γι' αυτό; Επικίνδυνα πράγματα. Το όνομα Ζαραλίκος, πάντως, δεν το λέω τυχαία· ακούστηκε στις κυβερνητικές συζητήσεις».
Και τώρα έρχεται ο Άδωνις να προσφύγει στη δικαιοσύνη. 
Παρακολουθήστε τo επίμαχο απόσπασμα στο βίντεο, από το 24ο μέχρι το 26ο λεπτό. 

efsyn.gr

Τι θα συμβεί εάν η Κίνα μπει στον πόλεμο της Ουκρανίας;...

Γιάννης Χαραμίδης

Οι σχέσεις Κίνας - ΗΠΑ βρίσκονται ίσως στο χειρότερο επίπεδο των τελευταίων 20 ετών. Η πανδημία που ήρθε να «ξεσκεπάσει» τα σημαντικά ζητήματα που υπάρχουν σε πολλές διοικητικές βαθμίδες του Πεκίνου προλείανε το έδαφος για τα όσα η Ρωσία ήρθε να φέρει στο προσκήνιο με την εισβολή της στην Ουκρανία πριν από σχεδόν έναν χρόνο.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία για... πολλούς λόγους δεν είναι ένας πόλεμος που το Πεκίνο θέλει. Μπορεί επίσημα το Πεκίνο να «παπαγαλίζει» τα όσα η Μόσχα λέει για περί πολέμου που έφερε στην ανατολική Ευρώπη το ΝΑΤΟ και οι Ηνωμένες Πολιτείες αλλά για την Κίνα και την οικονομία της ο ευρωπαϊκός χώρος είναι ο βασικός αγοραστής - αιμοδότης.
Δεν μπορεί να φτάσει την οικονομική της ανάπτυξη στα επίπεδα του 2019, η Κίνα με έναν πόλεμο σε εξέλιξη σε ευρωπαϊκό έδαφος. Είναι εξίσου δύσκολο όμως επίσημα και δημόσια να αντιταχθεί στην μεγαλύτερη και πιο σταθερή της σύμμαχο στα βόρεια. Δεν έχει περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα από την στιγμή που ο Κινέζος Πρόεδρος Σι Τζιπίνγκ πήρε αποστάσεις από το αφήγημα Πούτιν που κάνει λόγο για ολοκλήρωση της «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης» πριν από οποιαδήποτε ειρηνευτική προσπάθεια.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ο «φρέσκος» αρμόδιος για θέματα εξωτερικής πολιτικής της κινεζικής πλευράς. Την περασμένη εβδομάδα στο Μόναχο ο κ. Γουάνγκ ξεκαθάρισε πως η Κίνα δεν θα ρίξει κι άλλο λάδι στην φωτιά του πολέμου και πως σύντομα θα παρουσιάσει ένα ειρηνευτικό σχέδιο στην Διεθνή κοινότητα. Η απάντηση από τις ΗΠΑ, στην ίδια διοργάνωση, ήταν η «διαρροή» πως το Πεκίνο σκέφτεται πολύ σοβαρά να «ενδώσει» στον πειρασμό και να προμηθεύσει με οπλικά συστήματα την Ρωσία που η αλήθεια είναι πως τα ζητά όλο και πιο επίμονα.
Οι σινοαμερικανικές σχέσεις επηρεάζουν το σύνολο των σχέσεων του πλανήτη και αυτό για έναν ουδέτερο και με την άνεση της απόστασης που χωρίζει την Ευρώπη από τις ΗΠΑ παρατηρητή είναι ένα εύκολο συμπέρασμα. Για την Ευρώπη όμως, ένα τέτοιο σενάριο θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο στην διαχείριση. Είναι από δύσκολο ως ανέφικτο μετά το ρωσικό φυσικό αέριο η Ευρώπη να κόψει και τα προϊόντα, κυρίως τεχνολογίας, που εισάγει στα εδάφη της.
Για την Ευρώπη θα ήταν επίσης αδύνατο να επιβάλλει τις κυρώσεις που έχει σχεδιάσει και υλοποιεί για την Μόσχα, στο Πεκίνο. Στα ευρωπαϊκά εδάφη οι κινεζικές επενδύσεις είναι πολλών δισεκατομμυρίων και η έκθεση των ευρωπαϊκών τραπεζών στην αγορά της Κίνας είναι ανάλογη.
Μία ρήξη στις σχέσεις με την Κίνα θα ισοδυναμούσε με αυτοκτονία. Εάν το Πεκίνο, που πλέον βρίσκεται στο μικροσκόπιο όχι μόνο της Ουάσιγκτον αλλά και του Παρισιού και του Μονάχου αποδειχθεί πως επιλέγει τον δρόμο της εμπλοκής στην Ουκρανία δεν θα υπάρχει άλλος δρόμος. Πόσο εύκολο είναι όμως αυτό ως επιλογή για την ίδια την Κίνα; Μάλλον το ίδιο δύσκολη όσο και για την Ευρώπη. Στο τέλος της ημέρας το ερώτημα δεν είναι: «τι θα γίνει εάν η Κίνα εμπλακεί στην Ουκρανία» αλλά μάλλον: «τι θα κάνει η Κίνα για να απεμπλακεί από τον πόλεμο;».
Η επίσκεψη Γουάνγκ στην Μόσχα εντός της τρέχουσας εβδομάδας πιθανότατα θα είναι μία επίσκεψη που θα έχει καλές ειδήσεις για την ρωσική πλευρά. Εάν όμως ο υπογράφων κάνει λάθος ίσως έχει έρθει η στιγμή να συζητήσουμε ανοιχτά και χωρίς ταμπού για τον Γ Παγκόσμιο Πόλεμο...

www.cnn.gr

Από το Predator στην «ομάδα Jorge» η Ελλάδα του Μητσοτάκη...

Βασίλης Ανδριανόπουλος

Ερμαιο κατασκοπευτικών δικτύων. Μετά τις παρακολουθήσεις ήρθε και η αυτοματοποιημένη παραπληροφόρηση. Οπως φαίνεται, η Ελλάδα στην περίοδο... διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει μετατραπεί σε κέντρο δράσης ισραηλινών ομάδων οι οποίες δρουν εν κρυπτώ, καταπατώντας κάθε έννοια δημοκρατίας. Μπορεί να φαίνεται υπερβολικό, αλλά για όσα ήρθαν στο προσκήνιο πριν από μερικές ημέρες δεν χωρούν πολλές αμφιβολίες: η Ελλάδα είναι πλέον πεδίο κατασκοπευτικών δραστηριοτήτων με άγνωστο μέχρι στιγμής βάθος.
Μετά τη σωρεία αποκαλύψεων αναφορικά με τις παρακολουθήσεις προσώπων του πλέον υψηλού ενδιαφέροντος, που μπορεί να οδηγήσει σε χειραγώγηση των ίδιων αλλά και των θεσμών που εκπροσωπούν, ήρθαν νέα στοιχεία στο φως της δημοσιότητας. Οι νέες αποκαλύψεις δείχνουν ότι στην Ελλάδα ενδεχομένως δρα ένας ψηφιακός στρατός που στόχο έχει να επηρεάσει τεράστιο αριθμό χρηστών μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Ενας στρατός παραπληροφόρησης και προπαγάνδας ο οποίος είναι άγνωστο αυτήν τη στιγμή αν δρα ενόψει της επικείμενης εκλογικής διαδικασίας στην Ελλάδα. Δεν είναι κάποιο σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Είναι η νοσηρή πραγματικότητα. Κι όμως, παρά τη σωρεία αποκαλύψεων που έχουν έρθει μέχρι στιγμής στη δημοσιότητα, η ελληνική κυβέρνηση όχι μόνο δείχνει απρόθυμη να ερευνηθούν επί της ουσίας οι υποθέσεις, αλλά επιμένει να απαντά με μισόλογα και ψέματα. Γιατί άραγε;
«Μυστική ανάμειξη στις εκλογές»
Τα νέα στοιχεία που ήρθαν πριν από μερικές ημέρες στη δημοσιότητα είναι συγκλονιστικά. Η αποκάλυψη προήλθε από έρευνα της ευρωπαϊκής δημοσιογραφικής κοινοπραξίας η οποία έχει οργανωθεί από τη γαλλική ΜΚΟ Forbidden Stories και στην οποία συμμετέχουν ορισμένα από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ στην Ευρώπη: «The Guardian», «Le Monde», «Der Spiegel», «El País» και «Haaretz». Βάσει όσων αποκαλύφθηκαν από τους δημοσιογράφους της κοινοπραξίας, ομάδα Ισραηλινών εργολάβων ισχυρίστηκε ότι έχει χειραγωγήσει περισσότερες από 30 εκλογικές διαδικασίες σε όλο τον κόσμο χρησιμοποιώντας χάκινγκ, σαμποτάζ και αυτοματοποιημένη παραπληροφόρηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Αυτή η ομάδα διευθύνεται από τον Ταλ Χάναν, έναν 50χρονο πρώην πράκτορα των ειδικών δυνάμεων του Ισραήλ ο οποίος εδώ και πολλά χρόνια εργάζεται ιδιωτικά χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο «Jorge». Η ομάδα του, η οποία έχει λάβει την κωδική ονομασία «ομάδα Jorge», φαίνεται ότι έχει εργαστεί κρυφά προκειμένου να επηρεάσει εκλογικές διαδικασίες σε δεκάδες χώρες για περισσότερες από δύο δεκαετίες. Σύμφωνα με όσα καταγράφει το σχετικό ρεπορτάζ της εφημερίδας «The Guardian», η «ομάδα Jorge» διαχειρίζεται «μια ιδιωτική υπηρεσία που προσφέρει μυστική ανάμειξη στις εκλογές χωρίς να αφήνει ίχνη. Η ομάδα εργάζεται επίσης για εταιρικούς πελάτες».
Σύμφωνα με όσα είπε ο ίδιος ο Ταλ Χάναν στους δημοσιογράφους της κοινοπραξίας, οι οποίοι προσποιήθηκαν τους ενδιαφερόμενους πελάτες, «οι υπηρεσίες του, τις οποίες άλλοι περιγράφουν ως “μαύρες επιχειρήσεις”, ήταν διαθέσιμες σε υπηρεσίες πληροφοριών, πολιτικές εκστρατείες και ιδιωτικές εταιρείες που ήθελαν να χειραγωγήσουν κρυφά την κοινή γνώμη. Είπε ότι είχαν χρησιμοποιηθεί σε όλη την Αφρική, τη Νότια και Κεντρική Αμερική, στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη». Μια από τις βασικές υπηρεσίες της ομάδας του «Jorge» είναι «ένα εξελιγμένο πακέτο λογισμικού, το Advanced Impact Media Solutions ή Aims. Ελέγχει έναν τεράστιο στρατό χιλιάδων ψεύτικων προφίλ σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης όπως Twitter, LinkedIn, Facebook, Telegram, Gmail, Instagram και YouTube».
«Εχουμε ομάδα στην Ελλάδα»
Ενας ψηφιακός στρατός που για χάρη οποιουδήποτε πελάτη μπορεί να αγοράσει τις ακριβές υπηρεσίες του επηρεάζει ένα τεράστιο κομμάτι χρηστών μέσων κοινωνικής δικτύωσης μέσω εκατοντάδων στοχευμένων προς κάποια κατεύθυνση μηνυμάτων. Ενας ψηφιακός στρατός, ο οποίος ενδεχομένως δρα αυτήν τη στιγμή και στην Ελλάδα.
Οπως εκμυστηρεύτηκε ο ίδιος ο Ταλ Χάναν στους «μυστικούς» δημοσιογράφους, «τώρα συμμετέχουμε σε μια εκλογική διαδικασία στην Αφρική… Εχουμε μια ομάδα στην Ελλάδα και μια ομάδα στα Εμιράτα… Ακολουθήστε τις ενδείξεις. (Εχουμε ολοκληρώσει) 33 εκστρατείες προεδρικού επιπέδου, 27 από τις οποίες ήταν επιτυχείς».
Η διαφαινόμενη δράση της «ομάδας Jorge» στην Ελλάδα προκαλεί αγωνιώδη ερωτήματα αναφορικά με τη δράση αυτών των ισραηλινών κατασκοπευτικών δικτύων. Τα όσα αποκαλύφθηκαν από τη δημοσιογραφική κοινοπραξία καθιστούν τα πράγματα ακόμη χειρότερα για την Ελλάδα εφόσον συνυπολογιστεί ένα δημοσίευμα του Documento τον περασμένο Νοέμβριο.
Η ισραηλινή ομάδα της Intellexa
Τότε το Documento είχε αποκαλύψει τα ονόματα των Ισραηλινών υπαλλήλων της εταιρείας Intellexa, η οποία εμπορεύτηκε το παράνομο λογισμικό παρακολούθησης Predator, μέσω του οποίου παρακολουθήθηκαν στην Ελλάδα, μεταξύ πολλών άλλων, δημοσιογράφοι, πολιτικοί, επιχειρηματίες και ανώτατοι στρατιωτικοί.
Ιδιοκτήτης της εταιρείας είναι ο Ισραηλινός Ταλ Ντίλιαν, ο οποίος –όπως και ο Ταλ Χάναν– έχει υπηρετήσει στον ισραηλινό στρατό ως διοικητής του ειδικού τμήματος κυβερνοπολέμου Unit 81. Πρόκειται για μονάδα που αποτελείται από βετεράνους της μυστικής τεχνολογικής μεραρχίας των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων. Οπως αποκάλυψε τότε το Documento, στην ίδια μονάδα έχει υπηρετήσει ως λοχαγός ακόμη ένας εργαζόμενος της Intellexa, ο Ερέζ Οφίρ.
Ως διαχειρίστρια της Intellexa εμφανιζόταν η πρώην σύζυγος του Ταλ Ντίλιαν Σάρα Αλεξάνδρα Χάμου, ενώ το στήσιμο του δικτύου «αναλαμβάνουν η Εϊμαν Σεμάνα και ο Ισαάκ Ρούντι… Για την οργάνωση της επιχειρησιακής λειτουργίας του συστήματος Predator φτάνουν στην Ελλάδα το 2020 ο Μπαρί Λαβί Γιάρντεν και τον Ιούλιο του 2021 ο Ερεζ Οφί». Παράλληλα, για την Intellexa στην Ελλάδα εργάζονται κι άλλοι Ισραηλινοί και συγκεκριμένα «οι Norich Ofer, Hayot Roey, Veiner Amir Hay, Hetzroni Eitan Shmul», ενώ ο πυρήνας της εταιρείας περιλάμβανε ακόμη δώδεκα Ελληνες.
Κοινή πορεία ΝΔ και ΔΗΣΥ
Δεν είναι όμως μόνο αυτό, αφού φαίνεται ότι υπήρχε κοινή πρακτική της ΝΔ με τον ΔΗΣΥ στην Κύπρο αναφορικά με το ζήτημα των παρακολουθήσεων. Οπως έχει εδώ και καιρό αποκαλύψει το Documento, το κατασκοπευτικό δίκτυο που έφερε τo Predator στην Ελλάδα μεταφέρθηκε από την Κύπρο στην Ελλάδα. Η τελευταία αποκάλυψη αναφορικά με τη δράση της ομάδας του Ταλ Ντίλιαν στην Κύπρο και τη σχέση της με τον ΔΗΣΥ ήρθε πριν από μερικές ημέρες από την κυπριακή εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος». Αποκάλυψε email –έχει ήδη τεθεί ενώπιον της αρμόδιας επιτροπής της Ευρωβουλής PEGA– το οποίο στάλθηκε από τον τότε ιδιοκτήτη της εταιρείας WS WiSpear Ταλ Ντίλιαν στην ιδιαιτέρα του προέδρου του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου.
Το επίμαχο email στάλθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2019 από υπάλληλο του Ταλ Ντίλιαν ο οποίος ζητούσε παροχή βοήθειας για υλοποίηση συμφωνίας της WS WiSpear με υπηρεσία πληροφοριών της Ολλανδίας. Συγκεκριμένα, ο υπάλληλος του Ντίλιαν ζητούσε από τη γραμματέα του Αβ. Νεοφύτου να μεσολαβήσει προκειμένου να έρθει σε επαφή λειτουργός του ολλανδικού υπουργείου Αμυνας με την κυπριακή υπηρεσία Εμπορίου. Κάτι αντίστοιχο συνέβη και στην Ελλάδα αφού, όπως αποκαλύφθηκε, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, με υπογραφή του τότε γενικού γραμματέα Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων Γιάννη Σμυρλή, έδωσε στη βρετανική εταιρεία Signum Intelligence Ltd άδεια εξαγωγής του Predator στη Μαδαγασκάρη.
Απαντήσεις σε ερωτήματα που δεν τέθηκαν
Η αντίδραση της κυβέρνησης στις αποκαλύψεις της δημοσιογραφικής κοινοπραξίας ήταν για ακόμη μια φορά –όπως και στην υπόθεση των παρακολουθήσεων που συνδέονται εμφανώς με το Μέγαρο Μαξίμου– κάτι παραπάνω από… χλιαρή. Ηταν ύποπτη. Το μεσημέρι της περασμένης Πέμπτης ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιάννης Οικονόμου δήλωσε μεταξύ άλλων αναφορικά με τις επίμαχες αποκαλύψεις ότι «δεν έχει υποπέσει στην αντίληψή μας να υπάρχει τέτοια ομάδα που να κάνει τέτοια δουλειά στην ελληνική κοινωνία… Είναι αδιανόητο και εντελώς εκτός κάθε λογικής και κάθε πραγματικότητας να υπονοεί κανείς ότι υπάρχουν μηχανισμοί που υπάρχει περίπτωση να αλλοιώσουν τη βούληση του ελληνικού λαού. Αυτά είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας…».
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Κυρ. Μητσοτάκης, ο οποίος το βράδυ της ίδιας ημέρας σε συνέντευξη που παραχώρησε στην ΕΡΤ, αντί να απαντήσει στην ουσία των αποκαλύψεων απάντησε σε ερώτημα που δεν υπονοήθηκε από τα επίμαχα δημοσιεύματα: επιτιθέμενος στην αντιπολίτευση σχολίασε ότι στόχος της είναι να προκαλέσει «υπόνοιες για την αξιοπιστία του εκλογικού αποτελέσματος». Ναι, μόνο που κανείς δεν υποστήριξε πως θα υπάρξει κάποια νοθεία στην εκλογική διαδικασία, αλλά ότι υπάρχει πλέον σοβαρό ενδεχόμενο να επηρεάζονται οι ψηφοφόροι. Κάτι που, όπως φάνηκε και από τις δηλώσεις του Γ. Οικονόμου, δεν απασχολεί την κυβέρνηση, αφού δεν υπήρξε δέσμευση πως θα υπάρξει δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης. Δεν είναι αυτονόητο ότι όταν υπάρχουν τόσο σοβαρές καταγγελίες η κυβέρνηση θα θελήσει να κάνει τα πάντα για να διαπιστώσει πως δεν ισχύουν; Στη σημερινή Ελλάδα, δυστυχώς, φαίνεται ότι αυτό δεν είναι αυτονόητο…
Προσωπικά δεδομένα και πληρωμένες διαφημίσεις
Τα πράγματα γίνονται όμως ακόμη χειρότερα. Οπως έχει ήδη αποκαλυφθεί –και από ΜΜΕ εγνωσμένης αξίας όπως το Politico και η Deutsche Welle–, η κυβέρνηση με πρόσχημα την πανδημία έφερε στην Ελλάδα την αμερικανική εταιρεία διαχείρισης δεδομένων Palantir, η οποία έχει χαρακτηριστεί από το γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel» ως μια από «τις πιο αμφιλεγόμενες εταιρείες στον κόσμο». Η Palantir, που συνεργαζόταν με την αμαρτωλή Cambridge Analytica, ειδικεύεται στη συλλογή και επεξεργασία δεδομένων, προφανώς με την πρόφαση των επιστημονικών συμπερασμάτων. Η Palantir, η οποία στην αρχική της φάση χρηματοδοτήθηκε από τη CIA, υπέγραψε σύμβαση το 2020 με την ελληνική κυβέρνηση –ο Κυρ. Μητσοτάκης φαίνεται να ανέλαβε προσωπικά τις σχέσεις με την εταιρεία– προκειμένου ένα λογισμικό της να καταγράφει την εξάπλωση του ιού και τις ελλείψεις στα νοσοκομεία, συλλέγοντας προσωπικά δεδομένα των ασθενών.
Υπάρχει και συνέχεια. Το υπουργείο Παιδείας υπέγραψε σύμβαση το 2021 με την εταιρεία Cisco και πάλι με αφορμή την πανδημία. Αυτήν τη φορά με αφορμή την τηλεκπαίδευση των μαθητών αποκαλύφθηκε πως το υπουργείο Παιδείας έδωσε στην εταιρεία τη δυνατότητα να διαχειριστεί τα προσωπικά δεδομένα 1,5 εκατ. πολιτών. Σύμφωνα με την επίμαχη σύμβαση, βάσει σχετικού δημοσιεύματος του news247.gr διαφαινόταν ότι η εταιρεία κατέχει μεταδεδομένα με μεγάλη σημασία καθώς όποιος τα κατέχει μπορεί να προσδιορίζει συμπεριφορές και προτιμήσεις. Είναι αυτονόητο ότι κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με βεβαιότητα πως η κατοχή τέτοιου είδους προσωπικών δεδομένων από αυτές τις εταιρείες –ή και άλλες– μπορεί να παραδοθεί σε κάποιο δίκτυο προκειμένου να διαμορφωθεί ένα ψυχολογικό προφίλ πολιτών. Με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει…
Και κάτι ακόμη αναφορικά με τη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης: το Documento έχει αποκαλύψει από το 2019 –πριν από τις εκλογικές αναμετρήσεις– ότι υπήρξαν ιστοσελίδες πολύ χαμηλής αναγνωσιμότητας οι οποίες πλήρωσαν τεράστια ποσά προκειμένου να διαφημίσουν άρθρα τους, τα οποία αφορούσαν αποκλειστικά τον Κυρ. Μητσοτάκη και τη ΝΔ. Ενώ λοιπόν η ΝΔ είναι από τα πρώτα κόμματα πανευρωπαϊκά στα ποσά που δίνει –επισήμως– προκειμένου να διαφημιστεί στις δημοφιλέστερες ψηφιακές πλατφόρμες, προωθούνταν πανάκριβα δημοσιεύματα από ιστοσελίδες με μηδαμινή επισκεψιμότητα. Επομένως τίθεται ένα εύλογο ερώτημα: Μπορεί να αποκλείσει κανείς ότι ήταν η ίδια η ΝΔ αυτή που πλήρωσε τις διαφημίσεις τέτοιου είδους άρθρων μέσω μιας κρυφής πολιτικής διαδικτυακής καμπάνιας;...

www.documentonews.gr