Το σημερινό πρόβλημα βρίσκεται στην κοινωνία
Πρέσβης Αϋφαντής: «Ο Άδωνις είπε μπροστά μου “Αν δεν σου βρουν τα κλεμμένα, δεν υπάρχει πρόβλημα”» (tvxs 4.9.2026).
Παράδοξο για πολιτικό και δη υπουργό; Μα ο συγκεκριμένος, σε πλήρη εναρμόνιση με την ακροδεξιά του τοποθέτηση και με τον κυνισμό του, ουδόλως ενδιαφέρεται για τις ανάγκες της πλειονότητας των πολιτών. Το μόνο που τον απασχολεί είναι να προωθείται όπως-όπως η πολιτική του καριέρα, γι’ αυτό και επιδιώκει να εστιάζεται αποκλειστικά και μόνο στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ισχυρών, δηλαδή αυτών από τους οποίους στις προσεχείς εκλογές προσδοκά να εξασφαλίσει χιλιάδες ψήφους. Το πρόβλημα επομένως βρίσκεται στην κοινωνία, δυστυχώς. Γιατί αν η κοινωνία είχε απλά το κριτήριο να διακρίνει ποιος πολιτικός ενδιαφέρεται για τη χώρα και τους ανθρώπους της και ποιος όχι, ο εν λόγω και οι όμοιοί του και θα μπορούσαν να πολιτεύονται. Το κριτήριο αυτό προηγείται της επιλογής κόμματος.
Φαίνεται πως ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας στερείται αξιακού συστήματος.
Η κατάρρευση του σοβιετικού μπλοκ βύθισε την Αριστερά και γενικότερα την αμφισβήτηση σε κρίση, αν όχι σε παρακμή. Οπότε έσβησαν και οι ελπίδες για μια καλύτερη ζωή. Είναι γνωστό πως οι ελπίδες για μια κοινωνία ισότητας, ελευθερίας, δικαιοσύνης, αλληλεγγύης και ανθρωπιάς προέρχονται πάντα από τις προοδευτικές, αντιδεξιές πολιτικές δυνάμεις. Σήμερα, όπως δείχνουν τα πράγματα, αυτές οι δυνάμεις δεν εμπνέουν, δεν συνεπαίρνουν. Έτσι βλέπουμε την όποια κοινωνική δυσαρέσκεια, που προκαλείται από τον απάνθρωπο νεοφιλελευθερισμό, να εκφράζεται, τουλάχιστον σε ευρωπαϊκό επίπεδο, από τους βρικόλακες του παρελθόντος. Νεοφασίστες και νεοναζί. Οι τελευταίοι, πέρα από την απάνθρωπη ιδεολογία τους, ή μάλλον σε συνάρτηση με αυτήν, δεν διαθέτουν ηθική ούτε συνέπεια, δεν τηρούν τις δεσμεύσεις τους και δεν ορρωδούν μπροστά σε τίποτα όταν πρόκειται για το ατομικό τους συμφέρον.
Έτσι μας προέκυψαν και εμάς ως υπουργοί – και όχι μόνο -τα ορφανά των χουνταίων με την άθλια συμπεριφορά τους, η οποία συνοδεύεται από την κυβερνητική τους αυθαιρεσία που καταστρέφει την χώρα θεσμικά και οικονομικά, διαπαιδαγωγώντας επιπλέον τους ανθρώπους στον ατομισμό και την καταπάτηση κάθε κώδικα ηθικής και δεοντολογίας (σκάνδαλα, παρανομίες, αγνόηση συντάγματος και άλλα). Αυτή η πρακτική υπονομεύει μακροπρόθεσμα την ορθολογική και ηθική λειτουργία της πολιτείας. Είναι τουλάχιστον ντροπή να έχουμε σήμερα, εν έτει 2026, υπουργούς αυτού του ήθους.
Αυτό που χρειάζεται είναι η αντίσταση, αν όχι η εξέγερση, της κοινωνίας, αφού οι σκορπισμένες προοδευτικές δυνάμεις δεν αναγιγνώσκουν σωστά την ρέουσα πραγματικότητα και δεν δρουν ανάλογα. Αν η κοινωνία δεν εξεγερθεί, πράγμα δύσκολο με την κρίση που την διακατέχει, τότε θα πηγαίνουμε από το κακό στο χειρότερο προς δόξα των τυχάρπαστων δεξιών και ακροδεξιών πολιτικών και της καταστροφικής τους πολιτικής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου