Mpelalis Reviews

Mpelalis Reviews

Σάββατο 4 Ιανουαρίου 2020

"Εάν όλη η Ανταρκτική λιώσει, θα αυξήσει την στάθμη της θάλασσας κατά περίπου 58 μέτρα", λέει ο Dr. Peter Neff στη συνέντευξή του


 
 
Τον Νοέμβριο η σελίδα Η γεωγραφία είναι πολύ κουλ δημοσίευσε συνέντευξή τους με έναν αμερικανό παγετωνολόγο, ο οποίος κάνει έρευνα στην Ανταρκτική. Ο Dr. Peter Neff μιλάει για τη μαγεία της έρευνας στην Ανταρκτική και μας εξηγεί το πώς οι πάγοι μάς δείχνουν ότι η κλιματική κρίση επηρεάζεται από την ανθρώπινη δραστηριότητα. Ευχαριστούμε τα παιδιά της σελίδας για την παραχώρηση της συνέντευξης και των μοναδικών εικόνων στο Περιοδικό.


*Πώς και κατέληξες στην Ανταρκτική;
Είμαι μεταδιδακτορικός ερευνητικός συνεργάτης (επαγγελματίας ερευνητής, βασικά) στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον στο Σιάτλ. Είμαι αρχικά από την πολιτεία της Ουάσινγκτον, και είχα την τύχη να σπουδάσω γεωλογία ως πρώτο πτυχίο. Άρχισα να δουλεύω σε εργαστήρια απο τότε, κι είχα την ευκαιρία να πάω στην κορυφή της Γροιλανδίας. Από τότε δεν σταμάτησα ποτέ να δουλεύω σε πολικούς και αλπικούς πυρήνες πάγου.
(Σ’αυτό το σημείο μου εξήγησε τι ακριβώς κάνει εκεί. Επειδή δε θα καταλάβετε Χριστό θα σας το πω απλά – έχουν ένα μηχάνημα που και αφαιρεί στην ουσία μια τεράστια κυλινδρική κολώνα πάγου, και μένει ξερωγώ μια τρύπα 90 μέτρα. Ανάμεσα σε κάθε στρώμα πάγου παγιδεύεται αέρας απο την ατμόσφαιρα της κάθε εποχής. Αυτοί παίρνουν δείγματα αυτού του αέρα απο το κομμάτι που βγάζουν και καταλαβαίνουν πώς ήταν η σύσταση της ατμόσφαιρας 100,200,60.000, μέχρι και 800.000 χρόνια πριν! Αυτό καταλαβαίνετε τι αξία έχει για τον κόσμο – μας επιτρέπει να καταλάβουμε καλύτερα πάρα πολλά πράγματα για τη Γη καθώς και να κάνουμε προβλέψεις.)
Συνεχίζουμε.
 
*Πώς αισθάνθηκες όταν πρωτοπάτησες πόδι εκεί; Πώς ταξιδέψατε εκεί;
Είναι εντελώς overwhelming! Με το US Antarctic Program, οι περισσότεροι από εμάς πετάμε με μεγάλα αεροσκάφη των ΗΠΑ (C-17) από το Christchurch της Νέας Ζηλανδίας στο σταθμό McMurdo της Ανταρκτικής. Φτάνοντας, βγαίνεις σε έναν διάδρομο πάγου και κοιτάς το Mt. Erebus, ένα μεγάλο ηφαίστειο που βγάζει καπνούς κοντά στο σταθμό (το νοτιότερο ενεργό ηφαίστειο στον πλανήτη).
Είναι ένα αξεπέραστο, πανέμορφο τοπίο και οι αισθήσεις κάπως περίεργες, επειδή δεν υπάρχει τίποτα να μυρίσεις (η ισχυρότερη οσμή είναι βενζίνη, καύσιμο τζετ ή ντίζελ, συνήθως …). Τελικά πήγαμε από αυτό το σταθμό με τα 800 ατόμα το καλοκαίρι, σε ένα καμπ το πολύ 12 (σε κάποια φάση είχε μόνο 5 για 8 εβδομάδες!) Γίνεσαι μια δεμένη οικογένεια, που είναι επικεντρωμένη στο να υπηρετήσει την επιστήμη με σωστό και ασφαλή τρόπο.
 
*Διάβασα ότι στην Ανταρτική έχει 6 μήνες μέρα κι 6 μήνες νύχτα. Έζησες αυτή την εμπειρία;
Πήρα μόνο μια μικρή γεύση σκοταδιού στην Ανταρκτική, τον περασμένο Φεβρουάριο στο σταθμό Casey που ανήκει στην Αυστραλία. Είναι βόρεια του Ανταρκτικού Κύκλου, έτσι παίρνει λίγο σκοτάδι αργά το καλοκαίρι που ήμασταν εκεί. Καθώς η σεζόν έφτασε στο τέλος, άρχιζε να γίνεται πιο σκοτεινή η περιοχή μας. Δεν έβλεπα τη σκηνή μου και νόμιζα πως την έχασα!
 
*Είναι η Ανταρκτική ένα από αυτά τα μέρη που άμα πάει κανείς θα θέλει για πάντα να επιστρέψει;
Η αλήθεια είναι πως παθαίνεις μια εμμονή με το να πας πίσω. Εγώ σίγουρα θέλω να ξαναπάω. Όταν βρίσκεσαι εκεί με τους άλλους επιστήμονες κάπως νιώθεις σα να είστε οι μόνοι αληθινοί «Ανταρκτικανοί». Βιώνουμε τον τόπο με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο.
Αλλά ο κύριος λόγος που επιστρέφουμε ξανά και ξανά είναι να προσπαθήσουμε να βρούμε απαντήσεις για όλα αυτά τα πραγματικά σημαντικά ζητήματα για την κοινωνία. Το παγωμένο κομμάτι της Δυτικής Ανταρκτικής, το οποίο κοιτάει τον Ειρηνικό Ωκεανό, αλλάζει γρηγορότερα από άλλα σημεία της Ανταρκτικής και αυτό συμβάλλει πολύ στην αβεβαιότητά μας γύρω από πόση αύξηση της στάθμης της θάλασσας πρέπει να περιμένουμε μέχρι το τέλος αυτού του αιώνα.
Το κύριο ερώτημά μας, μελετώντας ένα μεγάλο παγετώνα, που ονομάζεται παγετώνας Thwaites (είναι το μέγεθος της πολιτείας της Φλόριντα …), είναι: «Πόσο αυξάνεται η στάθμη της θάλασσας και με τι ταχύτητα;» Υπάρχει μια μεγάλη ομάδα αμερικανών και βρετανών ερευνητών εκεί αυτή τη στιγμή για να μελετήσουν καλύτερα τον παγετώνα.
 
*Τι πρέπει να γνωρίζουμε όλοι για την Ανταρκτική;
α) Το χιόνι και ο πάγος εκεί διατηρούν άμεση καταγραφή του κλίματος όπως ήταν στο παρελθόν. Γι ‘αυτό γνωρίζουμε ότι τα φυσικά επίπεδα CO2 στην ατμόσφαιρα, το κύριο αέριο θερμοκηπίου που εκπέμπουμε, που οδηγεί στην υπερθέρμανση του πλανήτη, ήταν μεταξύ 200 και 300 ppm. Αυτό ήταν για τα τελευταία 800.000 χρόνια. Τα τελευταία 150 χρόνια, έχουμε αυξήσει αυτό από 300 ppm σε 410 ppm σήμερα. Αυτού του είδους η αύξηση θα έπρεπε κανονικά να γίνει σε 1.000 χρόνια. Αυτό το γνωρίζουμε σε μεγάλο βαθμό χάρη στους πυρήνες πάγου της Ανταρκτικής.
β) Η Ανταρκτική, που είναι ένα μεγάλο κομμάτι πάγου που κάθεται πάνω σε βράχο και δεν βρίσκεται στον ωκεανό, θα αυξήσει την άνοδο της στάθμης της θάλασσας για τα επόμενα 1.000 χρόνια χάρη στην επιπλέον θερμότητα που παγιδεύουμε στην ατμόσφαιρα.
Εάν όλη η Ανταρκτική λιώσει, θα αυξήσει την στάθμη της θάλασσας κατά περίπου 58 μέτρα (190 πόδια). Αυτό θα χρειαζόταν πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά ανησυχούμε ότι υπάρχει μια μικρή πιθανότητα (1-5%) ότι 2 ή 3 πόδια από αυτό θα μπορούσαν να έρθουν μέχρι το έτος 2100. Αυτό θα μπορούσε να σημαίνει 10 πόδια της παγκόσμιας μέσης αύξησης της στάθμης της θάλασσας έως το 2100 … που θα ήταν μια μεγάλη πρόκληση!
 
*Τι θέλεις να γνωρίζουν / κατανοήσουν οι άνθρωποι για τους παγετώνες και για το περιβάλλον;
Λιώνουν, σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις παγκοσμίως, λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη που προκαλείται από τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ιδιαίτερα του διοξειδίου του άνθρακα, του μεθανίου και του υποξειδίου του αζώτου. Τα ορυκτά καύσιμα είναι ο κύριος ένοχος, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο έχουμε αλλάξει τη χρήση της γης μας παγκοσμίως. Η τήξη πάγου σημαίνει ότι χρειαζόμαστε τους σχεδιαστές των πόλεών μας να υπολογίσουν από τώρα την άνοδο της στάθμης της θάλασσας για το άμεσο μέλλον. Σημαίνει επίσης ότι πρέπει να επιλέξουμε να περιορίσουμε τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου για να αποτρέψουμε την τήξη πάγου το συντομότερο δυνατόν.
 
*Ποια ήταν η πιο μοναδική εμπειρία που έζησες εκεί;
Συνάντησα τη γυναίκα μου στο πρώτο μου ταξίδι στην Ανταρκτική το 2009-2010, πριν από δέκα χρόνια αυτό το μήνα. Έχεις πολύ χρόνο εκεί για να γνωρίσεις πραγματικά κάποιον, και παρόλο που ακούγεται ρομαντικό (και είναι, κάπως), σίγουρα δεν είναι και τέλειο όταν δεν κάνεις και τόσο συχνά μπάνιο (αναγκαστικά) κι όταν φοράς συνέχεια τεράστια ρούχα! 
Είχα πολλές μοναδικές εμπειρίες. Ένα γεγονός που έρχεται στο μυαλό είναι ότι το 2012-2013 ήμουν με μια ομάδα της Νέας Ζηλανδίας γεώτρηση πυρήνα πάγου σε ένα μέρος που ονομάζεται Roosevelt Island. Αυτό είναι πολύ κοντά στο σημείο που ο Roald Amundsen ξεκίνησε το ταξίδι του στον Νότιο Πόλο. Η ομάδα του ήταν η πρώτη στον πόλο τον Δεκέμβριο του 1912, κερδίζοντας την ομάδα του Ρόμπερτ Φ. Σκοτ ​​με ένα μήνα. Ήμασταν εκεί, πολύ κοντά στη βάση του «Framheim», ακριβώς 100 χρόνια μετά τον Amundsen.
Οι τρεις εικόνες εδώ είναι όλες από το 2015-2016 στο Taylor Glacier στις McMurdo Dry Valleys της Ανταρκτικής (ο ίδιος παγετώνας που «Blood Falls» ρέει έξω).
Παρακαλώ να ανφερθεί ότι όλες οι εργασίες μας στην Ανταρκτική χρηματοδοτούνται και υποστηρίζονται από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των ΗΠΑ
Όλες αυτές οι φωτογραφίες προέρχονται από ένα κοινό πρόγραμμα των ΗΠΑ – Αυστραλίας πέρυσι, τη σεζόν 2018-2019, σε ένα μέρος που ονομάζεται Law Dome στην Ανατολική Ανταρκτική.
Για περισσότερες πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων φωτογραφιών και βίντεο, συνδέστε τους ανθρώπους με την ιστοσελίδα μου παρακαλώ!
Εμείς δε χαλάμε χατίρι οπότε πάρτε τον – στο ινσταγκραμ : icy_pete

Παρασκευή 3 Ιανουαρίου 2020

"Quando la felicità non la vedi cercala dentro" Enzo Avitabile

Κυριάκο, βομβάρδισε τις Βρυξέλλες με βέτο για να σε πάρουν στα σοβαρά

 
Δύο εξελίξεις πρέπει να απασχολήσουν άμεσα τον Έλληνα πρωθυπουργό: Πρώτον, η Διάσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη στην οποία η Ελλάδα δεν έχει προσκληθεί και δεύτερον, η επικείμενη επίσκεψη του ύπατου εκπροσώπου Εξωτερικής Πολιτικής της ΕΕ, Ζοζέπ Μπορέλ στη λιβυκή πρωτεύουσα, συνοδευόμενος από τους υπουργούς Εξωτερικών της Γαλλίας, Γερμανίας, Ηνωμένου Βασιλείου και Ιταλίας. Κι αυτό γιατί είναι σαν το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες να αγνοούν την Ελλάδα και τον ίδιο προσωπικά.
Η μόνη κίνηση που οφείλει να κάνει είναι να τηλεφωνήσει στη Μέρκελ και στον Μπορέλ και να τους απειλήσει με σειρά ελληνικών βέτο για ότι φθάνει στο τραπέζι των 27. Εάν ο κ. Μητσοτάκης έχει κάποιον άλλο καλύτερο τρόπο να πείσει τους 27 και μεθαύριο την Ουάσιγκτον πως η Ελλάδα παρά τα προβλήματά της δεν είναι δεδομένη και ότι δεν μπορούν να αποφασίζουν αυτοί για τα ζωτικά της συμφέροντα –-ιδιαίτερα όταν άπτονται και της εθνικής κυριαρχίας-- ας τον εφαρμόσει. Αρκεί να φέρει αποτέλεσμα. Το βέτο που αναφέραμε είναι ενδεικτικό της έντασης με την οποία οφείλει να αντιδράσει ο Έλληνας πρωθυπουργός.
Συγκεκριμένα, στη Διαδικασία του Βερολίνου για τις εξελίξεις στο Λιβυκό συμμετέχουν η ΕΕ, ο Αραβικός Σύνδεσμος και η Αφρικανική Ένωση, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Βρετανία, η Αίγυπτος, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και η Τουρκία, η οποία επιδιώκει να συμμετάσχουν η Αλγερία, η Τυνησία και το Κατάρ. Η Ελλάδα δεν συμμετέχει, όπως δεν συμμετέχει ο Δένδιας στην επίσκεψη Μπορέλ στην Τρίπολη.
 
Βέτο και παρέκκλιση της Διαδικασίας του Βερολίνου
Η Διαδικασία (Διάσκεψη) του Βερολίνου είναι μια δημοκρατικώς και ευρωπαϊκώς ενδεδυμένη διαδικασία διαλόγου που εξυπηρετεί στρατηγικά συμφέροντα της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής δήθεν χάρις των ευρύτερων ευρωπαϊκών συμφερόντων. Κατά διαβολική σύμπτωση η ΔτΒ συνήθως προσπερνά την Ελλάδα, διότι ουσιαστικά στρέφεται κατά των εθνικών μας συμφερόντων.
Η Διαδικασία του Βερολίνου είναι μια έκφανση της Ευρώπης των πολλών ταχυτήτων, πολιτική που εξυπηρετεί τους ισχυρούς και μοχλεύει τον ευρωσκεπτικισμό. Η Διαδικασία του Βερολίνου ξεκίνησε ως πρωτοβουλία της Άνγκελα Μέρκελ το 2014, σε επίπεδο πρωθυπουργών, με δηλωμένο στόχο να παραμείνει ανοιχτή η προοπτική διεύρυνσης της ΕΕ στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, στην οποία συμμετείχαν Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Αυστρία, Σλοβενία, Κροατία και οι χώρες Δυτικών Βαλκανίων εκτός ΕΕ (Σερβία, Βοσνία, Μαυροβούνιο, Κόσοβο, Αλβανία και Βόρεια Μακεδονία).
Η Ελλάδα δεν είχε προσκληθεί, όπως έγινε και το 2015 στη Διάσκεψη για το προσφυγικό., αλλά παραβρέθηκε ως παρατηρητής το 2016 και το 2017. Στις συζητήσεις της Διαδικασίας του Βερολίνου δεν συμμετέχουν ούτε η Βουλγαρία και η Ρουμανία. Έπρεπε να φτάσουμε στον Ιούνιο του 2018 για να λάβει επίσημη πρόσκληση συμμετοχής ο τότε Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, προφανώς μετά από διαβουλεύσεις.
Η Ελλάδα στο Λιβυκό ζήτημα όπως το έστησε ο Ερντογάν πρέπει να αρκεστεί στην αλληλεγγύη που εξέφρασε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Νταβίντ Σασόλι σε συνέντευξή του στα "Νέα", όπου είπε πως μνημόνιο Τουρκίας και Λιβύης δεν έχει νομική βάση, γιατί παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων κρατών, δεν συνάδει με το Δίκαιο της Θάλασσας κ.ο.κ. Αλλά είναι πια καιρός η χώρας μας να καταστήσει σαφές πως δεν θα συνεχίσει να ανέχεται την πολιτική με τα καθρεφτάκια…
Πηγή: slpress.gr
 
ΥΓ του blog: ….αλήθεια πόσο σοβαρά μπορεί να σε πάρουν αυτοί που διαχρονικά και οικογενειακά σε μιζώνουν;....

«Βαριά φορτία φεύγαν…»

 
Κάποτε, όχι πολύ παλιά, ήμασταν εμείς οι «άπλυτοι σκούροι». Αύριο μπορεί να ξαναγίνουμε.
 
Νίκος Παπαδογιάννης
 
Γνωρίζετε τι είναι το ημιγρέσο; Επιτρέψτε μου να σας διαφωτίσω. Έτσι αποκαλούν οι Ελληνοαμερικανοί την υπηρεσία Μετανάστευσης, όχι μόνο σήμερα, αλλά ανέκαθεν. Από τότε που την πρωτογνώρισαν, τρομαγμένοι κουρελήδες. Ιmmigration. «Ημιγρέσο».
Οι πόρτες της Αμερικής άνοιξαν για τους επίδοξους μετανάστες στις 1 Ιανουαρίου 1892, αλλά όχι διάπλατα. Η διαδικασία αποδοχής ή απόρριψης γινόταν στο νησί Έλις, στα ανοιχτά του Μανχάταν, όπου σχηματίστηκαν ατελείωτες ουρές ελπίδας και απελπισίας.
Ανάμεσα στους 12 εκατομμύρια μετανάστες που αιτήθηκαν βίζα από τους τελωνειακούς του «Ημιγρέσου» στα επόμενα 62 χρόνια, ήταν περίπου 500 χιλιάδες Έλληνες. Έφτασαν, σχεδόν όλοι, με ψωριάρικα βαπόρια που χρειάζονταν 22 μέρες για να διασχίσουν τον Ατλαντικό.
Κάποιοι από αυτούς στάθηκαν τυχεροί και έγιναν δεκτοί από τους βλοσυρούς θεματοφύλακες της «Γης της Ελευθερίας». Άλλοι υποχρεώθηκαν να επιβιβαστούν στο ίδιο καράβι και να επιστρέψουν πίσω-μπρος στους ίδιους ανθρώπους που είχαν αποχαιρετήσει δακρυσμένοι σχεδόν έναν μήνα νωρίτερα.
Ακόμα και οι τυχεροί που άκουσαν το πολυπόθητο «yes» δεν ήταν τελικά τόσο τυχεροί.
Σύμφωνα με το ηλεκτρονικό περιοδικό Praxis Review, από όπου δανείζομαι τα στοιχεία, οι Έλληνες εμιγκρέδες αντιμετωπίστηκαν στις ΗΠΑ σαν άπλυτοι ανεπιθύμητοι παρείσακτοι. Τους αποκαλούσαν «λιγδιάρηδες» (greaseballs) και «βρωμιάρηδες».
Σε κάποια εστιατόρια της εποχής, οι καταστηματάρχες κρέμασαν πινακίδες που απαγόρευαν την είσοδο στους Έλληνες: «No Greeks. No rats». Στους Έλληνες και στους αρουραίους. Το ίδιο κάνει.
Η νομοθεσία, ιδίως στις υπερσυντηρητικές Πολιτείες του Νότου, δεν θεωρούσε τους μαυροκέφαλους Έλληνες λευκούς. Ό,τι απαγόρευε στους «αραπάδες» το απαγόρευε και στους Έλληνες.
Τους χρέωναν την εγκληματικότητα, τους απέκλειαν από τις θέσεις εργασίας και τους θεωρούσαν μιάσματα. Δημοσιεύματα της εποχής μιλούν για «αυθόρμητες» επιθέσεις όχλου ενάντια σε Έλληνες, ακόμα και για λυντσαρίσματα.
Όταν ξέσπασε το κραχ του 1929, οι ξενόφερτοι μετανάστες βυθίστηκαν ακόμη βαθύτερα στο μάτι του κυκλώνα, αφού οι δουλειές ήταν ελάχιστες και η ανεργία μάστιζε τη χώρα.
Πολλοί Έλληνες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις μεγαλουπόλεις της Ανατολικής Ακτής και έφυγαν τυφλά προς τη Δύση, όπου τους περίμεναν δουλέμποροι με ανοιχτές αγκάλες και ορθάνοιχτα πορτοφόλια. Μια δεύτερη μετανάστευση.
Σε αρκετές περιπτώσεις, οι επιτήδειοι κερδοσκόποι ήταν και εκείνοι Έλληνες. Σας κάνει εντύπωση; Ίσως να φορούσαν και κουκούλες.
Οι πάμπτωχοι συμπατριώτες μας έβγαλαν το ψωμί τους σκάβοντας υπονόμους, τοποθετώντας σιδηροδρομικές ράγες ή καθαρίζοντας χωράφια από τα ξερόχορτα. Έκαναν την άγρια Δύση λιγότερο άγρια.
Μεταφέρονταν από τόπο σε τόπο με φορτηγά τρένα, σε συνθήκες όχι πολύ καλύτερες από εκείνες των γεμάτων ασθένειες πλοίων, με τα οποία εγκατέλειψαν την πατρίδα τους.
Το γεύμα του εργάτη ήταν ένα ξεροκόμματο ψωμί και μερικά φασόλια.  Το κρεβάτι του, ένα σκληρό στρώμα στον κοιτώνα κάποιου γκέτο, όπου οι μετανάστες διαχωρίζονταν ανά εθνικότητα.
Η ασφάλεια ήταν άγνωστη λέξη και η αβεβαιότητα κανόνας. Πολλοί πέθαναν άκλαυτοι σε φριχτά εργατικά ατυχήματα και φυσικά αντικαταστάθηκαν αμέσως, από τα επόμενα υποψήφια θύματα.
Η μοναδική παρηγοριά τους ήταν οι νοσταλγικές αναμνήσεις από την πατρίδα, όπως τις αποτύπωσαν στα πρωτορεμπέτικα τραγούδια τους μετανάστες βάρδοι σαν τον Γιώργο Κατσαρό, τη Μαρίκα Παπαγκίκα και τον Κώστα Δούσα.
Ναι, ήταν βαριά τα φορτία, που φεύγαν τότε. Οι στίχοι του Θανάση Παπακωνσταντίνου, «Στην Αμερική», σχίζουν την καρδιά. Θα ‘πρεπε, τουλάχιστον, να τη σχίζουν...
Η εύκολη και ανέξοδη ευχή είναι να μη ξαναζήσει ποτέ ο τόπος μας το βασανιστήριο της υποχρεωτικής μετανάστευσης και της προσφυγιάς. Θα μου επιτρέψετε, όμως, να ευχηθώ κυνικά το ακριβώς αντίθετο, για τη δεκαετία που ξεκίνησε.
Ίσως χρειάζεται να βιώσουμε εκ νέου στο πετσί μας τα μαρτύρια στα οποία εμείς υποβάλλουμε τους μετανάστες, όχι τόσο η πολιτεία όσο η πεφωτισμένη κοινωνία μας, μήπως και ανακαλύψουμε τη χαμένη μας Ανθρωπιά.
Δυστυχώς, μόνο έτσι καταλαβαίνει ο νεοέλληνας. Παθαίνοντας, μαθαίνει. Και όχι πάντα.
Εφ’ όσον ξεχάσαμε τόσο γρήγορα την ιστορία μας, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα την ξαναζήσουμε, αργά ή γρήγορα. Το ημιγρέσο δεν θα λογαριάσει τη χαμένη μας ευμάρεια ούτε θα μας θεωρήσει ανώτερη φυλή.
Εάν και εφ’ όσον μας ανοίξει την πύλη, πράγμα φυσικά αμφίβολο, θα είμαστε και πάλι εμείς οι «σκούροι» και οι «άπλυτοι».
* Πηγή φωτογραφιών: Praxis Review

Χαρούμενη χρυσή πρωτοχρονιά

 
Σύγκριση του ποσοστού ανεργίας, του ποσοστού του δημοσίου χρέους (ως προς το ΑΕΠ), το ΑΕΠ και... το ποσοστό των ανθρώπων σε κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού κατά τα τελευταία 15 χρόνια.

2019: Η χρονιά που οι λαοί του κόσμου κατέβηκαν στον δρόμο

2019 λαοί στους δρόμους
 
 
Το 2019 αναμενόταν να είναι μια ήσυχη χρονιά, στην οποία οι λάτρεις των στρογγυλών αριθμών θα τιμούσαν ορισμένες από τις μεγαλύτερες επαναστάσεις του 20ού αιώνα.
Φέτος συμπληρώθηκαν 70 χρόνια από την κινεζική επανάσταση, 60 χρόνια από την κουβανική, και 40 χρόνια από την Επανάσταση του Ιράν, της Νικαράγουας αλλά και της Γρενάδας. Όσοι, μάλιστα, θέλουν να αποκαλούν «επαναστάσεις» και τις ανατροπές των καθεστώτων του πρώην ανατολικού μπλοκ το 1989, μπορούν να προσθέσουν στη λίστα την Πολωνία, την Ουγγαρία, την Ανατολική Γερμανία, τη Βουλγαρία την Τσεχοσλοβακία και τη Ρουμανία.
Αντί, όμως, να αναδειχθεί σε μια χρονιά ηρωικών, πλην ξεχασμένων, επαναστάσεων, το 2019 ίσως μείνει στην ιστορία ως η χρονιά στην οποία ένας εξεγερτικός άνεμος άρχισε να πνέει σε ολόκληρο τον πλανήτη. Η λίστα είναι και πάλι τεράστια: στη Χιλή, τον Ισημερινό, τη Γαλλία, το Ιράκ, το Ιράν, το Λίβανο, το Καζακστάν, την Αλγερία, το Χονγκ Κονγκ και αρκετές ακόμη περιοχές του πλανήτη οι κινητοποιήσεις των πολιτών εξελίχθηκαν σε ολομέτωπες συγκρούσεις με την αστυνομία και τον στρατό - και σε αρκετές περιπτώσεις στέφθηκαν με επιτυχία.
Αν και καμία κινητοποίηση δεν διεκδικεί τον τίτλο της επανάστασης, δεν ήταν λίγοι οι ιστορικοί και οι αναλυτές που αναζήτησαν ομοιότητες ακόμη και με το κύμα εξεγέρσεων που σάρωσε την Ευρώπη το 1848. Σε αντίθεση, όμως, με τη λεγόμενη «Άνοιξη των Λαών» του 19ου αιώνα, που εξέφρασε κοινές επιδιώξεις υπέρ της ενίσχυσης του έθνους κράτους και της απομάκρυνσης των παλαιών καθεστώτων, οι φετινές εξεγέρσεις είχαν τόσο διαφορετικά χαρακτηριστικά που φαίνεται δύσκολο να τις εντάξει κανείς σε μια κοινή κατηγορία.
Οι εξεγέρσεις λόγου χάρη στον Ισημερινό (που οδήγησαν στην ακύρωση του προγράμματος του ΔΝΤ) και στη Χιλή είχαν ως κοινό παρονομαστή την αμφισβήτηση των νεοφιλελεύθερων δογμάτων που επιβάλλονται στη Νότια Αμερική από την εποχή του δικτάτορα Αουγκούστο Πινοσέτ. Καθώς, ο Λευκός Οίκος ενορχήστρωνε ή, απλώς, ενίσχυε πραξικοπήματα στη Βενεζουέλα και τη Βολιβία, οι λαϊκές κινητοποιήσεις στην ευρύτερη περιοχή έδειχναν ότι το πολιτικό εκκρεμές άρχισε να κινείται από την άκρα δεξιά προς την αριστερά, ή τουλάχιστον προς το κέντρο.
Στον αντίποδα, βρέθηκαν θεωρητικά οι κινητοποιήσεις στο Χονγκ Κονγκ, οι οποίες παρουσιάστηκαν από τα δυτικά ΜΜΕ ως μια κραυγή απέναντι στον αυταρχισμό του «κομμουνιστικού» κόμματος της Κίνας. Μια πιο προσεκτική ματιά, βέβαια, αποδείκνυε ότι η σπίθα που έβαλε φωτιά στην ημι-αυτόνομη επαρχία της Κίνας, ίσως να σχετίζεται περισσότερο με τον καπιταλισμό παρά με τον υποτιθέμενο κομμουνισμό. Η μετατροπή του Χονγκ Κονγκ σε μια τεράστια «Offshore» για την κινεζική οικονομία, είχε σαν αποτέλεσμα να εκτιναχθεί το κόστος ζωής. Γεγονός που άσκησε τρομακτικές πιέσεις σε μεσαία και κατώτερα στρώματα, τα οποία κατέβηκαν στους δρόμους. Το γεγονός ότι οι ΗΠΑ κατάφεραν τελικά να καπελώσουν την εξέγερση, προσπαθώντας να την μετατρέψουν σε μια ακόμη «πολύχρωμη επανάσταση», δεν αλλάζει τα πραγματικά, οικονομικά αίτια της αναταραχής.
Ανάμεσα στις κινητοποιήσεις της Λατινικής Αμερικής και του Χονγκ Κονγκ φαίνεται να ισορροπεί, τόσο από πολιτικής όσο και κοινωνικής άποψης, το κίνημα των κίτρινων γιλέκων στη Γαλλία. Χωρίς τα σαφή αριστερά χαρακτηριστικά των κινητοποιήσεων, στα οποία μας έχει συνηθίσει η Γαλλία, (κάποιοι προέτρεξαν να συνδέσουν ατυχώς το κίνημα με την άκρα δεξιά) τα κίτρινα γιλέκα γεννήθηκαν σαν αντίδραση σε μια αύξηση της τιμής των καυσίμων (όπως, για παράδειγμα, και στον Ισημερινό), αλλά απέκτησαν πολύ ευρύτερα χαρακτηριστικά (όπως και στο Χονγκ Κονγκ).
Κοινά χαρακτηριστικά, αλλά και σημαντικές διαφορές από τον υπόλοιπο πλανήτη, εμφανίζουν οι εξεγέρσεις και οι κινητοποιήσεις που συνεχίζουν να συγκλονίζουν τη Μέση Ανατολή. Η Βηρυτός, η Βαγδάτη και το Αλγέρι γνώρισαν γιγαντιαίες και συχνά αιματηρές εξεγέρσεις από κινήματα που αμφισβητούσαν τη διαφθορά, το νεποτισμό αλλά και τη γενικότερη οικονομική πολιτική των κυβερνήσεών τους. Σε όλες τις περιπτώσεις τα κινήματα έμειναν ακέφαλα και έτσι δυσκολεύονται να μετατρέψουν την συμπυκνωμένη οργή σε οργανωμένη δράση, η οποία δεν θα αρκείται στο να ζητά την παραίτηση ενός ηγέτη αλλά θα προβάλλει και ένα σχέδιο για την επόμενη ημέρα.
Ίσως, τελικά, αυτός να είναι και ο μοναδικός συνδετικός κρίκος όλων των εξεγέρσεων που συγκλόνισαν τον πλανήτη το 2019: Σε αντίθεση με τις επετείους των επιτυχημένων επαναστάσεων που τιμήσαμε φέτος, τα κινήματα του 2019 δεν είχαν συγκεκριμένη ηγεσία, ενώ πάντα απουσίαζε η «μεγάλη αφήγηση», που επιτρέπει σε μια εξέγερση να εξελιχθεί σε επανάσταση. Ύστερα, όμως, από ένα κοινωνικό λήθαργο αρκετών χρόνων, τα γεγονότα του 2019 ίσως σηματοδοτούν μια ιστορική καμπή. Μικρά και σχετικά ασήμαντα γεγονότα, όπως η αύξηση στην τιμή της βενζίνης ή των εισιτηρίων στα μέσα μαζικής μεταφοράς, αρκούν πλέον για να κατεβάσουν στους δρόμους εκατομμύρια ανθρώπους οι οποίοι εκφράζουν έτσι την οργή τους για μια σειρά άλλων πολύ σημαντικότερων ζητημάτων. 
Το 2020 θα κρίνει εάν ζήσαμε μια σύμπτωση ή εάν εισερχόμαστε σε μια περίοδο παγκόσμιας αμφισβήτησης του status quo – μια από εκείνες τις στιγμές που γράφεται η ιστορία.
sputniknews.gr

«Χείμαρος» ο Σταμάτης Κραουνάκης

 
Με μια ανάρτηση ποτάμο ξεκίνησε τη νέα χρόνια ο γνωστός μουσικοσυνθέτης, Σταμάτης Κραουνάκης, στην προσωπική του σελίδα στο Facebook.
 
NewsRoom
 
Ο κ. Κραουνάκης  έκανε ειδική μνεία στα  πρόσωπα όπως αυτό του δημάρχου Πάτρας Κώστα Πελετίδη που δημιούργησε ξενώνα φιλοξενίας για τους αστέγους της πόλης, αλλά και του δημάρχου Τρικκαίων Δημήτρη Παπαστεργίου. Ενώ επέκρινε την στάση της κυβέρνησης στην  κηδεία του Θάνου Μικρούτσικου, χαρακτηρίζοντας την παρουσία βουλευτών και υπουργών της, ''τσοκαρία''
Αναλυτικά η ανάρτηση: 
«Η κίνηση Πελετίδη είναι η μονή Ελπίδα, υπάρχει ένας, υπάρχει Ελπίδα.
Η Κίνηση Παπαστεργίου Τρίκαλα, ομοίως.
Η σοβαρότητα του αποχαιρετισμού του Θάνου Μικρούτσικου από την εν σώματι Αριστερά. Επίσης.
Οι μελοπαραγωγοί των θεάτρων που επόνταραν σε θεάματα και θέματα υποκλοπής του κοινού αισθήματος, τραβάν τα μαλλάκια τους. Ευχάριστο.
Οι εορτασμοί του Δήμου της Αθήνας ούτε μισό βεγγαλικό δύναμη. Τα πήρε ο Άνεμος.
Βούβα οι Ψηφοφόροι. Σε λίγο η Βούβα θα γίνει Συχτήριον.
Οσονούπω. Είναι πασιφανές ότι όλος ο κυβερνητικός μηχανισμός, κάνει σκι επί της εξουσίας. Πάντως είναι σαν να μην υπάρχει.
Εμφανίστηκε και η μαντάμ Μενδώνα στην κηδεία του Μικρούτσικου. Εικόνα παραδουλεύτρας δεξιού σπιτιού.
Ο Κουτσούμπας με τον Τσίπρα σοβαροί με τα παλτά τους, δίπλα-δίπλα μπροστά από το φέρετρο ήταν εικόνα ηγεσίας.
Κυβέρνηση τσοκαρία, το λιγότερο.
Η Λυρική τίγκα, αναμένουμε τον Βούτσεκ …άρα το κοινό ξέρει. Παταγωδώς έρημος η Λέανδρος ακούω.
Τα αρχαία της Θεσσαλονίκης θα εκδικηθούν να μου το θυμάστε. Πριν τα μετακομίσουν.
Κακώς ολολυζούν οι Συριζαίοι υποδεικνύοντες τα λάθη του Μητσοτάκη.
Αυγή και Κόκκινο υπό το μηδέν με πολύ ικανό κόσμο, εκτός.
Μια μιρλα και μια παραίτηση.
Απ την άλλη οι Άνθρωποι, τα σπίτια, οργάνωσαν όλοι τη γιορτή τους, μαγείρεψαν, φώναξαν φίλους, τραγούδησαν, παίξανε χαρτάκι.
Βάζω ξανά και ξανά και ακούω τον Τάση στα τραγούδια του Ναν.
Τηλεόραση πεθαμένη.
Χτες στην Ερτ3 είδα κάτι υπέροχους τύπους γέρους νέους να χορεύουν δίπλα στη φωτιά.
Μετά είδα τη συναυλία μου με τη συμφωνική του Δήμου Θεσσαλονίκης και μαέστρο αυτήν την σπάνια γυναίκα, Λίζα Ξανθοπούλου. Καμιά φορά την ώρα που κάνεις κάτι δεν το καταλαβαίνεις, τι κάνεις. Ο Εαυτός μου που επέστρεψε από την οθονίτσα του αι παντ, σαν να ‘ταν άγνωστος μου, με συγκίνησε και φορτισμένος από τον αποχαιρετισμό, κατάφερα και υποδέχτηκα το νέο Χρόνο, με ζεστά δάκρυα.
Αυτό ήταν ένα ωραίο δώρο. Ευχαριστώ την Ερτ3 και τα παιδιά που δούλεψαν για να αποτυπωθεί αυτή η βράδια.
Έχω μια αίσθηση και 'θελα να την μοιραστώ απόψε μαζί σας. Καμιά φορά η κίνηση είναι να πάμε στο στόχο από ένα δρόμο που δεν μας είναι ο δρόμος της καθημερινής μας συνήθειας.
Τα φιλιά μου αγαπημένοι και λατρευτές μου.
Καλό ξημέρωμα.»

Αποφασίζουν (πάλι) χωρίς εμάς


Σταθερά απούσα η χώρα μας από ευρωπαϊκές διαβουλεύσεις που την αφορούν
 
«Δεν θέλουμε να είμαστε κομμάτι κανενός προβλήματος. Θέλουμε να είμαστε μέρος της λύσης στη Λιβύη, γιατί μας αφορά και εμάς. Είμαστε γειτονική χώρα, άλλωστε είμαστε πιο κοντά σε αυτήν απ’ όσο η Τουρκία. Αν υπήρχε μια άλλη κυβέρνηση στη Λιβύη, θα μπορούσαμε να συζητήσουμε θέμα οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών, αφού είναι ο δικός μας φυσικός θαλάσσιος γείτονας και όχι της Τουρκίας. Δεν θέλουμε μια εστία αστάθειας στη γειτονιά μας. Κατά συνέπεια θέλουμε να έχουμε λόγο στις εξελίξεις στη Λιβύη.
Ζήτησα, και θα το ζητήσω ακόμη πιο επιτακτικά, να συμμετάσχουμε και εμείς στη Διαδικασία του Βερολίνου. Γιατί συμμετέχει η Τουρκία και όχι η Ελλάδα; Θα χρειαστεί οπωσδήποτε πολιτική επίλυση του προβλήματος της Λιβύης. Και εμείς θέτουμε έναν όρο για να υπάρξει λύση με σφραγίδα της Ε.Ε., καθώς η Ευρώπη θα έχει άποψη για το αύριο της Λιβύης: η επόμενη κυβέρνηση να θεωρήσει αμέσως άκυρη τη “συμφωνία” με την Τουρκία. Ο όρος αυτός είναι αδιαπραγμάτευτος».
Το παραπάνω απόσπασμα από τη συνέντευξη του Κυριάκου Μητσοτάκη στο «Βήμα της Κυριακής» (29.12.2019) περιέχει, μεταξύ άλλων, μια ομολογία: ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις, από το 2014, δεν έχουν διεκδικήσει τη σταθερή συμμετοχή της χώρας στη Διαδικασία του Βερολίνου, μια άτυπη σύναξη κρατών η οποία δημιουργήθηκε εκείνη τη χρονιά με πρωτοβουλία της Άνγκελα Μέρκελ με αντικείμενο τη διατήρηση της προοπτικής για διεύρυνση της Ε.Ε. προς τη νοτιοανατολική Ευρώπη (Βαλκάνια).
Η σύνθεση της πρωτοβουλίας αυτής εμπεριείχε τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Αυστρία, τη Σλοβενία, την Κροατία και τις βαλκανικές χώρες Σερβία, Βοσνία, Μαυροβούνιο, Κόσοβο, Αλβανία και (τότε) ΠΓΔΜ. Όπως βλέπουμε ανατρέχοντας στα ρεπορτάζ της εποχής, στις συναντήσεις του 2014 (Βερολίνο) και του 2015 (Βιέννη) η Ελλάδα ήταν απούσα, ενώ το 2016 και το 2017 συμμετείχε ως απλός... παρατηρητής.
Μέχρι που, το 2018, προσεκλήθη και η κυβέρνηση Τσίπρα για τη συνάντηση της 10ης Ιουλίου – ώστε να πανηγυριστεί η υπογραφή, λίγες μέρες νωρίτερα, της Συμφωνίας των Πρεσπών. Έκτοτε είναι πάλι απούσα.

Ούτε στο προσφυγικό
Τώρα η ίδια αυτή Διαδικασία ετοιμάζεται να συνεδριάσει στα τέλη Ιανουαρίου με αρχές Φεβρουαρίου με αντικείμενο την εξεύρεση «ειρηνικής λύσης» για τη Λιβύη και η σύνθεσή της είναι πάλι ευρύτατη: ΗΠΑ, Ρωσία, Γαλλία, Ιταλία, Βρετανία, Αίγυπτος, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Τουρκία, Ευρωπαϊκή Ένωση, Αραβικός Σύνδεσμος και Αφρικανική Ένωση. Η Ελλάδα και η Κύπρος είναι πάλι απούσες παρότι οι πρόσφατες συμφωνίες της Τουρκίας και της Λιβύης μπορούν να προκαλέσουν τεράστια ζημία στα εθνικά συμφέροντα των δύο ελληνικών κρατών.
Μάλιστα η Άγκυρα, επιχειρώντας να έχει βαρύνοντα λόγο στις εξελίξεις σε όλη την έκταση της Βόρειας Αφρικής και της Ανατολικής Μεσογείου, επιδιώκει να εντάξει στη σύνθεση της Διαδικασίας του Βερολίνου την Αλγερία, την Τυνησία και το Κατάρ. Η Ελλάδα, ωστόσο, έχει ακόμη μια φορά ολιγωρήσει. Όπως άλλωστε ολιγώρησε «παραλείποντας» να αναλάβει πρωτοβουλίες ώστε να εμποδίσει τις στρατιωτικές και άλλες συμφωνίες της Τουρκίας με τη Λιβύη, παρότι γνώριζε ότι προετοιμάζονταν.
Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο που αφορά τη Διαδικασία του Βερολίνου είναι ότι το 2015 (χωρίς τη συμμετοχή της χώρας μας) φέρεται να έλαβε σοβαρές αποφάσεις και για το προσφυγικό, των οποίων το αποτέλεσμα είναι γνωστό: η Ελλάδα απομονώθηκε, τα σύνορά της σφραγίστηκαν και πλέον προσπαθεί ολομόναχη να διαχειριστεί ένα μη διαχειρίσιμο πρόβλημα.
Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι, τον περασμένο Σεπτέμβριο, τέσσερις χώρες (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία και Μάλτα) κατέληξαν σε ένα προσωρινό σχέδιο επί του μεταναστευτικού / προσφυγικού σε ό,τι αφορά τη διαχείριση των αιτούντων άσυλο από τις χώρες πρώτης υποδοχής.
Η Ελλάδα ούτε προσεκλήθη ούτε, κυρίως, διαμαρτυρήθηκε για το ότι άλλοι ενδιαφερόμενοι αποφάσισαν ερήμην της. Απλώς το Βερολίνο, ύστερα από τη συμφωνία, υπέδειξε στη χώρα μας ότι η λύση στα προβλήματά της είναι η αύξηση των επιστροφών προς την Τουρκία. Η οποία, ύστερα από κάθε επιστροφή, φροντίζει να (υπερ)αναπληρώνει τι επιστροφές με νέες αφίξεις στα ελληνικά παράλια…

Έλλειψη σχεδιασμού
Αν επιχειρούσε κάποιος να αποτιμήσει το διπλωματικό βάρος της Ελλάδας στο ευρωπαϊκό πλαίσιο, θα απογοητευόταν οικτρά. Δεν είναι μόνο η χρεοκοπία της χώρας μας αυτή που απομειώνει τη σημασία της για τους Ευρωπαίους εταίρους της, όπως πολλοί θα έσπευδαν να εικάσουν, παρότι προφανώς έχει και αυτή διαδραματίσει τον ρόλο της.
Είναι κυρίως το αίσθημα μειονεξίας αυτό που εμποδίζει αλληλοδιάδοχες κυβερνήσεις να υψώσουν τη φωνή τους διεκδικώντας τον ρόλο που αναλογεί στη χώρα. Και η έλλειψη σχεδιασμού ή, ακόμη χειρότερα, η απουσία συναίσθησης για το μέγεθος των προβλημάτων που απαιτούν λύσεις με τη συμμετοχή μας και επ’ ωφελεία μας.
Με αυτήν την έννοια είναι πράγματι άξιον απορίας το γιατί η Ελλάδα όχι μόνο αποτελεί ουραγό των εξελίξεων, αλλά ούτε καν αποπειράται να διεκδικήσει από τους εταίρους της αυτά που δικαιούται.
Επομένως είναι πολύ σοβαρό το ερώτημα πώς σκοπεύει να διαχειριστεί τους επιπλέον 100.000 μετανάστες και πρόσφυγες που η ίδια υπολογίζει ότι θα φτάσουν στα παράλιά της το 2020 (ρεπορτάζ στη σελίδα 10). Ή πώς θα διαχειριστεί τις ελληνοτουρκικές σχέσεις δεδομένου ότι το «περιτύλιγμα» περί προσφυγής στη Χάγη (ρεπορτάζ στη σελίδα 9), στην οποία αναφέρθηκε και ο πρωθυπουργός στη συνέντευξή του στο «Βήμα», προοιωνίζεται μεγαλύτερα προβλήματα από αυτά που υποτίθεται ότι φιλοδοξεί να επιλύσει…
Πηγή: topontiki.gr

Πέμπτη 2 Ιανουαρίου 2020

'Il est où le bonheur' Christophe Maé

'Εξι μήνες ΝΔ, από το Α ως το Ω...

 
Στέλιος Κούλογλου

ΣΥΡΙΖΑ θα λες και θα κλαις» λέγεται η νέα στήλη. Που σημαίνει ότι μπορεί να μην έγιναν όλα καλά επί ΣΥΡΙΖΑ – και όσα καλά έγιναν να μην επικοινωνήθηκαν σωστά – αλλά τίποτα δεν συγκρίνεται με την οικονομική, θεσμική, πολιτική και πολιτισμική λαίλαπα που συνοδεύει την κυβέρνηση της ΝΔ. Η στήλη βγαίνει κανονικά κάθε Δευτέρα. Αυτό που ακολουθεί είναι το πρωτοχρονιάτικο αφιέρωμα.
Αρχή, το ήμισυ του παντός. Από το «μικρό και ευέλικτο» κυβερνητικό σχήμα, που είχε εξαγγείλει προεκλογικά ο κ. Μητσοτάκης, το υπουργικό Συμβούλιο που ορκίζεται στις  9 Ιουλίου περιλαμβάνει 51 υπουργούς και υφυπουργούς - και μόνο 5 γυναίκες.
Αριστεία. Ακόμη και σήμερα δεν έχει διαλυθεί ή σύγχυση με το ανύπαρκτο μεταπτυχιακό αλλά και τις σπουδές γενικώς του υφυπουργού Εξωτερικών Αντώνη Διαματάρη. Στο νέο του βιογραφικό, που δημοσιεύεται μετά την είδηση ότι δεν είχε μεταπτυχιακό, λείπει και το πτυχίο του. Παραμένει ακόμη ασαφές αν έχει καν απολυτήριο Λυκείου, καθώς οι ημερομηνίες στο νέο βιογραφικό τον εμφανίζουν να έχει τελειώσει το Λύκειο σε ηλικία 9 ετών. Παρόμοιο σκηνικό με τον υφυπουργό Άμυνας, Αλκιβιάδη Στεφανή, που αποκαλύπτεται ότι δεν κατέχει τους τίτλους που εμφάνιζε στο βιογραφικό του. Η κυβέρνηση των αρίστων κάλυψε τους δύο υφυπουργούς, με τον πρώτο τελικώς να παραιτείται όταν αποκαλύπτεται ότι είχε και δύο εταιρείες στις ΗΠΑ.
Αχαριστία. Δες συνταξιούχοι.
Βόρειος, Κορέα. Με απόφαση του πρωθυπουργού την μεθεπόμενη των εκλογών, όλες οι αρμοδιότητες της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας (ΕΡΤ, ΑΠΕ) μεταφέρονται στο πρόσωπό του και λίγο μετά ο κ. Ζούλας, διευθυντής του γραφείου τύπου του πρωθυπουργού διορίζεται πρόεδρος της ΕΡΤ.
Σύμφωνα με τον φυσιογνωμιστή Έβαν Γεωργουλάκη, που αναλύει στο δελτίο ειδήσεων του Star την συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν,  «στην έκφραση του κ. Μητσοτάκη διακρίνεται μία υφή αυτοπεποίθησης…το πρόσωπο του είναι πιο επίμηκες, είναι ισορροπημένο σε πλάτος με ανεπτυγμένες τις ανώτερες εγκεφαλική και συναισθηματική ζώνη, τα μάτια, η μύτη, το στόμα είναι πιο εκλεπτυσμένα και εσωτερικευμένα». Και αυτό σημαίνει ότι «υπάρχει διαπραγματευτική ικανότητα, δυναμισμός αλλά και εσωτερικευμένα συναισθήματα. Η έκφραση είναι περισσότερο διπλωματική, με επιμονή πάντα στο στόχο».
Πριν από λίγες μέρες, καλοπληρωμένη βραδινή εκπομπή της ΕΡΤ κατατάσσει τον Πρωθυπουργό στις 10 μεγαλύτερες προσωπικότητες διεθνώς για το 2019.
Βλήμα. 
Η υφυπουργός Εργασίας Δόμνα Μιχαηλίδου, που είχε ασπαστεί τη θεωρία ότι οι αντιστασιακοί της δικτατορίας είναι «ψυχικά νοσούντες», ισχυρίζεται ότι κατά την επέμβαση της αστυνομίας στη «γιάφκα» της ΑΣΟΕΕ βρέθηκε βαρύς οπλισμός που χρησιμοποιείται στον πόλεμο της Συρίας.
Γιουρούσι. Το υπουργείο Υγείας ανακοινώνει τους νέους διοικητές των Νοσοκομείων. H λίστα περιλαμβάνει λογιστές, φιλολόγους και 6 απόστρατους αξιωματικούς. Βασικά προσόντα: κομματάρχες σε επαρχίες, διευθυντές βουλευτών, Πρόεδροι Νομαρχιακών και άλλα παρόμοια, παρά τις προεκλογικές πρωθυπουργικές δεσμεύσεις του Πρωθυπουργού για «μάνατζερς στα νοσοκομεία για να μεταφέρουν τεχνογνωσία και όχι πολιτευτές». 
Ένας από τους νέους διοικητές είναι καταδικασμένος για ιατρικό σκάνδαλο, ενώ ο νέος πρόεδρος του Νοσοκομείου Καρδίτσας κ. Πατέρας αποκαλύπτει ότι  κατέλαβε την θέση μετά από συμφωνία  που είχε συνάψει προσωπικά με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το αντάλλαγμα ήταν να ψηφίσουν οι υποστηρικτές του τη ΝΔ. «Φυσικά και είπα μια καλή κουβέντα στον υπουργό Υγείας» παραδέχθηκε από την πλευρά του ο βουλευτής Καστοριάς της ΝΔ Ζήσης Τζηκαλάγιας για το διορισμό του κουμπάρου του στη θέση του διοικητή στο νοσοκομείο Καστοριάς. Όπως το συνόψισε ο κ. Βορίδης: «και ποιον να βάλουμε; Τους ξένους;».  (για να δικαιωθεί και ο τίτλος της παρούσας στήλης κάντε τη σύγκριση με τα βιογραφικά των διοικητών επί ΣΥΡΙΖΑ)
Δέος και σοκ από σειρά νομοθετημάτων στη διάρκεια του καλοκαιριού. Η κυβέρνηση καταργεί το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, την οποία αναλαμβάνει το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Στο τελευταίο μεταφέρονται και βασικές αρμοδιότητες που υπάγονταν στο υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Δεν υπάρχει πλέον σωφρονισμός αλλά καταστολή. Καταργούνται ή υποβαθμίζονται όλες οι  ανεξάρτητες Αρχές και με φωτογραφικές διατάξεις απομακρύνονται όσα  μέλη των διοικήσεων τους δεν ελέγχονται από την νέα κυβέρνηση και ερευνούν κρίσιμες υποθέσεις, όπως η κ. Θάνου, πρόεδρος της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Καταργούνται ακόμη το Πανεπιστημιακό Άσυλο καθώς και σημαντικές διατάξεις προστασίας των εργαζομένων και των συνδικαλιστικών τους δικαιωμάτων. Με κυβερνητική απόφαση αυξάνονται  επίσης τα τιμολόγια της ΔΕΗ. 
Επιτελικό κράτος, ΕΥΠ: φωτογραφική τροπολογία σκάνδαλο ώστε να τοποθετηθεί διοικητής της ΕΥΠ ο Παναγιώτης Κοντολέων, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης εταιρείας security και δεν έχει τα τυπικά προσόντα ούτε πτυχίο για να καταλάβει τη θέση. Από το βήμα της Βουλής, ο κ. Μητσοτάκης είχε λίγες μέρες πριν είχε διαβεβαιώσει για το ακριβώς αντίθετο: «Για το ζήτημα της ΕΥΠ δεν έχω να πω πολλά. Κανένα νόμο δεν θα αλλάξουμε».
ΕΝΦΙΑ. Η κυβέρνηση διαγράφει την κλιμακωτή μείωση του ΕΝΦΙΑ που είχε ψηφίσει ο ΣΥΡΙΖΑ και την ψηφίζει ξανά απλώς και μόνον για να εξισώσει την ακίνητη περιουσία των 80.000 ευρώ με εκείνη του 1.000.000 ευρώ (καθότι αμφότερες έχουν πλέον σχεδόν ίδιο ποσοστό έκπτωσης φόρου). Έτσι προστίθεται στον τρέχοντα προϋπολογισμό ένα δημοσιονομικό κενό της τάξης του 250 εκατομμυρίων ευρώ.
Ελληνικό. Έξι μήνες μετά δεν έχουν εμφανιστεί οι μπουλντόζες που θα ξεκινούσαν το έργο την εβδομάδα μετά τις εκλογές, γκρεμίζοντας τα εμπόδια του «ιδεολογικά κολλημένου» ΣΥΡΙΖΑ. Όχι μόνο αυτό αλλά το φθινόπωρο αποχώρησαν από το έργο  βασικοί επενδυτές. (Για τις αιτίες της αποχώρησης, δες το λήμμα μίζα)
Επιτραπέζια αντισφαίριση (πινγκ πονγκ). Δες το λήμμα ψιλοπράγματα.
Εταιρεία, περιορισμένης ευθύνης. Δες το λήμμα υποψίες.
Ζωή, χαρισάμενη. Από τα «Parents Weekend» στη Βοστώνη με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος μέχρι το σκι στο Μέτσοβο αυτές τις μέρες, έχει υπολογιστεί ότι στους 6 μήνες διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, ο Πρωθυπουργός βρίσκεται σε διακοπές πάνω από  ένα μήνα.
Ζeus. Σύμφωνα με no paper της ΝΔ προς τα ΜΜΕ, κατά την επίσκεψη του πρωθυπουργικού ζεύγους στις εγκαταστάσεις της COSCO στον Πειραιά, η κ. Μαρέβα Μητσοτάκη «επέλεξε να φορέσει ένα πράσινο παλτό που αγόρασε πρόσφατα από την Κίνα… Το παντελόνι επέλεξε να είναι από τον δικό της οίκο μόδας Ζeus + ΔΙΟΝΕ».
Ηλίου φαεινότερο. Μετά από αναζήτηση που κάνει στη google, στη διάρκεια σύσκεψης στο υπουργείο Μακεδονίας Θράκης με τους παραγωγικούς φορείς της περιοχής για την προστασία των μακεδονικών προϊόντων, ο πρωθυπουργός αποφασίζει   ότι τα προερχόμενα από την ελληνική επικράτεια προϊόντα θα αναφέρονται ως makedonia ώστε να διαχωρίζονται από το macedonia, όρο που παραχώρησε στα προϊόντα της Βόρειας Μακεδονίας. «Ο πρωθυπουργός είναι έξυπνος και πρακτικός άνθρωπος», συμπέρανε  ο πρόεδρος του Συνδέσμου Εξαγωγέων Βόρειας Ελλάδας, κ. Γιώργος Κωνσταντόπουλος.
Θεούσα, Θεέ μου μεγαλοδύναμε. Αφού ανακάλεσε μαθητικό διαγωνισμό για την ισότητα των δύο φύλλων, τον οποίο είχε με εγκύκλιο εγκρίνει μια εβδομάδα πριν και κατήργησε σε μια νύχτα 38 πανεπιστημιακά τμήματα και ενώ ακόμη υπάρχουν μεγάλα κενά σε σχολεία, το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων της κυρίας Κεραμέως ζητά  από τους θεολόγους να αποτρέπουν τους γονείς από το αίτημα απαλλαγής από το μάθημα των Θρησκευτικών, να είναι μοντέρνοι και να προτείνουν στους μαθητές «έντεχνα θρησκευτικά τραγούδια», όπως το «Τι ζητάω, τι ζητάω μια ευκαιρία στον παράδεισο να πάω». Η στήλη έχει προτείνει στην υπουργό το «Θεέ μου μεγαλοδύναμε» για να πάνε κάτω τα φαρμάκια.
Θαύματα, που κρατούν πάντα 3 μέρες. Ο κ. Μητσοτάκης είχε υποσχεθεί ένα παρόμοιο, με ανάπτυξη 4% και παράλληλη μείωση των υποχρεώσεων της χώρας για υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα, αλλά στη πρώτη συνάντηση με την Α. Μέρκελ αμέσως μετά τις εκλογές δεν θέτει το θέμα. Ο υπουργός Επικρατείας Γ. Γεραπετρίτης διευκρινίζει ότι το ζήτημα της μείωσης των πρωτογενών πλεονασμάτων θα τεθεί μέσα στο 2020, για το '21 και το '22.
Θεσσαλονίκη. Αφού διατήρησε το γραφείο του πρωθυπουργού στην πόλη - το οποίο είχε καταγγείλει στο παρελθόν - ο κ. Μητσοτάκης αναγγέλλει το ξήλωμα μιας ολόκληρης αρχαίας συνοικίας η οποία θα ξαναγυρίσει αφού ολοκληρωθεί ο σταθμός το μετρό Θεσσαλονίκης. Προς μεγάλη χαρά του εργολαβικού κόσμου, επιστροφή στις παλιές καλές εποχές της τρύπας του Κούβελα.
Ιστορία. Στο μήνυμα της προς τους μαθητές με ευκαιρία την 28η Οκτωβρίου, η προηγούμενη υπουργός τους πληροφορεί ότι ο Β Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε μετά τον Οκτώβρη του 1940, λες και το 1939 ο Χίτλερ είχε εισβάλλει στην Πολωνία και οι Ιάπωνες στην Κίνα για πλάκα. Εξηγεί επίσης ότι οι γονείς μας, παππούδες γιαγιάδες και πρόγονοι, πολέμησαν στα βουνά της Ηπείρου και αργότερα της Ελλάδας όχι τον φασισμό, αλλά τον «λαϊκισμό».
Ινδαρές. Δες λήμμα ξύλο.
Κανονικότητα, επιστροφή στην. Ο αναπτυξιακός νόμος, που ξεκίνησε ως νομοσχέδιο για διαβούλευση με 85 άρθρα, όταν κατατίθεται στην Βουλή είχε φθάσει στα 213 που στο τέλος γίνονται 234. Τα περισσότερα από τα άρθρα ξεπληρώνουν γραμμάτια, εξυπηρετώντας οικονομικά συμφέροντα και φίλους της κυβέρνησης. Καταργούνται οι δικλείδες ασφαλείας στις εργασιακές σχέσεις και θεμελιώδεις αρχές προστασίας του περιβάλλοντος, ενώ νομιμοποιούνται αναδρομικά οι αγορές ακινήτων με POS για απόκτηση χρυσής βίζας - ένα σκάνδαλο του 2017.
Καταΐφι. Η υφυπουργός Δόμνα Μιχαηλίδου, διορίζει πρόεδρο του Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας Ιονίων τον συνταξιούχο του Δημοσίου κ. Διονύσιο Καμβάση, γνωστό για τις αλυτρωτικές (θα πάρουμε την Κωνσταντινούπολη) και ομοφοβικές του απόψεις: «Εκεί στην κυβέρνηση (του ΣΥΡΙΖΑ) κτενίζουν το καταΐφι αρκετοί για αυτό θέλουν υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια!!!!». «Όταν με τον σύντροφό σου γυαλίζεις το πόμολο, το παιδί που θα υιοθετήσεις τι θα κάνει; Θα κτενίζει το καταΐφι». «Διαβάζοντας και χαζεύοντας παρόμοιες αναρτήσεις είπαμε κι εμείς να κάνουμε ένα αστείο», εξηγεί μετά το σκάνδαλο που ξέσπασε.
Λαμόγια. Με μια από τις περίπου 50 αλλαγές της κυβερνητικής πλειοψηφίας σε διατάξεις του Ποινικού Κώδικα που είχε τεθεί σεισχύ μόλις την 1η Ιουλίου, το αδίκημα της απιστίας, σε ό,τι αφορά αποκλειστικά στα τραπεζικά στελέχη, θα διώκεται μόνο μετά από μήνυση. Όλες οι υποθέσεις που έφτασαν ή επρόκειτο να φτάσουν στη ∆ικαιοσύνη τινάζονται στον αέρα, εκτός εάν οι ίδιες οι διοικήσεις των τραπεζών υποβάλουν μηνύσεις κατά των στελεχών τους, μέσα σε διάστημα τεσσάρων μηνών! Επιστρέφονται επίσης σε οικονομικούς παραβάτες  ποσά άνω του 1 δις ευρώ: προϊόντα ξεπλύματος μαύρου χρήματος, υποθέσεων φοροδιαφυγής, ναρκωτικών, εγκληματικών οργανώσεων, κακουργηματικής απιστίας, τοκογλυφίας, trafficking, δωροδοκιών κλπ. Aποδεσμεύονται όσα περιουσιακά στοιχεία έχει δεσμεύσει η Αρχή για το Ξέπλυμα Μαύρου Χρήματος. Η διάταξη δεν ισχύει από την ψήφιση της, αλλά αναδρομικά.
Μάτι, βγάζει, ο διορισμός στη θέση του Γενικού Γραμματέα του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη του πρώην αρχηγού της αστυνομίας, Κ. Τσουβάλα, τον οποίο ο κ. Μητσοτάκης, είχε κατονομάσει ως έναν από τους βασικούς υπεύθυνους για την τραγωδία: «πραγματικά αναρωτιέμαι πώς κάποιοι άνθρωποι (όπως ο Αρχηγός της Αστυνομίας) κοιμούνται σήμερα και συνεχίζουν μακάριοι να ασκούν τα καθήκοντά τους…ποιος Έλληνας πολίτης έχει εμπιστοσύνη σε αυτούς τους ανθρώπους να αντιμετωπίσουν άλλη μία φυσική καταστροφή;».
Μίζες. Αρχίζει και πάλι να εφαρμόζεται το παλιό σύστημα της μίζας, 1ο ή και πάνω τοις εκατό για κάθε ιδιωτική επένδυση ή ανάληψη δημόσιου έργου από ιδιώτες. Αυτή είναι η βασική αιτία που ούτε ξένοι επενδυτές έρχονται και άλλοι φεύγουν. (Δες και λήμμα Φαινάνσιαλ Τάιμς)
Μεσαία τάξη. Με τα νέα φορολογικά μέτρα, για την κλίμακα εισοδημάτων από 20.000 έως 50.000 ευρώ, η ετήσια φορολογική ελάφρυνση ξεπερνά οριακά τα 17 ευρώ ενώ αυξάνονται οι φόροι στους αγρότες. Μεγάλο φορολογικό κέρδος για όσους έχουν αποδοχές άνω των 80.000 ευρώ. Πρόσθετη επιβάρυνση 22% για μισθωτούς και συνταξιούχους, εάν δεν καταφέρουν να συγκεντρώσουν ηλεκτρονικές αποδείξεις για το 30% του εισοδήματός τους. 
Μειώσεις σε όλα τα σημαντικά κοινωνικά επιδόματα προβλέπει επίσης ο προϋπολογισμός του 2020, με εξαίρεση το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης. Καταργούνται όλες οι φοροαπαλλαγές που είχαν νομοθετηθεί επί ΣΥΡΙΖΑ, μειώνονται τα προνοιακά επιδόματα για ΑΜΕΑ, τα οικογενειακά επιδόματα και το επίδομα ενοικίου. Στα πλαίσια… ενίσχυσης της μεσαίας τάξης, το κυβερνητικό σχέδιο για το ασφαλιστικό προβλέπει 20% αύξηση εισφορών για το 85% των μη μισθωτών, καθώς η κατώτατη εισφορά αυξάνεται από τα 175 στα 210 ευρώ τον μήνα. Η ετήσια επιβάρυνσή  είναι τουλάχιστον 420 ευρώ. Κερδισμένοι των αλλαγών, τα μεγάλα εισοδήματα και οι δικηγόροι του «κινήματος της γραβάτας».
Μπάρμπεκιου. Δες το γράμμα Π
Ναρκωτικά. Με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου η κυβέρνηση καταργεί το αυτοδιοίκητο του εμβληματικού φορέα απεξάρτησης, διορίζοντας τη διοίκηση του ΚΕΘΕΑ σύμφωνα με τις προτιμήσεις του υπουργού Υγείας.
Ξύλο και των γονέων. Το ξύλο της αρκούδας στη φιλήσυχη οικογένεια Ινδαρέ στο Κουκάκι, που πήγε να δει τι συνέβη στην ταράτσα της, στα πλαίσια αστυνομικής επιχείρησης για την εκκένωση διπλανής κατάληψης, για την οποία είχαν ειδοποιηθεί τα κανάλια πριν φτάσει η αστυνομία. Αφού τους έδειραν, τους έβαλαν  κουκούλα και τους πέρασαν χειροπέδες, τους μετέφεραν στο τμήμα όπου τους φόρτωσαν με ψεύτικες κατηγορίες, όπως αποδεικνύουν τα βίντεο και τα ηχητικά ντοκουμέντα. Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη (!) κ. Χρυσοχοΐδης  δηλώνει ότι όλα έγιναν σύμφωνα με το νόμο και επίσης ότι η δαρμένη οικογένεια συμμετείχε στην κατάληψη!
Ομόνοια. Βασανιστήρια σε ΑΜΕΑ στο Αστυνομικό Τμήμα Ομόνοιας και «σενάριο Ινδαρέ» σε παρόντα δικηγόρο που διαμαρτύρεται: του βάζουν χειροπέδες και του φορτώνουν κατηγορίες.
Προσφυγικό. Η τελευταία απόπειρα «επικοινωνιακής» αντιμετώπισης του προβλήματος με την εξαγγελία δημιουργίας 4-5 κλειστών κέντρων κράτησης χωρητικότητας 5 χιλιάδων ψυχών το καθένα, καταπίπτει μετά τις αντιδράσεις ντόπιων και διεθνών οργανώσεων και την άρνηση της ΕΕ να χρηματοδοτήσει παρόμοια εξωπραγματικά projects, που παραβιάζουν και τις διεθνείς συνθήκες. Σύμφωνα με το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες (ΕΣΠ) δεκάδες πρόσφυγες, κυρίως γυναίκες και παιδιά, παραμένουν άστεγοι στους δρόμους της Αθήνας μετά τις εκκενώσεις καταλήψεων στα Εξάρχεια.
Παρεξήγηση. Ενώ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος καλεί τους πολίτες να επιδείξουν ανθρωπιστική στάση στο προσφυγικό, στελέχη της ΝΔ, όπως οι κ.κ. Κυρανάκης και  Μπογδάνος υποστηρίζουν τη ρατσιστική  πρωτοβουλία περιθωριακής οργάνωσης «Μακεδονομάχων» για μπάρμπεκιου με χοιρινό και αλκοόλ σε χώρο φιλοξενίας προσφύγων. Μετά τον σάλο, ο κ. Κυρανάκης διευκρινίζει ότι αντέδρασε επειδή θεώρησε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ζητούσε να... ποινικοποιηθεί το μπάρμπεκιου.
Προϋπολογισμός. Στον προϋπολογισμό του 2020 έχουν μειωθεί οι δαπάνες του ΟΑΕΔ για προγράμματα απασχόλησης ανέργων κατά 83 εκατομμύρια ευρώ. Όπως μάλιστα διευκρινίζει ο υφυπουργός Δημοσιονομικής Πολιτικής, Θ. Σκυλακάκης, στον προϋπολογισμό δεν προβλέπεται κονδύλι για το πετρέλαιο θέρμανσης.
Ρεκόρ. Στις αρχές Δεκεμβρίου δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως κοινή υπουργική απόφαση για τη χρηματοδότηση των εφημερίδων, η οποία ανακαλείται σε μερικές ώρες καθώς η κυβέρνηση θα χρηματοδοτούσε με εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, τα ταμεία του Μακελειού, της Ελεύθερης Ώρας, στοιχηματικών εντύπων, αλλά και εκδοτών που απασχολούν στις επιχειρήσεις τους μονοψήφιο αριθμό εργαζομένων ή και δεν είναι φορολογικά και ασφαλιστικά ενήμερες. Την επομένη ο  κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Πέτσας ενημερώνει τους δημοσιογράφους ότι η χρηματοδότηση θα δοθεί μέχρι το τέλος του έτους και θα διορθωθούν οι αστοχίες που προκάλεσαν την ανάκληση. Λίγο αργότερα, μετά τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό, ανακοινώνει πως για φέτος δεν θα δοθεί τίποτε. Η κυβερνητική πολιτική άλλαξε τέσσερις φορές σε 24 ώρες, γεγονός που πρέπει να αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ.
Συνταξιούχοι. Η κυβέρνηση ανακοινώνει την κατάργηση της - μειωμένης - 13ης σύνταξης ως «προεκλογικό τρικ του ΣΥΡΙΖΑ» (που είχε υπερψηφίσει και η ΝΔ) και επίσης ότι δεν θα υλοποιηθεί η προεκλογική δέσμευση της κυβέρνησης για καταβολή αναδρομικών στους συνταξιούχους εντός του 2020. «Δεν μπορεί οι συνταξιούχοι να μονοπωλούν τη (δημόσια) συζήτηση δηλώνει ο αχάριστος Άδωνις Γεωργιάδης για την κοινωνική ομάδα που έδωσε τη νίκη στη ΝΔ. Η σύνταξη είχε καταβληθεί σε περισσότερους από 2.500.000 δικαιούχους. Με μια άλλη ρύθμιση, μειώνεται κατά 50% και πλέον η φορολογία στα συμβόλαια που συνάπτουν ομάδες επαγγελματικές ποδοσφαίρου και μπάσκετ με αθλητές.
Τουρκοφάγοι. Στην ομιλία του στο συνέδριο της Ν.Δ. ο Κυρ. Μητσοτάκης υπόσχεται ότι στη σύνοδο του ΝΑΤΟ θα τονίσει  για την Τουρκία ότι «μια συμμαχία δεν μπορεί να στέκεται αδιάφορη όταν ένα μέλος της παραβιάζει ανοιχτά το Διεθνές Δίκαιο και στρέφεται έτσι κατά άλλου μέλους της». Στη σύνοδο της Ατλαντικής Συμμαχίας, πήρε τον λόγο, αλλά δεν είπε τίποτα από όσα είχε εξαγγείλει.
«Δεν παγώνουν τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης με την Τουρκία», δηλώνουν πηγές του Μεγάρου Μαξίμου, ενώ λίγες ώρες νωρίτερα πηγές του υπουργείου Εθνικής Άμυνας και τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ διαβεβαίωναν για το εντελώς αντίθετο. Για «στρατηγική απόφαση της κυβέρνησης» να μη τεθεί σε αυτή τη φάση θέμα κυρώσεων κατά της Τουρκίας κάνει λόγο ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης. Λίγες ημέρες νωρίτερα, ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας δηλώνει ότι ζήτησε από τους Ευρωπαίους εταίρους «τη δημιουργία πλαισίου κυρώσεων κατά της Τουρκίας».
Υποψίες. Οι δηλώσεις του υπουργού Αμύνης κ. Παναγιωτόπουλου περί προστασίας της εσωτερικής ασφάλειας από τον στρατό θεωρήθηκαν από την αντιπολίτευση «κίνδυνος για την ίδια τη Δημοκρατία μας», αλλά το ζουμί της υπόθεσης βρίσκεται σε άλλο σημείο της τροπολογίας, που προβλέπει την απευθείας ανάθεση έργων σχετικά με το προσφυγικό, χωρίς διαγωνισμούς. Η κυβέρνηση αυτή έχει έρθει για να κάνει μπίζνες. Είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης.
Φαινάνσιαλ Τάιμς . «Η κεντροδεξιά κυβέρνηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη προώθησε ένα μέτρο το οποίο φαίνεται να ανατρέπει την προσήλωση της Ελλάδας σε διεθνή πρότυπα για την καταπολέμηση της διαφθοράς και της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες», γράφουν οι Financial Times που είχαν αγιογραφήσει τον κ. Μητσοτάκη πριν τις εκλογές.
Χούντα. «Στα Εξάρχεια έχουμε χούντα, ρε, το κατάλαβες; Όποιος δεν δέχεται φάπα και πού...α, δεν θα μπαίνει στα Εξάρχεια. Εμείς κάνουμε κουμάντο», καταγγέλλει τη συμπεριφορά των ΜΑΤ επωνύμως πολίτης. Όπως εξηγεί και ο υπουργός Προστασίας (!) του Πολίτη, «στην ΕΛ.ΑΣ. υπάρχει πλέον ένα εντελώς διαφορετικό κλίμα».
Υμνητής της χούντας και θαυμαστής του δικτάτορα Γεωργίου Παπαδόπουλου είναι και ο νέος γενικός γραμματέας Τουρισμού Κωνσταντίνος Λούλης, ο οποίος συνδέεται με μακροχρόνιους δεσμούς με την οικογένεια Μητσοτάκη.
Ψιλοπράγματα. Στην αστυνομική επιχείρηση στο Κουκάκι, μία γυναίκα πυροβολείται εξ επαφής από πλαστική σφαίρα και μεταφέρεται στο νοσοκομείο. Όπως εξηγεί η αστυνομία σε ανακοίνωση της, «δεν χρησιμοποιεί πλαστικές σφαίρες αλλά συσκευές τύπου Manuhrin, οι οποίες εκτοξεύουν μικρές ελαστικές μπάλες (περίπου μεγέθους πινγκ πονγκ)». 
Ψίχουλα. Σε 300.000 περίπου πολίτες δίδεται το μειωμένο κοινωνικό μέρισμα του 2019. Τα «ψίχουλα» που σύμφωνα με την ΝΔ στην αντιπολίτευση έδινε ο ΣΥΡΙΖΑ ανέρχονταν σε 750 εκατ. ευρώ σε 3.650.000 δικαιούχους το 2017 και 780 εκατ. ευρώ σε 3.700.000 δικαιούχους το 2018.
Ωμή, ομολογία. «Διότι τι υποσχέθηκε βασικά ο Μητσοτάκης; Να διώξει τον ΣΥΡΙΖΑ, Και τι έκανε ο Μητσοτάκης; Έδιωξε τον ΣΥΡΙΖΑ. Κανείς δεν ψήφισε τον Μητσοτάκη για την αύξηση του κατώτατου μισθού ή για πλουσιότερο κοινωνικό μέρισμα ή για να βρει διοικητή στο νοσοκομείο της Καρδίτσας», εξήγησε ο επίσημος κυβερνητικός αρθρογράφος Γ. Πρετεντέρης. Αν είχε προσθέσει ότι το σύστημα διάλεξε έναν αδύναμο και ευάλωτο σε κάθε είδους πειρασμό άνθρωπο για να κάνει τη δουλειά του, θα είχε πει όλη την αλήθεια.

Γαλλία: Το μεγαλύτερο απεργιακό τσουνάμι φέρνει τώρα την άνοιξη στο καταχείμωνο!…

2019 12 26 01 opera de paris greve big

 
Χριστουγεννιάτικες απεργιακές φρουρές, απεργιακά ρεβεγιόν με πλήθος κόσμου σε σιδηροδρομικούς σταθμούς, λιμάνια, διϋλιστήρια και σχολεία,…και το μπαλέτο, μαζί με την ορχήστρα, της Όπερας του Παρισιού να δίνει “απεργιακή” παράσταση με τη Λίμνη των Κύκνων στο δρόμο και μέσα στο κρύο μπροστά σε αλληλέγγυους διαδηλωτές! Μετά από τρεις βδομάδες απεργίας, τα φετινά Χριστούγεννα στη Γαλλία δεν μοιάζουν καθόλου με αυτά που έχουμε συνηθίσει. Και το ίδιο θα συμβεί με την φετινή Πρωτοχρονιά. Και σίγουρα, και με τις πρώτες -τουλάχιστον- βδομάδες του φετινού γαλλικού Γενάρη. Επειδή, όπως το γράφαμε το βράδυ της πρώτης μέρας του πρωτοφανούς γαλλικού απεργιακού κύματος, “ Η αναμέτρηση της κυβέρνησης Μακρόν με τη γαλλική κοινωνία, που άρχισε την Πέμπτη 5 Δεκεμβρίου 2019, δεν είναι παίξε γέλασε. Μυρίζει μπαρούτι και είναι ξεχωριστή, σαν εκείνες τις σπάνιες που έγραψαν ιστορία στη Γαλλία και στην οικουμένη…”
Σήμερα, σε όλα αυτά μπορούμε πια να προσθέσουμε πως η γαλλική απεργιακή έκρηξη δείχνει να είναι τόσο μεγάλη, ξεχωριστή, ιστορική και κυρίως, τόσο επίφοβη ώστε να προκαλεί αντιδράσεις χωρίς προηγούμενο και μάλιστα σε διεθνές επίπεδο από μέρους των ορκισμένων εχθρών της. Έτσι, βλέπουμε τα ελληνικά αλλά και τα διεθνή ΜΜΕ , να μην λένε λέξη, να την αγνοούν επιδεικτικά και να της επιβάλλουν το πιο πρωτακουστο black-out επί τρεις βδομάδες! O λόγος απλός και ευδιάκριτος: Επειδή προφανώς έχει πέσει παγκοσμίως σύρμα -από τους απανταχού γης “αρμοδίους”- ότι ο υπό εξέλιξη γαλλικός εργατικός ξεσηκωμός βάζει “κακές” και “επικίνδυνες” ιδέες στα κεφάλια των καταπιεσμένων όλου του κόσμου!…
Μάταιος ο κόπος τους. Γιατί; Μα, επειδή κανένα black-out δεν μπορεί να αντέξει μπροστά στο ριζοσπαστισμό, στη μαζικότητα και στη μαχητικότητα των απεργιακών και άλλων κινητοποιήσεων που θα σημαδέψουν τον φετινό γαλλικό Γενάρη. Και αυτό επειδή ακόμα και οι υπουργοί του Μακρόν παραδέχονται πως η αποφασιστικότητα των απεργών δεν έχει κανένα ιστορικό προηγούμενο. Επειδή, παρά τα τρομερά προβλήματα που δημιουργεί αυτή η απεργία στην καθημερινή ζωή των πολιτών, όλες οι δημοσκοπήσεις συμφωνούν ότι οι απεργοί έχουν πάντα την υποστήριξη της γαλλικής κοινωνίας. Επειδή αυτή η κοινωνία ενισχύει με τον οβολό της τα απεργιακά ταμεία, βοηθώντας έτσι να μην νικηθούν οι απεργοί από την πείνα. Επειδή αναπτύσσεται καθημερινά το κίνημα έμπρακτης αλληλεγγύης από διανοούμενους, καλλιτέχνες, πανεπιστημιακούς αλλά και φοιτητές και μαθητές που (αυτο)οργανώνονται σε επιτροπές ενώ συνάμα μετέχουν στις απεργιακές φρουρές.
Κυρίως όμως, επειδή όλες οι απόπειρες της κυβέρνησης Μακρόν να διαιρέσει τους απεργούς και να διχάσει την μαχόμενη εργατική τάξη γνώρισαν παταγώδη αποτυχία. Έτσι, η προ πολλού στημένη και καλά σκηνοθετημένη προσχώρηση των “ρεφορμιστικών” συνδικαλιστικών ηγεσιών της CFDT και Unsa στην πιεστική προτροπή της κυβέρνησης, της εργοδοσίας και των ΜΜΕ για τερματισμό της απεργίας με το πρόσχημα της “χριστουγεννιάτικης εκεχειρίας” κατάληξε στο πιο διδακτικό φιάσκο: Η βάση, τα μέλη αυτών των δυο συνδικάτων αποδοκίμασαν έμπρακτα τις απεργοσπαστικές ηγεσίες τους και αποφάσισαν να συνεχίσουν να απεργούν μαζί με τους συναδέλφους τους μέχρι την τελική απόσυρση του επίμαχου νεοφιλελεύθερου νομοσχεδίου για το συνταξιοδοτικό!
Τι συμβαίνει όμως και απέτυχε αυτή τη φορά παταγωδώς η κλασική επιχείρηση διαίρεσης των εργαζομένων, που είχε πετύχει πάμπολλες φορές στο παρελθόν; Συμβαίνει ότι αυτή τη φορά, “η απεργία είναι των απεργών”, ότι διεξάγεται δημοκρατικά και ενωτικά, ότι στις απεργιακές επιτροπές μετέχουν και αποφασίζουν –για τα πάντα- ισότιμα όσοι απεργούν ανεξάρτητα από το αν είναι ή δεν είναι μέλη συνδικάτων! Έτσι, είναι οι απεργοί και οι ενωτικές συνελεύσεις τους που αποφασίζουν και ψηφίζουν στο τέλος της κάθε μέρας απεργίας την συνέχισή της και την επόμενη μέρα! Και δεν εκπλήσσει πια κανέναν το γεγονός ότι σε πολλές περιπτώσεις αναδεικνύονται σε ηγέτες ή εκπροσώπους του απεργιακού κινήματος και των απεργιακών συνελεύσεων απεργοί που είτε δεν είναι συνδικαλισμένοι είτε είναι μέλη των δυο παραπάνω “ρεφορμιστικών” συνδικάτων…
Με δεδομένη την πρωτοφανή ενότητα αυτού του απεργιακού κύματος, δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι τα διάφορα συνδικάτα (CGT, Sud, F.O., CFDT, Unsal) δεν κρατάνε για τα μέλη τους, αλλά αντίθετα μοιράζουν μεταξύ όλων των απεργών (συμπεριλαμβανομένων και των μη συνδικαλισμένων) τα χρήματα που εισρέουν στα απεργιακά ταμεία όλων των συνδικάτων! Έτσι, βλέπουμε π.χ. το (μεγαλύτερο) απεργιακό ταμείο της CGT να παραδίδει, υπό τις επευφημίες των απεργών και των υποστηρικτών τους, μια επιταγή 250.000 ευρώ στο (ριζοσπαστικό) συνδικάτο βάσης Sud-Rail για να μοιράσει τα χρήματα μεταξύ των απεργούντων μελών του που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη! Και δεν είναι επίσης τυχαίο ότι τα διάφορα κινήματα υποστήριξης των απεργών, είτε αυτά συσπειρώνουν διανοούμενους και καλλιτέχνες είτε προσωπικότητες και στελέχη της αριστεράς, καλούν τους πολίτες να προσφέρουν τον οβολό τους όχι σε ένα αλλά σε όλα ανεξαιρέτως τα απεργιακά ταμεία όλων των συνδικάτων! Και ίσως είναι και αυτός ένας λόγος που η γενναιόδωρη ανταπόκριση των πολιτών ξεπερνάει ήδη όλες τις προσδοκίες…
Επειδή λοιπόν το μόνο που έχει αλλάξει μετά από 23 μέρες απεργίας είναι ότι οι απεργοί και οι υποστηρικτές τους πιστεύουν ακόμα περισσότερο ότι θα νικήσουν, κλείνουμε αυτό το δεύτερο κείμενό μας για τη μεγάλη γαλλική κοινωνική έκρηξη αυτού του χειμώνα, με τα ίδια ακριβώς λόγια με τα οποία κλείναμε και το πρώτο κείμενό μας: “Προσοχή λοιπόν επειδή αυτή η γιγάντια κινητοποίηση της γαλλικής κοινωνίας θα κλιμακωθεί, θα βαθύνει, θα απλωθεί και θα κάνει κάτι ακόμα που μάς ενδιαφέρει -και εδώ στη χώρα μας- άμεσα: Θα βγει αναπόφευκτα έξω από τα γαλλικά σύνορα, ακριβώς όπως συνέβη με όλες τις μεγάλες γαλλικές κοινωνικές εκρήξεις του παρελθόντος! Και βρίσκοντας με το παράδειγμά της μιμητές εκτός συνόρων, θα σημάνει -επιτέλους- το τέλος του ατέλειωτου νεοφιλελεύθερου ευρωπαϊκού χειμώνα και την αρχή μιας νέας εποχής. Της εποχής των μεγάλων απελευθερωτικών κοινωνικών αγώνων που έχουμε ανάγκη όσο και το οξυγόνο…Η συνέχεια θα είναι συναρπαστική!”

Η αρχή του τέλους για τον «κοινόχρηστο» ουρανό

 
 
Σαν να μην έφτανε η φωτορύπανση που εμποδίζει τη θέα του έναστρου ουρανού από τα έντονα αστικοποιημένα σημεία της Γης, έρχονται οι επιχειρηματικοί κολοσσοί να επεκτείνουν αυθαίρετα τις κερδοφόρες δραστηριότητές τους στον αυτονόητα «κοινόχρηστο» ουρανό και να επιδεινώσουν την υπάρχουσα κατάσταση.
Τις ερχόμενες μέρες ξεκινά μια επιχείρηση για την εκτόξευση χιλιάδων νέων δορυφόρων που αποσκοπεί στη δυνατότητα πρόσβασης υψηλών ταχυτήτων στο διαδίκτυο από το Διάστημα. Αλλά οι πρώτοι στόλοι αυτών των δορυφόρων, που έχουν ήδη αποσταλεί σε τροχιά από την αμερικανική εταιρεία SpaceX, επηρεάζουν τις εικόνες του νυχτερινού ουρανού.
Κι αυτό, διότι οι δορυφόροι εμφανίζονται στον σκοτεινό θόλο ως λαμπερές λευκές γραμμώσεις, τόσο εκθαμβωτικές, που ανταγωνίζονται τη λάμψη των αστεριών. Οι επιστήμονες ανησυχούν ότι οι μελλοντικές συστοιχίες των «αστερισμών» των δορυφόρων θα μπορούσαν να αποκρύψουν τις εικόνες που λαμβάνουν τα οπτικά τηλεσκόπια και να παρεμποδίσουν τις ραδιοαστρονομικές παρατηρήσεις.
 
Διαδίκτυο από το Διάστημα
Το πανάκριβο αυτό σχέδιο για την πρόσβαση στο ίντερνετ υψηλής ταχύτητας αφήνει πίσω τις οπτικές ίνες, καθώς οι δορυφόροι θα μπορούν να επιτρέπουν πρόσβαση στο διαδίκτυο από το Διάστημα. Κι αν υπάρχουν πολλοί από αυτούς σε τροχιά, αυτό σημαίνει ότι ακόμη και οι πιο απομακρυσμένες περιοχές θα μπορούν να έχουν συνδεσιμότητα. Θα συνδεθούν άνθρωποι που δεν έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο αυτή τη στιγμή, σκάφη και αεροπλάνα.
Για να γίνει αντιληπτό σε ποιο βαθμό θα επηρεάσει τον «ουρανό» αυτή η κοσμογονική –όπως παρουσιάζεται– αλλαγή στην ηλεκτρονική συνδεσιμότητα, η προσφυγή στους αριθμούς είναι κάτι παραπάνω από αποκαλυπτική.
Σήμερα, υπάρχουν περίπου 2.200 ενεργοί δορυφόροι που πετούν γύρω από τη Γη. Αλλά, από την επόμενη εβδομάδα, ο «Αστερισμός Starlink», ένα πρότζεκτ της αμερικανικής εταιρείας SpaceX, θα ξεκινήσει την αποστολή παρτίδων από 60 δορυφόρους που θα θέτει σε τροχιά κάθε λίγες εβδομάδες.
Αυτό σημαίνει ότι περίπου 1.500 δορυφόροι θα έχουν εκτοξευτεί μέχρι το τέλος του επόμενου έτους και από τα μέσα της δεκαετίας του 2020 θα μπορούσε να υπάρχει στόλος 12.000 δορυφόρων.
Η βρετανική εταιρεία OneWeb σκοπεύει να εκτοξεύσει περίπου 650 δορυφόρους, αν και ο τελικός αριθμός τους θα μπορούσε να ανέλθει σε 2.000, εφόσον υπάρξει αρκετή ζήτηση από τους πελάτες. Αλλά και η Amazon προγραμματίζει να δημιουργήσει έναν αστερισμό 3.200 δορυφόρων. Συνολικά, μιλάμε για 17.200 νέους δορυφόρους.
Ωστόσο, πέραν αυτών των τρομακτικών αριθμών, οι αστρονόμοι ανησυχούν, αφού οι δορυφόροι εμφανίζονται ως έντονα λευκές αναλαμπές στις εικόνες που λαμβάνουν από το Σύμπαν, όπως διαπίστωσαν από την παρουσία των πρώτων 120 δορυφόρων τους οποίους εκτόξευσε η «Starlink» τον Μάιο και τον Νοέμβριο σε τροχιές κάτω από 500 χιλιόμετρα. Τις ανησυχίες τους εκφράζουν σε σχετικό ρεπορτάζ του BBC.
«Αυτοί οι δορυφόροι είναι περίπου στο μέγεθος ενός τραπεζιού, αλλά είναι πολύ αντανακλαστικοί και τα πάνελ τους αντικατοπτρίζουν το φως του ήλιου, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούμε να τους δούμε σε εικόνες που παίρνουμε με τα τηλεσκόπια. Αυτοί οι δορυφόροι είναι επίσης μεγάλοι χρήστες ακτινοβολίας και αυτό σημαίνει ότι μπορούν να επηρεάσουν τα σήματα που χρησιμοποιούν οι αστρονόμοι, με αποτέλεσμα να επηρεάζουν και τη ραδιοαστρονομία», λέει η Ντάρα Πατέλ, αστρονόμος στο Βασιλικό Παρατηρητήριο του Γκρίνουιτς. Η ίδια προειδοποιεί ότι το πρόβλημα θα αυξηθεί όσο αυξάνεται ο αριθμός των δορυφόρων σε τροχιά.
 
Η «τραγωδία των κοινών»
 «Ο νυχτερινός ουρανός είναι κοινόχρηστος και αυτό που έχουμε εδώ είναι μια “τραγωδία των κοινών”», λέει ο δρ Ντέιβ Κλέμεντς από το Αυτοκρατορικό Κολέγιο του Λονδίνου που πιστεύει ότι οι δορυφόροι θα μπορούσαν να έχουν πραγματικό αντίκτυπο στις παρατηρήσεις.
«Παρουσιάζουν ένα προσκήνιο ανάμεσα σε αυτό που παρατηρούμε από τη Γη και το υπόλοιπο σύμπαν, έτσι, παρεμποδίζουν τα πάντα. Και θα χάσουμε ό,τι είναι πίσω τους, είτε αυτός είναι ένας δυνητικά επικίνδυνος αστεροειδής είτε το πιο μακρινό κβάζαρ στο σύμπαν», ανέφερε.
Και εξήγησε ότι θα ήταν ιδιαίτερα ενοχλητικό για τα τηλεσκόπια να πραγματοποιούν μεγάλες έρευνες για τον ουρανό, όπως το μελλοντικό Τηλεσκόπιο Μεγάλης Συνοπτικής Επισκόπησης (LSST) στη Χιλή, με το οποίο, σε συνδυασμό με άλλα τηλεσκόπια, οι αστρονόμοι επιδιώκουν να κάνουν μια ταινία σε πραγματικό χρόνο για τον τρόπο με τον οποίο αλλάζει ο ουρανός.
Οι εμπλεκόμενες εταιρείες δήλωσαν ότι συνεργάζονται με τους αστρονόμους για να ελαχιστοποιήσουν τις επιπτώσεις των δορυφόρων, αλλά δεν συζητούν για κάποια ριζική αναθεώρηση των σχεδίων τους. Η SpaceX δήλωσε στο BBC ότι έχει συνεργαστεί με αστρονόμους για να ελαχιστοποιήσει την επίδραση των δορυφόρων του πρότζεκτ «Starlink».
Για την επόμενη εκτόξευσή τους, δοκιμάζουν μια ειδική επίστρωση που έχει σχεδιαστεί για να κάνει τους δορυφόρους λιγότερο φωτεινούς, ώστε να διαπιστώσει εάν αυτό θα βοηθήσει.
Η OneWeb δήλωσε ότι έβαλε τους δορυφόρους της σε τροχιά 1.200 χιλιομέτρων, έτσι ώστε να μην παρεμβαίνουν στις αστρονομικές παρατηρήσεις. «Επιλέξαμε μια τροχιά ως μέρος της αφοσίωσής μας στην υπεύθυνη χρήση του απώτερου Διαστήματος. Και έχουμε μιλήσει επίσης με την αστρονομική κοινότητα πριν ξεκινήσουμε για να βεβαιωθούμε ότι οι δορυφόροι μας δεν είναι πολύ αντανακλαστικοί και δεν θα υπάρξουν ραδιοπαρεμβολές», ανέφερε εκπρόσωπός της.
Ο ίδιος πρόσθεσε για το ζήτημα ότι δεν θα πρέπει να επιλέξουμε μεταξύ συνδεσιμότητας και αστρονομίας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλος ο κόσμος έχει το δικαίωμα να συνδεθεί με το διαδίκτυο και έτσι θα συμβεί, ανέφερε.
Πηγή: efsyn.gr

Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 2020