Ένα ακόμη …κουλούρι και μόνιμη αστυνομική βία υποσχέθηκε για το 2022 ο Μητσοτάκης

του Γεράσιμου Λιβιτσάνου

Ένα δεύτερο κουλούρι (με την μορφή πενιχρής αύξησης μισθού της τάξης των 13 ευρώ) και …μόνιμη βία από τα ΜΑΤ «έταξε» σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης με την συνέντευξη που παραχώρησε στο MEGA. Όσον αφορά την πανδημία συμφώνησε με την άποψη του Άδωνι Γεωργιάδη ότι δεν πρέπει πλέον να μετράμε τα κρούσματα. Σε μια περίοδο που αυτά ξεπερνούν πλέον τα 6.000 ημερησίως.
Χαρακτηριστική ήταν η αναφορά του πρωθυπουργού που επισήμανε: «Μην μετράτε τα κρούσματα όταν έχουμε 400.000 τεστ ημερησίως. Θα μετράτε τη θετικότητα και την πίεση στο Σύστημα Υγείας». Παράλληλα υπερασπίστηκε την απόφαση να μην απαιτείται επίδειξη τεστ για την είσοδο κάποιου σε εκκλησία λέγοντας πως το μέτρο αυτό δεν μπορεί να εφαρμοστεί. Ενδεικτικά ανέφερε πως αν κάποιος επιθυμεί να μπει δίχως να έχει ελεγχθεί «δεν υπάρχει κάποιος στην πόρτα να τον ελέγξει αν θέλει να το κάνει. Από εκεί και πέρα εάν υπήρχε τρόπος εφαρμογής του μέτρου αυτού θα το συζητούσαμε». Εκτίμησε όμως ότι αυτού του είδους οι έλεγχοι μπορούν να γίνουν στα μικρο-μάγαζα της γειτονιάς.
Στην συνέντευξή του ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε ότι θα υπάρξει μέσα στο 2022 νέα αύξηση του κατώτερου μισθού, ανάλογη με αυτή που δόθηκε φέτος, δηλαδή της τάξης των 13 ευρώ μεικτών. Αυτό μάλιστα με την αίρεση να μην δημιουργεί πρόβλημα στους εργοδότες. Ουσιαστικά δηλαδή «έταξε» μια αύξηση επιπέδου …κουλουριού. Ισχυρίστηκε με αφορμή την ακρίβεια πως «ο κατώτατος μισθός είναι ένα σημαντικότατο ζήτημα. Θα υπάρχει μία πρώτη αύξηση του κατώτατου μισθού 1/1/2022, έχει ήδη αποφασιστεί, 2%. Και είμαι αποφασισμένος να υπάρξει και δεύτερη αύξηση του κατώτατου μισθού». Διευκρίνισε όμως πως αυτή θα γίνει όταν ολοκληρωθεί «η σχετική διαδικασία και αφού έχουμε λάβει υπόψη μας τα πραγματικά δεδομένα της οικονομίας, τον πραγματικό ρυθμό ανάπτυξης, αλλά και τις δυνατότητες των επιχειρήσεων». Εξηγώντας τι εννοεί διευκρίνισε πως «δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση, σε μία εποχή που η ανεργία πέφτει, να ανακόψουμε αυτή την πορεία. Διότι η πιο σημαντική παρέμβαση την οποία μπορούμε να κάνουμε, σήμερα, για να βοηθήσουμε τους ασθενέστερους συμπολίτες μας είναι να πιάσει δουλειά κάποιος ο οποίος είναι άνεργος».
Αποκαλυπτικός ήταν ο πρωθυπουργός και στα ζητήματα της αστυνομικής βίας. Μάλιστα «θυμήθηκε» την φράση του πατέρα του που ως πρωθυπουργός είχε απευθυνθεί στην αστυνομία λέγοντας την φράση: «Το κράτος είστε εσείς».
Στηρίζοντας την δράση της ΕΛ.ΑΣ παρά τα απανωτά φαινόμενα αστυνομικής βίας και αυθαιρεσίας, και πρόσφατο τον θάνατο του 18χρονου Ρομ Νίκου Σαμπάνη στο Πέραμα ο Κ.Μητσοτάκης σχολίασε: «Μερικές φορές, νομίζω, ότι έχουμε θέμα νοοτροπίας. Διότι κάποια στιγμή πρέπει να αποφασίσουμε με ποιον είμαστε. Είμαστε με το νοικοκυραίο ή είμαστε με τον διαρρήκτη; Είμαστε με τον Πρύτανη ο οποίος μπορεί να προπηλακίζεται ή είμαστε με τον τραμπούκο, ο οποίος θα πάει και θα τον κλειδώσει μέσα στο γραφείο του; Η Αστυνομία είναι η προέκταση του κράτους και η μόνη επιφορτισμένη με την άσκηση νόμιμης βίας». Σαφέστατη βέβαια η έμμεση αναφορά στο φοιτητικό κίνημα στην φράση του πρωθυπουργού.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, παρουσίασε την αστυνομική βία σχεδόν ως …φυσικό φαινόμενο. Όπως δήλωσε «πάντα θα υπάρχουν τραγικά περιστατικά τα οποία όμως δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να ακυρώσουν τη συνολική προσφορά της Ελληνικής Αστυνομίας στην κοινωνία». Μάλιστα αναφέρθηκε στη πρωθυπουργία του Κωνσταντινου Μητσοτάκη λέγοντας: «Κάποτε, θυμάστε, είχε ειπωθεί μια κουβέντα από κάποιον άλλον ο οποίος καθόταν σε αυτή εδώ τη θέση, είχε πει στους αστυνομικούς “το κράτος είστε εσείς”. Κακώς είχε ειπωθεί αυτό έτσι όπως είχε ειπωθεί τότε. Όμως, δεν ακυρώνει σε καμία περίπτωση την ανάγκη να εξηγήσουμε στους πολίτες κάτι το οποίο θα έπρεπε, νομίζω, όλοι να το αντιλαμβάνονται: ότι το μονοπώλιο της νόμιμης βίας σε ένα κράτος δικαίου το έχει μόνο η Αστυνομία, δεν το έχει κάποιος άλλος»…
Τέλος ο πρωθυπουργός δήλωσε ακραιφνής οπαδός της ενισχυμένης αναλογικής και των κυβερνήσεων μειοψηφίας που αυτή φέρνει. Όπως είπε ο Κ. Μητσοτάκης «πιστεύω στην ενισχυμένη αναλογική, γι’ αυτό και τη νομοθέτησα. Και ναι, πιστεύω ότι αν ένα κόμμα ξεπεράσει το 36%, 37%, 38% και έχει τη δυνατότητα να σχηματίσει κυβέρνηση μόνο του αυτό είναι καλό, διότι οι μονοκομματικές κυβερνήσεις θεωρώ ότι και στην παρούσα συγκυρία είναι πολύ πιο αποτελεσματικές». Για τις επόμενες εκλογές δήλωσε ότι «τα διλήμματα που θα τεθούν θα είναι σαφέστατα: θα έχουμε τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας με μια αυτοδύναμη κυβέρνηση. Πριν μεσολαβήσαν τέσσερα χρόνια με τον κ. Τσίπρα που κυβέρνησε όπως κυβέρνησε και κρίθηκε από τον ελληνικό λαό. Οι πολίτες θα επιλέξουν σταθερότητα και ανάπτυξη ή ανασφάλεια και περιπέτειες».

Πηγή: imerodromos.gr

Η Κατάσταση των Πραγμάτων

Alexandros Raskolnick

Φαίνεται ότι πρώτιστος σκοπός της ύπαρξής μας, είναι να κακαρίζουμε σαν κοτόπουλα πίσω απ’ το κοτετσόσυρμα. 
Να ορνιθοσκαλίζουμε μέσα στις ακαθαρσίες, ψάχνοντας να βρούμε τα σκουληκάκια που θα χορτάσουν την κακομοιριά μας. 
Ραμφίζοντας με μανία, πασχίζουμε ν’ ανακαλύψουμε μέσα στις λάσπες, αυτά που μας χωρίζουν, αδιάφοροι για οτιδήποτε θα μπορούσε να μας ενώσει, έστω και προσωρινά, απέναντι στην πολύχρωμη συμμορία των αυτόκλητων σωτήρων που κανοναρχούν ποικιλοτρόπως τις ζωές μας. 
Όλοι μας, εναντίον όλων· κι οι βουλιμικοί μνηστήρες του γκουβέρνου, τέρατα μασκαρεμένα με μουτσούνες ανθρώπινες, στρογγυλοκαθισμένοι αναπαυτικά σε τραπέζι στρωμένο με τα ασημικά των γιαγιάδων μας, διασκεδάζουν. 
Σερβιρισμένοι με λίβρες από τη σάρκα μας, πίνουν στην υγειά μας το αίμα μας, από κολονάτα, κρυστάλλινα ποτήρια, κλεμμένα από την προίκα μας κι αυτά.

Πηγή: raskolnick.medium.com

Επαναφορά στη «μετα»μνημονιακή κανονικότητα

Έφθασε τα 354 δισ. ευρώ το ελληνικό δημόσιο χρέος στο τέλος Ιουνίου 2021

από τον Παύλο Δερμενάκη

Οικονομολόγο, Ερευνητή πρώην Τραπεζικό Στέλεχος

Η πανδημία του κορωνοϊού μαίνεται. Στην Ελλάδα θρηνούμε καθημερινά 40 και πλέον συμπολίτες μας. Η ανικανότητα και η αποτυχία της διαχείρισης καταγράφεται στο γεγονός ότι στην Ελλάδα, με τα πολλαπλά και τα μεγαλύτερα χρονικά λοκντάουν, έχουμε περισσότερους νεκρούς από την πανδημία συγκριτικά με την Σουηδία, που έχει τον ίδιο πληθυσμό αλλά δεν προχώρησε σε κανένα λοκντάουν.
Σε αυτές τις συνθήκες κυβέρνηση και θεσμοί μας προετοιμάζουν σταδιακά για την επόμενη μέρα. Η «νέα κανονικότητα» στην οποία μας οδηγούν έχει μια σειρά νέα στοιχεία όσον αφορά τον προσωπικό μας έλεγχο με πολλαπλές διαδικασίες και τα προηγούμενα μνημονιακά «για να μην ξεχνιόμαστε». Έτσι σταδιακά στην ατζέντα προστίθενται θέματα όπως η μεταμνημονιακή αξιολόγηση, το δημόσιο χρέος και οι δημοσιονομικοί κανόνες.
Οι δανειστές με τη συνεργασία του ελληνικού πολιτικού συστήματος έχουν διαμορφώσει ένα ασφυκτικό οικονομικό και κοινωνικό πλαίσιο, το γνωστό ως μνημονιακό. Αυτό δεν σταμάτησε ποτέ να εφαρμόζεται. Στην περίοδο της έναρξης και έξαρσης της πανδημίας για την αντιμετώπιση των οικονομικών συνεπειών της, κύρια προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου, κάποιοι κανόνες που αφορούν τα δημοσιονομικά και το χρέος χαλάρωσαν. Τώρα, καθώς οδεύουμε στη «νέα κανονικότητα» όλα αυτά, για τα οποία υπήρξε μια «χαλαρότητα» στην αξιολόγησή τους, πρέπει να επανέλθουν στα προβλεπόμενα πλαίσια. Έτσι σταδιακά πυκνώνουν οι ενέργειες και κατά συνέπεια η αρθρογραφία γύρω από τα θέματα της 12ης μεταμνημονιακής αξιολόγησης, των ελλειμμάτων και του δημοσίου χρέους καθώς και των νέων κανόνων, ελαφρά πιο χαλαρών για άλλους, καθώς για την Ελλάδα τα δεσμά είναι δεδομένα.

Το χρέος της Ελλάδας λόγω μεγέθους και βαρύτητας συνεχίζει να αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας. Είναι συνεχώς στο προσκήνιο και θα αξιοποιείται πάντοτε για πιέσεις προς την χώρα κατ’ αρχήν οικονομικές αλλά όχι μόνο

12η μεταμνημονιακή αξιολόγηση
Η ελληνική κοινωνία και οικονομία βρίσκονται κάτω από την πίεση των δανειστών μέσω της 12ης μεταμνημονιακής αξιολόγησης που πραγματοποιείται στην παρούσα περίοδο. Η αρχική έρευνα αυτή τη φορά έγινε με τη φυσική παρουσία των ελεγκτών, με επαφές με τους αρμόδιους υπουργούς. Τα όσα σχετικά αναφέρονται στον τύπο θυμίζουν επιστροφή σε «άλλες» εποχές. Οι τρέχουσες απαιτήσεις των δανειστών για μέτρα σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων και της ελληνικής κοινωνίας δεν έχουν να ζηλέψουν σε τίποτε τις σκληρές μνημονιακές εποχές.
Τα θέματα στα οποία επικεντρώθηκαν ήταν:

1. Τα κόκκινα δάνεια. Ζητούν την γρήγορη εκκαθάρισή τους με την επίσπευση των διαδικασιών του νέου πτωχευτικού νόμου, των πλειστηριασμών με γοργούς ρυθμούς και την οριστική λήξη των 30.000 δικαστικών εκκρεμοτήτων με το νόμο Κατσέλη. Η κυβέρνηση ως εντολοδόχος υποσχέθηκε εφαρμογή του πτωχευτικού νόμου και 5.424 ρευστοποιήσεις ακινήτων από τον Σεπτέμβριο που ξεκίνησαν έως τον προσεχή Μάιο. Όσον αφορά τις εκκρεμότητες του νόμου Κατσέλη οι επιτάχυνση των διαδικασιών στις νέες συνθήκες απλά θα επιβεβαιώσει αυτό που ήδη γνωρίζουμε. Ότι η συντριπτική πλειοψηφία των αιτήσεων των αδύναμων πολιτών θα συνεχίζει να απορρίπτεται με δικαστικές πλέον αποφάσεις.
2. Η αποχώρηση του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας από τη συμμετοχή του στις συστημικές εμπορικές τράπεζες. Ήδη η κυβέρνηση έχει έτοιμο το νομοσχέδιο που αναμένεται να κατατεθεί εντός Νοεμβρίου και φαίνεται ότι έχει τη σύμφωνη γνώμη των δανειστών. Πρακτικά οι Έλληνες πολίτες θα έχουν πληρώσει δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ, άνω των 60, χωρίς κανένα αντίκρισμα. Ο λαός πλήρωσε την εξυγίανση των τραπεζών και όλες οι κυβερνήσεις φρόντισαν να τις παραδώσουν έναντι «πινακίου φακής» στα αρπακτικά.
   Παράλληλα η πρόσφατη «εξυγίανση» 50 δισ. ευρώ κόκκινων δανείων μέσω των προγραμμάτων «Ηρακλής» Ι & ΙΙ φαίνεται ότι θα αφήσει στο Ελληνικό Δημόσιο, μέσω των εγγυήσεων του ύψους 23 δισ. ευρώ, ένα μεγάλο χρέος που θα επιβαρύνει τελικά όλους μας και θα εγγραφεί στο δημόσιο χρέος.
3. Οι ελεγκτές, όπως προκύπτει από τα δημοσιεύματα, αμφισβήτησαν τα ωραιοποιημένα δημοσιονομικά μεγέθη που παρουσίασε η κυβέρνηση. Κάτω από την πίεσή τους φαίνεται ότι θα μειωθεί δραστικά αν δεν ακυρωθεί πλήρως ο σχεδιασμός για «δώρο Χριστουγέννων» στα χαμηλότερα εισοδήματα. Επίσης δεν φαίνεται να υπάρχουν περιθώρια για επέκταση των μέτρων στήριξης για τις ανατιμήσεις στο χώρο της ενέργειας-θέρμανσης. Για τους λόγους αυτούς ο αρμόδιος υπουργός κ. Σκυλακάκης δήλωσε ότι «το έλλειμμα είναι στο 7,3% και στην παρούσα φάση δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος για κάτι παραπάνω», «ολοκληρώσαμε με το επίδομα θέρμανσης». 
4. Συνεχίζουν να υπάρχουν σημαντικές εκκρεμότητες με οφειλές του δημοσίου προς ιδιώτες. Το σύνολο των εκκρεμών συντάξεων συνεχίζει να παραμένει σε δυσθεώρητα ύψη, 131.000 στο τέλος Σεπτεμβρίου 2021. Επίσης οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του δημοσίου προς ιδιώτες ήταν στο τέλος Ιουλίου 2021 1,9 δισ. ευρώ. Παρά τους στόχους που τίθενται συνεχώς δεν επιτυγχάνονται διαχρονικά.
   Τέλος υπήρξαν και σημεία που η κυβέρνηση έλαβε τα εύσημα από τους δανειστές. Αφορούν τις περιπτώσεις που ξεπουλήθηκε η δημόσια περιουσία σε αυτούς που «κρύβονται» πίσω από τους δανειστές. Δηλαδή η επιτάχυνση των αποκρατικοποιήσεων του ΔΕΔΔΗΕ, της ΔΕΠΑ Υποδομών, των περιφερειακών λιμανιών, τμημάτων της περιουσίας της ΕΤΑΔ, αλλά και η πραγματοποιούμενη στην παρούσα περίοδο μείωση του δημοσίου στην ΔΕΗ.

Δημόσιο Χρέος
Το δημόσιο χρέος συνεχίζει να αυξάνεται. Σύμφωνα με τα στοιχεία τέλους 2020 η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα στην Ε.Ε. στο δημόσιο χρέος ως ποσοστό στο ΑΕΠ με 206,3% (341,1 δισ. ευρώ), ακολουθούμενη αλλά από μακριά από την Ιταλία με 155,6%, την Πορτογαλία με 135,2% και την Ισπανία με 120%.

Το δημόσιο χρέος στο τέλος Ιουνίου 2021 έφθασε τα 354 δισ. ευρώ, όμως λόγω της μεγαλύτερης αύξησης του ΑΕΠ θα είναι μεν χαμηλότερα από το 206,3% αλλά σαφώς πάνω από το 200%.
Στα μεγέθη αυτά του χρέους δεν έχουν συνυπολογιστεί τα 23 δισ. ευρώ εγγυήσεις για τα κόκκινα δάνεια των τραπεζών, για τα οποία η Eurostat θέτει θέματα ως προς τον υπολογισμό τους στο δημόσιο χρέος.
Το χρέος της Ελλάδας λόγω μεγέθους και βαρύτητας συνεχίζει να αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας. Είναι συνεχώς στο προσκήνιο και θα αξιοποιείται πάντοτε για πιέσεις προς την χώρα κατ’ αρχήν οικονομικές αλλά όχι μόνο…

Προς νέους κανόνες στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης
Το δημόσιο χρέος παγκόσμια και στην Ε.Ε. αυξήθηκε δραματικά λόγω της πανδημίας. Έτσι έχουν ξεκινήσει συζητήσεις για τρόπους αντιμετώπισης της κατάστασης. Στην Ε.Ε. η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από την «χαλάρωση» των κανόνων του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης.
Πρόσφατα ο πρώην κεντρικός τραπεζίτης της Ε.Ε. και σήμερα πρωθυπουργός της Ιταλίας κ. Ντράγκι ανέφερε για το Σύμφωνο Σταθερότητας «το να επιμείνουμε στους ίδιους κανόνες του παρελθόντος με την σημερινή χρηματο-οικονομική υποδομή, στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το θεωρώ κάτι το μη ρεαλιστικό».
Κάθε χώρα από την πλευρά της κάνει τους σχεδιασμούς της και προσπαθεί να αναζητήσει συμμάχους για τις απόψεις της. Οι συζητήσεις έχουν ξεκινήσει εδώ και καιρό άτυπα και πρόσφατα δόθηκε η επίσημη έναρξη με τις απόψεις που εξέφρασε η Κομισιόν και ο ESM, που ουσιαστικά διαχειρίζεται το αντικείμενου του δανεισμού των χωρών (ευρωπαϊκό ΔΝΤ). Σύμφωνα με την πρόταση του ESM προβλέπεται το χρέος να μην ξεπερνά το 100% του ΑΕΠ, από 60% που ισχύει τώρα, και το ετήσιο δημοσιονομικό έλλειμμα παραμένει στο 3%. Παράλληλα ζητά να παραμείνει ο κανόνας της ετήσιας μείωσης του χρέους κατά 1/20 για τις χώρες πάνω από το όριο του 100%.
Σημειώνεται ότι το συνολικό δημόσιο χρέος της ευρωζώνης ήταν στο 98% στο τέλος 2020 από 84% το 2019. Πάνω από το όριο του 100% είναι επτά χώρες (Ελλάδα, Ιταλία, Πορτογαλία, Ισπανία, Κύπρος, Γαλλία, Βέλγιο). Συνεπώς οι νέες προτάσεις δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να προσαρμόζουν το στόχο όριο στη νέα πραγματικότητα.
Για την Ελλάδα, ιδιαίτερα εκεί που βρίσκεται το χρέος της, οι προτάσεις αυτές δεν προσφέρουν ουσιαστικά τίποτε. Ειδικά η πρόταση για ετήσια μείωση κατά 1/20 σημαίνει μια δημοσιονομική προσαρμογή της τάξης των 10 δισ. ευρώ. Το θέμα όμως δεν είναι μόνο στις προτάσεις με τα ονομαστικά όρια αλλά και στις πολιτικές που θα ασκηθούν. Το ερώτημα είναι κατά πόσον θα υπάρχουν περιθώρια για επεκτατική πολιτική με στόχο την αύξηση του ΑΕΠ ώστε να μειωθεί σταδιακά ο λόγος χρέους/ΑΕΠ ή θα συνεχιστεί η ίδια περιοριστική δημοσιονομική πολιτική. Από την εικόνα που υπάρχει στις μέχρι τώρα συζητήσεις και τον τρόπο που αντιμετωπίστηκε η Ελλάδα κατά την πρόσφατη διαδικασία ελέγχου που προαναφέραμε δεν φαίνεται να υπάρχει κάτι θετικό για τη χώρα και το λαό.
Συνεπώς σταδιακά, κάτω από ένα νέο πιο ασφυκτικό κοινωνικό καθεστώς όσον αφορά την πανδημία, επανέρχεται η Ελλάδα και στις μνημονιακές της υποχρεώσεις. Οι όποιες «ελευθερίες» ισχύουν μέχρι το τέλος 2022, όμως σταδιακά φαίνεται ότι «αρχίζουν να σφίγγουν» τα λουριά και αυτό θα το διαπιστώνουμε καθώς προχωράμε στη «νέα κανονικότητα».

edromos.gr

Η Εποχή της Μεγάλης Παρέκκλισης

Ένας μακροϊστορικός κύκλος που ξεκίνησε πριν από περίπου δύο αιώνες, σταδιακά φτάνει προς την ολοκλήρωσή του

Του Δημήτρη Β. Πεπόνη

Οι Ηνωμένες Πολιτείες προσπαθούν να αφήσουν πίσω τους μια περίοδο που χαρακτηρίστηκε από αποτυχίες της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, φθορά του κύρους και του γοήτρου τους, αμφισβήτηση της αξιοπιστίας και της ισχύος του κράτους, και συνθήκες κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής έκρηξης στο εσωτερικό τους.
Το 2021 δεν ήταν ένα απλό έτος. Ήταν το καταστροφικότερο έτος για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, τουλάχιστον μεταψυχροπολεμικά. Η εισβολή στο Καπιτώλιο της 6ης Ιανουαρίου και η πτώση της Καμπούλ της 15ης Αυγούστου, τα δύο αυτά γεγονότα του 2021, συνοδευόμενα από τη διαχείριση της πανδημίας, σηματοδότησαν την ολοκλήρωση ενός εικοσαετούς ιστορικού κύκλου για τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, η έναρξη του οποίου έγινε με τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου και το Πεντάγωνο.
Οι Αμερικανοί θέλουν να αφήσουν πίσω τους όλα τα προηγούμενα, κάνοντας μια νέα αρχή. Όμως το πνεύμα που χαρακτήρισε την αποτυχία ορθής εκτίμησης συνθηκών και καταστάσεων από κέντρα λήψης αποφάσεων στις Η.Π.Α, και τη διάψευση επιδιώξεων και προσδοκιών που είχαν Αμερικανοί διαμορφωτές πολιτικής, κατά τη διάρκεια τόσο της πρώτης μεταψυχροπολεμικής δεκαετίας (1991-2001) όσο και της τελευταίας εικοσαετίας (2001-2021), φαίνεται πως συνεχίζεται. Το πνεύμα μονομέρειας που χαρακτηρίζει τη νοοτροπία τους παραμένει ισχυρό.
Αμερικανοί αναλυτές αποδίδουν την άνοδο της Κίνας, σχεδόν ολοκληρωτικά, στο αμερικανικό κράτος, σαν να ήταν οι Η.Π.Α το μόνο ενεργητικό ιστορικό υποκείμενο και η Κίνα απλώς το παθητικό αντικείμενο της δικής τους ιστορίας. Κατά αυτό τον τρόπο, οι Αμερικανοί υπερτιμούν τη δική τους συνεισφορά, υποτιμώντας τις επιλογές και την αποφασιστικότητα της ίδιας της Κίνας, σε ό,τι αφορά την άνοδο και την επιστροφή της στο παγκόσμιο στερέωμα.
Όπως έχει τονιστεί παλαιότερα, από τον πρώτο αιώνα μ.Χ. και μέχρι τις πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα, επί δεκαοκτώ συνεχείς αιώνες, οι μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη βρίσκονταν στην Ασία.

Η Κίνα, λίγο πριν από την έναρξη του Πρώτου Πολέμου του Οπίου, ήταν η μεγαλύτερη οικονομία στον πλανήτη, έχοντας στη διάθεσή της τα μεγαλύτερα παγκόσμια αποθέματα αργύρου και μεγάλα εμπορικά πλεονάσματα. Τα προηγούμενα δε συνέβησαν λόγω των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Η επιστροφή της κυριαρχίας του Χονγκ Κονγκ από το Ηνωμένο Βασίλειο στην Κίνα το 1997, σηματοδότησε την απαρχή της ολοκλήρωσης ενός ιστορικού κύκλου που ξεκίνησε με τους Πολέμους του Οπίου (1839/41-1997). Τα ζητήματα της δημοκρατίας του Χονγκ Κονγκ και της κυριαρχίας της Ταϊβάν, αποτελούν μάχες οπισθοφυλακών που δίνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής προκειμένου να αποτρέψουν το κλείσιμο ενός ιστορικού κύκλου 150 και πλέον χρόνων. Το ίδιο ισχύει και με την μάταιη προσπάθεια να αποτραπεί η επιστροφή της Κίνας στην οικονομική πρωτοκαθεδρία του πλανήτη.
Τα προηγούμενα αποτελούν περιπτώσεις που εντάσσονται στο ευρύτερο πλαίσιο των απέλπιδων προσπαθειών παράτασης μιας διατλαντικής ιστορικής παρέκκλισης, που σιγά-σιγά φτάνει προς το τέλος της, και αποτροπής μιας έξω-ατλαντικής ιστορικής κανονικότητας, που σταδιακά επιστρέφει:
Μόνον κατά τους δύο τελευταίους αιώνες κατέστη δυνατόν να μεταβληθεί αυτή η σχεδόν φυσική ―υπό την έννοια της μακράς χρονικής διάρκειας― ιστορική τάξη, με την άνοδο της Ευρώπης του Ατλαντικού αρχικά, και της βορειοαμερικανικής ακτής του στη συνέχεια. Η μεταβολή αυτή οδήγησε σε μια νέα εποχή που γέννησε την ευρωκεντρική και δυτικοκεντρική ιδεολογία, ιστοριογραφία και ερμηνευτική, και μπορεί να ονομαστεί ως η Εποχή της Μεγάλης Παρέκκλισης.
Όμως, η μονομερής εστίαση και προοπτική σε αυτονόητες αλήθειες και ερμηνείες της πραγματικότητας που πηγάζουν από τον ευρωκεντρισμό και τον δυτικοκεντρισμό, οδηγεί σε επαναλαμβανόμενες πλάνες και ψευδαισθήσεις, και κατ’ εξακολούθηση διαψεύσεις.
Επιπλέον, εκτός της υπερτίμησης του δικού τους ρόλου και της παράλληλης και ταυτόχρονης υποτίμησης των επιλογών της Κίνας, οι Αμερικανοί κάνουν το σφάλμα να βλέπουν τα παγκόσμια πράγματα αποκλειστικά υπό το πρίσμα του ενός και μόνου κυρίαρχου ή ηγεμονικού κράτους στον πλανήτη. Μέχρι ενός σημείου αυτό είναι κατανοητό διότι διακυβεύεται η πρωτοκαθεδρία τους. Όμως, πέραν του ότι δεν φαίνεται να έχουν αντιληφθεί πως ο μονοπολισμός αποτέλεσε μια εκκοσμικευμένη μορφή «δυτικής» εσχατολογίας, μια ονειροφαντασία, μια τέτοια εμμονική στάση επικέντρωσης στο No1 πάση θυσία (at all costs), η οποία δεν είναι άσχετη με μια λογική και νοοτροπία του ύφους και του ήθους ο νικητής τα παίρνει όλα (the winner takes it all), τους οδηγεί να μην βλέπουν πέρα από την πολιτική μύτη τους και τα ιστορικά πόδια τους, όπως αποδείχτηκε, πέραν πάσης αμφιβολίας, τα τελευταία είκοσι χρόνια.
Ας αφήσουμε, λοιπόν, για λίγο τις Η.Π.Α να ασχολούνται με το No1, δηλαδή με τον εαυτό τους, και ας εξετάσουμε εάν και κατά πόσο είναι δυνατόν να αντλήσουμε γόνιμα συμπεράσματα στρέφοντας το βλέμμα μας αλλού. Μπορούμε άραγε να διαπιστώσουμε ουσιαστικές μεταβολές αν στρέψουμε την προσοχή μας πέρα από το παγκόσμιο No1;
Ναι μεν οι Η.Π.Α σταμάτησαν την Ιαπωνία στρατιωτικά, αλλά η Ιαπωνία έγινε η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία στον πλανήτη, ξεπερνώντας οποιοδήποτε άλλο βορειοατλαντικό ή «δυτικό» κράτος, πλην των ίδιων των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτή ήταν η αρχή της «επιστροφής» της Ασίας. Η ήττα των Ιαπώνων στον πόλεμο το 1945 δεν κατάφερε ούτε να σταματήσει ούτε να αποτρέψει, πόσο μάλλον να αντιστρέψει, την πορεία που είχε ξεκινήσει σαράντα χρόνια νωρίτερα, με τη νίκη τους επί της Ρωσίας το 1905. Η Ιαπωνία μεταπολεμικά έγινε το ισχυρότερο κράτος της ανατολικής Ασίας, υπό τον έλεγχο όμως των Η.Π.Α. Εντούτοις, ο έλεγχος αυτός προϋπέθετε την αρχή της αποδυτικοποίησης του ευρωαμερικάνικού βορειοατλαντικού συστήματος (κατά κόσμον της λεγόμενης Δύσης), μέσω της συμπερίληψης της Ιαπωνίας και της νοτίου Κορέας στο «δυτικό» ή «αντισοβιετικό» στρατόπεδο, δηλαδή μέσω της διεύρυνσης της Δύσης. Επιπλέον, η υπογραφή της Συνθήκης Ειρήνης και Φίλιας ανάμεσα στο Πεκίνο και το Τόκιο το 1978, διαμόρφωσε ένα μέτωπο που τοποθετούσε την Ιαπωνία και την Κίνα, μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες, απέναντι στην Σοβιετική Ρωσία/Ένωση.
Πιο πρόσφατα, στην καθοριστικότερη διεθνοπολιτική εξέλιξη μετά το τέλος του ψυχρού πολέμου, η Κίνα ερχόμενη σε συνεννόηση με τη Ρωσία κατάφερε, δίχως πόλεμο, να γίνει όχι μόνο η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία στον πλανήτη, ξεπερνώντας την Ιαπωνία, αλλά και το μεγαλύτερο εμπορικό έθνος, ξεπερνώντας τις Η.Π.Α. Εξέλιξη που οδήγησε στην επιστροφή του οικονομικού κέντρου βάρους στην Ασία μετά από δύο αιώνες, και πιο συγκεκριμένα στην ανατολική Ασία, καθώς οι δύο από τις τρεις ισχυρότερες οικονομίες του πλανήτη βρίσκονται πλέον στην Ασία του Ειρηνικού. Η συνεπακόλουθη προσπάθεια περιορισμού της Κίνας, που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, ανεξαρτήτως της επιτυχίας ή της αποτυχίας της, θα οδηγήσει στην ολοένα μεγαλύτερη στρατηγική εξάρτηση «δυτικών» κρατών από κράτη της νότιας και ανατολικής Ασίας, δηλαδή από κράτη με ακτές στον Ινδικό και τον Ειρηνικό.
Η συμμετοχή της Ινδίας στην προσπάθεια περιορισμού της Κίνας θεωρείται ως απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία της. Στο πλαίσιο αυτής της επιδίωξης βρίσκεται σε εξέλιξη μια ακόμα μεγαλύτερη διεύρυνση της Δύσης, με τη σχεδιαζόμενη προσπάθεια, ή ορθότερα απόπειρα, δυτικοκεντρικών σοσιαλφιλελεύθερων να εντάξουν την Ινδία σε αυτήν, όχι μόνο για λόγους στρατηγικούς, που σχετίζονται με την Κίνα, αλλά και για λόγους ιδεολογικούς, καθώς από την ισχύ και το εκτόπισμα της Ινδίας θα κριθεί το παιχνίδι και θα εξαρτηθεί η μοίρα της (φιλελεύθερης) δημοκρατίας στον 21ο αιώνα.
Όμως μια ακόμα μεγαλύτερη διεύρυνση της λεγόμενης Δύσης και μια τέτοια εξάρτηση του μέλλοντος της δημοκρατίας από την Ινδία θα σηματοδοτήσει τη σταδιακή αποσύνδεση της δημοκρατίας από τα «δυτικά» συμφέροντα (βέβαια εάν η Ινδία μετασχηματιζόταν σε φιλελεύθερη δημοκρατία, το πιθανότερο θα ήταν να πολυδιασπαστεί περαιτέρω εσωτερικά, κατακερματιζόμενη ολοκληρωτικά. Ωστόσο, μια τέτοια πιθανότητα δεν φαίνεται να προβληματίζει τους δυτικοκεντρικούς σοσιαλφίλελεύθερους, είτε λόγω άγνοιας είτε λόγω αδιαφορίας). Επιπλέον, το οικονομικό εκτόπισμα και η πολιτική σημασία της Ινδίας θα συμβάλλει στην οριστικοποίηση της αποχώρησης του κέντρου βάρους του παγκόσμιου συστήματος από τις ευρωπαϊκές και αμερικανικές ακτές του Ατλαντικού και στην παγίωσή του στην Ασία.
Σε όλα τα προηγούμενα θα πρέπει να προστεθεί η καταβαράθρωση του διατλαντικού ευρωαμερικανικού Προτεσταντισμού σε υπερεθνικό επίπεδο, μέσα σε λιγότερο από έναν αιώνα, που συνοδεύτηκε από την κατάλυση του εθνοτικού αγγλο-προτεσταντικού πυρήνα στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, καθώς και η θέση πως η εποχή που διανύουμε δεν είναι η εποχή του εκδυτικισμού της Αφρικής, της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής παρά, αντίστροφα, η εποχή της αποδυτικοποίησης τόσο του Προτεσταντισμού όσο και του λεγόμενου Παγκόσμιου Νότου.
Ένας μακροϊστορικός κύκλος που ξεκίνησε πριν από περίπου δύο αιώνες, οδηγώντας σε κοσμοϊστορικής κλίμακας μεταβολές σε πλανητικό επίπεδο, σταδιακά φτάνει προς την ολοκλήρωση του. Η εποχή της μεγάλης ευρωκεντρικής και δυτικοκεντρικής παρέκκλισης τελειώνει, καθεαυτή, ανεξάρτητα από την πορεία της Κίνας. Αυτή είναι η μεγάλη μεταβολή που λαμβάνει χώρα, και όχι ο ανταγωνισμός των Ηνωμένων Πολιτειών με την Κίνα για κάποια ανέφικτη πλανητική ηγεμονία.
Τα επίδικα και τα νοήματα της εποχής μας υπερβαίνουν τον ανταγωνισμό των δύο αυτών γιγαντιαίων κρατών. Ένα τέτοιο συμπέρασμα μπορεί να φαντάζει εκτός κυρίαρχου κλίματος. Όμως εδράζεται στη θέση πως η ολοκλήρωση της Εποχής της Μεγάλης Παρέκκλισης είναι ανεξάρτητη τόσο από έναν υποθετικό νεοψυχροπολεμικό διπολισμό όσο και από κάποια ανέφικτη νέα μονοπολική κυριαρχία.

Πηγή: kosmodromio.gr

Ζητούνται άνθρωποι

του Γιώργη Σαράτση

Όχι απαραίτητα ετοιμόλογοι και σίγουρα όχι μικροπρεπείς. Ούτε και ‘κείνοι που έχουν πάντα κάτω από τη γλώσσα μιαν απάντηση.
Χορτάσαμε πεπειραμένους και έμπειρους. Κι από εκείνους που έχουν μια γνώμη για τα πάντα. Μπουχτίσαμε από τενεκεδένια φερέφωνα κι ανέραστους υποτακτικούς και ακολούθους. Αηδιάσαμε από σικέ πολιτευόμενους και μικροαστούς ηγεμονίσκους. Από ξινούς εργατοπατέρες, καλοζωισμένους νεόπλουτους, αυθάδεις διορισμένους και δουλοπρεπείς υπαλλήλους.
Ντραπήκαμε για λογαριασμό εκείνων που δήλωναν αρμόδιοι και υπόσχονταν ένα μέλλον όπου θα μας χωρά όλους. Αγανακτήσαμε μ’ εκείνους που φαίνονταν ώριμοι, ικανοί, σπουδαγμένοι, ετοιμοπόλεμοι, αφήνοντας στο πέρασμά τους καμένη γη κι από κάτω την υπογραφή τους.
Νιώσαμε καλά στο πετσί μας τι πάει να πει αντιπρόσωπος κεντρικής εξουσίας και πως στήνεται το παιχνίδι περιφέρειας και τοπικής αυτοδιοίκησης. Τι σήμαιναν οι χρωματισμένοι διορισμοί, οι διευθετήσεις και τα παράθυρα του νόμου. Ένα γελοίο σκηνικό. Ένα υπερμέγεθες πλιάτσικο σαράντα και πλέον χρόνων. Με πρωταγωνιστές αυτούς και κομπάρσους πολλούς από ‘μας.
Να πως κατάντησαν κομπάρσο τον πρωταγωνιστή του παιχνιδιού: ταΐζοντάς τον προσωπικές αυταπάτες, κενές υποσχέσεις, άθλιες πολιτικές, ψεύτικο χρήμα, επίπλαστη ευμάρεια, τριτοκοσμική εκπαίδευση, ηλίθια τηλεθέαση, ευτελείς διασκεδάσεις, μπουζουκομάγαζα, κλαμπάκια και τόνους ναρκωτικών, καφεΐνης και οινοπνεύματος.
Ζητούνται άνθρωποι που γύρισαν κάποτε την πλάτη σε όλα αυτά και δεν τους περισσεύουν πια λόγια. Που θέλουν να μιλήσουν απλά, χωρίς σκοπιμότητες και ιδιοτέλειες. Που μπορούν ακόμα να χλευάσουν το απάνθρωπο, το υποκριτικό, το μικροπρεπές, την υποταγή και την εξάρτηση από πολύχρωμους παράγοντες, προεκλογικές υποσχέσεις και φτηνιάρικα βολέματα.
Ζητούνται άνθρωποι που ‘ναι από μόνοι τους Απάντηση. Που η ζωή τους η ίδια είναι Άποψη και ικανή να εμπνεύσει και να χαρίσει ελπίδα. Ζητούνται εκείνοι που δεν ξέχασαν τι σημαίνει αθωότητα κι ότι η ευτυχία είναι συνώνυμο της ευαισθησίας και της απλότητας. Εκείνοι που δεν αγνόησαν το παιδί που κρύβουν μέσα τους και λάτρεψαν το αυθόρμητο παιχνίδι της ζωής, τη φύση και την υγεία.
Ζητούνται εκείνοι που πόθησαν την μυρωδιά της γης και αναζητούν την επαφή με το χώμα και τους καρπούς του. Εκείνοι που μεταποιούν τη σιωπή σε ομορφιά. Που διδάσκονται στη μοναξιά τους πόσο πολύτιμη είναι η συνύπαρξη και περισυλλέγουν κάθε τόσο τα κομμάτια τους, συνθέτοντας ξανά και ξανά τον εαυτό τους.
Ζητούνται άνθρωποι που δεν υπερτιμούν το είναι τους κι ούτε το αφήνουν να κυλήσει στα χαμηλά. Που μοιράζουν ματιές, αντί χειραψίες, χαμόγελα και αγκαλιές αντί λέξεις. Άνθρωποι που διατηρούν τη δροσιά τους σε καιρούς άνυδρους και την σοφία τους ως το μόνο τους όπλο απέναντι στην ανοησία των άλλων. Ζητούνται υπερασπιστές και θεματοφύλακες.
Ζητούνται νέοι όλων των ηλικιών για την επανίδρυση αυτού του τόπου.

Πηγή: www.thessalonikiartsandculture.gr

Ο Μητσοτάκης μετατρέπει την Ελλάδα σε Σπιναλόγκα για τους ανεμβολίαστους

Αναρωτιούνται πολλοί, Πιτσιρίκο, πώς γίνεται με ένα 63% του πληθυσμού πλήρως εμβολιασμένο – το ποσοστό ξεπερνάει το 73% στους ενήλικες – τα κρούσματα κορωνοϊού να αυξάνονται δραματικά, φτάνοντας τις 6.700 (σε 420 χιλιάδες τεστ, θετικότητα 1,59%, αλλά με επιφύλαξη, διότι οι εμβολιασμένοι σπάνια κάνουν πλέον τεστ) στις 2/11 και οι νοσηλείες να πλησιάζουν απειλητικά στα επίπεδα προ εμβολίου (434 σε ΜΕΘ στις 2/11/21, έναντι 600+ τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2020).

Μάλιστα, επειδή η κυβέρνηση έβγαλε σε αναστολή αρκετούς υγειονομικούς (οδηγώντας και σε εργασιακή εξουθένωση συναδέλφους τους που επωμίζονται περισσότερο βάρος), είναι λιγότερες οι λειτουργικές ΜΕΘ φέτος, με συνέπεια το απαξιωμένο έτσι κι αλλιώς σύστημα υγείας να δέχεται ακόμα περισσότερη πίεση.
Την ευθύνη για αυτό έχει αποκλειστικά η κυβέρνηση που πέρασε από το πλέον αυστηρό lockdown πέρσι σε ένα καθεστώς ασυδοσίας φέτος, στοιβάζοντας τους εμβολιασμένους χωρίς κανέναν έλεγχο σε κλειστούς χώρους, όπου μεταδίδεται πιο εύκολα ο ιός.
Το άκρον άωτον της υποκρισίας είναι επίσης ότι οι ανεμβολίαστοι θα μπαίνουν σχεδόν παντού με τεστ (εκτός από τα σούπερ μάρκετ για να μην πεθάνουν και από την πείνα, αφού έχουν και φόρους να πληρώσουν, τα φαρμακεία και τις εκκλησίες για να σταυροκοπιούνται με όσα συμβαίνουν), ενώ οι εμβολιασμένοι -ειδικά οι προ εξαμήνου, που σύμφωνα με τις ίδιες τις φαρμακευτικές δεν έχουν προστασία- θα μπαίνουν παντού χωρίς τεστ, με πιθανότερη εξέλιξη την περαιτέρω έξαρση του ιού.
Κάπως έτσι, ο Μητσοτάκης μετατρέπει την Ελλάδα σε Σπιναλόγκα για τους ανεμβολίαστους.
Για να μην αδικούμε, όμως, την ελληνική κυβέρνηση, το ίδιο γίνεται σχεδόν παντού στον δυτικό κόσμο, όπου η πανδημία φουντώνει εκ νέου -παρά τα δισεκατομμύρια εμβολιασμών- και κατηγορείται για αυτό μία μειοψηφία ανεμβολίαστων, η οποία έτσι κι αλλιώς συνεχώς συρρικνώνεται.
Και να ήταν μόνο η στοχοποίηση των όλο και λιγότερων ανεμβολίαστων, καλά θα ήταν. Στη Νέα Υόρκη δόθηκε άδεια άνευ αποδοχών σε 9.000 εργαζόμενους στον δήμο, επειδή αρνήθηκαν να εμβολιαστούν εντός της προθεσμίας που τους είχε δοθεί, όπως αναφέρει ο Guardian.
Aυτό είχε ως συνέπεια, 18 από τις 350 μονάδες της πυροσβεστικής υπηρεσίας να τεθούν εκτός λειτουργίας και πολλές ακόμα να είναι πλέον υποστελεχωμένες στη μεγαλούπολη των ΗΠΑ.
Ο λόγος ήταν και ένα μπαράζ αναρρωτικών αδειών, πέρα από τις νομικές ενέργειες που έκαναν κατά του υποχρεωτικού εμβολιασμού αστυνομικοί και πυροσβέστες.
Συγκεκριμένα, 2.300 πυροσβέστες ζήτησαν και πήραν αναρρωτική άδεια, έναντι 1.000 που είναι ο ημερήσιος μέσος όρος, ενώ 700 -κυρίως ανεμβολίαστοι- επισκέφτηκαν για τον ίδιο λόγο τα ιατρεία της υπηρεσίας, έναντι 200 σε κανονικές συνθήκες.
Ο επικεφαλής της πυροσβεστικής Daniel Nigro ζήτησε να σταματήσει το φαινόμενο με το μπαράζ αναρρωτικών αδειών, ενώ ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Bill de Blasio απείλησε και με προσφυγή στα δικαστήρια, αν αποδειχτούν παράνομες οι απεργιακές κινητοποιήσεις.
Προειδοποίησε, επίσης, για πειθαρχικές κυρώσεις στους πυροσβέστες που κάνουν χρήση αναρρωτικής άδειας, χωρίς να είναι άρρωστοι.
Ο επικεφαλής του συνδικάτου των πυροσβεστών που είναι ενάντια στους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς ανέφερε ότι, με την αδιάλλακτη στάση των κυβερνώντων, διακυβεύεται η δημόσια ασφάλεια, καθώς το 20% των τμημάτων θα βγουν εκτός λειτουργίας και το 20% των οχημάτων εκτός κυκλοφορίας.
“Δεν είμαστε εδώ μόνο για τους πυροσβέστες, αλλά για όλους τους δημόσιους υπαλλήλους της Νέας Υόρκης, από τους οποίους ζητούν να πάρουν μία απόφαση ζωής μέσα σε εννέα μέρες” ανέφερε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της Ένωσης Ένστολων Πυροσβεστών Andrew Ansbro.
Πριν λίγες μέρες, δόθηκε σε άλλους έξι πυροσβέστες άδεια αποδοχών για έξι μέρες, επειδή οδήγησαν ένα όχημα έξω από την οικία γερουσιαστή, διαμαρτυρόμενοι για τους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς.
Ένας στους έξι αστυνομικούς και ένας στους τέσσερις πυροσβέστες δεν έχει ακόμα εμβολιαστεί.
Δηλαδή, 75% με 85% των σωμάτων ασφαλείας είναι πλήρως εμβολιασμένο, αλλά και στην Αμερική κυνηγούν, απειλούν και εκβιάζουν τη μειοψηφία του 15% με 25%, κατηγορώντας την για όλα τα δεινά της πανδημίας.
Κι αυτό διότι οι κυβερνώντες ανά τον κόσμο, αρνούνται να παραδεχτούν το προφανές, δηλαδή, ότι το 15%, το 20%, το 30% των ανεμβολίαστων φέτος δεν μπορεί να δίνει τον ίδιο αριθμό κρουσμάτων και νοσηλειών, που έδινε προ εμβολίων πέρσι το 100% του πληθυσμού. Απλή αριθμητική είναι.
Eπί της ουσίας, αυτό που έχει αρχίσει να διαφαίνεται είναι ότι, αν δεν συνδυαστεί ένα ικανό ποσοστό φυσικής ανοσίας με τους εμβολιασμούς, δεν πρόκειται να έρθει το τέλος της πανδημίας.
Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν η Σουηδία και η Ινδία που πέρα από τους εμβολιασμούς, έχουν και υψηλά ποσοστά φυσικής ανοσίας στους πληθυσμούς τους, με συνέπεια η πανδημία να είναι εδώ και μισό χρόνο σε ύφεση.
Αντίθετα, στη Σιγκαπούρη, παρά το 83% εμβολιαστικής κάλυψης, η πανδημία παρουσιάζει και πάλι δραματική έξαρση, ακριβώς επειδή λόγω των αυστηρών περιοριστικών μέτρων ο κορωνοϊός δεν κυκλοφόρησε σχεδόν καθόλου εκεί, με συνέπεια τώρα που χαλαρώνουν, να βρίσκει “παρθένο” έδαφος και να καταγράφονται 5.000 κρούσματα και 15 θάνατοι ημερησίως σε πληθυσμό 5 εκ., όταν τους πρώτους εφτά μήνες του 2021 δεν είχε πεθάνει κανένας από κορωνοϊό στο νησί, όπως επισημαίνει η Le Monde.
Kάτι ανάλογο συμβαίνει και στις Φιλιππίνες και τη Νέα Ζηλανδία, που ακολούθησαν το μοντέλο της Κίνας, επιδιώκοντας μηδενική διασπορά του ιού, ο οποίος μετά τη χαλάρωση των μέτρων, μολύνει πολύ κόσμο που δεν νόσησε και δεν απέκτησε έτσι ανοσία.
Αυτό δείχνει από μία άποψη αποτυχία του εμβολίου, διότι δεν εμποδίζει τη μετάδοση του κορωνοϊού, ενώ παίζει ρόλο και η επικράτηση της πιο μολυσματικής μετάλλαξης δέλτα, που έχει ως συνέπεια τη διασπορά του ιού, παρά την εμβολιαστική κάλυψη άνω του 80%.
Από την άλλη, είναι το 17% των μη εμβολιασμένων, από το οποίο προέρχονται οι περισσότεροι άνθρωποι που καταλήγουν τελικά στα νοσοκομεία της Σιγκαπούρης με Covid 19.
Eπίσης, αν και οι ανεμβολίαστοι ηλικιωμένοι αντιστοιχούν μόλις στο 1,5% του συνολικού πληθυσμού του νησιού, αυτοί είναι που καταλαμβάνουν τα 2/3 των εντατικών στο νησί του Ινδικού Ωκεανού.
Αφού επισημανθεί ότι τα συστημικά ΜΜΕ που μέχρι πέρσι έκριναν απαραίτητα τα lockdown, τώρα τα χαρακτηρίζουν ουσιαστικά υπαίτια που δεν τελειώνει η πανδημία παρά τους μαζικούς εμβολιασμούς, από τον Ινδικό να περάσουμε στον Σαρωνικό.

Με το κύμα του νοτιά και τη βαριά συννεφιά (μάλλον στρωματοσωρείτες) έμοιαζε την Τρίτη 2/11 λίγο με ωκεανό.
Και όχι τίποτα άλλο θόλωσε και το απέραντο γαλάζιο στον βυθό.
Φωτογράφισα, πάντως, καλόγριες και μελανουράκια, αλλά και μία ούγαινα ή μυτάκι ή χαρακίδα, συγγενικό είδος με τον σαργό.
Περιμένοντας, παράλληλα, το μικρό καλοκαιράκι του Νοεμβρίου που θα μας βγάλει την ψυχή μέχρι να ‘ρθει.
Να ήταν πάντα καλοκαίρι, ούτε τα κρούσματα, ούτε οι τιμές των προϊόντων θα είχαν εκτοξευτεί.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ψυχρότερος κατά

2,4 με 2,7 βαθμούς από τον μέσο όρο – μάλλον της δεκαετίας 2010-2019 – ήταν ο φετινός Οκτώβριος στη Θεσσαλία, την ανατολική Στερεά, τη Μακεδονία και τη Θράκη.

Η αρνητική απόκλιση της θερμοκρασίας ήταν 1,7 βαθμοί στην Ήπειρο, την Πελοπόννησο και τη δυτική Στερεά και -1 με -1,2 βαθμούς στην Κρήτη και τα άλλα νησιά του Αιγαίου. Και μη χειρότερα.

Να συμπληρώσω ότι, εκτός από τον Οκτώβριο, και ο Σεπτέμβριος και ο Ιούνιος και ο Μάρτιος και ο Απρίλιος βγήκαν ψυχρότεροι από τον μέσο όρο της περασμένης δεκαετίας.

Αντίθετα ο Ιανουάριος (με δύο ψυχρές εισβολές), ο Φεβρουάριος (με μία ισχυρή ψυχρή εισβολή), ο Μάιος, ο Ιούλιος και ο Αύγουστος ήταν θερμότεροι, οπότε μία χαρά ισορροπία υπάρχει στο έτος.

Κακώς, λοιπόν, στέκονται οι περισσότεροι πάρα πολύ στους δύο καύσωνες που σημειώθηκαν μετά από τέσσερα χρόνια, ενώ οι ψυχρές εισβολές είναι πάνω από πέντε ετησίως και συμβαίνουν τελευταία και Μάρτη – Απρίλη.
Το κλίμα της Ελλάδας βαίνει μάλλον προς το ψυχρότερο και η μεγαλύτερη απειλή όσον αφορά τον καιρό θα είναι οι πλημμύρες και όχι φυσικά οι μετρημένοι στα δάχτυλα καύσωνες.
Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, έρχεται το καλοκαίρι -σε έξι μήνες καλοκαίρι θα έχουμε-, οπότε όλα θα πάνε καλά. Καλές βουτιές. Την αγάπη μου.)

pitsirikos.net

Μας κυβερνούν τα ψέματα

Κόσμος ARTI NEWS

Η κοινωνιολόγος Eva Illouz γράφει: «Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από την πρωτοφανή παρακμή μιας από τις κύριες κληρονομιές του Διαφωτισμού: της αλήθειας ως ηθικού και πολιτικού πυλώνα."*. Και συνεχίζει: "Αν το ψέμα είναι τόσο διαδεδομένο σήμερα στον δημόσιο χώρο, είναι γιατί τώρα είναι ατιμώρητο και, το πιο ανησυχητικό, γιατί συχνά φαίνεται να αποφέρει πολύ μεγάλο όφελος".
Αλλά πώς, σιγά-σιγά, καταλήξαμε να χάσουμε το ενδιαφέρον μας για την ίδια την έννοια της αλήθειας; Ο πολλαπλασιασμός των μέσων ενημέρωσης, αλλά και η λατρεία του συναισθήματος και της υποκειμενικότητας, η υπερεκτίμηση του ατόμου σε βάρος της ομάδας, οι θεωρίες συνωμοσίας και άλλα πολλά, όπως η περίφημη αρχή της απροσδιοριστίας, μας έπεισαν ότι δεν υπάρχει μία αλλά πολλές αλήθειες. Αυτή, όμως, η σχετικοποίηση της αλήθειας νομιμοποιεί το ψέμμα, καθώς αυτό περιβάλλεται την ισχύ μιας από τις πολλές "υποκειμενικές αλήθειες"!
Τελικά, ο σύγχρονος πολιτισμός «πνίγει» την αλήθεια μέσα στην υπερπληροφόρηση, μέσα στις δήθεν "πολλές αλήθειες", στο «θόρυβο» και τη σύγχυση, που καταλήγει στην καταξίωση της κοινοτοπίας, στα «σκουπίδια», στη συνωμοσιολογία και στο ανεξάντλητο χάχανο. Σήμερα, βασανιζόμαστε, όπως ο πληθυσμός στο «Θαυμαστό Καινούργιο Κόσμο» του Χάξλεϋ, όχι γιατί γελάμε αντί να σκεφτόμαστε, αλλά γιατί δεν ξέρουμε ούτε γιατί γελάμε ούτε για ποιο λόγο έχουμε σταματήσει να σκεφτόμαστε.
Πώς να επιβάλουμε και πάλι την αναγκαιότητα της αλήθειας, που θα έχει κοινή αποδοχή; Πώς θα καταπολεμήσουμε την παραπληροφόρηση; Αυτή είναι η ερώτηση που προσπαθούμε να απαντήσουμε. Αρκετές χώρες έχουν θεσπίσει νομοθεσία κατά της χειραγώγησης των πληροφοριών ή της υποκίνησης στο μίσος στο διαδίκτυο. Χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Γιατί; Γιατί είναι πολλά τα λεφτά...
Ο Mark Zuckerberg δέχθηκε επίθεση από δημοκρατικούς και ρεπουμπλικάνους στο Κογκρέσο μετά τις αποκαλύψεις πρώην στελέχους του Facebook ότι ενισχύει τη ρητορική μίσους για χάρη του κέρδους. Το υλικό όφελος δεν ξεπλένει απλά το ψέμμα, αλλά το μετατρέπει σε "αλήθεια". Αυτό είναι ακόμη χειρότερο και από τη διάδοση ψευδών ειδήσεων. Αυτός είναι "ο καρκίνος για τη δημοκρατία"(Ocasio Cortez). Το ίδιο ισχύει και για το λογάριθμο του τουίτερ, που όπως αποκαλύφθηκε, πριμοδοτεί τους "δεξιούς και ακροδεξιούς" λογαριασμούς!
Τι να κάνουμε; Πώς πρέπει να αντιδράσουμε; "Η ικανότητά μας να σκεφτόμαστε είναι μια βασική προϋπόθεση για τη δημοκρατία", λέει η Eva Illouz. "Σε όλες τις μορφές της, η τυραννία ανέκαθεν βασίστηκε στην αμέλειά μας, στην απάθεια μας… Η αλήθεια παραμένει ένα απαραίτητο όπλο για την καταπολέμηση των τυράννων ...".
Συνεπώς, πρέπει να αποκαλύπτουμε συνεχώς τα ψεύδη της εξουσίας, τα ψεύδη των "από πάνω" και των πετσωμένων μίντια, να ξεσκίζουμε το σελοφάν της δήθεν "αλήθειας" τους...
*Courrier international

Πηγή: artinews.gr

Κενό ανοσίας, κενό πειθούς…

Newsroom Team

Η Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών αποφασίζει, σύμφωνα με πληροφορίες, την επέκταση του εμβολιασμού με τρίτη δόση και σε άτομα κάτω των 50 ετών, ενώ από την Παρασκευή, όσοι έχουν λάβει το μονοδοσικό της Johnson & Johnson θα μπορούν να κλείσουν ραντεβού... για αναμνηστική δόση.
Οπως ανέφερε η πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών Μαρία Θεοδωρίδου, πρόσφατη μελέτη του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, που δημοσιεύθηκε στο Lancet και βασίστηκε σε δεδομένα από το Ισραήλ, κατέδειξε ότι όσοι είχαν εμβολιαστεί με 3η δόση είχαν 93% μικρότερη πιθανότητα νοσηλείας, 92% μικρότερο κίνδυνο σοβαρής COVID-19 και 81% μικρότερο κίνδυνο θανάτου από τη νόσο σε σχέση με αυτούς που είχαν κάνει δύο δόσεις του εμβολίου. Σύμφωνα με τον γενικό γραμματέα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας Μάριο Θεμιστοκλέους, έως και χθες πλήρως εμβολιασμένοι ήταν το 60,8% του γενικού πληθυσμού. Για την αύξηση των εμβολιασμών η κυβέρνηση έχει αποφασίσει την αποστολή υπενθυμιστικών sms σε ανεμβολίαστους, η οποία αναμένεται να ξεκινήσει το επόμενο διάστημα.
Ο γ.γ του υπουργείου Υγείας ανακοίνωσε πως έως σήμερα έχουν εμβολιαστεί με την τρίτη δόση 355.000 άτομα, ενώ δικαιούνται να εμβολιαστούν “αναμνηστικά” (βάσει των ηλικιακών και άλλων κατηγοριών που έχουν την σχετική προτεραιότητα) περίπου 1.5 εκατ πολίτες.
Η κ. Θεοδωρίδου επικαλέστηκε μία μελέτη που αφορά το Ισραήλ, χώρα case study καθώς πρωταγωνίστησε στους εμβολιασμούς. Εκείνο, ωστόσο, που δεν έχει διευκρινιστεί από τους επιστήμονες είναι γιατί αυτή η χώρα, παρά το εξαιρετικά υψηλό ποσοστό εμβολιασμών, αντιμετωπίζει από τον Αύγουστο ένα νέο ισχυρό κύμα της πανδημίας με περίπου 8.500 ενεργά κρούσματα και 219 διασωληνωμένους (χθεσινά στοιχεία). Η Ελλάδα, αντιστοίχως και σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, έχει περίπου 43.000 ενεργά κρούσματα (active cases) και 420 διασωληνωμένους. Στα τέλη Αυγούστου η πανδημία στο Ισραήλ “έτρεχε” με περίπου 10.000 νέα κρούσματα ημερησίως. Κάτι, λοιπόν, δεν πήγε καλά και ως εκ τούτου η επίκληση μιας επιστημονικής μελέτης για τα στοιχεία που την αφορούν δεν είναι αρκετή. Η Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμού οφείλει να πει και να εξηγήσει περισσότερα.
Διαμορφώνεται, ωστόσο, μια νέα κατάσταση.
Το 60,8% του γενικού πληθυσμού έχει εμβολιαστεί με μία (J&J) ή δύο δόσεις. Το περίπου 40% δεν έχει εμβολιαστεί καθόλου. Και περίπου το 20% από εκείνους που δικαιούνται την τρίτη δόση την έχουν κάνει μέχρι στιγμής.
Η κυβέρνηση ποντάρει στην επιτάχυνση του εμβολιασμού με αυτή την τρίτη δόση, ενώ την ίδια ώρα προσπαθεί να πείσει περίπου 650.000 συμπολίτες μας άνω των 60 ετών που δεν έχουν εμβολιαστεί καθόλου, κι αυτό διότι πρόκειται για ηλικιακή ομάδα που μπορεί να νοσήσει ευκολότερα και, ως εκ τούτου, να επιβαρύνει το ΕΣΥ.
Ο πρώην υπουργός και τομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Φίλης, μάλιστα, προχώρησε σε μία ρηξικέλευθη πρόταση (άρθρο του στην “Εφ.Συν”) καλώντας σε πανστρατιά για την τρίτη δόση: να μην ισχύει το πιστοποιητικό εμβολιασμού για εκείνους που δεν θα προέλθουν για το τρίτο “τσίμπημα” ένα μήνα μετά την παρέλευση του εξαμήνου από την δεύτερη δόση.
Ο προσανατολισμός προς την τρίτη δόση, ωστόσο, αποτελεί και την έμμεση ομολογία της (μερικής) αποτυχία του εμβολιαστικού εγχειρήματος. Οι ίδιοι οι επιστήμονες έλεγαν προ διμήνου πως η έναρξη των εμβολιασμών για ηλικίες άνω των 15 ετών αλλά, πλέον, και για μικρότερες ηλικίες κρίθηκε αναγκαία για να καλυφθεί το κενό
ανοσίας που αφήνει η απροθυμία των άνω των 60 ετών! Τώρα, η τρίτη δόση κρίνεται αναγκαία διότι τα επίπεδα ανοσίας όσων έκαναν τις δύο πρώτες δόσεις (ή το μονοδοσικό) μειώνονται σημαντικά, άρα ο γενικός πληθυσμός γίνεται ευάλωτος απέναντι στις μεταλλάξεις της πανδημίας.
Δεν είναι ελληνικό φαινόμενο η τρίτη δόση, είναι, όμως, ελληνικό φαινόμενο το γεγονός πως εφεξής θα έχουμε τρεις κατηγορίες πληθυσμού: Τους πλήρως εμβολιασμένους (60,8%), τους ανεμβολίαστους που συνεχίζουν να μην πείθονται και συγκροτούν ένα σκληρό πυρήνα αντιεμβολιαστών μέσα στον πυρήνα των γενικώς απρόθυμων (39,2% του γενικού πληθυσμού) και τους απρόθυμους άνω των 60 να προσέλθουν για την τρίτη δόση. Το κύμα απροθυμίας για την τρίτη δόση είναι, δυστυχώς, ισχυρό ακόμα και μεταξύ εκείνων που έσπευσαν να εμβολιαστούν κανονικά.
Είναι προφανές πως τόσο η Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών και οι ειδικοί της επιτροπής του υπ. Υγείας, όσο και η ηγεσία του υπουργείου και η κυβέρνηση εν γένει δεν έχουν πείσει ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού που δεν είναι ομοιογενές και άρα μονοσήμαντα διαχειρίσιμο. Και είναι επίσης προφανές πως οι απειλές περί υποχρεωτικότητας το προηγούμενο διάστημα λειτούργησαν αρνητικά, τα δε sms που στέλνονται σε ανεμβολίαστους μάλλον θα περάσουν αδιάφορα…

www.anatropinews.gr

ΥΓ του blog; ......όσο συνεχίζουν το πογκρόμ εναντίον των ανεμβολίαστων αγνοώντας την μεγάλη κατηγορία υπερμετάδοσης των εμβολιασμένων η πανδημία θα έχει συνεχώς αυξανόμενη ένταση..... επίσης αν δεν φέρουν τα φάρμακα (μονοκλoνικά) σε αναγκαίες ποσότητες, αν δεν εφαρμόσουν σύνδεση κρούσματος με γιατρό (ένα είδος πρωτοβάθμιας μιας και δεν υπάρχει), αν δεν εφαρμόσουν σωστή επιδημιολογική έρευνα και μέτρα δημόσιας υγείας κι όχι δημόσια τάξης, αν δεν ενισχύσουν το ΕΣΥ σοβαρά με προσωπικό παίρνοντας αρχικά πίσω τους υγειονομικούς που έδιωξαν έστω και με rapit test, αν δεν σταματήσουν τους διαχωρισμούς και κάνουν μέτρα για όλους η πανδημία μόνο με το εμβόλιο δεν υποχωρεί…. ότι  το εμβόλιο είναι πανάκεια, κάτι σαν το νερό του Καματερού, μόνο στην Ελλάδα υπάρχει…. τέλος αυτοί που παίρνουν τα μέτρα επιστήμονες ή πολιτικοί δεν έχουν καμιά  σχέση κι επαφή με την κοινωνία και τις συνθήκες ζωής, νομίζεις ότι ζουν αλλού, σε παλάτια, σε γυάλες, σε δοκιμαστικούς σωλήνες σε εργαστήρια αλλά όχι μαζί μας....αυτό το ότι οι φίλαθλοι στα γήπεδα θα φορούν μάσκες αλλιώς θα τιμωρούνται οι ομάδες !!!!! είναι κορυφαίο και δείχνει ότι όχι σε γήπεδο δεν έχουν πάει αλλά ούτε στην τηλεόραση δεν το έχουν δει......είναι σαν να πεις σε βασιλιά να μαζέψει σκουπίδια από τον δρόμο....είναι πιθανό να μην ξέρει τι είναι δρόμος αλλά σίγουρα δεν ξέρει τι είναι σκουπίδια και ασφαλώς πως τα μαζεύουνε....

Τεστ κάθε μέρα, μέχρι να βγάλει ο ήλιος κέρατα, ανυπάκουοι!

Της Ιωάννας Υψηλάντη

Βεβαίως και η αναποτελεσματικότητα του εμβολίου, οφείλεται στους ψεκασμένους και όχι στις... κατασκευάστριες ανθρωπιστικές εταιρίες!

Ααααα! Όλα κι όλα! 

΄Η θα μάθουμε την νέα Ιστορία της Ιατρικής, με επιστημονικά τεκμηριωμένα δεδομένα, ή έξω απ΄την παράγκα!

Τεστ κάθε μέρα, μέχρι να βγάλει ο ήλιος κέρατα, ανυπάκουοι!

Δεν έχει μα!

www.press-gr.com

Κορωνοϊός: Απλές Έννοιες, Απλές Ενέργιες

από  John Kavaliotis *

Με την ευκαιρία πολλών γεγονότων σε φιλικά περιβάλλοντα, με την ευκαιρία συνεχών συμβαμάτων, με την ευκαιρία πολλαπλών δηλώσεων σχετικών και μη (συνήθως μη) επιστημόνων θα ήθελα να κάνω μερικές ερωτήσεις:

• μπορεί κάποιος να μας πει τον αριθμό των πάσης φύσεως κακοηθειών στη χώρα μας πέρισυ και φέτος;
• μπορεί κάποιος να υπολογίσει τα νούμερα εγκεφαλικών επεισοδίων πέρισυ και φέτος;
• μπορεί να διαπιστωθεί ο αριθμός των θρομβωτικών επεισοδίων πέρισυ και φέτος; 
• μπορεί κάποιος να υπολογίσει τις μυοπερικαρδίτιδες στη χώρα μας πέρισυ και φέτος; 
• κλπ, κλπ, κλπ

Είναι πάρα πολύ εύκολο να κάτσουν οι ειδικοί, να βάλουν τα νούμερα κάτω και να υπολογίσουν τις διαφορές. 
Βαρεθήκαμε να ακούμε πνευμονολόγους, μικροβιολόγους, πλαστικούς χειρουργούς, γενετιστές, βιολόγους, νευροχειρουργούς, μηχανικούς, χημικούς και κάθε άλλη πιθανή και απίθανη ειδικότητα να μας κάνουν αναλύσεις, να μας καθοδηγούν, να προβλέπουν και να μας απειλούν. Όλοι αυτοί αντί να μιλάνε καλό θα ήταν να καταγράφουν κάθε συμβάν που γνωρίζουν μετά τον εμβολιασμό και να το καταθέτουν στον ΕΟΦ. Το να βγαίνει ο κάθε πικραμένος, να διαφημίζει το όνομα του και να λέει ότι όλα είναι τυχαία, αυτό δείχνει είτε άγνοια είτε υπακοή κάπου. Κάθε τι στραβό που παρατηρείται σε έναν εμβολιαζόμενο είναι τυχαίο, είναι συγκυριακό, θα συνέβαινε ούτως ή άλλως. Μόνον αυτά ακούμε.
Τα γραπτά μένουν κύριοι. Τολμήστε και κάνετε συγκρίσεις και όχι μόνον θεωρητικές υποθέσεις. Το να μας λέτε πόσους θα γλυτώναμε έτσι αορίστως, είναι έπεα πτερόεντα. Χάντρες για τους ιθαγενείς. Πέστε μας γιατί δεν γλυτώσαμε ένα σωρό κόσμο. Με απτά δεδομένα. Πέστε μας αν υπάρχουν, και αν ναι γιατί υπάρχουν, ανεπιθύμητα συμβάματα μετά το εμβόλιο. Και σε τι έκταση. Και μην πείτε ότι δεν τα γνωρίζετε. Ότι τα αγνοείτε.  Διότι θα πείτε ψέματα. Ας ανακοινώσει ο ΕΟΦ τα ευρήματα του (αν υπάρχουν καταγεγραμμένα). 
Φτάσαμε το 60-70% και πλέον ίσως της εμβολιαστικής κάλυψης (σύμφωνα με επίσημα στοιχεία). Προσθέστε και τους νοσήσαντες. Πόσο πια πρέπει να φτάσει η ανοσία για να σταματήσουν οι νοσήσεις και οι θάνατοι;

Ή επιτέλους, εφαρμόστε ένα μαζικό πρόγραμμα ελέγχου αντισωμάτων στον πληθυσμό για να δούμε τι συμβαίνει. Και μην πείτε ότι τα αντισώματα δεν έχουν νόημα. Όλες οι μελέτες σε αντισώματα στηρίζονται. Ειδικά οι επιδημιολογικές μελέτες.           
Προ καιρού ο ΕΟΔΥ χορήγησε σε μικροβιολόγο 1.800.000 Ε (είχαν προηγηθεί από άλλη πηγή και άλλα 600.000Ε) για να παρακολουθήσει αντισωματικά ασθενείς με HΙV. Παρόλο που έχουμε πανδημία από κορωνοϊό !!!  Αν αυτό δεν είναι πρόκληση, τότε τι είναι;  Γιατί δεν ψάχνουμε τον κορωνοϊό που μας ταλαιπωρεί τώρα, και ασχολούμεθα με τον HIV;

Πριν πολλά χρόνια είχα αναρτήσει ένα σκιτσογράφημα. Νομίζω ότι και σήμερα έχει την ίδια, ίσως και περισσότερη, αξία.  

Πᾶσά τε ἐπιστήμη χωριζομένη δικαιοσύνης καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς πανουργία, οὐ σοφία φαίνεται.  
ΠΛΑΤΩΝ

* Ο Ιωάννης Καβαλιώτης είναι Παιδίατρος-Λοιμωξιολόγος, τέως Διευθυντής Παιδιατρικής Κλινικής Νοσοκομείου Λοιμωδών Νόσων Θεσσαλονίκης και συγγραφέας του συγγράμματος "ΕΜΒΟΛΙΑ Δεδομένα, Θέσεις και Αντιθέσεις" (Εκδ. Ροτοντα, 2017)

Πηγή: loimoxi.blogspot.com

ΥΓ του blog: ....σήμερα, εκτός των ειδικών που σταθερά έχουν εκφράσει από μακρόν αντιρρήσεις κι ενστάσεις για την ακολουθούμενη επιστημονική και κυβερνητική πολιτική στην αντιμετώπιση της πανδημίας και άλλοι από τους υπεύθυνους καθηγητές και διαχειριστές της εκφράζουν ανοιχτά πια τις αντιρρήσεις τους. Η κα.Λινού, στην χθεσινή πρωινή ενημερωτική εκπομπή του Ant1, χαρακτηρίζει αποτυχημένη την πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση. Ζητά να μην εφαρμοστούν τα SMS σε ανεμβολίαστους. Ζητά να μη διαχωρίζουμε τον πληθυσμό σε εμβολιασμένους και μη καθώς και μέτρα για τους εμβολιασμένους που αποδεδειγμένα με όλες τις διεθνείς έρευνες μεταδίδουν και νοσούν. Για την συζητούμενη πρόταση αύξησης των υποχρεωτικών τεστ για ανεμβολίαστους με δική τους οικονομική επιβάρυνση, η κα Λινού είπε χαρακτηριστικά «θα απαντήσω έμμεσα. Πριν 3-4 ημέρες έγινε συνάντηση για τα μέτρα που λαμβάνονται στη Βοστώνη. Ο εκπρόσωπος του Χάρβαρντ είπε ότι σε καμία πανδημία τα τιμωρητικά μέτρα δεν αποδίδουν, μάλλον κάνουν κακό». Παρόλα αυτά, άλλοι επιστήμονες εγχώριοι κυρίως (Δημόπουλος, Γεροτζιάφας, Βασιλακόπουλος, Τζανάκης) σε νευρική κρίση επικεντρώνονται εμμονικά στον εμβολιασμό και προτείνουν περαιτέρω, αυστηροποίηση,  υποχρεωτικότητα και διωγμό των ανεμβολίαστων, δημόσιων υπαλλήλων συνταξιούχων και ανέργων. Σε αγαστή συνεργασία κι οι πολιτικοί που προτείνουν υποχρεωτικότητα στα ΣΑ, Πυροσβεστική, Ένοπλες Δυνάμεις (ΣΥΡΙΖΑ), Υποχρεωτικούς εμβολιασμούς για επαγγέλματα που έρχονται σε άμεση επαφή με τους πολίτες (ΚΙΝΑΛ), να μην έχουν πιστοποιητικό εμβολιασμού όσοι δεν έχουν κάνει 3η δόση (Φίλης ΣΥΡΙΖΑ) κ.ά. Αυτά σε μια Ελλάδα που έχει 70% διπλά εμβολιαμένο πληθυσμό (ECDC) και 10-15% άνοσο από φυσική νόσηση τους φταίει το υπόλοιπο 15% κι όχι το 85%  που κινείται και συμπεριφέρεται σαν να μην υπάρχει επιδημία ή σαν αυτοί να είναι άτρωτοι. Έτσι απαγορεύονται οι παρελάσεις αλλά στα γήπεδα στοιβάζονται και αλαλάζουν 30.000 άτομα, εμβολιασμένα, βεβαίως, βεβαίως. Στις εκκλησιές μας πειράζει και το λιβάνι από το θυμιατό αλλά στα κέντρα νυχτερινής διασκέδασης τραγουδούν και χορεύουν cote à cote παστωμένα 3000 άτομα αλλά έχουν green pass. Για να μην αναφερθούμε στην παλιά πληγή, βαθιά πληγή των ΜΜΜ των χώρων εργασίας και των ατελείωτων ουρών παντού. Ο παραλογισμός υπάρχει παντού και ζητείται διέξοδος γιατί όσο κι αν κυνηγούν επικοινωνιακά την πανδημία με σλόγκαν και συνθήματα, συνεχίζουν τους διαχωρισμούς, τις εμμονές και τις υποχρεωτικότητες αυτή θα φουντώνει.....δείτε τι κάνουν οι 23 από τις 27 χώρες της ΕΕ (πλην Γαλλίας, Ιταλίας, Ελλάδας, Ουγγαρίας) που δεν κάνουν αυτές τις γελοιότητες και θα καταλάβετε....

Δημήτρης Αλευρομάγειρος: Η Ελληνική πολιτική ελίτ να απαιτήσει τις Γερμανικές Επανορθώσεις

Ο αντιπρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου για τις Γερμανικές Οφειλές, αντιστράτηγος εν αποστρατεία του Ελληνικού Στρατού, επίτιμος Γενικός Επιθεωρητής Στρατού και από τους ήρωες της διαφύλαξης της  «πράσινης γραμμής» στη Κύπρο του 1974, Δημήτρης Αλευρομάγειρος, αναφέρθηκε σήμερα στην «αφωνία» της ελληνικής πολιτικής ελίτ, όπως την αποκάλεσε, μπροστά στην υπηρεσιακή καγκελάριο της Γερμανίας Α. Μέρκελ, κατά την τελευταία επίσκεψη της στην Αθήνα. Είναι ανεξήγητο, όσο φοβικά και ενδοτικά κι αν λειτουργούν απέναντι στη «συμπαραστάτη» της Ελλάδας,  Μέρκελ, τα χρόνια των μνημονίων, να μην θέτουν καν ως θέμα, αυτό που ομόφωνα η Βουλή αναγνώρισε το 2019, για τις Γερμανικές Επανορθώσεις από την καταστροφή, λεηλασία και θάνατο που έσπειρε την περίοδο της Κατοχής, η Ναζιστική Γερμανία.

Η ελληνική Δεξιά και η Πορτογαλία

Η πολιτική κρίση στην Πορτογαλία προκάλεσε κύμα ενθουσιασμού στην ελληνική Δεξιά και στους δημοσιολόγους που την υπηρετούν...

Τάσος Παππάς

Η πολιτική κρίση στην Πορτογαλία που θα οδηγήσει σε πρόωρες εκλογές λόγω της καταψήφισης του προϋπολογισμού από τα δύο αριστερά κόμματα (Κομμουνιστικό, Μπλόκο), τα οποία από το 2015 μέχρι πριν από λίγες μέρες στήριζαν την κυβέρνηση των σοσιαλιστών του Κόστα, προκάλεσε κύμα ενθουσιασμού στην ελληνική Δεξιά και στους δημοσιολόγους που την υπηρετούν. Με πανομοιότυπα σχόλια (υποθέτω τυχαία) επικεντρώθηκαν στην αδυναμία των συμμαχικών κυβερνήσεων να διοικήσουν αποτελεσματικά, καυτηρίασαν τις πρακτικές (παζάρια) που προηγούνται, τους εκβιασμούς που γίνονται και κατέληξαν στην άποψη ότι έχει δίκιο ο Κυριάκος Μητσοτάκης που προτιμά τις αυτοδύναμες κυβερνήσεις.
Οπότε, για να μην υποστούμε και εμείς τα ίδια, πρέπει να αποφύγουμε τις περιπέτειες σαν κι αυτή που ταλαιπωρεί την Πορτογαλία. Πώς; Μα, με δεύτερες εκλογές αφού οι πρώτες λόγω της απλής αναλογικής δεν θα δώσουν αυτοδύναμη κυβέρνηση. Βεβαίως ξεχνούν (;) ότι σε πολλές χώρες της Ευρώπης υπάρχουν κυβερνήσεις συνεργασίας. Ξεχνούν (;) επίσης ότι περνούν αρκετοί μήνες για να σχηματιστούν, αλλά αυτό δεν εμποδίζει τα κρατικά συστήματα να λειτουργούν. Συνέβη στη Γερμανία με την προηγούμενη κυβέρνηση του μεγάλου συνασπισμού. Θα συμβεί και με τη νέα κυβέρνηση που θα είναι «τρίχρωμη». Ακόμη: Α. Ρεκόρ χρόνου έχουν σπάσει στην Ολλανδία οι διαπραγματεύσεις για σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού, που συμπληρώνουν τις 226 ημέρες. Β. Το προηγούμενο ρεκόρ ήταν 225 ημέρες και είχε σημειωθεί το 2017. Ξεχνούν (;) τέλος ότι η Ελλάδα χρεοκόπησε εξαιτίας των… επιδόσεων που είχαν ισχυρές, μονοκομματικές και αυτοδύναμες κυβερνήσεις.
Οι περιπτώσεις αυτές έμειναν εκτός σχολιασμού από τους φιλοκυβερνητικούς δημοσιολόγους. Η κυβέρνηση της Πορτογαλίας ήταν το καρφί στο μάτι τους. Ηταν η μοναδική στην Ευρώπη που είχε κορμό τους σοσιαλιστές και στηριζόταν από τους κομμουνιστές και τους αριστερούς ριζοσπάστες. Επρόκειτο δηλαδή για ένα πολύ «κακό» παράδειγμα που δεν πρέπει να γίνει μεταδοτικό. Πρόβλημα όμως θα έχουν και τα δύο αριστερά κόμματα που απέσυραν την εμπιστοσύνη τους από την κυβέρνηση του Κόστα. Θα μπορέσουν να δικαιολογήσουν την επιλογή τους; Θα καταφέρουν να κρατήσουν τις δυνάμεις τους; Θα αποκρούσουν τον «φαταουλισμό» των σοσιαλιστών; Οι δημοσκοπήσεις δίνουν πρωτιά και αυτοδυναμία στους σοσιαλιστές.
Στη συνέντευξη που έδωσε στο tvxs.gr η Πορτογαλίδα ευρωβουλευτίνα Μαρίζα Ματίας από το Μπλόκο, αναγνωρίζει τις δυσκολίες: «Αυτές οι εκλογές θα είναι πολύ δύσκολες για τα αριστερά κόμματα, καθώς το αφήγημα που έχει δημιουργηθεί είναι ότι η Αριστερά είναι υπεύθυνη για την αποτυχία. Το δίλημμα “εμένα ή τη Δεξιά” χρησιμοποιείται από τον Κόστα εδώ και πολύ καιρό και δείχνει ότι σε αυτό θέλει να παραμείνει. Γι’ αυτό, το να κάνει ευάλωτη την Αριστερά είναι βασικό στοιχείο στη στρατηγική του». Και ερχόμαστε στο κρίσιμο ερώτημα που απασχολεί τα αριστερά κόμματα όταν καλούνται να αποφασίσουν αν θα συμμετάσχουν ή θα στηρίξουν μια κυβέρνηση όπου κόμμα-πυλώνας είναι το σοσιαλιστικό.
Εχουν δύο επιλογές: Ή αρνούνται να εμπλακούν για να μη μολυνθούν από τον ιό του συστημικού κυβερνητισμού και συνεχίζουν «να καλλιεργούν τον μύθο της επικείμενης επανάστασης» (Μανόλης Αναγνωστάκης από το «ΥΓ», Εκδόσεις Νεφέλη) ή διαπραγματεύονται, θέτουν όρους και συμμετέχουν στο εγχείρημα, αλλά διατρέχουν τον κίνδυνο να γίνουν ουρά του ισχυρότερου εταίρου και να χάσουν μέρος της επιρροής τους, αφού ένα τμήμα των ψηφοφόρων τους θα τα αντιμετωπίζει ως περιφερειακή δύναμη που είναι χρήσιμη μόνο για βοηθητικούς ρόλους. Εύκολη απάντηση δεν υπάρχει. Οπως λέει ο Μαρξ στη φανταστική συνέντευξη που έδωσε στον Σαλβατόρε Βέκα, «τα πράγματα γίνονται σοβαρά όταν η θεωρία πρέπει να αναμετρηθεί με την πράξη» (από τη στήλη «Ιδέες» του Θανάση Γιαλκέτση στην «Εφημερίδα των Συντακτών», 30-31/10/2021).

Ανάγωγα
Ο πρωθυπουργός, απευθυνόμενος στην Α. Μέρκελ, είπε ότι η σημερινή Ελλάδα δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα που γνώρισε, την Ελλάδα της κρίσης. Επειδή συχνά ο κ. Μητσοτάκης χρησιμοποιεί τα νούμερα για να δείξει το έργο που κάνει η κυβέρνησή του, ας συνυπολογίσει και αυτό: Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για την Ελλάδα, το ποσοστό των νέων που ούτε σπουδάζουν ούτε εργάζονται ούτε καταρτίζονται φτάνει στο 20%. Τεράστια επιτυχία.

Πηγή:efsyn.gr

'Νοέμβρης μήνας ταξιδεύει' Παντελής Θαλασσινός

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ 

σε ΜΠΟΛΙΑΣΜΕΝΟΥΣ κι ΑΜΠΟΛΙΑΣΤΟΥΣ

...μη μασάτε στον διχασμό δεν θα περάσει....

Η αναθεώρηση...

Οι δρόμοι ήταν άδειοι, τα αυτοκίνητα καλοπαρκαρισμένα και η ησυχία της πόλης την καθιστούσαν μια ελκυστική και χαλαρωτική δραστηριότητα

Μπάμπης Χριστακόπουλος

Mία από τις συνήθειες που είχε αποκτήσει την περίοδο του εγκλεισμού ήταν και το περπάτημα. Τότε, κάθε βράδυ, ελλείψει άλλης δραστηριότητας, έπαιρνε τους δρόμους και με γρήγορο ρυθμό πέρναγε από τις γειτονιές που συνήθως ήταν άδειες, αλλά φωτισμένες.
Στην αρχή... το είχε δει ως άσκηση για να κινείται το σώμα του, που μέσα στο μικρό σπίτι δεν είχε και πολλές αποστάσεις να διανύσει.
Οι δρόμοι ήταν άδειοι, τα αυτοκίνητα καλοπαρκαρισμένα και η ησυχία της πόλης την καθιστούσαν μια ελκυστική και χαλαρωτική δραστηριότητα, μολονότι οι περίπατοι δεν ήταν πάντα τέτοιοι.
Συχνά σε εκείνους τους περιπάτους αναλογιζόταν τη ζωή του, τα προβλήματα και τις λύσεις που έπρεπε να εφεύρει για να απαντήσει στα τρέχοντα ζητήματα της καθημερινότητας, που ήταν τόσο απλή όσο το να ξυπνήσει, να πάρει το πρωινό του και ποια ταινία θα παρακολουθήσει μετά το απογευματινό διάβασμα που είχε εντάξει στο ημερήσιο πρόγραμμα για να περνάει η ώρα.
Αργότερα, εκείνοι οι περίπατοι, που είχαν και μία ασυλία από τις Αρχές, αφού ουδέποτε έλεγξαν τα χαρτιά και τα μηνύματα εξόδου που έπρεπε να συμπληρώνει ή να στέλνει για να βγει από το σπίτι, επείχαν και τον ρόλο μια κοινωνικής συναναστροφής και κοινωνικοποίησης. Από απόσταση μεν, όπως επέβαλαν και οι συνθήκες άλλωστε, αλλά οπωσδήποτε συναναστροφής, αφού μια καλησπέρα ή ένα γεια από άλλους ή προς άλλους περιπατητές έσπαγαν τη μονοτονία και τον κοινωνικό αποκλεισμό της καραντίνας.
Πιο μετά, στις σκέψεις εντάχθηκαν και μεγαλύτεροι προβληματισμοί. Απολογισμοί, αναθεωρήσεις, σχέδια για το μέλλον, που τις περισσότερες φορές κατέληγαν σε κάποιο μεγάλο ταξίδι σε ξένους τόπους.
Ήταν σε έναν τέτοιο περίπατο που, έχοντας αποφασίσει να παραβιάσει την απαγόρευση της μετακίνησης από δήμο σε δήμο, κατέβηκε το φαρδύ πεζοδρόμιο που οδηγούσε προς τη θάλασσα ακολουθώντας μια διαδρομή που είχε χρόνια να περπατήσει.
Τότε ήταν που θυμήθηκε εκείνον τον καλοντυμένο, ηλικιωμένο κύριο που συναντούσε τα πρωινά στον ίδιο δρόμο σχεδόν κάθε πρωί. Που διέκοπτε το βάδισμά του, κοντοστεκόταν και, ακουμπισμένος πάνω στη μαγκούρα του, έστριβε ελαφρά τον κορμό του και τον καλημέριζε για να εισπράξει μια βιαστική και αναντίστοιχη καλημέρα.
Ήταν, είχε σκεφτεί τότε, η μοναξιά που έκανε τον ηλικιωμένο κύριο να αναζητά κάποια ανταπόκριση από αγνώστους, για να καταλάβει σήμερα ότι εκείνη η καλημέρα, το σημερινό καλησπέρα, το βλέμμα ή η κίνηση του χεριού ερχόταν από φίλο και συνοδοιπόρο και όχι από κάποιον άγνωστο.

avgi.gr

Το κύμα των ανεμβολίαστων και το διάτρητο επιχείρημα περί δικαιωμάτων

Ιερή λέξη το δικαίωμα. Μόνο που εξίσου σημαντική είναι η έγνοια για το κοινωνικό καλό. Δικαίωμα ιδιωφελές, χωρίς σεβασμό στην κοινότητα συνιστά ύβριν.

γράφει ο Γιάννης Τριάντης.

Διακινείται εδώ και μήνες ένα δισκελές επιχείρημα εναντίον των εμβολίων και της υποχρεωτικότητας. Εκπορεύεται κυρίως από συντηρητικές εστίες αλλά φτάνει να υιοθετείται αισχυντηλά και από την εν γένει προοδευτική όχθη.
Είναι δικαίωμα κατοχυρωμένο συνταγματικά να αποκρούεται κάθε ανεπιθύμητη επέμβαση στον οργανισμό του ανθρώπου (π.χ. εμβόλιο), λέει το ένα σκέλος.
Το δεύτερο, επεξεργασμένο σε δήθεν φωτεινά δώματα στοχαστικής προόδου, θεωρεί την υποχρεωτικότητα απότοκο δυναστικής καθεστωτικής λογικής, που εγγράφεται προοπτικά σε μια μόνιμη επιχείρηση καταδυνάστευσης και ελέγχου των κοινωνιών.
Συνταγματικό δικαίωμα, λοιπόν; Ασφαλώς. Βέβαια, λέει και κάτι «άλλα» το Σύνταγμα (προσωρινή περιστολή δικαιωμάτων και ελευθεριών σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης), αλλά ας τα αφήσουμε στην άκρη.
Δικαίωμα η άρνηση, αλλά από πού κι ως πού συνιστά δικαίωμα η απαίτηση για ισότιμη μεταχείριση με τους εμβολιασμένους, όταν έχει αποδειχτεί πανηγυρικά ότι το εμβόλιο είναι το κύριο δραστικό όπλο για να αναχαιτιστεί ο ανθρωποκτόνος ιός, που έχει ταυτόχρονα λειτουργήσει παραλυτικά σε όλους τους τομείς της κοινωνίας;
Γιατί αποτελεί δικαίωμα του αρνητή η επιβάρυνση του Συστήματος Υγείας, δηλαδή η πληρότης των ΜΕΘ (κυρίως από ανεμβολίαστους), που έχει απτό αποτέλεσμα να χάνονται ζωές άλλων ασθενών ή να επιδεινώνεται η κατάσταση χρονίως πασχόντων επειδή δεν υπάρχει θέση στις ΜΕΘ;
Δεν θέλεις το εμβόλιο κι ας πεθαίνουν δίπλα σου χιλιάδες, ακόμη και δικοί σου άνθρωποι; Με γειά σου με χαρά σου. Όμως το στοιχειώδες, η ελάχιστη ευθύνη απέναντι στο σύνολο που αμύνεται και αγωνιά, απαιτεί να αποδεχθείς ότι η άρνηση έχει συνέπειες (αποκλεισμοί από διάφορους χώρους, τέστ ιδίοις αναλώμασι κ.α.).
Ετσι κάνουν οι σοβαροί άνθρωποι όταν πάνε κόντρα στο ρεύμα. Πληρώνουν τίμημα υπηρετώντας ιδέες και αξίες. Ξέρουν τις συνέπειες και πληρώνουν αγόγγυστα χωρίς να επικαλούνται χάρτινα επιχειρήματα. Το κάνουν επειδή σέβονται τον εαυτό τους.
Αλήθεια, μιας και ο λόγος περί σεβασμού, όσοι αρνούνται το εμβόλιο αλλά επιθυμούν να γίνει σεβαστή η επιλογή τους, πόσο σέβονται τις ανάγκες και την ευαισθησία της πλειονότητος; Πόσο σέβονται την ίδια την Υπαρξη;
Ναι, να σεβαστώ τις επιφυλάξεις, τις αντιρρήσεις, τον φόβο σου, αλλά ο σεβασμός δεν είναι πλαστελίνη που την διαμορφώνεις όπως θέλεις. Υφίσταται με όρους καθολικής αξίωσης και εφαρμογής. Δεν είναι α λα καρτ.
Ο αποκλεισμός των αρνητών δεν παραβιάζει την σφαίρα των κατοχυρωμένων δικαιωμάτων. Συνιστά απελπισμένη άμυνα της κοινωνίας απέναντι στην ιδιωφελή αυθαιρεσία. Το ίδιο και η υποχρεωτικότητα τουλάχιστον σε συγκεκριμένους χώρους(υγειονομικοί, γιατροί, εκπαιδευτικοί κ.α.).
Κι εδώ έρχεται δήθεν φωτισμένη μια προοδευτική πρωτοπορία η οποία μέμφεται και καταγγέλλει τους αποκλεισμούς και την υποχρεωτικότητα. Σε τι στηρίζεται, αλήθεια, ο λάβρος λόγος της λαικίστικης και άκρως αντιδραστικής αυτής λογικής;
Διχάζεται, λέει, η κοινωνία. Όμως ποιος προκαλεί τον ανεπιθύμητο διχασμό; Η πλειονότης που επιζητεί αγωνιωδώς να προστατευθεί μέσω συγκεκριμένων μέτρων της πολιτείας ή εκείνοι που περιφρονούν την κοινή αγωνία και θέλουν και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο;
Κοινωνικός διχασμός υπάρχει. Με αυξομειώσεις στην ένταση των διαφορών μεταξύ κοινωνικών στρωμάτων και με παντοειδείς άμεσες επιπτώσεις στους ασθενέστερους. Μάρτυς αψευδής (και) η πανδημία.
Όπως εξ αντικειμένου διχαστική και ρηγματώδης είναι και η πολιτική που θεοποιεί το κέρδος, ευνοεί τους προύχοντες και μοιράζει ξεροκόμματα ελπίδων στους χειμαζόμενους.
Όμως τα μέτρα για την πανδημία και δη για τον εμβολιασμό δεν προκαλούν διχασμό. Διότι η σωτηρία του λαού-τώρα από το θανατικό- είναι ο υπέρτατος νόμος. Κι αν δεν το έλεγε ο Κικέρων αυτό, το λέει στεντορεία τη φωνή η φύση και η τάξη των πραγμάτων που αναφέρονται στην συγκρότηση της κοινωνίας.
Εντάξει. Η άλλη πτυχή στο επιχείρημα ενίων πεφωτισμένων ότι τα σημερινά περιοριστικά μέτρα προϊεδάζουν για παγκόσμιο καθεστώς ανελευθερίας, αστυνόμευσης και εφιαλτικών ελέγχων είναι εξαιρετική ως βακτηρία σε λογής συνωμοσιολόγους και αντιδραστικούς της υφηλίου.
Μια ματιά στα…πρωτοπόρα αντιεμβολιαστικά στίφη της Ευρώπης και των ΗΠΑ είναι αρκετή για να κατανοηθεί το μέγεθος της ασύστολης κινδυνολογίας που προέρχεται-φεύ!- και από προοδευτικούς ανθρώπους.
Τέλος, δυο λόγια για το περί πειθούς επιχείρημα. Συγγνώμη, τι άλλο πρέπει να ειπωθεί από επιστήμονες και εκστρατείες ενημέρωσης για να πειστούν οι ανεμβολίαστοι, ειδικά οι πεπεισμένοι από ολετήρες ιερωμένους και τσαρλατάνους που κυκλοφορούν στις λεωφόρους του διαδικτύου;
Οσο κι αν υπάρχουν ορατές οι αντιφάσεις της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας, αντιφάσεις που ενισχύουν τη σύγχυση, όσο κι αν διαπιστώθηκαν διαχειριστικές αδυναμίες στα καθ΄ ημάς και γενικώς, τίποτε δεν είναι ικανό να προβληθεί ως άλλοθι για την άρνηση μέρους της κοινωνίας να εμβολιαστεί.
Απεναντίας, εξ αντικειμένου αρωγοί στο χτίσιμο του φρουρίου στο οποίο έχει οχυρωθεί η πλειονότης των αντιεμβολιαστών, υπάρχουν εκείνοι που αμφιρρέπουν προσδοκώντας πολιτικό όφελος (κόμματα), διατήρηση της ποιμαντορικής τους ισχύος (ιερωμένοι, Εκκλησία) ή προβολή της πεφωτισμένης δεσποτείας τους  (διανοούμενοι, φιλόσοφοι κ.α.)
Το άφες αυτοίς δεν αρκεί για την περίπτωσή τους…

ΥΓ: Κακώς κάκιστα επετράπη οποιαδήποτε παρέλαση. Χείριστες υπηρεσίες προσφέρουν Εκκλησία και κυβέρνηση που ανέχονται πνιγηρούς συνωστισμούς στις εκκλησίες. Ειδικά η κορυφή της Εκκλησίας όφειλε να είχε στείλει από καιρό στο σπίτι τους «αντάρτες» ιερωμένους και απείθαρχους ιεράρχες, που απαιτούν ως και σήμερα προσκύνημα εικόνων με…κατεβασμένες μάσκες. Δυστυχώς, δεν έγινε μάθημα η περυσινή άθλια συνθήκη στη Θεσσαλονίκη…

www.news247.gr

ΥΓ του blog: ….έχουμε απαντήσει ξανά στις εμμονικές και δογματικές, θρησκευτικού τύπου αντιλήψεις του εν λόγω αρθρογράφου, και άλλων του προοδευτικού και αριστερού χώρου, σχετικά με τα εμβόλια και τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, αλλά επανερχόμαστε σήμερα, γιατί ορισμένες βεβαιότητες και επισημάνσεις στο άρθρο του, ξεπερνούν τα όρια της λογικής και της σημερινής πραγματικότητας αφενός, αλλά και το διδασκαλικό ύφος του επαΐοντα αφετέρου, δεν μπορεί να κρύψει την παντελή άγνοια κι αμάθεια επί του θέματος που διαπραγματεύεται….. καταρχήν ο αρθρογράφος αγνοεί αυτό που πολύ σωστά ο συνάδελφός του Κωστής Παπαϊωάννου λέει για την επιστήμη. Ότι δηλαδή «…..η επιστήμη, είναι από τη φύση της φιλική προς την έρευνα  και την αμφισβήτηση αλλά ταυτόχρονα και εγγενώς λειψή, αυτοϋπονομευόμενη και αυτοαναιρούμενη και λέει διαρκώς ‘μέχρι νεωτέρας’: αυτό ισχύει, εκτός αν αύριο δεν ισχύει…….». Οι απόλυτες βεβαιότητες δεν ταιριάζουν στην επιστήμη κι έτσι η άποψη του αρθρογράφου «….έχει αποδειχτεί πανηγυρικά ότι το εμβόλιο είναι το κύριο δραστικό όπλο για να αναχαιτιστεί ο ανθρωποκτόνος ιός….», είναι αίολη γνώμη, διακαής του επιθυμία και σανίδα προσωπικής του ασφάλειας, αλλά δυστυχώς δεν προκύπτει από την πραγματικότητα και τα στοιχεία. Ούτε ο WHO δεν έχει αυτή τη βεβαιότητα και συστήνει προτεραιότητα στον εμβολιασμό, σ’ αυτούς που το έχουν απολύτως ανάγκη είτε ως άτομα, είτε ως ηλικιακές ομάδες. Είναι επίτευγμα ο χρόνος παρασκευής του εμβολίου, αλλά αυτό δεν αναιρεί τον χρόνο επιβεβαίωσης, της ωρίμανσης και της ασφάλειάς του που ήταν και παραμένει ασυμπίεστος ακόμη κι από την ίδια την εταιρία που τον τοποθετεί το 2023. Αλήθεια, με την τόση βεβαιότητά του ο αρθρογράφος πώς εξηγεί ότι οι πλέον εμβολιασμένες χώρες της ΕΕ και των ΗΠΑ παρουσιάζουν τα περισσότερα κρούσματα, και μάλιστα η ΕΕ έχει αύξηση 7%, από χώρες όπως η Αφρική που έχει 3-4% ποσοστό εμβολιασμού και μείωση 18% στα κρούσματα όπως και οι χώρες της Δυτικής Ασίας κατά τον WHO; Αλλά και στην χώρα μας, με το 70% του πληθυσμού πλήρως εμβολιασμένο κι ένα άλλο 15% άνοσο από φυσική νόσηση, πώς εξηγεί αυτή την έξαρση, όταν πέρυσι  με το 100% του πληθυσμού ανεμβολίαστο είχαμε πολύ λιγότερα κρούσματα και θανάτους; Είναι δυνατόν να πιστεύει σοβαρά ότι φταίει το 15-20 % των ανεμβολίαστων συμπατριωτών μας γι’ αυτό; Κι ένα τελευταίο και καθόλου συνωμοσιολογικό. Όταν οι χώρες (ΕΕ, ΗΠΑ) με τον υψηλότερο δείκτη βιοτρομοκρατικής ασφάλειας δέχονται τέτοιο πλήγμα από έναν ιό του κοινού κρυολογήματος, όπως είναι ο SARS-cov2, πώς θα αντιμετώπιζαν ένα επιθετικό πλήγμα από χώρες ανταγωνιστικές που διατηρούν ιούς στα εργαστήριά τους, όπως πχ της ευλογιάς ΄για τον οποίο μετά το 1980 έχουν σταματήσει οι εμβολιασμοί; Θα κατέρρεαν;  Πάμε στην άλλη μεγάλη κι απαράδεκτη επισήμανση του αρθρογράφου « ….έτσι κάνουν οι σοβαροί άνθρωποι όταν πάνε κόντρα στο ρεύμα. Πληρώνουν τίμημα (αποκλεισμοί από διάφορους χώρους, τέστ ιδίοις αναλώμασι κ.α. δηλαδή μη περίθαλψη σε ΜΕΘ και οποιοδήποτε άλλη παροχή υγείας….) υπηρετώντας ιδέες και αξίες…» Μάλιστα… τα θύματα-πολίτες φταίνε που δεν υπάρχουν ΜΕΘ κι όχι οι κυβερνήσαντες-θύτες που έπαιξαν την πατρίδα στα ζάρια, την έκλεψαν κι έβγαλαν έξω τα λεφτά που έφαγαν από τις εισφορές, τους φόρους και το αίμα των θυμάτων που τα πλήρωσαν και τα ξαναπλήρωσαν χωρίς να τα έχουν; Από τις 3360 δημόσιες ΜΕΘ που έπρεπε να έχουμε με βάση τις κλίνες και τα διεθνή στάνταρντς (ΕΛΣΤΑΤ 2016), έχουμε μετά βίας 600. Στην Κεντρική Μακεδονία από τις 813 ΜΕΘ που έπρεπε να υπάρχουν, έφτιαξαν χρησιμοποιώντας και τα χειρουργεία 193 πέρυσι Οκτώβριο με Δεκέμβριο και τώρα έχουν 77 και χωρίς ιατρονοσηλευτικό προσωπικό, γιατί εξόντωσαν αυτό που υπήρχε, έδιωξαν στοχοποιώντας χυδαία αυτό που δεν τους βόλευε και δεν προσέλαβαν και κανέναν. Μετά πιστεύει και ισχυρίζεται ο αρθρογράφος ότι φταίνε οι αρνητές κι οι ανεμβολίαστοι που δεν υπηρετούν σωστά τις ιδέες,τις αξίες και τις αρχές τους; Αλήθεια, για πόσο φτηνούς και κουτάβια έχει τους αναγνώστες; Ισχυρίζεται ο αρθρογράφος πλάγια αποδίδοντας το σε σοβαρότητα, εντιμότητα και ιδεαλισμό αυτό που ο Πορτοσάλτε το λέει στα ίσια. Καμιά ΜΕΘ και περίθαλψη σε ανεμβολίαστο. Αυτό επεκτεινόμενο πραγματικά κι όχι μόνο συνειρμικά σημαίνει καμία περίθαλψη σε καπνιστές, πότες κι αλκοολικούς, παχύσαρκους, τροχαίους παραβάτες και εραστές της ταχύτητας εκτός ορίων με ό,τι κι αν προκαλούν σε άλλους ή τον εαυτό τους. Σημαίνει καμία περίθαλψη σε ασθενείς που δεν ακολουθούν πιστά τις οδηγίες των ιατρών. Σημαίνει ότι όποιος δεν ακολουθεί πιστά οδηγίες και κανόνες κυβερνητικούς και οποιασδήποτε νομιμοποιημένης εξουσίας είναι παραβάτης και παρείσακτος της κοινωνίας. Σημαίνει πολλά αυτή η συλλογιστική αν την τραβήξεις, αλλά ένα πράγμα δείχνει εξ αρχής… Ο μικρός Führer που κρύβεται μέσα μας βγήκε και κατέλαβε τη μορφή και τη σκέψη μας. Τέλος και συνοπτικά, η Υποχρεωτικότητα είναι Φασισμός όπως και να το δει ή να το πει κάποιος. Η αυτοδιάθεση του ανθρώπου και η άρνησή του να υποστεί ή να εισαχθεί μέσα του ό,τι δεν συναινεί δεν είναι δικαίωμα. Είναι αξίωμα και η υπόστασή του ως ανθρώπινου όντος, άλλως θα καταλήξει σαν τον προπάππο του Καρεμπέ στον ζωολογικό κήπο του Παρισιού για επίδειξη. Τα περί κοινωνικής αλληλεγγύης, κοινού καλού και δημόσιου συμφέροντος είναι φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Γιατί η αλληλεγγύη είναι πάντα οικειοθελής κι όχι υποχρεωτική, γιατί  αλλιώς αντιστρέφονται οι έννοιες. Το κοινό καλό και το δημόσιο συμφέρον είναι έννοιες που εξαρτάται από το ποιος και πώς τις ορίζει.Ο λαός κι οι άνθρωποι ή οι κάθε λογής εξουσίες; Γιατί για τους πρώτους είναι δικλείδες ασφαλείας, ενώ για τους δεύτερους παράθυρα για να καταπατούν τους νόμους, τους κώδικες και τις διατάξεις.  Όπως αυτούς που σύσσωμη η ανθρωπότητα έφτιαξε και νόμισε πως ξόφλησε οριστικά, στις 20 Αυγούστου του 1947, μετά από δύο αιματοβαμμένους παγκόσμιους πολέμους, με την ευγονική, τα ανθρώπινα πειραματόζωα, τους εγκλεισμούς κι όλες τις μέχρι τότε φρικαλεότητες της ιατρικής επιστήμης σ’ Ευρώπη,  Αμερική κι αλλού. Ο διαχωρισμός κι ο διχασμός, κύριε Τριάντη, γίνονται πάντα από εξουσίες κι απ’ αυτούς που συμφωνούν ή παραμυθιάζονται απ’ αυτές. Είδε κανέναν, αρνητή, ή αρνούμενο να εμβολιαστεί, ο αρθρογράφος, να κυνηγάει κανέναν εμβολιασμένο ή οι αρνούμενοι τον εμβολιασμό έχουν καταντήσει το κόκκινο πανί για τους φανατικούς υποστηρικτές του εμβολιασμού;  Χθες στο στόχαστρο του κυβερνητικοεπιστημονικού αφηγήματος και των μέτρων του ήταν οι μάσκες, οι περιπατητές, οι νέοι στις πλατείες, οι διαδηλωτές, οι εκκλησιές κι οι πιστοί, τα κορωνοπάρτι σε χώρους και σε νησιά, οι παρελάσεις και σήμερα οι αντιεμβολιαστές. Όλοι φταίνε εκτός από τη δεδομένη τους ανεπάρκεια να συλλάβουν, να σχεδιάσουν και να αντιμετωπίσουν την τωρινή πανδημία που δεν είναι δα και η χειρότερη που αντιμετώπισε η ανθρωπότητα. Τώρα μάλιστα που όλοι μεταδίδουν, νοσούν και πεθαίνουν κατά τις παγκόσμιες υγειονομικές υπηρεσίες και αρχές, κάθε ηθικό πλεονέκτημα κι επιχείρημά τους έχει καταποντισθεί. Τώρα που οι 23 από τις 27 χώρες της ΕΕ έχουν καλύτερα αποτελέσματα, ενώ δεν έχουν πάρει τόσο βαριά, βάρβαρα κι υποχρεωτικά μέτρα που έχουμε πάρει εμείς. Τώρα που γίναμε πρώτοι σε όλη την Ευρώπη σε θανάτους/1 εκ. πληθυσμού, και φάγαμε σαν packman την μια μετά την άλλη χώρα, το ρίχνουν στο χαμηλό ποσοστό εμβολιασμού που υπολείπεται ελάχιστα από το μέσο ευρωπαϊκό όρο (Ε 70%, ΕΕ 76%) ενώ συγκρινόμενοι με τις πρώην ανατολικές χώρες αποκρύπτουν ότι αυτές (Βουλ. 25%, Ρουμ. 33%) υπολείπονται του μΕο κατά 60% και πλέον, άρα δεν ευσταθεί ως επιχείρημά τους.  Τώρα, πριν φανούν και τ’ άφαντα, βγαίνουν να απολογηθούν με αναγωγές προς το παρελθόν φαιδρού τύπου κι αναπόδεικτου λόγου όπως «θα είχαμε», «γλυτώσαμε» κ.ά. ή αν είχε κι η γιαγιά μας καρούλια θα την λέγανε πατίνι. Τώρα λοιπόν που τους έχει πάρει από κάτω κοιτάζουν να σώσουν τον εαυτό τους κι όχι εμάς….. αισχυντηλά λοιπόν τα στοιχεία και τα επιχειρήματα, επιστημονικά και ορθολογικά από  προοδευτική όχθη, ασθενή, ανεύθυνα, λειψά, εμμονικά και δογματικά από την απέναντι που πέρασαν πολλοί χωρίς να το μυριστούν και το καταλάβουν…. ανεπιστρεπτί....από το blog του συνεργάτη μας StaMiKous