Διαβάσαμε το κείμενο του Πρετεντέρη για τα Τέμπη (spoiler: θλίψη)

Ο Άρης Χατζηστεφάνου αποδομεί λέξη-λέξη το προπαγανδιστικό άρθρο Πρετεντέρη για τα Τέμπη. Είναι θλιβερό να βλέπεις γνωστούς σχολιαστές να κλείνουν την καριέρα τους με τέτοιο τρόπο.

Άρης Χατζηστεφάνου

Ο σχολιαστής της εφημερίδας Τα Νέα δημοσίευσε ένα άρθρο για το δυστύχημα στα Τέμπη (μπορείτε να το διαβάσετε στο τέλος) γεγονός το οποίο μας προκάλεσε μια ειλικρινή απορία: Συγγνώμη, αυτή είναι η καλύτερη γραμμή άμυνας που μπορεί να αρθρώσει η ελληνική αστική τάξη του Μαρινάκη και άλλων για να σώσει την κυβέρνηση Μητσοτάκη;Ας δούμε τη θλιβερή επιχειρηματολογία προσθέτοντας μερικά επεξηγηματικά κείμενα σε λινκ.
Το κείμενο ξεκινά με παράφραση αποφθέγματος του Χάρολντ ΜακΜίλαν το οποίο πιθανότατα δεν ειπώθηκε ποτέ. Το wikiquote το αμφισβητεί με πηγή από το βιβλίο What they didn’t say (Oxford University Press) και το Oxford Dictionary of Quotations λέει πως του "αποδίδεται".

Το βασικό επιχείρημα που αναπτύσσεται είναι ότι 

αν ευθύνονταν οι «χρόνιες παθογένειες» (και όχι ο σταθμάρχης) τότε τα τρένα θα συγκρούονταν κάθε μέρα (;) 

Όπερ έδει δείξαι αφού δεν έχουμε κάθε μέρα ένα δυστύχημα, το δυστύχημα δεν οφείλεται σε χρόνιες παθογένειες !!! Το συγκεκριμένο επιχείρημα παραπέμπει ίσως στη λογική πλάνη της Άρνησης του Προηγούμενου (Denying the antecedent) αλλά στην πραγματικότητα φαίνεται να αψηφά κάθε προσπάθεια κατηγοριοποίησης.

Το κείμενο συνεχίζει με λίγο φτηνό whataboutism με μοναδικό στόχο να ακουστεί η λέξη «Μάτι». Και ύστερα χάνει κάθε επαφή με την πραγματικότητα λέγοντας ότι δεν υπήρχαν χρόνιες παθογένειες ούτε στον κατασκευαστικό τομέα της Τουρκίας. Απλώς έφτιαχναν χάρτινες κατασκευές !!!

Εδώ κρύβεται και μια προσπάθεια να συγκριθεί μια μετωπική σύγκρουση τρένων που κινούνταν στην ίδια γραμμή (απόλυτα ελεγχόμενο σύστημα) με καταστροφές από φυσικά φαινόμενα (απρόβλεπτοι παράγοντες) ώστε να αναδειχθεί η αδυναμία του ανθρώπου να αντιδράσει (έτσι βέβαια αναιρεί άλλα επιχειρήματα του)

Και το κερασάκι στην τούρτα… μέσα από μια άσχετη φράση του Σημίτη (οι παλιές αγάπες δεν ξεχνιούνται) καταλήγει ότι πρέπει να αλλάξει η Ελλάδα. Γιατί να αλλάξει όμως η Ελλάδα αν ήταν ανθρώπινο λάθος και ατομική ευθύνη ενός σταθμάρχη;
Φαίνεται ότι οι σημαντικότεροι σχολιαστές που χρησιμοποιεί το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο της χώρας έχουν ξεχάσει να σκέφτονται γιατί μιλούν πάντα χωρίς αντίλογο. Ακόμη και έτσι είναι θλιβερό να βλέπεις γνωστούς σχολιαστές να κλείνουν την καριέρα τους με τέτοιο τρόπο.

Το πραγματικό πρόβλημα όμως είναι ότι καθεστώτα που εγκαταλείπουν οριστικά την προσπάθεια να επιχειρηματολογήσουν με έστω και λογικοφανή επιχειρήματα λειτουργούν με όλο και πιο αυταρχικές πρακτικές, με εκβιασμούς και με ωμή βία.

Πηγή: info-war.gr

ΥΓ του blog: .....φαίνεται ότι ο περισπούδαστος δημοσιογράφος για να γλύψει το αφεντικό του και να προστατέψει τον κυβερνήτη της επιλογής του κάνει την γλώσσα του τσαρούχι και το μυαλό του ελβετικό τυρί… αλλιώς θα διάβαζε το άρθρο του ομόσταυλου Οικονομικού Ταχυδρόμου ή θα ρώταγε τον συνάδελφο του Γιώργο Κανελλόπουλο που στο άρθρο του «Τρένα: Στην Ελλάδα το πλέον θανατηφόρο σιδηροδρομικό δίκτυο της Ευρώπης» (ΟΤ Κυριακή 05/Μαρτίου/2023) με γραφήματα, τεκμηριωμένη έρευνα  και μελέτη (ΕΔΩ), τον εκθέτει ανεπανόρθωτα….. θα του παραθέταμε, όσο κι αν τον ανατριχιάζει, και το άρθρο του Ριζοσπάστη την Πέμπτη 2/Μάρτη/2023 (ΕΔΩ), και στο όποιο φαίνεται ότι τα δυστυχήματα των τρένων στην χώρα μας, είναι πιο συχνά (4 το 2022, 8 την τελευταία οκταετία) απ’ ότι νομίζει …..όμως ψιλά γράμματα θα πείτε για εντεταλμένες πέννες…..""Πες, πες, πες ένα ψέμα, στο τέλος κάτι θα μείνει" Γκέμπελς.

Μετά το έγκλημα των Τεμπών, ο κ. Μητσοτάκης δεν δικαιούται δια να ομιλεί – πόσο μάλλον να υπόσχεται

Φωτεινό σημείο στο κυβερνητικό σκότος  των ημερών το δημοκρατικό ήθος και η αξιοπιστία του Αλέξη Τσίπρα   

γράφει ο Νίκος Τσαγκρής

«Ήταν ανθρώπινο λάθος», ψέλλιζε το απόγευμα της αποφράδος Τετάρτης (1/3/2023)  ο πρωθυπουργός. «Δεν ήταν λάθος, ήταν έγκλημα» τον διορθώνανε οι πολλοί, κι άλλοι «Το ανθρώπινο λάθος έγινε στις 7 Ιουλίου 2019» τον μέμφονταν – μεμφόμενοι εαυτούς και αλλήλους… Κάποιοι έπιασαν να προσθέτουν τους  νεκρούς της αβάσταχτης αυτής τραγωδίας στους χιλιάδες γέροντες  που πέθαναν εκτός ΜΕΘ στη φάση της πανδημίας και να καταριούνται το μητσοτακέϊκο… επιτελικό κράτος που «τους πήρε στο λαιμό του».
Εκείνος (ο πρωθυπουργός, μιλάμε), μια αποσβολωμένη μάσκα για πρόσωπο – στις κόγχες των ματιών ίχνος ανέμελου χαμόγελου – ολοκλήρωσε την ανάγνωση του «auto-cue» του, με το ρήμα υπόσχομαι: «… και θα δουλέψω ώστε αυτό το “ποτέ ξανά” που άκουσα στη Λάρισα να μην μείνει λόγος κενός. Σας το υπόσχομαι…».
Τον πίστεψε κανείς; Βάζω στοίχημα πως όχι, ούτε ο ίδιος για τον εαυτό του δεν το πίστεψε – παιδιόθεν γνώριζε ότι η μητσοτακέϊκη φάρα του έχει απολέσει το δικαίωμα στην υπόσχεση: «Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να πείσουμε τα παιδιά μας ότι μπορούμε να τους υποσχεθούμε ένα καλύτερο αύριο για τη χώρα μας», είχε πει στο ντεμπούτο του ως κληρονομικώ δικαίω πρόεδρος της ΝΔ, και αυτό συνιστούσε μια δραματική ομολογία της πολιτικής αναξιοπιστίας του: είμαι τόσο αναξιόπιστος που δεν μπορώ ούτε καν να πείσω ότι μπορώ (ότι είμαι σε θέση) να υποσχεθώ… 
Σήμερα (έξι χρόνια μετά), ο κατ’ εξακολούθηση βιαστής του Συντάγματος και εκπορθητής του Κράτους Δικαίου – εν αποδρομή πρωθυπουργός πια – κ. Μητσοτάκης, ένας πολιτικός που σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή Δημοκρατία θα ήταν ένας έκπτωτος και διαπομπευμένος τέως πρωθυπουργός, δεν  δικαιούται δια να ομιλεί. Πόσο μάλλον να… υπόσχεται, μετά το   αποτρόπαιο έγκλημα των Τεμπών!..

*******
Μόνο να κοροϊδεύει την κοινωνία… δικαιούται, ακριβώς όπως το κάνει: αφημένος στα προστάγματα των αετονύχηδων τεχνικών της εξουσίας του σκοτεινού επικοινωνιακού κράτους του Μαξίμου. Τους «Γκέμπελς της συστημικής κυβερνητικής τέχνης» όπως τους ονόμαζε ο φίλος μου ο Περικλής Κοροβέσης.
Τους ίδιους που – τις προηγούμενες απ’ την αβάσταχτη τραγωδία της σύγκρουσης των τρένων μέρες – πήραν την Σφακιανής… τεχνοτροπίας ανάρτηση Πολάκη για τους «επίορκους καθεστωτικούς δημοσιογράφους και δικαστές»  και, παρακάμπτοντας την «πολιτισμένη» αντίδραση του προέδρου του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης σ’ αυτήν, την έκαναν σημαία της προεκλογικής εκστρατείας του αρχηγού τους, ταυτίζοντας τον Τσίπρα με τον Πολάκη!…
Το πολιτικό ύφος Τσίπρα με το πολιτικό ύφος Πολάκη για την ακρίβεια∙ και αυτή είναι μια πολιτική απατεωνιά, μια επικοινωνιακή τσογλανιά άνευ προηγουμένου αφού, ως γνωστόν και εγνωσμένο (εξακριβωμένο στην πράξη), το πολιτικό ύφος Τσίπρα απέχει απ’ το πολιτικό ύφος Πολάκη παρασάγγας: όσο το πολιτικό ήθος Τσίπρα απ’ την πολιτική αήθεια Μητσοτάκη…
Κι ακόμα παραπάνω: σήμερα, μετά από πέντε χρόνια ευδόκιμης και μοναδικά αδιάφθορης κυβερνητικής θητείας, ο Αλέξης Τσίπρας παραμένει τόσο φρέσκος, τόσο ηθικός και καθαρός, όσο ο νεαρός πολιτικός ηγέτης που, το 2015, φέροντας ως βασικό όπλο το ηθικό πλεονέκτημα της Ελληνικής Αριστεράς, άρχισε να γράφει ιστορία ως οδηγός όλων των Ελλήνων που είχαν εκφράσει τη γενναία διάθεση υπέρβασης του σάπιου πολιτισμικού, ελληνικού και ευρωπαϊκού περιβάλλοντος – την απελευθέρωση της χώρας από την μνημονιακή ομηρία επί της ουσίας – και  τα κατάφερε!..   
«Στις επιλογές μου βάρυνε περισσότερο η ιστορική ευθύνη απέναντι στο λαό και στις κοινωνικές τάξεις που η Αριστερά εκπροσωπεί. Όχι ο φόβος απέναντι στην ευθύνη», απαντάει τώρα όταν ερωτάται για την επιτυχία του – αυτό το μοναδικό στα χρονικά της μεταπολίτευσης κυβερνητικό έπος.  Και είναι αυτή μια δήλωση που προσθέτει πόντους στο δημοκρατικό πολιτικό ήθος και την κυβερνητική  αξιοπιστία του...

*******
Αυτό το δημοκρατικό ήθος – αυτή η αξιοπιστία, διακρίνονται ευκρινώς στον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ την…  Σφακιανής τεχνοτροπίας επίθεση Πολάκη στους «επίορκους – καθεστωτικούς δημοσιογράφους και δικαστές»: Ναι, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει καταρρακώσει το κράτος δικαίου, τη δικαιοσύνη, την ενημέρωση, αυτό όμως δεν αντιμετωπίζεται με προγραφές ή με λιγότερη ελευθερία», δήλωσε. Και, προσθέτοντας ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δε θα έρθει στην διακυβέρνηση για να εκδικηθεί, αλλά για να δημιουργήσει δομές αξιοκρατίας και λογοδοσίας», παρέπεμψε τον «άτακτο Σφακιανό» στην Επιτροπή Δεοντολογίας του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ για τα περαιτέρω.
Προηγουμένως, ο κληρονομικώ δικαίω πρωθυπουργός, παρακάμπτοντας την έμπλεη πολιτικού πολιτισμού αντίδραση του Αλέξη Τσίπρα στην υφολογική εκτροπή Πολάκη, έκαμε επίδειξη της εγνωσμένης (εξακριβωμένης στην πράξη) πολιτικής του αήθειας: «δεν είναι ο κ. Πολάκης, είναι ο πολακισμός ως αντίληψη άσκησης της πολιτικής. Ο βασικός εκφραστής του πολακισμού υπήρξε και εξακολουθεί να είναι ο κ. Τσίπρας», διάβασε το… ποίημά του – το γκεμπελικό πόνημα που του έγραψαν οι αετονύχηδες του σκοτεινού επικοινωνιακού κράτους του Μαξίμου, εννοώ.
Οι ίδιοι που, στον επόμενο τόνο, μετά το έγκλημα των Τεμπών εννοώ, του έγραψαν το γκεμπελικό επιτάφιο διάγγελμα υπό τον τίτλο «Ήταν ανθρώπινο λάθος». Κι εκείνος (ο πρωθυπουργός, μιλάμε), μια αποσβολωμένη μάσκα για πρόσωπο – στις κόγχες των ματιών ίχνος ανέμελου χαμόγελου – το διάβασε απνευστί στο «auto-cue» του, ολοκληρώνοντας με το ρήμα υπόσχομαι: «… και θα δουλέψω ώστε αυτό το “ποτέ ξανά” που άκουσα στη Λάρισα να μην μείνει λόγος κενός. Σας το υπόσχομαι…». Τον πιστεύει κανείς;

restaro.blogspot.com

Αντικειμενικά, άρα ανεύθυνα...

Παντελής Μπουκάλας

Εφόσον, όπως είπε ο πρωθυπουργός, «οφείλουμε μία ειλικρινή απάντηση» στους συγγενείς των θυμάτων και των αγνοουμένων, είναι αναγκαίος κάποιος έλεγχος του τηλεοπτικού μηνύματός του. Εστω κι αν είναι καταδικασμένος να πάει αδιάβαστος. Οπως αδιάβαστες πήγαιναν για χρόνια οι πυκνές διαμαρτυρίες των εργαζομένων στα... τρένα, οι καταγγελίες των συνδικάτων, τα εξώδικά τους, τα «κατηγορώ» της Ε.Ε.
«Ειλικρίνεια» λοιπόν, αλλά πίσω της διακρίνεται εύκολα η σπουδή να προκαταβληθεί το πόρισμα κάθε έρευνας. «Ολα δείχνουν πως το δράμα οφείλεται, δυστυχώς, κυρίως σε τραγικό ανθρώπινο λάθος» αποφάνθηκε ο κ. Κυρ. Μητσοτάκης ελάχιστα μετά το δυστύχημα. Ενώ η εικόνα παρέμενε θολή και όλος ο κόσμος, πλην των φανατικών, αξίωνε ν’ ακούσει κάτι σοβαρότερο από μια επανάληψη των πνευματικά αδάπανων κοινοτοπιών.
Ζήτημα δεύτερο. Ο πρωθυπουργός βιάστηκε να πει ότι ο επί των Υποδομών και Μεταφορών υπουργός παραιτήθηκε «αναλαμβάνοντας την αντικειμενική πολιτική ευθύνη», ο ίδιος δε ο κ. Κώστας Καραμανλής δήλωσε ότι παραιτείται «αναλαμβάνοντας την ευθύνη για τα διαχρονικά λάθη του ελληνικού κράτους και του πολιτικού συστήματος». 
Εδώ, δύο εξηγήσεις ανάληψης ευθύνης αθροίζονται για να μηδενίσουν την πολιτική αξία της. Ο κ. Καραμανλής παραιτήθηκε επειδή ένιωσε ότι ευθύνεται «αντικειμενικά», όχι προσωπικά, όχι υποκειμενικά. Οχι αυτοπροαίρετα αλλά εξ ανάγκης. 
Σαν νέος Σίμων δε, φορτώθηκε έναν σταυρό που δεν ήταν δικός του: τον σταυρό «του ελληνικού κράτους και του πολιτικού συστήματος», που φαίνεται ότι είναι πλάσματα άυλα, μεταφυσικά, εξωιστορικά, μη συγκροτούμενα από κόμματα, κυβερνήσεις, ηγέτες, τζάκια. 
Τον άπειρο σταθμάρχη της Λάρισας δηλαδή, μετακλητό υπάλληλο του υπουργείου Παιδείας, τον διόρισαν (μάλλον πελατειακώ δικαίω) «τα λάθη του ελληνικού κράτους και του πολιτικού συστήματος», που ενοχοποιεί ο κ. Καραμανλής. Ή «οι διαχρονικές καθυστερήσεις» της πρωθυπουργικής γνωμάτευσης.
Κάτι ακόμα: Δεν είναι για να καυχιέται ο κ. Μητσοτάκης όταν ανακοινώνει ότι ζήτησε από τον κ. Γ. Γεραπετρίτη «να προχωρήσει γρήγορα στη σύσταση ανεξάρτητης και υπερκομματικής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων». 
Τι σημαίνει αυτό; Οτι το συνηθισμένο, το σωστό, δηλαδή το κομματικώς ωφέλιμο, είναι να επιλέγονται και οι εμπειρογνώμονες βάσει φρονημάτων, όχι βάσει γνώσεων και πείρας. Αλήθεια, από πού γνωρίζει ο κ. Γεραπετρίτης το φρόνημα κάθε εμπειρογνώμονα; Κρυφάκουγε και αυτός;...

kathimerini.gr

Requiem: Στη 1 Μαρτίου 2023 στα Τέμπη – Αύριο, πού;

Γκόγια, Εκτελέσεις της 3ης Μαΐου 1808

Κανένας θάνατος δεν δικαιώνεται.

Κλεάνθης Γρίβας

«Ο Θρίαμβος του Θανάτου που βλέπουμε από εχθές εξοργισμένοι στο Κάμπο Σάντο των Τεμπών είναι έργο του Κράτους». Γιώργος Βέλτσος, Il Trionfo della Morte. Το Βήμα, 2/3/2023

Δεν θα ζητήσω «δικαίωση» για την άδικη, τραγική και υπό διαρκή προαναγγελία εσκεμμένη δολοφονία πενήντα επτά αθώων και ανυποψίαστων υπάρξεων που εξαναγκάστηκαν σε μια πορεία προς τον ουρανό χωρίς επιστροφή – όπως οι κρατούμενοι των ναζιστικών στρατοπέδων εξόντωσης εξαναγκάζονταν στις ανατριχιαστικές πορείες θανάτου κατά τους προθανάτιους σπασμούς του ναζισμού.
Γιατί κανένας θάνατος δεν δικαιώνεται.
Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να απευθυνθώ στους δολοφόνους τους, επαναλαμβάνοντας για λογαριασμό μου την κραυγή συγγενούς του μοναδικού επιζώντα από το πρώτο βαγόνι της κρατικής νεκροφόρας: «Σκάστε όλοι οι πολιτικοί! Σήμερα ουρλιάζουν οι μανάδες».

Σκάστε επιτέλους, φονιάδες. Πάψτε να υποκρίνεστε «συντριβή» για μια τραγωδία που εσείς προκαλέσατε. Τώρα τον λόγο έχουν μόνο οι απελπισμένες σπαρακτικές κραυγές των γονιών που έχασαν τα παιδιά τους. Που ήταν όλα τους δικά μας παιδιά και όχι δικά σας.
Εσείς δεν χάσατε απολύτως τίποτα. Ποτέ δεν χάνετε τίποτα. Αντιθέτως, κερδίζετε. Στην κοινωνία που την απαξιώσατε ως βόθρο-φέουδό σας, κερδίζετε καταστρέφοντας και κερδίζετε «επιδιορθώνοντας» αυτά που καταστρέφετε. Χωρίς καν να σκέφτεστε ότι οι θάνατοι «δεν επιδιορθώνονται». Το ασήκωτο βάρος τους, αφήνετε να το σηκώσουν άλλοι.
Όλοι οι από θέση εξουσίας μαζικοί φονιάδες εκ προμελέτης επέδραμαν στα διεφθαρμένα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης και Εκπόρνευσης δήθεν για να εκφράσουν τη «θλίψη» τους για τις αθώες υπάρξεις που στη δολοφονία τους οι ίδιοι συνέργησαν και να «συλλυπηθούν» τις χαροκαμένες οικογένειές που στη διάλυσή τους οι ίδιοι συντέλεσαν. Ενώ στην πραγματικότητα αγωνιούσαν να αποδώσουν την τραγωδία σε«ανθρώπινο λάθος», προκειμένου να αποσείσουν τις ευθύνες τους και να συνεχίσουν το ανθρωποκτόνο έργο τους.
Ένας περιδεής και αμήχανος «πρωθυπουργός» βγήκε να δηλώσει τον πόνο του και να διακηρύξει «τριήμερο πανελλήνιο πένθος», την ίδια ώρα που οι πραιτωριανοί του συμμετείχαν στο «πένθος» του, με βίαιες επιθέσεις εναντίον των νέων που πραγματικά πενθούσαν, έχοντας χάσει συνομηλίκους, φίλους  ή συγγενείς στο Τρένο-Θάνατος (του «πάμε, και όπου βγει»)που κάποια σαπρόφυτα ανεπάγγελτοι επαγγελματίες πολιτικοί επέτρεπαν να κυκλοφορεί σκορπίζοντας τον όλεθρο, αποδεικνυόμενοι συνεργοί στο μαζική δολοφονία πενήντα-επτά και πλέον ανθρώπων.
Η προφανής εκπόρνευση της πολιτικής και των ανεπάγγελτων επαγγελματιών πολιτικών (ανεξαρτήτως χρώματος και οσμής), ως έσχατη μορφή ηθικής και διανοητικής εξαθλίωσης, οργανώνεται από τις παντός είδους κομματικές συμμορίες. Και αποτελεί το έσχατο σύμπτωμα της παθολογίας ενός αποτυχημένου κράτους-μαφίας που, μη έχοντας να δώσει τίποτε το ουσιαστικό στους πολίτες του, τους προσφέρει τις ξεχαρβαλωμένες «υπηρεσίες» του, με τις οποίες «παίζουν» καθημερινά ρωσική ρουλέτα, έχοντας μία στις έξι πιθανότητες να χάσουν τη ζωή τους.
Ας μην αφεθούμε να ξεγελαστούμε γι’ άλλη μια φορά. Η απώλειά των 57 αθώων υπάρξεωνδεν είναι προϊόν ανθρώπινου λάθους. Είναι προϊόν ενός γκανγκστερικού συστήματος που καταδυναστεύει όλες τις πτυχές της ύπαρξής μας, καθιστώντας την άθλια. Γιατί ο θάνατος ως μέσο άσκησης πολιτικής είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του κράτους.
Γιατί «ο Θρίαμβος του Θανάτου που βλέπουμε από εχθές εξοργισμένοι στο Κάμπο Σάντο των Τεμπών είναι έργο του Κράτους. Κομβικού σημείου συνάντησης της νοοτροπίας των λειτουργών του, των συμφερόντων των αγορών του, των συμφωνιών πάνω και κάτω από το τραπέζι του, της μέριμνάς του για τη χαμοζωή και τα νούμερα, ευσυγκίνητε φέρελπη υπουργέ, ανηψιέ εκείνου του ανερχόμενου υπουργού Δημοσίων Έργων επί Παπάγου, στεναχωρημένε Πρωθυπουργέ, άφωνε Τσίπρα, λαλίστατε Θανάση Παφίλη, έντρομε Πλεύρη. Ο Θάνατος θριαμβεύει όταν τον διευκολύνει το ημιμαθές, φυγόπονο, αυτάρεσκο, υπερτιμημένο από τον εαυτό του Κράτος σας με την παρατρεχάμενή του, την Βία– για να θυμόμαστε τον Αισχύλο αντί του Θεοδωρικάκου», όπως γράφει Γιώργος Βέλτσος.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 1: Θα πρότεινα στη Ζούγκλα να πάρει την πρωτοβουλία για την οργάνωση μιας συναυλίας με το μεγαλειώδες Requiem του Μότσαρτ απευθυνόμενη στον Σταύρο Ξαρχάκο που το εκτέλεσε με μοναδικό τρόπο στον επιβλητικό βράχο των Μετεώρων στις 8/4/1999. Είναι ένας τρόπος να τιμηθούν σεμνά οι νεκροί ΜΑΣ. Φυσικά, με τον αποκλεισμό όλων των «αρμόδιων» κρατικών φορέων…
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 2:   Ο Βασίλης Σαμαράς, πρώην αχθοφόρος (τμήμα αποσκευών του ΟΣΕ)  και κατόπιν μετακλητός στο Υπουργείο Παιδείας, 59 ετών, λίγο πριν συνταξιοδοτηθεί επιλέγεται από εσωτερική διαδικασία στον ΟΣΕ και τοποθετείται ως σταθμάρχης στη Λάρισα [ενώ] στην συγκεκριμένη διαδικασία το όριο ηλικίας για την επιλογή σταθμαρχών ήταν τα 42 έτη.  
Ο υπουργός Κώστας Καραμανλής, οι δύο υφυπουργοί του Μιχάλης Παπαδόπουλος βουλευτής Κοζάνης και Γιώργος Καραγιάννης, και οι τρείς βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας στο Νομό Λάρισας, Μάξιμος Χαρακόπουλος, Στέλλα Μπίζιου και Χρήστος Κέλλας, είναι οι άμεσα εμπλεκόμενοι υπεύθυνοι για την τραγωδία.   (https://www.zougla.gr/politiki/article/afti-ine-i-pragmatiki-enoxi)

www.zougla.gr

Χρήστος Γκλαβόπουλος: «Έστελναν στο θάνατο το τραίνο εν γνώσει τους»;

 Ζητάμε τεκμηριωμένες απαντήσεις από όλους τους εμπλεκόμενους 

Τα ερωτήματα που υπάρχουν απαιτείται να απαντηθούν άμεσα και τεκμηριωμένα, λέει στον 98.4 ο πραγματογνώμονας Χρήστος Γκλαβόπουλος. Εκτιμά επίσης ότι η έρευνα πρέπει να ξεκινήσει δύο ώρες πριν τη σύγκρουση των αμαξοστοιχιών κρίνοντας ότι τα αίτια είναι πολυπαραγοντικά.

Τηλεδιοίκηση, φωτεινή σήμανση που δεν δίνει την πραγματική εικόνα τους μηχανοδηγούς, ελλείψεις και παραλείψεις, το πλαίσιο που κινούνται οι πραγματογνώμονες κατά τον ίδιο για την τραγωδία.

Πρόσθεσε επίσης ότι για να νοιώθει ασφάλεια ο πολίτης από δω και κάτω τα δρομολόγια Αθήνα – Θεσαλονίκη / Θεσσαλονίκη – Αθήνα πως θα πρέπει να την κάνει πρώτα ο Πρωθυπουργός 

Αναπάντητο παραμένει εντωμεταξύ μέχρι και αυτή την ώρα το ερώτημα για το είδος του φορτίου που μετέφερε η εμπορική αμαξοστοιχία.   

Ανατροπή...

Γιώργος X. Παπασωτηρίου

«Εσείς μιλάτε για κέρδη και ζημιές κι εμείς γι’ ανθρώπινες ζωές». Το σύνθημα των ημερών της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου επανέρχεται σήμερα ως κραυγή οργής για τον θάνατο-φόνο δεκάδων νέων ανθρώπων στα Τέμπη.

«Οι νεκροί μας τα κέρδη τους», γράφει το πανό των ομηλίκων τους που διαδηλώνουν, αποτυπώνοντας την πασίδηλη αιτία του εγκλήματος: το ΚΕΡΔΟΣ.

Υποστελεχωμένες υπηρεσίες, σταθμάρχης μιας εβδομάδας, μείωση του κόστους, στόχος η αύξηση του κέρδους, λεφτά που δόθηκαν για την ασφάλεια και χάθηκαν σε σκοτεινές διαδρομές, χωρίς φωτοσημάνσεις, χωρίς… χωρίς…. Και η κυβέρνηση δια του πρώην υπουργού Κώστα Καραμανλή να διαρρηγνύει τα ιμάτιά της και να κραυγάζει «Ντροπή… να ανακαλέσετε…» όταν εγκαλούνταν για την μη ασφάλεια των τρένων (Βουλή 20.2. 2023).

Και η ιταλική ιδιωτική εταιρεία, ο περίφημος ιδιωτικός τομέας, η ιδεολογική σημαία της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, παραμένει εξαφανισμένη! Κανείς, πουθενά, όλα στον αυτόματο, «Οι νεκροί μας τα κέρδη τους».

Κι όμως κάποτε η ηθική χαλιναγωγούσε την ξέφρενη επιδίωξη του κέρδους, το «ακατάσχετο οικονομικό ορμέμφυτο». Σήμερα, η καπιταλιστική δραστηριότητα δεν έχει ανάγκη τη νομιμοποιητική δύναμη της «ηθικής». Οι μετανεωτερικοί καπιταλιστές δεν είναι πλέον «οι τυχοδιώκτες που αναζητούν την περιπέτεια πέρα από τη συνείδηση», αλλά είναι οι αιμοσταγείς τυχοδιώκτες που αναζητούν το κέρδος πέρα από τη συνείδηση. ΟΛΟΙ ΟΜΝΥΟΥΝ ΣΤΟ ΘΕΟ-ΚΕΡΔΟΣ. Η επιδιωκόμενη οικονομική ανάπτυξη δεν είναι παρά μία διαρκής κοινωνική αδικία και ανισορροπία στο βαθμό που οι άνθρωποι της δύναμης και του άκρατου ατομικού ωφελιμισμού, αυτοί από τους οποίους έχει εκλείψει η ανθρωπιά, θα εξακολουθούν να κυνηγούν το κέρδος χωρίς μέτρο και όρια, αδιαφορώντας αν αυτό συνεπάγεται τον φόνο ανθρώπων.

Τι μπορεί να αντιπαρατεθεί σ’ αυτή τη βία της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας; Η ανατροπή της και η αντικατάστασή της με την αντιβία της αλληλεγγύης και της αγάπης προς τον άνθρωπο, με την αδελφοσύνη, την ισότητα και την ελευθερία.

artinews.gr

Μια εμπειρία από αναρίθμητα ταξίδια...

Ειρήνης Λάζαρη

Στις αρχές κάθε Σαββατοκύριακο ήμουν Αθήνα. Με βόλευε η κλινάμαξα. Κέρδιζα ώρες διαμονής στην πόλη μου και έφτανα εγκαίρως τη Δευτέρα για τα μαθήματα της σχολής. Στις μεγάλες «φτώχιες»
πήγαινα και με τον «καρβουνιάρη» τον βραδινό. Τις υπόλοιπες, επέλεγα την απλή αμαξοστοιχία, συνήθως το πρωινό δρομολόγιο. Ήταν κοινό μυστικό για εμάς τους φοιτητές που... ανεβοκατεβαίναμε συχνά ότι η διαφορά μεταξύ Intercity και απλού τρένου, σε διάρκεια ταξιδιού, δεν ήταν οι δύο-τρεις ώρες που ισχυρίζονταν…
Αθήνα-Θεσσαλονίκη, λοιπόν, και πάλι πίσω. Ώσπου η Θεσσαλονίκη έγινε η πόλη μου και η σειρά αντιστράφηκε. Και τι δεν έχω να θυμάμαι από αυτά τα ταξίδια. Μέχρι να συνειδητοποιήσω ότι το Λιανοκλάδι ήταν η… Λαμία, μπορεί να πέρασαν και δύο χρόνια. Η στάση στον Παλαιοφάρσαλο για αλλαγή μηχανής. Ο ύπνος μέχρι τη Λάρισα ή τη Λαμία αντίστοιχα, όταν την προηγούμενη είχε ξενύχτι. Τη χαρά όταν άκουγα την αναγγελία των στάσεων «Οινόη ή Πλατύ». Τις ώρες στο μπαρ του τρένου όταν ήθελα να αποφύγω κάποια ενοχλητική παρουσία στη θέση, δίπλα μου. Τα «κρυφά» τσιγάρα μέσα στην τουαλέτα ή στις μικρές στάσεις σε σταθμούς υπό τον φόβο να φύγει το τρένο χωρίς εμένα.
Διάβασμα, μουσική, μηνύματα και τηλέφωνα (όταν έπιανε το κινητό) για να περάσει η ώρα. Οι έρωτες που ξεμάκραιναν και πάλι φούντωναν στην προσμονή της άφιξης στον προορισμό. Μια δυνατή φιλιά, που απέκτησα κατά τη διάρκεια αυτών των ταξιδιών, εεεε Κωνσταντίνα; Γνωριμίες και με τους υπαλλήλους του τρένου (είμαι βέβαιη ότι ορισμένοι είχαν… βαρεθεί να με βλέπουν στα δρομολόγιά τους). Τα λεπτά που μέναμε ακινητοποιημένοι μέχρι να περάσει το «άλλο» από απέναντι. Τις ώρες που είχαμε μείνει αποκλεισμένοι στα χιόνια. Τη φωτιά στον Μπράλο. Τον εκτροχιασμό βαγονιού στο Intercity… Και πόσα ακόμη! 
Πόσες και πόσες ιστορίες. Πόσες και πόσες απορίες…
Μέχρι χθες, αν με ρωτούσες, πάλι το τρένο θα επέλεγα για να ταξιδέψω στη Θεσσαλονίκη. Στο άκουσμα της τραγικής είδησης, κόπηκα στα δύο. Αισθάνθηκα κατά κάποιον τρόπο «προδομένη». Όλη τη μέρα δεν μπορούσα να αρθρώσω λέξη και κατά συνέπεια ούτε να γράψω. Σήμερα, αυτός ο κόμπος στο λαιμό ακόμα να υποχωρήσει. Συγχρόνως, αμέτρητα «γιατί».
Πόσες και πόσες ιστορίες. Πόσες και πόσες απορίες….
Σήμερα, αύριο, πενθούμε, ναι. Όμως, για άλλα δάκρυα δεν υπάρχει περιθώριο. 
Γιατί μεθαύριο θα είναι τα δικά μας παιδιά. Δε μας πρέπει αυτή η τραγωδία, όχι πια άλλες απορίες και γιατί….

harddog-sport.blogspot.com

Στη δικτατορική Τουρκία το Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε χωρίς νομική βάση τα πρόστιμα για την απαγόρευση κυκλοφορίας επί εγκλεισμού και ορίζει επιστροφή χρημάτων! Στη Δημοκρατική Ελλάδα, τι γίνετε;

Το Ανώτατο Δικαστήριο επεσήμανε ότι σύμφωνα με το Νόμο για τη Δημόσια Υγεία, δεν μπορεί να επιβληθεί απαγόρευση κυκλοφορίας και ότι δεν μπορεί να επιβληθεί διοικητικό πρόστιμο σε άτομο για μη συμμόρφωση με αυτήν την απαγόρευση.

Prime News

Με την απόφαση αυτή, το δικαστήριο άνοιξε επίσης τον δρόμο για την ανάκτηση των κυρώσεων για τον Covid-19 που είχαν εισπραχθεί πριν από τον «Νόμο Αμνηστίας» που θεσπίστηκε στις 3 Νοεμβρίου 2022.

Το Συνταγματικό Δικαστήριο αποφάσισε ότι οι απαγορεύσεις κυκλοφορίας που επιβλήθηκαν στο πλαίσιο του Covid-19 δεν είχαν νομική βάση και ως εκ τούτου το διοικητικό πρόστιμο που δόθηκε σε όσους βγήκαν εκείνη την ώρα ήταν παραβίαση δικαιωμάτων, καθώς δεν συνάδει με την αρχή της νομιμότητας . Το Ανώτατο Δικαστήριο άνοιξε επίσης τον δρόμο για την ανάκτηση των προστίμων για τον Covid-19 που είχαν εισπραχθεί πριν από τον «Νόμο Αμνηστίας» που θεσπίστηκε στις 3 Νοεμβρίου 2022.

Η διαδικασία λήψης αποφάσεων του Συνταγματικού Δικαστηρίου, που αφορά χιλιάδες άτομα που καταδικάστηκαν λόγω της απαγόρευσης κυκλοφορίας που επιβλήθηκε κατά την περίοδο της πανδημίας και πλήρωσαν τα πρόστιμά τους πριν από τις 3 Νοεμβρίου 2022 και δημοσιεύτηκαν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ήταν η εξής:

Ένας πολίτης με το όνομα Mustafa Karakuş σταμάτησε από την αστυνομία στα διόδια της Istanbul Çamlıca στις 10 Μαΐου 2020, κατά τη διάρκεια της απαγόρευσης κυκλοφορίας. Όταν η Karakuş απέτυχε να παρουσιάσει έγγραφο που να δηλώνει ότι απαλλάσσεται από την απαγόρευση κυκλοφορίας, της επιβλήθηκε πρόστιμο 3.180 TL για παραβίαση του Νόμου για τη Δημόσια Υγεία.

Αφού κατέβαλε αυτό το πρόστιμο, ο Karakuş υπέβαλε αίτηση στο 8ο Ποινικό Ειρηνοδικείο της Κωνσταντινούπολης για την ακύρωση της ποινής. Ο δικαστής απέρριψε την αίτηση. Ο Karakuş υπέβαλε ατομική αίτηση στο Συνταγματικό Δικαστήριο όταν η ένστασή του στην απόφαση αυτή απορρίφθηκε από το 9ο Ποινικό Δικαστήριο της Κωνσταντινούπολης Ανατολίας. Στην αίτησή του, ο Karakuş υποστήριξε ότι του επιβλήθηκε διοικητικό πρόστιμο για πράξη που δεν περιλαμβανόταν ως πλημμέλημα στο νόμο.

«Η διοίκηση δεν έχει την εξουσία να επιβάλει απαγόρευση κυκλοφορίας»

Λόγω της σημασίας του θέματος, το ΣτΕ έκρινε σκόπιμο να εξετάσει την αίτηση στη Γενική Συνέλευση αντί των «Τμημάτων».

Η Γενική Συνέλευση, η οποία συνήλθε υπό την προεδρία του Zühdü Arslan, υπενθύμισε ότι η απαγόρευση κυκλοφορίας, για την οποία ο αιτών καταδικάστηκε σε διοικητικό πρόστιμο, ελήφθη από το Επαρχιακό Συμβούλιο Υγιεινής της Κωνσταντινούπολης βάσει του Νόμου για τη Δημόσια Υγεία.

Στην απόφασή του, το Ανώτατο Δικαστήριο συζήτησε πρώτα ποιες εξουσίες έδινε στη διοίκηση ο Νόμος για τη Δημόσια Υγεία. Το δικαστήριο δήλωσε ότι ο νόμος περιλαμβάνει πολλούς κανονισμούς από την «υποχρέωση εμβολιασμού κατά της ευλογιάς έως την επιθεώρηση των αγαθών που πωλούνται από μικροπωλητές», αλλά ότι δεν υπάρχει «αίτηση απαγόρευσης κυκλοφορίας» μεταξύ αυτών των εξουσιών και συνοπτικά έκανε τα εξής προσδιορίζει στην απόφασή του:

«Τα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες δεν μπορούν να περιοριστούν από έναν γενικό κανονισμό. Δεν είναι δυνατόν να τιμωρηθεί η συμπεριφορά αντίθετη με τις απαγορεύσεις και τις υποχρεώσεις που δεν αναγράφονται στο νόμο μπροστά στη σαφή έκφραση του νόμου. Δεν φαίνεται δυνατό να γίνει αποδεκτό ότι οι επαρχιακές και επαρχιακές δημόσιες συνελεύσεις υγιεινής έχουν την εξουσία να λαμβάνουν μέτρα απαγόρευσης κυκλοφορίας, τα οποία δεν περιλαμβάνονται στον περιορισμένο αριθμό μέτρων στη σχετική διάταξη του νόμου.

Δηλώνοντας ότι δεν είναι δυνατό να τιμωρηθούν οι δράστες αξιολογώντας τις πράξεις με τη μορφή μη συμμόρφωσης με τις υποχρεώσεις που έχουν θεσπιστεί από τις δημόσιες αρχές στο πλαίσιο του άρθρου 282 του νόμου περί Δημόσιας Υγιεινής, η Ολομέλεια του Συνταγματικού Δικαστηρίου είπε, «Η αποδοχή του αντιθέτου σημαίνει ότι η ποινική διάταξη, το πεδίο εφαρμογής της οποίας περιορίζεται σκοπίμως από τον νομοθέτη, δεν μπορεί να προβλεφθεί από τις κανονιστικές πράξεις των δημοσίων αρχών και οδηγεί σε αυθαίρετη τιμωρία. Θα οδηγήσει σε διεύρυνση κατά τρόπο που θα επιτρέψει

Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, εξήγησε ότι η διοίκηση δημιούργησε έναν νέο κανόνα με το διοικητικό πρόστιμο που επιβλήθηκε στην απαγόρευση κυκλοφορίας και ότι δεν είχε την αρμοδιότητα να το πράξει:

«Μολονότι δεν έθιξε τις απαγορεύσεις και τις ευθύνες που αναγράφονται στον νόμο αριθ. κανόνα με απρόβλεπτη ερμηνεία, και δημιουργήθηκε πλημμέλημα. Σε μια τέτοια τιμωρία, δεν είναι δυνατόν τα άτομα να γνωρίζουν ότι οι πράξεις και τα λάθη τους μπορούν να τους αποδοθούν και ότι μπορεί να γίνουν ένοχοι, ακόμη και αν ζητήσουν νομική βοήθεια. Συνάγεται το συμπέρασμα ότι η εν λόγω ερμηνεία των δημοσίων αρχών είναι μια απρόβλεπτη ερμηνεία που υπερβαίνει τον σκοπό της προαναφερθείσας διάταξης.»

Στην απόφασή του, το δικαστήριο υπογράμμισε ότι η αρχή της νομιμότητας στο έγκλημα και την τιμωρία είναι ένα από τα θεμελιώδη στοιχεία του κράτους δικαίου.

Η απόφαση λήφθηκε με πλειοψηφία 14 κατά 1, με την αντίθετη ψήφο του Muhterem İnce, ο οποίος εξελέγη επίμαχα μέλος του Συνταγματικού Δικαστηρίου όσο ήταν αναπληρωτής υπουργός του υπουργείου Εσωτερικών.

Το Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε ότι η παραβίαση δικαιωμάτων μπορεί να αποκατασταθεί μόνο με επανάληψη της δίκης. Για το λόγο αυτό, το δικαστήριο απέστειλε τη δικογραφία στο Ειρηνοδικείο της Κωνσταντινούπολης Ανατολίας και στο Υπουργείο Δικαιοσύνης προκειμένου να εξαλειφθούν οι συνέπειες της «παραβίασης της αρχής της νομιμότητας στο έγκλημα και την τιμωρία».

Το 8ο Ποινικό Ειρηνοδικείο στην Κωνσταντινούπολη Ανατολία θα πρέπει να ανακαλέσει το διοικητικό πρόστιμο που επιβλήθηκε στον Μουσταφά Καρακούς σύμφωνα με τις δικαιολογίες του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Σε αυτή την περίπτωση, ο Karakuş θα λάβει 3 χιλιάδες 180 TL πίσω από τη διοίκηση με τόκο.

Η είσπραξη των προστίμων που επιβλήθηκαν στο πλαίσιο των μέτρων Covid-19 καταργήθηκε με ένα προσωρινό άρθρο του Νόμου περί Φορολογίας Εισοδήματος, ο οποίος θεσπίστηκε στις 3 Νοεμβρίου 2022 και είναι γνωστός ως «Νόμος περί Αμνηστίας Μητρώου», και ορισμένοι Νόμοι και Καταστατικά Διατάγματα. Στο προσωρινό αυτό άρθρο αναφερόταν ότι τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν δεν θα «γνωστοποιηθούν» και όσα επιδόθηκαν «δεν θα εισπραχθούν». Ο νόμος δεν περιείχε διάταξη για την επαναφορά των προστίμων που καταβλήθηκαν έως τις 3 Νοεμβρίου 2022.

Μετά την απόφαση αυτή του Συνταγματικού Δικαστηρίου, το δικαίωμα να ζητήσουν έκδοση προέκυψε και για όσους πλήρωσαν τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν κατά την περίοδο της πανδημίας.

Πηγή: https://kisadalga.net/haber/detay/anayasa-mahkemesinden-covid-19-cezasini-iade-yolu-acan-karar-sokaga-cikma-yasagi-cezasi-hak-ihlalidir_58754

primenews.press

Το έγκλημα αυτό να μη συγκαλυφθεί, όλων των νεκρών θα γίνουμε η φωνή!

 

Αυτό το τρένο πάει κατ’ ευθείαν για μετωπική!

του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου

Όλα άρχισαν με μία ανάρτηση του Παύλου Πολάκη. Είδα το βαθύ κράτος να ανησυχεί για έναν βουλευτή που αυτονομήθηκε. Βίαια κατά τη γνώμη των εκπροσώπων του, δίκαια κατά τη δική μου άποψη. Οι αντιδράσεις άρχισαν να πέφτουν βροχηδόν. Πρώτα με την αστεία εισαγγελική παρέμβαση ερευνώμενων αδικημάτων για «διέγερση σε βία» και «βία κατά δικαστών», αμέσως μετά με μία αποδοκιμασία δίκην τελεσιγράφου από την Ένωση Δικαστικών Λειτουργών του Συμβουλίου της Επικρατείας και την κομψή -κατά τα άλλα- επισήμανση που χαρακτήριζε τον λόγο του αγενή και…δυσηχή και τέλος, με την ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ για τη στοχοποίηση των δημοσιογράφων, τις φωτογραφίες των οποίων είχε αναρτήσει ο βουλευτής στο διαδίκτυο.
Η πρώτη αντίδραση του… ανησυχούντος κατ’ εντολή εισαγγελέως πρωτοδικών δεν θα μπορούσε να αντέξει σε καμία λογική ή δικανική σκέψη. Η νομολογία των δικαστηρίων θα την αποδομούσε σε δευτερόλεπτα. Ο ενοχλημένος εισαγγελέας εξέθεσε ουσιαστικά την ιεραρχία του, η οποία ουδέποτε διανοήθηκε να διατάξει προκαταρκτική για τις υποκλοπές και για την κατασκοπία εις βάρος της ηγεσίας του στρατεύματος! Πόσο περισσότερο να εκτεθεί ολόγυμνη στα μάτια κάθε νοήμονα πολίτη;  Αλήθεια, οι λειτουργοί της Θέμιδος δεν ανησύχησαν ποτέ για τη θέση της Ελλάδας στους παγκόσμιους πίνακες περί Ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης; Το γεγονός ότι η χώρα μας κατατάσσεται στις τελευταίες θέσεις μεταξύ ορισμένων δημοκρατιών της μπανάνας και δικτατορικών καθεστώτων, δεν το βρήκαν ανησυχητικό;  
Προφανώς λησμόνησαν ορισμένοι την έρευνα περί παραδικαστικού σκανδάλου, εξαιτίας της οποίας αρκετοί δικαστές κατέληξαν στη φυλακή και πολλοί άλλοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα βιλαέτια τους. Τα ίδια είχαμε και τότε. Επανειλημμένες γελοίες ανακοινώσεις των Ενώσεων Δικαστών και Εισαγγελέων και απειλές Αρεοπαγιτών ότι θα καταλήξει ο δημοσιογράφος (εγώ δηλαδή) στη φυλακή! Ντρέπομαι ακόμα και στην ιδέα ότι μία κοπέλα που κατήγγειλε τον ομαδικό βιασμό της, αναγκάστηκε μετά από άθλιες μεθοδεύσεις των Αρχών να προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και τις ευρωπαϊκές Ενώσεις Γυναικών. Ντράπηκα όταν η Ένωση Δικαστικών Λειτουργών δεν κατόρθωσε να εκδώσει ούτε μισή ανακοίνωση για ένα διακεκριμένο μέλος της, που κατηγορήθηκε και αναγκάστηκε να παραιτηθεί μετά τη σύλληψη νεαρών ατόμων για χρήση ναρκωτικών στο διαμέρισμά του.
Για τους δημοσιογράφους δεν ντρέπομαι, γιατί η ντροπή είναι σαν το άρωμα. Το μυρίζει ο απέναντι. Εκείνος που το φοράει το συνηθίζει. Με τη διαφορά ότι στην περίπτωση της Ενημέρωσης πρόκειται περί μπόχας και όχι περί αρώματος. Αλήθεια, η ΕΣΗΕΑ δεν ανησύχησε για τη θέση της Ελλάδας στην παγκόσμια λίστα περί Ανεξαρτησίας στην Ενημέρωση; Κι εκεί πάτος, δίχως ανακοινώσεις περί στοχοποίησης.
Φυσικά δεν είναι όλοι ίδιοι. Ούτε οι δικαστές, ούτε οι δημοσιογράφοι. Δυστυχώς ή ευτυχώς, οι λίγοι κάνουν τη διαφορά στις κοινωνίες, στη δική μας όμως παράγινε το κακό. Οι λίγοι έγιναν ελάχιστοι κι αν για την Ενημέρωση διανοηθείς να πεις «κλείνω την τηλεόραση και πετάω την εφημερίδα τους στα σκουπίδια», για τη Δικαιοσύνη που είναι το τελευταίο αποκούμπι κάθε απελπισμένου, πως να πεις κάτι τέτοιο;  
Δεν υποβαθμίζω τον ρόλο της μη θεσμοθετημένης τέταρτης Εξουσίας του Τύπου, από την άλλη πλευρά όμως, κύριοι δικαστές και δημοσιογράφοι, δεν μπορώ να κλείσω τα μάτια στην απαξίωσή μας από τους πολίτες.
Ο Πολάκης είπε εκείνο που φωνάζει καθημερινά η πλειοψηφία των πολιτών. Ότι είμαστε πουλημένοι, ότι τα παίρνουμε, ότι αποτελούμε το παρελκόμενο επιχειρηματικών συμφερόντων, ότι η τιμή μας καθορίζεται από επιταγές και όχι από τις πράξεις μας. Χάνουν τη ζωή τους καμιά πενηνταριά συνάνθρωποι από τη σύγκρουση δύο τρένων και εμείς δικαστές και δημοσιογράφοι, κυνηγάμε έναν σταθμάρχη, ο οποίος φυσικά διέπραξε το δικό του τραγικό λάθος και δεν κάνουμε καμία αναφορά στους πολιτικούς δολοφόνους, οι οποίοι παρά τις προειδοποιήσεις των σιδηροδρομικών υπαλλήλων για τρομερές ελλείψεις σε θέματα ασφαλείας, αδιαφορούσαν προκλητικά και τους αγνοούσαν επί σειρά ετών.
Φοβάμαι ότι θα μπούμε σε προεκλογική περίοδο με συμψηφισμούς νεκρών. Εσύ σκότωσες τόσους στο Μάτι κι εσύ άλλους τόσους στα Τέμπη...  
Ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου έλεγε τουλάχιστον «όποιος διαφωνεί να κατεβεί από το τρένο». Εσείς δεν αφήσατε κανένα περιθώριο διάσωσης. Το τρένο που ταξιδεύουμε πηγαίνει με μαθηματική ακρίβεια σε μετωπική σύγκρουση με το τρένο της συνείδησης των πολιτών και εμείς διαφωνούμε για το αναπαυτικό κάθισμα της πρώτης θέσης.
Πώς να διακρίνει, κύριοι δικαστές, ο πολίτης τον… δυσηχή λόγο του Πολάκη όταν η εκκωφαντική σιωπή μας για όλα αυτά κάνει περισσότερο θόρυβο;

zougla.gr

Η ανάρτηση ενός μηχανολόγου ισοπέδωσε το «διάγγελμα» Μητσοτάκη: Ας πούμε ότι φταίνε οι ανάδρομοι πλανήτες

«Στην επιστήμη μου και στην δουλειά μου απαγορεύεται από τους κανονισμούς να καταγράψεις το 'τραγικό ανθρώπινο λάθος' ως αιτία ενός σοβαρού γεγονότος και να ξεμπερδεύεις»

Newsroom

Ο μηχανολόγος – μηχανικός Γρηγόρης Φαρμάκης σε μια μακροσκελή ανάρτηση εστιάζει στην επιχειρηματολογία περί ανθρώπινου λάθος που έχει αναπτυχθεί για να δικαιολογήσει την ανείπωτη τραγωδία στα Τέμπη.
Το «ανθρώπινο λάθος» ήταν και το κεντρικό επιχείρημα στην έκτακτη δήλωση που έκανε ο Κυριάκος Μητσοτάκης για το δυστύχημα που στοίχισε τη ζωή δεκάδων ανθρώπων, αλλά όπως χαρακτηριστικά σημειώνει στην ανάρτηση του που έγινε viral o Γρηγόρης Φαρμάκης:
«Ενώ τα πτώματα των θυμάτων είναι ακόμα ζεστά και οι μηχανικοί – εμπειρογνώμονες δεν έχουν ξεκινήσει καν την δουλειά τους, ειπώθηκε επισήμως και αρμοδίως ότι “όλα δείχνουν πως πρόκειται για τραγικό ανθρώπινο λάθος”.
Το οποίο στην επιστήμη μου και στην δουλειά μου, έχει την ίδια διαπιστωτική αξία με το να πεις ότι φταίει η κακιά μας η μοίρα και το ριζικό μας, ή το ότι οι πλανήτες ήταν ανάδρομοι».

Ολόκληρη η ανάρτησή του:

«Στην επιστήμη μου και στην δουλειά μου απαγορεύεται από τους κανονισμούς να καταγράψεις το “τραγικό ανθρώπινο λάθος” ως αιτία ενός σοβαρού γεγονότος και να ξεμπερδεύεις. Είσαι υποχρεωμένος να ρωτήσεις ξανά και ξανά, γιατί δεν απετράπη το λάθος, γιατί δεν είχε γίνει αυτό που θα απέτρεπε την πιθανότητα ανθρώπινου λάθους, κοκ. Και για κάθε μια απάντηση που επικαλείται μια αιτία να ξαναρωτάς επίμονα γιατί συνέβη αυτή η αιτία και η αιτία της αιτίας.
Οι γιαπωνέζοι μηχανικοί που είναι πρακτικοί μέσα στην εξαιρετική απλότητα τους, λένε ότι πρέπει να ρωτήσεις πέντε φορές (“five why’s”), να σκάψεις δηλαδή τουλάχιστον πέντε επίπεδα πιο βαθειά κάθε μια αλυσίδα αιτιότητας που θα αναδύεται όσο ρωτάς, για να ανακαλύψεις τι πραγματικά φταίει. Λέγεται root cause analysis, ανάλυση ριζικών αιτίων, είναι τυπική επιστημονική μέθοδος που διδάσκεται στα πολυτεχνεία όλου του πλανήτη, και είναι υποχρεωτική από τους κανονισμούς, ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με ασφάλεια ανθρώπων.

Έτσι διαπιστώθηκε όταν έπεσαν τα δύο 737Max ότι η αιτία δεν ήταν το ανθρώπινο λάθος των πιλότων όπως ειπώθηκε αρχικά, ή μετά η δυσλειτουργία του συστήματος ευστάθειας, ή μετά “ανθρώπινο λάθος” των σχεδιαστών του συστήματος ευστάθειας, ή μετά “ανθρώπινο λάθος” των υπεύθυνων που βιάστηκαν να βγάλουν τα αεροπλάνα στον αέρα και πίεζαν τους σχεδιαστές να τελειώνουν κοκ. Κάθε ερώτηση οδηγούσε πιο βαθειά στις αλυσίδες της αιτιότητας μέχρι που έφτασαν στον Διευθύνοντα Σύμβουλο της Boeing και τις συνειδητές αποφάσεις του. Που δεν ήταν “ανθρώπινο λάθος”. Δεν παραιτήθηκε από ευθιξία. Οδηγήθηκε σε παραίτηση γιατί είχε ουσιαστική ευθύνη.
Εδώ, ενώ τα πτώματα των θυμάτων είναι ακόμα ζεστά και οι μηχανικοί – εμπειρογνώμονες δεν έχουν ξεκινήσει καν την δουλειά τους, ειπώθηκε επισήμως και αρμοδίως ότι “όλα δείχνουν πως πρόκειται για τραγικό ανθρώπινο λάθος”. Το οποίο στην επιστήμη μου και στην δουλειά μου, έχει την ίδια διαπιστωτική αξία με το να πεις ότι φταίει η κακιά μας η μοίρα και το ριζικό μας, ή το ότι οι πλανήτες ήταν ανάδρομοι.

www.facebook.com

 μέσω www.koutipandoras.gr

Το παραμυθάκι...

Evangelos Antonaros | Facebook

...για τον ένα και μοναδικό υπεύθυνο -- τον ημι-ανειδικευτο σταθμάρχη -- καλά κρατεί. Αλλά δεν το αγοράζουμε. Δεν το αγοράζει κυρίως η κοινωνία.
Τα εξωνημένα ΜΜΕ που μέχρι χθες επιτιμούσαν όποιον σήκωνε φωνη κριτικής, σήμερα υποστηρίζουν πλησίστια την κυβερνητική γραμμή. Με τη βοηθεια... των γνωστών nonpapers.  Αλλά δεν πείθουν τον κόσμο. Κι ας τα βαζουν με τους ειδικούς που έκρουαν εδώ και καιρό τον κώδωνα του κινδύνου. Χωρις να θέλει να τους ακούσει κανένας.
Ο κόσμος όμως έχει καταλάβει.
Ο ενοχος ειναι ΕΝΑΣ.
ΤΟΝ ΛΕΝΕ ΚΥΡΙΑΚΟ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ.
Το ξέρει κι ο ίδιος.
Το αφήγημα του δήθεν ικανού μάνατζερ έχει καταρρεύσει από καιρό και χτες δέχτηκε το τελειωτικό χτύπημα.
Το έχω ξαναπει: Οσοι τον έχουν γνωρίσει ξέρουν ότι θα έριχνε εξω ακόμη και το μίνι μαρκετ της γωνίας. Η μαλλον: Θα βούταγε το ταμείο και θα εφευγε. Γιατι μόνο το money τον ενδιαφέρει.
Τώρα ο χρονος μετράει για τον μισοκακομοίρη ναρκισσο αντίστροφα. Η οργή του κόσμου κοχλαζει. Τα άψυχα παιδια της Ελλάδας που βγαίνουν από τα συντρίμμια του τρένου στα Τέμπη είναι η πιο μακάβρια υπενθύμιση της αποτυχίας ενός δήθεν επιτελικού κράτους που ξεπούλησε την Ελλάδα και τα όνειρα των ανθρώπων της. Αδίστακτα. Ξεδιαντροπα. Κυνικά.
Και γι αυτό ο καταστροφεας της Ελλάδας, με απόσταση ο χειρότερος πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης, έψαχνε χθες τα λόγια του στην ολιγόλεπτη θρασυδειλη κι υπεροπτική ταυτόχρονα τοποθέτηση του.
Τι να πει άλλωστε στον κόσμο που του γυρναει ηδη την πλάτη μαζικα. Με θυμό, αποστροφή και περιφρονηση.
Αλλά η περιπέτεια συνεχίζεται. Ο Μητσοτακης θα υπερασπιστει με νύχια και με δοντια το ιμπεριουμ του. Και μέχρι να πέσει θα γινεται καθε μέρα που περνάει ολο και πιο απροκαλυπτα επικίνδυνος. Κι ας είναι βαρεια τραυματισμένος.
Γι αυτό δεν πρέπει να τον αφήσουμε ούτε στιγμή σε χλωρό κλαρί.

www.facebook.com

μέσω www.nonews-news.com

Δαγκωτό στους Γκρούεζες

Τάσος Παππάς

Υπάρχει κίνδυνος νόθευσης του πολιτικού παιχνιδιού με το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων; Απειλείται η δημοκρατία από τη χρήση παράνομων λογισμικών, είτε αυτά βρίσκονται στα χέρια του κράτους είτε στα χέρια ιδιωτών; Με αυτά τα ερωτήματα αναμετρήθηκε στην κατάθεσή του στην επιτροπή του ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου PEGA ο πρόεδρος της Ανεξάρτητης Αρχής (ΑΔΑΕ) Χρήστος Ράμμος. Δυστυχώς, απάντησε θετικά. Πλήρης αδιαφορία από την κυβέρνηση Μητσοτάκη και από τα περισσότερα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης. Για το μέγαρο Μαξίμου και τους ιμάντες του στην περιοχή της επικοινωνίας το μείζον πρόβλημα για τη δημοκρατία σήμερα στη χώρα είναι ο Παύλος Πολάκης. Οπότε φιλήσυχοι δημοκρατικοί πολίτες μη δίνετε σημασία στις υπερβολές, στα κολλήματα και στη θεσμολαγνεία κάποιων παραγόντων των Ανεξάρτητων Αρχών που κυνηγούν τη δημοσιότητα και δώστε την προσοχή σας σ’ αυτά που συμβαίνουν στο άντρο του πολακισμού.
Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείτε με τις καταγγελίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης για την ύπαρξη παρακράτους. Αυτά συστηματικά κάνουν την τρίχα τριχιά μπας και βγουν από τα ιδεολογικά αδιέξοδά τους. Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείτε με τις αποκαλύψεις ξένων μέσων ενημέρωσης για την εμπλοκή της ελληνικής κυβέρνησης στην εξαγωγή του Predator. Είναι θύματα των ρυπαρών δικτύων. Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείτε με τις επικριτικές αναφορές Ευρωπαίων αξιωματούχων σχετικά με τη λειτουργία του κράτους δικαίου στην Ελλάδα. Παρασυρμένοι είναι και σύντομα θα επιστρέψουν στην κανονικότητα. Επαναλαμβάνουμε, με κίνδυνο να γίνουμε κουραστικοί, ότι το πρόβλημα για την Ελλάδα είναι ο Πολάκης και ο καθοδηγητής του. Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείτε για τα δήθεν σκάνδαλα όπου πρωταγωνιστούν βουλευτές και πολιτευτές της Νέας Δημοκρατίας. Οι ισχυρισμοί για μίζες, για δουλειές με το Δημόσιο και κατοχή εξωχώριων εταιρειών δεν πατάνε στην αλήθεια. Δράστης ο Πολάκης με πρόθεση να ενοχοποιήσει το ενάρετο κόμμα που κυβερνά. Συνεπώς, δεν έχουν καμία αξία και σε λίγο θα πάρουν τη θέση τους στον σκουπιδοτενεκέ του πλυσταριού.
Επιμένουμε πως το πρόβλημα για τη δημοκρατία στην Ελλάδα είναι ο Πολάκης και ο θεωρητικός του πολακισμού που θέλει να έρθει ξανά στα πράγματα. Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχείτε με τις απευθείας αναθέσεις σε φίλους, κολλητούς και κουμπάρους. Πρόκειται για κακοήθειες που δεν θα αντέξουν στον χρόνο. Το πρόβλημα στη χώρα έχει ονοματεπώνυμο: Παύλος Πολάκης. Μην ανησυχείτε για την ακρίβεια, τον πληθωρισμό, τη φτώχεια, την εγκληματικότητα. Αυτά είναι παροδικά φαινόμενα. Το πρόβλημά μας είναι ο Πολάκης και όσοι τον καλύπτουν. Αντισταθείτε στην προσπάθεια των λαϊκιστών να επιβάλουν στη δημόσια συζήτηση τον πολακισμό και τις παραφυάδες του. Τσακίστε τους συκοφάντες που διαδίδουν ότι η λαοπρόβλητη κυβέρνηση έχει στήσει παρακράτος για να ελέγξει την πολιτική ζωή της χώρας. Απαντήστε με τη δέουσα αυστηρότητα στις κακόβουλες φήμες που διαδίδουν οι πολακιστές, ότι ο πρωθυπουργός είναι ο οργανωτής των παρακρατικών μηχανισμών. Τρίψτε στη μούρη των εμπαθών την Ιστορία της χώρας από την οποία προκύπτει με καθαρό τρόπο ότι τέτοιου τύπου πρακτικές δεν ανήκουν στην παράδοση της παράταξης. Σε τελική ανάλυση, αγαπητοί ψηφοφόροι, εκτός από τον Πολάκη δεν έχετε κανέναν άλλο λόγο να ανησυχείτε. Σας διαβεβαιώνουμε ότι οι φρουροί του κράτους, δηλαδή οι ιδιοκτήτες της χώρας, έχουν πάρει τα μέτρα τους. Οπότε στην κάλπη ξέρετε τι θα κάνετε: δαγκωτό στους Γκρούεζες.

Ανάγωγα
Ελλάς 2023 μ.Χ.: το σιδηροδρομικό δίκτυο περίπου όπως το έφτιαξε τον προπερασμένο αιώνα ο Τρικούπης. Τα τρένα μας κινούνται με το χέρι και το μάτι των οδηγών. Τα συστήματα ασφαλείας δεν λειτουργούν. Τα φανάρια χαλασμένα. Εμείς όμως μένουμε Ευρώπη.

www.efsyn.gr

Πένθος εθνικό, λαϊκό, ανθρώπινο....

  

...ημών των πληβείων και προσπάθεια ή προσπάθειες αποφυγής καταλογισμού και απόδοσης ευθυνών στους διαχρονικά υπεύθυνους πολιτικούς και κατά περίπτωση σε κατασκευαστές και προμηθευτές του δημοσίου....

Ματωμένες ράγες

Χρύσα Κακατσάκη

Τρέξτε να πείτε στις μανάδες που ψάχνουν τα παιδιά τους ανάμεσα στις λαμαρίνες, ανάμεσα στη στάχτη και στην μπούρμπερη πως φταίει το ζαβό το ριζικό μας, πως φταίει ο Θεός που μας μισεί, η μετωπική των θυμάτων με το πεπρωμένο τους. 

Τρέξτε να φορτώσετε την τραγωδία στο ανθρώπινο λάθος που πολύ θα σας βολέψει και όχι στις χρόνιες παραλείψεις, στην έλλειψη προσωπικού, στην παντελή απουσία χρηματοδότησης για εκσυγχρονισμό και αυτοματοποιημένα συστήματα. 

Τρέξτε να φιμώσετε τους συνδικαλιστές του κλάδου που φώναζαν, αλλά κατά βάθος ήθελαν να υπονομεύσουν την κυβέρνηση. Τρέξτε να καταχωνιάσετε στα συρτάρια την παραίτηση του Χρήστου Κατσιούλη που είχε καταγγείλει την κακή συντήρηση του δικτύου. 

Τρέξτε να διατυμπανίζετε την ασφάλεια που την εννοείτε μόνο ως καταστολή και όχι ως προστασία της ανθρώπινης ζωής.

Κι ύστερα φορέστε το τεθλιμμένο ύφος, βάλτε τις μαύρες πλερέζες και εξασφαλίστε την παραίτηση μιας Ιφιγένειας για να σωθούν οι Αγαμέμνονες.

Ο Χάρος από χθες βράδυ κόβει αβέρτα εισιτήρια για τον Αχέροντα. Και μένουν άδειες οι αγκαλιές σε μια αφύλακτη διάβαση. 

Στην είσοδο του τούνελ, η φωτεινή επιγραφή «4η βιομηχανική επανάσταση» καθώς αναβοσβήνει κάνει σινιάλα στις ματωμένες ράγες.

ΥΓ: «Η αηδία δεν είναι στάση πολιτική

το ξέρω, το΄χω πει τόσες φορές σε τόσους,

ποτέ δεν οδηγεί στη δράση.

Είναι όμως μια αίσθηση πραγμάτων

σου επιτρέπει με τη γεύση με τη μυρουδιά

να καταλάβεις σε ποιό σημείο βρέθηκες

πού σ’ έφεραν οι επιταγές των άλλων

κι οι αρχικές δικές σου συναινέσεις».

Τίτος Πατρίκιος

Πηγή: sioualtec.blogspot.com

Νέα συγκέντρωση το απόγευμα στα γραφεία της Hellenic Train...

Νέα συγκέντρωση θα πραγματοποιηθεί, το απόγευμα έξω από τα γραφεία της Hellenic Train, στη λεωφόρο Συγγρού.
Στη συγκέντρωση καλούν το ΠΑΜΕ, εργατικά σωματεία και συλλογικότητες. «Καλούμε όλα τα Συνδικάτα να πάρουν μέρος στην κινητοποίηση... που οργανώνεται με πρωτοβουλία του Εργατικού Κέντρου Πειραιά την Πέμπτη 2 Μάρτη στις 6 το απόγευμα, έξω από τα γραφεία της Hellenic Train (Συγγρού 41)» αναφέρει το ΠΑΜΕ, το οποίο εξαπολύει «πυρά» κατά της εταιρείας, της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ -για την πώληση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ στον ιταλικό όμιλο Ferrovie dello Stato Italiane Group. 
«Να απολογηθούν τώρα όλοι αυτοί που πούλησαν τον ΟΣΕ αντί να τον θωρακίσουν με σύγχρονα συστήματα ασφάλειας, αφήνοντας τους ελληνικούς σιδηροδρόμους με ελάχιστους εργαζόμενους, χωρίς κατάλληλη εκπαίδευση, εξειδίκευση και πιστοποίηση» αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στην ανακοίνωση...

www.nonews-news.com

Η Ελλάδα των επιμηθέων, των ανεύθυνων και του πένθους..

Γιάννης Τριάντης

Τι φταίει για την τραγωδία στα Τέμπη; Πρόκειται για ανθρώπινο λάθος ή/και για εγκληματική πολιτική διαχείρισης εκ μέρους της Hellenic Train, του ΟΣΕ και των ιθυνόντων της κυβέρνησης;
Το βέβαιο είναι ότι... αν υπήρχαν ηλεκτρονικά συστήματα η συμφορά θα είχε αποφευχθεί ή έστω θα ήταν συγκριτικά λίγες οι ανθρώπινες απώλειες. Εξίσου βέβαιο είναι το ότι υπήρξαν κατά καιρούς συγκεκριμένες καταγγελίες και προειδοποιήσεις από συνδικαλιστές σχετικά με θέματα ασφαλείας.
Ιδού, για παράδειγμα, τι έγραψε στο FB λίγες ώρες πρίν από την τραγωδία ο πρόεδρος των Μηχανοδηγών, Κώστας Γενηδουνιάς:
«Ο Κ. Μητσοτάκης θα βρεθεί αύριο στο Κέντρο τηλεδιοίκησης – σηματοδότησης σιδηροδρομικού δικτύου βορείου Ελλάδος διαβάζω μόλις σε site. Μπορεί κάποιος να μας πει που είναι και που λειτουργεί η σηματοδότηση & τηλεδιοικηση στην βόρεια Ελλάδα ; Προς Δράμα δεν υπάρχει, μετά το Πλατύ, προς Φλώρινα μονή γραμμή, ενώ προς Αθήνα όλα σβηστά, μετά το τχ1 κόκκινο, σε λειτουργία η Σίνδος, η γραμμή προς Στρυμώνα ζούγκλα. Στην φωτό, οι ετοιμασίες.. Ρε τι ζούμε;».
Πως αντιμετωπίστηκαν οι καταγγελίες για συστήματα που υπάρχουν αλλά δεν λειτουργούν, καθώς και για πλείστα όσα ζητήματα και προβλήματα που υφίστανται εδώ και πολλά χρόνια;
Τι ακριβώς συμβαίνει; Τι απαντήσεις έχουν δώσει οι αρμόδιοι της Hellenic Train, του ΟΣΕ και το Υπουργείο Μεταφορών; Πως είναι δυνατόν την εποχή της ιλιγγιώδους τεχνολογίας τα τραίνα να λειτουργούν με όρους παλαιών εποχών;
Ειδικά η κυβέρνηση που αλαζονεύεται ότι οδηγεί τη χώρα στις λεωφόρους του μέλλοντος, τι έχει να πεί επ΄αυτού, καθώς και για την πορεία της ιδιωτικοποίησης;
Αλλά και η αντιπολίτευση, γιατί δεν έκανε σημαία τις προειδοποιήσεις των συνδικαλιστών; Γιατί δεν χάλασε τον κόσμο για τις υπαρκτές ευθύνες των κυβερνώντων; Γιατί δεν έχει ασχοληθεί προγραμματικά με το θέμα, με συγκεκριμένες προτάσεις και θέσεις για το μέλλον του σιδηροδρόμου;
Παραφράζοντας τον Νίκο Καρούζο θα μπορούσε να πεί ότι η Ελλάδα είναι η χώρα που σκοτώνει τα δροσερά Ελληνόπουλα και ανεμίζει αμέτρητους γραικύλους…
Ετσι, για την ιστορία και τις ευθύνες
Ενδεικτικώς παραθέτουμε άλλη μία καταγγελία-προειδοποίηση συνδικαλιστών για την κατάσταση στα τραίνα. Πρόκειται για ανακοίνωση της Δημοκρατικής Ενωτικής Κίνησης Σιδηροδρομικών στις 7.2.23:
«Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,
Άλλα δύο ατυχήματα τις προηγούμενες ημέρες προστέθηκαν στο μακρύ κατάλογο με τις Αμαξοστοιχίες 51 και 61 αντίστοιχα, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο το συνάδελφο Μηχανοδηγό αλλά και τους επιβάτες.
Όσο δεν παίρνονται μέτρα προστασίας στους εργασιακούς χώρους και την ασφαλή λειτουργία και κυκλοφορία των τρένων, τα ατυχήματα δεν έχουν τελειωμό.
Είναι πλέον εξοργιστικό αυτά να αποτελούν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο και να μην παίρνεται κανένα ουσιαστικό μέτρο, να μη δρομολογείται καμία βελτίωση στην υποδομή και λειτουργία, να μην ελέγχονται οι εμπλεκόμενοι φορείς και να μην αναζητούνται ευθύνες.
Όπως οι προηγούμενες Κυβερνήσεις έτσι και η σημερινή, έχει άλλες προτεραιότητες και όχι την ασφαλή μετακίνηση των πολιτών. Αντιλαμβάνονται την ασφάλεια ως κόστος.
Το Υπουργείο βρίσκει λεφτά για τις διάφορες εργολαβίες, αλλά για να ολοκληρωθούν επιτέλους οι σιδηροδρομικές υποδομές και τα συστήματα ασφαλούς κυκλοφορίας Ο Χ Ι ! «έχουν καιρό….κάποια στιγμή θα τελειώσουν».
Η ΡΑΣ επιλεκτικά παρεμβαίνει, αφήνοντας εκτεταμένα κενά και σοβαρές ελλείψεις στο απυρόβλητο.
Διάφοροι φορείς, ΟΣΕ και HELLENIC TRAIN αλληλο-μεταφέρουν τις ευθύνες τους, αλλά κανείς στο τέλος δεν φταίει….. Φταίνε τα φαινόμενα που είναι έντονα και πλημμυρίζει η γραμμή, φταίνε οι φωτιές που άφησαν καμένους κορμούς, φταίει το χιόνι, φταίνε οι άλλοι, φταίμε λίγο και εμείς φταίει και ο Χατζηπετρής…!!!
ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΚΟΡΟΙΔΙΑ
Δεν θα περιμένουμε το δυστύχημα που έρχεται, για να τους δούμε να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα κάνοντας διαπιστώσεις.
Τα Σωματεία στο Σιδηρόδρομο και η Π.Ο.Σ. δεν μπορεί να ανέχονται άλλο αυτή την επικίνδυνη κατάσταση. Τι άλλο περιμένουν για να παρέμβουν; Τι άλλο πρέπει να συμβεί;
Τα θέματα ασφάλειας πρέπει να μπουν στην πρώτη γραμμή. Να βρεθούν στο επίκεντρο των συνελεύσεων στους χώρους δουλειάς.
Οι εργαζόμενοι πρέπει να κρίνουν πολιτικά και συνδικαλιστικά όσους έχουν ευθύνη και συνεχίζουν να σφυράνε αδιάφορα εκείνους που αδιαφορούν γι΄αυτό που συμβαίνει. Να κρίνουν εκείνους τους πολιτικούς κομισάριους και συνδικαλιστικούς εκπροσώπους που υποτιμούν και αδιαφορούν για όλους εκείνους τους παράγοντες που όταν διασταυρώνονται δημιουργούν καθημερινά ατυχήματα και δυστυχήματα.
Δ Ι Ε Κ Δ Ι Κ Ο Υ Μ Ε :
Άμεση πρόσληψη στον ΟΣΕ και την HELLENIC TRAIN μόνιμου προσωπικού με συγκροτημένα δικαιώματα για την κάλυψη των πολύ μεγάλων και σοβαρών ελλείψεων σε όλες τις ειδικότητες. Αντίστοιχη εξειδίκευση και πιστοποίηση του προσωπικού.
Προγράμματα εκπαίδευσης όλων των εργαζομένων στον ασφαλή τρόπο εκτέλεσης των εργασιών.
Ολοκλήρωση των έργων υποδομής και ασφαλούς λειτουργίας του σιδηροδρομικού δικτύου.
Σωστή συντήρηση και επισκευή του τροχαίου υλικού και της γραμμής.
Συντήρησης, επισκευή και εκσυγχρονισμού όλου του τεχνικού εξοπλισμού και όλων των εγκαταστάσεων για ασφαλή εργασία.
Μέτρα ασφαλούς κυκλοφορίας των τρένων ιδιαίτερα κατά τη διέλευσή τους από κατοικημένες περιοχές.
Να χορηγηθούν όλα τα Μέσα Ατομικής Προστασίας.
Τεχνικός Ασφάλειας και Γιατρός Εργασίας σε κάθε συγκρότημα».

news247.gr

Οι δυσλειτουργίες και η σιωπή των ΜΜΕ

Άρης Χατζηγεωργίου

Επί δεκαετίες μαίνεται η μάχη των τεράστιων συμφερόντων γύρω από τον έλεγχο των μεταφορών. Ο ελληνικός σιδηρόδρομος έπεσε θύμα αυτής της σύγκρουσης καθώς οι κυβερνήσεις επέλεγαν διαχρονικά, αλλά ειδικά στις εποχές της ευημερίας, να ενισχύουν τις οδικές μεταφορές κατασκευάζοντας αυτοκινητόδρομους και βοηθώντας τους εμπόρους οχημάτων και καυσίμων να μεγιστοποιούν τα έσοδά τους. Η οικονομική κρίση μετά το 2010 έφερε τα πράγματα στο μη περαιτέρω αφήνοντας τον ΟΣΕ χωρίς προσωπικό και σπάζοντάς τον σε κομμάτια που δυσκολεύονταν να συνεργαστούν. Ομως, ο σιδηρόδρομος ως σύστημα στο οποίο μετέχουν άνθρωποι και μηχανές έχει ως βασικό συστατικό καλής λειτουργίας την άψογη συνεργασία.
Κάθε ένδειξη δυσλειτουργίας αυτού του συστήματος είναι ένα «καμπανάκι» για τα χειρότερα. Οταν επί μήνες ακυρώνονται και καθυστερούν δρομολόγια, όταν συμβαίνουν ατυχήματα χωρίς ανθρώπινα θύματα, όταν οι εργαζόμενοι διαμαρτύρονται για τις συνθήκες λειτουργίας και την έλλειψη προσωπικού, τα «κακά σημάδια» πυκνώνουν και το μοιραίο λάθος δεν αργεί. Τα μέσα ενημέρωσης έχουν υποχρέωση να ενημερώνουν το κοινό για αυτές τις δυσλειτουργίες, αλλά στην πλειονότητά τους το απέφευγαν για να μην δυσαρεστήσουν την κυβέρνηση. Μετά την τραγωδία, σπεύδουν να μεταδώσουν τις καταγγελίες που αποσιωπούσαν το προηγούμενο διάστημα.
Τα ρεπορτάζ τώρα ξεκίνησαν να δείχνουν «υπευθύνους» εστιάζοντας στο ανθρώπινο λάθος. Μιλούν για λάθος εντολή που οδήγησε το τρένο σε λάθος τροχιά μετωπικής σύγκρουσης. Ομως, εάν λειτουργούσαν τα συστήματα Τηλεδιοίκησης-Σηματοδότησης, το οποιοδήποτε ανθρώπινο λάθος θα είχε προληφθεί ευκολότατα. Οι συμβάσεις για τα συστήματα αυτά υπάρχουν εδώ και 10 χρόνια χωρίς να οδηγούν σε αποτέλεσμα. Και για την αναποτελεσματικότητα αυτή δεν ευθύνεται κανένας σταθμάρχης ή μηχανοδηγός

www.efsyn.gr

Αυτή η στιγμή σεν είναι ανθρώπινο λάθος....

.....είναι το διαχρονικό έγκλημα ανίκανων, ανεύθυνων κι αργυρώνητων πολιτικών, κυβερνητών που άρχουν όπως και δικαστών και δημοσιογράφων που δεν ελέγχουν και δεν αποδίδουν δικαιοσύνη αλλά τέλος και όλων ημών που τους επιβραβεύουμε με την ψήψο, την θλίψη και την ανοχή μας αντι για την οργή μας .....δημοκρατικά πάντα

Το κινητό και η νίκη του φόβου

Παντελής Μπουκάλας

  
Εχει περάσει τουλάχιστον ένα τέταρτο του αιώνα αφότου το κινητό τηλέφωνο μπήκε στη ζωή μας, για να την αλλάξει ριζικά. Ακόμα και πριν αναβαθμιστεί σε «έξυπνο», το κρατούσαμε μεν στο χέρι μας, ήμασταν όμως του χεριού του. Και παντόφλα που ήταν, στα τέλη της δεύτερης χιλιετίας μ.Χ., ήταν ήδη status symbol. Ενα πειστήριο ότι τυγχάνεις στέλεχος· ότι ο χρόνος σου και χρήμα είναι και χρήμα μπορεί να γεννήσει, άρα πρέπει να έχεις τη δυνατότητα επαφής ανά πάσα στιγμή με τα «κέντρα» της εξουσίας, της οικονομίας, της δημοσιογραφίας.
Θυμάμαι είχα ανέβει στο Αγιον Ορος την εποχή εκείνη για τρεις-τέσσερις μέρες, καθ’ οδόν προς την αγαπημένη Σαμοθράκη, για οικογενειακές διακοπές στο θαυμάσιο ελεύθερο κάμπινγκ. Κινητό δεν είχα. Δεν ένιωθα την ανάγκη του. Την έβρισκα εν μέρει πλαστή. Στον Αθω, όμως, είχε ήδη διεισδύσει το νέο σύνεργο. Απόρησα και ρώτησα έναν άγιο γέροντα, μικρότερό μου, φανατικό των βιβλίων. Φρόντισαν οι ενδιαφερόμενοι, μου είπε, κι έστησαν γρήγορα γρήγορα κεραίες. Κατά το πρέπον, δίπλα σε κάθε κεραία χτίσαμε ένα εκκλησάκι της Παναγίας. Της Παναγίας της Παναφονήτριας, όπως την αποκαλούμε μεταξύ μας, προς τιμήν της δωρήτριας εταιρείας.
Για ένα κράμα αιτιών, πραγματικών και κατά φαντασίαν, το κινητό δεν άργησε να γίνει κοινό κτήμα. Προφανώς, ουδείς είχε λόγο να νοσταλγεί τον «ωραίο παλιό καιρό» που, αν βρισκόσουν σε νησί, στηνόσουν επί μισάωρο στην ουρά, στο μοναδικό περίπτερο που διέθετε τηλέφωνο για το κοινό, για να πεις μια καλημέρα στους δικούς σου. Και ουδείς θαμπώνεται πια, ουδείς φθονεί τον κινητούχο. Υπάρχει όμως ένα προβληματάκι: το κινητό έγινε τόσο smart που καταφέρνει και μας αποβλακώνει, ρουφώντας μας στον εικονικό κόσμο του ακόμα κι όταν είμαστε με παρέα. Δεν είναι πια ένα απλό μέσο επικοινωνίας. Είναι φορητό κομπιούτερ, που μας έπεισε ότι μόνο μέσα του είμαστε αυτάρκεις και αυτόνομοι.
Και καλά να απορροφά τους ενήλικους το «εξυπνόφωνο». Αυτοί υποτίθεται ότι το ελέγχουν – τέτοια αυτοπαρηγορητικά δεν λέμε; Τι γίνεται όμως με την πιτσιρικαρία, που για να μη νιώσει μειονεκτικά την εφοδιάζουμε με κινητό πολύ πριν κλείσει τα δέκα; Βλέπεις παιδιά –όχι όλα, πάντως αρκετά– σε κάθε λογής κοινωνική εκδήλωση, και στις παραλίες επίσης, και στις κερκίδες, να χτίζουν ένα αόρατο τειχαλάκι γύρω τους και να απομονώνονται. Μετατρέποντας το μέσο επικοινωνίας σε αντικοινωνικό μέσο. Σκύβουν στο κινητό «για να παίξουν», αντί να παίζουν με τα συνομήλικά τους, να κολυμπούν ή να βλέπουν το μπάσκετ που παίζεται μπροστά στα αδιάφορα μάτια τους. Το καθένα τους είναι δοσμένο στο δικό του παιχνίδι. Αφιερώνεται στη δική του ιερή και απαραβίαστη μοναξιά. «Καλύτερα έτσι, δεν θα μαλώσουν μεταξύ τους» σκέφτονται ορισμένοι γονείς. Μα αν δεν ψευτομαλώσουν, πώς θα κοινωνικοποιηθούν;
Στα πρώτα χρόνια της εισόδου του στον βίο μας, το κινητό διαφημίστηκε σαν αγχολυτικό: «Δεν θ’ ανησυχείς πια για τα παιδιά», «για τα γερόντια στο χωριό», «για τις εξελίξεις στο χρηματιστήριο»· θα τα έχεις όλα άντερ κοντρόλ. Γρήγορα όμως κατάντησε ισχυρό αγχογόνο: «Μα γιατί δεν με παίρνουν τόσην ώρα;», «μα ποιος παίρνει τέτοια ώρα;», «μα τίνος είν’ αυτός ο αριθμός;», «μα γιατί δεν απαντούν; πού πήγαν μεσημεριάτικα;» Ή βραδιάτικα, ή κυριακάτικα, ή καλοκαιριάτικα, ή χειμωνιάτικα, ή πασχαλιάτικα. Πάντα.

Φοβόμασταν το «Πανοπτικόν» όσοι διαβάσαμε κάποτε Μισέλ Φουκώ και να που μας προέκυψε και το Πανακουστικόν.

Επίσης πάντα, όπως μάθαμε παθόντες, εξαιτίας του κινητού είμαστε παρακολουθήσιμοι κάθε στιγμή. Κι αν κριθούμε από τις αυθαίρετες εξουσίες και παρακολουθητέοι, φαλκιδεύεται η ίδια η ελευθερία μας. Γιατί και κλειστό αν έχουμε το κινητό, όσοι θέλουν να καταγράψουν και τις πιο προσωπικές μας στιγμές, δεν δυσκολεύονται καθόλου. Κι έπειτα κάνουν παιχνίδι: πολιτικό, κομματικό, οικονομικό, τζογαδόρικο κτλ.
Φοβόμασταν το «Πανοπτικόν» όσοι διαβάσαμε κάποτε το βιβλίο του Μισέλ Φουκώ «Επιτήρηση και τιμωρία: η γέννηση της φυλακής», όπου ελεγχόταν το κτίριο-φυλακή που σχεδίασε το 1775 ο Αγγλος φιλόσοφος Τζέρεμι Μπένθαμ, και να που μας προέκυψε και το Πανακουστικόν. Με τα κακόβουλα λογισμικά, όποιοι κι αν τα χρησιμοποιούν, κράτη, κυβερνήσεις, επιχειρηματίες, πράκτορες, η ιδιωτικότητα καταλύεται. Και το απόρρητο επίσης, που κατάντησε ένα κυνικό πρόσχημα για να μη γίνει γνωστό πώς έδρασαν οι τεχνολογικά και πολιτικά υπεύθυνοι των υποκλοπών.
Το κινητό πρωταγωνιστεί σε δύο εξαιρετικά ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις των τελευταίων ημερών. Στο Κρήτη TV, ο δημοσιογράφος Γιώργος Σαχίνης ζήτησε από την κ. Ντόρα Μπακογιάννη να σχολιάσει δημοσιεύματα σύμφωνα με τα οποία η ίδια και τα παιδιά της, ο Κώστας και η Αλεξία, έγιναν στόχος του κακόβουλου λογισμικού Predator. Η κ. Μπακογιάννη απάντησε ότι δεν έστειλε το κινητό της στο εξωτερικό για να ελεγχθεί, όπως είχε γραφτεί αρχικά: «Δεν το έστειλα. Για να είμαι τελείως ειλικρινής, άλλαξα τηλέφωνο». Αλλη μια φορά: «Διάβασα ότι με παρακολουθούν, καλού-κακού άλλαξα το τηλέφωνό μου και από εκεί και πέρα δεν απασχολήθηκα περαιτέρω. Θέλω όμως να μάθω αν πράγματι παρακολουθούμην. Και αν πράγματι παρακολουθούμην, εάν υπάρχει υπεύθυνος, όταν τον βρει η Δικαιοσύνη».
Από ποιον θα μάθει όμως; Αφού απέφυγε τον τεχνολογικό έλεγχο του τηλεφώνου της, και αφού η ίδια μερίμνησε αρκετά νωρίς, στις 7.9.2022, να στείλει το εκφοβιστικό μήνυμα πως «όποιος παραβεί το απόρρητο, θα εισπράξει δεκαετή φυλάκιση», απομένουν ως πληροφορητές ο αδελφός της (και πρωθυπουργός) Κυριάκος Μητσοτάκης και ο ανιψιός της (και προσωποποίηση του «επιτελικού κράτους») Γρηγόρης Δημητριάδης. Δεν τους ρώτησε άραγε, κρίνοντας ασήμαντο γεγονός την παρακολούθησή της, άρα και την παρακολούθηση κομματικών αρχηγών, δημοσιογράφων, οικονομικών παραγόντων, ακόμα και της στρατιωτικής ηγεσίας; Ή τους ρώτησε, έμαθε άσχημα πράγματα (τι άλλο θα μπορούσε να είναι;) και δεν τα ανακοινώνει, φοβούμενη μην πάει φυλακή λόγω παράβασης του απορρήτου;
Στη δική του συνέντευξη, στις 19.2, ο κ. Χρήστος Ράμμος, ο στοχοποιηθείς από την κυβέρνηση και τους μιντιακούς διακόνους της πρόεδρος της ΑΔΑΕ, μιλάει και με τις πράξεις του. Γράφει η δημοσιογράφος Δήμητρα Κρουστάλλη: «Πολλοί μίλησαν ώς τώρα για τον Χρήστο Ράμμο. “Το Βήμα της Κυριακής” απηύθυνε τις ερωτήσεις του στον ίδιο τον πρωταγωνιστή της κρίσης, ο οποίος έχει ισχυρές απόψεις και δεν δίστασε να τις υπερασπιστεί ούτε απέφυγε τις δύσκολες ερωτήσεις. Αποκαλυπτική του τρόπου σκέψης του ήταν η φράση όταν “φυγάδευσε” το κινητό τηλέφωνό του από τον χώρο της συνομιλίας. “Αυτό είναι μια ήττα της δημοκρατίας και μια νίκη του φόβου” είπε με φανερή δυσφορία».
Ηττα της δημοκρατίας και νίκη του φόβου, τίποτε λιγότερο. Υποτίθεται, ωστόσο, ότι «οι υποκλοπές δεν ενδιαφέρουν την κοινωνία», σύμφωνα με την κυβερνητική άμυνα. Μολαταύτα, σε έρευνα του Ινστιτούτoυ ΕΝΑ και της Prorata, το 13% χαρακτηρίζει τις υποκλοπές σοβαρό κίνδυνο για τη δημοκρατία. Ουφ; Μάλλον όχι, γιατί το 45% τις χαρακτηρίζει πολύ σοβαρό κίνδυνο. Ακούει κανείς;

www.kathimerini.gr

Έτρεξε ο ΣΚΑΪ κατευθείαν να κάνει πρόταση στον Παύλο Πολάκη...

Δημήτρης Κανελλόπουλος

Κοιτάξτε λοιπόν που ξαφνικά ο ΣΚΑΪ αγάπησε τον Παύλο Πολάκη και θέλει να τον βγάλει να μιλήσει στην τηλεόραση. Ναι, ο ΣΚΑΪ τον Πολάκη.
Την πρόταση του καναλιού την έκανε ο ...αρμόδιος συντάκτης σε θέματα ΣΥΡΙΖΑ, ο καλός συνάδελφος Αντώνης Αντζολέτος. Του ζήτησε του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ να πάει στο κεντρικό δελτίο του ΣΚΑΪ με τη Σία Κοσιώνη.

Φυσικά ο Παύλος Πολάκης έριξε πόρτα στον ΣΚΑΪ. Δεν είναι ο Πολάκης σαν τους άλλους της ΛΑΕ. Καμία σχέση...

«Κύριε Αντζολέτο θα μιλήσω όταν θα αποφασίσω εγώ», του απάντησε με SMS. «Προφανώς δεν είστε η προτίμησή μου. Μου έχετε φερθεί χυδαία στο παρελθόν και στο πρόσφατο παρόν. Τώρα μου στέλνετε μηνύματα για να κάνετε στήσιμο και να σπρώξετε τα πράγματα εκεί που θέλετε. Δεν σας φοβάμαι. Δεν σας εκτιμώ ως σταθμό και δημοσιογραφία. Προέχει η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και η αξιοπρέπεια όλων μας και όχι τα κουτσομπολιά που θα προσπαθήσετε να εκμαιεύσετε. Ευχαριστώ για την πρόσκληση, Παύλος Πολάκης».

Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται, λένε. Τότε λοιπόν εμφανίστηκε ο ΣΚΑΪ.
Όχι πως δεν θα ήθελαν όλοι τώρα τον Παύλο Πολάκη για συνέντευξη. Δημοσιογραφικά είναι καυτός. Απλώς έχω την αίσθηση ότι οι προθέσεις του ΣΚΑΪ δεν είναι και τόσο αγνές, δημοσιογραφικά μιλώντας πάντα.

www.efsyn.gr