Στα δυο η ΝΔ: Κεντροδεξιοί εναντίον Ακροδεξιών...

Τα σοβαρά ερωτηματικά για τα αιματηρά γεγονότα στο Πέραμα...

από Πηνελόπη Νάσσου

Τα αιματηρά γεγονότα στο Πέραμα, όπου ένας άοπλος 20χρονος Ρομά έχασε την ζωή του από άνδρες της ομάδας ΔΙΑΣ, έχουν φέρει προβληματισμό στο Μέγαρο Μαξίμου και εκνευρισμό στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, καθώς προκύπτουν πολλά και... σοβαρά ερωτηματικά για το τι ακριβώς συνέβη κατά την διάρκεια της συμπλοκής την Παρασκευή το βράδυ.
Την ίδια ώρα ωστόσο, ο κόσμος της ΝΔ εμφανίζεται διχασμένος να παρακολουθεί από τη μία τον πρωθυπουργό να αναπτύσσει το αφήγημα του για τον κεντρώο χώρο, λέγοντας ότι η ΝΔ είναι το μεγαλύτερο κεντροδεξιό κόμμα της Ευρώπης και από την άλλη. να βλέπουν στελέχη της ΝΔ να επικροτούν τους αστυνομικούς -οι οποίοι έδρασαν χωρίς εντολή- με ακραίες απόψεις.
Τα γεγονότα στο Πέραμα, αλλά και η στάση των στελεχών της ΝΔ ωστόσο, έχει προκαλέσει πολλές συζητήσεις μέσα στο κυβερνών κόμμα, καθώς το θέμα ακουμπάει τον μέσο δεξιό ψηφοφόρο ο οποίος επιθυμεί να υπάρχει ασφάλεια στην χώρα, αλλά από την άλλη είναι αρνητικός στην αστυνομική βία ιδιαίτερα όταν υπάρχει ένα άοπλο θύμα.
Οι δηλώσεις του Άδωνι Γεωργιάδη και της πολιτικού με την ΝΔ, Αφροδίτης Λατινοπούλου, όπως ήταν φυσικό πυροδότησαν το κλίμα μέσα στο κυβερνών κόμμα. «Είναι απολύτως προφανές ότι οι αστυνομικοί έκαναν καλά την δουλειά τους και ότι προστάτευσαν αμυνόμενοι και την ζωή τους και το Κοινωνικό Σύνολο. Μπράβο τους», σχολίασε χαρακτηριστικά σε ανάρτησή του στο twitter o κ. Γεωργιάδης, αναδημοσιεύοντας το δελτίο τύπου της Αστυνομίας για το συμβάν στο Πέραμα, ενώ η κα. Λατινοπούλου ανέφερε ότι: «Όταν σου κάνει νόημα η αστυνομία να σταματήσεις για έλεγχο, σταματάς. Δεν πας να διεμβολίσεις τις μηχανές τους, για να διαφύγεις. Εύγε στους αστυνομικούς στο #Περαμα που έπραξαν τα αυτονόητα απέναντι στους τσιγγάνους και γρήγορη ανάρρωση στους 6 αστυνομικούς που τραυματίστηκαν», σχολίασε η κα Λατινοπούλου και κάτω από την ανάρτησή της έχει γίνει «χαμός» από σχόλια!
Όλα αυτά την στιγμή που σύμφωνα με τις αποκαλύψεις της «Καθημερινής» υπήρξε στη  καλύτερη περίπτωση ασυνεννοησία ανάμεσα στο κέντρο επιχειρήσεων της Άμεσης Δράσης και τους δικυκλιστές της ομάδας ΔΙΑΣ.
Σύμφωνα με τα ντοκουμέντα που παρουσίασε η «Καθημερινή», κατά τη διάρκεια του περιστατικού ο εκφωνητής από το Κέντρο της Άμεσης Δράσης ζήτησε από τον ασύρματο -μετά από εντολή που είχε πάρει- να μην συνεχιστεί η καταδίωξη, ώστε να μην υπάρξει κίνδυνος για τους διερχόμενους πολίτες.
Το σημαντικό στην ιστορία είναι ότι ο επικεφαλής της ομάδας που μετείχε στην καταδίωξη υπάκουσε στις εντολές. Όμως δέκα λεπτά αργότερα δικυκλιστές της ομάδας ΔΙΑΣ -μέχρι στιγμής είναι άγνωστο εάν πρόκειται για την ίδια ομάδα ή για κάποια άλλη- συνέχισαν την καταδίωξη και ενημέρωσαν μέσω ασυρμάτου το Κέντρο Επιχειρήσεων, όχι μόνο ότι είχαν εμπλακεί στην ένοπλη καταδίωξη, αλλά ότι οι ύποπτοι είχαν εμβολίσει τις μοτοσικλέτες τους, καθώς και ότι υπήρχαν τραυματίες, στην οδό Ελπίδος στο Πέραμα.
Στο βίντεο που πρόβαλε από το Πέραμα η «Καθημερινή», ακούγονται ωστόσο οι αστυνομικοί που πήραν μέρος στα γεγονότα να λένε, πως κανείς από αυτούς δεν τραυματίστηκε και πως είναι όλοι καλά. 
Και εδώ προκύπτουν μια σειρά από ερωτήματα:
Γιατί αρχικά ανακοινώθηκε από την ΕΛΑΣ ότι υπάρχουν τραυματίες;
Υπήρξε προσπάθεια συγκάλυψης των πραγματικών γεγονότων και από ποιους;
Γιατί δεν γίνεται γνωστό για ποια ομάδα επενέβη στο περιστατικό. Αυτή που αρχικά είχε επιληφθεί του θέματος ή κάποια άλλη;
Εάν πρόκειται για άλλους αστυνομικούς ποιος τους έδωσε την εντολή να παρέμβουν, αφού στον ασύρματο ακούγεται ότι θα πρέπει να αποχωρήσουν;...

topontiki.gr

Πρασινίλα

Κάτι σαν μούχλα, αλλά…

Από Σύνταξη

Μετά τη χρησιμοποίηση της πανδημίας και της οικολογικής κρίσης ως κολυμβήθρας του Σιλωάμ για το ξέπλυμα του καπιταλιστικού συστήματος, και ταυτόχρονα ως προσχήματος για την υιοθέτηση μιας σειράς έκτακτων μέτρων, η «εργαλειοθήκη» εμπλουτίζεται με μια ακόμα κρίση: την ενεργειακή. Κι όλα ωθούν στην υιοθέτηση μιας νέας ατζέντας από τους κυριότερους μεγα-παίκτες της παγκόσμιας σκηνής: πράσινη μετάβαση, πράσινη οικονομία, πράσινη ως και η… πυρηνική ενέργεια, πράσινα όλα, καταπράσινα. Οι κυρίαρχοι κύκλοι της παγκοσμιοποίησης –στυγνοί θεράποντες μιας τεχνοουτοπίας που υπόσχεται κέρδη στους μεγάλους ομίλους, στους λίντερ των παγκόσμιων λίκνων μιας άρρωστης οικονομικής (και κοινωνικής-πολιτιστικής) δομής– έχουν πρασινίσει τα προγράμματά τους: υπόσχονται έναν κόσμο αποστειρωμένο, οικολογικά ορθολογικό, ψηφιακό, και ενεργειακά ήπιο και «φιλικό», με σεβασμό σε προδιαγραφές και στάνταρτς…

Πρόκειται περί μεγάλης υποκρισίας και συγκάλυψης ενός σχεδιασμού που δεν νοιάζεται παρά μόνο για τη δημιουργία ενός νέου, ανώτερου πεδίου με σκοπό την εκμετάλλευση και τη λεηλασία πλούτου και εργασίας υπέρ μερίδων του χρηματιστικού κεφαλαίου. Το προσδιοριστικό «πράσινο» κολλάει επομένως σε κάθε μέτρο και μεταβολή, ακόμα και στον βιοπολιτικό έλεγχο. Κι αυτός «πράσινος» είναι. Το Green Pass (το πιστοποιητικό εμβολιασμού) θα μπορούσε να έχει οποιοδήποτε άλλο χρώμα, αλλά πλέον όλα πρέπει να πρασινίσουν. Οι νέες τεχνολογίες, η τεχνητή νοημοσύνη, τα 5G, ο ψηφιακός κόσμος, οι ανεμογεννήτριες, οι μπαταρίες, τα πυρηνικά, είναι όλα «καθαρά», πράσινα. Ταιριάζουν με τη φύση και με μια ειδυλλιακή «αειφόρο» ανάπτυξη…

Η πραγματικότητα, όμως, δεν είναι διόλου ειδυλλιακή. Το πρασίνισμα θα γίνει πάνω σε ένα τρομακτικό βάθεμα της αντίθεσης Βορρά-Νότου παγκοσμίως, αλλά και μέσα σε κάθε περιφέρεια, ήπειρο, χώρα. Τεράστιες ζώνες του πλανήτη και ολόκληρες χώρες θα δοκιμαστούν σκληρά, ενώ το κόστος της «πράσινης» μετάβασης θα πληρωθεί από τους γνωστούς «ύποπτους», δηλαδή τη φτωχολογιά. Η «πράσινη μετάβαση» είναι σύνθημα του 1% που υπερασπίζεται με όλα τα μέσα την κυριαρχία του. Το υπόλοιπο 99%, σε διαφορετικό βαθμό κάθε μέρος του, θα κληθεί να συνεισφέρει στη «μετάβαση», είτε σαν καύσιμη ύλη κυριολεκτικά (ανεργία, μετανάστευση, πόλεμος, τενεκεδουπόλεις, γκέτο, αποκλεισμοί, εξαθλίωση), είτε σαν υπεργολάβος και τζουτζές των νέων αρχόντων-ολιγαρχών, είτε σαν γελωτοποιός τους.

Το «πρασίνισμα», όλως παραδόξως και ενάντια σε όλα τα διαφημιστικά, θα βυθίσει σε μεγαλύτερη μιζέρια. Μπορεί να διαφημίζονται οι «νησίδες» όπως το Ντουμπάι ή η Σενζέν, αλλά δεν θα μπορεί να αποκρυβεί η πραγματική κατάσταση της χαμοζωής για τα 7 δισεκατομμύρια κατοίκων του πλανήτη. Όπως το θαύμα της Σίλικον Βάλλεϊ των προηγούμενων δεκαετιών δεν σκέπασε την πραγματικότητα της μεξικάνικης εργατικής δύναμης και τη φτώχεια-εξαθλίωση που τροφοδοτούσε το «θαύμα». Κάτι ανάλογο γίνεται με το «πρασίνισμα», σε πολύ μεγαλύτερη και διευρυμένη κλίμακα, ενώ οι τριγμοί ολόκληρου του συστήματος ακούγονται πολύ πιο έντονα από τη δεκαετία του ’80. Πίσω από τη φαντασμαγορία της «πράσινης μετάβασης» κρύβεται μια κρίση πρωτόγνωρων διαστάσεων, που μπροστά της το 2008, ή το 1929, θα είναι μικρά επεισόδια… Πάνω στο οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό, πολιτιστικό σάπισμα αυτό το 1% Δύσης και Ανατολής σχεδιάζει τους νέους τυχοδιωκτικούς όρους λεηλασίας και ανταγωνισμού…

Η φτωχολογιά του χεριού και του πνεύματος, μέσα στις απίστευτες μεταμορφώσεις που γνωρίζει ο κόσμος της εργασίας και του μόχθου, μοιάζει να καταδικάζεται να ζει στον ζόφο, στη μούχλα, σε συνθήκες που θα μειώσουν ακόμα και το προσδόκιμο όριο ζωής – αν δεν χαθεί σε περιπλανήσεις, μετακινήσεις, πολέμους, συμμοριτισμούς, γκέτο, αρρώστιες κ.λπ. Αυτή η διευρυμένη και άκρως διασπασμένη φτωχολογιά που ζει στην πρασινίζουσα μούχλα ενός γερασμένου συστήματος, καλείται να αναλάβει έναν άλλο ρόλο. Ακόμα και σε συνθήκες μούχλας μπορούν να εκκολαφθούν καταστάσεις ομόλογες της πενικιλίνης, που κοινωνικά και πολιτικά να θέσουν διαφορετικούς όρους και να απαιτήσουν έμπρακτα και με ζωντάνια μια άλλη μετάβαση: τη μετάβαση στην ανθρώπινη υπόσταση. Αυτήν δηλαδή για την οποία αδιαφορούν το 1% και οι τζουτζέδες του.

edromos.gr

Στης ακρίβειας τον καιρό

Η λέξη που πρωταγωνιστεί σε πολλές συζητήσεις τις τελευταίες μέρες, είναι η ακρίβεια, η συνεχής αύξηση των τιμών σε αγαθά πρώτης ανάγκης, σαν αποτέλεσμα πολλών παραγόντων, ανάμεσά τους και των επιπτώσεων της πανδημίας.
Στης ακρίβειας τον καιρό

γράφει ο Νίκος Σαραντάκος

Οι πολιτικές δυνάμεις κάνουν προτάσεις για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, τόσο γενικά όσο και σε επιμέρους τομείς, όπως σχετικά με τις τιμές της ενέργειας, αλλά εμείς εδώ λεξιλογούμε, οπότε στο σημερινό σημείωμα πρόκειται να λεξιλογήσουμε γι’ αυτή τη λέξη που τόσο μας απασχολεί.
Ή μήπως γι’ αυτές τις λέξεις;
Διότι βέβαια, αν ανοίξουμε το λεξικό, θα δούμε ότι υπάρχουν δυο λήμματα «ακρίβεια».
Το ένα, είναι αυτό που μας έχει κάνει δύσκολη τη ζωή, η άνοδος του κόστους ζωής, οι ακριβές τιμές των αγαθών πρώτης ανάγκης (και δεύτερης, και τρίτης: όλα ακριβαίνουν).
Υπάρχει όμως και η ακρίβεια που είναι η ιδιότητα του ακριβούς, που χαρακτηρίζει κάτι που έχει σαφήνεια, αξιοπιστία και πιστότητα. Λέμε, ας πούμε, «Η ακρίβεια των οδηγιών του δεν άφησε περιθώριο παρανόησης», ή «Πλήρωσα κάπου 200 ευρώ· για την ακρίβεια, 205».
Η πρώτη ακρίβεια αντιστοιχεί στον ακριβό και στο επίρρημα ακριβά, η δεύτερη στον ακριβή και στο επίρρημα ακριβώς· η πρώτη έχει αντίθετο τη φτήνια, η δεύτερη την ανακρίβεια· την πρώτη τη φοβόμαστε, τη δεύτερη την επιδιώκουμε.
Οι δυο αυτές λέξεις γράφονται με τον ίδιο τρόπο αλλά ομόηχες κανονικά δεν είναι. Η πρώτη ακρίβεια, η ακρίβεια των τιμών, προφέρεται με συνίζηση, τρισύλλαβη, η δεύτερη, η ακρίβεια των μετρήσεων, ασυνίζητη, τετρασύλλαβη. Γι’ αυτό κάποιοι είχαν προτείνει η πρώτη ακρίβεια, αυτή που αναφέρεται στις τιμές των αγαθών, να γράφεται «ακρίβια» για να ξεχωρίζει -αλλά η πρόταση δεν έπιασε.
Αν πιάσουμε από την αρχή την ιστορία των λέξεων αυτών, από τα αρχαία ελληνικά, θα βρούμε το επίθετο «ακριβής», το οποίο είχε σημασίες παρόμοιες με τη σημερινή: επακριβής, σαφής· αλλά και αυστηρός, αλλά και καθαρόαιμος, αυθεντικός· ήδη στα ελληνιστικά χρόνια, και προκειμένου για πρόσωπα, αναπτύσσει επίσης τη σημασία «φειδωλός, τσιγκούνης» (ακριβής τους τρόπους, στον Μένανδρο). Έτσι, ο ακριβής είχε τη σημασία και του επακριβούς ή του αυστηρού, και του σφιχτοχέρη, αλλά και του πραγματικού, του καθαρόαιμου, ενώ «ακρίβεια» σήμαινε μεταξύ άλλων όχι μόνο την αυστηρή διαχείριση των χρημάτων αλλά ακόμα και την τσιγκουνιά.
Στα μεσαιωνικά χρόνια ο ακριβής έγινε ακριβός, και στο μεσαιωνικό λεξικό του Κριαρά βρίσκουμε ότι «ακριβός» σημαίνει όχι μόνο πολύτιμος, αλλά και φειδωλός, σφιχτοχέρης, ακόμα και άπληστος, π.χ. «πότ’ ένας ακριβός την πεθυμίαν του χορταίνει με τα πλούτη;» (από την Ερωφίλη), ενώ η σημασία του φειδωλού διατηρήθηκε και σε επόμενα χρόνια όπως δείχνει η γνωστή παροιμία «ακριβός στα πίτουρα και φτηνός στ’ αλεύρι», που πλάστηκε ακριβώς την εποχή όπου «ακριβός» σήμαινε «σφιχτοχέρης» -ειρωνεύεται δηλαδή κάποιον που δείχνεται αυστηρός και φειδωλός για ασήμαντα θέματα αλλά επιεικής ή σπάταλος για σοβαρότερα.
Η ίδια σημασία έχει διασωθεί και σε άλλες παροιμίες που δεν είναι και τόσο γνωστές στην εποχή μας, όπως: «ακριβός κελάρης, καλός κελάρης» (ο φειδωλός διαχειριστής είναι καλός διαχειριστής), «του ακριβού το βιος σε χαροκόπου χέρια», «των ακριβών τα πράγματα τα τρων οι χαροκόποι», κι αυτή που μ’ αρέσει περισσότερο: «απ’ ακριβό βλέπεις, από γουλιάρη δε βλέπεις» δηλαδή από τον τσιγκούνη μπορεί να δεις και κανένα καλό, όχι όμως από τον άπληστο, τον λαίμαργο.
Παρομοίως, στα μεσαιωνικά χρόνια «ακρίβεια» ήταν όχι μόνο η προσοχή ή η λεπτολογία, αλλά και η φιλαργυρία, η αύξηση των τιμών, αλλά και η έλλειψη των καρπών, η σιτοδεία.
Με τον καιρό, το σημασιολογικό πεδίο της λέξης «ακριβός» περιορίστηκε ώστε να σημαίνει μόνο αυτόν που προσφέρεται σε υψηλή τιμή ή τον πολύτιμο ή τον πολυαγαπημένο, και κάτι ανάλογο έγινε και με την ακρίβεια, κι έτσι φτάσαμε στον σημερινό δυϊσμό.
Θα πει κανείς ότι είναι συνηθισμένο να παραπονιούνται οι καταναλωτές για τις υψηλές τιμές στην αγορά, όμως το σημερινό κύμα ακρίβειας είναι απολύτως πραγματικό και, το χειρότερο, δεν φαίνεται να είναι κάτι παροδικό. Μπορεί βέβαια ο υπουργός Ανάπτυξης, ο Άδωνης Γεωργιάδης, να ισχυρίστηκε τις προάλλες στην τηλεόραση ότι «το μεγάλο κύμα ακρίβειας, όπως το περιγράφετε, δεν έχει ακόμα έρθει» και ότι «για να ξοδεύουν οι καταναλωτές πάει να πει ότι έχουν», αλλά ελάχιστα έπεισε τους πολίτες, που βλέπουν τους φουσκωμένους λογαριασμούς και τις τιμές των αγαθών στην αγορά.
Και βλέπουν και τα μέτρα της κυβέρνησης, που είναι λίγα και άτολμα και κατανοούν ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την ακρίβεια· για την ακρίβεια, αυτή η κυβέρνηση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την ακρίβεια.

2020mag.gr

Σταύρος Αλεξανδρής : Ενεργειακή κρίση με φόντο το αφήγημα της κλιματικής και ενεργειακή φτώχεια

 

Ο Σταύρος Αλεξανδρής,  Αναπληρωτής Καθηγητής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Τομέα Αξιοποίησης Φυσικών Πόρων & Γεωργικής Μηχανικής με ειδίκευση στους Υδατικούς Πόρους, παρέθεσε σήμερα στον 98.4 τις σκέψεις του, για το πώς η ενεργειακή κρίση που οδηγεί και σε φτώχεια εμπλέκεται στη συζήτηση και το  κυρίαρχο αφήγημα της κλιματικής κρίσης, που όπως είπε οδηγεί στο μέλλον ενδεχομένως ακόμη και σε επισιτιστικά προβλήματα παγκόσμια. Ο ίδιος υποστήριξε ότι άλλο η ρύπανση του πλανήτη από την ανθρώπινη δραστηριότητα και την εντατικοποίηση των διαδικασιών παραγωγής για το υπερκέρδος μεγάλων πολυεθνικών μονοπωλίων και άλλο η στοχοποίηση, συγκεκριμένων λειτουργιών όπως το Co2 από τις λειτουργίες του ανθρώπου και των μοντέλων ζωής , την ώρα που η συζήτηση σχεδόν με χαρακτηριστικά «ιδεοληψίας» οδηγεί σε μια ιδιότυπη «πράσινη τύφλωση», όπου ακόμη και φυσικές διεργασίες δαιμονοποιούνται  και εστίες πραγματικής ρύπανσης του πλανήτη, αποσιωπώνται. Μίλησε ακόμη για την άνοδο της θερμοκρασίας, αλλά και της στάθμης των υδάτων στη θάλασσα δίνοντας την δική του επιστημονική προσέγγιση, ενώ όπως είπε η «τρύπα του όζοντος» πάλαι ποτέ κορυφαίο θέμα επικοινωνιακής προβολής έχει υποχωρήσει, την ώρα που βίαιες ενεργειακές πολιτικές στο όνομα του χρηματιστηρίου για τον άνθρακα, που το Co2 του, ονομάζεται  ρύπος  και μάλιστα για όλα τα δεινά του πλανήτη, φτωχοποιούν με την ακριβή ενέργεια και ότι αυτό συνεπάγεται, μεγάλα πληθυσμιακά στρώματα. 

Σιγκαπούρη: Το Πρακτορείο Reuters απορεί με την έκρηξη των κρουσμάτων στη χώρα-πρότυπο του εμβολιασμού. Το 30% των θανάτων ήταν πλήρως εμβολιασθέντες

Το ποσοστό εμβολιασμού της χώρας ξεπερνά το 84%. "Τα εμβόλια ενδέχεται να μην προστατεύουν ορισμένους από τους πιο ευάλωτους"

Reuters

Απορημένο το Πρακτορείο Reuters προσπαθεί να δώσει μία εξήγηση για την εκτίναξη των κρουσμάτων στην Σιγκαπούρη το ποστοστό εμβολιασμού της οποίας ξεπερνάει το 84%.

Λίγοι έχουν απομείνει να εμβολιαστούν στην πλούσια Σιγκαπούρη μετά από μια δυναμική εκστρατεία που πέτυχε ένα επίπεδο κάλυψης που ζηλεύουν πολλά έθνη που μάχονται με την πανδημία του κορωνοϊού, αλλά μια αύξηση ρεκόρ θανάτων και μολύνσεων προειδοποιεί για κινδύνους που μπορεί να εξακολουθούν να βρίσκονται μπροστά μας.

Παρά τις εντολές μάσκας, τους αυστηρούς κοινωνικούς περιορισμούς και τις αναμνηστικές δόσεις του COVID-19 που είναι διαθέσιμες για περισσότερο από ένα μήνα, οι λοιμώξεις στην τελευταία επιδημία της ασιατικής πόλης-κράτους, λόγω της παραλλαγής Delta, ανέβασαν τον αριθμό των νεκρών σε 280, από 55 στις αρχές Σεπτεμβρίου.

«Η Σιγκαπούρη ενδέχεται να αντιμετωπίσει δύο έως τρία επιδημικά κύματα καθώς τα μέτρα χαλαρώνουν ολοένα και περισσότερο», δήλωσε ο Alex Cook, ειδικός σε μοντέλα ασθενειών στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης (NUS).

«Μέχρι τότε, οι θάνατοι πιθανότατα θα συνεχίσουν να αυξάνονται, εκτός εάν πολλοί από τους υπόλοιπους μη εμβολιασμένους ηλικιωμένους μπορούν να εμβολιαστούν ή περισσότεροι να λάβουν το αναμνηστικό τους εμβόλιο-3η δόση».

Η Σιγκαπούρη είναι μια από τις πολλές λεγόμενες χώρες COVID-zero που επέβαλε ορισμένα από τα αυστηρότερα μέτρα στον κόσμο για να συγκρατήσει τις λοιμώξεις και τους θανάτους πολύ κάτω από τους απολογισμούς οπουδήποτε αλλού.

Αυτό ήταν μέρος μιας στρατηγικής αναμονής έως ότου εμβολιαστεί η συντριπτική πλειονότητα των 5,5 εκατομμυρίων πολιτών της πριν από τη σταδιακή χαλάρωση των περιορισμών και την επανέναρξη μεγαλύτερης οικονομικής δραστηριότητας.

Τώρα σιγά-σιγά ανοίγει ξανά τα σύνορά της, επεκτείνοντας τα ταξίδια χωρίς καραντίνα σε σχεδόν δώδεκα χώρες. Η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία έχουν ξεκινήσει μια παρόμοια μετάβαση, ενώ η Κίνα δεν έχει προχωρήσει ακόμη.
Αν και το 84% των κατοίκων της Σιγκαπούρης έχουν εμβολιαστεί πλήρως, οι περισσότεροι με δόσεις από Pfizer (PFE.N)/BioNTech ή Moderna (MRNA.O), τα εμβόλια ενδέχεται να μην προστατεύουν ορισμένους από τους πιο ευάλωτους.
Τα πλήρως εμβολιασμένα άτομα αποτελούσαν περίπου το 30% των θανάτων τον τελευταίο μήνα, οι περισσότεροι άνω των 60 ετών με υποκείμενα ιατρικά προβλήματα, σύμφωνα με μελέτες που δείχνουν ότι τα εμβόλια προσφέρουν λιγότερη προστασία σε ηλικιωμένους και πολύ άρρωστους (!)

Ωστόσο, ο κυλιόμενος μέσος όρος επτά ημερών της Σιγκαπούρης με 1,77 ημερήσιους θανάτους ανά εκατομμύριο ανθρώπους ξεπερνά τους αντίστοιχους περιοχών όπως η Ιαπωνία με 0,14, η Νότια Κορέα με 0,28 και η Αυστραλία με 0,58,  σύμφωνα με τον ιστότοπο Our World in Data.

Ακολουθεί το ποσοστό των ΗΠΑ 4,96 και της Βρετανίας 1,92.

Ωστόσο, οι σωρευτικοί θάνατοι ως ποσοστό του πληθυσμού εξακολουθούν να είναι μεταξύ των χαμηλότερων στον κόσμο, με 47,5 ανά εκατομμύριο. Αυτό συγκρίνεται με τα ποσοστά 2.825,7 στη Βραζιλία και 2.202,4 στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Analysis: Vaccinated Singapore shows zero-
COVID countries cost of reopening | Reuters

Μετά από μια χαλάρωση των περιορισμών τον Αύγουστο, το τελευταίο κύμα της Σιγκαπούρης οδήγησε σε καθημερινές μολύνσεις αυτή την εβδομάδα σχεδόν 4.000, ή σχεδόν τρεις φορές υψηλότερα από την κορύφωση του περασμένου έτους.
Κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους της πανδημίας, οι σκληροί περιορισμοί συγκρατούν τις λοιμώξεις, αλλά η αποτελεσματικότητά τους έναντι της Delta φαίνεται να μειώνεται, λένε οι ειδικοί, αν και το υψηλό ποσοστό εμβολιασμού σημαίνει ότι σχεδόν όλα τα κρούσματα είναι ασυμπτωματικά ή ήπια.
«Η πραγματικότητα είναι ότι καθώς ο COVID γίνεται ενδημικός, όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα νοσούν από τον COVID».

Η Σιγκαπούρη θα παρατείνει ορισμένα από τα περιοριστικά μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης για περίπου ένα μήνα για να μειώσει την πίεση στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης, δήλωσαν οι αρχές αυτή την εβδομάδα.

Τώρα, με σχεδόν κανέναν πολίτη της Σιγκαπούρης άνω των 12 ετών ανεμβολίαστο επικεντρώνονται στις αναμνηστικές δόσεις.

«Δεν νομίζω ότι η χαλάρωση των περιορισμών θα έχει κανένα αντίκτυπο στους αριθμούς των κρουσμάτων», δήλωσε ο Paul Tambyah, πρόεδρος της Εταιρείας Κλινικής Μικροβιολογίας και Λοιμώξεων Ασίας-Ειρηνικού.

kourdistoportocali.com

Διψήφιες διαφορές και γαλάζια φούμαρα

Ένας βασικός τρόπος για να «φουμάρεις πολίτες», όταν είσαι πολιτικός, και πολιτικούς, όταν είσαι πολίτης, είναι οι δημοσκοπήσεις

 

Γράφει ο Νίκος Τσαγκρής

Εδώ και αρκετά χρόνια – από την φάση των πλατειών των αγανακτισμένων και εντεύθεν – οι Έλληνες σταμάτησαν να προκαλούν τους πολιτικούς. Αλλά οι πολιτικοί, ιδιαίτερα οι κυβερνώντες πολιτικοί του παρόντος, δεν χάνουν ευκαιρία. Τους προκαλούν διαρκώς και ποικιλοτρόπως∙ πράγμα ενοχλητικό μεν, φυσικό δε: οι πολιτικοί εξαρτώνται απ’ τους πολίτες. Χωρίς αυτούς θα έμοιαζαν σαν πρεζόνια που ξέμειναν από πρέζα….

Ο πολίτης είναι η πρέζα της πολιτικής. Κάποτε ίσχυε και το  αντίθετο: η πολιτική ήταν η πρέζα του πολίτη. Εδώ και αρκετά χρόνια, όμως, η πλειοψηφία των Ελλήνων έπαψαν να φτιάχνονται με την πολιτική. Έκοψαν την «πρέζα»… 

Αποτοξινώθηκαν; Δεν νομίζω, απλά έκοψαν τα… βαριά και το ‘ριξαν στο «χόρτο»: «φουμάρουν» τους πολιτικούς. Και την πολιτική τους. Με τον τρόπο που, παραδοσιακά, οι πολιτικοί «φουμάριζαν» τους πολίτες και τα αιτήματά τους…  

Ένας βασικός τρόπος για να «φουμάρεις» πολίτες, όταν είσαι πολιτικός, και πολιτικούς, όταν είσαι πολίτης, είναι οι δημοσκοπήσεις, μια συνήθεια που έγινε… λατρεία την εποχή του μιλένιουμ και λίγο πριν. Με εκείνη τη δημοσκόπηση (αν θυμάστε, οι πενηντάρηδες... συν – πλην), που έσκασε μύτη αμέσως μετά την επανεκλογή της κυβέρνησης Σημίτη, την άνοιξη του 2000. Και έβγαζε κυβέρνηση Καραμανλή με διαφορά 5-6 μονάδων απ’ αυτήν του Τάπερμαν!..

Προφανώς, με τη συγκεκριμένη δημοσκόπηση, οι  Πασόκοι «φουμάριζαν» τους Καραμανλικούς. Που βγήκαν και πανηγύριζαν με τρέλα τη νύχτα των εκλογών πιστεύοντας τα… «φούμαρα» των exit polls…

*******

«Κυβέρνηση είναι μια παρέα ανθρώπων που παρενοχλούν τους υπόλοιπους», έλεγε ο μεγάλος Ρώσος αναρχομηδενιστής Λέων Τολστόϊ —και αυτή είναι η πιο λαϊκή και, ταυτόχρονα, η πιο ανατρεπτική θεώρηση της έννοιας «κυβέρνηση» που, προσωπικά, έχω ακούσει. Και, ενίοτε, επιβεβαιώνεται μέσω των δημοσκοπήσεων. 

Απ’ αυτή την… αναρχομηδενιστική άποψη, οι δημοσκοπήσεις   είναι τα μάλλα ενοχλητικές. Υπό την έννοια ότι παρενοχλούν τους πολίτες όσο, περίπου, και οι κυβερνήσεις. Τότε οι πολίτες  αντιδρούν με παραπλανητικές απαντήσεις που… τρομοκρατούν τους κυβερνώντες πολιτικούς: «Όχι, αυτήν τη φορά δεν θα σε ψηφίσω», στέλνουν το μήνυμα. Και τους… στέλνουν.  

Ή τους «φουμάρουν» ότι θα τους ψηφίσουν και δεν… Ή «δεν ξέρουν – δεν απαντούν». Ή δεν απαντούν γενικώς σε πολιτικές δημοσκοπήσεις: όπως, κατά συνθήκη, έκαναν στη διάρκεια της μνημονιακής δεκαετίας, μποϋκοτάροντας τις εταιρίες δημοσκοπήσεων και τα προϊόντα τους, ως συστημικά (τροϊκανά τα λέγαμε τότε) κατασκευάσματα για την αποτροπή αντιμνημονιακών κινημάτων και κυβερνήσεων…

Τρέλαιναν, στην κυριολεξία, μ’ αυτή τους την άρνηση,  συστημικά κόμματα και ΜΜΕ. Και έκαναν κάποιους φιλελέδες  αναλυτές να παραληρούν: «κόμματα με ισχυρό συγκρουσιακό στοιχείο, που υποστηρίζουν ευθέως ή υπαινικτικά μια βίαιη προσέγγιση της πολιτικής όπως ο ΣΥΡΙΖΑ (!!!)  ψηφίζονται από πολίτες που συχνά δεν ομολογούν την προτίμησή τους παρά μόνο στην κάλπη…» έγραφε κάποιος από δαύτους λίγο πριν τις εκλογές του 2019 προειδοποιώντας το… σύστημα ότι «η δημοσκοπική «ψαλίδα 8%» στις προεκλογικές μετρήσεις, στην κάλπη μπορεί να είναι 3% ή και ισοπαλία…».

*******

Στη διάρκεια της διετίας που μεσολάβησε από τις εκλογές του 2019 μέχρι σήμερα, το… «φουμάρισμα» της κυβέρνησης απέναντι στους πολίτες εμφανίζεται σταθεροποιημένο σε… διψήφια νούμερα. Κάτι που σημαίνει ότι οι πολίτες έκοψαν το… κάπνισμα. Ή ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη, μετά τα media ή μέσω αυτών, πήρε και τις δημοσκοπήσεις στα χέρια της. Και «φουμάρει» τους πολίτες με… «φούμαρα» δεξιόστροφης πολιτικής ηγεμονίας. Και… αέναης διψήφιας διαφοράς από τον ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ…

Κατά το μάλλον ή ήττον ισχύει το δεύτερο, αποφάνθηκε τις προάλλες σύσσωμη η αντιπολίτευση, ζητώντας εξεταστική επιτροπή για τη διερεύνηση των κριτηρίων βάσει των οποίων δόθηκαν περί τα 42 εκ. ευρώ σε ΜΜΕ, από τις λίστες Πέτσα 1 και 2, την αποτυχημένη εμβολιαστική καμπάνια του Υπουργείου Υγείας, τη χρηματοδότηση της EnterpriseGreece για τη διεθνή καμπάνια προβολής της κυβέρνησης, καθώς και τη χρηματοδότηση με δημόσιο χρήμα του ιδιοκτήτη της δημοσκοπικής εταιρείας OpinionPoll.

«Ζητήσαμε τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τη χρηματοδότηση ΜΜΕ χωρίς κριτήρια και την απόπειρα χειραγώγησής τους με δημόσιο χρήμα, και από τότε η κυβέρνηση βρίσκεται σε έναν πανικό», δήλωσε προ ημερών ο  πρόεδρος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αναφερόμενος στα διαρρέοντα κυβερνητικά «φούμαρα» περί αιτήματος διεύρυνσης του πεδίου έρευνας της εξεταστικής  στην περιοχή (2015 – 2019) των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ…  

«Φούμαρα» επικοινωνιακού χαρακτήρα με στόχο την εξουδετέρωση της έρευνας, προσθέτω εν κατακλείδι: στη γλωσσολογία, ο όρος «εξουδετέρωση» υποδηλώνει το φαινόμενο στο οποίο μια αντίθεση χάνει την καταλληλότητά της, εκμηδενίζεται, παύει να είναι σημαίνουσα. 

restaro.blogspot.com

Ο Άδωνις "κουράστηκε", ο Βορίδης "παρελαύνει", ο Πλεύρης μετράει θανάτους και ο Μητσοτάκης απλώς προεδρεύει…

Γιώργος Καρελιάς

Σε μια καλοκαιρινή συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, στα τέλη της δεκαετίας του ’70, ορισμένοι υπουργοί συνεννοήθηκαν να ζητήσουν από τον τότε πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή άδεια για να κάνουν ολιγοήμερες διακοπές ξεκούρασης. Το αίτημα ανέλαβε να διατυπώσει ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Ο Καραμανλής απάντησε ξερά: « Όποιος αισθάνεται κουρασμένος να μου το πει, για να τον απαλλάξω μια και καλή από τα καθήκοντά του». Παγερή σιωπή στην αίθουσα, όλοι αιφνιδίως λες και…ξεκουράστηκαν. Κλείνει η σύντομη ιστορική παρένθεση και πάμε στα σημερινά.
Ο υπουργός Αδωνις Γεωργιάδης βγαίνει φάτσα φόρα στην τηλεόραση και λέει: «Δεν θέλεις, κύριε, να εμβολιαστείς; Μη σώσεις! Τέρμα, πάμε παρακάτω! Προσωπικά κουράστηκα, δεν μπορώ να ασχοληθώ άλλο»!
Και τι έγινε; Τίποτα. Ουδείς συνάδελφός του αισθάνθηκε την ανάγκη να αντιδράσει, να πει το αυτονόητο: οι υπουργοί δεν δικαιούνται να κουράζονται να λένε και να ξαναλένε το σωστό, άλλωστε η επανάληψη πρέπει να γίνεται όταν υπάρχουν πολίτες που δεν καταλαβαίνουν τα αυτονόητα ή φοβούνται ή διστάζουν να τα κάνουν πράξη.
Αν όλοι ακολουθούσαν την προτροπή του Αδωνι, θα συνέβαιναν τα εξής: ο γιατρός θα κουραζόταν από τις πολλές αρνήσεις των ασθενών του να ακολουθήσουν τις οδηγίες του. Ο διοικητής της Τροχαίας θα έδινε εντολή στους «κουρασμένους» τροχονόμους να μην ελέγχουν τις παραβιάσεις των σηματοδοτών, επειδή οι παραβάτες είναι πολλοί. Ο καθηγητής θα επέτρεπε την αντιγραφή στις εξετάσεις, επειδή «κουράστηκε» να επιτηρεί τόσο πολλούς παραβάτες κ.ο.κ.
Ο Αδωνις, λοιπόν, κουράστηκε να προτρέπει τους ανεμβολίαστους να εμβολιαστούν. Και ο πρωθυπουργός που τον άκουσε να το λέει; Αγρόν ηγόρασε. Κανονικά θα έπρεπε να τον στείλει(ο πρωθυπουργός τον υπουργό του) στο φιλικό του κανάλι «Βεργίνα» να λέει επί μια ώρα «εμβολιαστείτε, εμβολιαστείτε, εμβολιαστείτε», ενώπιον του(πρώην;) ομοϊδεάτη του ψεκασμένου παρουσιαστή, που βλέπει πίσω από τα εμβόλια συνωμοσίες και καταστροφές.
Δεύτερος υπουργός, ο κ. Βορίδης αποφασίζει αυτοκρατορικώς ότι δοξολογίες και παρελάσεις θα γίνουν κανονικά, ακόμα και στις περιοχές όπου τα κρούσματα του κορονοϊού τις έχουν κάνει «κόκκινες». Θυμίζω ότι πέρσι στη Θεσσαλονίκη, όπου έγιναν τα ίδια, τα κρούσματα και οι θάνατοι εκτοξεύθηκαν και γονάτισαν τα νοσοκομεία. Εκ των υστέρων ο πρωθυπουργός αναγνώρισε το λάθος, αλλά ήταν αργά. Φέτος βλέπει τους υπουργούς του να διαπράττουν τα ίδια «λάθη» κόντρα στις συμβουλές των ειδικών και δεν κάνει τίποτα. Και ο υπουργός Υγείας; Αυτός μετράει κρούσματα και θανάτους, που κατατάσσουν πλέον την Ελλάδα στις χειρότερες θέσεις στην Ευρώπη.
Κάπως έτσι κυλούν τα πράγματα. Οι …άριστοι υπουργοί κάνουν και λένε τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που επιβάλλεται να κάνουν. Και ο πρωθυπουργός απλώς προεδρεύει. Αν αύριο-μεθαύριο κοκκινίσουν και άλλες περιοχές και πεθάνουν μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες ακόμα, θα βάλει τους προπαγανδιστές να του βρουν κάποια δήλωση του Πολάκη. Και θα νομίζει ότι έτσι «καθάρισε»…

news247.gr

Κυβέρνηση:Μη σώσεις να εμβολιαστείς!! (Χιουμοριστική εισαγωγή)

Ο Λόρενς της αφασίας

Ή είσαι πρωθυπουργός με υψηλό αίσθημα ευθύνης, σε μια ιδιαίτερα επικίνδυνη περίοδο που δοκιμάζεται πολλαπλώς η ζωή των πολιτών, ή είσαι «ένα πουκάμισο αδειανό», μια χρυσοποίκιλτη και πανάκριβα κατασκευασμένη εικόνα και μια ανέμελη καρικατούρα στην ενσάρκωση του ρόλου της ζωής σου: “Ο Λόρενς της αφασίας”

NewsRoom
γράφει ο Θύμιος Γεωργόπουλος

Να συμφωνήσουμε στα βασικά. Σε μία δημοκρατία καθένας δικαιούται  απέναντι στους πολιτικούς, ειδικότερα αυτούς της πρώτης γραμμής, πολύ περισσότερο απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη (και σε όποιον άλλο επιλέγεται να κατέχει την θέση του οδηγού, ως πρωθυπουργός) να ασκεί κριτική, δίκαιη ή άδικη, να συντάσσεται με τις αποφάσεις της κυβέρνησης του ή να στέκεται απέναντι της και να πετροβολάει, να θεωρεί τον ένοικο του Μαξίμου μεγάλη τύχη, θεόσταλτο δώρο και υπέρτατη ευλογία ή μεγάλη πληγή, αναπάντεχη συμφορά και άδικη κατάρα.  
Ο καθένας δικαιούται να πιστεύει ότι ο πρωθυπουργός είναι ο πλέον ικανός, ο πιο ευφυής  και ο μεγαλύτερος αναμορφωτής της χώρας που αναδείχτηκε ποτέ ή ότι είναι ο πιο ανίκανος, ο μεγαλύτερος βλάκας και ο πλέον επικίνδυνος που έβγαλε ποτέ η κάλπη.
Κανένας όμως δεν δικαιούται -από όσους παρακολούθησαν την συζήτηση στην βουλή την προηγούμενη Δευτέρα για την πανδημία που προκάλεσε ο Αλέξης Τσίπρας- να παραμένει απαθής και αδιάφορος ή πολύ περισσότερο να επιχαίρει γιατί ο πρωθυπουργός με περισσή αυτοπεποίθηση, με κομπορρημοσύνη, με ανέξοδους εξυπνακισμούς και λογοπαιγνικές ατάκες «κατατρόπωσε» τον Τσίπρα.
Όταν η αντιπαράθεση αφορά την ανθρώπινη ζωή και την διαχείριση της (που έχει επιφέρει χιλιάδες θανάτους, τους περισσότερους στην Ευρώπη σε αναλογία πληθυσμού), ουδείς δικαιούται -για λόγους κομματικού πατριωτισμού- να συντάσσεται με την πλευρά που αποθεώνει την στατιστική μαγειρική του θανάτου και μεταθέτει τις ευθύνες στα υποκείμενα των πολιτικών της διαχείρισης.  
Ή είσαι πρωθυπουργός με υψηλό αίσθημα ευθύνης, σε μια ιδιαίτερα επικίνδυνη περίοδο που δοκιμάζεται πολλαπλώς η ζωή των πολιτών, ή είσαι «ένα πουκάμισο αδειανό», μια χρυσοποίκιλτη και πανάκριβα κατασκευασμένη εικόνα και μια ανέμελη καρικατούρα στην ενσάρκωση του ρόλου της ζωής σου:
Δεν δικαιούται να μένει αδιάφορος κανείς ή πολύ περισσότερο να επιχαίρει ακούγοντας τον πρωθυπουργό να κουνάει το δάχτυλο στον Τσίπρα γιατί όπως ισχυρίστηκε υπερδιπλασίασε τις κλίνες ΜΕΘ, όταν οι μισοί περίπου νοσούντες από κορονοϊό πεθαίνουν εκτός ΜΕΘ, όταν τα νοσοκομεία έχουν γίνει μονοθεματικά και οι βαριά νοσούντες από άλλες ασθένειες πεθαίνουν και δεν καταγράφονται πουθενά, όταν προστατεύει τα ιδιωτικά νοσοκομεία να λειτουργούν ως non covid. 
Δεν δικαιούται να μένει αδιάφορος κανείς ή πολύ περισσότερο να επιχαίρει ακούγοντας τον πρωθυπουργό να θεωρεί τον εμβολιασμό ως την πανάκεια κατά της πανδημίας, να χρεώνει στον εμβολιασμένο Παύλο Πολάκη (γιατί καθυστέρησε να εμβολιαστεί) την αποτυχία του εμβολιαστικού προγράμματος «Ελευθερία» (που μόλις το 55% του γενικού πληθυσμού είναι εμβολιασμένοι) και να αποκρύπτει ότι οι παλινωδίες της κυβέρνησης του έσπειραν την αμφιβολία για την ασπίδα προστασίας που προσφέρει το εμβόλιο.
Άλλωστε οι αντιεμβολιαστές προέρχονται από την δική του παράταξη και ο Υπουργός της Υγείας ήταν πολέμιος των εμβολίων στο πολύ πρόσφατο παρελθόν.
Δεν δικαιούται να μένει αδιάφορος κανείς ή πολύ περισσότερο να επιχαίρει ακούγοντας τον πρωθυπουργό να εγκαλεί τον Τσίπρα ότι είχε υποσχεθεί να δημιουργήσει τηλεοπτικά spots υπέρ του εμβολιασμού και δεν το έχει πράξει ακόμα, ενώ ο ίδιος με τις «λίστες Πέτσα» ξόδεψε περισσότερα από 40 εκατομμύρια στα ΜΜΕ (που όφειλαν να προβάλλουν τα διαφημιστικά μηνύματα δωρεάν), στην προσπάθεια του να χειραγωγήσει την κοινή γνώμη φιλοτεχνώντας την εικόνα του σωτήρα Μωυσή.
Σκάνδαλο πρώτης γραμμής με τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων και έγκλημα κατά της ελευθεροτυπίας και της δημοκρατίας.

“Τουλάχιστον οι σαδιστές δεν είναι αδιάφοροι για τον πόνο που προκαλούν” Natalie Clifford Barney, Αμερικανίδα διανοούμενη. 

koutipandoras.gr

Το μπότοξ στις κουρασμένες λέξεις και ο Γιώργος Παπανδρέου ως παράκλητος

Ρισκάρει ο πρώην πρωθυπουργός και δεν αποκλείεται να δικαιωθεί. Η αμήχανη και σαστισμένη εποχή το επιτρέπει ακόμη και σ΄έναν πολιτικό που παρέδωσε τη χώρα στους δυνάστες.

Γιάννης Τριάντης

Οι κουρασμένες λέξεις την ξέρουν τη μοίρα τους. Βασίλευαν κάποτε, υμνήθηκαν κατά κόρον και προκαλούσαν φρενίτιδες μέχρι να μπούν οριστικά στα ερμάρια της μνήμης. Να, όπως η λέξη Αλλαγή.
Κάθε απόπειρα να επανέλθουν οι κουρασμένες λέξεις με νέο πρόσωπο είναι καταδικασμένη να σέρνεται ασθμαίνουσα στα σοκάκια της επικοινωνίας. Γιατί το ξέρουν. Θυμίζουν ξαναζεσταμένο φαγητό που βγήκε απ΄την κατάψυξη και σερβίρεται σε νέο πιάτο. Να, όπως η «Νέα Αλλαγή» του Γιώργου Παπανδρέου.
Χαρά στο κουράγιο του, πάντως. Ο άνθρωπος που βρίσκεται στον αντίποδα του πατέρα του, ο ηγέτης που παρέδωσε τη χώρα του δέσμια στους δυνάστες κι έστειλε το κόμμα του στην εντατική, ο πολιτικός αυτός ποζάρει τώρα ως παράκλητος.
Ισως να θεωρεί ότι τον έχει αδικήσει η ιστορία και επιχειρεί τώρα λυτρωτική επανάκαμψη. Θεμιτό. Γιατί πράγματι στα σημεία έχει αδικηθεί. Ορισμένες ιδέες, θέσεις και θεσμικές παρεμβάσεις του ήταν φρέσκιες και πρωτοποριακές. Όμως δεν αρκούν να τον υψώσουν ψηλότερα από τον πραγματικό εαυτό του.
Όπως άλλωστε και ορισμένα θετικά του χαρακτηριστικά. Η ευγένεια, ο σεβασμός στις ενάντιες απόψεις και η προσοχή με την οποία ακούει τους συνομιλητές του.
Όμως ο Γιώργος Παπανδρέου υπήρξε πάντοτε λιγότερος από το πολιτικό μέγεθος που νομίζει ότι είναι. Ετερόφωτος και ανεπαρκής σε κρίσιμα πεδία, αλλά πρόθυμος σε ποικίλες αυλές της υφηλίου, νομίζει ότι αποτελεί μετοχή υψηλής απόδοσης στο πολιτικό χρηματιστήριο. Απόδειξη, το σημερινό βήμα για την αρχηγία στο ΚΙΝΑΛ.
Δεν αποκλείεται να δικαιωθεί για το ρίσκο του. Η εποχή το επιτρέπει. Αμήχανοι καιροί, στάσιμα νερά και σαστισμένος κόσμος ειδικά στις αλάνες της Κεντροαριστεράς. Επομένως, να η πιθανή ευκαιρία να αναδευτούν τα νερά, έστω κι αν πρόκειται για ύδατα πεπερασμένου χώρου.
Αν εκλεγεί αρχηγός, είναι πολύ πιθανό να αλιεύσει ψήφους από τους δύο μεγάλους και ειδικά από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κι αν συμβεί να κατακτήσει με το ΚΙΝΑΛ διψήφιο ποσοστό στις εκλογές, με παράλληλη υποχώρηση και νέα ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, τότε θα ΄χει δίκιο να νιώθει ότι άξιζε να ρισκάρει.
Οσο για τη «Νέα Αλλαγή» που ευαγγελίζεται ο κ.Παπανδρέου ποντάροντας στο μπότοξ της κουρασμένης λέξης, άστο καλύτερα. Εκείνη η Αλλαγή ήταν κοσμοϊστορική για τα δεδομένα της χώρας. Ετούτη, μοιάζει καρικατούρα.

news247.gr

Oμολογία ενοχής...

Υπάρχει έστω και μία, πειστική, δικαιολογία γιατί οι ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας ψήφισαν αρνητικά (λευκό) στη διερεύνηση των #PandoraPapers;  
Την ώρα μάλιστα που... το ΕΛΚ ψήφισε υπέρ; Αυτό μοιάζει με καραμπινάτη ομολογία ενοχής

e-tetradio.gr (Twitte)

Twitter

Δημ Κούβελας Καθηγητής Φαρμακολογίας Α Π Θ "Κορωναϊός Είναι απογοητευτική η πολιτική υγείας που ακολουθεί η πολιτεία..."

Πες κι εσύ Σωτήρη…

Xρήστος Ξανθάκης

Μοιάζει λίγο με τις συγκεντρώσεις των παλιών συμμαθητών.

Δέκα χρόνια, ξερωγώ, μετά απ’ την αποφοίτηση, είκοσι, τριάντα κάπως έτσι.

Όπου μαζεύονται οι γοργόνες και τα παλικάρια και αρχίζουν το μασλάτι:...

Τα παιδιά πρώτα, τα γατόσκυλα ύστερα, η ομαδάρα φυσικά σε μπάσκετ και ποδόσφαιρο, εκείνο το οικοπεδάκι που το έδωσες  αντιπαροχή, εκείνο το αγροτεμάχιο στο χωριό που στο έφαγε ο θείος, η ξαδέρφη σου η Τζένυ με το γαμάτο ντεκολτέ, έλα ρε λεσβία η Τζένυ ποιος το περίμενε, όλα όσα τράβηξες ή νόμισες ότι τράβηξες στο στράτευμα (βαθιά αναπνοή…), τα επαγγελματικά εννοείται, τα αυτοκίνητα οπωσδήποτε, γιου νόου δε ντριλ που λένε και στο Στέητς.

Και φτάνει κάποτε εκείνη η καταραμένη η ώρα που πρέπει να πεις κάτι που να έχει νόημα. Και αποδεικνύεται ο απέναντί σου πιο αηδιαστικός κι από σκατά πατημένα, πιο σάπιος κι από έπιπλο που το έφαγε το σαράκι, πιο τζούφιος κι από το φημισμένο σέντερ φορ που το φέραμε από την Αρζεντίνα και εν τέλει του πήρε πατρόν η Μαξ Μάρα για την κολεξιόν της στα παλτά.

Και του γυρνάς την πλάτη.

Για να μην του ρίξεις κάνα φαπίδι σβουρηχτό ή κάνα κουτουλίδι τρικούβερτο…

Βλέπε και την περίπτωση του Σωτήρη Τσιόδρα που μεταμορφώθηκε από πατέρας του έθνους σε κακιά πεθερά εντός ολίγων μηνών. Από εκεί που τον είχαμε κορώνα στο κεφάλι μας και κρεμόμαστε απ’ τα χείλη του, του γυρίσαμε την πλάτη με τρόπο εξόχως επιδεικτικό και μην τον ακούσουμε, μην τον δούμε. Μην υποψιαστούμε καν ότι κλωθογυρνάει στην ίδια γειτονιά με την πάρτη μας, γιατί θα βγούμε με το ψεκαστικό για τον δάκο και θα τον λούσουμε.

Τον πρώην «πες κι εσύ, Σωτήρη»…

Συμβαίνουν όμως αυτά με τις παλιές αγάπες, οι οποίες σε αντίθεση με όσα υποστηρίζουν οι Πυξ Λαξ δεν πάνε και τόσο εύκολα στον Παράδεισο. Αντιθέτως, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων τηγανίζονται στα βάραθρα της Κολάσεως, υπό τα χειροκροτήματα των διαβολίνων. Όσο κι αν ψέλνει το παπαδαριό και όσο κι αν ξορκίζει το κακό και τον Βελζεβούλη. Κι ο Σώτος έψελνε, αλλά τη φήμη του δεν κατάφερε να τη διασώσει!

Εντάξει, φταίει και το πόπολο που αναζητάει ήρωες εκεί όπου παρεπιδημούν μόνο πτυελοδοχεία. Φταίει κι ο κοσμάκης που ψοφάει για θαύματα, εκεί που όπου φυτρώνουν μόνο ταχυδακτυλουργίες. Φταίει κι ο λαουτζίκος που ονειρεύεται ακλόνητες βεβαιότητες, εκεί όπου νιαουρίζει μόνο η γάτα του Σρέντιγκερ. Αλλά δεν είναι αποκλειστικά δικές του οι ευθύνες. Φταίνε και οι ανευθυνοϋπεύθυνοι που νομίσανε ότι με τον τρόμο και τον φόβο θα οδηγήσουν τους πάντες στον εμβολιασμό. Και κατάφεραν μια τρύπα στο νερό…

Για να έρθει ο Σώτος χτες και να ψάλει όχι το τροπάριο το εκκλησιαστικό, αλλά τον ύμνο των εμβολίων που μας σώσανε από την εις Κύριον αποδημία. Έβγαλε μάλιστα και στατιστική, δηλώνοντας ότι αποφύγαμε 8.400 θανάτους και 5.560 εισαγωγές σε ΜΕΘ χάρη στους εμβολιασμούς. Όχι 8.399 νεκρούς, όχι 8.401, αλλά 8.400 ακριβώς. Να τα βλέπουν αυτά στη NASA, που νομίζουν ότι έστειλαν άνθρωπο στο φεγγάρι και ξέρουν από υπολογισμούς!

Εννοείται ότι ο πάλαι ποτέ καλός θείος της πατρίδος, δεν έπεισε κανέναν και καμιά. Eννοείται ότι ένα πυροτέχνημα της συμφοράς ήταν η εμφάνισή του, κάτι σαν να γέρνει το βαρέλι ο κάπελας μπας κι έμεινε λίγο σώσμα να σερβίρει στα κορόιδα. Το αυτό και η κυβέρνησή μας, που πιάνεται απ’ το μαλλί της σαν τον πνιγμένο μπας και κονομήσει λίγο χρόνο. Σ’ έναν αγώνα χαμένο προ πολλού, που δεν είναι πια διαχειρίσιμος ούτε καν απ’ το μπλακ άουτ των media…

Υ.Γ.: Οδηγάω, ανοίγω ραδιόφωνο, ακούω σποτάκι:

«Για να κάνεις σερφ, πρέπει να πιάσεις το κύμα. Το κύμα όμως του κόβιντ, καλύτερα να το αποφύγεις. Εμβολιάσου»!

Και απορείτε ύστερα που η πιτσιρικάδα γράφει τα εμβόλια εκεί που δεν πιάνει μελάνι;…

newpost.gr

Οι απεργοί λιμενεργάτες στην Τεργέστη αντέχουν στην πίεση του Green Pass

Η εκτεταμένη καταστολή σε βάρος των απεργών επιχειρεί να συσκοτίσει τα ταξικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά του αγώνα των λιμενεργατών.

Γιώργης-Βύρων Δάβος *

Παρόλο που η ιταλική κυβέρνηση και ο μίσθαρνος Τύπος της πασχίζει να κηλιδώσει το κίνημα και την κατάληψη του εμπορικού λιμένα 4 στην Τεργέστη από τους εργάτες, ταυτίζοντας τις διαμαρτυρίες τους αποκλειστικά με το κίνημα των αντιεμβολιαστών (ΕΔΩ), ή προβάλλοντας υποτιθέμενες περιστασιακές εσωτερικές διαφωνίες τους σχετικά με την απόκτηση του πιστοποιητικού εμβολιασμού (ΕΔΩ), που από τις 15 Οκτωβρίου έγινε υποχρεωτικό σε όλους τους χώρους εργασίας, η απεργία συνεχίζεται ακάθεκτη παρά την βίαιη απομάκρυνση των απεργών από το λιμάνι (ΕΔΩ) και πλέον το επίκεντρο της διαμαρτυρίας έχει μετατοπισθεί στην ίδια την καρδιά της πόλης, την Πλατεία Ιταλικής Ενότητας (Unità d’ Italia) (ΕΔΩ).

Παρά τη σκληρή επέμβαση της αστυνομίας για να διαλύσει την αλυσίδα, που εργαζόμενοι και αλληλέγγυοι είχαν δημιουργήσει στο λιμάνι (ΕΔΩ) και τις απειλές για νέα, παρόμοιου μένους, επέμβαση στην κεντρική πλατεία, η κεντρική επιτροπή αγώνα CLPT, ενάντια στις “θεσμικές” πιέσεις των κύριων συνδικάτων (CGIL, CISL, UIL) που πρόσκεινται σε κόμματα που στηρίζουν την δοτή κυβέρνηση του Μάριο Ντράγκι, δηλώνει πως οι καταλήψεις θα συνεχισθούν οπωσδήποτε μέχρι τις 20 του μηνός, ενόψει της συνάντησης στις 23 με τον αρμόδιο υπουργό Ανάπτυξης Στέφανο Παντουανέλι.

Η εκτεταμένη τούτη εκστρατεία καταστολής που έχει εξαπολύσει η ιταλική κυβέρνηση (ΕΔΩ) στόχο έχει να συσκοτίσει τα αδρά ταξικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά που ενσωματώνονται στην αντίδραση των λιμενεργατών. Αντίδραση που δεν είναι τυχαία και δεν απηχεί μοναχά την εμμονή κάποιων να μην εμβολιασθούν. Η προβολή που τυγχάνει η οιονεί εξέγερση εργατών και απλών πολιτών στην Τεργέστη σχετίζεται με τις συνθήκες εργασίας, που γεννήθηκαν και δρομολογούνται με γοργούς ρυθμούς από τις απορρυθμιστικές συνθήκες της πανδημίας και της οικονομικής κρίσης και συντηρούνται πολλαπλώς από την εργοδοσία και την κυβέρνηση.

Στην απεργία των λιμενεργατών στην Τεργέστη, όπως για λίγο και στο λιμάνι της Γένοβας, αντανακλάται η δεινή θέση του κόσμου της εργασίας μέσα στο νέο πλαίσιο (ΕΔΩ) λειτουργίας του μοντέλου παραγωγής που επιβάλλουν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές της Ε.Ε., του κυβερνητικού θεματοφύλακά τους και του εργοδοτικού Κέρβερου της εφαρμογής τους. Σε καιρούς όπου η γραμμή παραγωγής στους τομείς των διεθνών μεταφορών και διακομιστικού εμπορίου αυξάνει τους ρυθμούς της και μειώνει τους μισθούς με πρόσχημα την πανδημία και την κρίση, όταν οι συνθήκες εργασίας καταλύονται με πρόσχημα την “υγειονομική ασφάλεια”, η αντίσταση των λιμενεργατών στο Τριέστε υπερβαίνει την απλή αντίδραση σε ένα μέτρο “κοινωνικής προστασίας”. Δεν είναι τυχαίο που από την πρώτη στιγμή προσέλκυσε τη συμπαράσταση πολλών άλλων κλάδων εργαζομένων (ΕΔΩ), που σήμερα εξακολουθούν να δίνουν τη μάχη για να κρατήσουν τις δουλειές ή τις επιχειρήσεις τους, που η αχαλίνωτη συσσώρευση του κεφαλαίου σε χέρια ολίγιστων με πρόφαση την πανδημία απειλεί να τους αφαιρέσει.

Η αλυσίδα των μεταφορών και του εμπορίου έχει αναδειχθεί στα χρόνια της πανδημίας σε κρίσιμη αιχμή για την κερδοφορία του κεφαλαίου και η όποια διατάραξη της λειτουργίας της την απειλεί άμεσα (ΕΔΩ). Τη στιγμή μάλιστα που λόγω της υποτέλειας της Ευρώπης στα μονοπώλια και την πολιτική των ΗΠΑ, το κόστος των μεταφορών έχει εκτιναχθεί, η σπάνις των πρώτων υλών γίνεται πιεστικότερη (ΕΔΩ) και συνακόλουθα εντείνεται η πίεση στους μισθούς, τα ωράρια, την ασφάλεια και τις εργασιακές συνθήκες. Η αποτυχία της συνεργασίας κομμάτων και “θεσμικών” συνδικάτων να θεσπίσουν προνοιακά μέτρα για να μετριάσουν την μισθολογική και κοινωνική πίεση της ακρίβειας, της ανεργίας και της ανεπάρκειας στην αγορά (ΕΔΩ), έχουν αυξήσει την κοινωνική δυσαρέσκεια, που ταξικά μέτρα, όπως το πιστοποιητικό εμβολιασμού στους χώρους εργασίας, ή στις δημόσιες εκδηλώσεις εν γένει, κορυφώνουν. Έτσι, οι διχαστικές προσπάθειες της ιταλικής κυβέρνησης να ταυτίσουν τον αγώνα με το κίνημα των αντιεμβολιαστών, που κινδυνεύει να βυθίσει στο χάος τη χώρα (ΕΔΩ), στόχο έχουν να καταρρακώσουν όποια μελλοντική προσπάθειά τους να διεκδικήσουν καλύτερες συνθήκες εργασίας, να παγιώσουν τον διαχωρισμό εργατών σε “καλούς” και “κακούς”, που θα αμείβονται και θα εργάζονται σε συνθήκες ανάλογα με την κατάταξή τους, είτε θα απολύονται και θα αντικαθίστανται με περιστασιακούς και χαμηλά αμοιβόμενους ξένους ή Ιταλούς είλωτες. Ή που θα καλούνται να μειώσουν ακόμη περισσότερο τον πενιχρό μισθό τους, πληρώνοντας τα 15 ευρώ του τέστ (ΕΔΩ), προκειμένου να παραμείνουν στην εργασία τους, παρίες και δακτυλοδεικτούμενοι, κοινωνικά στιγματισμένοι. Παρά τον εκφοβισμό, που οδήγησε σε μαζικούς εμβολιασμούς, δύο εκατομμύρια ανεμβολίαστοι εργαζόμενοι κινδυνεύουν να απωλέσουν τη θέση εργασίας τους (ΕΔΩ). Η ένωση βιομηχάνων, υπό τον ανεκδιήγητο πρόεδρό της Κάρλο Μπονόμι τεχνηέντως έχει συνδέσει τον κίνδυνο μολύνσεων με την υποτιθέμενη ανάπτυξη του 6,1% (ΕΔΩ) και πιέζει στην εφαρμογή του μέτρου, που θα διευκολύνει και με τη βούλα του κράτους τις απολύσεις και τη μείωση του κόστους εργασίας. Τη στιγμή που στη χώρα τα εργατικά ατυχήματα, παρά τη σχετική κάμψη των θανάτων, τείνουν να λάβουν μορφή επιδημίας (ΕΔΩ), απασχολώντας τα μέσα ενημέρωσης και προκαλώντας ανησυχία έως τα υψηλότερα κλιμάκια της πολιτικής ηγεσίας, αναγκάζοντας την κυβέρνηση να συμπεριλάβει in extremis το διάταγμα για την ασφάλεια στην εργασία στο φετινό κείμενο του προϋπολογισμού (ΕΔΩ).

Η “εξέγερση” των λιμενεργατών στην Τεργέστη, μία πόλη που από καιρό πλήττεται α ()πό την ανεργία και την αποβιομηχάνιση, είχε και διατηρεί απαραχάρακτα κοινωνικά και αντιφασιστικά χαρακτηριστικά, όπως έχει αποδείξει η εμπειρία στους δρόμους και στο λιμάνι, όπου αποκλείστηκε κάθε ακροδεξιά φωνή και πρόκληση (ΕΔΩ), σε αντίθεση με ό,τι συνέβη την περασμένη εβδομάδα στη Ρώμη. Δεν είναι τυχαίο, που στην συζήτηση στο κοινοβούλιο για την επίθεση των ακροδεξιών στην έδρα της συνδικαλιστικής οργάνωσης CGIL στις 9 Οκτωβρίου, η ηγέτιδα του νεοφασιστικού κόμματος Αδέλφια της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι, προσπάθησε να συνδέσει με τη γνωστή θεωρία των δύο άκρων τα επονείδιστα γεγονότα της Ρώμης με την επέμβαση στην Τεργέστη (ΕΔΩ). Η σύμπλευση με το κίνημα των αντιεμβολιαστών, που στις δημοτικές εκλογές στην Τεργέστη υπό τη σημεία του 3 V (Vaccini Vogliamo Verità = Θέλουμε την αλήθεια για τα εμβόλια) είχε με ποσοστό 4,5% σημειώσει το καλύτερο αποτέλεσμα απ’ όσες αντίστοιχες τοπικές παρατάξεις είχαν εκτεθεί στη λαϊκή ψήφο.

Και τούτο γιατί το κίνημα τούτο έχει εγκάρσιες διαπερατότητες στην κοινωνία και συναιρεί πολλές και διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, που επιζητούν πολιτική εκπροσώπηση για τα ιδιαίτερα προβλήματα του τόπου και όχι επειδή αναζητεί στήριξη και αντίλαλο για το “ψέκασμα”. Ο ίδιος ο εκπρόσωπος των απεργών Στέφανο Πούτσερ, στην επιστολή παραίτησης από τη θέση (αλλά όχι αποχώρησης από το κίνημα) (ΕΔΩ) τονίζει πως ο αγώνας για να αποσυρθεί το μέτρο της υποχρεωτικότητας του πιστοποιητικού δεν δίνεται για τους λιμενεργάτες στην Τεργέστη, αλλά για όλους τους εργαζομένους στην Ιταλία. Την ώρα που η κυβέρνηση αποδεικνύεται ανήμπορη να σταματήσει την αποχώρηση της Whirlpool από τη Νάπολη και την απόλυση 321 εργαζομένων (ΕΔΩ) και το κλείσιμο των εργοστασίων της GNK βρίσκεται επί θύραις, η “καταδίωξη” των μη εμβολιασμένων εργαζομένων ακούγεται ως ένα παραμύθι στο οποίο ο δράκος είναι ο εργαζόμενος και όχι η αυθαιρεσία της εργοδοσίας.

Ο αγώνας στην Τεργέστη έχει καθολικά χαρακτηριστικά, διαχέεται σιγά-σιγά στην κοινωνία και όχι μόνον την τοπική: ο επανεκλεγείς δεξιός δήμαρχος Ρομπέρτο Ντιπιάτσα “καταγγέλλει” πως οι καταληψίες της Πλατείας Unita’ d’ Italia είναι ξενόφερτοι και όχι οι “χρηστοί” δημότες της Τεργέστης. Μέσα από την απεργία των λιμενεργατών είναι έκδηλο το γεγονός ότι η κρίση δίνει την ευκαιρία να ξεπηδήσουν νέα πολιτικά υποκείμενα, γεννήματα και εκφράσεις των συνθηκών, που επιζητούν την ανατροπή των καθορισμένων αντικειμενικών σχέσεων που τους επιβάλλονται.
Και τούτος είναι ο λόγος, που ο αστικός Τύπος προσπαθεί να δυσφημίσει το κίνημα και να διασπάσει την ενότητα των εργαζομένων με τους πολίτες (ΕΔΩ), πασχίζοντας να συσκοτίσει ότι η εν γένει προσπάθεια κυβέρνησης και εργοδοσίας, όχι μόνον απέναντι στην απεργία στην Τεργέστη, μοιάζει να λαμβάνει τα χαρακτηριστικά του Κράτους-Κρίση όπως το περιέγραφε ο Τόνι Νέγκρι με χαρακτηριστικά: (α) τη γοργή μετάβαση από το “κράτος πρόνοιας” (welfare state) στο “κράτος πολέμου” (warfare state), β) την αρνητική χρήση του κεϋνσιανισμού προς όφελος της αγοράς (ευρωπαϊκά κεφάλαια του Υπερταμείου Ανάκαμψης προς το μεγάλο κεφάλαιο), (γ) τις επιθέσεις ενάντια στην ομοψυχία της ταξικής σύνθεσης (αντιεμβολιαστές κτλ.) και (δ) την μαζική πολιτικο-οικονομική παλλινόστηση της “Νέας Δεξιάς”, με άξονα την παραγωγικότητα και τη “συναίνεση”, ώστε να ανασυντάξει την πολυδιασπασμένη εργατική τάξη σε νέες θεσμικές και κρατικές αξίες, που οι μηχανισμοί της χαλκεύουν. 

* Ο Γιώργης-Βύρων Δάβος εργάζεται ως δημοσιογράφος και κριτικός Τέχνης και διδάσκει Αισθητική στην Ακαδημία της Μπρέρα (Μιλάνου) και Κοινωνιογλωσσολογία και Λογική Φιλοσοφία της Γλώσσας στο Πανεπιστήμιο του Βίγο (Ισπανία), ενώ στον ελεύθερο χρόνο του….γράφει.

kosmodromio.gr

Σωτήρης Τσιόρδας: Πυρ ομαδόν

Ολομέτωπη επίθεση Πολάκη σε Τσιόδρα: «Βγήκε να κρατήσει φανάρι στον Μητσοτάκη γιατί έχει κι αυτός ευθύνη για τους 15,5 χιλ. νεκρούς από κορονοϊό!»

Η ανάρτηση του Παύλου Πολάκη:

Βγήκε και ο Σωτήρης ο Τσιόδρας να κρατήσει φανάρι στο Μητσοτακη ,καθώς ΕΧΕΙ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΕΥΘΥΝΗ,για τους 15.500 χιλιαδες νεκρούς που φτάσαμε ως χώρα από τον κορωναϊό!!
Με μαθηματικές ΑΛΧΗΜΕΙΕΣ ελεεινής μορφής προσπαθεί να μας πείσει πως πρέπει ναμαστε ευτυχισμένοι με τους 15.500 νεκρούς γιατί γλυτωσαμε λέει άλλους 8.500 χιλιαδες!!!!(φωτο1-2)
ΘΑΠΡΕΠΕ ΝΑ ΝΤΡΕΠΕΣΑΙ ΣΩΤΗΡΗ ΤΣΙΟΔΡΑ για αυτά που είπες!!!
Αν είχατε φέρει τα μονοκλωνικά αντισώματα από τότε που σας φωνάζω και αν είχαμε ΜΕΘ στο δεύτερο και τρίτο κύμα θα ΕΙΧΑΝ ΓΛΥΤΩΣΕΙ ΟΙ ΜΙΣΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ 15.500 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΠΟΥ ΧΑΣΑΜΕ!!!
Αυτό το ξερεις καλά ! Όπως ξερεις πως εδώ και τρεις τουλάχιστον μήνες είμαστε ΣΤΑΘΕΡΑ στη δεύτερη ή τριτη θέση θανάτων ανά εκατομμύριο πληθυσμού στις 27 χώρες της Ευρωπαϊκής ένωσης !! Μόνο η Βουλγαρία και η Λιθουανία μας ξεπερνούν (φωτο3-4)
Χάνουμε ένα χωριό κάθε βδομάδα και βγήκες να μας πεις πως πρέπει ναμαστε χαρούμενοι γιατί δεν χάνουμε δυο η τρία χωριά!!!!
Αλλά δεν φταις εσύ……άλλοι φταίνε…

Facebook μέσω the FAQ

Θεωρείες και Δεδομένα

Ιωάννης Καβαλιώτης Παιδίατρος - Λοιμωξιολόγος, τέως Διευθυντής Παιδιατρικής Κλινικής Νοσοκομείου Λοιμωδών Θεσσαλονίκης

Επανεμφανίσθηκε λοιπόν ο οφφικιάλιος υπεύθυνος της επιτροπής πανδημίας. Μας είπε ότι με βάση μαθηματικά ή θεωρητικά μοντέλα,  λόγω των εμβολιασμών γλύτωσαν τον θάνατο από κορωνοϊό 8.500 άνθρωποι.
Μάλιστα. Με βάση θεωρητικά μοντέλα. Δεν μας είπε όμως, με βάση τα πραγματικά δεδομένα, πόσοι πέθαναν από κορωνϊό. Για να δούμε.

Οκτώβριος 2020:  θάνατοι από κορωνοϊό (από 1-1-20)            626
Οκτώβριος 2021:  θάνατοι από κορωνοϊό  (από 1-1-20)      15.447

Κανείς δεν μιλά γι αυτό. Γιατί υπήρξαν περίπου 10.000 θάνατοι από κορωνοϊό το 2021, ενώ υπήρχε εμβόλιο και lockdown; Καμία εξήγηση από τον κ. πρόεδρο της επιτροπής των σοφών. Ποίου την κεφαλήν βαρύνουν οι χιλιάδες αυτοί θάνατοι;  Προφανώς αυτού που χάραξε την τόσο «πετυχημένη» στρατηγική κατά της πανδημίας.
Συμφωνείτε κ. πρόεδρε; Μη μιλάτε επί θεωρητικών δεδομένων. Αναλύστε το τι συμβαίνει στην  καθημέραν πράξη.  

loimoxi.blogspot.com

Τι καιρό κάνει στον πλανήτη τους;

StaMiKous

Με αφορμή το άρθρο της Εφημερίδας των Συντακτών "Tι καιρό κάνει στον πλανήτη τους;", αλλά και την επανεμφάνιση του καθηγητή Τσιόδρα στην ΕΡΤ ο συνεργάτης μας StaMiKous σχολίασε στο blog μας

"Το να ρωτάς τι καιρό κάνει στον πλανήτη τους είναι μια ευγενής απορία, αλλά αν δεν βλέπεις ότι, αν συνεχίσουν συμπολιτευόμενοι κι αντιπολιτευόμενοι να συναινούν και να επιμένουν να στηρίζουν και να εξαρτώνται από την ίδια επιστημονική ομάδα, ούτε τον πλανήτη θα δεις ούτε τον καιρό του. Όταν ακούς ότι θα είχαμε 13.500 θανάτους αν δεν κάναμε lockdown, το πρώτο, το 52δυάρι, αλλά φτάσαμε αισίως τους 15.485, αφήσαμε πίσω τους «δολοφόνους των γερόντων» Σουηδούς με 14.985, και το δέχεσαι, τι δέχεσαι δηλαδή το τρως αμάσητο, και τώρα ακούς ότι γλυτώσαμε 8.400 θανάτους, αλλά αποκρύπτεις ή αγνοείς ότι η υπερβάλλουσα θνησιμότητα είναι αυξημένη κατά 16% ήτοι 20.000 θάνατοι από πέρυσι και 21% ήτοι 25.000 θάνατοι στην πενταετία με κύριο αίτιο τον μακροχρόνιο εγκλεισμό (lockdown) και τον ανεξέλεγκτο οριζόντιο εμβολιασμό, βάσει των στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ,  και το αποδέχεσαι, τότε καίς λάδια. Λάδια και μάλιστα φθαρμένα, όταν αντιληφθείς ότι όλες αυτές οι επιστημονικές βαρύνουσες απόψεις βγαίνουν κι έρχονται με την χρήση μαθηματικών υπολογισμών, αλγορίθμων τεχνητής νοημοσύνης, και μοντελάκια Monte-Carlo όπως είπε ο κ. καθηγητής (ένας είναι ο κ. καθηγητής) στην εκδήλωση του ΕΚΠΑ προς τιμή του  άλλου καθηγητή Nicholas Christakis του Yale. Ναι, αυτού που προέβλεπε το 2020 τρία δις κρούσματα και 100 εκατομμύρια νεκρούς. Παράξενα παιχνίδια, υπολογισμοί και σκέψεις, που σε κάνουν να προβληματιστείς ή να πιστέψεις πιο εύκολα και πειστικά την Λίτσα Πατέρα. Αυτή τουλάχιστον  παρατηρεί σημεία του ουρανού, όλου του ουρανού, με τρόπους που έρχονται από τα βάθη των αιώνων της ανθρώπινης ύπαρξης και τα  ερμηνεύει  χωρίς καμία υποχρέωση αποδοχής. Τούτοι οι σύγχρονοι μεταφυσικοί παραμυθάδες της επιστήμης, βλέπουν τον κόσμο και τον άνθρωπο μέσα από το μικρό και στενό πεδίο της δικής τους εξειδίκευσης, βλέπε κλειδαρότρυπας, χάνουν το όλον στο μέρος και θα μας φέρουν στο τέλος τον ουρανό στο κεφάλι υποχρεωτικά….

Mpelalis Reviews

Οι νεκροί, στόμα έχουν και μιλιά δεν έχουν...

Πέτρος Αργυρίου

Ο άρχων οφφικιάλιος Σωτήρης Τσιόδρας, συγκίνησε πάλι το πανελλήνιο με την προσήνεια, την εντιμότητα και την ειλικρίνεια του. Μας είπε τούτη την φορά ότι μιλάει ως εκπρόσωπος της επιστήμης, εννοώντας ότι δεν θα μιλάει πια ως ο επιστημονίζων φερετζές της πολιτικής.

Αφού λοιπόν η εκκλησία τον έχρισε, η κυβέρνηση τον έχρισε, λογικό να την ψωνίσει και να νομίζει ότι... η κυρά επιστήμη τον βρήκε και του είπε, άκου Σωτήρη μου, θέλω να γίνεις εκπρόσωπος μου.

Τελεία και παύλα και δεν θέλω μα και μου.

Δεν μπορώ να αντισταθώ, σε θέλω... εκπρόσωπο μου. Και κουβέντα δεν σηκώνω.

Οι λοιποί λοιπόν πλεμπαίοι της επιστήμης, οι δευτεράντζες και οι τριτάντζες, τα αιτήματα σας, οι μάλλον οι αιτήσεις σας  για να εκφράσετε απόψεις, θα περνάνε από τον επίσημο εκπρόσωπο της, που αυτοχρίστηκε, τον Σωτήρη Τσιόδρα.

O Σωτήρης Τσιόδρας λοιπόν, πήγε το διαβόητο "Επιθέσεις σε μένα είναι επιθέσεις στην επιστήμη" του Fauci, ένα βήμα πιο πέρα.

Κι αναρωτιέμαι: Αν ο Fauci είναι η επιστήμη και ο Τσιόδρας είναι εκπρόσωπος της, αυτό δεν κάνει τον Σωτήρα Τσιόδρα, εκπρόσωπο του Fauci; Λέω εγώ τώρα με το φτωχό μου το μυαλό.

Την έχουν ψωνίσει πέρα για πέρα, πάει και τελείωσε. Και πως να μην την έχουν ψωνίσει, όταν πείσαν έναν ολόκληρο πλανήτη να αυτοφυλακιστεί; Ισόθεοι οι τύποι.

Ποιος Ασκληπιός; Ο ποιός; Σωτήρης Τσιόδρας λέμε και τα μυαλά στα κάγκελα. Ποιος όρκος στον Ιπποκράτη; Όρκος στον Υποκριτή.

Επιστρέφοντας λοιπόν στον Σωτήρη της καρδιάς μας, τον όνομα και πράμα Σωτήρα μας, μας είπε ότι σώθηκαν 8.000 ζωές. Τουμπεκί ψιλοκομμένο όμως για το 10% παραπάνω ζωές που περίσσεψαν το 2021 στην χώρα μας.

Οι νεκροί, στόμα έχουν και μιλιά δεν έχουν.  

Λοιπόν, αυτοχρίζομαι και γω εκπρόσωπος της ποίησης. Τι όχι; Ότι δηλώνουμε είμαστε. Και του το αφιερώνω.

Ο άρχων οφφικιάλιος (σαν τον μεγάλο ερωτικό ένα πράγμα) / Σωτήρη αφού έψαχνα, εύρηκα τον Τσιόδρα. / Και τον ερωτεύτηκα, παράφορα και σφόδρα. / Μα το κοστούμι που μου φόρεσε, ήτανε δίχως φόδρα. / Κι έτσι καλού κακού, η επιστήμη μου μαθε να φοράω πάντα σκόρδα. / Κι άλλο κι άλλο, με τον άρχοντα Οφφικιάλιο.

www.press-gr.com

Ο Γιάννης Ιωαννίδης στο MEGA! «Ο εμβολιασμός δεν σταματάει το επιδημικό κύμα. Η γρίπη πιο επικίνδυνη...»

Ο Γιάννης Ιωαννίδης, καθηγητής Παθολογίας και Επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου Stanford, μίλησε σε τηλεοπτική εκπομπή του Mega για τον κορωνοϊό, τα εμβόλια και τα lockdown.
«Ο κορωνοϊός δεν έχει γίνει πιο επιθετικός για τους νέους, αλλά για να προστατέψουμε πιο αποτελεσματικά τους ηλικιωμένους, το βάρος του κύματος μετατίθεται σε νεότερες ηλικίες. Δεν είναι έντονη στην Ελλάδα αυτή η μετατόπιση. Δεν θα ήθελα ο μέσος πολίτης να νιώσει φόβο ότι πεθαίνουν οι νέοι» είπε ο κ. Ιωαννίδης.

«Το εμβόλιο είναι ένα χρήσιμο όπλο, απλά δεν είναι το μοναδικό. Ο εμβολιασμός έχει το πλεονέκτημα ότι σε προστατεύει από τη σοβαρή νόσο. Αυτό το όφελος υπάρχει ανεξαρτήτου ηλικίας, αλλά είναι πιο έντονα ποσοτικά όσο πηγαίνουμε σε μεγαλύτερες ηλικίες. Ο εμβολιασμός δεν σταματάει το επιδημικό κύμα, όπως φαίνεται και στην Αγγλία».

Ο καθηγητής Ιωαννίδης δήλωσε πως δεν είναι υπέρ της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού, καθώς φέρνει το αντίθετο αποτέλεσμα από το επιθυμητό.
«Οι νεκροί θα ήταν λιγότεροι εάν η εμβολιαστική κάλυψη ήταν μεγαλύτερη σε μεγαλύτερες ηλικίες και τους ευπαθείς» είπε και πρόσθεσε ότι δεν θα πρέπει να ξεχάσουμε τη στήριξη του συστήματος υγείας και να αποφεύγουμε τις μαζικές εκθέσεις, ιδίως τα ευπαθή άτομα και οι ανεμβολίαστοι.
Ο Γ. Ιωαννίδης παρομοίασε την πανδημία με Μαραθώνιο. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ελλάδα πλησιάζει στο τέλος του Μαραθώνιου.
«Μια πανδημία είναι ένας μαραθώνιος, δεν είναι κάτι που κάνουμε με σπριντ, ούτε με βούρδουλα. Κάποια στιγμή σε όλους τους Μαραθώνιους φτάνει το βράδυ και τελειώνει. Στην Ελλάδα πολλοί έχουν μείνει στη μέση του Μαραθωνίου. Είμαστε στην ίδια κοινωνία, όποιος χάνεται, χάνεται για όλους» είπε για όσους δεν έχουν εμβολιαστεί και πρόσθεσε πως θα πρέπει να προσέχουν περισσότερο.
Για την γρίπη:
Ο κ. Ιωαννίδης αναφέρθηκε και στη γρίπη, συστήνοντας να μην παραλείπουμε κάθε χρόνο το εμβόλιο της γρίπης.
«Ο κάθε ιός έχει τον δικό του χώρο. Την χρονιά που περάσαμε η γρίπη σχεδόν εξαφανίστηκε. Μπορεί να έλθει, ήδη επανέρχεται απ’ ότι φαίνεται, δεν ξέρουμε την έντασή της. Η γρίπη κατά μέσο όρο είναι πιο επικίνδυνη από τον κορονοϊό» είπε χαρακτηριστικά καθώς κάθε χρόνο 500.000 με 700.000 άνθρωποι πεθαίνουν από γρίπη. 
Άλλος ένας χειμώνας με κορωνοϊό.
Αίσθηση προκάλεσαν όσα είπε η Μαρία Θεοδωρίδου για τα παιδιά και τη μετάδοση του ιού. Συγκεκριμένα, η κ. Θεοδωρίδου είπε ότι τα παιδιά μεταδίδουν τον ιό και αποτελούν ρεζερβουάρ νέων μεταλλάξεων και πρέπει να εμβολιαστούν.
«Αυτό σημαίνει πως όταν να έχεις ενεργή συνέχεια στο επιδημικό κύμα, ο ιός έχει ευκαιρίες να δημιουργήσει νέες μορφές του. Ο ιός κάνει λάθη. Αυτά τα λάθη σημαίνουν ότι είναι πιο επιθετικός ή ανεκτικός».
Σύμφωνα με τον κ. Ιωαννίδη, πολλές χώρες έχουν τελειώσει πρακτικά με τον ιό, όπως οι χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Ωστόσο, στην Ελλάδα ο κορωνοϊός θα πάρει παράταση λόγω της προβληματικής διαχείρισης της πανδημίας, επομένως και αυτό τον χειμώνα θα μας ταλαιπωρήσει ο κορωνοϊός.
«Η κοινωνία πρέπει να ανοίξει. Το lockdown είναι κακή λύση. Ήταν καλή λύση όταν δεν ξέραμε πώς να αντιμετωπίσουμε την πανδημία» κατέληξε.

www.press.gr

Tι καιρό κάνει στον πλανήτη τους;...

ΕΦΣΥΝ

Θα μπορούσαμε να πούμε πως κάνουν μαύρο χιούμορ, αν στο φόντο της κυβερνητικής παράτας δεν υπήρχαν 15.485 νεκροί. Θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι εμμονικά νεοφιλελεύθεροι, αν η πολιτική τους δεν κατέστρεφε και την οικονομία.
Αλλά -και αυτό είναι το... κυριότερο- δεν σέβονται καθόλου την ανθρώπινη ζωή. Γιατί πώς αλλιώς να ερμηνεύσει κανείς τις παλινωδίες, την πλήρη άρνηση να μάθουν από τα ίδια τα λάθη τους, την ανεμελιά απέναντι στην τραγωδία που έχει σβήσει από τον χάρτη μια πόλη στο μέγεθος της Ναυπάκτου;
Και ενώ η Θεσσαλονίκη ετοιμάζεται και πάλι να παρελάσει και να λιτανεύσει τον άγιό της, ο νέος πρόεδρος του ΕΟΔΥ δεν «έχει τον θεό» του. Εντεκα μέρες μετά την άρση του μίνι εγκλεισμού, ο Θεοκλής Ζαούτης βρέθηκε στην πόλη και διέγνωσε μια «μικρή πίεση στα νοσοκομεία», ενώ μας ενημέρωσε πως... υπάρχει «διαθεσιμότητα σε ΜΕΘ»!
Είναι προφανές πως στον πλανήτη του κ. Ζαούτη δεν κατοικούν ούτε απελπισμένοι γιατροί ούτε απεγνωσμένοι νοσηλευτές ούτε φτάνουν πληροφορίες για διασωληνωμένους ασθενείς που πεθαίνουν καθημερινά, χωρίς να προλάβουν να βρουν κλίνη ΜΕΘ.
Αλλά στον πλανήτη του κ. προέδρου δεν φτάνουν καν οι αναφορές του ίδιου του οργανισμού του οποίου προΐσταται και οι οποίες δείχνουν πως τα κρούσματα στη Βόρεια Ελλάδα έχουν διπλασιαστεί, με διαστημική εκτόξευση στην Ημαθία, διπλασιασμό σε Ξάνθη και Εβρο και σχεδόν διπλάσια αύξηση στη Θεσσαλονίκη.
Στον πλανήτη, πάλι, όπου κατοικεί ο υπουργός Υγείας Θ. Πλεύρης, ο καιρός είναι αμφίθυμος, σαν το φθινόπωρο, μια λιακάδα, μια βροχές.
Ετσι, δύο μόλις εβδομάδες αφότου η κυβέρνηση ανακήρυξε μονομερώς τη λήξη της πανδημίας, καταργώντας τις «κόκκινες» περιοχές, αίροντας τα ειδικά περιοριστικά μέτρα και όλα τα μέτρα προστασίας στους χώρους για αμιγώς εμβολιασμένους ή νοσήσαντες τους τελευταίους έξι μήνες, ασθμαίνων υπό το βάρος 3.739 κρουσμάτων που ανακοινώθηκαν την Τρίτη, χθες ο υπουργός Υγείας Θάνος Πλεύρης μάς ανακοίνωσε πως... «δεν είπε κανείς ότι ο κορονοϊός έχει τελειώσει».
Στον πλανήτη όπου κατοικεί ο πρωθυπουργός Κυρ. Μητσοτάκης, επικρατεί αίθριος καιρός, με λιακάδα και υψηλές θερμοκρασίες. Ο,τι πρέπει για μια ακόμη εκδρομή...

efsyn.gr

ΥΓ του blog:…. Το να ρωτάς τι καιρό κάνει στον πλανήτη τους είναι μια ευγενής απορία, αλλά αν δεν βλέπεις ότι, αν συνεχίσουν συμπολιτευόμενοι κι αντιπολιτευόμενοι να συναινούν και να επιμένουν να στηρίζουν και να εξαρτώνται από την ίδια επιστημονική ομάδα, ούτε τον πλανήτη θα δεις ούτε τον καιρό του…… όταν ακούς ότι θα είχαμε 13.500 θανάτους αν δεν κάναμε lockdown, το πρώτο, το 52δυάρι, αλλά φτάσαμε αισίως τους 15.485, αφήσαμε πίσω τους «δολοφόνους των γερόντων» Σουηδούς με 14.985, και το δέχεσαι, τι δέχεσαι δηλαδή το τρως αμάσητο, και τώρα ακούς ότι γλυτώσαμε 8.400 θανάτους, αλλά αποκρύπτεις ή αγνοείς ότι η υπερβάλλουσα θνησιμότητα είναι αυξημένη κατά 16% ήτοι 20.000 θάνατοι από πέρυσι και 21% ήτοι 25.000 θάνατοι στην πενταετία με κύριο αίτιο τον μακροχρόνιο εγκλεισμό (lockdown) και τον ανεξέλεγκτο οριζόντιο εμβολιασμό, βάσει των στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ,  και το αποδέχεσαι.... τότε καίς λάδια…. λάδια και μάλιστα φθαρμένα, όταν αντιληφθείς ότι όλες αυτές οι επιστημονικές βαρύνουσες απόψεις βγαίνουν κι έρχονται με την χρήση μαθηματικών υπολογισμών, αλγορίθμων τεχνητής νοημοσύνης, και μοντελάκια Monte-Carlo όπως είπε ο κ. καθηγητής (ένας είναι ο κ. καθηγητής) στην εκδήλωση του ΕΚΠΑ προς τιμή του  άλλου καθηγητή Nicholas Christakis του Yale….. ναι, αυτού που προέβλεπε το 2020 τρία δις κρούσματα και 100 εκατομμύρια νεκρούς….. παράξενα παιχνίδια, υπολογισμοί και σκέψεις, που σε κάνουν να προβληματιστείς ή να πιστέψεις πιο εύκολα και πειστικά την Λίτσα Πατέρα…. αυτή τουλάχιστον  παρατηρεί σημεία του ουρανού, όλου του ουρανού, με τρόπους που έρχονται από τα βάθη των αιώνων της ανθρώπινης ύπαρξης και τα  ερμηνεύει  χωρίς καμία υποχρέωση αποδοχής …..τούτοι οι σύγχρονοι μεταφυσικοί παραμυθάδες της επιστήμης, βλέπουν τον κόσμο και τον άνθρωπο μέσα από το μικρό και στενό πεδίο της δικής τους εξειδίκευσης, βλέπε κλειδαρότρυπας, χάνουν το όλον στο μέρος και θα μας φέρουν στο τέλος τον ουρανό στο κεφάλι υποχρεωτικά….

Επ’ αόριστον υπό «προστασία»

από Ρούντι Ρινάλντι

Δεν υπάρχει γελοιωδέστερη εικόνα από αυτόν που νομίζει ότι είναι, ή πλασάρει ότι είναι, «συνέταιρος» (πάρτνερ) κάποιου «μεγάλου», ενώ γνωρίζει καλά πόσο διαφορετικά μεγέθη και ισχύς τους διακρίνουν. Για παράδειγμα η φράση «Ελλάδα στρατηγικός συνέταιρος των ΗΠΑ» δεν μπορεί να σταθεί ούτε καν σε μια μετοχική εταιρεία όταν κάποιος έχει μερικές μετοχές στα χέρια του ενώ το «πακέτο» και το μάνατζμεντ ανήκει σε έναν ισχυρό όμιλο. Επομένως τι απομένει; Η πραγματικότητα. Η Ελλάδα, η χώρα, ο τόπος, κι ότι τη συγκροτεί, δεν πορεύεται σε μια κατεύθυνση ενίσχυσης των βαθμών κυριαρχίας, αλλά επιδίδεται σε εθελόδουλη (δια των ελίτ της, οικονομικών και πολιτικών) απάρνηση συνολικά της κυριαρχίας, ώστε να βρει ανάλογη «προστασία» από τους μεγάλους παίκτες.
Βέβαια λησμονείται εσκεμμένως ότι η Ελλάδα ήταν και είναι «σύμμαχος», πάντως μετέχει σε Ε.Ε. και ΝΑΤΟ, χωρίς αυτό να την εξασφαλίσει από τη μείωση των βαθμών κυριαρχίας, απειλής και τετελεσμένων από μεριάς Τουρκίας. Τώρα μάλιστα προχωρά (η πολιτική ελιτ υπό τον κ. Μητσοτάκη) σε μια επιλογή ασυνήθιστη και εντυπωσιακή. Υπογράφει μια συμφωνία με τις ΗΠΑ για 5 χρόνια(!) και μετά αυτόματα η συμφωνία για την παραμονή και επέκταση των βάσεων μετατρέπεται σε αορίστου χρόνου, δηλαδή χωρίς ημερομηνία λήξης. Δια παντός(;) εξάρτημα της στρατιωτικής μηχανής των ΗΠΑ και των στρατηγικών τους βλέψεων (που δεν έχουν καμία σχέση με ανάσχεση του τούρκικου επεκτατισμού).
Επιπλέον δίνεται η ευχέρεια στις ΗΠΑ να χρησιμοποιούν όπως νομίζουν κι όταν θελήσουν όλες τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην Ελλάδα. Φέρεται δε ότι τους προτείναμε να εγκαταστήσουν βάσεις σε πολλά νησιά και περιοχές, αλλά εκείνοι είχαν τις προτιμήσεις τους στον μη νησιωτικό χώρο (για να διαπραγματεύονται καλύτερα με την Τουρκία και την κρατήσουν στο «μαντρί»).

Το «αποτύπωμα» των ΗΠΑ
Προς τι λοιπόν οι ουρανομήκεις πανηγυρισμοί; Διέπρεψαν σε τέτοιους, πρώτα ο Δένδιας και μετά ο Μητσοτάκης, σε στιλ «Στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός σας»…
Μητσοτάκης: α) «Αποτελεί (η συμφωνία) ηχηρή ψήφο εμπιστοσύνης προς τη χώρα μας ως πυλώνα σταθερότητας και ασφάλειας στην ταραγμένη περιοχή μας», β) «Οι ΗΠΑ ενισχύουν το στρατηγικό τους αποτύπωμα στην Ελλάδα σε περιοχές κρίσιμης σημασίας, σε μία ακτίνα από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη», γ) «Δεσμεύονται για την από κοινού αντιμετώπιση απειλών ή προκλήσεων εναντίον της πατρίδας μας». Τα α) και γ) είναι κάτι σαν φαντασίωση, αλλά το β) δείχνει την ποιότητα των ελληνικών ελίτ. Προσφέρουμε σχεδόν όλη την επικράτεια για να θέσουν οι ΗΠΑ το «στρατηγικό τους αποτύπωμα σε περιοχές κρίσιμης σημασίας». Η υποτέλεια στο τετράγωνο…
Δένδιας: «Η στρατηγική μας εταιρική σχέση έχει φτάσει σε πρωτοφανές επίπεδο, ενισχύοντας τη συνεργασία σε πολλούς τομείς», «Κατανοούμε ότι οι ΗΠΑ απασχολούνται όλο και περισσότερο με προκλήσεις σε άλλα μέρη του κόσμου. Έτσι, αγαπητέ Τόνι, η δέσμευσή σας προς την Ελλάδα εκτιμάται πολύ. Επενδύετε σε στρατηγικές τοποθεσίες στη χώρα μας».
Ο… Τόνι, δηλαδή ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ κ. Μπλίνκεν, δεν έχει κανένα πρόβλημα να εμφανίζεται large απέναντι σε αυτά τα λιβανιστήρια. Γι’ αυτό χαρακτηρίζει την Ελλάδα «περιφερειακό ηγέτη» και «πυλώνα σταθερότητας». Η εν Αθήναις Αμερικανική Πρεσβεία με ανάρτηση στα κοινωνικά δίκτυα ανέφερε: «Σήμερα το πρωί στην Ουάσινγκτον @SecBlinken &@NikosDendias υπέγραψαν την ανανέωση της συμφωνίας αμοιβαίας αμυντικής συνεργασίας ΗΠΑ-Ελλάδας. Η Ελλάδα είναι απαραίτητος εταίρος των ΗΠΑ. Μαζί ανεβάζουμε αυτή τη σχέση σε υψηλότερα ύψη, προωθώντας κοινούς στόχους για ειρήνη και σταθερότητα». Τώρα μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι… Το «αποτύπωμα» μας προστατεύει.

Η «αναβλητική διπλωματία», καυγάς χωρίς νόημα
Ο Γιώργος Κατρούγκαλος συχνά κατηγορεί την κυβέρνηση της Ν.Δ. ότι ακολουθεί «αναβλητική διπλωματία». Πονηρή διατύπωση, που θέλει να καλύψει μια ενδιάμεση συμφωνία τύπου Πρεσπών με την Τουρκία. Άλλωστε ο μεν Τσίπρας δήλωσε ότι η συμφωνία των Πρεσπών (που παράγγειλαν και επέβαλαν ΗΠΑ και Γερμανία) πρέπει να αποτελεί μοντέλο επίλυσης όλων των διαφορών ανάμεσα σε χώρες, κι ο Τσακαλώτος το επανέλαβε σε πρόσφατη συνέντευξή του. Βέβαια ο ΣΥΡΙΖΑ πάρα το ότι ανεβάζει αντιπολιτευτικούς τόνους νοιώθει ότι έχει κόστος από τη στάση του για το «όχι» στην ελληνογαλλική συμφωνία, και τώρα περιορίζει την κριτική του στη διάρκεια της συμφωνίας, ενώ έχει από καιρό αναγνωρίσει τον στρατηγικό ρόλο των ΗΠΑ στην Ελλάδα.
Ο Μητσοτάκης μπορεί να του δείξει πώς όχι μόνο δεν υιοθετεί μια «αναβλητική διπλωματία», αλλά αντίθετα «θωρακίζει» τη χώρα με δύο «αμυντικές» συμφωνίες. Το πρόβλημα έγκειται στο ότι αμφότερες οι παρατάξεις αποδέχονται το «δυτικό αποτύπωμα» ως αναγκαίο και απαραίτητο, κινούνται εξυπηρετώντας δεσμεύσεις που παράγει το «αποτύπωμα», και δεν περνά καν από το μυαλό τους να διεκδικήσουν βαθμούς κυριαρχίας και ενεργητικής εξωτερικής πολιτικής με γνώμονα τις ανάγκες διεξόδου της χώρας από μια πολλαπλή κρίση. Δεν συμπίπτουν μόνο σε αυτό, συμπίπτουν και σε μια «πολιτική Χάγης» και σε μια πολύ μεγαλύτερη –από ότι είναι σήμερα– συνεννόηση και συμφωνία με την Τουρκία. Με τις ανάλογες και απαραίτητες «διαιτησίες» των μεγάλων δυνάμεων. Η στιγμή ευνοεί μια μερική πίεση της Τουρκίας, και αυτό αποτυπώνεται στην ελληνοαμερικάνικη συμφωνία, χωρίς όμως καμία δέσμευση (κι ας λένε ό,τι θέλουν οι «διπλωματικές πηγές» του κ. Δένδια). Η Τουρκία όμως έχει άλλο βάρος, και είναι αστείο να νομίζουμε ότι οι μεγάλες δυνάμεις κόπτονται για το δίκαιο της Ελλάδας ή της Κύπρου…

Η φωνή του Καραμανλή
Με το γνωστό στιλ (αραιές εμφανίσεις) ο Κ. Καραμανλής ξαναμίλησε, σε εκδήλωση για τον θείο του Κωνσταντίνο Καραμανλή και το έργο του. Αφού ευχαρίστησε τους κ.κ. Μολυβιάτη και Αχιλλέα Καραμανλή, και τον ανεψιό και συνονόματό του Κ. Καραμανλή (υπουργό Μεταφορών στην τωρινή κυβέρνηση…), έδειξε ότι έχει επίγνωση του τι συμβαίνει: α) στην περιοχή μας, β) στην Ευρώπη. Χωρίς βέβαια να θέτει τα απαραίτητα «γιατί»:
«Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της περιοχής μας και της θέσης της Ελλάδας… Ιστορική διαπίστωση ότι ζούμε σε ένα γεωπολιτικό περιβάλλον εξαιρετικά φορτισμένο… Οι συγκρούσεις και οι ανταγωνισμοί των κρατών της περιοχής, η ανάμιξη των κατά εποχή Μεγάλων Δυνάμεων, για δικούς τους λόγους και σκοπιμότητες…». «Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι υπό απειλή». «Η Ευρώπη στις μέρες μας, παρά την ισχύ της (οικονομική, πολιτική, πολιτιστική, ακόμα και στρατιωτική), αδυνατεί να πρωταγωνιστήσει στη διεθνή σκηνή… Ορισμένα κράτη, μάλιστα, υιοθετώντας στάση επιτήδειου ουδέτερου, εμμέσως πλην σαφώς δείχνουν να κλείνουν το μάτι προς την Τουρκία, δηλαδή να ενθαρρύνουν την απαράδεκτη και παραβατική συμπεριφορά της».
Παράλληλα τόνισε ότι είναι υπέρ της «κοινωνικής οικονομίας της αγοράς» που σαν πρόγραμμα έχει εγκαταλειφθεί από την Ε.Ε. («οι μεγάλες αυτές κατακτήσεις βρίσκονται υπό αυξανόμενη αμφισβήτηση τα τελευταία χρόνια»). Μιλώντας για τα μνημόνια σχολίασε ότι «επεβλήθη ένα πρόγραμμα που σε μεγάλο βαθμό είχε χαρακτήρα τιμωρητικό» που «ελέγχεται –εκ των υστέρων βέβαια– για σοβαρά σφάλματα και στη συνταγή και στο επιδιωκόμενο αποτέλεσμα». Σήμερα, ακόμα και η Μέρκελ (που σε λίγες μέρες θα βρεθεί και στην Τουρκία, όχι για αναψυχή βέβαια) δηλώνει ότι η δυσκολότερη στιγμή της καριέρας της ήταν όταν παίρνονταν τα «τιμωρητικά» μέτρα των μνημονίων – τα οποία ψήφιζε ο Κ. Καραμανλής καθήμενος στα ορεινά του κοινοβουλίου, χωρίς να ομιλεί τότε…
Ο κ. Καραμανλής αναφέρθηκε και σε μια φράση-εξομολόγηση του θείου του προς τον βιογράφο του, τον Ροζέ Μασσίπ: «Και αν επεδίωξα με τόση επιμονή την ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα το έκανα γιατί ήθελα, εκτός των άλλων, να την απαλλάξω και από την ανάγκη να αναζητεί προστάτες».
Ας υποθέσουμε, χάριν της συζήτησης, ότι η απαλλαγή της χώρας από προστάτες περνούσε μέσα από ένα σχέδιο αυτονόμησης της Ευρώπης και ενεργητικού της ρόλου απέναντι στα τότε μπλοκ δυνάμεων, και ότι ίσως να διασφάλιζε την εδαφική ακεραιότητα από την τουρκική απειλή από το 1974 και μετά. Μα, η ευρωπαϊκή «οικογένεια» τελούσε πάντα υπό δύο σφιχτούς όρους: Πρώτον, τις επιδιώξεις των ισχυρών μελών της και, δεύτερον, τον ευρωατλαντικό εναγκαλισμό και τις πιέσεις που ασκούσαν (με επιτυχία) οι ΗΠΑ επί της Ευρώπης. Αυτοί οι όροι (πραγματικοί κι όχι φανταστικοί) οδηγούσαν τις ελίτ μιας χώρας με το ειδικό βάρος και το μέγεθος (και τους βαθμούς εξάρτησης) όπως η Ελλάδα, να αναζητούν προστάτες, και να βαυκαλίζονται ότι είναι ασφαλείς υπ’ αυτούς. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και σήμερα, παρά τις όποιες προειδοποιήσεις – που δεν συνοδεύονται από έμπρακτες ενέργειες και πολιτική προετοιμασία για διαφορετική πορεία.

edromos.gr