Mpelalis Reviews

Mpelalis Reviews

Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου 2021

Το 'κεντρώο' λούστρο βγήκε, η γνήσια ακροδεξιά είναι παρούσα…


Τα γεγονότα του καλοκαιριού οδήγησαν την κυβέρνηση να στρίψει ακόμα πιο "δεξιά".

Γιώργος Καρελιάς

Η μεγάλη παράταξη της Δεξιάς στην Ελλάδα έχει ένα κόμπλεξ με το όνομά της. Δεν θέλει να αποκαλείται (σκέτα) Δεξιά, το Κεντροδεξιά είναι πιο πιο εύηχο και πιο βολικό(και παραπλανητικό). Από τη Μεταπολίτευση και μετά αυτό ήταν μόνιμη επιδίωξη, αλλά ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο... αρχηγός που επένδυσε περισσότερο από κάθε άλλον στη λέξη «Κέντρο». Και μέχρι τον πρόσφατο ανασχηματισμό το έκανε με μεγάλη επιτυχία.
Βοηθούντος του «αντιΣΥΡΙΖΑ μετώπου», για το οποίο ευθύνη φέρει ο Αλέξης Τσίπρας-και το παραδέχτηκε πρόσφατα- ο κ. Μητσοτάκης, αμέσως μετά την εκλογή του στην ηγεσία της ΝΔ( 2016), κατόρθωσε να πλασάρει πρώτα τον εαυτό του και σιγά-σιγά και το κόμμα του σαν κάτι άλλο από αυτό που ήταν και είναι. Η ολοκλήρωση αυτής της προσπάθειας ήρθε στις εκλογές του 2019, όταν ένα- σχετικό μικρό, αλλά αποφασιστικής σημασίας- κομμάτι στελεχών και ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ εντάχθηκε ή συνεργάστηκε με «τη ΝΔ του Κυριάκου»(το μεγάλο έμεινε στον ΣΥΡΙΖΑ), χαρίζοντάς της το σχεδόν 40% και την πολυπόθητη αυτοδυναμία.
Ηταν η πρώτη αυτοδύναμη κυβέρνηση μετά από σχεδόν δέκα χρόνια κυβερνήσεων συνεργασίας. Το «κεντρώο» λούστρο χρωμάτισε πολύ φωτεινά το παραδοσιακά μουντό πρόσωπο της δεξιάς παράταξης. Και αυτό έγινε την ίδια στιγμή που πλήθος ακροδεξιών στελεχών- με προεξάρχουσα την παλιά τριπλέτα του καρατζαφερικού ΛΑΟΣ, Βορίδης, Γεωργιάδης, Πλεύρης- συνυπήρχε με άλλοτε «κεντρώους» και «σοσιαλιστές» του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ. Η συμβολή ενός εξ αυτών, του Μιχάλη Χρυσοχοίδη, ήταν καθοριστική.
Σο όνομα του άλλοτε «νούμερο δύο» του ΠΑΣΟΚ έπιναν νερό παραδοσιακοί δεξιοί, αλλά και οι λεγόμενοι «ακροκεντρώοι», οι οποίοι βγάζουν φλύκταινες ακόμα και στο άκουσμα του ονόματος «ΣΥΡΙΖΑ».
Όμως, τα γεγονότα του φετινού καλοκαιριού ήρθαν να ανατρέψουν αυτό το καλά δομημένο αφήγημα της κυβερνητικής προπαγάνδας. Ο πρωθυπουργός υποχρεώθηκε να θυσιάσει τον Χρυσοχοίδη, καταλογίζοντας μόνο σ’ αυτόν την πολιτική ευθύνη για τις καταστροφικές πυρκαγιές. Τυπικά ο πρωθυπουργός έκανε το αυτονόητο: τιμώρησε τον αρμόδιο υπουργό. Όμως, η απόφασή του αυτή συνεπάγεται πολλά αρνητικά για τον ίδιο, την κυβέρνηση και το κόμμα του.
Ο Χρυσοχοίδης είναι ο μόνος υπουργός που έμεινε εντελώς έξω από τη κυβέρνηση λόγω πολιτικής ευθύνης. Ο Βασίλης Κικίλιας, ο οποίος φέρει επίσης αντίστοιχη ευθύνη για τη διαχείριση της πανδημίας, μετατέθηκε σε άλλο υπουργείο. Οσοι-από το αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο- έπιναν νερό στο όνομα του «ικανού και αποτελεσματικού» Χρυσοχοίδη ξέμειναν από επιχειρήματα και η οργή τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν κρύβεται.
Επιπλέον, η απόπειρα να ισοφαριστεί η έξοδος Χρυσοχοίδη με την είσοδο του «κοινής αποδοχής», αλλά πάντως με αναφορές στον ΣΥΡΙΖΑ, απόστρατου ναυάρχου Αποστολάκη, ναυάγησε εν τη γενέσει της, προκαλώντας θυμηδία για τον χειρισμό της. Είναι η πρώτη φορά που πρωθυπουργός ανακοινώνει τη σύσταση νέου υπουργείου και το όνομα του υπουργού και εκείνος αρνείται στο παρά πέντε. Οι εκ των υστέρων κυβερνητικές δικαιολογίες και, κυρίως, ορισμένες ποταπές επιθέσεις εναντίον του Αποστολάκη έκαναν χειρότερα τα πράγματα. Υπουργοί, που παραλίγο να κάθονται δίπλα στον απόστρατο ναύαρχο στην αίθουσα του υπουργικού συμβουλίου, τον απαξίωσαν σκαιότατατα, αμφισβητώντας κάθε ικανότητά του. Ο Αδωνις Γεργιάδης τους ξεπέρασε όλους, λέγοντας ότι «δεν άξιζε ούτε για πλωτάρχης».
Η στάση αυτή φανερώνει δύο πράγματα. Πρώτον, ότι ο ανασχηματισμός πήγε στράφι. Δεύτερον, ότι με την έξοδο Χρυσοχοίδη και την άρνηση Αποστολάκη τα «κεντρώα» φτιασίδια, για τα οποία τόσο υπερηφανεύονταν, έφυγαν από το κυβερνητικό πρόσωπο. Και έμεινε αυτό που πραγματικά το αντιπροσωπεύει: το πρόσωπο της κανονικής Δεξιάς, με όλα τα παρακλάδια της. Βεβαίως, ορισμένα από αυτά κουβαλούν από το «μαύρο» παρελθόν τους βαριές αμαρτίες και υποχρεώνονται σε «συγγνώμες». H κατοχή και παραμονή στις καρέκλες της εξουσίας είναι υπεράνω όλων.
Ο κ. Μητσοτάκης γνωρίζει ότι οι ανέφελες μέρες-αυτές που του χάρισαν το «κεντρώο» προσωπείο και η αδυναμία της αντιπολίτευσης- δεν θα κρατήσουν πολύ ακόμα, αν δεν είναι κιόλας παρελθόν. Τώρα είναι υποχρεωμένος να κουμαντάρει καλύτερα το κόμμα του, ώστε οι εκλογικές απώλειες να περιοριστούν.
Με άλλα λόγια το ψιμυθιωμένο παρελθόν όλο και θα αποκαλύπτεται, καθώς θα είναι υποχρεωμένος να πορεύεται μόνο με δικά του-και όχι πλέον με δανεικά-υλικά. Κι έτσι το μέλλον θα προβάλει όλο και πιο δύσκολο...

Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2021

ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ ο Eric Clapton: «Αν θέλεις να μου πάρεις την ψυχή, θα πρέπει να έρθεις και να σπάσεις αυτή την πόρτα»!


Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

«Τι τρομερή εποχή...αυτή όπου ηλίθιοι κυβερνούν τυφλούς»
Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, "Βασιλιάς Ληρ" (1609)

Οι καλλιτέχνες, οι διανοούμενοι που δεν είναι υπάλληλοι πολυεθνικών φαρμακοβιομηχανιών σηκώνουν τη σημαία της Αντίστασης!
Ο Έρικ Κλάπτον (Eric Clapton), παγκοσμίου φήμης καλλιτέχνης (κιθαρίστας, συνθέτης και τραγουδιστής της ροκ & της μπλουζ), δεν υποτάσσεται σε ρατσιστικά μέτρα απαρτχάιντ (εμβολιαστικά πιστοποιητικά για είσοδο σε Πανεπιστήμια, Σχολεία, δημόσιους χώρους, υποχρεωτικότητα έγχυσης στο...ανθρώπινο σώμα ενός "πειραματικού γενετικού φαρμάκου").
«Αυτό πρέπει να σταματήσει. Όταν είναι πάρα πολύ, είναι πάρα πολύ. Δεν αντέχω άλλο αυτή τη βλακεία. Αν θέλεις να μου πάρεις την ψυχή, θα πρέπει να έρθεις και να σπάσεις αυτή την πόρτα.»!
Αυτές είναι οι λέξεις με τις οποίες ο Eric Clapton ανοίγει το νέο του μουσικό έργο This Has Gotta Stop (Αυτό πρέπει να σταματήσει).
Ένας ύμνος στην ελευθερία!
Ένα τραγούδι ακαταμάχητης Αντίστασης!
Νότες, ποίηση... μουσική που σηματοδοτούν τη θέληση του Βρετανού καλλιτέχνη να μην λυγίσει, να μην πουλήσει την ψυχή του.
Ο Eric Clapton επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά στην καριέρα του τη θέση του στην απόλυτη καλλιτεχνική αυτονομία, μια πεποίθηση που υποστηρίζεται από τον μυθικό καλλιτέχνη με τόλμη και  θάρρος και στο θέμα του "υγειονομικού πιστοποιητικού" (Green Pass), που εμφανίζεται πρώτη φορά στην ανθρωπότητα μετά την ήττα του ναζισμού!
Διατηρώντας την ανεξαρτησία του ως καλλιτέχνης, ταγμένος στην υπεράσπιση της Ελευθερίας και των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ο Eric Clapton δήλωσε ότι δεν θα εμφανιστεί σε οποιαδήποτε τοποθεσία που απαιτεί από τους θεατές να αποδείξουν ότι έχουν εμβολιαστεί κατά του ιού.
Η γενναία στάση του μυθικού καλλιτέχνη προκάλεσε έντονη κριτική και το "σύστημα" προσπάθησε να τον απομονώσει στη διεθνή καλλιτεχνική σκηνή.
Τώρα ο Eric Clapton επιστρέφει στη σκηνή με ένα νέο τραγούδι, με δική του μουσική και στίχους: "Ξέρω ποιος είμαι, έχω συνηθίσει να είμαι ελεύθερος"!.
Στο τραγούδι συμμετέχουν ο ντράμερ Sonny Emery και ο Nathan East, παλιός μπασίστας του Clapton, καθώς και η Sharon White (τραγουδίστρια της δεύτερης φωνής).
Ο Eric Clapton, που έχει υποφέρει από την απώλεια του γιου του, είναι σήμερα ο καλλιτέχνης που δεν είναι διατεθειμένος να βιάσει την την τέχνη. Η τέχνη είναι Αντίσταση!
Απλά, είναι καλλιτέχνης με όλη τη σημασία της λέξης. Αυτός που δεν πουλάει την ψυχή του στο χρήμα. Διαθέτει "αδένες", στην καθομιλουμένη όρχεις!
Σήμερα έτσι "μετράμε" τους καλλιτέχνες, την τέχνη, τους διανοούμενους, τους Δασκάλους, τους επιστήμονες της Ιπποκράτειας Ιατρικής!

Hello TINA my old friend


Κι αν το μόνο που χρειαζόμαστε είναι ένα καλό, παλιάς κοπής, παραδοσιακό εξορκισμό; 

γράφει ο Γιώργος Αποστόλου

Εξηγούμαι: 
Βενζίνη, ΔΕΗ, ψωμί, τα βασικά αγαθά. Όλα αυξάνονται σε ρυθμούς που θυμίζουν λατινική Αμερική με ανεξέλεγκτο πληθωρισμό. Και όλα αυξάνονται γιατί έτσι εξυπηρετούνται τα συμφέροντα και οι επιχειρηματίες που ελέγχουν την κυβέρνηση και την κρατούν στην εξουσία.
Αντίθετα μάλιστα με την κοινή εντύπωση, η διακυβέρνηση Μητσοτάκη, κάθε άλλο παρά ανίκανη και γελοία είναι. Κάνει την δουλειά της στο απόλυτο. Απλά ο εργοδότης της, δεν είναι ο ελληνικός λαός. Ούτε καν όσοι την ψήφισαν στις τελευταίες εκλογές.
Σίγουρα ξεπερνά την πολιτική, ακόμη και κοινωνικά ανάλυση το πως γίνεται να υποστηρίζει αυτή την κυβέρνηση τόσος απλός κόσμος, το απόλυτο θύμα όλων αυτών των αυξήσεων, της μεγαλύτερης οικολογικής καταστροφής στην ελληνική ιστορία που άλλες εποχές θα αρκούσε για να ρίξει οποιαδήποτε κυβέρνηση, ο ίδιος απλός κόσμος που θρηνεί κοντά 14.000 νεκρούς από την κυβερνητική ανεμελιά και αβλεψία.
Και σίγουρα υπάρχουν οι απαντήσεις - SOS: Τα MΜΕ, οι επικοινωνιολόγοι, το Σύστημα. Ας βάλει ο καθένας και την δική του απάντηση.
Στην ερώτηση - SOS όμως, δεν απαντά κανείς. Ίσως γιατί είναι άβολη, κι ακόμη πιο άβολη η διερεύνηση για την απάντησή της. Κι αυτό γιατί δεν αφορά τα του Οίκου Μητσοτάκη, Μαρινάκη, Αλαφούζου, Κυριακού, Βαρδινογιάννη ή όποιου άρχοντα, βαρόνου ή κόμη σκεφτούμε, αλλά οίκων δικών μας, ή έστω συγγενικών μας. Ναι: αφορά την ΤΙΝΑ.
Α…Η ΤΙΝΑ…Την θυμάστε; Την άσπονδη φίλη μας; Εκείνη που έσκασε μύτη κι εκπαίδευσε ένα μεγάλο και δυναμικό κομμάτι του κόσμου στο ότι δεν υπάρχει εναλλακτική (“There Is No Alternative), δεν υπάρχει ελπίδα ό,τι και να γίνει, όποιος και να αναλάβει. 
Aυτή είναι ο λόγος που κυκλοφορεί τώρα, τόσος κόσμος με το κεφάλι κάτω. Μπορεί κάποτε η ΤΙΝΑ να εμφανίστηκε στην γειτονιά μας ως οδυνηρή λύση για ένα γόρδιο δεσμό αλλά, spoiler alert, δεν έφυγε ποτέ. Αυτό το κορίτσι λοιπόν είναι ακόμη στη γειτονιά και σου ψιθυρίζει στο αυτάκι το ποίημα του κάθε φορά που τα παίρνεις στο κρανίο με τον Μητσοτάκη, τον ΣΚΑΙ, τον Άδωνη ή οποιοδήποτε στέλεχος της παρούσας κυβέρνησης.
Είναι η ΤΙΝΑ που σου λέει «ψιτ, έλα τώρα, είδες τι έγινε, θυμάσαι…τι το ψάχνεις; Ούτε τότε, ούτε τώρα υπάρχει εναλλακτική». Kαι πως έρχονται τα poltergeist του όχι και τόσο μακρινού παρελθόντος να σου φρενάρουν το μέλλον ε;
Συνοψίζοντας, για όσους δεν καταλαβαίνουν γιατί ένα πλατύ και πλέριο (σε πλήρη παλαιοπασοκική γλώσσα) λαϊκό κίνημα, δεν έχει ακόμη πάρει και σηκώσει την κατά τεκμήριο χειρότερη και εκτός τόπου και χρόνου κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης, η απάντηση, η άβολη κι ολίγον τι μεταφυσική, είναι απλή:
Χρειάζεται ένας εξορκισμός. Ένας εξορκιστής πολύ πιο ικανός από τον πάτερ Δαμιανό Καρρά της ομώνυμης ταινίας τρόμου. Κάποιος που να ξορκίσει το στοιχειό ΤΙΝΑ, να αποδείξει σε απλά ελληνικά ότι ΤΙΤΑ, “This Is The Alternative” και να τελειώνουμε με αυτό που μας βρήκε τον Ιούλιο του 2019.
Κι ας μην προτρέχουν οι κομματικοί οπαδοί: Δεν είναι πλέον θέμα προσώπων όπως παλιά.
Ο εξορκιστής της «φίλης» μας δεν χρειάζεται να είναι Χαρισματικός Επουράνιος Σωτήρας που θα «καθαρίσει τον οχτρό». Αυτό θα το έκανε μόνο ο Ανδρέας Παπανδρέου ως ζόμπι σε ταινία του Ταραντίνο.
Χρειάζεται απλώς να πείσει μερικές εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου, ότι, τελικά η ΤΙΝΑ, ΤΙΝΑ ήταν, πάει, πήγε, έφυγε και εμείς δεν την ξανακοιτάμε. Χωρίς την ΤΙΝΑ, καμιά κυβέρνηση όπως η σημερινή δεν θα έμενε στη θέση της για καιρό. Η μέθοδος του εξορκισμού είναι δική του ευθύνη. Το ζήτημα είναι να προχωρήσει σε αυτόν, να τον κάνει και το ξόρκι θα λυθεί. 
Στο κάτω-κάτω, ένας εξορκισμός τι περισσότερο είναι από μια ευχή που μπορεί να πιάσει τόπο;

Η… πατάτα με τους εμβολιασμούς και οι πατάτες του Καποδίστρια


Μπουγιώτης Ευάγγελος

Αν ο Μητσοτάκης είχε την ευφυία και την επινοητικότητα του Καποδίστρια και αν γνώριζε λίγο καλύτερα τα χούγια του λαού που κυβερνά, η Ελλάδα θα μπορούσε να ανταγωνίζεται σήμερα την Πορτογαλία και την Ισπανία σε επιτυχία του προγράμματος των εμβολιασμών. Θα είχε δηλαδή επιτύχει την περιζήτητη ανοσία της αγέλης με ποσοστά εμβολιασμών που ξεπερνούν το 80%, αντί του πενιχρού 57% στο οποίο εδώ και καιρό είμαστε καθηλωμένοι, αρκετά κάτω από το 64% που είναι ο μέσος ευρωπαϊκός όρος.
Τι έκανε ο Καποδίστριας που δεν έκανε ο Μητσοτάκης;
Αξίζει να υπενθυμιστεί κατ’ αρχή ότι οι πατάτες την εποχή αμέσως μετά την ελληνική επανάσταση του 1821 ήταν άγνωστες ακόμη στην Ευρώπη. Ο Καποδίστριας όμως, γνωρίζοντας τόσο την υψηλή διατροφική τους αξία, όσο και την εύκολη καλλιέργεια και τη φτηνή τιμή τους, κατάλαβε ότι θα ήταν μια πρώτης τάξης τροφή για τους φτωχούς Έλληνες εκείνης της εποχής. Σκόνταψε όμως σε κάποιες από τις γνωστές… αρετές της φυλής των Ελλήνων. Οι οποίοι, ό,τι προέρχονταν από το εξωτερικό και κυρίως ό,τι προσπαθούσε να τους επιβληθεί άνωθεν και με το ζόρι, το θεωρούσαν και το θεωρούν ακόμη, εδώ που τα λέμε, εξ ορισμού ως ύποπτο και εχθρικό.
Σύμφωνα λοιπόν με τον γνωστό αστικό μύθο, ο Καποδίστριας γνωρίζοντας τον συντηρητισμό και την καχυποψία με την οποία οι Έλληνες αρνούμαστε ο,τιδήποτε μας επιβάλλεται εκ των άνω, αλλά και την υπερηφάνεια και την αξιοπρέπεια με τις οποίες υπερασπιζόμαστε, ως ύψιστη αξία, την ελευθερία της δικής μας βούλησης, κατάλαβε ότι το παιχνίδι της υποχρεωτικότητας με τις πατάτες ήταν εξ ορισμού χαμένο.
Το πήρε λοιπόν αλλιώς. Έκρυψε μια καραβιά πατάτες σε μια αποθήκη καλά προστατευμένη και έβαλε να τις φρουρούν 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, σαν να επρόκειτο για το πιο ακριβό και πολύτιμο αγαθό.
Τη διαφορά στην υπόθεση με τις πατάτες την έκανε ο Καποδίστριας επενδύοντας έξυπνα στις γνωστές αρετές των Ελλήνων. Υποκινώντας λοιπόν την περιέργεια και κάνοντας τον κόσμο να πιστέψει ότι το επτασφράγιστο μυστικό που κρύβονταν μέσα στην καλά φυλασσόμενη αποθήκη ήταν ένα πολύτιμο και χρήσιμο αγαθό, που όμως προορίζονταν για λίγους, κέρδισε το παιχνίδι. Τόσο καλά που τις έκρυβαν, τόσο πολύ που τις φύλαγαν και τόσο δύσκολο που έκαναν το να αποκτήσουν οι πολίτες πρόσβαση σε αυτές, ήταν ζήτημα χρόνου πια οι πατάτες να γίνουν ένα από τα πιο δημοφιλή και περιζήτητα είδη διατροφής. Κάτι που εξακολουθεί να συμβαίνει μέχρι και σήμερα.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη από την άλλη, με τη γνωστή αλαζονική συμπεριφορά, με τον αυταρχισμό και τη στρατιωτική πειθαρχία των δεξιών παλιάς κοπής και έχοντας βαθιά την πεποίθηση ότι για κάθε πρόβλημα υπάρχει και ένας αστυνομικός για να το λύσει, αντιμετώπισε εξ αρχής τους πολίτες που δίσταζαν ή φοβόντουσαν να εμβολιαστούν σαν… ανυπάκουους υπηκόους.
Έκαναν δηλαδή εκείνο ακριβώς που δεν έπρεπε να κάνουν, προκειμένου να κερδηθεί το στοίχημα των εμβολιασμών.
Αντί να αντιμετωπίσουν με σεβασμό τους καχύποπτους και τους διστακτικούς με τα εμβόλια και αντί να προσπαθήσουν να διαλύσουν τους φόβους τους ασκώντας την αρετή της υπομονής, της ψυχραιμίας και της πειθούς, εξηγώντας με επιχειρήματα την αξία των εμβολιασμών στη δημόσια υγεία και επιμένοντας για το πόσο τυχεροί είμαστε εμείς, οι Ευρωπαίοι, που έχουμε αυτή τη δυνατότητα σε σχέση με άλλους λαούς του τρίτου κόσμου που μαστίζονται από την πανδημία χωρίς εμβόλια, στήλωσαν τα πόδια και πέρασαν κατευθείαν στην αντίπερα όχθη.
Περιθωριοποίησαν τους λεγόμενους αντιεμβολιαστές και τους ανακήρυξαν περίπου σε εχθρούς της πατρίδας. Και το χειρότερο, κατέφυγαν εξ αρχής στο έσχατο όπλο, στην επίδειξη δύναμης, επιβάλλοντας την υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών και προβλέποντας εκδικητικές συνέπειες για  όσους αρνούνται ή φοβούνται ή έχουν δεύτερες σκέψεις να εμβολιαστούν.
Εκεί ήταν που χάθηκε οριστικά η μπάλα. Η απάντηση των λεγόμενων αντιεμβολιαστών ήταν να πεισμώσουν με την επίδειξη δύναμης και να αντισταθούν στην προσπάθεια να τους επιβληθεί δια της βίας κάτι που εκείνοι δεν ήθελαν. Ο κυβερνητικός αυταρχισμός δηλαδή μετέτρεψε το ευαίσθητο αυτό τμήμα του πληθυσμού που στέκονταν σκεπτικό στην υπόθεση των εμβολιασμών, σε υπερασπιστές της ελευθερίας της βούλησης και σε πολεμιστές ενάντια στην παραβίαση των προσωπικών τους ελευθεριών.
Το ειρωνικό στην υπόθεση είναι ότι οι αντιεμβολιαστές, αυτοί τουλάχιστον που διαδηλώνουν στις πλατείες, δεν διαφέρουν και πολύ από το κοινό των γνωστών μας ακροδεξιών και εθνικιστών… Μακεδονομάχων που αποκαλούσαν προδότη τον Τσίπρα για τη Συμφωνία των Πρεσπών. Κατεβαίνουν στις πορείες με ελληνικές σημαίες και με εκκλησιαστικά σύμβολα και επιδεικνύουν φιλάρεσκα φωτογραφίες του δικτάτορα Παπαδόπουλου, κάτω από τους ήχους θούριων και πατριωτικών ασμάτων.
Τι ειρωνεία όμως! Από τη μια να υμνούν τη χούντα και από την άλλη να… διεκδικούν ελευθερίες!
Με τούτα και με τα άλλα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη κατάφερε το ακατόρθωτο:
Απέτυχε οικτρά στον εθνικό στόχο της επίτευξης ανοσίας της αγέλης, καθηλώνοντας σε χαμηλά νούμερα τα ποσοστά των εμβολιασμών στον πληθυσμό.
Δίχασε την κοινωνία σε ένα ζήτημα δημόσιας υγείας που θα έπρεπε να μας ενώνει όλους σαν γροθιά και
Αποξένωσε πολιτικά και έχασε ένα κομμάτι ακροδεξιών ψηφοφόρων, αποδεικνύοντας την αλήθεια του ρητού: «Όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες». Τους ακροδεξιούς αυτούς ματαίως διεκδικεί να τους ξανακερδίσει τώρα με την υπουργοποίηση Πλεύρη…
Με ένα σμπάρο, δηλαδή, η κυβέρνηση κατάφερε και έχασε τρία τρυγόνια!
Σε αντίθεση λοιπόν με τον Μητσοτάκη που προσπαθώντας να δείξει δύναμη και πυγμή έχασε το παιχνίδι της πανδημίας, ο Καποδίστριας με την επινοητική τακτική του δικαιώθηκε. Αν ζούσε σήμερα, θα ήταν πολύ υπερήφανος που οι πατάτες του μεγάλωσαν και εξακολουθούν να μεγαλώνουν και να συντηρούν γενιές Ελλήνων, έχοντας επιτύχει να γίνουν ένα από τα βασικά συστατικά της σύγχρονης διατροφής.
Τελικά ο Μητσοτάκης, με την τεράστια… πατάτα που έκανε με την υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών, κατάφερε να χάσει το πιο κρίσιμο στοίχημα για την πανδημία.
Τη στιγμή που ο Καποδίστριας, με την ευφυή τακτική με την οποία χειρίστηκε τις πατάτες που εισήγαγε, κατάφερε να κερδίσει την αιωνιότητα…
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Παρασκευή 3 Σεπτεμβρίου 2021

Η τεχνοκρατική δημαγωγία


Αντώνης Λιάκος *

«Μπροστά στην τέταρτη βιομηχανική επανάσταση και την τεχνητή νοημοσύνη, στις τεχνολογικές αλλαγές που θα σαρώσουν τα πάντα, για ποια δικαιώματα μας μιλάτε;». Συχνά ακούμε παρόμοια επιχειρήματα. Εχουν βάση;
Κάθε καινοτομία παρουσιάζεται συνήθως με ουτοπικό φωτοστέφανο και κάθε επιστήμη έχει το όραμά της για τον κόσμο. Στον 19ο αι. λ.χ., η χημεία θα εξαφάνιζε την πείνα από την ανθρωπότητα γιατί θα εξασφάλιζε θρεπτικά χάπια για όλους, αντί τροφής, και φτηνή χημική ενέργεια για τα σπίτια τους. Τα χωράφια θα μετατρέπονταν σε ανθόκηπους, γεωργοί και κτηνοτρόφοι σε ανθοκαλλιεργητές. Οι άνθρωποι θα γίνονταν πιο ειρηνικοί, χωρίς άγχος και ανταγωνισμό για τον επιούσιο.
Ο ηλεκτρισμός έφτασε ως μια άλλη μεσσιανική δύναμη. Θα προμήθευε καθαρή ενέργεια στις πόλεις που σκιάζονταν από την καπνιά του κάρβουνου, θα δημιουργούσε μια νέα μορφή ευημερίας γιατί θα έβαζε στην υπηρεσία των ανθρώπων μια μεγάλη αφανή δύναμη. «Ηλεκτρισμός + σοβιέτ = εξηλεκτρισμός», έλεγε ο Λένιν. Με την ίδια ασύγγνωστη αθωότητα η κοινή γνώμη υποδέχτηκε τη ραδιενέργεια.
Ο τηλέγραφος άνοιξε μια άλλη ιστορία προσδοκιών. Η ταχύτητα της τηλε-μεταβίβασης πληροφοριών μάγεψε τους ανθρώπους, τους έκανε να σκεφτούν ότι η αμέσως επόμενη εξέλιξη θα ήταν η κατευθείαν, από μυαλό σε μυαλό, μεταβίβαση της σκέψης. Ο δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής πυροδότησε τη συζήτηση για την παρακμή του πολιτισμού, αλλά ενίσχυσε και τους ευγονιστές που ζητούσαν επεμβάσεις για την αναστολή του εκφυλισμού και τη βελτίωση των «ευγενών» φυλών.
Η επιστημονική εκπαίδευση υποσχόταν να αλλάξει τους ανθρώπους, να τους κάνει εξυπνότερους, πιο ηθικούς, καλύτερους από κάθε άποψη. Το κακό, η άγνοια και οι προλήψεις θα εξορίζονταν από την επιστημονικά διαμορφωμένη κοινωνία του μέλλοντος. Οι τεχνολογικές καινοτομίες επαγγέλλονταν συνεννόηση, διαφάνεια και συνεργασία πάνω από σύνορα, την κατάργηση των πολέμων ως άχρηστων. Χρυσή εποχή θα ανέτελλε στον πλανήτη χάρη στις προόδους των φυσικών επιστημών. Ολα αυτά θα ήταν εφικτά όχι στο πολύ μακρινό μέλλον, αλλά στον εικοστό αιώνα! Τον πιο αιματηρό αιώνα, όπως γνωρίζουμε.
Ως προς την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση, η συζήτηση δεν άρχισε τώρα, αλλά γύρω στο 1948. Τότε εισήχθη και η σχετική περιοδολόγηση. Η πρώτη βιομηχανική επανάσταση εξαρτιόταν από τον ατμό και τον σίδηρο. Η δεύτερη από τη χημεία και τον σιδηρόδρομο. Η τρίτη από τον ηλεκτρισμό, την αεροπορία, τον αυτοματισμό. Και η τέταρτη, όπως την ονειρεύονταν στα μέσα του 20ού αιώνα, θα βασιζόταν στην ατομική ενέργεια, στην ηλεκτρονική τεχνολογία και στη διαστημική μετακίνηση.
Οι αλλαγές που θα έφερναν η πληροφορική και το διαδίκτυο δεν είχαν έως και τη δεκαετία του 1960 προβλεφθεί. Αλλά κι όταν άρχισαν να κάνουν τον δρόμο τους, το φωτοστέφανο που τις συνόδευε ήταν εκείνο της μετατροπής του κόσμου στο μικρό χωριό του Μακ Λιούαν, στον ειρηνικό διασυνδεμένο κόσμο, στη μεταβιομηχανική εποχή. Καθόλου βέβαια στις βαθιές διαιρέσεις του κόσμου όπως πραγματικά είναι σήμερα. Θα συνοψίσω την επιχειρηματολογία μου σε τρία σημεία:
Πρώτο, πρέπει να σκεπτόμαστε την τεχνολογία από την άποψη της χρήσης της. Αυτό μας δίνει μια εντελώς διαφορετική εικόνα για τη συνάρθρωση τεχνολογίας και πραγματικότητας, γιατί χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα πολλά στάδια τεχνολογικής ανάπτυξης. Π.χ., σήμερα το βιβλίο έχει ξεπεραστεί από την ψηφιακή τεχνολογία.
Ποτέ όμως δεν παράγονταν τόσα βιβλία όσα σήμερα, και με τη βοήθεια αυτής της τεχνολογίας. Ο αιώνας του κάρβουνου ήταν ο 19ος. Αλλά στον 21ο αιώνα παράγεται και καταναλώνεται πολύ περισσότερο κάρβουνο απ' ό,τι τον 19ο. Ο αιώνας του ηλεκτρισμού πέρασε, αλλά ψηφιακή τεχνολογία χωρίς ηλεκτρικό δεν γίνεται.
Δεύτερο, πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη μας τη συνάρθρωση της τεχνολογίας με τις κοινωνικές πραγματικότητες. Τεχνολογία και κοινωνία τροποποιούνται αμοιβαία, καθώς συναρθρώνονται. Πρόκειται για συσχετισμούς δύναμης ανάμεσα σε διαφορετικές πολιτικές προοπτικές. Π.χ. η πυρηνική ενέργεια που περιορίζεται στη Γερμανία αλλά αναπτύσσεται σε χώρες όπως η Τουρκία, η Βόρεια Κορέα, το Ιράν. Οι προσανατολισμοί της έρευνας σχετίζονται με κοινωνικούς και πολιτικούς συσχετισμούς δύναμης. Π.χ. η εξάρτηση της ιατρικής έρευνας από τη βιομηχανία φαρμάκων.
Τρίτο, η τεχνοεπιστήμη βελτίωσε και άλλαξε τη ζωή των ανθρώπων. Δεν γίνεται όμως να αγνοείς τις απρόβλεπτες συνέπειες, την ετερογονία σκοπών και αποτελεσμάτων. Δυο παγκόσμιοι πόλεμοι και πολλές αιματηρές συγκρούσεις του 20ού αιώνα σχετίζονται στενά με τις τεχνοεπιστημονικές αλλαγές και τις μετατοπίσεις ισορροπιών που προκάλεσαν σε ένα πολιτικό περιβάλλον επιθετικό, ασταθές και ανασφαλές.
Οπως και το σημερινό. Και να μην ξεχνάμε ότι ο τεχνολογικός ντετερμινισμός χρησιμοποιήθηκε ως βασικό επιχείρημα στον Μεσοπόλεμο για να δηλώσει ότι η δημοκρατία ήταν ξεπερασμένη. Ο Μουσολίνι έλεγε ότι η ιδεολογία που ταιριάζει στον (τεχνολογικά ανεπτυγμένο) εικοστό αιώνα είναι ο φασισμός. Κάπως έτσι και σήμερα η τεχνοεπιστημονική καινοτομία χρησιμοποιείται ως σημαία ευκαιρίας από νεοφιλελεύθερους «μεταρρυθμιστές».
Η σύνθετη σχέση επιστήμης – κοινωνίας – δημοκρατίας είναι από τα πιο ζόρικα ζητήματα των σύγχρονων κοινωνιών. Δεν είναι πασαρέλα επίδειξης.
* ιστορικός, Πανεπιστήμιο Αθηνών

Η αναστολή της λογικής


του Θάνου Καλλή *

Την περίοδο που είχε ξεσπάσει το περίφημο σκάνδαλο Κοσκωτά, το ΠΑΣΟΚ του Α. Παπανδρέου βρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση με τη Νέα Δημοκρατία του Κωνσ. Μητσοτάκη. Ακραία πόλωση επικρατούσε στο πολιτικό σκηνικό της χώρας και οι σχέσεις ανάμεσα σε κυβέρνηση και αντιπολίτευση βρισκόταν στο κόκκινο. Ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής, όταν ρωτήθηκε σχετικά για τις ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις το 1989, αποδοκιμάζοντας το διχαστικό κλίμα της εποχής απάντησε: «Τα πρωτοφανή γεγονότα, που σημειώνονται το τελευταίο καιρό, δημιουργούν την εντύπωση ότι η Ελλάς μετεβλήθη σε ένα απέραντο φρενοκομείο».
Την σημερινή εποχή φαίνεται να κυριαρχεί πάλι η παραφροσύνη και να δημιουργήθηκαν δυο αντίπαλα στρατόπεδα στην ελληνική κοινωνία, σε εμβολιασμένους και μη. Πρόκειται ξεκάθαρα για ένα εμφυλιοπολεμικό κλίμα, που οδηγεί στον διχασμό και σε επικίνδυνες και αντιδημοκρατικές ατραπούς. Υπάρχει ένας κεντρικός πολιτικός σχεδιασμός για διαχωρισμό των Ελλήνων πολίτων σε «υπεύθυνους» και «ανεύθυνους» και εφαρμογή της τακτικής του «διαίρει και βασίλευε».
Σε δέκα χιλιάδες υπολογίζονται οι γιατροί, οι νοσηλευτές και λοιπό προσωπικό που θα βγουν σε αναστολή εργασίας από τις αρχές του μήνα, μετά το τελεσίγραφο της κυβέρνησης. Ένα μέτρο τιμωρητικό και εκδικητικό, που οδηγεί στην αποδιοργάνωση της δημόσιας υγείας και στην οικονομική εξαθλίωση των εργαζομένων.
Σε αυτό το σημείο, γεννάται το εύλογο ερώτημα, τι αποσκοπεί αυτή η κίνηση; Με την έξαρση της πανδημίας του κορονοϊού και τα χιλιάδες κρούσματα που αναμένονται καθημερινά, τα νοσοκομεία μένουν «χωρίς όπλα» για να αντιμετωπίσουν την λαίλαπα της πανδημίας. Επίσης, πολλοί άνθρωποι θα μείνουν στον δρόμο και δεν θα μπορούν να συντηρήσουν την οικογένεια τους.
Αυτές τις ημέρες, εξάλλου συζητείται έντονα για επέκταση του υποχρεωτικού εμβολιασμού και σε άλλες κατηγορίες, μεταξύ αυτών οι ένοπλες δυνάμεις και τα σώματα ασφαλείας. Σε περίπτωση που αρνηθούν στρατιωτικοί και αστυνομικοί να εμβολιασθούν, θα τεθούν σε αναστολή εργασίας; Σε αυτό το ενδεχόμενο, ποιοι θα αναλάβουν την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας και την εσωτερική ασφάλεια της χώρας; Η λογική έχει χαθεί στην Ελλάδα.
Το εμβολιαστικό πρόγραμμα έχει αποτύχει παταγωδώς, παρά τα δεκάδες εκατομμύρια που δόθηκαν στα Μ.Μ.Ε και την κατασπατάληση χρημάτων των
φορολογουμένων για την προώθηση σχετικής καμπάνιας. Ο εξαναγκασμός έχει ακριβώς τα αντίθετα αποτελέσματα και φυσικά είναι κόντρα στο DNA των Ελλήνων.
Είναι επιτακτική ανάγκη να παραδεχθούμε την αναποτελεσματικότητα της υποχρεωτικότητας, για την οποία άλλωστε μπορούν να εγερθούν συνταγματικές επιφυλάξεις και παραβίαση θεμελιωδών δικαιωμάτων. Δεν μπορεί να επιλυθεί το πρόβλημα με την επιβολή υπερβολικών μέτρων, δυσανάλογων με τον επιδιωκόμενο σκοπό, όπως είναι π.χ. η αναστολή εργασίας, αλλά να τηρηθεί η αρχή της αναλογικότητας που προβλέπεται και στο άρθρο 25 του ελληνικού συντάγματος.
Σε καμία των περιπτώσεων, δεν είμαι αντίθετος κατά του εμβολιασμού, καθώς η πανδημία είναι πραγματική. Όμως, για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα θα πρέπει να υπάρχει ψυχραιμία και μια γόνιμη αντιπαράθεση ιδεών και απόψεων. Με τη νηφαλιότητα και τη δύναμη της πειθούς, μπορούν να επιτευχθούν τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Όχι με τις απειλές, τον αυταρχισμό και τον φόβο. Δυστυχώς, οι «ειδικοί» και τηλεμαϊντανοί που παρελαύνουν καθημερινά στην τηλεόραση, έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα σύγχυσης και παραπληροφόρησης, με αποτέλεσμα η ελληνική κοινωνία να χάνει την ψυχραιμία της.
* Ο Θάνος Καλλής είναι Δικηγόρος-Ιστορικός
Πηγή: militaire.gr

Ήρθαν οι ειδικές κλίνες του ΕΣΥ για τις ασφαλιστικές


Της Κατέ Καζάντη

Μες στη δυστοπία που ήδη δημιούργησε η πολιτική της ακροφιλελεύθερης δεξιάς κυβέρνησης στο χώρο της υγείας, η πραγματοποιηθείσα εκχώρηση του ΕΣΥ στις ασφαλιστικές δεν έρχεται μόνο να συμπληρώσει τον εφιάλτη: ήταν ο στόχος, εξ αρχής. Ήδη, λοιπόν, στο πρόγραμμα ασφάλισης Υγείας της εταιρείας “Ατλαντική Ένωση”, ίσως και αλλού, υπάρχει πλέον κάλυψη για τα έξοδα νοσηλείας σε ειδικές κλίνες ΕΣΥ, η οποία μάλιστα κάλυψη παρέχεται χωρίς την παρακράτηση απαλλασσόμενου ποσού, πράγμα που ισχύει για τις ιδιωτικές κλινικές. Πώς τούτες θα στελεχώνονται, πώς λειτουργούν κ.ο.κ. δεν χρειάζεται μεγάλη φαντασία να το διαβλέψει κανείς/μια.
Ότι η τοξική ταξικότητα δεν σ’ εγκαταλείπει ούτε στην αρρώστια, ούτε καν στο θάνατο, είναι παγκοίνως γνωστό όπως επίσης γνωστό είναι ότι η βιοπολιτική που διαχωρίζει και ξεφορτώνεται τους ανθρώπους ωσάν τα απορρίμματα εκφράζει κατεξοχήν τη φασίζουσα δεξιά. Η δημιουργία ασθενών δύο ταχυτήτων, πλούσιων και φτωχών, είναι, δυστυχέστατα, στα αυτονόητα των σύγχρονων αστικών δημοκρατιών και δεν φαίνεται ν’ αλλάζει όσο υπάρχουν ακόμα φτωχοί που ψηφίζουν Πλεύρη και στηρίζουν Μητσοτάκη και τα αντίγραφά τους όπου γης.
Στα δημόσια νοσοκομεία οσονούπω θα υπάρχουν οι πριβέ ιλουστρασιόν πτέρυγες, σήματα κατατεθέντα ενός ανθρωποφαγικού πολιτισμού που τη μια μέρα τσακίζει πρόσφυγες και μετανάστες και την επομένη την εγχώρια φτωχολογιά.
Η δημόσια υγεία έχει ήδη εκπέσει σε αγοραίο προϊόν για τα πελατάκια των ασφαλιστικών -και δεν περίμενε τον ακροδεξιό Πλεύρη για να συμβεί. Στην ίδια πολιτική κατεύθυνση κινείται σύμπασα η ακροφιλελεύθερη δεξιά όπως πια και οι πρώην σοσιαλδημοκράτες, νυν συνοδοιπόροι της.
Κι επειδή το μυαλό είναι ο στόχος, ο κοινωνικός αυτοματισμός που βλέπουμε μπροστά στα μάτια μας, με τις αναστολές των υγειονομικών, καθώς και οι εντάσεις που επιφέρει, εκεί στοχεύουν: να βάλει χέρι το κεφάλαιο και οι εκπρόσωποί του σε κάθε δημόσιο αγαθό, την ώρα που οι πληβείοι, θολωμένοι, θα ‘χουν αλλού τα όμματα. Κι όταν κοιτάξουν πια στο σωστό σημείο, θα γιατροπορεύονται μοναχά όσοι πληρώνουν αδρά τις ασφαλιστικές. 
Πηγή: artinews.gr

Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου 2021

Έφυγε ο Μίκης



ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ 
ΜΕΓΑΛΕ ΕΚΛΙΠΟΝΤΑ ΠΑΝΤΟΤΕΙΝΕ ΠΑΡΟΝΤΑ

Το έργο σου στον πολιτισμό αναφίμβολα τεράστιο αλλά κι η περπατησιά σου στη ζήση ισοϋψής κι αξιομνημόνευτη, 
φάρος, οδηγός και χρέος για όλους μας

* 'Η Καθοδος των Δωριαίων'  από το άλμπουμ 'Ασίκικο Πουλάκη' του 1998 σε στίχους Μιχάλη Γκανά και βασικό ερμηνευτή τον Βασίλη Λέκκα εκτός απ’ αυτό το τραγούδι που είναι στίχοι κι ερμηνεία  του Μίκη
* Αν δεν λειτουργεί το βίντεο πιέστε τον σύνδεσμό "Παρακολουθήστε στο YouTube'

Ο Διευθυντής Εργαστηρίου Κλινικής Φαρμακολογίας του ΑΠΘ Δημήτρης Κούβελας στο Ανατρεπτικό Δελτίο 31/8/2021

Τα συγχαρητήρια... & στην αντιπολίτευση! 10.000 εργαζόμενοι και υγειονομικοί λιγότεροι στο ΕΣΥ!

Μαρία Τριανταφυλλιδου

10.000  εργαζόμενοι και υγειονομικοί λιγότεροι στο ΕΣΥ.
Η κυβέρνηση κάνει τη δουλειά της.
Ούτε στο όνειρό τους δεν θα μπορούσαν να τσαλαπατήσουν τον δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα, να απολύσουν μαζικά και να ταπεινώσουν με αυτό τον τρόπο το σύνολο των εργαζομένων στην Υγεία. Τα συγχαρητήρια πάνε όλα στον... όχλο που χειροκροτά την υποχρεωτικότητα, στην αντιπολίτευση που δεν τίμησε την καταψήφιση των μέτρων υποχρεωτικότητας και διαχωρισμού, κεντρικοποιώντας το ζήτημα και στις πουλημένες πένες  στον Τύπο και στα Μ.Μ.Ε
Όποιος διατηρεί ακόμα αμφιβολίες να είναι βέβαιος ότι τα μέτρα θα γενικευτούν στο σύνολο του Δημόσιου και Ιδιωτικού τομέα. Όποιος έχει αυτιά ακούει και όποιος έχει μάτια βλέπει.

Υ.Γ. Τελικά υπάρχουν αποδείξεις, παρτίδες εμβολίων πειράζουν στον εγκέφαλο. Ο κ. Σδούκος (τέως πρόεδρος της ΕΝΙΘ) δηλώνει υπέρ της υποχρεωτικότητας στους υγειονομικούς, αλλά κατά των αναστολών εργασίας. Δηλαδή προτείνει να εισάγουμε έναν νόμο πουνα τον μην τον εφαρμόζουμε. Μας ενημερώνει επίσης ότι όσοι πάνε σε αναστολή είναι κάτι άχρηστοι ακροδεξιοί τύποι. Να γυρίσουν στη δουλειά με τιμωρία να πάνε στην πρώτη γραμμή της νοσηρότητας. Τέλος λογικής, τέλος εποχής για την αριστερά.

Υγειονομικοί: «Όχι στην υποχρεωτικότητα του εμβολίου και τους εκβιασμούς»


ΥΓ του blog: .....Όταν σκέπτεται κάποιος την υποχρεωτικότητα που ξεκίνησε σήμερα με τους υγειονομικούς θλίβεται. Όταν βλέπει το μετέωρο κι ατεκμηρίωτο επιστημονικά story του κυρίαρχου αφηγήματος αλλά και την εμπάθεια και εμμονή ορισμένων να το υποστηρίζουν σαν σανίδα σωτηρίας στον φόβο και την ανασφάλεια τους, τρομάζει. Όταν πάλι διαβάζει θέσεις και  απόψεις κομμάτων κι ανθρώπων οργίζεται. Οργίζεται για την κυνικότητα και την αναισθησία της κυβέρνησης αλλά και με την απερισκεψία ή την συνενοχή της αντιπολίτευσης και κυρίως της αριστεράς αντιπολίτευσης.  Τρελαίνεται όταν λένε "είμαστε με την επιστήμη" και δεν βλέπουν ότι είναι με μια και μόνο εκδοχή και μερίδα της επιστήμης. Αυτής της πιο κατεστημένης, της πιο φαρμακοεξαρτώμενης, της πιο διεφθαρμένης, της πιο με επιβεβαρημένο παρελθόν (2010, Η1Ν1). Βρισκόμενος λοιπόν αυτός μπροστά στον Μητσοτάκη μπορεί κα να χειροδικούσε. Αν είχε μπροστά του τον Τσίπρα μπορεί και να τον έφτυνε αναλογιζόμενος ότι τολμά να λέει επίορκους τους υγειονομικούς που δεν εμβολιάζονται και να  συναινεί έτσι εμμέσως πλην σαφώς με την υποχρεωτικότητα και τον διωγμό τουλάχιστον των υγειονομικών. Αν είχε όμως τον Κουτσούμπα θα του έλεγε ΝΤΡΟΠΗ. Ντροπή για τους ανθρώπους που  ακολούθησαν αυτόν το κόμμα και την ιδεολογία του για πάνω από 100 χρόνια δίνοντας την ζωή και το αίμα τους για ιδανικά όπως αυτά της ισότητας της ελευθερίας, και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Τους πουλά σήμερα και τους φτύνει ξανά. Τέλος αριστερός, δημοκράτης και προοδευτικός άνθρωπος που συναινεί σε ιατρική πράξη σε άνθρωπο χωρίς την θέληση του είναι ΦΑΣΙΣΤΑΣ απλά δεν το ξέρει ή δεν έχει καθρέφτη για να το δει. Η συναίνεση σε ιατρική πράξη του κάθε ατόμου  δε είναι δικαίωμα είναι αυτή ταύτη η ύπαρξη και η υπόσταση του ανθρωπίνου όντος καθολικά. Η επίκληση για την άρση της, ενός θολού, ατεκμηρίωτου και ανεξέλεγκτου ‘γενικού καλού', το οποίο ποιος, πώς και πότε το ορίζει είναι αδιευκρίνιστο κι ασαφές, δεν την δικαιώνει. Ο Βιασμός είναι βιασμός και ο βασανισμός, βασανισμός του ανθρώπινου όντος όπως κι αν τον ντύσεις όπως κι αν τον μακιγιάρεις. 

Γιατί δεν χειροκροτάτε;


Καλό μήνα. Και καλώς γυρίσατε σε μια χώρα με 10.000 λιγότερους υγειονομικούς.
Το όραμα του Κούλη, άρχισε να υλοποιείται από τον... πιο νευραλγικό τομέα.
Γιατί δεν χειροκροτάτε;

Παραιτηθείτε κύριε Μητσοτάκη


Του Αδέξιου Δεξιού

(Ανανεωμένο) Ξεκινάμε από τα βασικά.
Ένα από τα ουσιαστικότερα πρωθυπουργικά προνόμια είναι ο ορισμός του υπουργικού συμβουλίου.
Άρα, από τη στιγμή που ο ίδιος ο πρωθυπουργός διασύρεται από έναν… παραλίγο υπουργό λίγη ώρα κατόπιν της ανακοίνωσης ανάληψης των καθηκόντων του από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, είναι ανίκανος (για να μην πούμε τίποτα πιο χοντρό) να εκτελέσει τα καθήκοντά του.
Πόσο μάλλον όταν ο… παραλίγο υπουργός ανακοινώθηκε μετά βαΐων και κλάδων, ως ο άνθρωπος ο οποίος με όχημα τη διακομματική συναίνεση που επιδιώχθηκε έπειτα από το κάψιμο (σε συνθήκες άπνοιας που φορτώθηκαν στην κλιματική αλλαγή) της Ελλάδας, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να απεγκλωβιστεί ο… εγκαυματίας πρωθυπουργός από τα αδιέξοδα που προκάλεσε η κατάρρευση του επιτελικού κράτους ένεκα της απύθμενης ανικανότητάς του.
Δεν ξέρουμε αν το έχει αντιληφθεί ο Κυριάκος, αλλά ο Αλέξης τον ρεζίλεψε.
Καθώς ουδείς εχέφρων άνθρωπος δύναται να πιστέψει ότι υπήρχε περίπτωση ο πρώην υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ και νυν άτυπος σύμβουλος του Τσίπρα, να συμμετάσχει σε δεξιά (λέμε τώρα) κυβέρνηση ως προπομπός μιας συναίνεσης που θα ενίσχυε τον Μητσοτάκη και θα χαντάκωνε τον Τσίπρα.
Στοιχειώδες, όπως θα έλεγε κι ο Σέρλοκ.
Ιδιαίτερα, όταν αυτόν τον… παραλίγο υπουργό τον ταύτιζες τους πρωτεργάτες της χούντας των Συνταγματαρχών.
Συνεπώς, όπως θα έλεγε κι ο λαός... Κυριάκο πιάστηκες κότσος.
Απορούμε ποιος σε έπεισε ή ποιος εγγυήθηκε κι έβαλες το κεφάλι σου στον τορβά.
Προφανώς, ξέχασε να σου πει ότι οι αριστεροί είναι μανούλες στην ίντριγκα και στην προβοκάτσια.
Όπως επίσης, ότι όταν ένας πρωθυπουργός έχει υποστεί τέτοιου είδους γελοιοποίηση δεν μπορεί πλέον να κάθεται... ανέμελος στην πρωθυπουργική καρέκλα για ευνόητους λόγους.
Προχωράμε στα υπόλοιπα.
Ήτοι, στην πλήρη ομολογία της κυβερνητικής αποτυχίας.
Είναι δεδομένο, αγαπητέ Κυριάκο, ότι η μονή υπερασπίστρια πια του επιτελικού κράτους είναι η Κεραμέως.
Τους υπόλοιπους τους έκαψες μαζί με την Ελλάδα.
Βέβαια τόσο το πουλέν της αδερφής σου που έβαλες για εκπρόσωπο, όσο και οι καθεστωτικοί παπαγάλοι συνεχίζουν να επιμένουν ότι τα πας περίφημα.
Κάτι που καλείται να λύσει η επιστήμη, διότι όταν ξηλώνεις το Υγείας και το Προστασίας του Πολίτη, βάζοντας στο μεταξύ σφήνα τοποτηρητές στο Μεταφορών, υπουργείων δηλαδή υπεύθυνων για τις κρίσεις (κορονοϊού-πυρκαγιών) που κονιορτοποιήσαν το προφίλ του... μεγάλου τιμονιέρη, μάλλον δεν τα πας και τόσο καλά.
Δυστυχώς, φίλτατε Κυριάκο, ξέμεινες από καύσιμο και πολύ φοβούμαστε ότι ο μόνος τρόπος μπας και ξαναγεμίσεις το ρεζερβουάρ είναι να παραιτηθείς και να ζητήσεις ανανέωση της λαϊκής εντολής.
Αλλιώς, όπως έχουμε γράψει επανειλημμένα, δεν πρόκειται να αποφύγεις την... αέναη ποδηλατάδα με τον ΓΑΠ.
Είμαστε σίγουροι ασφαλώς, ότι δεν θα το κάνεις γιατί πιστεύεις ότι το παιχνίδι γυρίζει.
Άραγε πως;
Με το να σε ξεφτιλίζει η αντιπολίτευση βάζοντας μπουρλότο στον ανασχηματισμό, μέσω του οποίου προσδοκούσες ότι θα σου δινόταν συγχωροχάρτι για να ανέβεις... ανανεωμένος στη ΔΕΘ και να δικαιολογήσεις τα αδικαιολόγητα;
Με το να παραδέχεσαι δια του ξηλώματος των υπουργών που αναφέραμε ότι απέτυχες παταγωδώς, ενώ την ίδια στιγμή απειλείς με απολύσεις όσους δεν τσιμπιούνται χαρακτηρίζοντας παράλληλα ψεκασμένους τους μισούς Έλληνες, σπεκουλάροντας ταυτόχρονα πάνω στα καμένα για να τα γεμίσεις με υβρίδια που θα πληρώσουμε εμείς (βλέπε: Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία: νέα στρατηγική της ΕΕ για τα δάση με ορίζοντα το 2030) και ανεμογεννήτριες για τις οποίες άνοιξε τον δρόμο η αξιότιμη κυρά Κατίνα (βλέπε: Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, οι ανεμογεννήτριες και ο Γεραπετρίτης);
Ή με το να κάνεις... καραμπόλες με τους σαμαρικούς, ευελπιστώντας σε μια σαμαρική κωλοτούμπα μήπως και περάσουν τα... παγωμένα σκοπιανά μνημόνια;
Χα χα χα, ας γελάσουμε...

Αχ τι πίκρα! Ούτε Παγώνη, ούτε Βασιλακόπουλος, ούτε Καπραβέλος...


Δημήτριος Γάκης

ΑΧ ΤΙ ΠΙΚΡΑ… ΟΥΤΕ Η ΠΑΓΩΝΗ, ΟΥΤΕ Ο ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΟΥΤΕ Ο ΚΑΠΡΑΒΕΛΟΣ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ…
@ Τόση τρομολαγνία, τόσο σάλιο, τόση προσπάθεια να τρομάξουνε και να πιέσουνε τον Έλληνα και ούτε ένα, τόσο δά,  Υφυπουργείο… Ούτε μία Γενική Γραμματεία;
@ Και να τους φάει το αναπληρωτηλίκι η Μίνα Γκάγκα;
@ Μα αυτή δεν έπιανε «χαρτωσιά» μπροστά στους... άλλους… Ούτε ξύπναγε στις 6.00πμ για να προλάβει τον Αυτιά, ούτε ούρλιαζε σαν το φάντασμα της όπερας, ούτε παραπληροφορούσε, ούτε έκανε το άσπρο - μαύρο… Ούτε αναφερόταν σε πράγματα που δεν υπάρχουν πχ τείχος ανοσίας…
@ Και αυτός ο Ευαγγελάτος να στρίβει το μαχαίρι στην πληγή της Ματίνας ρωτώντας την πως ένιωσε για την επιλογή της Μίνας…
@ Τι αδικία είναι αυτή;
@ Και να φάει  η Γκάγκα τον «Στρεψιάδη» Κοντοζαμάνη; Που ακούστηκε αυτό; Να φάει μία Γιατρός τον Υπεριατρό πτυχιούχο Μαθηματικού των Ιωαννίνων Αναπληρωτή Υπουργό; Πολύ κλάμα στην παράδοση -παραλαβή…
@ Πρωτόγνωρα πράγματα για μια Κυβέρνηση, ακόμη και Μητσοτάκη…
@ Θα ευχηθώ στην κα Γκάγκα καλή επιτυχία. Μόνο να προσέχει, γιατί κάτι πουλάκια μου λένε για ξεπούλημα του ΕΣΥ σε ιδιώτες… Και ο νέος υπουργός, φαίνεται ότι έχει «προϋπηρεσία»…

Τετάρτη 1 Σεπτεμβρίου 2021

'Τον Σεπτέμβριο θυμάμαι' Μαρία Φαραντούρη

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Στίχοι: Brendan Behan (σε μετάφραση Βασίλη Ρώτα)

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ 
σε όλους τους ανθρώπους 
και τους μπολιασμένους και τους αβατσίνωτους 

Το νόημα της ζωής είναι η ίδια η ζωή (μεταμεσονύκτιο υπαρξιακό κι επικούρειο)


Γελωτοποιός

«Αυτός που έχει ένα γιατί για να ζήσει, μπορεί να υπομείνει σχεδόν το κάθε πώς.»
Νίτσε

~~~~~~~~
Το χειρότερο που μπορεί να νιώσει ένας άνθρωπος είναι η απόγνωση.
Η απόγνωση είναι μισός θάνατος. Κι ο μόνος τρόπος να τη θεραπεύσουμε είναι να δώσουμε νόημα στη ζωή.
Ο Βίκτορ Φρανκλ ήταν νευρολόγος και ψυχίατρος, ιδρυτής της τρίτης σχολής ψυχοθεραπείας της Βιέννης (οι άλλες δύο ήταν του Φρόιντ και του Άντλερ). Ο Φρανκλ ήταν Εβραίος. Οι συμπατριώτες του Αυστριακοί Ναζί τον έστειλαν στο Άουσβιτς.
Στο βιβλίο του «Το Νόημα της Ζωής» ο Φρανκλ γράφει ότι οι πρώτοι που πέθαιναν στα στρατόπεδα ήταν εκείνοι που έπεφταν σε απόγνωση, όσοι εγκαταλείπονταν.
Η κατάθλιψη είναι συναισθηματική πτώση.
Η απόγνωση είναι χειρότερη. Απόλυτη και γενική πτώση. Δεν μπορείς να βρεις ένα λόγο να συνεχίζεις να ζεις.
Το φάρμακο για την απόγνωση είναι να βρεις ελπίδα και σκοπό.
Δεν πρέπει να ρωτάμε ποιο είναι το νόημα της ζωής. Πρέπει να καταλάβουμε ότι η ζωή ζητάει από εμάς να της δώσουμε νόημα.
Δεν ψάχνουμε για το νόημα της ζωής.
Δίνουμε νόημα στη ζωή μας.
Κι αυτό μας βοηθάει να ζούμε.

~~~~~~~~
«Αυτός που έχει ένα γιατί για να ζήσει, μπορεί να υπομείνει σχεδόν το κάθε πώς», έγραψε ο Νίτσε.
Αν έχεις στόχο, σκοπό, νόημα, γιατί, τότε θ’ αντέξεις ακόμα και μέσα στο Άουσβιτς.
Το γιατί είναι κάτι που αγαπάς, κάτι που έχεις ερωτευτεί, κάτι που σε κάνει να θες να συνεχίζεις να ζεις για να συνεχίσεις να το κάνεις.
Το γιατί μπορεί να είναι ένας άνθρωπος που αγαπάς και θες να συνεχίσεις να ζεις μαζί του.
Το γιατί μπορεί να είναι η δημιουργικότητα σου, η τέχνη σου, η επιστήμη σου, ο κήπος σου, τα ταξίδια σου, η μαγειρική σου.
Το γιατί μπορεί να είναι κάθε μικρή ομορφιά που σε κάνει να χαμογελάς.

~~~~~~~~
Ο Φρανκλ αναφέρει ότι πέρα απ’ την αγάπη για τη γυναίκα του και για την επιστήμη του κρατήθηκε ζωντανός μέσα στη φρίκη των στρατοπέδων εξόντωσης δίνοντας σημασία σε μικρές ομορφιές.
Ναι, παντού υπάρχει ομορφιά, ακόμα και στο Άουσβιτς. Αρκεί να μπορείς να δεις.
Απ’ αυτές τις μικρές ομορφιές του Άουσβιτς κρατήθηκε για να μη χάσει το μυαλό του, για να μη χάσει το νόημα, για να μη χάσει το γιατί του, για να μη χάσει την ανθρωπιά του, για να μη χάσει την ελπίδα.
Γράφει ότι μια μέρα που έσκαβε το παγωμένο έδαφος ένα μικρό πουλί πήγε και κούρνιασε στο χώμα που είχε βγάλει -ήταν πιο ζεστό.
Κάποια ηλιοβασιλέματα οι κρατούμενοι κοιτούσαν τον ουρανό σαν να ήταν πίνακας ζωγραφικής και σχολιάζανε τα χρώματα, τις πινελιές του Θεού.
Τους κράτησαν οι ιταλικές άριες που τραγουδούσε κάποιος συγκρατούμενος και το αυτοσχέδιο καμπαρέ στο στρατόπεδο.
Λίγο ψωμί, ένα μεγάλο ψίχουλο, που είχε κρυμμένο στην τσέπη του και πιπίλιζε όταν ένιωθε να χάνεται.
Και το χιούμορ. Μέσα σ’ αυτή την απόλυτη μαυρίλα κατάφερναν να κάνουν αστεία, για το πώς θα ζητάνε σούπα όταν θα βγουν απ’ το στρατόπεδο («απ’ τον πάτο της σουπιέρας, παρακαλώ»). Γελούσανε ανάμεσα στα κρεματόρια και στους θαλάμους αερίων, κι ίσως να φαίνεται απρεπές, αλλά αυτό τους κράτησε ζωντανούς.

~~~~~~~~
Η αφοσίωση σε κάτι που αγαπάμε μπορεί να μας βοηθήσει ν’ αντέξουμε όλες τις αρνήσεις κι όλα τα εμπόδια.
Ταυτόχρονα πρέπει να θυμόμαστε ν’ αποδίδουμε τιμές στο θεό των μικρών πραγμάτων -όπως τον είπε η Αρουντάτι Ρόι.
Οι μικρές απολαύσεις, ένα βλέμμα, ένα τραγούδι που έχεις ακούσει δέκα χιλιάδες φορές, αλλά και πάλι δεν σου φτάνει, ένα ποτήρι κρασί μ’ έναν φίλο –ή και μόνος, ένα αστείο, μια νύχτα έρωτα μέχρι που να ξημερώσει, ένα κολοκυθάκι που φύτρωσε στον κήπο σου, το αναπάντεχο κελάηδημα ενός νυχτολούλουδου, η θάλασσα και τα τριζόνια, όλα αυτά που μας δίνουν καύσιμα για να συνεχίσουμε προς το γιατί μας, αντέχοντας το πώς.

~~~~~~~~
Ακόμα και οι δύσκολες στιγμές έχουν αξία, πρέπει να τις αποδεχόμαστε και να συνεχίζουμε. Να αντιμετωπίζουμε με αξιοπρέπεια, όρθιοι, ακόμα και το πένθος, το θάνατο.
“Αν υπάρχει ένα νόημα στη ζωή εν γένει, τότε θα πρέπει να υπάρχει ένα νόημα και στην οδύνη. Η οδύνη, το πάσχειν, είναι ανεκρίζωτο μέρος της ζωής, ακόμη και ως μοίρα και ως θάνατος.”
Οι υπαρξιστές ψυχοθεραπευτές έχουν πάρει πολλά στοιχεία απ’ τη φιλοσοφία του Επίκουρου.
Ο Επίκουρος δεν έψαχνε για τον θεό..
Έψαχνε για το μονοπάτι που θα βοηθούσε τον άνθρωπο να ζήσει μια γεμάτη ζωή. Είναι ο πρώτος Υπαρξιστής, πολύ πριν τον Κίρκεγκωρ και τον Σαρτρ.
Αυτός μίλησε πρώτη φορά για τη ζωή ως νόημα.
Και για γίνουμε ακόμα πιο επικούρειοι, ας θυμηθούμε ότι όλα είναι εφήμερα κι ο θάνατος δεν είναι τίποτα, μοιάζει με αυτό που «δεν-ζούσαμε» πριν γεννηθούμε.
Όπως θα μπορούσε να έχει πει κι ο Επίκουρος:
Κάνε ό,τι νιώθεις κι αγαπάς, μείνε ζωντανός, απόλαυσε το.
Όλα τελειώνουν. Και περνάει τόσο γρήγορα η ζωή.
Αγάπησε την. Δως της ένα νόημα.
Μην την αφήσεις να πάει χαμένη.

Ένα νέο κίνημα γεννιέται…


Από το όχι στην υποχρεωτικότητα, το όχι  στον εμβολιαστικό καταναγκασμό,   το κοινωνικό απαρτχάιντ και τον αποκλεισμό πολιτών από την εργασία και την εκπαίδευση….    έως πού;

γράφει ο Κώστας Παπουλής

Σε έναν Ελεύθερο Λαό σε μια Ελεύθερη Ελλάδα;

Η ιστορία πάντα παίζει παιγνίδια και εκεί που «φαίνονται» όλα ήσυχα και νεκρά, εκεί εμφανίζεται ένας τυφλοπόντικας ανυπακοής, που έχει βέβαια φάει στα λαγούμια του, φτώχεια, μνημόνια, ξενιτεμένα ή άνεργα παιδιά, εθνικές και προσωπικές ταπεινώσεις, αστυνομοκρατία, πολιτικό ευτελισμό, αναποδογυρισμένα δημοψηφίσματα και άλλα πολλά. Ξαφνικά λοιπόν, ο τυφλοπόντικας βγήκε στο φως  και έδειξε τα δόντια του, με την μεγάλη συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος την Κυριακή στις 29-8. Αλλά παράλληλα και συγχρόνως απλώνεται ένα κύμα, με ένα πλήθος κινήσεων, πρωτοβουλιών και αντιστάσεων ανά την χώρα, που πολλές  δεν σχετίζονται καν με την «δυσφημισμένη» συγκέντρωση.
Προσωπικά γύρισα την συγκέντρωση και είδα κόσμο Λαϊκό, απλό, θυμωμένο και αποφασισμένο. Μια συγκέντρωση που κρύφτηκε από τα ΜΜΕ, (χαρακτηριστικά   άκουσα από την ΕΡΤ-ράδιο,  ότι θα κλείσει το μετρό στην πλατεία Συντάγματος γιατί γίνεται κάποια  διαδήλωση, αλλά χωρίς να λέει το Λόγο). Ουδείς άλλωστε, πρόκειται να αναφέρει, ότι στους ομιλητές ήταν και εκπρόσωπος των κίτρινων γιλέκων της Γαλλίας, που αγωνίζονται και εκεί για τα ίδια πράγματα ενάντια στον άλλο νεοφασίστα, τον Μακρόν. Ουδείς θα πει ότι έχουν καταγάγει κάποιες νίκες.
Μόλις τελείωσε η συγκέντρωση, ανέβηκα στο μπαρ της Μεγάλης Βρετανίας, όπου εκεί πια  κατανόησα  το μέγεθος του πλήθους, μια κατάμεστη Πλατεία Συντάγματος. Η καταστολή ήταν προαποφασισμένη και προμελετημένη. Με αφορμή κάποια καπνογόνα -πιθανόν από στημένους της ασφάλειας-, η  αστυνομία και τα ΜΑΤ έκαναν πρωτοφανή βίαιη επίθεση, με τέτοια  πυκνή ρίψη χημικών  που δεν έχουμε ξαναδεί τα τελευταία χρόνια. Η έκταση της καταστολής δεν αποτυπώνει και δεν αποδεικνύει, παρά τον φόβο του κράτους στην πιθανότητα η αντίσταση να πάρει παλλαϊκά χαρακτηριστικά.  Είναι σαφές ότι το ΟΧΙ αυτό μπορεί να γίνει πολλαπλά ΟΧΙ, και είναι  και επικίνδυνο, γιατί είναι ακέφαλο και άρα ανεξέλεγκτο από κομματικούς μηχανισμούς .
«Κάτω τα χέρια από τα παιδιά μας»,  φώναζαν οι διαδηλωτές, διεκδικώντας συγχρόνως το δικαίωμα τους να πηγαίνουν στην δουλειά τους χωρίς να εμβολιαστούν καταναγκαστικά, την κατάργηση των διακρίσεων και του απαρτχάιντ των πολιτών, το δικαίωμα να πηγαίνει στο πανεπιστήμιο κάθε παιδί χωρίς πιστοποιητικό εμβολιασμού κλπ. Ένας ομιλητής,  κατηγόρησε όλα τα κόμματα από την άκρα-αριστερά,  έως την άκρα δεξιά που δεν καλούν τον λαό σε αντίσταση. Και όχι μόνο βέβαια είχε δίκιο, αλλά αυτό  δείχνει  πάλι το πολιτικό κενό στην Ελλάδα που ξαναεμφανίζεται όπως με τα πρώτα μνημόνια  και δεν αποκλείεται να γίνει μαύρη τρύπα που θα τους καταπιεί. Ένας μοναχός μίλησε για τα δημοκρατικά και συνταγματικά δικαιώματα των πολιτών, καλύτερα από οποιαδήποτε συνταγματολόγο. Μίλησε σκληρά για την εκκλησία και τους ρασοφόρους, που δεν είναι παρόντες γιατί το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι τα λεφτά και οι επιδοτήσεις από το κράτος και την Ε.Ε…. . «Το αυτεξούσιο και την ελευθερία δεν μπορεί να μας την πάρει κανείς, ούτε ο Θεός, γιατί αυτός μας την έδωσε».
«Το Σύνταγμα είναι του Λαού και όχι διορισμένων δικαστών του Συμβούλιου της επικρατείας…..»  είπε κάποιος άλλος….
Η λοβοτομή στη σκέψη και στη λογική που προσπαθεί να επιβληθεί  στον ελληνικό λαό, φαίνεται ότι δεν περνάει.
Δεν υποστηρίζουμε ότι τα «εμβόλια» δεν είναι χρήσιμα. Φαίνεται ότι για τις μεγάλες ηλικίες λειτουργούν βραχυχρονίως. Υποστηρίζουμε όμως ότι είμαστε ενάντια σε κάθε εξαναγκασμό και ότι σήμερα ζούμε με αφορμή μια επιδημία συνθήκες και εικόνες κοινωνικού και υγειονομικού Άουσβιτς, που δεν έχουν καμία λογική παρά αυτή των κυρίαρχων τάξεων.
Επίσης  τα «εμβόλια» δεν είναι πανάκεια και έχουν κινδύνους γνωστούς και άγνωστους.  Υποστηρίζουμε ότι  είναι απόφαση του καθενός αν θα εμβολιαστεί με ένα πειραματικό γενετικό «εμβόλιο» νέου  τύπου, που έχει διάρκεια ανοσίας κάτω του εξαμήνου, και όπως αποδείχτηκε δεν εξασφαλίζει καμία ανοσία αγέλης (ακόμη και αν εμβολιαστεί το 105ο% του πληθυσμού, οι  γάτες, οι σκύλοι και οι νεκροί),  όπως ψευδώς υποστήριζαν κυβέρνηση και επιστημονικές επιτροπές. Όταν μάλιστα τα δύο από τα τέσσερα αυτά «εμβόλια» που μας πάσαραν, έχουν απαγορευτεί σε κάποιες χώρες τελείως, σε άλλες, σε ηλικίες πάνω των 60, αλλά εδώ γίνονται κανονικά..…  Όταν κανείς δεν καταγράφει παρενέργειες και «κίτρινες» κάρτες…
Στους ανθρώπους μάλιστα κάτω των 40 η θνητότητα από covid, είναι μικρότερη από γρίπη (σύμφωνα π.χ. με το Ινστιτούτο Παστέρ). Στους δε κάτω από 17 είναι 1 προς 4. Άρα οι νέοι άνθρωποι   κινδυνεύουν πολύ περισσότερο από τα εμβόλια από ότι από   covid. Οι ίδιοι τσαρλατάνοι μας έλεγαν ότι ο εμβολιασμός των νέων γίνεται για επιδημιολογικούς λόγους, αλλά τώρα που αποδείχτηκε και ότι οι εμβολιασμένοι μεταδίδουν κανονικά τον ιό κλπ, γιατί εκβιάζουν; και ιδιαίτερα την νεολαία; Γιατί όποιος έχει κάνει το εμβόλιο εξαιρείται από   τέστ αφού και αρρωσταίνει και μεταδίδει τον ιό; Γιατί η φυσική ανοσία κρατάει μόνο έξι μήνες για τις επιτροπές και την κυβέρνηση; Γιατί δεν κάνουν τεστ αντισωμάτων, ή δεν τα δέχονται και αυτά ως πιστοποιητικά ανοσίας αν είναι θετικά; Δηλαδή αυτός που νόσησε και δεν το πήρε είδηση, γιατί πρέπει να κάνει εμβόλιο; Γιατί ποτέ τα τεστ δεν ήταν και δεν είναι  συνταγογραφούμενα   και δωρεάν;  Γιατί δεν χορηγούν πετυχημένα φάρμακα; Γιατί μας τσάκισαν με τα αποτυχημένα  lockdown; Γιατί επέβαλλαν τηλεργασία και  Τηλεκπαίδευση; Γιατί διαλύουν τα δημόσια πανεπιστήμια; Γιατί προσλαμβάνουν μπάτσους και όχι ιατρούς;
Είναι πάρα πολλά και ατέλειωτα τα «ερωτήματα» που έχουν άλλη απάντηση από αυτή της κυβέρνησης, και δείχνουν, ότι στόχος είναι η πειθάρχηση και ο καθολικός έλεγχος του πληθυσμού, η επίθεση στην εργασία, η τρομοκρατία να μείνεις άνεργος,  ο αποκλεισμός από την  εκπαίδευση. Αν δεν έχεις πιστοποιητικό κοινωνικών-υγειονομικών  φρονημάτων, αν δεν σκύψεις, αν παρά την θέλησή σου δεν εμβολιαστείς, τότε σου φοράνε το κίτρινο αστέρι των εβραίων. Και όσοι έκαναν εμβόλια πάλι κινδυνεύουν   να το φορέσουν σε δύο τρείς μήνες, όταν θα επιχειρήσουν να επιβάλλουν την Τρίτη δόση και μπορεί να το σκεφτούν, και έρχεται και η Τέταρτη και βάλε…. Με ποια βεβαιότητα ότι δεν κινδυνεύεις;
Στόχος τους η Δυστοπία, η επικράτηση του φόβου απέναντι στην εξουσία και στο κράτος, ιδιαίτερα  σε μια χώρα σαν την ελληνική, με διαλυμένη οικονομία, με απίθανο χρέος, όπου εντός ευρωζώνης, η αύξουσα κοινωνική πόλωση θα οδηγήσει σε μεγάλες κοινωνικές συγκρούσεις.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έκανε την επιλογή του Φασισμού, καλυμμένη από την μάσκα της κοινοβουλευτικής δικτατορίας. Σε όλο τον κόσμο βέβαια, με αφορμή την επιδημία γίνονται τεράστιες ανατροπές εις βάρος των δυνάμεων της εργασίας και της ελευθερίας . Η επιβολή της τηλεργασίας φυλακίζει τον καθένα στο σπίτι του, στην βαρβαρότητα του απόλυτου ελέγχου του χρόνου του από τον Η-Υ και το αφεντικό του, στην μοναξιά του -χωρίς συνδικάτο και κοινωνική επαφή- απέναντι στον εργοδότη. Όμως εδώ, στην πατρίδα μας,  ο φασισμός σε επίπεδο δυτικού κόσμου ξεπερνάει κάθε όριο, γιατί η πολιτική και οικονομική παρασιτική ημιελίτ που κυβερνάει την χώρα, καταλαβαίνει ότι η εντός ευρώ-Ελλάδα δεν έχει κανένα μέλλον και μόνο με Χούντα μπορεί αυτοί να επιβιώσουν και να μην αποχωρήσουν ελικοπτεράτοι.
Ιδίως στην χώρα μας, μια εποχή κλείνει. Είναι τα όποια ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα που εξασφάλιζε η κουτσουρεμένη ημιαστική Δημοκρατία μας τα οποία μας τελείωσαν. Είναι το τέλος της κάθε έννοιας δικαιοσύνης από «δοτούς» δικαστές του Συμβούλιου Επικρατείας, που ποδοπατάει το Σύνταγμα. Ήδη είχε παραχωρηθεί-παρά το Σύνταγμα- κάθε έννοια εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας στους δανειστές,
Είναι όμως και το κύκνειο άσμα της αριστεράς. Και δεν πρόκειται μόνο για αυτούς που ψήφισαν και με τα τέσσερα πόδια τα μνημόνια, και υποδούλωσαν την χώρα. Είναι και οι υπόλοιποι (δεν αναφερόμαστε σε μεμονωμένες περιπτώσεις) που  δεν βλέπουν τον φασισμό, αλλά το μόνο που ξέρουν, είναι να παπαγαλίζουν τον Μητσοτάκη, να υμνούν τις  απαγορεύσεις και την «αδιαμφισβήτητη» επιστήμη, έχοντας υποστεί λοβοτομή από τα ΜΜΕ. Ξεχνούν όμως  ότι αυτή η «αδιαμφισβήτητη» επιστήμη έκανε μαζικά λοβοτομές ως θεραπεία την δεκαετία του 50 και 60, ότι εγγυούταν την ασφάλεια των πυρηνικών εργοστασίων, αλλά υπήρξαν και τα ατυχήματα, και τα πυρηνικά απόβλητα, ότι πάρα πολλά φάρμακα αποσύρθηκαν ως επιβλαβή μετά από πολλά χρόνια και άλλα πολλά, αλλά κυρίως κανένα είδος στη φύση δεν βάζει ως προστασία του τα μικρά του, αλλά τα προστατεύει  και κανένας δεν δικαιούται να εμβολιάζει μαζικά  παιδιά 5 ετών (εκεί το πάνε) για την  «πλάκα». Και καμία επιστήμη σήμερα δεν μπορεί να υποστηρίξει κάτι τέτοιο.
Είναι αυτή η αριστερά που έχει μπλέξει την ισότητα, με την «ισότητα» στη φυλακή και την ελευθερία με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης , που δεν έχει καμία σχέση με τους δημιουργούς της του 19ο αιώνα. Πιθανόν οι περισσότεροι να μην τους έχουν διαβάσει καν, έναν Μαρξ, έναν Ένγκελς, έναν Προυντόν,  έναν Μπακούνιν κλπ   Είναι αυτοί που μαζί με τον Μητσοτάκη χαρακτηρίζουν το λαϊκό ένστικτο ως «ψέκι», που εδώ και καιρό έχουν χάσει κάθε ουσιαστική επαφή με τον Λαϊκό Παράγοντα και που ασχολούνται με τα δικαιώματα της καμήλας, αλλά όχι των ανθρώπων, των  εργαζομένων  και των πολιτών.
Το τέλος μιας  εποχής είναι πάντα η αρχή  μιας άλλης. Είμαστε μπροστά σε μια πιθανή διακλάδωση. Η θα επιβληθεί στην Ελλάδα σκληρή δικτατορία με πρόσχημα την επιδημία. Η αυτό το κίνημα που κυοφορείται θα πάει την χώρα αλλιώς. Μάλλον κινούμαστε προς το δεύτερο σενάριο. Οι εξελίξεις σίγουρα θα είναι καταιγιστικές και συναρπαστικές.
Οι σπασμοί του τοκετού θα είναι δύσκολοι και το τι θα γεννηθεί, εξαρτάται από όλους όσους θέλουμε να αντισταθούμε στο νεοφασισμό. Πρέπει αυτό το κίνημα να μαζικοποιηθεί και να ριζοσπαστικοποιηθεί  και να βάλει μαζί με το στόχο  του γκρεμίσματος των χουντικών μέτρων της αθλίας παρέας και οικογενείας και τον συνολικό στόχο της κοινωνικής και εθνικής απελευθέρωσης. Και είναι σίγουρο ένα κίνημα που    είναι ακηδεμόνευτο και ελεύθερο, όσο αγωνίζεται και πολεμάει τόσο ριζοσπαστικοποιήται. Ένα κίνημα για την Ελευθερία δεν μπορεί να μην είναι ένα κίνημα για έναν Ελεύθερο  Λαό σε μια Ελεύθερη Ελλάδα, απαλλαγμένη από  μνημόνια, χρέος και Ευρω-αφεντικά.
Όπως έχει ειπωθεί, κανείς το 1959 δεν περίμενε την δεκαετία του 60, κανείς στα τέλη του 1967 στο Παρίσι δεν φανταζόταν τον Μάη του 68, κανείς δεν προέβλεψε το τέλος της ΕΣΣΔ….. Και εμείς ίσως δεν μπορούμε να δούμε πόσο εύθραυστο είναι το καθεστώς και το κατεστημένο αυτή την ιστορική στιγμή στην Ελλάδα….

Ούτε μια παραίτηση


Όταν η Αχρηστία συστήνεται ως «Αριστεία». 

Γράφει ο Γιώργος Μιχάλακας

(Οι σκέψεις μου, λίγο πριν ανακοινωθεί ο σημερινός ανασχηματισμός…) 

Επίκειται ανασχηματισμός· από ώρα σε ώρα, από μέρα σε μέρα, η Ελληνική Κυβέρνηση δεν θα είναι ίδια, καθώς αναμένεται να απομακρυνθούν από τις τωρινές θέσεις τους -ή και να αποπεμφθούν εντελώς από το καινούργιο σχήμα- πρόσωπα που με τα λόγια τους, με τις επιλογές τους και ιδίως με τις πράξεις τους,  έπληξαν ποικιλοτρόπως την Κοινωνία και συνεπαγωγικώς προεκάλεσαν σημαντική κομματική ζημία. 
Οποία τραγική ειρωνεία· η σταγόνα που εξεχείλισε το ποτήρι ήλθε μέσω τού Πυρός, καθώς οι πρόσφατες καταστροφικές φωτιές στην Ηλεία, στη Βαρυμπόμπη, (ιδίως) στην Εύβοια, και στα Βίλια, κατέδειξαν την καραμπινάτη ανεπάρκεια τού κρατικού μηχανισμού και διέσυραν ανεπανόρθωτα αυτό το μόρφωμα που ναρκισσιστικά ο πρωθυπουργός τής χώρας αρέσκεται να ονομάζει «Επιτελικό Κράτος». 
Τα πρόσφατα δημοσκοπικά ευρήματα πιστοποιήσανε τη φθορά και προανήγγειλαν την επερχόμενη κατρακύλα, αφού οι πολίτες εμφανίζονται εξαιρετικά δυσαρεστημένοι από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τούς συνεργάτες του· το «Αφήγημα τής Αριστείας» αποτελεί πλέον μία ξεθωριασμένη και κίβδηλη σοβαρότητα που εν τοις πράγμασι απεδείχθη ως η υπέρτατη πολιτική γελοιότητα. 
Βεβαίως, όπως είχαμε την αλγεινή ευκαιρία να διαπιστώνουμε επί μακρόν, ο Μητσοτάκης ΔΕΝ ενδιαφέρεται για τούς πολίτες και για τα προβλήματά τους, ούτε κόπτεται αν οι επιλογές του είναι πιο φάλτσες κι από την αδιανόητη εκτέλεση φάουλ τού Ρομπέρτο Κάρλος εναντίον τής Γαλλίας το 1997. 
Ο γόνος τής πιο κρατικοδίαιτης οικογένειας τής Ελλάδας απεκάλυψε στις 17 Σεπτεμβρίου 2017 -και μάλιστα, άθελά του- την πιο μεγάλη αλήθεια (του)· τότε ήταν που κατά τη διάρκεια τής συνέντευξης Τύπου στο πλαίσιο τής 82ης «Δ.Ε.Θ.», εξεστόμιζε την αλήστου μνήμης φράση «Μ’ ενδιαφέρει η Επικοινωνία κι όχι η Ουσία.». 
Όσο, λοιπόν, η παρούσα κυβέρνηση δεν έπεφτε στα «νούμερα», όσο τα γκάλοπς έδειχναν ότι απελάμβανε τής ανοχής των πολιτών και δεν υπήρχαν διαρροές στην πρόθεση ψήφου, ο «Mr.Bean»-πρωθυπουργός ετύρβαζε οπώρας. 
Τι κι αν υπήρχαν υπουργοί που προεκαλούσαν ομοβροντία αντιδράσεων, 
τι κι αν υπήρχαν υπουργοί που προέβαιναν σε εκκωφαντικά ατοπήματα, 
τι κι αν υπήρχαν υπουργοί που έμοιαζαν να είχαν υπογράψει συμβόλαιο διαρκείας 
με την Ανικανότητα, με την Αποτυχία, με τη Διαπλοκή..; 
Δεν κουνιόταν φύλλο. 
Αποπομπή; Ούτε μία. 
Παραίτηση; Ούτε μία. 
Η Αχρηστία συστηνόταν ως «Αριστεία», η «Διατεταγμένη Υπηρεσία» βρισκόταν στο απόγειό της, ο Καρεκλοκενταυρισμός προωθούταν -για νιοστή φορά- ως το Εθνικό Ιδανικό, ο Μητσοτάκης εστήριζε παντί τρόπω τα «αμφιλεγόμενα» στελέχη του. 
Χρυσοχοΐδης. - Αυγενάκης. - Κικίλιας. - Πέτσας. - Μενδώνη. -Κεραμέως. 
Και βεβαίως, Μητσοτάκης. 
Αυτά είναι τα «επτά θανάσιμα αμαρτήματα» που στοιχειώνουν τη «Νέα Δημοκρατία». 
..............................

Χρυσοχοΐδης 
Ο πιο ανακόλουθος υπουργός Προστασίας τού Πολίτη. Αυτός ο θλιβερός πολιτικάντης που το 2012 είχε το απύθμενο θράσος να δηλώσει «Όχι, δεν διάβασα το Μνημόνιο εκείνη την εποχή, διότι απλούστατα είχα άλλες υποχρεώσεις.», αυτός ο πάλαι ποτέ σοσιαλιστής που κατέληξε να αποθεώνει την Αστυνομοκρατία και μετήλθε μεθόδους που παραπέμπουν ευθέως στη Χούντα, αυτός ο πάλαι ποτέ σοσιαλιστής που έβαλε την Αστυνομία στα Πανεπιστήμια και εκήρυξε εμμονικό πόλεμο με τα Εξάρχεια ενώ την ίδια ώρα οι πολίτες βλέπουν διαρκώς μπροστά τους, μέρα-μεσημέρι, μαφιόζικες εκτελέσεις, γυναικοκτονίες, δολοφονία δημοσιογράφου, άγριους ξυλοδαρμούς πολιτών, ε, αυτός παρέμεινε στη θέση του έως σήμερα. 
Αποπομπή; ΟΧΙ. 
Παραίτηση; ΟΧΙ. 

Αυγενάκης 
Ο πιο μεροληπτικός υφυπουργός Αθλητισμού που έχει υπάρξει στην Ιστορία τής Ελλάδας. Απροσχημάτιστος. Απροκάλυπτος. Αδιάντροπος. Αχυράνθρωπος. Από την πρώτη στιγμή τής θητείας του, ετάχθη χωρίς την ελάχιστη αιδώ και δίχως το παραμικρό αίσθημα ευθύνης στο πλευρό τής ομάδας που ιδιοκτήτης της είναι ο εφοπλιστής Βαγγέλης Μαρινάκης, κουμπάρος τής οικογένειας Μητσοτάκη και φανατικός (επικοινωνιακός) χορηγός τής κυβερνητικής παράταξης. Το προσωνύμιο «υφυπουργός Ολυμπιακού» που ομοθυμαδόν τού έχουν αποδώσει άπαντες οι υγιείς και νοήμονες φίλαθλοι τής χώρας, αντιπροσωπεύει απόλυτα την πορεία τού ανερυθρίαστου ερυθρόφρονος μαριονέτου που με κάθε ενέργειά του εδήλωνε ότι εθεωρούσε πως το «υφυπουργείο Αθλητισμού» και το «γραφείο Τύπου τού Ολυμπιακού» είναι… συνώνυμες έννοιες. Η διαδρομή του υπήρξε έμπλεη ντροπολογιών, πραξικοπηματικών παρεμβάσεων, αλλά και οπορτουνιστικών καταχρήσεων εξουσίας (όπως το κονδύλι των 20.000 ευρών που ενέκρινε για τον εαυτό του και τις δημόσιες σχέσεις του στους πρόσφατους Ολυμπιακούς Αγώνες τού Τόκιο, ενώ πολλοί από τούς αθλητές μας λιμοκτονούσαν). 
Αποπομπή; ΟΧΙ. 
Παραίτηση; ΟΧΙ. 

Κικίλιας 
Ένας από τούς πλέον αγαπημένους, προβεβλημένους, προωθούμενους τού Συστήματος. Τεχνητά δημοφιλής. Τεχνητά επιτυχημένος. Τεχνητά υπουργός Υγείας. Ναι, η διαχείριση τής Πανδημίας δεν είναι εύκολη υπόθεση, αλλά οι διαρκείς παλινωδίες του, οι αντιφατικές αποφάσεις του, οι σπασμωδικές επιλογές του, οι κραυγαλέες ανακολουθίες του, οι εγκληματικές ολιγωρίες ενίσχυσης τού νοσηλευτικού προσωπικού (έως και η συχνή αποδυνάμωση τού ήδη πάσχοντος «Ε.Σ.Υ.») και βεβαίως ο χαμηλός δείκτης εμβολιασμού που έχει υποδαυλιστεί (και) από επικοινωνιακές αστοχίες, όλα τούτα είναι η προσωπική του σφραγίδα. Χαρακτηριστική στιγμή τής παταγώδους ανεπάρκειάς του, ήταν ότι υπέταξε την επιστημοσύνη του στα θρησκόπληκτα πανηγυρτζίδικα ούγκανα και εσυναίνεσε πέρυσι -εν μέσω τού καλπάζοντος κορωνοϊού- να διεξαχθούν στη συμπρωτεύουσα οι μαζικές εορταστικές εκδηλώσεις για τον Άγιο Δημήτριο που ως γνωστόν είναι ο πολιούχος τής Θεσσαλονίκης· αποτέλεσμα αυτής τής μεσαιωνικής επιλογής, ήταν μία φονική υπερ-μετάδοση. Και βεβαίως, η κορωνίδα τής προσφοράς του στη Δημόσια Υγεία, είναι οι έως τώρα 13.600 θάνατοι από την «Covid-19». 
Αποπομπή; ΟΧΙ. 
Παραίτηση; ΟΧΙ
Πέτσας 
Μέχρι πρότινος, η «λίστα Λαγκάρντ-Φαλσιανί» μονοπωλούσε επί χρόνια τη δημοσιότητα στα πολιτικά δρώμενα τής χώρας μας· όμως, η τεταρτοκοσμική νεοελληνική μπανανία δεν είχε πει την τελευταία της λέξη και επώαζε τη δική της απάντηση στο «εισαγόμενο προϊόν». Η «λίστα Πέτσα» ήρθε να ανυψώσει το ημεδαπό «Φρόνημα τής Σαπίλας» και να αποτελέσει το σήμα-κατατεθέν τής επιθυμίας τού Μητσοτάκη για χειραγώγηση, ποδηγέτηση και χορηγούμενη φίμωση των εγχώριων «Μ.Μ.Ε.». Ήταν το 2020, λοιπόν, όταν ο τότε υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος εμοίρασε με «κριτήρια Βορείου Κορέας» 20.000.000 ευρά στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, χρησιμοποιώντας ως άλλοθι τής αλόγιστης δαπάνης την καμπάνια «Μένουμε Σπίτι». Έτσι, έμεινε κι ο ίδιος στην κυβέρνηση, μετά πολλών επαίνων. 
Αποπομπή; ΟΧΙ. 
Παραίτηση; ΟΧΙ. 

Μενδώνη 
Όταν η υπουργός Πολιτισμού μίας χώρας επιλέγει ως καλλιτεχνικό διευθυντή τού Εθνικού Θεάτρου ένα άτομο που πλέον είναι προφυλακισμένο για βιασμούς ανηλίκων, όταν η υπουργός Πολιτισμού μίας χώρας δηλώνει -μετά τις συγκλονιστικές αποκαλύψεις- πως ο νυν προφυλακισμένος για βιασμούς ανηλίκων «Μάς εξαπάτησε και με εξαπάτησε με υποκριτική τέχνη.», πρόκειται για ακούσια ομολογία αποτυχίας και ανικανότητας. Κι όμως, ακόμη και στο συγκεκριμένο εξόχως σημαντικό ζήτημα, δεν υπήρξε ίχνος ευθιξίας, δεν υπήρξε ψήγμα ανάληψης πολιτικής-προσωπικής ευθύνης. Έτσι, μάς έμεινε αμανάτι η «Ιερά… Μενδώνη» τού Μητσοτάκη, όπου είναι σχηματισμένη η μορφή τού Λιγνάδη. 
Αποπομπή; ΟΧΙ. 
Παραίτηση; ΟΧΙ. 

Κεραμέως 
«Υπερασπίσου το Παιδί… Γιατί αν γλυτώσει το Παιδί…, …υπάρχει Ελπίδα!», ήδε κάποτε ο αείμνηστος και συγκλονιστικός Παύλος Σιδηρόπουλος. Αντ’ αυτού, η υπουργός Παιδείας έχει δώσει επανειλημμένα την εντύπωση ότι στα πρόσωπα των παιδιών-μαθητών βλέπει κάποιους αόρατους εχθρούς που πρέπει πάση θυσία να εξολοθρεύσει. Το μεγάλο της «κατόρθωμα», η «Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής», άφησε εκτός ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων δεκάδες χιλιάδες νέους ανθρώπους και η αναλγησία εχτύπησε ταβάνι με την κατοπινή δήλωσή της: «Η μεταρρύθμιση αυτή, προσφέρει οφέλη σε όλους και βγαίνουν όλοι κερδισμένοι. Πρώτα απ’ όλα βγαίνουν κερδισμένοι τα ίδια τα παιδιά, οι υποψήφιοι και οι γονείς τους, γιατί πλέον ΔΕΝ ΕΓΚΛΩΒΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ.». Χαράς ευαγγέλιο· τα παιδιά δεν θα εγκλωβίζονται πλέον στα Πανεπιστήμια και στη Δωρεάν Παιδεία, αλλά εξωθούνται να εγκλωβιστούν στα πανάκριβα Ιδιωτικά Κολέγια που θα τούς προσφέρουν πτυχίο εφάμιλλο με αυτό που δίνουν τα Δημόσια Ιδρύματα. Σε απλά Ελληνικά, όποιος υποψήφιος προσδιορίζεται από την «Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής» ως μαθησιακά-γνωσιακά ανεπαρκής, αν πάει και τα σκάσει χοντρά σε ένα κολέγιο, αυτομάτως αποκτά την ίδια επιστημονική υπόσταση και τα ίδια δικαιώματα με τούς μαθησιακά-γνωσιακά επαρκείς. Ατυχώς για την κάκιστη υπουργό Παιδείας, ατυχώς για τη στυγνή θιασώτρια τής κατάργησης τού Πανεπιστημιακού Ασύλου, το γεγονός ότι μέσα σε λίγες ημέρες μαζεύτηκαν -σε δημόσιο ψήφισμα- 65.000 υπογραφές μαθητών και γονέων  για εκδίωξή της από τον εξόχως νευραλγικό και κομβικό θώκο της, συνιστά επί τής ουσίας το «Βατερλό» της και την καθιστά ως τη γυναίκα που διασκευαστικά ενσαρκώνει το αξεπέραστο τραγούδι-κοινωνική ηθογραφία τού Γιάννη Μηλιώκα «Για το καλό μου…»: «Είδα την υπουργό να με χτυπάει με ζήλο, είδα τα χέρια μου πρησμένα απ’ το ξύλο, είδα τα νεύρα μου σιγά-σιγά να σπάνε, με καλοσύνη και στοργή να με χτυπάνε. Για το καλό μου…». Και όμως, κι εδώ τα ίδια… 
 Αποπομπή; ΟΧΙ. 
Παραίτηση; ΟΧΙ. 
 
Μητσοτάκης 
Ο «πρωθυπουργός τής Συμφοράς». Ο κληρονομικώ αδίκω πρωθυπουργός, καθ’ όλο το προ ανασχηματιμού καταστροφικό διάστημα ήλεγχε, κατηύθυνε και εστήριζε απολύτως τα έξι προαναφερθέντα στελέχη του. Ουδείς απεπέμφθη. Ουδείς παρητήθη. ΟΥΔΕΙΣ. Γιατί; Γιατί ουδείς απεπέμφθη ή παρητήθη; Διότι αν είχε υπάρξει  η οποιαδήποτε αποπομπή ή παραίτηση, θα προσωποποιούνταν τα λάθη και δεν θα παρέμεναν στη σφαίρα τής Αοριστίας. Ο Ανασχηματισμός, λοιπόν, έγινε η μοναδική διέξοδος, ώστε να μην καταλογισθούν με άμεσο τρόπο οι δεδομένες ευθύνες και να επικοινωνηθεί το (υφέρπον-κίβδηλο) μήνυμα που λέει ότι «Η κυβέρνηση προσπαθεί διαρκώς να γίνεται καλύτερη…». 
 
Επί τού Πιεστηρίου: 
Έφτανα στο τέλος τού παρόντος πονήματος, όταν ενέσκηψε ο σημερνός ανασχηματισμός. Δεν με απασχολεί καν, ποια από τα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο μετατέθηκαν ή απομακρύνθηκαν από την κυβέρνηση, διότι -επί τής ουσίας- δεν αλλάζει κάτι. Δεν αλλάζει κάτι, διότι η «Νέα Δημοκρατία» βρομάει απ’ το κεφάλι. Δεν αλλάζει κάτι, διότι ο ανεκδιήγητος «γόνος» έχει καταθέσει δημοσίως το στυγνό προσωπικό δόγμα του: «Μ’ ενδιαφέρει η Επικοινωνία κι όχι η Ουσία.». 
ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΤΑΝΤΙΑ. 
Γιώργος Μιχάλακας 
Αλήτης -αλλά όχι ρουφιάνος- Δημοσιογράφος