Mpelalis Reviews

Mpelalis Reviews

Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2023

Η Pfizer μαζί με το Twitter «φίμωναν» γιατρούς που επέκριναν το εμβόλιό της


«Θα μείωναν τα κέρδη της εταιρείας - Το Twitter έχει μεγάλη απήχηση»

Newsroom 


Ανώτερο στέλεχος της Pfizer, ο Scott Gottlieb, o οποίος ήταν και ο πρώην επικεφαλής της αμερικανικής FDA, άσκησε πιέσεις στο Twitter (στην προ Έλον Μασκ εποχή) να αποκρύψει δημοσιεύσεις γιατρών που επέκριναν το εμβόλιο!
Αυτό σημαίνει πως οι πολίτες δεν είχαν την ευκαιρία να ενημερωθούν σφαιρικά για το εμβόλιο ώστε να καταλήξουν νηφάλια και κατόπιν σκέψεως για αν θα ήθελαν να το κάνουν.
Όπως μεταδίδεται από την Daily Mail, ο Scott Gottlieb όχι μόνο πίεσε την πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης αλλά το έκανε χρησιμοποιώντας τα ίδια μυστικά κανάλια/λομπίστες που χρησιμοποιούσε ο Λευκός Οίκος για να προωθήσει τη δική του ατζέντα.
Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Alex Berenson, το εν λόγω tweet, το οποίο φέρονται να απέκρυψαν, ανέφερε ότι η φυσική ανοσία ήταν πιο αποτελεσματική και προέτρεψε την κυβέρνηση να «ακολουθήσει την επιστήμη» και να μην προχωρήσει σε μαζικό εμβολιασμό. Το έγραψε ένας γιατρός, o Brett Giroir.
Το 50% των κερδών της Pfizer το 2021 προήλθε από τα εμβόλια mRNA.
Ο ίδιος ο Gottlieb χαρακτήρισε το tweet «διαβρωτικό» και πρόσθεσε ότι θα οδηγούσε σε λάθος «αφήγηση» των μέσων ενημέρωσης.
Το μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Pfizer, Scott Gottlieb, στηρίχτηκε στο Twitter για να λογοκρίνει tweets που υποστήριζαν ότι η φυσική ανοσία ήταν ισχυρότερη από τον εμβολιασμό κατά της Covi-19, όπως αποκαλύπτουν τα τελευταία αρχεία του Twitter.
Ο Berenson σημειώνει ότι ο Gottlieb, ένας μετόχος της Pfizer, το έκανε για οικονομικό όφελος
Έγγραφα που διέρρευσαν στον αμφιλεγόμενο δημοσιογράφο Alex Berenson ισχυρίζονται ότι ο Scott Gottlieb στηρίχτηκε στην εταιρεία κοινωνικών μέσων για να κρύψει μια σχετικά αβλαβή ανάρτηση που έθετε αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα του εμβολίου Pfizer και πρότεινε ότι η φυσική ανοσία ήταν πιο αποτελεσματική.
Οι αποκαλύψεις αποτελούν μέρος των αρχείων του Twitter , μιας κρύπτης εσωτερικών εγγράφων και αλληλογραφιών που έχουν δημοσιοποιηθεί πρόσφατα σε επιλεγμένο αριθμό δημοσιογράφων.
Στόχος τους είναι να τονίσουν μια σειρά από αποφάσεις λογοκρισίας που έλαβε το Twitter πριν από την εξαγορά του από τον δισεκατομμυριούχο και οπαδό της ελεύθερης έκφρασης,  Έλον Μασκ .
Ο Δρ Gottlieb χαρακτήρισε το σχετικά αβλαβές tweet του Dr Giroir «διαβρωτικό» σε ένα εσωτερικό email προς τα ανώτερα στελέχη του Twitter, τα οποία προφανώς δεν είχαν ενημερωθεί για τους οικονομικούς δεσμούς του Gottlieb με την Pfizer.
Η ανάρτηση στο Twitter ήταν «διαβρωτική», έγραψε ο Gottlieb ανησυχώντας ότι «θα κατέληγε να γίνει viral και θα οδηγήσει στην κάλυψη ειδήσεων» με αρνητικό τρόπο, θέτοντας σε κίνδυνο τα κέρδη της Pfizer.
Έγγραφα δείχνουν  ότι στις 27 Αυγούστου 2021, ο Dr Gottlieb έστειλε email στον Todd O’Boyle, κορυφαίο λομπίστα στο γραφείο του Twitter στην Ουάσιγκτον, αφού είδε ένα tweet που απαξιώνει τα εμβόλια Covid.
Το tweet δημοσιεύτηκε από τον Dr Brett Giroir, έναν άλλο κυβερνητικό υγειονομικό αξιωματούχο υπό την κυβέρνηση Τραμπ, και υποστήριξε την ανωτερότητα της φυσικής ανοσίας έναντι της ανοσίας που παρέχεται από το εμβόλιο.
Ο Dr Gottlieb, ο οποίος επί του παρόντος έχει περίπου 550.000 ακόλουθους στο Twitter, άσκησε πίεση για να επισημανθεί το Tweet ως παραπληροφόρηση. 
Ο Dr Gottlieb είπε στο email ότι η γλώσσα θα μπορούσε να αποδειχθεί «διαβρωτική» για την πανεθνική εκστρατεία εμβολιασμού κατά του Covid. 
Και παρόλο που το Twitter δεν μπόρεσε να αποδείξει ξεκάθαρα ότι το tweet ήταν παραβίαση της πολιτικής του για παραπληροφόρηση, ούτως ή άλλως χαρακτηρίστηκε με την ετικέτα «Παραπλανητικό».
Σε ότι αφορά τον Dr Gottlieb όμως τον παρουσίαζαν ως «πρώην επίτροπο της FDA», αλλά όχι ως ενδιαφερόμενο μέρος της Pfizer που θα επηρεαζόταν από τη μείωση της πώλησης και χρήσης των εμβολίων.

Τρίτη 10 Ιανουαρίου 2023

Οι πρώτες φωνές για τον επαναπατρισμό των γλυπτών του Παρθενώνα


Χρύσα Κακατσάκη

Για να μην λέγονται ιστορικές ανακρίβειες. Η Μελίνα δεν ήταν η ΠΡΩΤΗ που ζήτησε την επιστροφή των γλυπτών. Οι πρώτες φωνές για τον επαναπατρισμό τους ακούστηκαν στη Βουλή των Λόρδων το 1816, όταν το Βρετανικό Μουσείο παζάρευε την αγορά τους από τον Ελγιν. Ο Χιου Χάμερσλι στην αγόρευσή του κατήγγειλε την επαίσχυντη συμφωνία λέγοντας: «δεν έπρεπε η Βουλή να ερωτευθεί τας κόρας του αετώματος, λησμονούσα ετέραν δέσποιναν, την Δικαιοσύνην. Να επιστραφούν, όταν ζητηθούν από οιανδήποτε στο μέλλον κυβέρνησιν της πόλεως των Αθηνών, χωρίς καμία άλλην διατύπωσιν ή διαπραγμάτευσιν».
Το θέμα ξαναθέτει η ανεξάρτητη πλέον Ελλάδα επί Οθωνα. 21 έγγραφα, που φυλάσσονται στα Γενικά Αρχεία του Κράτους, μαρτυρούν τις τότε κινήσεις. Στο διάβημα του Ελληνα πρεσβη στην Αγγλία, επισυνάπτονται και οι εκθέσεις για την αναστήλωση του μνημείου από τον υπεύθυνο Ι. Ρίζο που σημειώνει: «Ως προτεινόμενη ανταλλαγή στην αγγλική κυβέρνηση θα μπορούσαν να προσφερθούν αντίγραφα άλλων αναγλύφων της ζωφόρου τα οποία δεν έχουν ακόμη δημοσιοποιηθεί». Όταν οι προσπάθειες ναυαγούν, γράφει στον Οθωνα: «Η άποψή μου είναι ότι η Ελλας θα πρέπει να αφήσει αυτήν την υπόθεση να κατακαθίσει ώστε να αποφευχθεί η διακινδύνευση μιας μελλοντικής διαπραγμάτευσης»
Στα τέλη του 19ου αιώνα το ζήτημα επανέρχεται από μεγάλο μέρος του βρετανικού τύπου. Πρωτοστατεί το άρθρο του Φ. Χάρισον στο περιοδικό ο Αιών με τίτλο «Απόδοτε τα Ελγίνεια Μάρμαρα». Διατυπώνονται φυσικά και οι αντίθετες απόψεις τις οποίες αντικρούει σε οργισμένο ύφος ο Καβάφης , με δυο επιστολές του στην εφημερίδα «Εθνική». «Δεν είναι αγάλματα. Eίναι τεμάχια μοναδικού μνημείου, του περιφημοτάτου εν τω κόσμω μνημείου, όπερ ίσταται έτι, ει και κατερειπωμένον, όπερ είναι το εθνικόν σύμβολον και το παλλάδιον γενναίου λαού, και χώρος προσκυνήσεως διά την πολιτισμένην ανθρωπότητα…Eίς εκ των κυρίων ισχυρισμών των εναντιουμένων εις την απόδοσιν των Eλγινείων μαρμάρων είναι ότι δι’ αυτής η Aγγλία θα αναγνωρίση την αρχήν της αποδόσεως των κατά το μάλλον ή ήττον άνευ οριστικής ή ακριβούς νομιμότητος αποκτηθέντων και τότε πρέπει να γυμνωθώσιν αι αρχαιολογικαί συλλογαί της. Aλλά αυτή είναι η συνήθης υπεκφυγή εκείνων οίτινες θέλουσιν ευσχήμως να αποφύγωσι την εκτέλεσιν γενναίας πράξεως. Φοβούνται τας συνεπείας».
Η Μελίνα επομένως έρχεται τέταρτη, χωρίς αυτό να μειώνει στο ελάχιστο τον αγώνα της. Με την ακτινοβολία της και διεθνοποίησε το ζήτημα και εμαθε όλο τον κόσμο να πάψει να τα αποκαλεί Ελγίνεια.

Φωτό1.
Τα Προπύλαια το 1839 Φωτό2. Τμημα από την επιστολή Καβάφη

ΥΓ:Ο Μπάιρον ήταν από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές και στο ποίημα του,η κατάρα της Αθήνας επαληθεύτηκε. γιατί ο Έλγιν πέθανε μόνος, φτωχός και παραμορφωμένος . 
Ώ, καταραμένη να 'ναι η ζωή του και ο τάφος / και οργή να συνοδεύει το ιερόσυλό του πάθος. / Τ' όνομά του η Ιστορία δίπλα σ' εκεινού θα γράψει / του τρελού, που της Εφέσου το ναό 'χε κατακάψει. / Κι η κατάρα μου πιο πέρα απ' τον τάφο να τον πάει / και το μίσος αιωνίως και τους δυο να κυνηγάει. / Ο Ηρόστρατος και ο Έλγιν, και οι δυο ατιμασμένοι, / μα ο δεύτερος πιο μαύρος απ' τον πρώτο θ' απομένει.
Απορώ με την αγραμματοσύνη και την ανοησία των ελληνικών ΜΜΕ που αναπαράγουν τα ξένα δημοσιεύματα τα οποία υποστηρίζουν τις θέσεις του Βρετανικού Μουσείου περί δανεισμού και ανταλλαγής, συνεχιζουν να τα αποκαλούν Ελγίνεια και οι δημοσιογραφάρες μας ουτε καν το σχολιάζουν.

Οταν οι διευθυντές εφημερίδων άφηναν το τηλέφωνο της ταβέρνας...


… στο γραφείο τους για να τους ενημερώσουν για τις εξελίξεις


Στην εποχή της απαξίωσης της ενημέρωσης οι πολίτες αλλά και οι ίδιοι οι... δημοσιογράφοι γυρίζουν την πλάτη στις ειδήσεις. Σε αυτό έχει συντελέσει σε μεγάλο βαθμό η υπερπληροφόρηση- παραπληροφόρηση με ανούσιες και τις περισσότερες φορές κίτρινες ειδησεις που στοχεύουν κυρίως στα «κλικ» του αναγνώστη στο διαδίκτυο.
«Εαν οι δημοσιογράφοι νιώθουμε δηλητηριασμενοι από τα προϊόντα μας μήπως υπάρχει κάτι λάθος με αυτά;» αναρωτιέται η δημοσιογράφος και συγγραφέας Amanda Ripley και με κείμενό της στην Washington Post θέτει το δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων αναλύοντας το πρόβλημα (δείτε ΕΔΩ).
 Από την πλευρά του ο διευθυντής της εφημερίδας «Καθημερινή» Αλέξης Παπαχελάς σε άρθρο του αναρωτιέται: Σας κουράζουν τα «νέα»; Νιώθετε ενίοτε την ανάγκη να απομακρυνθείτε για μεγάλο διάστημα από την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, την εφημερίδα ή να αποφύγετε να μπείτε σε ένα σάιτ από το κινητό ή τον υπολογιστή σας; Υποθέτω συχνά. Δεν είστε οι μόνοι και απ’ ό,τι αντιλαμβάνομαι, πρόκειται για παγκόσμιο φαινόμενο.

Ο Αλέξης Παπαχελάς στο άρθρο του (ΕΔΩ) στην «Καθημερινή» συνεχίζει:
"Ζούμε στην εποχή της υπερπληροφόρησης. Οι ειδήσεις που κάποτε χρειάζονταν μέρες ή εβδομάδες για να φτάσουν σ’ εμάς, τώρα μας κυνηγούν αδυσώπητα σε εικοσιτετράωρη βάση. Δεν το βλέπω μόνο στον εαυτό μου, που επισήμως είμαι εθισμένος λόγω επαγγέλματος, το παρατηρώ και σε καλούς φίλους, με τους οποίους εντελώς μηχανικά ελέγχουμε, τακτικά, μην τυχόν και μας έχει διαφύγει κάτι σημαντικό. Η πλειονότητα είμαστε εξαρτημένοι από την «είδηση», αλλά πιστεύω ότι υπάρχει σωτηρία.
Καμιά φορά σκέπτομαι ότι οι άνθρωποι που έκαναν τη δική μου δουλειά πριν από 30-40 χρόνια ζούσαν πολύ έντονες περιόδους, γεμάτες πολύκροτα γεγονότα. Αν έπρεπε να μάθουν κάποια εξέλιξη, άφηναν στο γραφείο τους τον αριθμό της ταβέρνας στην οποία πήγαιναν να γευματίσουν και κάποιος τους τηλεφωνούσε με τα νεότερα. Ηταν λιγότερο ενημερωμένοι από εμάς; Δεν νομίζω.
Τα νέα αποζητούν την προσοχή μας και η πρόκληση είναι μεγάλη όταν το κινητό ανά χείρας δίνει άμεση πρόσβαση σε ό,τι νεότερο. Το αντίδοτο ή το μοναδικό που μπορεί να ανταγωνιστεί και να κερδίσει είναι η έμπνευση της ουσιαστικής παρέας, και αν αυτή βρίσκεται σε ένα μοναδικό σκηνικό, ακόμη καλύτερα. Η καλή παρέα απαιτεί την προσήλωσή μας.
Η άμεση κατανάλωση «ειδήσεων» μας στερεί την ικανότητα να αποστασιοποιούμαστε από τα γεγονότα. Ο εγκέφαλός μας αντιδρά με υπερβολική ένταση στα σκανδαλώδη, θορυβώδη και θεαματικά, τα οποία μεταλλάσσονται αδιάκοπα. Μας κάνει επίσης ευάλωτους στην υπερβολή. Κάθε είδους υπερβολή. Το κυριότερο, μας στερεί την ικανότητα να αναλύουμε τα πιο ευαίσθητα και σύνθετα ζητήματα.
Η συνεχής ροή της ενημέρωσης και η υπερβολή, τίτλοι και κρότος δηλαδή, που την επομένη ξεφουσκώνουν, φαίνεται ότι έχουν οδηγήσει ένα κομμάτι της κοινωνίας στην επιλογή να μην… ενημερώνεται. Πιστεύω όμως ότι για την κατανόηση του κόσμου χρειάζεται η ουσιαστική πληροφόρηση και το βάθος της ανάλυσης. Σε αυτά μπορούν να συνδράμουν μονάχα τα καλά βιβλία, τα αξιόπιστα άρθρα ή το «φίλτρο» της καλής κουβέντας.
Δύσκολη εποχή τόσο για την ενημέρωση όσο και για όσους ενδιαφέρονται να ενημερωθούν. Και γίνεται ακόμη πιο δύσκολη γιατί τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν εκτοπίσει από τη δημόσια σφαίρα και τον διάλογο, τον κοινό νου και το μέτρο. Κανένα από τα δύο δεν πουλάει, σε αντίθεση με τις φωνές και το πάθος. Oποιος θέλει να νιώθει ότι ανήκει σε «κερκίδα» ικανοποιείται αμέσως, όποιος θέλει να βλέπει τα πράγματα πιο ψύχραιμα πρέπει να βρει τη «γωνιά» του. Οπότε; Ψυχραιμία, και ενημέρωση όταν πραγματικά χρειάζεται…"

Τι έκανες στον πόλεμο, Κυριάκο; / Οι ΗΠΑ θησαυρίζουν, η Ευρώπη πληρώνει το μάρμαρο, κι εμείς τα σπασμένα του Μητσοτακέικου…


Οι παρενέργειες του «διατλαντικού εμπορικού πόλεμου» που έρχεται ως συνέπεια της… διάρρηξης των σχέσεων ΕΕ – ΗΠΑ

 
γράφει ο Νίκος Τσαγκρής


«Πλησιάζουμε στο πιο επικίνδυνο σημείο της ανθρώπινης ιστορίας… Τώρα αντιμετωπίζουμε την προοπτική της καταστροφής της οργανωμένης ανθρώπινης ζωής στη Γη», προφήτευε* τον Απρίλη του 2022 ο Νόαμ Τσόμσκι, αναφερόμενος στην ανεμπόδιστη κορύφωση της κλιματικής κρίσης και στην ανεμπόδιστη κλιμάκωση των συγκρούσεων στο Ουκρανικό μέτωπο. 
Εννέα μήνες μετά, η «προφητεία» του Τσόμσκι επαληθεύεται: η φυλή των Ελλήνων και πολλές άλλες ευρωπαϊκές… φυλές  αντιμετωπίζουν την προοπτική καταστροφής της «οργανωμένης ανθρώπινης» ζωής τους από ακραία ένδεια. Που οφείλεται στην ακραία ακρίβεια. Που οφείλεται στην ακραία ενεργειακή κρίση. Που οφείλεται στην – ανεμπόδιστη από τη διεθνή κοινότητα και τους ειρηνευτικούς οργανισμούς της – κλιμάκωση των συγκρούσεων στο Ουκρανικό μέτωπο, εν πολλοίς. Και στην ανεμπόδιστη κορύφωση της κλιματικής κρίσης, εν μέρει.
Σήμερα, το σύνολο των παροικούντων τις Βρυξέλλες, την Ουάσιγκτον και τα πέριξ πολιτικών αξιωματούχων γνωρίζουν – μα δεν το λένε ούτε του… παπά – ότι η επί 318 συναπτά εικοσιτετράωρα «ανεμπόδιστη κλιμάκωση» του πολέμου οφείλεται στην άκρως αναποτελεσματική ευρωαμερικανική επίθεση… ειρήνευσης, διά της επιβολής  κυρώσεων εμπορικού και οικονομικού χαρακτήρα κατά της Ρωσίας∙ οι οποίες απαντήθηκαν από τον Πούτιν με αντίστοιχες κυρώσεις – κυρίως, όμως, με το άκρως επώδυνο για τις ευρωπαϊκές χώρες κλείσιμο των στροφίγγων παροχής φυσικού αερίου της Gazprom, με συνέπεια την ενεργειακή κρίση.
Ακολούθως, η ασύμμετρη απειλή της κρίσης και η αναντίστοιχη διαχείρισή της από ΕΕ και ΗΠΑ δημιούργησε τριβές στις ευρωαμερικανικές σχέσεις. Αποτέλεσμα η… διάρρηξη της συμμαχίας και η σταδιακή μετεξέλιξή της σε έναν    διατλαντικό εμπορικό πόλεμο. Έναν «πόλεμο» απ’ τον οποίο οι ΗΠΑ κερδοσκοπούν και θησαυρίζουν και η Ευρώπη πληρώνει το μάρμαρο της ενεργειακής κρίσης...

******* 
Κι εμείς, εδώ στην Ψωροκώσταινα, πληρώνουμε τα σπασμένα του Μητσοτακέικου. Που πάει να πει, την κυβερνητική  διαχείριση της ενεργειακής κρίσης υπέρ των ευρισκομένων υπό   πρωθυπουργική προστασία ενεργειακών καρτέλ: εξαρχής, τις ώρες που οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες έπαιρναν προληπτικά μέτρα κρατικοποιώντας ενεργειακές υποδομές, ο Κυρ. Μητσοτάκης όχι απλά φυγομαχούσε, αλλά αντιμετώπιζε την επερχόμενη κρίση ως ευκαιρία για να εφαρμόσει τις επιλογές του για  ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, προσφέροντας στους ιδιώτες χορηγούς του ένα ανεξέλεγκτο πεδίο  αισχροκέρδειας.
Ξεσκεπάζοντας στη Βουλή το αλισβερίσι κυβέρνησης – καρτέλ, ο Αλέξης Τσίπρας κονιορτοποίησε το «επιχείρημα» Μητσοτάκη ότι τα φορολογικά έσοδα σπάνε ρεκόρ λόγω της ανάπτυξης: «Οι πολίτες πλήρωσαν 7 δισ. περισσότερα σε φόρους στο 8μηνο του 2022 σε σχέση με πέρυσι και τα έσοδα από ΦΠΑ είναι 23% πάνω» είπε, για να προσθέσει: «Έτσι βγαίνουν οι επιδοτήσεις:  Ένας μηχανισμός πρωτοφανούς κυνισμού και εξαπάτησης που γονατίζει την ελληνική κοινωνία και οικονομία για να κερδίζει η ιδιωτικοποιημένη ΔΕΗ και πέντε ακόμη εταιρείες».
Σήμερα, η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης στην  χονδρεμπορική τιμή ρεύματος με 258 ευρώ ανά μεγαβατώρα, τη στιγμή που η αντίστοιχη τιμή στη Γερμανία είναι 124 ευρώ, στην Ισπανία στα 113 ευρώ, στην Πορτογαλία στα 110 ευρώ και στη Βουλγαρία 125 ευρώ. Και αυτό συνιστά στοιχείο τεκμηρίωσης της εγκληματικής διαχείρισης της κρίσης εκ μέρους του κ. Μητσοτάκη και της κυβέρνησής του, αλλά και του γεγονότος ότι το πάρτι αισχροκέρδειας στη χώρα μας καλά κρατεί... 
Όλα αυτά, εν μέσω του «διατλαντικού εμπορικού πόλεμου» που,  όπως λέγαμε, προέκυψε ως παρενέργεια της… διάρρηξης των  ευρωαμερικανικών σχέσεων.  Χάρις στον οποίο, οι ΗΠΑ κερδοσκοπούν και θησαυρίζουν, ενώ η Ευρώπη πληρώνει το μάρμαρο της ενεργειακής κρίσης...

*******    
Είναι γνωστό ότι οι τριβές στις σχέσεις  ΕΕ – ΗΠΑ με επίκεντρο την διαρκώς διαφοροποιούμενη στάση τους απέναντι στους Ρώσους και τους  Ουκρανούς εμπολέμους, τον υπερβάλλοντα οικονομικό εθνικισμό της πλευράς Μπάιντεν και την σχέση με την Κίνα, σοβούσαν εδώ και αρκετό καιρό. Το ότι έφτασαν, ωστόσο, στα όρια της ρήξης και του διατλαντικού πολέμου, το «αποκάλυψε» πρώτος ο Γάλλος πρόεδρος  Εμμανουέλ Μακρόν, μέσω «αντιαμερικανικών υπαινιγμών και ευθέων βολών κατά των («πρώτα η Αμερική») επιλογών Μπάιντεν, που εξαπολύθηκαν πριν, κατά και μετά την πρόσφατη συνάντησή του με τον Αμερικανό πρόεδρο…
Ακολούθως τις πήραν και τις…  διέδωσαν στα διεθνή ΜΜΕ οι ντουντούκες των Βρυξελλών: οι Αμερικανοί κερδοσκοπούν πουλώντας στην Ευρώπη όπλα (για να αντικαταστήσουν εκείνα που χάρισαν μαζικά στην Ουκρανία) και υγροποιημένο γκάζι (για να υποκαταστήσουν το πάμφθηνο και ουσιαστικά ανεξάντλητο ρωσικό αέριο) σε αστρονομικές τιμές!..
Το πρόβλημα έθετε προ ημερών επί τάπητος υψηλόβαθμος αξιωματούχος* της Ε.Ε: «Βρισκόμαστε πραγματικά σε ένα ιστορικό σταυροδρόμι. Οι Αμερικανοί παίρνουν αποφάσεις προστατευτισμού για την εσωτερική τους αγορά που θα έχουν τεράστιες οικονομικές συνέπειες για εμάς. Αλλά οι ΗΠΑ πρέπει να καταλάβουν ότι το διπλό πλήγμα (από τις πολύ υψηλές τιμές της ενέργειας και τις αμερικανικές επιδοτήσεις) υπάρχει κίνδυνος να οδηγήσει την κοινή γνώμη πολλών ευρωπαϊκών κρατών σε απότομη μεταστροφή, τόσο ως προς την πολεμική προσπάθεια στην Ουκρανία όσο και απέναντι στην Ατλαντική Συμμαχία συνολικά, και τελικά στον κατακερματισμό της συμμαχίας»
Εντάξει, χαιρετίσματα στους… υψηλόβαθμους αξιωματούχους της ΕΕ: η μεταστροφή μας, τόσο ως προς την… «πολεμική προσπάθεια στην Ουκρανία» όσο και «απέναντι στην Ατλαντική Συμμαχία συνολικά» έχει προ πολλού συντελεστεί. Ο δε «κατακερματισμός της συμμαχίας», επίσης…
*Από δηλώσεις του σε άρθρο του POLITIKO

Ανήμερα του Αϊ-Σιχτίρ...


Νόρα Ράλλη


Της χάλασε η σκούπα. Οχι η σαρώστρα. Η άλλη, η πολιτισμένη, η ανεπτυγμένη - η ηλεκτρική... Σαν τους καλούς ανθρώπους και οι σκούπες οι ηλεκτρικές. Μαζεύουν μαζεύουν το σκουπίδι μας και κάποια στιγμή απλώς σταματάνε. 
Σε μας πως χάλασαν φαίνεται, μα η αλήθεια είναι πως απλώς αλλάζουν ρότα. Μπάστα με τα... σβουρν σβουρν. Μια ζωή σβουρν σβουρν, μήτε η σκούπα δεν την αντέχει. Τα στυλώνει κάποια στιγμή και άντε βγάλ’ τα πέρα μόνος σου μεγάλε. Να καθαρίζεις μοναχός σου το σκουπιδαριό σου.
Της χάλασε η σκούπα. Ανήμερα του Αϊ-Σιχτίρ. Σπίτι της έμενα, εκεί, στα εξωτικά Παρίσια, είπα να της κάνω ρεγάλο μια καινούργια. Εψαξα την ίδια που ’χω κι εγώ στη μητσοτακέικη Ελλάδα. Μόνο που βρήκα τη διπλάσια σε μέγεθος στη μισή τιμή απ’ ό,τι είχα πάρει τη δική μου, στο μισό μέγεθος. Αμα λέω εγώ πως ήταν ανήμερα του Αϊ-Σιχτίρ...
Το ’χει η χώρα μας σαν τις σκούπες, φαίνεται. Η μισή σε μέγεθος είναι, διπλάσια αξία τής αποδίδουν. Μαζί με ’κείνη και όλα όσα καταναλώνονται μέσα της. Από σκούπες μέχρι σκουπιδαριά: υπουργάτορες, βουλευτάτορες, αγκιτάτορες. Από πρωθυπουργούς μέχρι βοηθούς κουζίνας. Σπουδαία δουλειά κάνουν οι τελευταίοι. 
Δίχως αυτούς, δεν πά’ να έχεις σεφ με 300 βραβεία Μισλέν, όχι εστιατόριο, μήτε ταβέρνα στους Κουνιάδους δεν ανοίγεις. Υπέροχο χωριό είν’ οι Κουνιάδοι. Ικαριώτικο. Πυκνοκατοικημένο... 33 νοματαίοι! Στο χωριό μονάχα χωματόδρομος πάει. Σε ψηλή ραχούλα βρίσκεται, από καταή η θάλασσα. Η θάλασσα και οι βιλάρες. Κουνιάδο τον κουνιάδο, πήραν και χτίσανε, με δρόμους ι-δι-ω-τι-κούς. Ανάπτυξη! Πολιτισμός! Από πάνω οι Κουνιάδοι, από κάτω οι «κουνιάδοι».
Βοηθοί κουζίνας και του λόγου τους. Οχι από αυτές που βγάζουν φαΐ όμως. Από τις άλλες, που μόνο τρώνε. Χλάπατις χλούπατις όλη μέρα, ντιρλάρει η μπάκα, έρχεται και στουμπώνει ο οισοφάγος. Ελα όμως που ο απαυτός τους δουλεύει σαν καρμπιρατέρ και ό,τι βάζουν σε φαΐ, μίζα, απευθείας αναθέσεις, μπόνους, μισθάρες, γκόλντεν μπόνους, βιλάρες, το βγάζουν σε σκατό. Χιλιάδες τόνοι σκατού ανά τη χώρα! Βγάλε δάχτυλα και μέτρα: 
στα 200 χρόνια από την Αγίαν Ελληνικήν Επανάστασιν, τα 196 είχαμε δεξιές κυβερνήσεις. Θες να πω τα 180; Να βάλω κάτι Τρικούπηδες και κάτι Βενιζέλους, άντε και κάτι από Ανδρέα Παπανδρέου στις αρχές του; Να τα βάλω. Αλλά τέτοιος λαός είμαστε. Αν εξαιρέσεις ελάχιστες ιστορικές περιόδους, όπως η αντίσταση στην Κατοχή (που μετά έγινε «εθνικό έγκλημα των κομμουνιστών»), και κάποιους ακόμα που βγάλανε χολή σε εξορίες και φυλακές, μόνο Δεξιά και σκατό.
Δεν ήξερε ο Πάτσης πως είναι ανήθικα παράνομο να αρπάζει ξένη περιουσία, δεν ήξερε ο Χειμάρας πως το να είναι βουλευτής (Ν.Δ. φυσικά) και να παίρνει σακούλες τα χιλιάρικα σε απευθείας αναθέσεις απαγορεύεται, δεν ήξερε η Μενδώνη πόσο βιαστής ήταν ο Λιγνάδης, η Μαρέβα δεν ξέρει καν τι σημαίνει offshore, ο Χατζηδάκης δεν γνωρίζει διόλου τι σημαίνει «ξεπουλάω δημόσιους οργανισμούς, αφού τους διαλύσω πρώτα», ο Πλεύρης (το να βάλω δίπλα του τον τίτλο «υπουργός Υγείας» μού είναι απολύτως δεν όμως!) μήτε έχει ιδέα τι σημαίνει να έχεις άρρωστο παιδί που να χρειάζεται χειρουργείο, γιατρό και φάρμακα, η Καμερέως κάπως αμυδρά έχει ακούσει τον όρο «δημόσια παιδεία», όσο για τον Μητσοτάρχα... 
Αυτός, πια, δεν ξέρει πού του πάν’ τα τέσσερα. Τα δύο, όμως, και τα άλλα δεκατέσσερα μια χαρά ξέρει να τ’ απλώνει δεξιά και δεξιότερα, μέσω ανιψιών, τρακαδόρων και κουμανταδόρων, κι έχουν σκάσει τα μπαούλα, κι έχουν τιγκάρει οι θυρίδες, αλλά η απληστία και η διαφθορά σαν γίνουν οργανικά τμήματα του κορμιού σου (όπως τα σκώτια και τα σπληνάντερα) δεν σταματούν να θέλουν, θέλουν, θέλουν.
Ας θέλουν. Κάποιοι, αρκετοί, πολλοί, ακόμα περισσότεροι, στέκονται απέναντι. Ετσι. Σαν πρωινό τσιγάρο και σαν καφέ πικρό. Μόνο έτσι. Πάντα έτσι.
(Αφιερωμένο στον Χρήστο, που με έλεγε «τσουκνίδα» και είχε τόσο δίκιο, μόνο που έφυγε γαμώτο. Πήρε την καλοσύνη και την κοτσίδα του και μας άφησε, ανήμερα του Αϊ-Σιχτίρ κι αυτός. Την ίδια μέρα με τον Νότη Μαυρουδή)...

Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2023

Απλή (ανα)λογική...


Μάνος Χωριανόπουλος


Οι εκλογές που πλησιάζουν και πιθανότατα θα διεξαχθούν εντός του Απριλίου, αντιμετωπίζονται από την κυβερνώσα παράταξη στην καλύτερη περίπτωση ως σκαλοπάτι για μια δεύτερη εκλογική αναμέτρηση και στη χειρότερη ως μια πιθανότητα "τερατογένεσης".
Ο ίδιος ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, είχε πει στη συνέντευξη τύπου στη... ΔΕΘ ότι "η απλή αναλογική είναι καταστροφικό σύστημα για τη χώρα. Η εκτίμηση μου ότι θα οδηγηθούμε σε δεύτερες εκλογές προκύπτει από τα απλά μαθηματικά. Θεωρητικά υπάρχει η δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης χωρίς το πρώτο κόμμα. Θα συνιστά πολιτική τερατογέννεση". 
Όσο όμως και αν βάλλεται αυτό το εκλογικό σύστημα, είναι το μόνο που διασφαλίζει το μίνιμουμ της ανόθευτης έκφρασης του εκλογικού σώματος.
Η προπαγάνδα κατά της απλής αναλογικής, είναι διαρκής και έχει τεχνηέντως συνδεθεί με όλα τα κακά της μοίρας μας, που περιμένουν στη γωνία της μη αυτοδυναμίας.
Αστάθεια, καχυποψία στις αγορές, ανίσχυρες κυβερνήσεις, σχηματισμοί - Φρανκενστάιν. Έχουν ακουστεί τα πάντα, χωρίς καμία τεκμηρίωση, καθώς τα επιχειρήματα αυτά διαψεύδονται και από το ευρωπαϊκό παράδειγμα και από το εγχώριο πολιτικό παρελθόν.
Αυτοδύναμες ήταν οι κυβερνήσεις που μας έριξαν στα βράχια, αυτοδύναμες ήταν και είναι οι κυβερνήσεις που βουλιάζουν στη διαφθορά και κυοφορούν τους Πάτσηδες και η σιγουριά και η "σταθερότητα", αμέτρητες φορές καλλιεργούν την αλαζονεία, την αμετροέπεια και την αδράνεια.
Σε κάθε περίπτωση, είναι αναμενόμενο μια κυβέρνηση να αντιμετωπίζει με αυτόν τον τρόπο την απλή αναλογική και την πιθανότητα να μην κυβερνήσει ξανά.
Το ερώτημα είναι τι θα κάνουν όσες πολιτικές δυνάμεις, παρά τις διαφορές τους, δεν τοποθετούνται στα δεξιά του πολιτικού συστήματος.
Τι θα κάνουν αν ο ελληνικός λαός με την ψήφο του, έχει δώσει τη δυνατότητα για σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, από την πρώτη Κυριακή;
Θα δεχθούν τον χαρακτηρισμό της "τερατογένεσης" ή θα δουν πώς θα μπορούσαν να δώσουν διαφορετικές απαντήσεις από αυτές που δίνει ο νεοφιλελευθερισμός στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ασθενέστεροι.
Οι ανισότητες,το κεφαλαιώδους σημασίας ερώτημα "ανάπτυξη πώς και για ποιους", η δίκαιη κατανομή του πλούτου που παράγεται, η προστασία του δημόσιου χαρακτήρα της υγείας και της Παιδείας, η λειτουργία της Δικαιοσύνης, είναι ζητήματα, για τα οποία πολιτικές δυνάμεις που νοιάζονται για τα συμφέροντα των μη προνομιούχων, μπορούν έστω να συζητήσουν.
Η απλή αναλογική δίνει μια μεγάλη ευκαιρία, λαού θέλοντος, για μια κυβέρνηση συνεργασίας σε συνθήκες μη χρεοκοπίας, που θα ασχοληθεί όχι με τους ημετέρους και τις απευθείας αναθέσεις, αλλά με το μέλλον του ελληνικού λαού.
Αν οι πολίτες με την ψήφο τους, δώσουν αυτή την ευκαιρία, όσοι την αρνηθούν, θα πρέπει να έχουν μια καλή εξήγηση για το πράσινο φως που θα ανάψουν στις πολιτικές που υποστηρίζουν ότι πολεμούν...

Τώρα το ομολογούν – Η Ν.Κεραμέως συνέδεσε την έξαρση της βίας στα σχολεία με τα lockdown


Παρόμοιες απόψεις και για τα κρούσματα γρίπης

Newsroom

Η Νίκη Κεραμέως μιλώντας σήμερα το πρωί σε τηλεοπτική εκπομπή, παραδέχθηκε πως πλήθος επιστημόνων ταυτίζει την έκρηξη της βίας στα σχολεία με τα παρατεταμένα καθολικά κλεισίματα λόγω κορωνοϊού.
Τώρα τα ομολογούν αλλά αυτοί οι ίδιοι είναι που φιμώνανε τους επιστήμονες που τώρα επικαλούνται. Όταν κάποιος επιστήμονας εξέφραζε την αντίθεσή του για τα περιοριστικά μέτρα κατά του κορωνοϊού, επισημαίνοντας ότι θα έχουν κοινωνικές παρενέργειες, αντιμετώπισε την χλεύη, την απαξίωση και την συκοφαντία από τους ίδιους τους υπουργούς που σήμερα τους επικαλούνται.
Στο ίδιο μήκος κύματος επίσης και για τα κρούσματα γρίπης που επίσης παραδέχθηκε ότι οφείλονται στα lockdown χρησιμοποιώντας βέβαια πιο διπλωματικές λέξεις.
Η κυρία Κεραμέως ξεκίνησε λέγοντας πως: «Κανονικά ανοίγουν αύριο τα σχολεία μας όπως τα είχαμε προγραμματίσει όλα. Δεν έχει αλλάξει κάτι με μια βεβαίως σημαντική προσθήκη καθώς είχε εκδοθεί νωρίτερα φέτος η εγκύκλιος για τη γρίπη.
Είναι μια εγκύκλιος που συνήθως βγαίνει πιο αργά που προβλέπει τη δικαιολόγηση των απουσιών για όσους νοσούν από την εποχική γρίπη και δικαιούνται έως και 5 μέρες απουσίες οι οποίες δεν προσμετρώνται και δεν καταγράφονται από Νοέμβριο μέχρι και Μάρτιο που είναι το διάστημα που μας έχει δώσει το υπουργείο Υγείας για την εποχική γρίπη. Προφανώς οι γονείς δεν στέλνουν τα παιδιά στο σχολείο εφόσον έχουν συμπτώματα».
Η υπουργός τόνισε πως «ιώσεις έχουμε κάθε χρόνο και τα τελευταία δύο χρόνια ήταν λίγο περίεργα εξαιτίας του κορωνοϊού. Από κει και πέρα παίρνουμε όλα τα μέτρα και έχει μεγάλη σημασία οι γονείς να παρακολουθούν τα συμπτώματα των παιδιών και από κει και πέρα υπάρχει και το πλαίσιο για τη δικαιολόγηση των απουσιών».
Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις: Ακολούθησε το pronews.gr στο Instagram για να «δεις» τον πραγματικό κόσμο!
Για την 14χρονη που δεχόταν ακραία κακοποίηση και για πρώτη φορά αύριο θα ξεκινήσει το σχολείο με δικαστική επιτήρηση η υπουργός αναφέρει πως «υπάρχει μια έξαρση της βίας παγκοσμίως. Μάλιστα μερικοί συνδέουν το τελευταίο χρόνο την έξαρση αυτή και με τα περιοριστικά μέτρα για τον κορωνοϊό γιατί αυτό μείωσε την διάδραση, την κοινωνικοποίηση των παιδιών ».

Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2023

Τα «μυστικά» της Συνθήκης της Λωζάνης: Γιατί ο Ερντογάν θέλει να την ανατρέψει - Γ. Κυμιωνής

 

Γιατί ο Ερντογάν θέλει αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάνης; Συχνά – πυκνά, στην τουρκική πολιτική σκηνή, επιλέγουν να διατηρούν στην επικαιρότητα μέσω δηλώσεων και αναφορών ζητήματα για τη Συνθήκη των Σεβρών και τη Συνθήκη της Λωζάνης. Γιατί το κάνουν αυτό;
Ο Γιάννης Κυμιωνής, Δικηγόρος και αναλυτής ελληνοτουρκικών σχέσεων, αναφέρεται στην ιστορία των Συνθηκών αυτών και στις κρίσιμες λεπτομέριες. «Η ιστορικότητα αυτών των διεθνών συμβάσεων έχει συνέπειες μέχρι και σήμερα», τονίζει. «Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, η Συνθήκη των Σεβρών έχει ισχύ ακόμη και σήμερα», συμπληρώνει, μιλώντας στο Militaire. 
«Αυτό που πρέπει να ξέρουμε είναι ότι είτε η Συνθήκη των Σεβρών, είτε η Συνθήκη της Λωζάνης είναι η συνθήκη που έληξε τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Με τις νικήτριες δυνάμεις, όπως ακριβώς αναφέρονται στο κείμενο των δύο συμβάσεων και την ηττημένη Οθωμανική Αυτοκρατορία από την άλλη πλευρά. Η πολιτική ελίτ της Τουρκίας ενοχλείται από το γεγονός ότι αυτή η Συνθήκη της Λωζάνης αναφέρει την Τουρκία ως ηττημένη δύναμη. Αυτό είναι το πρώτο τους πρόβλημα και δεν είναι σημερινό. Ανέκαθεν υπήρχε - ίσως σε μικρότερο βαθμό - αυτός ο αναθεωρητικός στόχος. Όπου αναθεωρητικός σημαίνει ότι πρέπει να αλλάξουμε τα σύνορα. Αυτό είναι όλο. Όχι να τηρήσουμε τις υποχρεώσεις! Εδώ είναι και το πιο παράδοξο», τονίζει ο κ. Κυμιωνής. 
«Η εποχή που ανεβαίνει η διάθεση της Τουρκίας να αλλάξει τις συνθήκες είναι όταν η Ελλάδα είναι αδύναμη. Παράδειγμα: Στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όπου η Τουρκία ήταν δήθεν ουδέτερη - ενώ τροφοδοτούσε με χρώμιο και τα απαραίτητα υλικά της πολεμικής βιομηχανίας της ναζιστικής Γερμανίας - εκείνη την εποχή παζάρευε τη Βόρεια Συρία, τα Δωδεκάνησα που ήταν Ιταλοκρατούμενα, τη Δυτική Θράκη που τότε ήταν υπό Βουλγαρική κατοχή (περίοδος 1941-1944), παζάρευε με τη Γερμανία να ξαναπάρει τις χώρες του Καυκάσου (που το 1920 έχασε με τη Συνθήκη των Σεβρών)… Φυσικά, δεν έγινε τίποτα από όλα αυτά», σημειώνει ο Γ. Κυμιωνής και υπενθυμίζει:
«Η Τουρκία μπήκε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο στις 25 Φεβρουαρίου του 1945! Οι Γερμανοί ήταν ήδη στην Αυστρία, είχαν υποχωρήσει… Ωστόσο, η Τουρκία έτσι κάθισε στο τραπέζι των νικητών».
Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τη Συνθήκη της Λωζάνης; Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, οι προβλέψεις για τον «καθορισμό των συνόρων, που εμάς ως Ελλάδα μας «καίνε» γιατί έχουν να κάνουν με τα σύνορα στον Έβρο και τα νησιά. Σημειώνουμε τα νησιά εκτός Δωδεκανήσων. Γιατί αυτά δόθηκαν ως πολεμική αποζημίωση στην Ελλάδα με βάση τη συνθήκη ειρήνης του 1946 μεταξύ των Συμμαχικών Δυνάμεων και της ηττημένης Ιταλίας. Σε αυτή τη συνθήκη δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος η Τουρκία. Γιατί; Πολύ απλά γιατί η Ιταλία συνθηκολόγησε το 1943, η Τουρκία δεν είχε προλάβει να κηρύξει τον πόλεμο και έτσι δεν μπορούσε να κάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων». 
Η αλήθεια, όμως, είναι αλλού: «Στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων και των συζητήσεων στο Παρίσι είχαν εκφράσει ανοικτά και επιτακτικά τη βούληση να πάρουν την εντολή, άρα να τα έχουν σχεδόν υπό τη δική τους κυριότητα οι Σοβιετικοί. Όπως ήταν να πάρουν και εντολή για τη Λιβύη. Ως προς την Τουρκία, επειδή υπήρχε πικρά εμπειρία στη διάρκεια του πολέμου γιατί δεν περνούσε τίποτα από τα Στενά – δεν υπήρχε ναυσιπλοΐα – πάλι οι Σοβιετικοί με τον υπουργό Εξωτερικών Μολότοφ, είχαν πει να πάρουν την εντολή για την Ανατολική Θράκη. Και είχαν συζητηθεί στη διάσκεψη της Τεχεράνης τον Δεκέμβριο του 1943, στη διάσκεψη του Πότσνταμ, στη διάσκεψη της Γιάλτας που καθόρισαν τον μεταπολεμικό κόσμο».
«Άρα, από μία άποψη η επιμονή της Σοβιετικής Ένωσης να πάρει εντολή για τα Δωδεκάνησα ίσως σε αυτή να οφείλει η Ελλάδα ότι τελικά τα πήρε ως πολεμική αποζημίωση. Η Ελλάδα ήταν προτιμότερη τότε στη Βρετανική σφαίρα επιρροής παρά να βρεθούν με βάσεις του Σοβιετικού Στόλου», σημειώνει ο Γ. Κυμιωνής, αναφερόμενος σε όσα έχουν να κάνουν με τη Συνθήκη της Λωζάνης στον μεταπολεμικό κόσμο.
Αλλά δεν είναι μόνο αυτά. Η Συνθήκη της Λωζάνης είναι το «πιστοποιητικό γέννησης» του σύγχρονου τουρκικού κράτους. Ιούλιο του 1923 υπογράφτηκε η Συνθήκη, Οκτώβριο του ίδιου έτους καταργήθηκε το χαλιφάτο και το σουλτανάτο και μια από τις Εθνικές Εορτές στην Τουρκία είναι στις 29 Οκτωβρίου. Είναι η ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας το 1923.
Από τότε ξεκινά η ένταξη της Τουρκίας στη Δύση. Πώς ήταν, όμως, οι σχέσεις Ελλάδας – Τουρκίας κατά τη μεσοπολεμική περίοδο 1923 – 1939; Γιατί οι δύο χώρες είχαν προχωρήσει στην επίλυση των ζητημάτων μεταξύ τους; Ποιο ρόλο έπαιξαν οι κυρίαρχες παρουσίες του Βενιζέλου και του Κεμάλ; Γιατί ο Κεμάλ άφησε στην άκρη τον περίφημο «Εθνικό Όρκο» που έφτανε τα σύνορα της Τουρκίας μέχρι τη Θεσσαλονίκη; Ποιος ο ρόλος σε όλα αυτά της Συνθήκης της Λωζάνης; Γιατί οι Βρετανοί τοποθέτησαν τον Μεταξά στην Ελλάδα;
Σε αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα απαντά ο Γιάννης Κυμιωνής στη συνέντευξή του στο militaire.

Η τελευταία ευκαιρία


Και να που μπήκαμε στην τελική ευθεία.

Νίκος Μωραϊτης

Πόσο έμεινε; Τέσσερις μήνες; Πέντε; Έξι; Αυτού του τρομακτικού καθεστώτος που μέσα σε τριάμισι χρόνια κατάφερε να ισοπεδώσει κάθε έννοια δημοκρατίας αλλά και αυτοσεβασμού.
Όμως, μία άνω τελεία εδώ. Θυμηθείτε άλλες αντίστοιχες περιόδους: Το τέλος της διεφθαρμένης οκταετίας Σημίτη, που όλοι περίμεναν τον Καραμανλή. Το τέλος της πενταετίας της τεμπελιάς Καραμανλή, που όλοι ήταν βέβαιοι για την ήττα του. Για να μη θυμηθώ ιστορικές εποχές, που όλοι μετρούσαν μία μία τις μέρες μέχρι την πτώση της διεφθαρμένης οπερέτας του πατρός Μητσοτάκη και την επιστροφή του Ανδρέα Παπανδρέου.
Λυπάμαι που χαλάω το συριζαϊκό όνειρο, αλλά τώρα τα πράγματα δεν είναι έτσι. Ο Τσίπρας δεν είναι 100% εν αναμονή πρωθυπουργός και ο Μητσοτάκης δεν είναι 100% απερχόμενος. Και το γεγονός ότι ο ηγέτης του σκότους έχει τόσες ευκαιρίες να επανεκλεγεί όσες και ο αντίπαλός του, είναι σίγουρα μία μεγάλη επιτυχία της Δεξιάς και μια μεγάλη αποτυχία της Αριστεράς.
Ένα είναι το βαθύ πρόβλημα: Η εμπεδωμένη -από τη συστημική προπαγάνδα- αναξιοπιστία του ΣΥΡΙΖΑ στα μάτια ενός μεγάλου μέρους πολιτών.
Είναι αναξιόπιστο το κόμμα που έβγαλε τη χώρα από τα Μνημόνια; Είναι αναξιόπιστο το κόμμα που άφησε στα δημόσια ταμεία 37 δισ. – για πρώτη φορά στην Ιστορία της χώρας; Είναι αναξιόπιστο το κόμμα που επί των ημερών του κανένα Ορούτς Ρέις δεν περιδιάβαζε το Αιγαίο – συγγνώμη, το turkaegean του Άδωνη;
Κι όμως, όπου γυρίσεις, θα δεις δυσαρέσκεια για τον Μητσοτάκη και τα λαμόγια του, αλλά και ένα έντονο βλέμμα δυσπιστίας απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ.
Αναφέρω φράσεις που έχω ακούσει ο ίδιος ή μου έχουν αναφέρει φίλοι:
«Αυτοί μπορεί να κλέβουν αλλά έχουν σπουδάσει για να κυβερνούν».
«Και ποιους να φέρουμε, αυτούς που έκλεισαν τις τράπεζες; Που πούλησαν τη Μακεδονία; Που έκαναν το όχι ναι;».
«Και δηλαδή ο Τσίπρας τι θα έκανε, θα καταργούσε τον πόλεμο στην Ουκρανία ή τον Κορωνοϊό μ’ έναν νόμο κι ένα άρθρο;».
Αυτά ξέρετε τι δείχνουν; Ότι η πολιτική και μιντιακή καταιγίδα της Νέας Δημοκρατίας «σπιλώστε τον ΣΥΡΙΖΑ» έχει επικρατήσει κατά κόρον στην ελληνική κοινωνία. Όχι τις μέρες που κυβερνούσε αλλά και τώρα, τέσσερα χρόνια μετά. Η ρετσινιά κόλλησε και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάφερε να κάνει τίποτα για να την ξεκολλήσει από πάνω του.
Έκοψαν οι ΝΔ – ΠΑΣΟΚ 12 φορές τις συντάξεις; Τη 13η περικοπή του ΣΥΡΙΖΑ θυμούνται.
Συνάντησε ο Τσίπρας τρεις πλανητάρχες; Μαδουραίος είναι που βλέπει τριτοκοσμικούς, ενώ ο Κυριάκος, που τον αποφεύγουν όλοι οι σοβαροί Ευρωπαίοι ηγέτες για να μη στιγματιστούν από την επαφή με τον ωτακουστή, «έχει διεθνές κύρος, μιλάει και στο Κογκρέσο».
Φτάνουν οι Τούρκοι μέχρι το Σούνιο; «Πάλι καλά που δεν κυβερνά ο Τσίπρας, στον Πειραιά θα έφταναν».
Πώς κατάφεραν τέτοιοι αμόρφωτοι να περάσουν για μορφωμένοι, τέτοιοι βλαχοδήμαρχοι να περάσουν για τεχνοκράτες, τέτοιοι κλεφτοκοτάδες να περάσουν για κύριοι, θα είναι κάτι που θα διδάσκεται στις σχολές Πολιτικής Επικοινωνίας.
Πάντως το κατάφεραν.
Δε γνωρίζουμε αυτή τη στιγμή αν οι λοβοτομημένοι από την προπαγάνδα υπήκοοι είναι περισσότεροι από τους σκεπτόμενους πολίτες – αυτό θα το δείξουν τα αποτελέσματα των εκλογών. Αυτό που ξέρουμε όμως είναι ότι οι εκλογές που έρχονται δε θα είναι περίπατος, ενώ θα έπρεπε να είναι περίπατος Δημοκρατίας.
Κανένα κόμμα δεν πολεμήθηκε όσο ο ΣΥΡΙΖΑ, κανένας πρωθυπουργός (πλην του Ανδρέα) δε σπιλώθηκε όσο ο Τσίπρας. Μεθοδικά, διεξοδικά, εμμονικά. Αλλά και κανένα κόμμα δεν απέτυχε τόσο πολύ να αντικρούσει τη λάσπη.
Τώρα, στον δρόμο προς τις εκλογές, με τη δημοσιότητα και την πολιτική διαφήμιση, είναι η τελευταία επικοινωνιακή ευκαιρία του ΣΥΡΙΖΑ.
Αν αρχίσουν αυτά τα «να επιμείνουμε στο πρόγραμμά μας, να νικήσουμε με τις προτάσεις μας, να πάμε θετικά», ζήτω που καήκαμε. Έτσι πας όταν έχεις κανονικό αντίπαλο. Όχι εταιρεία δολοφόνων χαρακτήρα.
Στην προεκλόγική περίοδο ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ένα έργο: Να γνωστοποιήσει σε κάθε πολίτη κάθε έγκλημα της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Ό,τι κατάπιε το Σύστημα. Ό,τι μάσησε η πετσωμένη δημοσιογραφία. Όλα. Ένα προς ένα. Να μάθει ο κόσμος τι χοντρό, άηθες, σκοτεινό παιχνίδι παίχτηκε εις βάρος του, σε συνθήκες σιωπής.
Υπάρχει μία κρίσιμη διαφορά από την περίοδο της οικονομικής κρίσης 2009-2018. Εκείνη τη ζήσαμε (σχεδόν) όλοι. Άλλοι ξώφαλτσα, άλλοι στο πετσί τους. Τώρα όμως, αυτά τα τριάμισι χρόνια, χιλιάδες άνθρωποι φτωχοποιήθηκαν και ζουν με τα pass της απάτης προκειμένου κάποιοι άλλοι να βγάλουν βίλες, σκάφη και εκατομμύρια.
Αυτή η πρωτοφανής στη σύγχρονη Ιστορία αναδιανομή πλούτου στη χώρα μας είναι το μεγαλύτερο έγκλημα μίας συμμορίας που ντύθηκε κυβέρνηση. Το να αναδειχθεί και να γίνει σημαία δεν είναι απλώς μία προεκλογική επιλογή. Είναι υποχρέωση προς τη Δημοκρατία.
Πηγή: documentonews.gr

CDC: Για πρώτη φορά στη δημοσιότητα συγκεντρωτικά στοιχεία για τις παρενέργειες των εμβολίων mRNA για τον COVID-19


Κατόπιν συνεχών αιτήσεων δικηγόρων βάσει του νόμου περί «Ελευθερίας στην Πληροφόρηση»

Newsroom

Τις ανεπιθύμητες παρενέργειες των εμβολίων για τον COVID-19  έδωσε τελικά στη δημοσιότητα το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ CDC το οποίο είναι και το κορυφαίο εθνικό ινστιτούτο δημόσιας υγείας των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ο αμερικανικός οργανισμός αν και αργοπορημένα δημοσίευσε μελέτη αναφορικά με το  σύστημα αναφοράς ανεπιθύμητων ενεργειών εμβολίου (VAERS) το οποίο είναι ένα πρόγραμμα το οποίο συνδιαχειρίζονται το CDC και ο FDA.
Η ανάλυση σήματος ασφαλείας VAERS του CDC που βασίζεται σε αναφορές από 14 Δεκεμβρίου 2020  έως και 29 Ιουλίου 2022 για τα εμβόλια mRNA COVID-19 δείχνει ανησυχητικά ευρήματα  ασφάλειας για θανάτους  και μια σειρά από εξαιρετικά ανησυχητικά θρομβοεμβολικά, καρδιακά, νευρολογικά, αιμορραγικά, αιματολογικά, ανοσοποιητικά επεισόδια  μεταξύ ενηλίκων στις ΗΠΑ, απόρροια της λήψης σκευασμάτων mRNA.
Διαπιστώθηκαν  συνολικά 770 διαφορετικοί τύποι ανεπιθύμητων ενεργειών σε ηλικίες 18+, εκ των οποίων πάνω από 500 (ή τα 2/3) σχετίζονταν με  μυοκαρδίτιδες/περικαρδίτιδες.
Η ανάλυση του CDC δείχνει ότι ο αριθμός των σοβαρών ανεπιθύμητων ενεργειών που αναφέρθηκαν σε λιγότερο από δύο χρόνια για τα εμβόλια mRNA COVID-19 είναι 5,5 φορές μεγαλύτερος από όλες τις αναφορές για εμβόλια που χορηγήθηκαν σε ενήλικες στις ΗΠΑ από το 2009 (~73.000 έναντι ~13.000).


Οι αναφορές παρενεργειών του εμβολίου mRNA για τον COVID-19 που ταξινομήθηκαν ως σοβαρές σε σύγκριση με όλα τα άλλα εμβόλια που χορηγήθηκαν σε ενήλικες ήταν αυξημένες  κατά 11% έναντι 5,5%.
Επιπλέον διαπιστώθηκαν τουλάχιστον 96 συμβάντα ασφαλείας για παιδιά 12-17 ετών, τα οποία περιλαμβάνουν: μυοκαρδίτιδα, περικαρδίτιδα, παράλυση Bell, έλκη των γεννητικών οργάνων, υψηλή αρτηριακή πίεση και καρδιακό ρυθμό, διαταραχές της εμμήνου ρύσεως, ανικανότητες της καρδιακής βαλβίδας, πνευμονική εμβολή, καρδιακές αρρυθμίες και περικαρδιακές διαταραχές, συλλογή, σκωληκοειδίτιδα και διάτρητη σκωληκοειδίτιδα, ανοσοθρομβοπενία, πόνος στο στήθος, αυξημένα επίπεδα τροπονίνης, εντατική θεραπεία και αντιπηκτική θεραπεία.
Επίσης  66 αναφορές  ασφάλειας  για παιδιά ηλικίας 5-11 ετών, οι οποίες  περιλαμβάνουν: μυοκαρδίτιδα, περικαρδίτιδα, κοιλιακή δυσλειτουργία και ανεπάρκεια καρδιακής βαλβίδας, περικαρδιακή και υπεζωκοτική συλλογή, πόνος στο στήθος, σκωληκοειδίτιδα και σκωληκοειδεκτομή, νόσος Kawasaki, ρήξη έμμηνου ρύσης και λεύκη. μόλυνση.
Τα συμβάντα  ασφαλείας δεν μπορούν να απορριφθούν λόγω υπερβολικής, δόλιας ή τεχνητά διογκωμένης αναφοράς, ούτε μπορούν να απορριφθούν λόγω του τεράστιου αριθμού των χορηγούμενων εμβολίων κατά του COVID.
Υπάρχουν διάφοροι λόγοι, αλλά ο απλούστερος είναι ο εξής: η ανάλυσή τους δεν εξαρτάται από τον αριθμό των αναφορών, αλλά από το εάν συγκεκριμένες  παρενέργειες  AE (Averse Effects)  αναφέρονται σε υψηλότερο ποσοστό για αυτά τα εμβόλια από ό,τι για άλλα εμβόλια μη COVID.


Η δημοσιοποίηση των στοιχείων VAERS από τον CDC έγινε κατόπιν συνεχών αιτημάτων σύμφωνα με το νόμο περί ελεύθερης  πληροφόρησης  (Freedom of Information Act) Αμερικανών δημοσιογράφων  και δικηγόρων και οι αναλύσεις καλύπτουν αναφορές VAERS για mRNA εμβόλια COVID από την περίοδο της  κυκλοφορίας του εμβολίου στις 14 Δεκεμβρίου 2020 έως το τέλος Ιουλίου 2022.
Το CDC  όμως παραδέχτηκε ότι ξεκίνησε την ανάλυση συμβάντων  ασφαλείας μόλις στις 25 Μαρτίου 2022.
Γιατί το CDC περίμενε πάνω από 15 μήνες πριν κάνει την πρώτη του ανάλυση σοβαρών παρενεργειών  για το VAERS, παρά το γεγονός ότι είχε πει σε ένα έγγραφο που δημοσιεύτηκε στον ιστότοπό του ότι θα ξεκινήσει στις αρχές του 2021, ειδικά αφού το VAERS διαφημίζεται ως η πρώιμη μας προειδοποιητικό σύστημα ασφάλειας εμβολίων είναι άγνωστο.
Τον Ιούνιο του 2022, το CDC απάντησε σε αίτημα του Νόμου για την Ελευθερία της Πληροφόρησης (FOIA) για την δημοσιοποίηση  συμβάντων ασφαλείας του Συστήματος Αναφοράς Ανεπιθύμητων Συμβάντων Εμβολίου (VAERS) – αυτό που είχε δηλώσει ότι επρόκειτο να το κάνει εβδομαδιαία βάση από τις  αρχές του 2021.
Δεν το έκαναν ποτέ. Τέλος αποκάλυψαν  ότι  το έκαναν αλλά μόνο από τις 25 Μαρτίου 2022 έως τα τέλη Ιουλίου.


ΥΓ του blog: ...κατά τα άλλα κύριοι και κυρίες φανατικοί ανορθολογιστές του κυρίαρχου αφηγήματος τα εμβόλια είναι ΑΚΙΝΔΥΝΑ και απολύτως ΑΣΦΑΛΗ; ...τι γελάτε κύριοι στοιχεία έχετε; Φέρτε τα. ΠΑΡΤΕ ΤΑ τώρα κι από το CDC μύωπες, φελλοί, στρουθοκάμηλοι, τυφλοπόντικες, ασβοί και λοιπά τρωκτικά κι υποτελείς της εξουσίας, της κάθε εξουσίας ....και πού είστε ακόμα θα δείτε τι σας φυλάει η πραγματική επιστήμη κι ο χρόνος για ΜΕΤΑ….. θα ψάχνετε λαγούμι να κρυφτείτε και τρύπα για να την κάνετε…

Σάββατο 7 Ιανουαρίου 2023

Αγιος Βασίλης, κωδικός 2022


Χρύσα Κακατσάκη
 
(φιλόλογος – ιστορικός Τέχνης)

Αν η ΕΥΠ παρακολουθούσε τον Αγιο Βασίλη στη διάρκεια της χρονιάς που τελειώνει, τα µηχανήµατα θα είχαν αποσυντονιστεί πλήρως από τις ασυνήθιστες και απρόβλεπτες κινήσεις του. 
Και αν οι ιστορικοί του έδιναν ένα παρατσούκλι, αυτό θα ήταν «οδοστρωτήρας». Ηταν από τις λίγες φορές που όχι µόνο δεν έφερε τίποτε, αλλά... αντίθετα το έλκηθρό του µε απανωτά σλάλοµ συµπαρέσυρε τα πάντα: υγεία, παιδεία, ∆ικαιοσύνη, πολιτισµό και φυσικά τη δηµοκρατία, συνιστώσες της οποίας είναι τα παραπάνω.
Είχε µείνει ωστόσο αλώβητο το στράτευµα, ώστε οι πολίτες να κοιµούνται ήσυχοι µην ερχόταν ο Ερντογάν µια νύχτα ξαφνικά. Μετά όµως τις πρόσφατες αποκαλύψεις και αποδείξεις του Documento κατέπεσε και το τελευταίο οχυρό. 
Με την εκπνοή του χρόνου και στο τελευταίο κοµµάτι της βασιλόπιτας το φλουρί έπεσε στον Φλώρο, που αντιστοιχούσε στο χρυσό µετάλλιο της Ακαδηµίας Αθηνών, βραβείο τόσο για τον ίδιο όσο και για τις Ενοπλες ∆υνάµεις των οποίων προΐσταται. Ποζάροντας µε όλα τα παράσηµα στο πέτο εκφώνησε ένα δεκάρικο όρκου και καθήκοντος σαν σκηνή από εκποµπή της ΥΕΝΕ∆ στα χρόνια της χούντας. Αλήθεια, σε ποια µάχη τα κέρδισε όλα αυτά τα παράσηµα; Ή µήπως τελικά είναι χαϊµαλιά που τον προστατεύουν από το κακό µάτι της κάµερας της ΕΥΠ και του χαρίζουν την παράταση της αρχηγίας έναντι µιας προσυµφωνηµένης οµερτά;
Είναι γνωστό ότι από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους υπήρξαν πλείστες όσες περιπτώσεις που οι στρατιωτικοί αναµείχθηκαν µε την πολιτική. Στο φαντασιακό τους και λόγω της εκπαίδευσης στην προάσπιση της πατρίδας λειτουργούσε πάντοτε µια αίσθηση στρατιωτικής τιµής. Τις περισσότερες φορές αυτή η τιµή πήρε στρεβλή κατεύθυνση και οδήγησε µέσω ενός ακραίου εθνικισµού σε δικτατορίες και πραξικοπήµατα, µε πρόφαση πότε να αποτραπεί ο κίνδυνος του κοµµουνισµού και πότε να αποκατασταθεί η τάξη, όπως συνέβη µε τον Πάγκαλο, τον Κονδύλη, τον Μεταξά και τους συνταγµατάρχες.
∆εν είναι όµως και λίγα τα παραδείγµατα που επενέβησαν για να υπερασπιστούν το δηµοκρατικό πολίτευµα, όπως οι οπλαρχηγοί της επανάστασης της 3ης Σεπτεµβρίου που διεκδίκησαν την παραχώρηση συντάγµατος προκειµένου να τεθούν φραγµοί στις αυθαιρεσίες του Οθωνα ή οι αξιωµατικοί της Εθνικής Αµυνας που συµπορεύτηκαν µε τις επιλογές του Βενιζέλου για τα εθνικά δίκαια. Ποτέ όµως κανείς δεν ξεπούλησε την αξιοπρέπειά του τόσο πολύ όσο ο Κων. Φλώρος. Το χειρότερο µάλιστα είναι ότι δεν αντιλαµβάνεται πως οι προσωπικές του επιλογές είναι εθνικά επιζήµιες, αφού διακυβεύεται η αξιοπιστία του στρατού.
Εποµένως, ακόµη κι αν ο Αγιος Βασίλης είχε έρθει τη χρονιά που µόλις πέρασε µε ένα τσουβάλι γεµάτο λεφτά για να τα µοιράσει στα φιλαράκια του, τίποτε δεν θα µπορούσε να αντισταθµίσει το έλλειµµα εµπιστοσύνης των πολιτών στους θεσµούς. Το γόητρο της Κατερίνας Σακελλαροπούλου καταρρακωµένο, αφού την επικράτηση της παγκόσµιας ειρήνης, την οποία εύχεται ακόµη και µια υποψήφια καλλιστείων, η Πτ∆ την περιορίζει στην Ουκρανία, σαν ανεπίδεκτη γεωγραφίας.
Ηθοποιός δεν σηµαίνει πλέον φως και δηµοκρατία δεν σηµαίνει διαφάνεια. Μας περιµένει όµως η λάµψη των πυροτεχνηµάτων για την υποδοχή του νέου χρόνου, για την οποία ο Μπακογιάννης, αν είχε χιούµορ, θα καλούσε τον Κότσιρα και τη Βανδή να τραγουδήσουν ντουέτο «Στο τσιγάρο που κρατώ».

Mην τολμήσει να πει κανείς ότι δεν τα είχαμε πει, τώρα τα λένε και οι ίδιοι


Παραθέτουμε αυτούσιο το άρθρο της Wall Street Journal, χωρίς κανένα σχόλιο, δεδομένου ότι εμείς κάναμε τα σχόλια ακριβώς όταν έπρεπε !!!!
Ωστόσο προσθέσαμε και τους συνδέσμους που οδηγούν στις αναφερόμενες μελέτες για διευκόλυνση των αναγνωστών μας, όσων θέλουν να εμβαθύνουν ακόμη περισσότερο στο θέμα

*****
Μήπως τα εμβόλια τροφοδοτούν νέες παραλλαγές της Covid; Ο ιός φαίνεται να εξελίσσεται βρίσκοντας τρόπους που διαφεύγουν από την προστασία της ανοσίας.
Allysia Finley

Δημοσιεύθηκε στη Wall Street Journal 1 Ιανουαρίου 2023

Οι ειδικοί στον τομέα της δημόσιας υγείας κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για μια νέα παραλλαγή του Omicron με την ονομασία XBB που εξαπλώνεται ταχύτατα στις βορειοανατολικές περιοχές των ΗΠΑ. Ορισμένες μελέτες υποδεικνύουν ότι είναι τόσο διαφορετικό από το αρχικό στέλεχος Covid από τη Γιουχάν, ως να πρόκειται για τον ιό SARS του 2003. Μήπως πρέπει να ανησυχήσουν οι Αμερικανοί;
Δεν είναι σαφές ότι η XBB είναι πιο θανατηφόρα από άλλες παραλλαγές, αλλά οι μεταλλάξεις του, του επιτρέπουν να αποφεύγει τα αντισώματα από προηγούμενη μόλυνση και εμβόλια καθώς και τις υπάρχουσες θεραπείες με μονοκλωνικά αντισώματα. Τα αυξανόμενα στοιχεία υποδηλώνουν επίσης ότι οι επαναλαμβανόμενοι εμβολιασμοί μπορεί να κάνουν τους ανθρώπους πιο ευάλωτους στην XBB και ότι θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν την ταχεία εξέλιξη του ιού.
Πριν από την εμφάνιση της Omicron τον Νοέμβριο του 2021, υπήρχαν μόνο τέσσερις παραλλαγές που προκαλούσαν ανησυχία: η Alpha, η Beta, η Delta και η Gamma. Μόνο οι Alpha και Delta προκαλούσαν έξαρση των λοιμώξεων σε παγκόσμιο επίπεδο. Όμως η Omicron έχει γεννήσει πολυάριθμους απογόνους, πολλοί από τους οποίους έχουν εμφανιστεί σε διάφορες περιοχές του κόσμου και φέρουν περιέργως κάποιες από τις ίδιες μεταλλάξεις.
«Μια τέτοια ταχεία και ταυτόχρονη εμφάνιση πολλαπλών παραλλαγών με τεράστια πλεονεκτήματα ανάπτυξης δεν έχει προηγούμενο», επισημαίνεται σε μελέτη της 19ης Δεκεμβρίου στο περιοδικό Nature (https://www.nature.com/articles/s41586-022-05644-7). Κάτω από επιλεκτικές εξελικτικές πιέσεις, ο ιός φαίνεται να έχει αναπτύξει μεταλλάξεις που του επιτρέπουν να μεταδίδεται ευκολότερα και να ξεφεύγει από τα αντισώματα που προκαλούνται από τα εμβόλια και την προηγούμενη μόλυνση».
Ολόκληρο το άρθρο  εδώ

«Δεν γνωρίζω»...


Η «γραμμή» Μητσοτάκη που πήραν Πάτσηδες και Χειμάρες…

Γιώργος Καρελιάς

Αυτό που συμβαίνει με αξιωματούχους της σημερινής κυβέρνησης είναι πρωτοφανές. Έχουν τη δικαιολογία της «άγνοιας» για ψωμοτύρι.
Βουλευτές της πλειοψηφίας διαπράττουν ανοιχτά παρανομίες και λένε «δεν γνώριζα». Είναι αστείο, γελοίο ή εξοργιστικό; Πρόσωπα που... εξελέγησαν για να νομοθετούν, για να ψηφίζουν νόμους για τους πολίτες, δηλώνουν ότι δεν γνωρίζουν τους νόμους που αφορούν τους ίδιους.
Και δεν μιλάμε για κοινούς νόμους. Αλλά για το νόμο των νόμων, το Σύνταγμα της Ελληνικής Δημοκρατίας, το οποίο έχουν ορκιστεί να τηρούν(άρθρο 59). Δύο άρθρα πριν από αυτό, στο άρθρο 57, έχει καθιερωθεί το «ασυμβίβαστο»: «Τα καθήκοντα του βουλευτή είναι ασυμβίβαστα με τα έργα ή την ιδιότητα του ιδιοκτήτη ή εταίρου ή μετόχου ή διοικητή ή διαχειριστή ή μέλους του διοικητικού συμβουλίου ή γενικού διευθυντή ή των αναπληρωτών τους επιχείρησης, η οποία αναλαμβάνει έργα ή μελέτες ή προμήθειες του Δημοσίου ή παροχή υπηρεσιών προς το Δημόσιο ή συνάπτει με το Δημόσιο συναφείς συμβάσεις αναπτυξιακού ή επενδυτικού χαρακτήρα».
Δεν πάει να λέει το Σύνταγμα. Υπάρχουν ατσίδες, τους οποίους οι ψηφοφόροι εξέλεξαν για να το εφαρμόζουν, που έκαναν ακριβώς το αντίθετο. Το παραβίαζαν ασύστολα συνάπτοντας συμφωνίες με το Δημόσιο και, φυσικά, παίρνοντας πολλές χιλιάδες ευρώ. Πρώτα ο Πάτσης και τώρα ο Χειμάρας.
Ο δεύτερος τουλάχιστον παραιτήθηκε. Ο πρώτος παραμένει στη θέση του και ουδείς-ούτε ο πρόεδρος του Κοινοβουλίου ούτε το κόμμα του- φιλοτιμήθηκε να κινήσει τη διαδικασία έκπτωσής του, η οποία προβλέπεται ρητά ως ποινή.
Προφανώς, οι ατσίδες αυτοί ένιωθαν άτρωτοι. Σου λέει «δική μας είναι η εξουσία, γιατί να μην την εκμεταλλευθούμε για να πλουτίσουμε;». Και όταν πιάστηκαν με τη γίδα στην πλάτη, είχαν έτοιμη τη δικαιολογία: «Δεν γνωρίζαμε ότι ήταν ασυμβίβαστο»!
Εδώ που τα λέμε, δεν χρειάστηκε να κάνουν μεγάλη προσπάθεια για να την εφεύρουν. Έτοιμη τη βρήκαν. Ο πρώτος διδάξας δεν είναι όποιος κι όποιος: ο πρωθυπουργός ήταν που, μόλις αποκαλύφθηκε η παρακολούθηση του Νίκου Ανδρουλάκη από την ΕΥΠ, δήλωσε «δεν γνώριζα». Φυσικά, δεν γνώριζε και για καμία από τις άλλες παρακολουθήσεις που αποκαλύφθηκαν: του Χατζηδάκη, του Φλώρου, Κουκάκη, Κύρτσου, του Τέλογλου.
Όταν, λοιπόν, ο πρωθυπουργός, που έχει υπό τον άμεσο έλεγχό του την ΕΥΠ, λέει ότι «δεν γνώριζε» το θεάρεστο έργο της και το ακούνε οι από κάτω, γιατί αυτοί να μην επικαλεστούν το ίδιο επιχείρημα για να καλύψουν τα δικά τους ανομήματα;
Μόνο που στην πολιτική η επίκληση της «άγνοιας» δεν είναι επιχείρημα. Όσοι την επικαλούνται περιφρονούν τους πολίτες, δείχνουν ότι τους θεωρούν κορόιδα.
Ο πολίτης που διαπράττει μικρότερης σημασίας αδικήματα τιμωρείται. Και δεν μπορεί να επικαλεστεί άγνοια. Οι Πάτσηδες «δεν γνώριζαν», εισέπρατταν και τη βγάζουν καθαρή.
Όπως έχει γράψει ο Γάλλος συγγραφέας Μαρσέλ Προυστ, «το θράσος είναι χρήσιμο σ’ αυτούς που ξέρουν να εκμεταλλεύονται τις ευκαιρίες»…

Διάλογος κωφών


Τάσος Παππάς

Οσοι και όσες παρακολουθείτε συστηματικά τις πρωινές ενημερωτικές εκπομπές και τα δελτία ειδήσεων των τηλεοπτικών καναλιών θα έχετε διαπιστώσει ότι τα ελληνοτουρκικά θέματα έχουν δεσπόζουσα θέση. Τα περισσότερα μέσα έχουν ανταποκριτές στην Τουρκία, οι οποίοι μεταδίδουν ειδήσεις και πληροφορίες από τη γειτονική χώρα. Τα περισσότερα μέσα φιλοξενούν απόστρατους και διεθνολόγους που προσπαθούν να ερμηνεύσουν τις επιλογές της τουρκικής ηγεσίας, κάνουν προβλέψεις για τις επόμενες κινήσεις του Ερντογάν και εκφράζουν ανησυχίες για το ενδεχόμενο ενός θερμού επεισοδίου.
Ως εδώ καλά. Το εντυπωσιακό είναι ότι εκπροσωπείται μια σχολή σκέψης και ένα κόμμα -η Νέα Δημοκρατία- από έναν βουλευτή της και έναν υπουργό σε άσχετο με την υπόθεση χαρτοφυλάκιο. Τα υπόλοιπα κόμματα φαίνεται πως δεν έχουν στις τάξεις τους έγκυρους αναλυτές. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού, οι περισσότεροι λένε τα ίδια πράγματα. Οι λέξεις «προκλητικός» και «παραλήρημα» συνοδεύουν όλα τα σχόλια για τις δηλώσεις του Ερντογάν και των κορυφαίων υπουργών του. Κυρίαρχη άποψη είναι ότι ο Τούρκος πρόεδρος είναι απομονωμένος, ότι δέχεται απανωτά χαστούκια και ότι οι σύμμαχοι στηρίζουν χωρίς αστερίσκους τις ελληνικές θέσεις. Αν η πραγματικότητα δεν συμφωνεί με τις απόψεις τους, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα. Και βεβαίως αποθεώνουν την ελληνική κυβέρνηση για τη σθεναρή στάση της και για την απόφασή της να ξοδέψει δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς, ώστε να πάρουμε το πάνω χέρι. Μερικοί είναι πολύ θερμοί στο θέμα των εξοπλισμών. Τόσο θερμοί, μέχρι παρεξηγήσεως.
Εχουμε ξαναζήσει τέτοιες καταστάσεις με την Τουρκία, μερικές ήταν όντως πολύ επικίνδυνες (η κρίση του 1987, τα Ιμια). Είναι βέβαιο ότι κάπως έτσι θα πορευόμαστε. Αλλοτε με ελεγχόμενη ένταση. Αλλοτε με κλιμάκωση με ευθύνη της Τουρκίας. Υπάρχει περίπτωση κάτι ν’ αλλάξει; Να βελτιωθούν θεαματικά οι σχέσεις μας, να πρυτανεύσει η λογική, να ανοίξουν δρόμοι για έναν ουσιαστικό διάλογο; Δύσκολο. Κάποιες πρωτοβουλίες στο παρελθόν έπεσαν σε τοίχο. Το κλίμα ήταν, είναι και κατά πάσα πιθανότητα θα συνεχίσει να είναι βαρύ. Οι περίοδοι ηρεμίας ήταν μικρής διάρκειας. Η Ιστορία, κυρίως οι βολικές ερμηνείες που κάνουν οι πολιτικές ελίτ της Ελλάδας και της Τουρκίας, παίζει αρνητικό ρόλο. Εμείς θυμόμαστε τα 400 χρόνια σκλαβιάς, τη Μικρασιατική Καταστροφή, την εισβολή στην Κύπρο και τους κατηγορούμε ότι είναι μια αναθεωρητική δύναμη. Αυτοί θυμούνται ότι με την Ελληνική Επανάσταση του 1821 ξεκίνησε το ξήλωμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δεν ξεχνούν τις ήττες τους στους Βαλκανικούς Πολέμους και τη συρρίκνωση της επικράτειάς τους, δεν ξεχνούν ότι το 1922 ο ελληνικός στρατός έφτασε μερικά χιλιόμετρα έξω από την Αγκυρα και μας κατηγορούν ότι δεν έχουμε εγκαταλείψει τη Μεγάλη Ιδέα. Οι εθνικές επέτειοι για μας είναι εθνικές καταστροφές γι’ αυτούς. Και το αντίστροφο.
Κι εδώ κι εκεί καραδοκούν πολλοί κίνδυνοι για κείνους που θα τολμήσουν να πάνε κόντρα στο ρεύμα. Κι εδώ κι εκεί είναι σύνηθες να αποκαλούνται μειοδότες όσοι ξεφεύγουν από τα στερεότυπα που έχουν επιβληθεί και τα οποία λειτουργούν σαν φρένο για οποιαδήποτε προσπάθεια εκλογίκευσης. Κι εδώ κι εκεί με μεγάλη ευκολία αμφισβητείται ο πατριωτισμός όσων υποστηρίζουν ότι οι επίσημες γραμμές των δύο χωρών είναι τόσο ανελαστικές που δεν επιτρέπουν να ξεκινήσει μια συζήτηση. Εμείς επιμένουμε ότι με την Τουρκία έχουμε μόνο δύο διαφορές (υφαλοκρηπίδα, ΑΟΖ). Αυτοί βάζουν συνεχώς στο τραπέζι κι άλλες διαφορές -μερικές τις κατασκευάζουν και τις διακινούν παντού. Εμείς επικαλούμαστε το διεθνές δίκαιο και τις διεθνείς συνθήκες και τους καταγγέλλουμε ότι τα παραβιάζουν. Αυτοί ισχυρίζονται ότι εμείς καταστρατηγούμε το διεθνές δίκαιο και τις διεθνείς συνθήκες. Εμείς τους κατηγορούμε ότι είναι επιθετική δύναμη. Αυτοί μας επιστρέφουν την κατηγορία και εγκαλούν τη Δύση ότι μας παραχαϊδεύει. Διάλογος κωφών.
 
Ανάγωγα 
Οι «μεταρρυθμίσεις» για την προσέλκυση επενδυτών, όπως και οι (θηριώδους κόστους για τα δημόσια ταμεία) μεταφορές κρατικών λειτουργιών, αναθέσεις έργων και άλλων κυβερνητικών επιδιώξεων προς φίλους, χορηγούς, επιτήδειους κερδοσκόπους κ.λπ., ουσιαστικά αφαίρεσαν λαϊκά εισοδήματα και δικαιώματα, κατέστρεψαν μικρομεσαία όνειρα και, αν δούμε τους δημοσιονομικούς δείκτες, μπορεί να φέρουν μια νέα κρίση χρέους -παρά τη «ραγδαία ανάπτυξη». Οσο και να μη θέλουμε να το πιστέψουμε, πάμε σε εκλογές (μέσα στο διεθνές σπιράλ ύφεσης) και μετά... παραλαμβάνουμε «καμένη γη» και «καυτές πατάτες».

Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2023

Τα Θεοφάνια


Μεγάλη εορτή του Χριστιανισμού, σε ανάμνηση της Βάπτισης του Ιησού Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό από τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο (ή Βαπτιστή). Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 6 Ιανουαρίου και είναι η τρίτη και τελευταία εορτή του Δωδεκαημέρου, που ξεκινά με τα Χριστούγεννα. Λέγεται, επίσης, Επιφάνια και Φώτα.
Το όνομα της εορτής προκύπτει από τη φανέρωση των τριών προσώπων της Αγίας Τριάδας, που σύμφωνα με τις Γραφές συνέβη κατά τη Βάπτιση του Ιησού. Στις Δυτικές Εκκλησίες, τα Θεοφάνια είναι περισσότερο συνδεδεμένα με την προσέλευση και την προσκύνηση των Τριών Μάγων στη Φάτνη της Γέννησης του Ιησού.

Ιστορικό
Όταν ο Ιησούς έγινε 30 ετών βαπτίστηκε στον Ιορδάνη Ποταμό από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο, που ήταν έξι μήνες μεγαλύτερός του και ασκήτευε στην έρημο, κηρύσσοντας το βάπτισμα της μετανοίας. 
Τη στιγμή της Βάπτισης, κατέβηκε από τον ουρανό το Άγιο Πνεύμα υπό μορφή περιστεράς στον Ιησού και ταυτόχρονα ακούσθηκε φωνή εξ ουρανού που έλεγε: «Ούτος εστί ο Υιός του Θεού ο αγαπητός, δια του οποίου ευδόκησε ο Θεός να σώσει τους αμαρτωλούς». Το γεγονός αυτό έχουν καταγράψει οι τρεις από τους τέσσερις Ευαγγελιστές, ο Μάρκος, ο Ματθαίος και ο Λουκάς. Αυτή δε είναι η πρώτη και μοναδική εμφάνιση στη Γη της Αγίας Τριάδας, σύμφωνα με τις Γραφές.
Το πότε καθιερώθηκε να εορτάζονται τα Θεοφάνια δεν είναι γνωστό με βεβαιότητα. Ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς αναφέρει ότι κάποιοι αιρετικοί Γνωστικοί γιόρταζαν από τις αρχές του δεύτερου αιώνα τη Βάπτιση του Ιησού, κατ' άλλους μεν στις 6 Ιανουαρίου, κατ' άλλους στις 10 Ιανουαρίου. Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος παραδέχεται και περιγράφει την εορτή ως αρχαία πανήγυρη στην Αντιόχεια τη Μεγάλη και ότι από εκεί την παρέλαβαν οι Γνωστικοί. Κατά τον τέταρτο αιώνα, η εορτή των Θεοφανίων γιορτάζεται πλέον με λαμπρότητα σε όλη την Εκκλησία ως εορτή του φωτισμού της ανθρωπότητας δια του Αγίου Βαπτίσματος, απ' όπου και το όνομα «Τα Φώτα», εορτή «των Φώτων».

Τελετές
Δύο είναι οι κυριότερες τελετές των Θεοφανίων:
Ο Μέγας Αγιασμός, που λαμβάνει χώρα εντός των Εκκλησιών.
Η Κατάδυση του Τιμίου Σταυρού, που ακολουθεί τον Μεγάλο Αγιασμό.
Η Ανέλκυση του Σταυρού
Ο Σταυρός καταδύεται σε θαλάσσιο χώρο εντός λιμένων, σε όχθες ποταμών ή λιμνών και στην ανάγκη σε δεξαμενές νερού, όπως στην Αθήνα, κατά μίμηση της Βάπτισης του Θεανθρώπου. Η εκδήλωση αυτή στη χώρα μας έχει και πολιτικό χαρακτήρα, καθώς παρίστανται οι Αρχές της κάθε περιοχής. Στην πρωτεύουσα, η επίσημη κατάδυση ορίστηκε να γίνεται από το 1900 στον Πειραιά έναντι της παλαιάς βασιλικής αποβάθρας ή του παλιού Δημαρχείου, σήμερα μπροστά από τον Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα. Παρόμοιες τελετές γίνονται σε όλους τους νομούς της χώρας.
Ο εκκλησιαστικός ύμνος που κυριαρχεί την ημέρα και βρίσκεται στα χείλη κάθε πιστού είναι το Απολυτίκιο των Θεοφανίων:
Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε / η της Τριάδος εφανερώθη προσκύνησις / του γαρ Γεννήτορος η φωνή προσεμαρτύρει Σοι / αγαπητόν Σε Υιόν ονομάζουσα / και το Πνεύμα εν είδει περιστεράς / εβεβαίου του λόγου το ασφαλές / Ο επιφανής Χριστέ ο Θεός / Και τον κόσμον φωτίσας δόξα Σοι. 
Έθιμα
∎ Κάλαντα των Φώτων. Ψάλλονται από τα παιδιά την παραμονή της εορτή σε πολλές παραλλαγές. Οι περισσότερες αρχίζουν με τους στίχους:
«Σήμερα είν' τα Φώτα και ο φωτισμός / και χαρά μεγάλη και αγιασμός…»
∎ Ανέλκυση του Σταυρού (το «πιάσιμο του Σταυρού») από κολυμβητές, τους λεγόμενους Βουτηχτάδες, κατά την τελετή της Κατάδυσης του Τιμίου Σταυρού. Νεαρά, κυρίως, άτομα βουτούν στα παγωμένα νερά για να πιάσουν πρώτα τον Σταυρό και να λάβουν την ευλογία του ιερωμένου, αλλά και να δεχθούν τις τιμές και τις ευχές των συντοπιτών τους. Στον Πειραιά απαγορεύτηκε από τα προπολεμικά χρόνια η ανέλκυση του Σταυρού από βουτηχτές, έπειτα από μια θανάσιμη συμπλοκή μεταξύ τους. Στις μέρες μας, η ανέλκυση γίνεται από τον Επίσκοπο με την κορδέλα που φέρει ο Σταυρός.
∎ Αγιασμός των οικιών από τους ιερείς. Στην Ελλάδα ο αγιασμός γίνεται για πρώτη φορά την παραμονή των Θεοφανίων και λέγεται «Μικρός Αγιασμός» ή «Πρωτάγιαση» ή «Φώτιση». Με την Πρωτάγιαση, ο ιερέας γυρίζει όλα τα σπίτια και με το Σταυρό και ένα κλωνί βασιλικό «αγιάζει» ή «φωτίζει» (ραντίζει) τους χώρους των σπιτιών για να φύγει μακριά κάθε κακό. Παλαιότερα, οι λαϊκές δοξασίες συνέδεαν τον φωτισμό των σπιτιών με την εξαφάνιση των καλικάντζαρων, τους οποίους φαντάζονταν να φεύγουν περίτρομοι με την έλευση του ιερέα, κραυγάζοντας: «Φύγετε να φύγουμε κι έφτασε ο τρουλόπαπας με την αγιαστούρα του και με τη βρεχτούρα του!»

Η εορτή των Θεοφανίων περικλείει άλλωστε και πολλές εκδηλώσεις που αποτελούν διαιώνιση αρχαίων ελληνικών εθίμων. Ο Αγιασμός στη χώρα μας έχει και την έννοια του καθαρμού, του εξαγνισμού των ανθρώπων, καθώς και της απαλλαγής του από την επήρεια των δαιμονίων. Η τελευταία αυτή έννοια δεν είναι αυστηρά χριστιανική, αλλά έχει τις ρίζες της στην αρχαία λατρεία.
Η κατάδυση του Σταυρού, κατά τη λαϊκή πίστη, δίνει στο νερό καθαρτικές και εξυγιαντικές ικανότητες. Οι κάτοικοι πολλών περιοχών μετά τη κατάδυση τρέχουν στις παραλίες ή στις όχθες ποταμών και λιμνών για να πλύνουν τα αγροτικά τους εργαλεία, ακόμη και εικονίσματα. Κατά τη λαϊκή δοξασία, ακόμη και τα εικονίσματα με το πέρασμα του χρόνου χάνουν την αρχική δύναμη και αξία τους, που την αποκτούν όμως εκ νέου από το αγιασμένο νερό. Αυτή ακριβώς η διαδικασία δεν αποτελεί παρά επιβίωση της αρχαίας αθηναϊκής γιορτής των «Πλυντηρίων».
Στην ανατολική Μακεδονία ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζει ο εορτασμός των Θεοφανίων στη Δράμα με πληθώρα εκδηλώσεων και δρώμενων. Σκοπός τους είναι η εξασφάλιση της καλοχρονίας, δηλαδή η καλή υγεία και η πλούσια γεωργική και κτηνοτροφική παραγωγή. Μαύρες κάπες, δέρματα ζώων, μάσκες, κουδούνια και θόρυβοι, στάχτη και σταχτώματα, χοροί και αγερμοί, αναπαράσταση οργώματος και σποράς, πλούσιο φαγοπότι και ευχές επιδιώκουν να επενεργήσουν στην καρποφορία της φύσης.
Σε απόσταση τεσσάρων χιλιομέτρων από την πόλη της Δράμας βρίσκεται το Μοναστηράκι, όπου κάθε χρόνο την ημέρα των Θεοφανίων, αναβιώνει το έθιμο των Αράπηδων. Έχει τις ρίζες του στην αρχαία ελληνική θρησκεία και πιο συγκεκριμένα στις διονυσιακές τελετές, ενώ έχει δεχτεί και χριστιανικές επιρροές. Οι Αράπηδες είναι μια εθιμική παράσταση (δρώμενο) με έντονα την υπερβολή, το μαγικό και το λατρευτικό στοιχείο, στην οποία συμμετέχουν οι κάτοικοι της περιοχής.Το ίδιο έθιμο συναντάμε επίσης και στα χωριά Βώλακας, Πετρούσα και Ξηροπόταμος. Αναβιώνει επίσης κάθε χρόνο και στη Νίκησιανη του Δήμου Παγγαίου στο νομό Καβάλας.
Ένα από τα πιο γνωστά έθιμα των Θεοφανίων, τα «ραγκουτσάρια», αναβιώνει κάθε χρόνο στην πόλη της Καστοριάς, όπου οι κάτοικοι μεταμφιέζονται για να ξορκίσουν το κακό.
Στην Χαλκιδική τηρούνται τα εθιμα της Καμήλας (Γαλάτιστα) και των Φωταράδων (Παλαιόκαστρο),ένα χορευτικό δρώμενο, που εκτυλίσσεται στην πλατεία του χωριού.
Το «γιάλα - γιάλα» αναβιώνει στην Ερμιόνη της Αργολίδας πάνω από 50 χρόνια. Ανάλογα έθιμα επιβιώνουν και σε πολλά ψαροχώρια της περιοχής, όπως στο Πόρτο Χέλι και την Κοιλάδα. Τα ξημερώματα των Φώτων, τα αγόρια που πρόκειται τη νέα χρονιά να παρουσιαστούν στο στρατό, συγκεντρώνονται, γευματίζουν όλοι μαζί και έπειτα γυρνούν σε όλα τα σπίτια της περιοχής από σοκάκι σε σοκάκι, φορώντας παραδοσιακές ναυτικές φορεσιές και τραγουδώντας το «γιάλα - γιάλα». Την παραμονή των Φώτων οι κάτοικοι στολίζουν της βάρκες τους με φοίνικες, νεραντζιές και μυρτιές, τις οποίες δένουν στο λιμάνι πριν την καθιερωμένη βουτιά.
Στην Λευκάδα τηρείται το έθιμο «των πορτοκαλιών». Οι πιστοί βουτούν στη θάλασσα τα πορτοκάλια που κρατούν στα χέρια τους και τα οποία είναι δεμένα μεταξύ τους με σπάγκο. Έπειτα τα παίρνουν στο σπίτι τους για ευλογία και αφήνουν ένα από αυτά για ένα ολόκληρο χρόνο στα εικονίσματα του σπιτιού. Πριν τηντελετή της κατάδυσης του Τιμίου Σταυρού, ρίχνουν στη θάλασσα τα παλιά πορτοκάλια.
Πηγή: sansimera.gr

Ραφαήλ Καλυβιώτης - Δημήτρης Πατέλης : Διαλεκτική συζήτηση για την στόχευση της "Πολιτικής Ορθότητας"


Ο πολιτικός επιστήμονας και επικεφαλής του Δικτύου Ελλήνων Συντηρητικών Ραφαήλ Καλυβιώτης και  ο καθηγητής  στο Πολυτεχνείο Κρήτης, με αντικείμενο τη Φιλοσοφία και Ιστορία της Επιστήμης, Δημήτρης Πατέλης σε μια συζήτηση  στον 98.4, για την βαθύτερη στόχευση της λεγόμενης "πολιτικής ορθότητας" με συστημικούς όρους, με εργαλειοποίηση πεδίων του υπερδικαιωματισμού. Όπως σημειώνουν και οι δύο, οι κοινωνίες βρίσκονται πλέον μπροστά στα πιο καθοριστικά ζητήματα συλλογικής απάντησης με ελάχιστη πρόσβαση στην ανόθευτη και μη ελεγχόμενη πληροφορία της γνώσης, με την ίδια την επιστήμη να υποτάσσεται στη συστημική "πολιτική ορθότητα" ακόμη και για ζητήματα βιολογικού προσδιορισμού των ανθρώπων. Μη αναπαραγωγικές κοινωνίες, χωρίς ιδεολογική υπόσταση, κοινωνικούς και οικογενειακούς πυρήνες, συλλογική μνήμη, εθνική ή πολιτιστική ταυτότητα, είναι πιθανόν, όπως επισημαίνουν, να μιλάμε για χώρους με διάφορους με ανθρώπους, που απλά κατοικούν εκεί ή δουλεύουν και όχι για λαούς με εθνότητες, και πολίτες με κοινές μνήμες και πολιτισμό.

«Σαν πρωινό τσιγάρο…»


Ο θάνατος του Νότη Μαυρουδή, σε συνδυασμό με τα τρία χρόνια από την απώλεια του αγαπημένου μας Δάνη Παπαβασιλείου, δημιούργησαν μια περίπλοκη μελαγχολία, από αυτές που δεν καταφέρνουν να σε «ρίξουν» κάτω. Αντίθετα, με έναν κάπως δαιδαλώδη τρόπο, διαμορφώνεται ένας δρόμος μπροστά σου κι ας μην ξέρεις μέχρι ποιο σημείο θα τον περπατήσεις.

Γεράσιμος Χολέβας 

Είναι κάτι μέρες παράξενες που τα γεγονότα και οι ημερομηνίες φέρνουν μνήμες, σκέψεις και συναισθήματα, επισκιάζοντας την επικαιρότητα και τα καθημερινά, μεγάλα και μικρά, προβλήματα που μας κυνηγούν.
Ο θάνατος του Νότη Μαυρουδή, σε συνδυασμό με τα τρία χρόνια από την απώλεια του αγαπημένου μας Δάνη Παπαβασιλείου, δημιούργησαν μια περίπλοκη μελαγχολία, από αυτές που δεν καταφέρνουν να σε «ρίξουν» κάτω. Αντίθετα, με έναν κάπως δαιδαλώδη τρόπο, διαμορφώνεται ένας δρόμος μπροστά σου κι ας μην ξέρεις μέχρι ποιο σημείο θα τον περπατήσεις.
Οι μελωδίες και οι μουσικές εκτελέσεις του Νότη Μαυρουδή, τον οποίο δεν γνώριζα προσωπικά, είχαν πάντα κάτι που με έκαναν να τις παρατηρώ, κι ας μην είμαι μουσικός. Ήταν σαν υπήρχε μια «γνωριμία» μέσω αυτής της παρατήρησης.
Είναι κι εκείνο το «Πρωινό τσιγάρο» που έφτιαξαν ο συνθέτης Νότης Μαυρουδής και ο στιχουργός Άλκης Αλκαίος, ένας από τους σπουδαιότερους ποιητές που έχει βγάλει αυτή η χώρα.
Είναι και ο Μάνος Λοΐζος που του αφιέρωσαν το τραγούδι, ο Λοΐζος του σύνθετου – απλού της ίδιας της ζωής, το οποίο εκφράστηκε μέσα από τους διαφορετικούς μουσικούς δρόμους που έγραψε.
Και κάπου μέσα σε όλα αυτά ο πατέρας μου, που με έμαθε πώς να ακούω μουσική και να αντλώ δύναμη, αρμονία και ηρεμία μέσα από αυτό.
Κι ο Δάνης. Ο Δάνης μας, που μας άφησε πριν τρία χρόνια αλλά παραμένει εδώ. Παραμένει οδηγός του «Ημεροδρόμου», με τη στάση ζωής που είχε, με την πνευματικότητα του, τη διαλεκτική του σκέψη, το κομμουνιστικό του ήθος. Είναι ζωντανές κι εκείνες οι κουβέντες του, που ποτέ δεν θα ήθελε να χαρακτηριστούν «συμβουλές», οι οποίες αποτελούν «τιμαλφή» μέσα σε έναν κόσμο που δεν έχεις άλλη επιλογή από τον προσωπικό, κοινωνικό, πολιτικό και ιδεολογικό αγώνα. 
Είναι κάτι μέρες, όπως η σημερινή, που περιγράφονται με τους στίχους του Άλκη Αλκαίου και τη μουσική του Νότη Μαυρουδή στο «Πρωινό τσιγάρο».


Το «Πρωινό Τσιγάρο» 

Χαράζει η μέρα και η πόλη έχει ρεπό / Στη γειτονιά μας καπνίζει ένα φουγάρο / κι εγώ σε ζητάω σαν πρωινό τσιγάρο / και σαν καφέ πικρό και σαν καφέ πικρό / 
Άδειοι οι δρόμοι δεν φάνηκε ψυχή / και το φεγγάρι μόλις χάθηκε στη δύση / και ‘γω σε γυρεύω σαν μοιραία λύση / και σαν ανατολή και σαν ανατολή / 
Βγήκε ο ήλιος το ράδιο διαπασών / μ’ ένα χασάπικο που κλαίει για κάποιον Τάσο / κι εγώ σε ποντάρω κι ύστερα πάω πάσο / σ’ ένα καρέ τυφλών σ’ ένα καρέ τυφλών

Ελλειπτικό υπουργείο Υγείας


Ο υπουργός εξαπέλυσε το τελεσίγραφο: «Εξαιτίας της παγκόσμιας έλλειψης φαρμάκων λόγω μεγάλης ζήτησης και μειωμένης παραγωγής κανένας δεν θα παίζει με τη δημόσια υγεία».

Παντελής Μπουκάλας

Οι λέξεις δεν παγώνουν. Και δεν είναι μονοσήμαντες, δέσμιες κάποιας μονογαμικής σχέσης με τον πλάστη τους, στις σπανιότατες περιπτώσεις που τον γνωρίζουμε. Το νόημά τους μπορεί ν’ αλλάξει με τον χρόνο, να εμπλουτιστεί, ακόμη και να ανατραπεί. Εμείς σήμερα καμαρώνουμε για το «φιλότιμο» και, δίχως να το ψάξουμε, διατεινόμαστε ότι μόνο η ελληνική είναι εξοπλισμένη με τέτοια όμορφη και πλούσια λέξη. Και σπεύδουμε να συμπεράνουμε ότι μόνο οι Ελληνες είμαστε έθνος φιλότιμο. Για τους αρχαίους όμως το «φιλότιμον» ήταν η φιλοδοξία, η λαχτάρα για διασημότητα.
Παρ’ όλ’ αυτά, ξενίστηκα όταν πρωτοείδα το ζευγάρι «ελλειπτικά φάρμακα», δεν πάει καιρός. Σαν όμηρος της φαρμακοποσίας ήξερα ότι από τα φαρμακεία μας λείπουν αρκετά σκευάσματα. Από την άλλη, όσα μάθαμε στο σχολείο και όσα μας λένε τα λεξικά με οδηγούσαν στην παράδοξη σκέψη ότι τα «ελλειπτικά φάρμακα» της γραφειοκρατικής ορολογίας (τα συναντήσαμε λ.χ. και στην επίσημη ανακοίνωση για όσα αποφασίστηκαν σε ευρεία σύσκεψη συναρμοδίων) δεν είναι στρογγυλά σαν τα συνηθισμένα δισκία. Μυστηριωδώς, έχουν το σχήμα έλλειψης, ίδιο με την τροχιά των πλανητών.
Ελλειπτικός βέβαια είναι και αυτός «που παρουσιάζει ελλείψεις», τα παραδείγματα όμως των λεξικών (εν προκειμένω του Λεξικού της Ακαδημίας) σχετίζονται με τη γραμματική και τη ρητορική, όχι με τη φαρμακολογία: ελλειπτική αφήγηση, ελλειπτική διατύπωση, ελλειπτικός υποθετικός λόγος… Ελλειπτικός δηλαδή είναι αυτός που του λείπει κάτι, όχι αυτός που λείπει από κάποιους. Και μάλιστα από κάποιους που τον έχουν ανάγκη, όπως συμβαίνει με τα φάρμακα.
Σιγά, ρε αδερφέ, θα πει κανείς. Εδώ λείπουν από τα φαρμακεία περί τα 450 σκευάσματα, άλλα για 3-4 εβδομάδες κι άλλα ένα εξάμηνο, αντιβιοτικά, αντιπυρετικά, παιδιατρικά, νευρολογικά κτλ., κι εσύ γλιστράς στην παραφιλολογία; Η αλήθεια είναι ότι με έσπρωξε προς τα εκεί η υπερβολική εμπιστοσύνη μου στον υπουργό Υγείας· η σιγουριά μου (ίση εικάζω της πρωθυπουργικής) ότι ο κ. Θάνος Πλεύρης θα βρει και πάλι τη λύση. Και πράγματι, ο υπουργός εξαπέλυσε με κεραυνοβόλο αργοπορία το εξής τελεσίγραφο: «Εξαιτίας της παγκόσμιας έλλειψης φαρμάκων λόγω μεγάλης ζήτησης και μειωμένης παραγωγής κανένας δεν θα παίζει με τη δημόσια υγεία».