Οι μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις της περίθαλψης είναι έτοιμες να “εισβάλλουν” στο χώρο της υγείας

Πάνος Παπανικολάου,

αποκλειστική συνέντευξη στο AlfaVita.gr

 

Ο Π. Παπανικολάου, γιατρός στο Γενικό Κρατικό Νίκαιας  και μέλος του  Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΙΝΑΠ, μιλά για την επίθεση που δέχεται ο κλάδος  υγείας όλο το τελευταίο διάστημα από την Κυβέρνηση και το Υπουργό, Α. Γεωργιάδη.

1.Κατά τη γνώμη σας, τι σηματοδοτεί για τον κλάδο της υγείας η τοποθέτηση του Α. Γεωργιάδη στη συγκεκριμένη θέση;

Ο Α. Γεωργιάδης τοποθετήθηκε στην θέση αυτή για να παίζει τον ρόλο του “επικοινωνιακού καμικάζι αυτοκτονίας”. Η καταστροφική πολιτική της χούντας κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ είναι προαποφασισμένη....

σε όλες τις λεπτομέρειες, και όποιος και αν είναι στην θέση του υπουργού η ουσία δεν πρόκειται να αλλάξει στο παραμικρό.

2. Ποιες θα είναι οι άμεσες συνέπειες από τα μέτρα που θα εφαρμοστούν στον κλάδο της υγείας, με το νέο νομοσχέδιο;

Πρόθεση της κυβέρνησης και της τρόϊκας είναι η πλήρης κατάργηση όλων των δημόσιων δομών στον τομέα της πρωτοβάθμιας περίθαλψης, με απόλυση όλων των γιατρών εκτός από πολύ λίγους που θα παίζουν τον ρόλο του “πορτιέρη” (gate keeper) για να “φιλτράρουν” την πρόσβαση σε διαγνωστικές εξετάσεις και σε νοσοκομειακή περίθαλψη. Ήδη εξωθούνται προς έξοδο όλοι οι γιατροί των μονάδων (πολυιατρείων πρώην ΙΚΑ) μετά από ομαδική διαθεσιμότητα, ενώ το ίδιο προβλέπεται άμεσα για τους ιδιώτες συμβεβλημένους στις γειτονιές – με την αύξηση των υποχρεωτικών επισκέψεων ΕΥΠΥΥ από 200 σε 400 μηνιαίως ανά γιατρό, το ατομικό ιδιωτικό ιατρείο στην γειτονιά δεν μπορεί να αντέξει. Οι μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις της περίθαλψης είναι έτοιμες να “εισβάλλουν” αναλαμβάνοντας με εργολαβία όλες τις συμβάσεις, με τους γιατρούς υπαλλήλους με μισθούς πείνας – η σχετική νομοθεσία είναι ήδη έτοιμη από καιρό και αναμένεται προσεχώς η ενεργοποίησή της. Ταυτόχρονα, ιδιωτικοποιείται μερικώς και η νοσοκομειακή περίθαλψη στο ΕΣΥ, καθώς αναμένεται άμεσα “γενναία” συνεισφορά στα έξοδα νοσηλείας ακόμα και από τους ασφαλισμένους. Έχει σχεδόν επίσημα ανακοινωθεί π.χ. η καθιέρωση “ιδιωτικών απογευματινών χειρουργείων” επί πληρωμή από τον ασθενή για παράκαμψη της λιστας αναμονής ή παράκαμψη της δυσκολίας πρόσβασης που θα δημιουργεί ο γιατρός – gate keeper της πρωτοβάθμιας.

3. Ποιες είναι οι συνθήκες νοσηλείας των ασθενών και ποιο αναμένεται να είναι το μέλλον τους μετά τις συγχωνεύσεις και τις απολύσεις; Ισχύουν οι πληροφορίες για ελλείψεις ακόμα και στα στοιχειώδη; 

Οι συνθήκες είναι τραγικές. Το μεγαλύτερο πρόβλημα με διαφορά είναι οι δραματικές ελλείψεις προσωπικού που δημιουργούν απαράδεκτες καταστάσεις, π.χ. κλειστά κρεββάτια ΜΕΘ, κλειστές χειρουργικές αίθουσες, ελλείψεις γιατρών σε πολλές ειδικότητες και σε πολλά νοσοκομεία κυρίως της περιφέρειας. Καθημερινά σημειώνονται επίσης ελλείψεις σε φάρμακα και υλικά, ακόμα και στα πιο στοιχειώδη μερικές φορές.Τα νοσοκομεία αναγκάζονται να κάνουν απαράδεκτες περικοπές κάτω από το βάρος της έλλειψης χρηματοδότησης. Π.χ στο τελευταίο τρίμηνο του 2013 σε όλα τα μεγάλα νοσοκομεία ακυρώθηκαν σχεδόν όλοι οι ολοκληρωμένοι διαγωνισμοί προμήθειας απαραίτητων ιατρικών συσκευών και εργαλείων, προκειμένου να εξοικονομηθούν χρήματα για φάρμακα και αναλώσιμα υλικά καθώς είχε εξαντληθεί το κονδύλι λειτουργικών δαπανών του έτους. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα ακυρώθηκαν κονδύλια για διαγωνισμούς του 2014 και 2015, προκειμένου να αγοραστούν φάρμακα και αναλώσιμα για το 2013 ! Παρ' όλα αυτά, η κατάσταση δεν “σουλουπώθηκε” και οι ελλείψεις είναι μεγάλες.

4. Ποια είναι τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι στον κλάδο της υγείας σήμερα; Υπάρχει ανεργία και σε τι ποσοστό είναι αυτή ανα κλάδο εργαζομένων;

Η μετανάστευση των νέων γιατρών, πτυχιούχων και νεοειδικευμένων, έχει πάρει χαρακτήρα χιονοστοιβάδας τα τελευταία χρόνια. Οι λίστες αναμονής για ειδικότητα καθώς και οι λίστες υποψηφίων για αγροτικό ιατρείο αδειάζουν, με αποτέλεσμα π.χ. πρόσφατα να αναγκαστεί το υπουργείο να ξανακάνει υποχρεωτικό το αγροτικό. Έτσι τινάχτηκε στον αέρα η προπαγάνδα του συντηρητικού χώρου περί “ιατρικού πληθωρισμού” και “υπερπαραγωγής γιατρών”. Στους λοιπούς υγειονομικούς κλάδους (νοσηλευτές, τεχνολόγους κλπ) η ανεργία σαρώνει εδώ και χρόνια. Οι αποδοχές των υγειονομικών του δημόσιου τομέα έχουν υποστεί δραματική μείωση τα τελευταία τέσσερα χρόνια – π.χ. των νοσοκομειακών γιατρών κατά 60-65%. Στον ιδιωτικό τομέα οι συνθήκιες είναι μεσαιωνικές – υπάρχουν μονάδες που οι εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι επί πολλούς μήνες.

5. Στοχοποιεί ο Α. Γεωργιάδης και το υπουργείο Υγείας το συνδικαλισμό στο χώρο της υγείας; 6. Ποια θεωρείτε ότι θα έπρεπε να είναι η αντίδραση του συνδικαλιστικού κινήματος στα νοσοκομεία; Υπάρχει η δυνατότητα κινητοποιήσεων;

Ο Α. Γεωργιάδης παίζοντας τον ρόλο του “επικοινωνιακού καμικάζι” της χούντας κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ πρωταγωνιστεί στην χυδαία προπαγανδιστική επίθεση ενάντια στο εργατικό κίνημα και την αριστερά. Το μένος του τον έχει οδηγήσει σε καταγέλαστα επικοινωνιακά “αυτογκόλ”. Π.χ. πριν λίγους μήνες είχε σπεύσει να ανακοινώσει πως “συνελήφθη επαυτοφώρω για δωροδοκία αριστερός συνδικαλιστής”, για να αποδειχτεί εντός ωρών πως επρόκειτο για τον “αρχιπασοκοδακίτη” του νοσοκομείου “Σωτηρία” (τον επικεφαλής της ΠΑΣΚΕ που είχε ψηφιστεί για πρόεδρος και από την ΔΑΚΕ, δηλαδή τον εκπρόσωπο της κυβερνητικής πολιτικής στους εργαζόμενους) σε μια υπόθεση που αφορούσε μια ύποπτη απόφαση της εκεί διοίκησης για δωρεάν παραχώρηση κτιρίου σε ιδιωτικό ίδρυμα. 6. Κινητοποιήσεις έχουν γίνει πολλές τα τελευταία χρόνια παρά την απαράδεκτη στάση του κυβερνητικού “συνδικαλισμού” και της κοινοβουλευτικής συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Μάλιστα, σε αρκετές περιπτώσεις υπήρξαν χειροπιαστά αποτελέσματα και κατακτήσεις. Με επισχέσεις εργασίας ειδικευόμενων γιατρών και νοσηλευτών κόντρα μάλιστα στο σύνολο των κοινοβουλευτικών συνδικαλιστικών ηγεσιών πληρώθηκαν οφειλόμενα δεδουλευμένα που αλλιώς θα “φαγωνόντουσαν”. Με δυναμικές κινητοποιήσεις των νέων γιατρών ανεστάλη η εφαρμογή του απαράδεκτου μνημονιακού σχεδίου για την “ιατρική εκπαίδευση” που προβλέπει την καθιέρωση εξετάσεων για έναρξη ειδικότητας. Με κινητοποιήσεις χρηστών υγείας και πολιτών καταργήθηκε το “χαράτσι” των 5 ευρώ στα τμήματα επειγόντων περιστατικών. Με συντονισμό πρωτοβάθμιων σωματείων και επιτροπών αγώνα νοσοκομείων Αθήνα - Πειραιά και την λειτουργία μόνιμου Συντονιστικού τους τελευταίους μήνες διοργανώθηκαν μαζικές κινητοποιήσεις και αποτράπηκαν οι απολύσεις στους εργαζόμενους του ΕΣΥ που είχαν τεθεί σε διαθεσιμότητα.           

αριστερό blog  

H ομολογία του Στουρνάρα

Γιάνης Βαρουφάκης

 

Στις 16 Νοεμβρίου 2012, σε άρθρο στο protagon με τον προκλητικό τίτλο ΕΛΛΑΣ-ΔΝΤ-Συμμαχία, είχα μεταφέρει το ενδιαφέρον του ΔΝΤ για μια στρατηγική συμμαχία με την ελληνική κυβέρνηση με στόχο το γενναίο κούρεμα του ελληνικού δημόσιου χρέους. Επρόκειτο για πληροφορίες που μου μετέφεραν άνθρωποι του ΔΝΤ σε συνάντηση στην Ουάσινγκτον. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος με διέψευσε ζωντανά στον «τηλεοπτικό αέρα» και προσέθεσε ότι «αυτά είναι ζητήματα μεταξύ των δανειστών μας». Κι όμως: Το ΔΝΤ, για έναν χρόνο τουλάχιστον, έτεινε χείρα βοήθειας προς την ελληνική κυβέρνηση, ουσιαστικά δίνοντάς της την ευκαιρία για να συμμαχήσει με το ΔΝΤ ώστε από κοινού να απαιτηθεί από το Βερολίνο, στο πλαίσιο του Eurogroup, ουσιαστικό κούρεμα του ελληνικού χρέους και ουσιαστική παρέμβαση στο νεκροζώντανο τραπεζικό σύστημα (σημ. το ΔΝΤ κατανοούσε και κατανοεί πλήρως την παρωδία της δήθεν ανακεφαλαιοποίησης).

Δέκα μήνες μετά, στις 10 Σεπτεμβρίου 2013, σε άρθρο στο protagon τιτλοφορούμενο ΠΟΡΤΑ ΔΝΤ, έγραφα: «Η κυβέρνηση των Αθηνών αγνόησε αυτή τη χείρα βοηθείας που της έτεινε η κα Λαγκάρντ και η λοιπή ηγεσία του ΔΝΤ. Δυστυχώς, δυστυχέστατα, αυτή η χείρα βοηθείας σήμερα πλέον έχει τραβηχτεί. Το ΔΝΤ είδε και αποείδε, τράβηξε τη χείρα που είχε τείνει προς την Ελλάδα, και τώρα πλέον και να ανταποκριθεί η ελληνική κυβέρνηση το ΔΝΤ θα προσποιηθεί πως δεν άκουσε.

Χτες, στους Financial Times, ο κ. Στουρνάρας επιβεβαίωσε τα λεγόμενά μου. Διαβάστε τη μετάφραση του σχετικού εδαφίου και των λεγόμενων του κ. Στουρνάρα όπως τα δημοσίευσε η Ναυτεμπορική:

«... για ένα «κούρεμα» του χρέους ο κ. Στουρνάρας είπε ότι αντιστάθηκε σε πιέσεις που δέχθηκε από την Κριστίν Λαγκάρντ και τον Πολ Τόμσεν για να ζητήσει από άλλους ηγέτες της ευρωζώνης, συμπεριλαμβανομένου και του γερμανού υπουργού Οικονομικών Β. Σόιμπλε, να αποδεχθούν απώλειες από ένα κούρεμα του ελληνικού χρέους.

«Ο Πολ Τόμσεν και η Κριστίν Λαγκάρντ είπαν ότι έπρεπε να σταθώ στο πλευρό τους… Είπα: εντάξει, αν έρθω με την πλευρά σας, είναι κάτι που θα βοηθήσει πραγματικά την Ελλάδα, αλλά είναι και κάτι που δεν γίνεται. Ο Σόιμπλε μου είπε, «Γιάννη ξέχνα το». Οπότε δεν μπορεί να γίνει, εγώ λοιπόν τι μπορώ να κάνω;».

 

Ρεαλισμός ή λόγος παραίτησης;

Φαντάζομαι ότι ο κ. Στουρνάρας θα υπερασπιζόταν αυτή του τη στάση ως απόρροια του ρεαλισμού του, δεδομένης της σκληρής στάσης του κ. Σόιμπλε. Το ερώτημα όμως τίθεται βασανιστικά: Τι θα είχε να χάσει η ελληνική κυβέρνηση από μια συμπαράταξη με το ΔΝΤ τον Νοέμβριο/Δεκέμβριο του 2012, στα επίμαχα εκείνα Eurogroup (που κατέληξαν με την θλιβερή μη-λύση της«εναπαγοράς χρέους»); Πιστεύει ο κ. Στουρνάρας, ή ο οποιοσδήποτε καλόβουλος παρατηρητής, ότι το αποτέλεσμα για την Ελλάδα θα ήταν χειρότερο από αυτό που «πετύχαμε»; Σε καμία περίπτωση. Το πολύ-πολύ η Γερμανία να συσπείρωνε γύρω της την υπόλοιπη Ευρωζώνη και η κοινή στάση ΔΝΤ-Ελλάδας να μην «πέρναγε». Τότε απλά θα βρισκόμασταν εκεί που είμαστε σήμερα. Όμως, όπως όλοι γνωρίζουν, η Γερμανία, όσο απόλυτη και να παρουσιάζεται εκτός θεσμικών οργάνων, όταν βρεθεί αντιμέτωπη με έναν μεγάλο «παίκτη» εντός θεσμικών οργάνων (και δεν υπάρχει μεγαλύτερος από το ΔΝΤ), υποχωρεί. Πόσο μάλιστα μπροστά σε μια συμμαχία Αθηνών-Ουάσινγκτον σε περίοδο που ο παγκόσμιος οικονομικός τύπος (Financial Times, Wall Street Journal, ακόμα και η γερμανική Handelsblatt) «βούιζαν» για την ανάγκη κουρέματος του ελληνικού χρέους!

Αν και δεν μπορούμε να ξέρουμε πόσα θα ήταν τελικά τα οφέλη της χώρας από μια συμμαχία ΔΝΤ-Ελλάδας, σίγουρα θα υπήρχαν. Οπότε, ερχόμαστε στο ερώτημα: Δεδομένου ότι δεν είχε να χάσει τίποτα η χώρα από μια θετική ανταπόκριση στην πρόσκληση του ΔΝΤ (που τώρα ο κ. Στουρνάρας επιβεβαιώνει), ενώ είχε να κερδίσει πολλά, με ποιο δικαίωμα απέρριψε την πρόσκληση αυτή ο κ. Στουρνάρας; Το έκανε εν γνώσει του κ. Σαμαρά;

Αν μάλιστα λάβουμε υπ’ όψη μας το γεγονός ότι απεδείχθησαν φρούδες οι ελπίδες που έσπερνε πως μετά τις γερμανικές εκλογές το κούρεμα θα ερχόταν ουρανοκατέβατο, ως δώρο από τον κ. Σόιμπλε, ένα ακόμα πιο αμείλικτο ερώτημα προκύπτει: Μπορεί ο κ. Στουρνάρας να παραμείνει στην θέση του βασικού διαπραγματευτή με την τρόικα όταν απώλεσε μια τόσο εξαιρετική διαπραγματευτική ευκαιρία;

www.protagon.gr

Ανοιχτή επιστολή προς την ελληνική πολιτική και οικονομική άρχουσα τάξη. Του Π. Χατζηστεφάνου

Του Π. Χατζηστεφάνου

Όλοι εσείς που βρομίσατε την ζωή μου.
Όλοι εσείς που προσβάλλατε την νοημοσύνη μου.
Όλοι εσείς που διαφθείρατε την αισθητική μου.
Όλοι εσείς που μου στερήσατε την αξιοπρέπεια.
Όλοι εσείς που επιδίδεστε νυχθημερόν σε καψόνια εναντίον οποιασδήποτε προσπάθειας ανάνηψης μου.
Έχετε όνομα, διεύθυνση, τραπεζικούς λογαριασμούς.
Ξέρετε ποιοι είστε.
Επί δεκαετίες συσσωρεύετε πλούτο και μοιράζετε κόπρανα.
Εκμεταλλεύεστε την αμάθεια που εσείς καλλιεργείτε....
Φανατίζετε τους αμαθείς που εσείς δημιουργείτε.
Από τα σχολεία ως τα πανεπιστήμια και τα ανώτατα ιδρύματα του κράτους επιτρέπετε, αν όχι ενθαρρύνετε, συμπεριφορές που μόνο σε εγκληματικές συμμορίες θεωρούνται αποδεκτές, και πάλι εν ανάγκη.
Επιβραβεύετε τους ηλίθιους, τους ανίδεους, τους αριβίστες επειδή είναι πρόθυμοι, κόλακες και δεν σας χαλάει καθόλου να περιστοιχίζεστε από εξυπηρετικά κορόιδα.
Αμείβετε μόνο όσους εξαρτώνται από εσάς.
Λαδώνετε τους πάντες που εξυπηρετούν ή κουκουλώνουν τις βρομιές σας, από δικαστές μέχρι δημοσιογράφους και μάρτυρες.
Επιβάλλεστε διά της βίας.
Ταμπουρώνεστε πίσω από θηριώδης ιδιωτικούς στρατούς που πληρώνετε με τα λεφτά που κλέβετε από τους υπηκόους σας.
Καταδικάζετε την πολιτική και κοινωνική συνείδηση ενός ολόκληρου λαού στον φαύλο κύκλο της προπαγάνδας που παράγεται από μεγαλοεπιχειρηματίες οι οποίοι προωθούν, από τα τηλεοπτικά τους κανάλια, τις κυβερνήσεις που εξυπηρετούν τα συμφέροντα τους.
Αναδεικνύετε σε νευραλγικά πόστα κακοήθεις τρελούς που ψαρέψατε από τα πλέον βρομερά περιθώρια και τους τάξατε Ναπολεόντειες τιμές εάν δεχτούν να αναλάβουν  την ευθύνη εγκλημάτων που κανείς συνειδητός και ψυχικά υγιής άνθρωπος δεν θα δέχονταν να χρεωθεί.
Ηδονίζεστε σαδιστικά με την σκέψη ότι νομιμοποιείτε την ψυχοπάθεια στην εξουσία, ειδικά αν αυτή είναι εύκολα ελεγχόμενη και μισανθρωπικής φύσης.
Επιτρέψατε σε ξένους μεγαλοκαρχαρίες πρόσβαση σε κυριαρχικά δικαιώματα και ζωτικές λειτουργίες της χώρας προκειμένου να υποδουλώσετε τον λαό φορτώνοντας του το χρέος που δημιούργησε η δική σας κλεψιά, διαφθορά και σπατάλη.
Οδηγήσατε μια χώρα σε πτώχευση και υποθήκη των πλουτοπαραγωγικών της πηγών και υποδομών και ακόμα επιμένετε προκλητικά και ασυγχώρητα πως είστε ικανοί να διαχειριστείτε την μοίρα της.
Σας υποστηρίζουν και σας ακολουθούν μόνο τα πιο χαμερπή, τα πιο ηλίθια, τα πιο χυδαία τμήματα της κοινωνίας: γέροι που πάσχουν από άνοια, βλαμμένοι τηλεθεατές, νοητικά ανάπηροι ψηφοφόροι, εν γένει όλα τα παρτάλια που πουλάνε την ζωή τους για ένα κομμάτι ψωμί.
Και όμως, διατηρείτε ύφος χιλίων καρδιναλίων, ακόμα και αν όλοι γνωρίζουν ότι μόνο σε μια τέτοια χωματερή θα μπορούσατε να βασιλεύετε, μόνο πάνω σε σωρό από σκουπίδια θα βρίσκατε θρόνο.
Καθόλου δεν σας ενοχλεί ότι επιζείτε διυλίζοντας ό,τι πιο σάπιο υπάρχει, είτε ως ένστικτο, είτε ως ανθρώπινο δυναμικό.
Αντίθετα, είστε ικανοποιημένοι με την θέση σας ως άρχοντες της σαπίλας, αφού έχετε φροντίσει αυτή να είναι το κυρίαρχο οικοσύστημα.
Στερείτε οποιαδήποτε προοπτική από τον λαό που τυραννάτε: καλός δούλος παραμένει ο ηλίθιος, πεινασμένος και φοβισμένος δούλος.
Τροφοδοτείτε το φαντασιακό των δύστυχων που κυβερνάτε με είδωλα μηδενικής αξίας, ανάγετε σε κεντρικό ρόλο άτομα των οποίων τα ταλέντα δεν αξίζουν ούτε θέση κομπάρσου στο βάθος της σκηνής, εθίζετε την μάζα σε όλο και πιο φτηνές, όλο και πιο κακής ποιότητας, όλο και πιο βάρβαρες διασκεδάσεις.
Όλα αυτά δεν τα κάνετε τυχαία, δεν σας ξέφυγε κάτι, δεν είστε υπαίτιοι λάθους, ούτε θύματα απάτης.
Δεν πρόκειται για κάποια αναπόφευκτη φαυλότητα της φυλής, της ανθρώπινης φύσης, των ευρύτερων ιστορικο-πολιτικών περιστάσεων η ολοένα και πιο άθλια κατάσταση που επικρατεί σε κάθε επίπεδο της δημόσιας ζωής στην Ελλάδα.
Όχι, εφαρμόζετε σχέδιο, πλήρως προμελετημένο και συμφωνηθέν από κάθε συμμέτοχο, σε κάθε του βήμα, με διαρκείς διαπραγματεύσεις και συγκεκριμένες υπογραφές κάτω από κάθε άρθρο της επιχείρησης διάλυσης και υποδούλωσης της Ελληνικής κοινωνίας, και εκ παραλλήλου, της αποσάθρωσης κάθε εθνικής αξιοπρέπειας και καταβαράθρωσης του κοινωνικού ηθικού.
Οι στόχοι σας είναι δύο: αφ’ ενός να παραμείνετε υπό την εύνοια των αφεντικών σας απ’ τας Ευρώπας, που δεν είναι ηλίθιοι όπως οι υπήκοοι σας και ζητάνε πίσω τα κλεμμένα και μάλιστα με τσουχτερό τόκο, αφ’ εταίρου να διατηρήσετε το επίπεδο των ψηφοφόρων σας όσο πιο χαμηλά γίνεται, μιας και αν ποτέ συνειδητοποιήσουν το έγκλημα που διαπράττετε εις βάρος τους θα σας σφάξουν.
Εσχάτως ανασύρατε από μπακουροπαρέες των Κολωνακιώτικων καφενέδων και τις γαλαρίες των πανεπιστημιακών παραγκουπόλεων κάτι ανεκδιήγητες πατσαβούρες που παριστάνουν τους διανοούμενους εκεί που τους παίρνει, δηλαδή απευθυνόμενοι σε ημι-αναλφάβητους μπουζουκόβιους. Τους αμείβετε αδρά προκειμένου να προβοκάρουν, να αποπροσανατολίζουν, να ψυχολογικοποιούν και να ενοχοποιούν οποιαδήποτε μορφή κριτικής και αντίδρασης στην νοσηρή σας τυραννία.
Στρατολογείτε νεο-γενίτσαρους και τους αναθέτετε να παράγουν ψευδο-πολιτισμική αιθαλομίχλη προκειμένου να δημιουργείται αντιπερισπασμός και να μην είναι ορατή η αλήθεια της πνευματικής και ηθικής σήψης στην Ελλάδα.
Προσηλυτίζετε και ξαμολάτε βλαμμένα κάθε απόχρωσης ώστε να ξεχύνονται και να διακοσμούν βιτρίνες ερειπωμένων μαγαζιών , να πλέκουν πουλόβερ για κατσιασμένες νεραντζιές, να διοργανώνουν πάρτι, μπιενάλε και φεστιβάλ, αλλά κυρίως να φροντίζουν ώστε να μην ακούγεται απολύτως τίποτε για αυτοκτονίες, ανεργία, στρατόπεδα συγκέντρωσης, καρκινοπαθείς που πεθαίνουν ανασφάλιστοι και οτιδήποτε άλλο είναι κρίσιμο, αληθινό, ζωτικής σημασίας.
Έχετε επιβάλλει ένα έκφυλο νοητικό καθεστώς όπου μόνο οι ιδιωτεύουσες ανοησίες και οι φαιδρές υποκειμενικότητες είναι αποδεκτές ως πολιτισμένος δημόσιος διάλογος.
Κυβερνάτε δημιουργώντας ατμόσφαιρα, δηλαδή διαχειριζόμενοι τα συναισθήματα των αφελών που σας υφίστανται, μιας και γνωρίζετε πολύ καλά ότι η ατμόσφαιρα δεν ανατρέπεται, παρά μόνο αιωρείται, νεφελώδης και αόρατη, διαμορφώνοντας αναπόδραστο κλίμα.
Αποκρύπτετε επιμελώς την αλήθεια της εγκληματικής σας δράσης πίσω από παραπετάσματα, αντιπερισπασμούς και μακιαβελικής ηθικής γραφειοκρατία.
Για κάθε σκάνδαλο που αποκαλύπτεται γύρω από τις βρομερές σας δραστηριότητες ως απάντηση στήνετε ερευνητικές επιτροπές που απαρτίζονται από συγγενικά σας πρόσωπα, διορίζετε δικαστήρια των οποίων η ελεγχόμενη σύσταση εκπροσωπεί τα συμφέροντα σας, και χρηματοδοτείτε προπαγανδιστές που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, με σκοπό να πειστεί και ο τελευταίος ρομαντικός πως κάθε τρόπος καταγγελίας και δίωξης σας είναι μάταιος.
Εν κατακλείδι, καταντήσατε την Ελλάδα, οριστικά και αμετάκλητα, τουλάχιστον κατά την διάρκεια της δικής μου ζωής, και πολύ πιθανόν για γενιές μετά, έναν τοξικό βόθρο όπου επιπλέουν μόνο τα πιο επικίνδυνα λύματα.
Για τους παραπάνω λόγους, να είστε σίγουροι, ότι εμείς, εκείνοι δηλαδή που έχουν την κριτική ικανότητα και την διαύγεια πνεύματος να αντιλαμβάνονται όχι μόνο το εγκληματικό ποιόν σας, αλλά και να μελετάνε τους τρόπους με τους οποίους έχετε διαμορφώσει την Ελληνική κοινωνία κατ’ εικόνα και ομοίωση της τερατώδους ψυχοσύνθεσης σας, εμείς η σκεπτόμενη, ανεξάρτητη και εν τέλει καθημαγμένη από την αθλιότητα σας μειοψηφία, θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας προκειμένου να τιμωρηθείτε παραδειγματικά.
Επειδή αυτό είναι το χρέος κάθε ηθικού και ακέραιου πολίτη αυτής της χώρας σήμερα – η κάθαρση.
Εύχομαι το 2014 να είναι η χρονιά που θα αρχίσει η οριστική και αμετάκλητη απαλλαγή μας από την παρουσία σας.
Αλλά ακόμα και αν δεν είναι, ο αφανισμός σας είναι πια καθαρά ζήτημα χρόνου, μιας και η αδικία όσο περνάει ο καιρός τόσο εξοργίζει τα θύματα της, ενώ η δίψα για δικαίωση αγριεύει και διεκδικεί όλο και πιο λυσσαλέα ικανοποίηση.
Στην θέση σας, αν ήταν ποτέ δυνατόν να ξεφύγετε από την ψυχωσική αλαζονεία που σας κάνει να νομίζετε ότι είστε άτρωτοι, θα είχα ήδη φύγει από την χώρα. Όμως, ευτυχώς για την Ιστορία, είστε τόσο επηρμένοι που νομίζετε ότι θα την γλιτώσετε, και έτσι, θα κάνετε ένα και μοναδικό καλό για την Ελλάδα: οι ιστορίες και οι εικόνες του τέλους σας, όπως του Μουσολίνι, θα διδάσκουν για πολλές επερχόμενες γενιές τι κατάληξη περιμένει τυράννους σαν και του λόγου σας.
Με ασίγαστο μίσος,
Π., ένας από αυτούς που θεωρείτε ακίνδυνα θύματα σας.         

Το Κουτί της Πανδώρας    

Ένας άνθρωπος, μία λέξη.

 

Του Antistachef

Η ζωή, η κοινωνία και η πολιτική σπάνια μας κάνoυν την χάρη να μας προσφέρουν τις καθαρές φόρμες που μας βοηθάνε να παίρνουμε καθαρές θέσεις απέναντι σε καθαρά φαινόμενα. Συνήθως οι καταστάσεις και τα πρόσωπα είναι σύνθετα, αντιφατικά, πολυσήμαντα. Το καλό και το κακό συνυπάρχουν και διαπλέκονται, κι εκεί που νομίζουμε ότι έχουμε μια καθαρή άποψη, ένα δαιμόνιο την αμφισβητεί, την αποδυναμώνει. Υπάρχουν όμως που και που και στιγμές που όχι απλώς τα πράγματα και τα πρόσωπα χωράνε γάντι στις αναλύσεις και τις φόρμες αναφοράς μας, αλλά είναι και σύμβολά τους. Μια τέτοια περίπτωση είναι ο Γιάννης Πρετεντέρης. Μια καθαρή περίπτωση, ένας άνθρωπος σύμβολο, ένας άνθρωπος μία λέξη. Μια προπαγανδιστική μηχανή, ασταμάτητη, αδίστακτη, χωρίς προσχήματα, έτοιμη για τα πάντα.
Στην δημόσια και στην ιδιωτική σφαίρα, στον τηλεοπτικό και τον φυσικό χρόνο, πάντα σταθερός, χωρίς περιστροφές χωρίς αστερίσκους. Ένας ακούραστος εργάτης και βασιλιάς του συστήματος. Ένας αταλάντευτος φορέας της ηθικής τους συστήματος, δηλαδή της απουσίας ηθικής, της κυριαρχίας του σκοπού.
Δημοσιογραφικά, πολιτικά, ανθρώπινα, ο Γιάννης μας στέκεται με φυσικότητα μέσα στον βούρκο και ως το πιο φυσικό πράγμα χωρίς κανένα περιθώριο αμφιβολίας μας πείθει ότι στέκεται μέσα στο χρυσάφι. Ό,τι πει ο Γιάννης δεν είναι αλήθεια: γίνεται αλήθεια. Οφείλει να γίνει αλήθεια. Και ό,τι το αντιστρατεύεται είναι αυτομάτως ψέμα. Θα γίνει ψέμα. Ό,τι δεν είναι όπως θα ήθελε ο Γιάννης μας μπαίνει στην τηλεοπτική κλίνη του Προκρούστη και έρχεται στα κατάλληλα μέτρα. Μια δημοσκόπηση, ένα γεγονός που δεν βολεύει θα το κάνει απολύτως βολικό. Δεν θα το διαψεύσει: θα το μεταλλάξει, θα μας μάθει έναν άλλο τρόπο να το διαβάζουμε.
Ο Γιάννης-Βαπτιστής, όπως είναι το πλήρες όνομά του, είναι αυτός που προορίστηκε να βαπτίζει το ψέμα αλήθεια, όπως οι καλόγεροι το κρέας ψάρι, για να το φάμε χωρίς τύψεις. Ο σκοπός του δεν αγιάζει τα μέσα του, ο σκοπός του είναι τα μέσα του.
Γι΄ αυτό μην κατηγορείτε τον Γιάννη. Είναι αυτός που επιβεβαιώνει ότι τα διαβάσματά μας, οι εμπειρίες μας, οι αναλύσεις μας, ακόμα και οι φορμαλισμοί μας, δεν είναι άδικοι και δεν ήταν χαμένος χρόνος. Όσα μάθαμε ότι χαρακτηρίζουν τα συστήματα εκμετάλλευσης, εδώ και κάποιες φορές μπορεί να εμφανίζονται μπροστά μας τόσο απλά και τόσο καθαρά. Όσο απλά και καθαρά τα φανταζόμασταν στα εφηβικά μας πολιτικά διαβάσματα, πριν συναντήσουμε την συνθετότητα της πραγματικής ζωής.

 Antistachef για το RedNotebook

Η Άνοδος, η Πτώση και η Επανάκαμψη της Φιλοσοφίας

Από τον Νώντα Κούκα

 

(Μέρος I)

 

Η παραδοσιακή φιλοσοφία απώλεσε την ευκαιρία για την ολική ανθρώπινη χειραφέτηση εξαιτίας ενός κυρίως λόγου: δεν μπόρεσε να συλλάβει εγκαίρως και να διατυπώσει κατηγορηματικά την εξής αρχή: η Οικονομία (με την ευρύτερη έννοιά της) είναι η ίδια η Φιλοσοφία της Φύσης. Μοιραία λοιπόν δεν κατόρθωσε να προβλέψει – και ίσως να αποτρέψει – τη ραγδαία μετάλλαξη της (φυσικής) οικονομίας σε έναν εφιαλτικό «οικονομισμό», το απόγειο του οποίου συμβολίζεται με την επονείδιστη καπιταλιστική οικονομία.

Αποτέλεσμα αυτής της φιλοσοφικής αβαρίας υπήρξε η παραγκώνιση της Γνωσιολογίας από το επερχόμενο ρεύμα του επιστημονικού θετικισμού, που αποτελεί τη βασική ιδεολογία των σύγχρονων δυτικών και δυτικότροπων κοινωνιών. Περιγράφοντάς τον αδρομερώς, ο εν λόγω θετικισμός απαρτίζεται από έναν στείρο και ρηχό εμπειρισμό μαζί με έναν αποστεωμένο εργαλειακό «ορθολογισμό». Πρόκειται δηλαδή για ένα τεχνοκρατικό φιλτράρισμα δύο παραδοσιακών γνωσιολογικών ρευμάτων, του ορθολογισμού και του εμπειρισμού ή της λογοκρατίας και την εμπειριοκρατίας, από το οποίο προκύπτει ο θετικισμός-επιστημονισμός του 19ου και ιδιαίτερα του 20ού αιώνα. 

Τούτο το αλλοπρόσαλλο αμάλγαμα επιτυγχάνει δύο βασικότατα πράγματα: αφενός, καταστέλλει την καθαρή (θεωρητική) επιστήμη∙ αφετέρου, προάγει και εξελίσσει σε δυσθεώρητα, αλλά ασύμμετρα ύψη, την τεχνοεπιστήμη και άρα την ίδια την τεχνολογία. Η τεράστια όμως επιτυχία του ήταν ότι κατόρθωνε και πέρναγε για γνήσια επιστήμη. Ακόμη και σήμερα εξακολουθεί να διδάσκεται ως βασική εκπαίδευση (με καλύτερο ή χειρότερο τρόπο, δεν έχει σημασία) σε όλα τα εκπαιδευτικά (συμβατικά) συστήματα του κόσμου. Εν τέλει, πόση ζημιά έχει συντελεστεί μέσα από αυτό τον αντι-γνωσιολογικό (ακόμη και αντι-επιστημολογικό) δίαυλο της επίσημης εκπαίδευσης;

Ανυπολόγιστη, πρέπει να πούμε, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς. Πρώτα απ’ όλα, έχει διαβρώσει και αλλοιώσει δύο θεμελιακά πεδία των κοινωνιών. Από τη μια, αποπροσανατολίζει και καθηλώνει ακόμη και τους πιο ικανούς επιστήμονες σε έναν δογματικό, φορμαλιστικό και στείρο τεχνοκρατικό θετικισμό. Από την άλλη, συμβάλλει και διαμορφώνει καταλυτικά τόσο τον «κοινό νου» όσο και την «κοινή λογική» του δυτικού ανθρώπου. Ο πλανερός θετικισμός με την εμμονή του στην πρωτοκαθεδρία των εμπειρικών αντιλήψεων της φαινομενικότητας, έχει έναν πολύτιμο σύμμαχο εξίσου πλανερό, τη φυσική γλώσσα που βρίθει από ασάφεια, πολυσημία και μεταφορικά σχήματα. Έτσι, και οι δύο αυτοί εκμαυλιστικοί παράγοντες οδηγούν τους ανθρώπους να βιώνουν αυθόρμητα μια καθημερινότητα που φαντάζει ως πραγματική στα μάτια τους. Όμως, δεν είναι παρά μια «πραγματικότητα» μακράν του πραγματικού. Είναι ο λεγόμενος Κοινωνικός Κόσμος.

Ωστόσο, ο κολοφώνας της ζημιάς που προξενεί ο τεχνοκρατικός θετικισμός στο φαντασιακό των δυτικών κοινωνιών, εντοπίζεται στη σφαίρα της ιδεολογίας. Η φυσιολογική και απρόσκοπτη ένταξη (αφού μιλάμε για ταξικές κοινωνίες, στη καπιταλιστική οικονομία) φέρνει στο ιστορικό προσκήνιο την έκρηξη της τεχνικο-επιστημονικής επανάστασης του 20ού αιώνα (ιδιαίτερα εδώ εννοούμε τη συλλήβδην επαναστατική εξέλιξη της τεχνολογίας σε όλες της τις μορφές και ρεύματα του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα).

Τούτη η έκρηξη της τεχνολογικής επανάστασης, καθώς σταδιακά έχει αφομοιωθεί και ενταχθεί στην ιδεολογία της αστικής-καπιταλιστικής τάξης, γίνεται το ελατήριο που θα εκτινάξει έτη φωτός μακριά την ιθύνουσα τάξη, και τις διάφορες ελίτ αυτής, μακριά από τις κοινωνικές μάζες. Το ίδιο όμως συμβαίνει και στους κόλπους της λεγόμενης επιστημονικής κοινότητας. Η ελίτ της τεχνογνωσίας, από τη μια μεριά∙ και η διαστρωματωμένη πλέμπα, από την άλλη, με ένα χαώδες ρήγμα να στέκει ανάμεσά τους. Αυτό που καθιζάνει και τελικά φαίνεται να παίρνει μορφή και σχήμα είναι ένα επιστημονικό «ιερατείο», που γνωρίζει πολύ εξελιγμένα μαθηματικά, σχεδόν τελείως απρόσιτα από τους υπόλοιπούς επιστήμονες. Μερικά από αυτά τα απρόσιτα μαθηματικά τα χειρίζονται απλώς και μόνο χειριστές (-μηχανικοί) στην τελειοποίηση της τεχνογνωσίας. Το «ιερατείο» αυτό, ακόμη και αν το ήθελε, δεν θα μπορούσε να βρει ένα ικανό ακροατήριο για να μεταλαμπαδεύσει τις υπέρτερες μαθηματικές του γνώσεις – που βέβαια οπωσδήποτε πια έχουν εξελιχθεί και σε υπέρμετρη «φιλοσοφία». (9/12/2013)

 

(Μέρος II)

 

Πράγματι, η σύγχρονη φυσική έχει περιέλθει σε τρομερό αδιέξοδο. Μοιάζει στην κυριολεξία να απολαμβάνει αρειμανίως το ολοκληρωτικό ιδεολογικό – ιδεοληπτικό παραμύθι που της αφηγείται η (δική της) Σεχραζάτ∙ η κατώτατη θεραπαινίδα της, η τεχνολογία, η οποία όμως έχει αναρριχηθεί στα ύπατα αξιώματα της Αυλής. Το παραμύθι που διηγείται η Σεχραζάτ (τεχνολογία) στην Κυρία της (την Επιστήμη) ολοένα γίνεται και πιο ψεύτικο και συγχρόνως όλο και πιο γοητευτικό, σαγηνευτικό. Σύμμαχός της είναι και ο Μάγιστρος της Αυλής – ο θετικισμός των μαθηματικών.

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά τους. Πρώτα την άποψη που θέλει την τεχνολογία να προσφέρει αναμφίβολα στην επιστημονική γνώση. Αν υποθέσουμε πως η επιστήμη υπάρχει για να τακτοποιεί τους τρόπους με τους οποίους εκδηλώνονται οι φαινομενικότητες της βαθιάς δομής του σύμπαντος, τότε πράγματι η τεχνολογία λειτουργεί. Συνεχείς ανακαλύψεις βελτιώνουν τόσο τις θεωρητικές όσο και τις πρακτικά χρήσιμες για την επιβίωση τεχνικές γνώσεις. Ή, για να το πούμε καλύτερα, αυξάνεται η οριζόντια, ως επί το πλείστον, πληροφόρηση της κοινωνίας. Αλλά, για παράδειγμα, η προσπάθεια για την καταπολέμηση μιας ασθένειας μέσω ενός φαρμάκου πόσες βλαπτικές παρενέργειες συνεπάγεται;

Επιπροσθέτως, η μονομερής ενασχόληση της ιατρικής με το φαινόμενο της ζωής μονάχα ως προς τη χημική της εκδήλωση πόσο αποστερεί την ανθρώπινη υγεία από την ολιστική της προοπτική; Εξάλλου ας μην ξεχνάμε πως ολόκληρη σχεδόν η σύγχρονη ιατρική έχει μεταλλαχθεί σε καθαυτό τεχνολογία. Περιοριζόμαστε, για ευνόητους λόγους, μόνο στις εσωτερικές αντιφάσεις της τεχνολογικής εξέλιξης και όχι στις εξωτερικές αντιφάσεις της, που αφορούν σε ερωτήματα όπως για παράδειγμα ποιος κατέχει, ποιος διευθύνει και προς τα πού κατευθύνεται αυτή η εξέλιξη. Κοντολογίς, ποιοι επωφελούνται από αυτήν την εξέλιξη και εις βάρος ποιων; Για παράδειγμα, πώς ενώ η ιατρική εξελίσσεται διαρκώς, από την άλλη πλευρά να έχουμε τόσους θανάτους από ιούς και επιδημίες στις αναπτυσσόμενες χώρες. Αλλά εδώ σταματούμε και ο νοών νοείτω…

Πέραν όλων αυτών, εκτός από τις βιοτικές ανάγκες του ανθρώπου, που υποτίθεται ότι εξυπηρετεί η άκριτη ανάπτυξη της τεχνολογικής προόδου, υποτίθεται ότι εξυπηρετείται και η θεωρητική επιστημονική γνώση. Παραδείγματος χάριν, στην αστροφυσική και στην κοσμολογία καινούρια ευρήματα ανακαλύπτονται, χάρη στη ραγδαία βελτίωση της τεχνογνωσίας. Όμως οι εν λόγω ανακαλύψεις δεν είναι και αυτές μια αυστηρή συνέχεια των προηγουμένων; Ακόμη και στην περίπτωση όπου κάποια ανακάλυψη ανατρέπει την πρότερη πεποίθηση, κατά πόσον η ανατροπή αυτή σχετίζεται με τη γνήσια – και όχι ιδεολογική – αποκατάσταση της πληροφορίας. Δηλαδή κατά πόσον μια προκατάληψη/πρόληψη αντικαθιστά μια άλλη ή όχι. Η τεχνολογία ως προέκταση της ιστορικής συνείδησης αντικατοπτρίζει τον τύπο πολιτισμού στον οποίο αντιστοιχείται.

Επομένως, μια γνήσια ανατροπή, μια κρίσιμη επανάσταση, εγκυμονεί τέτοιους κινδύνους, που καμία κοινωνία δεν μπορεί να ανεχτεί δίχως να θρυμματιστεί ανεπανόρθωτα ο κοινωνικός της ιστός. Έτσι, σε αυτές τις περιπτώσεις, οι επαναστατικές θεωρίες δεν συμβαδίζουν με τις προηγούμενες, ώστε να γίνονται σιγά-σιγά ανεκτές. Όμως, συν τω χρόνω, αυτές αποστεώνονται είτε από μόνες τους είτε με την επέμβαση της εκάστοτε εξουσίας, η οποία αφαιρεί τεχνηέντως τη βασική τους φιλοσοφική διάσταση, παραμένοντας έτσι μόνο όποια τεχνική πλευρά συμφέρει την εξουσία. Δηλαδή είτε απαξιώνονται εξαρχής τούτες οι επαναστατικές θεωρίες είτε καθοδόν ως αλλόκοτες και αιρετικές. Μια μεικτή κατάσταση των δύο αυτών εκδοχών αποτελεί τόσο η θεωρία της σχετικότητας όσο και η κβαντομηχανική. Η πρώτη, αποδυναμώνεται οικτρά, όταν λέμε πως ισχύει για μια άλλη πραγματικότητα πέρα από τη δική μας, στην οποία ισχύουν οι απλοϊκοί νόμοι του Νεύτωνα. Η δεύτερη, χρησιμοποιείται παντού, όμως μόνον κατά συρροήν περιπτωσιολογικά και όχι θεωρητικά. Χρησιμοποιείται δηλαδή μόνο πρακτικίστικα και όχι μετά γνώσεως λόγου.

Πιο συγκεκριμένα, από τον Γαλιλαίο και μετά όλη η γνώση του ουρανού, και συνακόλουθα όλη η επιστημονική γνώση, κατέβηκε στο τηλεσκόπιο: η πρώιμη φυσική συνδέθηκε αναπόδραστα με τα μαθηματικά. Αυτό πράγματι ήταν μια στροφή στη ματιά με την οποία βλέπει ο άνθρωπος τα πράγματα∙ σήκωσε από  τη γη το κεφάλι και άρχισε να κοιτάζει τον ουρανό. Όμως, από την άλλη μεριά, έτσι επιβεβαιώνεται πια πως όντως όλη η ανθρώπινη γνώση φιλτράρεται αδήριτα από το εννοιολογικό πλέγμα του ανθρώπινου εγκεφάλου. Επομένως, όλα είναι συμβολικά.

Τούτο, σημαίνει πολλά για τη φαινομενολογική έρευνα: όσο αυξάνεται η αποβλεπτικότητα της συνείδησης, τόσο αυξάνονται και τα συμβολικά της «αντικείμενα». Στη φαινομενολογική μέθοδο αποφεύγουμε, όσο μπορούμε, να χρησιμοποιούμε την έννοια της αιτιότητας. Για να υπάρχει συνείδηση πρέπει να υπάρξει αυτό στο οποίο αγκιστρώνεται η συνείδηση και αντιστρόφως. Έτσι, καθετί από τη στιγμή που παρατηρήθηκε σημαίνει πως κάτι το παρατήρησε, και ανάποδα. Αυτή είναι η έννοια της συνείδησης, τουλάχιστον όπως τη γνωρίζουμε τώρα: η ύπαρξή της ως έννοιας αναγνώρισής της.

Πριν από αυτή την αναγνώριση μπορεί όλα να ήταν-εκεί, όμως δεν-υπήρχαν. Επομένως, είναι ανόητη η ερώτηση τι προϋπήρχε. Όπως ανόητη είναι και η ερώτηση αν η συνείδηση δημιουργεί την πραγματικότητα ή η πρώτη είναι εξέλιξη της δεύτερης. Πρόκειται για ψευδοερώτημα. Η μέθεξη είναι η ουσία της ύπαρξης∙ άρα, η ύπαρξη προϋπάρχει της ουσίας. Αν τώρα η ουσία κουβαλάει ένα «ίχνος» του προϋπαρκτικού «σκοτεινού» όντος, αυτό είναι δουλειά της φαινομενολογικής αναγωγής, και κανενός άλλου, να απαντήσει. Κάτι τέτοιο βέβαια, ισοδυναμεί με την εκθετικά αναβαθμισμένη ατομική συνείδηση.
Προς το παρόν, επιστρέφουμε στην αύξηση της παρατήρησης που συνεπάγεται και αύξηση των επιστημονικών συμβόλων. Η αστροφυσική και η κοσμολογία είναι τα πιο πλήρη «επιστημονικά πεδία», τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την αύξηση των συμβόλων. Συνεχείς ανακαλύψεις ουράνιων σωμάτων και εναλλαγή θεωρητικών σχημάτων, σχετικά με την εξήγηση διαφόρων φαινομένων, επιβεβαιώνουν το αληθές του λόγου μας. Βέβαια, φαινομενολογικά, ως πρώτο επίπεδο φαίνεται να είναι η πρόοδος της τεχνολογίας. Αυτή υποτίθεται πως ευθύνεται για την πρόοδο των επιστημονικών ανακαλύψεων. Βέβαια, κοιτώντας με μια δεύτερη «ματιά» βρίσκει κανείς πως και η ίδια η τεχνολογική πρόοδος έρχεται όταν η συνείδηση είναι συνεχώς προσκολλημένη στην τεχνολογία. Λειτουργεί δηλαδή σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία: το εύρος και η ποιότητα των γεγονότων είναι ευθέως ανάλογο με το εύρος και την ποιότητα των προσδοκιών∙ διότι αναγκάζει το απέναντι αγκυρωμένο «αντικείμενο» να συμπεριφερθεί ανάλογα. (2/1/2014)

iamarevi.wordpress.com

«Καλή Χρονιά»!!!!

 

365 μέρες ….αγωνίας, φτώχειας, δόσεων, χαρατσιών, απόγνωσης, θυμού, μελαγχολίας, θλίψης, εγκατάλειψης, άστεγης μοναξιάς, κρύου και αναθυμιάσεων, ξενιτεμού, εκκωφαντικής σιωπής και δολοφονιών,  .......αντίστασης, διαδηλώσεων, αντιφασιστικών αγώνων, φτάνουν σ’ ένα τέλος;

Το μόνο τέλος που θα μπορούσε να αξίζει σ’ όλα τούτα που τράβηξε αυτός ο λαός …
είναι ένα «2014» με… 365 μέρες ορμής, τόλμης, αλληλεγγύης, επιμονής, και αποφασιστικότητας …. Ο σωστός χρόνος είναι αυτός που εμείς θα ορίσουμε και είναι πάντα το τώρα….. Εύχομαι σ’ όλους όσους πάσχισαν και πασχίζουν να ορθώσουν το ανάστημά τους ενάντια στη δυστυχία, τη μιζέρια και την καταπίεση!!!
«Καλή Χρονιά»!!!!         

 Marw Lachana

Λευκή νύχτα, λευκή σαν πρέζα....

 

Τι καλύτερο για να βασανίσεις χαμηλόμισθους εργαζόμενους από το να παρατείνεις το μαρτύριό τους, βάζοντάς τους να δουλέψουν Σάββατο βράδυ; Και μάλιστα μέχρι της 11, ώστε να έχει την δυνατότητα ο κάθε αργόσχολος πριν πάει στα μπουζούκια να τους βασανίσει κάνοντας βόλτα χωρίς να ψωνίσει τίποτα;

Μιλάμε για την “λευκή νύχτα” που οι φωστήρες του Δήμου Αθηναίων σκέφτηκαν να θεσπίσουν φέτος που το χρήμα ρέει άφθονο, με την δικαιολογία ότι έτσι θα κινηθεί περισσότερο το εμπόριο, αφού παράλληλα λάμβαναν χώρα διάφορες εκδηλώσεις στην πλατεία Συντάγματος.

Είναι μεγάλο ηθικό ζήτημα το να αναγκάζεις εργαζόμενους που έχουν υποστεί μειώσεις μισθών (αν πληρώνονται στην ώρα τους) και που έχουν κάνει τα ωράριο λάστιχο, να δουλεύουν κοντά στα μεσάνυχτα, στερούμενοι τον χρόνο που δικαιούνται.

Η άλλη παράμετρος που αποκαλύπτει την σάπια συνείδηση, είναι το πόσοι κάνοντας την βόλτα τους στα πέριξ της Ερμού, σταμάτησαν έστω και έξω από μια βιτρίνα, πολλώ δε μάλλον αν μπήκαν και μέσα στο οποιοδήποτε κατάστημα. Προφανώς, τα κνώδαλα που στήριξαν την “λευκή νύχτα” δεν είναι παρά το αφάν γκατέ της σήψης, οι αντίστοιχοι αριβίστες ψηφοφόροι που όλοι τους χαιδεύουν γιατί δεν θέλουν να τους χάσουν από πελατεία.

Είναι μεγάλη ειρωνία σε εποχές φτώχειας, οι καταναλωτικές φιέστες να θεωρούνται τρόποι “αναζωογόνησης” μιας πόλης που σβήνει, με λευκές νύχτες που παραπέμπουν στην ηρωίνη στα στέκια τοξικομανών και στα λευκά κελιά των έμμισθων σκλάβων.

Πόσες φορές θα πρέπει να καταλάβουν πως ο τζίρος πέφτει λόγω λιτότητας και όχι λόγω έλλειψης χρόνου; Που αποσκοπούν, παρά στο να ενισχύσουν τις μεγάλες επιχειρήσεις και στο να θεσμοθετήσουν την εκμετάλλευση με τέτοιο τρόπο ώστε να εξωραίζεται ως “γιορτινή ατμόσφαιρα”;

Και από δίπλα να βρίσκουν πρόθυμους ηλίθιους τύπου Ατενίστας να “στηρίζουν την επιχειρηματικότητα” και να κάνουν γελοίες “παρεμβάσεις” τύπου “πουλοβεράκια για τα καημένα τα δεντράκια που κρυώνουν”. Στην πόλη των αστέγων, των ανέργων και των συσσιτίων, η συντήρηση του Αθηναικού ψέματος που στηρίζουν τα media είναι απαραίτητη για την συνέχιση του…success story. Μαύρη είναι η νύχτα στα βουνά.

strangejournal.wordpress.com

'Now or Never' Rachid Taha feat. Jeanne Added

Η επανεθνικοποίηση της Ε.Ε.

 

Γιάνης Βαρουφάκης

 

Πριν από μερικές βδομάδες, ο ευρωπαϊστής François Heisbourg, πρόεδρος του (γαλλικού) Διεθνούς Ιδρύματος Στρατηγικών Σπουδών, δημοσίευσε το «Τέλος του Ευρωπαϊκού Ονείρου» (La Fin du Rêve Européen). Χωρίς περιστροφές, γράφει: «Το όνειρο έγινε εφιάλτης. Καιρός να αποδεχθούμε ότι η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση απειλείται από το ευρώ. Ήταν λάθος μας να πιστέψουμε ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε ομοσπονδιακές δομές για να σώσουμε ένα νόμισμα. Τα χρήμα πρέπει να εξυπηρετεί τις πολιτικές δομές. Όχι το αντίθετο.».

Ανεξάρτητο αν έχει δίκιο ή όχι, μόνο και μόνο ότι τέτοιες φωνές ακούγονται στον πυρήνα της Ευρώπης από τέτοιες προσωπικότητες σηματοδοτεί κάτι σημαντικό. Μια στροφή που προαναγγέλλει αυτό που έρχεται: τη σταδιακή επανεθνικοποίηση των κεντρικών πολιτικών της ΕΕ και την αποδόμηση του πυρήνα της.

Το ότι ο κ. Heisbourg δεν είναι φωνή βοώντος είναι προφανές σε όποιον παρακολουθεί τον δημόσιο διάλογο στη Γαλλία και, γενικότερα, στη Β. Ευρώπη. Σε πρόσφατη δημοσκόπηση του Ιδρύματος Pew, το 61% των Γάλλων συμφωνούν μαζί του δηλώνοντας ότι εναντιώνονται στην ιδέα της περαιτέρω ευρωπαϊκής «ολοκλήρωσης» και ζητούν επιστροφή εξουσιών στο Παρίσι. Δεν είναι άνευ σημασίας ότι σε αυτό το ρεύμα ενώνουν τις φωνές τους ακραίοι (έως πρότινος) φεντεραλιστές. Π.χ. ο Jacques Attali, τέως Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανοικοδόμησης και Ανάπτυξης (και πρώην υπουργός του Προέδρου Μιτεράν) δήλωσε, πριν τρεις βδομάδες, πως η οικονομική πολιτική της ΕΕ δημιουργεί συνθήκες στη Γαλλία που θυμίζουν εκείνες που έφεραν στην εξουσία τους Ναζί το 1933 και που, σήμερα, ενισχύουν τη Μαρίν Λε Πεν. Πιο συγκροτημένος (στη σκέψη του) ένας άλλος πρώην υπουργός του Μιτεράν (και νυν Γερουσιαστής), ο Jean-Pierre Chevènement συγκρίνει τη σημερινή Γαλλία με τη Γαλλία της Ύφεσης που δημιούργησε η σοσιαλιστική κυβέρνηση του Pierre Laval την περίοδο 1934-5, λίγο πριν αποδομηθεί ο Κανόνας του Χρυσού, προειδοποιώντας παράλληλα ότι, υπό τις σημερινές πολιτικές, η Γαλλία, και βέβαια η Ευρωπαϊκή Περιφέρεια, είτε θα αυτονομηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση είτε θα μετατραπεί σε μια απέραντη, θλιβερή έρημο.

Στο μεταξύ, στην Ιταλία, ο γνωστός και μη εξαιρετέος Romano Prodi, τ. πρωθυπουργός και τ. Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, χαρακτηρίζει τις ασκούμενες από την ΕΕ πολιτικές «αποτυχημένες», αμφισβητεί ότι είναι δυνατόν η ΕΕ να επιστρέψει στην αρχή της ισότητας μεταξύ ανεξάρτητων κρατών, και προτείνει κοινό μέτωπο Ιταλίας, Ισπανίας και Γαλλίας εναντίον της Γερμανίας, της Ολλανδίας και της Φινλανδίας (την ώρα που προβλέπει ότι θα φοβηθούν να συνάψουν ένα τέτοιο μέτωπο).

Το ότι πολιτικοί και σχολιαστές από τις ελλειμματικές χώρες αντιδρούν με μελανές προβλέψεις στη συνεχιζόμενη αδιαλλαξία των πλεονασματικών χωρών δεν ξαφνιάζει. Αυτό όμως που ξαφνιάζει είναι το γεγονός πως μαζί τους συμφωνούν και οι ενεργοί πολιτικοί των πλεονασματικών χωρών. Πρόσφατη έκθεση της ολλανδικής κυβέρνησης καταλήγει στο εξής αξιοσημείωτο συμπέρασμα. «Η εποχή της όλο-όλο-και-πιο-συνεκτικής ένωσης σε κάθε τομέα αποτελεί παρελθόν». Στο πλαίσιο συνολικής επισκόπησης των πολιτικών της ΕΕ, η έκθεση κάνει λόγο για «επανεθνικοποίηση ολόκληρων σφαιρών πολιτικής», από την κοινωνική πολιτική έως την πολιτική για το νερό, την ενέργεια, τους ιχθυότοπους κ.ο.κ.

Η έκθεση της ολλανδικής κυβέρνησης, που ξεκάθαρα αναφέρεται στην επανεθνικοποίηση της ΕΕ και στην αναδίπλωση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, αποτυπώνει όχι απλά απόψεις. Αποτυπώνει πράξεις. Όποιος καλοπροαίρετος αναλυτής ρίξει μια προσεκτική ματιά στην «τραπεζική ενοποίηση» που πρόσφατα αποφασίστηκε, θα φρίξει αναγνωρίζοντας ότι, πίσω από τον μανδύα της «ενοποίησης» των τραπεζικών συστημάτων, η πραγματικότητα δεν είναι άλλη από έναν επικίνδυνο συνδυασμό: (α) απολύτως εθνικών τραπεζικών συστημάτων, και (β) κοινών δομών που οδηγούν (μέσω της επιβολής του κυπριακού μοντέλου αντιμετώπισης τραπεζικών κρίσεων) στην περαιτέρω συρρίκνωση της τραπεζικής πίστης γενικά και στην Περιφέρεια ειδικότερα.

Γιατί προέβησαν σε πλήρη επανεθνικοποίηση των τραπεζικών συστημάτων, αντί για την τραπεζική ενοποίηση που υπόσχονταν; Πολύ απλά επειδή η Γερμανία επέβαλε στους υπόλοιπους εταίρους δύο αρχές: (1) Κανείς μη γερμανός γραφειοκράτης ή πολιτικός δεν θα μπορεί να αποφασίζει το κλείσιμο γερμανικής τράπεζας, και (2) καμία μη γερμανική τράπεζα δεν θα ανακεφαλαιοποιείται με κονδύλια που εγγυάται, έστω και κατά ένα μικρό ποσοστό η Γερμανία.

Κάπως έτσι συμφωνήθηκε μια «Ευρωπαϊκή Τραπεζική Ένωση» που αναιρεί τον τίτλο της – που στην ουσία επανεθνικοποιεί πλήρως τα τραπεζικά συστήματα και ενισχύει (αντί να ακυρώνει) τον θανάσιμο εναγκαλισμό τραπεζικών ζημιών και δημόσιου χρέους. Πρόκειται για μια πρώτη «γεύση» αυτού του έρχεται:

1. Ουσιαστική επανεθνικοποίηση όλων των σφαιρών πολιτικής στο πλαίσιο της ΕΕ,
2. Προπαγανδιστική παρουσίαση του τέλους της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης ως... συνέχιση της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης.
3. Συνεχιζόμενη επέκταση των συνόρων της ΕΕ, με την είσοδο σε αυτήν νέων χωρών (όπως η Αλβανία, η Σερβία κ.λπ.), την ώρα που ο πυρήνας της ΕΕ αποδομείται, αποσαθρώνεται, καταρρέει. (Όπως περίπου γινόταν και στα τελευταία στάδια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας)

www.protagon.gr

Αριστουργηματική animation ταινία μικρού μήκους διασκευάζει υποδειγματικά νουβέλα του Χέμινγουεϊ

Μία εξαιρετική κινηματογραφική μεταφορά της περίφημης νουβέλας του Έρνεστ Χέμινγουεϊ «Ο γέρος και η θάλασσα» δημιούργησε ένας κινηματογραφιστής animation ταινιών μικρού μήκους, ονόματι Αλεξάντρ Πετρόφ.

Η ταινία του απέσπασε πλήθος βραβείων σε πολλά κινηματογραφικά φεστιβάλ του είδους, συμπεριλαμβανομένου του Academy Award for Animated Short Film.

Η δημιουργία του φιλμ έλαβε χώρα εξ ολοκλήρου στο Μόντρεαλ, διήρκεσε δυόμιση χρόνια και χρηματοδοτήθηκε με κεφάλαια Καναδικών, Ρωσικών και Ιαπωνικών εταιρειών.

Το μυθιστόρημα μιλάει για ένα γέρο ψαρά που μόνος και αβοήθητος παλεύει απελπισμένα στον ωκεανό, στα ανοιχτά της Κούβας, με έναν τεράστιο ξιφία.

Director Aleksandr Petrov

Scenario Aleksandr Petrov

Animators Aleksandr Petrov

Dmitri Petrov

Video operator Thierry Fargeau

Producer Bernard Lajoie

Tatsuo Shimamura

Executive producers Jean-Yves Martel

Shizuo Ohashi

Composers Denis L. Chartrand

Normand Roger

Voice actors Gordon Pinsent (English)

Kevin Delaye (English)
 

barbudosdesierramaestra.blogspot.gr

Λοιπόν, όχι! Δεν τα φάγαμε όλοι μαζί!

Και να που η τέταρτη χρονιά του συνεχιζόμενου δράματος που ζει η χώρα, έμελλε να κλείσει με τρόπο θεαματικό! Με την αποκάλυψη ενός ακόμη σκανδάλου τεραστίων οικονομικών και πολιτικών διαστάσεων. ‘Ένα σκάνδαλο που ήρθε να μας υπενθυμίσει πώς βρέθηκε η χώρα και όλοι εμείς, στη σημερινή τραγική κατάσταση. Να μας δείξει ποιοι στην πραγματικότητα τα φάγανε και να καταρρίψει την ύπουλη προπαγάνδα Πάγκαλου του «όλοι μαζί τα φάγαμε». Προφανώς και δεν θα φάγαμε όλοι μαζί.   Συνδαιτυμόνας στο μεγάλο φαγοπότι, το πάρτι της μίζας, της διαφθοράς και της διαπλοκής,  δεν  ήταν ο ελληνικός λαός.  Στο πάρτι συμμετείχαν αυτοί που σήμερα πασχίζουν δήθεν για τη σωτηρία της χώρας, μετακυλώντας το χρέος και τις τύψεις στους απλούς πολίτες, τους οποίους οδηγούν εσκεμμένα στην φτώχεια και την εξαθλίωση.

της Ρένας Παυλάκη - Διακίδη

---

Είναι αυτοί οι ίδιοι που έχουν το θράσος να παρουσιάζουν ως «θυσία» τα βασανιστήρια που επιβάλουν στους πολίτες . Μια θυσία που οι άνθρωποι  δεν την διάλεξαν. Δεν ήταν επιλογή τους να χάσουν τη δουλειά τους, τα σπίτια τους. Δεν ήταν επιλογή τους να μείνουν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, να ζεσταίνονται  με μαγκάλια και κεριά, να δηλητηριάζονται από τις αναθυμιάσεις, να δίνουν τέλος στη ζωή τους. Δεν επέλεξαν να τρώνε στα συσσίτια και από τα σκουπίδια, να κοιμούνται στα πεζοδρόμια. Για ποιους εντέλει θυσιάζονται;  Και με ποια προοπτική, αφού κάθε μέρα βουλιάζουμε όλο και πιο κάτω, όλο και πιο βαθιά;
Θυσιάζονται για όλους εκείνους που αποκάλυψε η  κατάθεση Κάντα.  Για την διακομματική συναίνεση ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στην καταλήστευση των δημοσίων οικονομικών της χώρας, τις τελευταίες δεκαετίες. Πρώην πρωθυπουργός και αρχηγός της ΝΔ, υπουργοί και των δύο κομμάτων εμπλέκονται στο σκάνδαλο με τα οπλικά συστήματα, ενώ το ύψος της μίζας πρέπει να ξεπερνάει κάθε φαντασία. «Όταν δόθηκαν 600.000 ευρώ σε εμένα, ο οποίος έφυγα πριν την υπογραφή και την υλοποίηση της σύμβασης, με βάση τον κοινό νου θεωρώ απίθανο να μην πήραν παράνομες προμήθειες οι από πάνω μου», δηλώνει με τρόπο αφοπλιστικό ο ίδιος ο  πρώην αναπληρωτής διευθυντής Εξοπλισμών.Και ενώ όλοι οι Έλληνες παρακολουθούν εμβρόντητοι το χορό των εκατομμυρίων ευρώ που ενθυλάκωσαν οι «σωτήρες» του όλα αυτά τα χρόνια, την ίδια ώρα υφίστανται ένα πρωτοφανές φοροκυνηγητό, χωρίς όρια, χωρίς λογική. Στόχος των συνδαιτυμόνων του πάρτι, να αφαιμάξουν ακόμη και το τελευταίο ευρώ από τους Έλληνες πολίτες. Με μια επίσης πρωτοφανή  προπαγάνδα περί φοροδιαφυγής, ως την βασική αιτία της οικονομικής κατάρρευσης της χώρας, χωρίς να έχουν πει ούτε λέξη – οι κατά τα λοιπά λαλίστατοι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ – για τις απίστευτες αποκαλύψεις. Επιλεκτικά τυφλοί και κουφοί, λεηλατούν τις ιδιωτικές περιουσίες των απλών ανθρώπων, κρατώντας τους ισχυρούς και ημέτερους προστατευμένους μέσα στις περιβόητες λίστες που υποτίθεται ότι ερευνούν, αφού προηγουμένως φρόντισαν να κρατήσουν προστατευμένα και τα πολιτικά πρόσωπα που εμπλέκονται στις υποθέσεις τύπου «λίστας Λαγκάρντ». Λεηλατούν, αρπάζουν, απειλούν, εκβιάζουν. Μετέρχονται όλων των μεθόδων κατατρομοκράτησης των πολιτών, που τους έχουν εξισώσει με τους κοινούς εγκληματίες, που δεν διστάζουν να τους χαρακτηρίσουν εξτρεμιστές και τρομοκράτες, όταν αρνηθούν να παίξουν σ’ αυτό το θέατρο του παραλόγου.
Δεν υπάρχει πλέον η παραμικρή αμφιβολία ποιοι και για ποιο λόγο έφεραν τη χώρα στο σημερινό σημείο. Ποιοι τα έφαγαν και σήμερα προσπαθούν να καταστήσουν ενόχους τους  απλούς πολίτες, μέσα από τη χυδαιότητα της παγκάλειας λογικής.  Το θέμα είναι, για πόσο ακόμη, μετά από όλα αυτά, οι Έλληνες πολίτες θα ανέχονται την φτώχεια, την εξαθλίωση και την εξαπάτησή τους, για πόσο ακόμη θα πληρώνουν με την ίδια τους τη ζωή το χυδαίο και διεφθαρμένο σύστημα εξουσίας, για πόσο ακόμη θα στερούνται για να  πληρώσουν το λογαριασμό, σ’ ένα  φαγοπότι που δεν πήραν μέρος και δεν τους αφορά.

www.grafida.net

Τα Σαΐνια και οι Ηλίθιοι...

Στην ερώτηση σε ποια κατεύθυνση κινείται η Ελλάδα, το 81% των ερωτηθέντων απάντησε ότι η χώρα ακολουθεί λάθος δρόμο, σύμφωνα με το ευρωβαρόμετρο του Νοεμβρίου που δημοσιεύθηκε τις προάλλες.
Υπάρχει, λοιπόν κι ένα 19% που βλέπει τα πράγματα διαφορετικά. Έτσι λέει η αριθμητική. Κατά παράβαση της κοινής λογικής. Απορείς! Σκέφτεσαι κατ’ αρχήν ότι 19 στους 100 Έλληνες είναι ηλίθιοι!
Όμως όχι!
Ακόμα και οι ηλίθιοι βλέπουν τις ουρές των συσσιτίων να μεγαλώνουν. Ακόμα και οι ηλίθιοι αισθάνονται την αιθαλομίχλη να τους τσούζει τα μάτια. Ακόμα και οι ηλίθιοι βλέπουν τα λουκέτα και τα κλειστά μαγαζιά. Ακόμα και οι ηλίθιοι βάζοντας το χέρι στην τσέπη, τη βρίσκουν άδεια! Ακόμα και οι ηλίθιοι έχουν μείνει άνεργοι.
Πρωτίστως, οι ηλίθιοι!
Ύστερα διαβάζεις για αυτούς τους κοινούς εκβιαστές, τους διορισμένους σε θέσεις ευθύνης, χωρίς να έχουν καταφέρει στη ζωή τους να πάρουν ούτε ένα πτυχίο.
Ύστερα διαβάζεις τη διάψευση του «υπουργού» που πήγε στη μπουζουκερί μόνο για να πιει ένα ποτό, σεμνά και ταπεινά. Ένα ποτάκι, έτσι για να χαλαρώσει κι αυτός ο καημένος, χρονιάρες μέρες, από τον κάματο που καταβάλλει καθημερινά για τη σωτηρία μας. Μαθαίνεις ότι δεν έρανε αυτός με λουλούδια την λαϊκή αοιδό. Αλλά με την ευκαιρία μαθαίνεις ότι ήταν πατείς με, πατώ σε, το σκυλάδικο κι ότι οι λουλουδούδες δεν προλάβαιναν να κουβαλούν τα λουλούδια με τα κοφίνια.
Ύστερα διαβάζεις ότι μία ολόκληρη ελληνική πόλη γιόρτασε τα Χριστούγεννα στη Βουλγαρία, αλάβωτά τους κι αυτωνών, σιγά μην κάθονταν να χολοσκάσουν.
Κι έτσι αρχίζεις να συνειδητοποιείς ότι δεν είναι ηλίθιοι αυτοί οι 19 στους 100 συνέλληνες.
Αντιθέτως, αυτοί είναι τα σαΐνια!
Είναι αυτοί οι ευέλικτοι παρατρεχάμενοι, αυτοί που έχτισαν τις καριέρες τους ακροπατώντας στους υπόγειους διαδρόμους της διαπλοκής και διαβιώνοντας στα σκοτεινά και δύσοσμα πολιτικά γραφεία, εκεί που ευδοκιμούσαν πάντα τα άνθη του κακού∙ με εγγυημένο αντάλλαγμα των υπηρεσιών τους, την ισόβια σίτισή τους από τον δημόσιο κορβανά.
Είναι αυτοί οι αγύρτες που παρασιτούν, αφήνοντας απλήρωτους τους εργαζόμενους στις επιχειρήσεις τους για να καίνε τους ανεξόφλητους μισθούς και τις οφειλόμενες εισφορές στα σκυλάδικα της επικράτειας.

Είναι αυτοί οι αλητήριοι, οι μαυραγορίτες, οι λαθρέμποροι και οι κρατικοδίαιτοι εργολάβοι που το ‘χουν σε κακό να πληρώνουν τους φόρους τους∙ αυτοί που καβαλάνε τις κουρσάρες τους με τις πλαστές πινακίδες, για να πεταχτούν μέχρι το Μπάνσκο, να ξεσκάσουν.
Αυτοί κι ακόμα χειρότεροι είναι οι 19 στους 100 Έλληνες.
Δεν είναι αυτοί οι ηλίθιοι.
Εμείς, οι υπόλοιποι 81 είμαστε οι ηλίθιοι!
Εμείς οι ραγιάδες, που καθόμαστε στους καναπέδες μας, μέσα στα παγωμένα διαμερίσματά μας και φοβισμένοι κλαίμε τη μοίρα μας, αφήνοντάς τα σαΐνια να αλωνίζουνε…

Alexandros Raskolnick

my-pillow-book.blogspot.gr

Προπαγάνδα – πολιτικός λόγος – διαφήμιση

Του Περικλή Κοροβέση  

 

Με τον όρο προπαγάνδα καταλαβαίνουμε την εκστρατεία που κάνει ένα ολοκληρωτικό καθεστώς για να πείσει τους υπηκόους του πως ζουν σ’ έναν παράδεισο (για το οποίο κανείς δεν πείθεται) και να βρει συμμάχους στον διεθνή χώρο. Στήνονται τεράστιοι μηχανισμοί, ξοδεύονται αμύθητα ποσά, και κάποιες φορές τα καταφέρνουν.
Η πρώην ΕΣΣΔ, μέχρι την πτώση της, είχε πολλούς πιστούς... σε δεκάδες χώρες που δεν έβλεπαν την πραγματικότητα, αλλά την ειδυλλιακή εικόνα του σοσιαλισμού, όπως αυτή είχε παραχθεί στα εργαστήρια της KGB (που ήξερε επακριβώς ποιος είναι ο αυθεντικός κομμουνισμός και ποιοι είναι οι εχθροί του).
Ενα άλλο πετυχημένο κέντρο προπαγάνδας είναι το Χόλιγουντ, που σχεδόν όλες του οι παραγωγές, έμμεσα ή άμεσα, είναι στην υπηρεσία του πολιτικού συστήματος των ΗΠΑ και του αμερικανικού τρόπου ζωής. Φυσικά υπάρχουν και αριστουργήματα που έχουν παραχθεί, αλλά αυτά αποτελούν ελάχιστες εξαιρέσεις σε σχέση με τις δεκάδες χιλιάδες ταινίες που έχουν γυριστεί. Γνήσιο προϊόν αυτής της σχολής είναι τα σίριαλ. Οι γνωστές σαπουνόπερες που εθίζουν τον κόσμο στο ασήμαντο σε όλα τα επίπεδα. Ασήμαντα σενάρια, σκηνοθεσίες, ηθοποιοί κ.λπ., που στοχεύουν να εγκλωβίσουν τους τηλεθεατές στο τίποτα και να τεθούν εθελοντικώς εκτός κοινωνίας.
Ο σύγχρονος πολιτικός λόγος αποσκοπεί στην εξουσία. Οι ψηφοφόροι πρέπει να πειστούν για την παρουσία ενός κόμματος ή ενός αρχηγού «Μεσσία», που θα τους σώσει. Στη θέση του ενεργού πολίτη, έχουμε έναν ανενεργό πολίτη, που χάνει την προσωπικότητά του μέσα στη μάζα. Βρίσκεται σε βρεφική ηλικία, που ταυτίζει τον πατέρα με τον αρχηγό, όπως ο φανατικός θρησκευόμενος θεωρεί τον Θεό απόλυτο και παντοδύναμο αρχηγό και μπορεί να διαπράξει τα πιο φρικαλέα εγκλήματα στο όνομα του Θεού, ασχέτως αν ο Θεός (στην ιουδαιοχριστιανική παράδοση τουλάχιστον) δίνει εντολή να μην κάνεις φόνο. Και σε ένα τέτοιο κλίμα, τα φασιστικά κινήματα βρίσκουν πρόσφορο έδαφος για να αναπτυχθούν. Δηλαδή ο υπάρχων πολιτικός λόγος ενέχει τον φασιστικό λόγο. Ο Χορκχάιμερ το είχε εντοπίσει αυτό εδώ και πολλά χρόνια. «Οποιος δεν θέλει να μιλήσει για τον καπιταλισμό, καλά θα κάνει να μην μιλάει για τον φασισμό». Με άλλα λόγια, ο λόγος του Κεδίκογλου ενέχει τον λόγο του Μιχαλολιάκου. Στα κουστούμια διαφέρουν.
Να πάμε τώρα και στη διαφήμιση. Συχνά το οξυγόνο για τα έντυπα της Αριστεράς. Ο Γκοντάρ έλεγε πως η διαφήμιση είναι φασισμός. Και είχε απόλυτο δίκιο. Και με τον λόγο και την εικόνα διαμορφώνει έναν παραδεισένιο κόσμο που τον ταυτίζει με ένα ανεξέλεγκτο προϊόν, το οποίο μπορεί να είναι, πέρα από τη χαμηλή ποιότητά του, πιθανόν και επικίνδυνο για την υγεία. Π.χ. τα φαρμακευτικά σκευάσματα. Τι εγγύηση υπάρχει πως δεν είναι απάτη; Και γιατί τα φάρμακα δεν τα πουλάνε στα σούπερ μάρκετ και τα πουλάνε άνθρωποι με πανεπιστημιακές σπουδές και με συνταγή γιατρού; Ακόμα, τα επώνυμα ρούχα. Ράβονται από ανθρώπους που εργάζονται σε άθλιες συνθήκες, σε εξαθλιωμένες χώρες όπου η ζωή των εργατών δεν έχει καμιά αξία. Να θυμηθούμε το πρόσφατο τραγικό έγκλημα στο Μπανγκλαντές. Και όμως ο καταναλωτής φιγουράρει στο επώνυμο ρούχο του και νομίζει πως είναι προσωπικότητα και όχι συνεργός σε ένα έγκλημα.
Ποιο είναι το κόκκινο νήμα που ενώνει και τους τρεις αυτούς λόγους; Ο μύθος. Δηλαδή η τεχνική του παραμυθιού, που διαμορφώνει έναν φανταστικό κόσμο, ο οποίος δεν χρειάζεται αποδείξεις και τεκμηρίωση, αλλά στοχεύει να δημιουργήσει μια γοητεία και να διαμορφώσει έναν πιστό. Και ο πιστός είναι ένας υποταγμένος άνθρωπος, δεν γνωρίζει τον εαυτό του και ζει στον που του έχει επιβάλει η άρχουσα νοοτροπία και γίνεται καταναλωτής. Δεν μπορεί να καταλάβει ποιος είναι και τι θέλει και δεν γνωρίζει τη δύναμή του. Ηδη από τον 12ο αιώνα, η Αννα Κομνηνή έγραφε στην «Αλεξιάδα» της: «Δεν θέλω να αναφερθώ στο χυδαίο όχλο, για να μην μολύνω το ιερό σώμα της Ιστορίας».
Οι ελίτ της εξουσίας, μέσα από την εμπειρία αιώνων, για να κρατήσουν τα πλούτη τους και τη δόξα τους, έπρεπε πάνω από όλα να κυριαρχήσουν στις συνειδήσεις των ανθρώπων, αφαιρώντας τους κάθε δυνατότητα να σκεφθούν, παραμένοντας στην άγνοια και στην απελπισία και μπαίνοντας στην ουρά να περιμένουν κάποιο θαύμα. Και αυτό θα γίνει στην άλλη ζωή. Και βασικός ιδεολόγος ήταν η αυτοκρατορική χριστιανική εκκλησία, που έχει πια παραχωρήσει τη θέση της στην τηλεόραση. Και οι άνθρωποι με την ψήφο τους εκλέγουν τη φυλακή της φτώχειας. Μερικοί αντιδρούν βίαια, με την ένοπλη υποδειγματική πράξη. Αλλά ο μεγάλος αναρχικός Κροπότκιν έχει καλύτερα επιχειρήματα. «Μερικά κιλά δυναμίτη δεν κάνουν τίποτα σε μια εξουσία που αριθμεί πολλούς αιώνες».
Και θα πρόσθετα εγώ: Αν δεν πάρουμε την ευθύνη του εαυτού μας, ο κόσμος δεν πρόκειται να αλλάξει. Και από τα μνημόνια, θα πάμε στα μνημόσυνα.

Πηγή:ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ
αριστερη αντεπιθεση

Καταναλωτισμός και Χριστουγεννιάτικο κλίμα

 

Σκέφτεσαι να μπεις στο μαγαζί να ψωνίσεις λόγω εορτών. Πρέπει να μπεις στο κλίμα με το ζόρι, στεκόμενος μπροστά από βιτρίνες και υποκύπτοντας στους πειρασμούς. Σε προβληματίζει βέβαια η τελευταία στάση στο ταμείο.

Σκέψου να μην χρειαζόταν να ξανακάνεις ψώνια. Και μόνο η σκέψη σε κάνει να δυσανασχετείς. Το μιμίδιο του καταναλωτισμού είναι μια νοητική νόσος που έπληξε τον άνθρωπο από την στιγμή που πίστεψε ότι έχει λύσει όλα τα προβλήματα της ζωής του. Βέβαια πάντα του προκαλεί συναισθήματα ικανοποίησης.

Tο εν λόγω μιμίδιο δεν περιορίζεται σε φυλές, φύλα ή ηλικίες. Κι αυτή είναι η δύναμή του. Το να ψωνίσει κανείς είναι μέρος ολόκληρου του τρόπου λειτουργίας της κοινωνίας και αποτελεί μέρος ολόκληρης της συμπεριφοράς. Η κατανάλωση είναι η συγκολλητική ουσία που μειώνει τις αποστάσεις μεταξύ των τάξεων, κυρίως για όσο υπάρχει ακόμα μεσαία τάξη. Η ψευδαίσθηση της εξατομικευμένης επιλογής του Χ προιόντος στην καπιταλιστική κοινωνία, κάνει το άτομο να ξεχνά την επιβαλόμενη ομοιομορφία.

Παράλληλα, τα ψώνια αποτελούν την μετεξέλιξη του κυνηγιού, όπως αυτό συνέβαινε στις πρωτόγονες κοινωνίες. Σε περιόδους σαν αυτή που διανύουμε, δηλαδή των Χριστουγέννων οι αγορές συνδυάζονται και με το να δείξουμε πως σκεφτόμαστε τους άλλους, κάνοντας δώρα.

Η κατανάλωση είναι στην πραγματικότητα ένα τελετουργικό, που εξαρτάται από το πως νοηματοδοτούμε την ίδια την αγορά ενός αγαθού. Η λήψη της απόφασης για αγορά καθορίζεται από πολλούς παράγοντες όπως η ψυχική διάθεση και οι βαθιές ανάγκες.

Ουσιαστικά τα ψώνια και το τι ψωνίζουμε, ορίζουν το τι είμαστε ή τι θέλουμε να είμαστε. Έχουν να κάνουν απολύτως με την εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας, από το πως περιμένουμε ότι θα μας δουν οι άλλοι ή από τις προσδοκίες που έχουμε. Η κατανάλωση δίνει μια ψεύτικη αίσθηση ελευθερίας και ειδικά σε περιόδους όπως τα Χριστούγεννα, που όλα είναι στημένα έτσι ώστε να σε ενθαρρύνουν να ξοδέψεις.

 

 

Ότι και να αγοράσεις, δεν μπορεί να υποκαταστήσει κάθε φορά αυτό που σου λείπει. Το εορταστικό κλίμα (όσο μπορεί να ισχύσει στην Ελλάδα της κρίσης) μπορεί να παρασύρει, αλλά ουσιαστικά αυτό που επιδιώκουν όσοι επιθυμούν να βγουν από τα καταστήματα με πολλές σακούλες, είναι να καταπολεμήσουν το έντονο άγχος τους, ή ακόμα και την μελαγχολία τους.

Ο συλλέκτης που κρύβει ο καθένας μέσα του βγαίνει αυτή την περίοδο, αναζητώντας αυτό που θα επαληθεύσει την φύση του. Η κατανάλωση ως ναρκωτικό, προκαλεί ευχάριστα συναισθήματα και δεν είναι κακό αν μένει εκεί, αλλά όχι να θεωρείται πανάκεια και να οδηγούμαστε σε υπερβολές.

Ο καταναλωτισμός ως συμπεριφορά καμιά φορά επιτάσσεται από το περιβάλλον, οπότε τα Χριστούγεννα είναι η ιδανική περίοδος για έξοδα. Η κατάθλιψη ειδικά σε περιόδους εορτών καμουφλάρεται με την αδυναμία για αγορές, οπότε φανταστείτε μια κοινωνία σε κρίση, πόσο δυσκολότερα φτιασιδώνει την θλίψη της -σε σχέση με παλιότερα που είχε καταναλωτικά παιχνίδια- με την δικαιολογία ότι δεν μπορεί να στολίσει ή να πάρει ένα δώρο.

strangejournal.wordpress.com

 

ΥΓ του blog: Παρεμπιπτόντως και εξ επί τούτου δυο αφελείς παρατηρήσεις. Πρώτη. Η αγορά κινήθηκε από την μακάρια ακινησία μιας ύφεσης που βαθαίνει εν αναμονή μιας ανάπτυξης που δεν θα έρθει αφού τορπιλίζεται συστηματικά από τις εφαρμοζόμενες πολιτικές ημεδαπές ή αλλοδαπές. Αυτή η κίνηση λόγω προκαταβολής κατά ένα δεκαήμερο μισθών και συντάξεων έφερε χαμόγελα και μεγαλοστομίες από τους λαοπρόβλητους έρημους κι απρόσωπους, εκπρόσωπους μας ιδιότυπα τροφίμους αποκλειστικά της Βουλής και των οθονών. Τι θα πουν άραγε στους έρμους συμπατριώτες μας που τσίμπησαν αυτή την φάλσα και δανική ανάσα κι αφέθηκαν στην 'κρεπάλη' όταν θα πρέπει να περάσουν 40 μέρες με τα λειψά και κουτσουρεμένα λεφτά ενός μηνός; Δεύτερο. Όποιοι κι όσοι κάνουν αγορές από το διαδίκτυο θα έχουν προσέξει ότι αν κάνουν έρευνα για το προϊόν που ψάχνουν μέρες αργότερα μεγάλοι εμπορικοί διαδικτυακοί τόποι όπως το amazon ή το ebay κατακλύζουν το mail  τους με διαφημιστικά που έχουν ακριβώς αυτό που ψάχνουν. Κατά τα άλλα μόνοι μας τρέφουμε  την αδηφάγα επιθυμία του big brother να παρακολουθεί και να υποθηκεύει το μέλλον μας. Παρόλα και μ' όλα ταύτα Χρόνια πολλά κι αφελώς ανέφελα.

Το πιο «επιτυχημένο» όπλο στην Ιστορία

 

«Υπάρχουν αρκετές λέξεις που είναι κοινές σε κάθε γλώσσα, σε όλο τον κόσμο. Μέσα σε αυτές είναι το ταξί, το ράδιο, η Κόκα Κόλα και το Καλάσνικοφ». Κάπως έτσι περιέγραφε τη δύναμη του ΑΚ-47 η Elena Joy στο The Gun that Changed the World.

Η επιτυχία του Καλάσνικοφ έγκειται στην απλότητά του. Ήταν ελαφρύ, δεν έκανε τον αναμενόμενο θόρυβο, ήταν εύκολο στη χρήση και κρατούσε χαμηλά το κόστος παραγωγής.

Ήταν, απλώς, ένα όνομα γραμμένο σε μια ταυτότητα. Στη συνέχεια έγινε ταμπέλα που κόλλησε σε ένα αντικείμενο κι από εκεί και πέρα το χάος. Χιλιάδες θάνατοι, εκατομμύρια τραυματισμοί. Σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, αυτήν την στιγμή υπάρχουν περίπου 100 εκατομμύρια τέτοια όπλα σε όλο τον κόσμο, το 1/5 της συνολικής οπλικής δύναμης.

Ο άνθρωπος που είχε την ιδέα, προχώρησε στον σχεδιασμό του και το έφερε στη γραμμή μαζικής παραγωγής, πέθανε χθες στα 94 του. Ένας αυτοδημιούργητος εφευρέτης, ο οποίος το 1947 άλλαξε την ιστορία των πολεμικών μηχανών. Κι όπως γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις έβγαλε λίγα χρήματα από το προϊόν. Τα περισσότερα πήγαν στις εταιρείες. Εάν απορείτε, πάντως, για το αν ένιωθε τύψεις για το «παιδί» του, ο ίδιος είχε δηλώσει πως κοιμάται καλά: «Οι πολιτικοί φταίνε που δεν λύνουν τις διαφορές τους με διάλογο και καταφεύγουν στη βία», είχε πει. Και μάλλον δεν είχε και πολύ άδικο.

www.protagon.gr

Εκπορνευόμενη Αριστερά

Γιάννης Μακριδάκης  

 

Αρχίσανε, μέρες που είναι, τις προσωπικές επιθέσεις εναντίον μου κάποιοι αρτηριοσκληρωτικοί φανατίλες του Σύριζα, επειδή γράφω για την κατάντια στην οποία φέρανε την Αριστερά με την αναξιοπρέπεια, την ανακολουθία των στελεχών τους και την τάση των ιδίων για συγκάλυψη μη τυχόν και σκοντάψει το κόμμα στην πορεία του προς την εξουσία.
Οι επικίνδυνοι αυτοί φανατικοί που νομίζουν ότι έφτασε πλέον η ώρα να λάβουν σύνταξη και εφάπαξ για τις ντουντούκες που βαστούσαν τόσα χρόνια, καταπίνουν...
με περισσή ευκολία και δικαιολογούν απόλυτα τις επενδύσεις βουλευτών τους σε πολυεθνικές και τις δηλώσεις ενδοτισμού άλλων, αλλά επιτίθενται σε μένα ξεθάβοντας κείμενό μου από το μακρινό παρελθόν, τότε που σχολίασα αρνητικά κάποια από τις απεργίες, μιας άλλης εποχής, των καθηγητών!!!!!!
Μέχρι εκεί μπορεί να φτάσει η βρομιά τους και η υποκρισία τους. Να στηρίζουν Βουλευτές που επενδύουν στην Μπλακροκ, να στηρίζουν Βουλευτές που δηλώνουν με κάθε ευκαιρία την ανάγκη συνεργασίας με το παρελθόν που έφερε τη χώρα στα μνημόνια και στο ξεπούλημα, αλλά την ίδια στιγμή να επιτίθενται σε μένα επειδή έκανα κριτική σε μια απεργία-φωτοβολίδα που έκαναν οι καθηγητές την εποχή προ μνημονίων, δήθεν ότι τότε έθιξα τους δημοσίους υπαλλήλους που τώρα υπερασπίζομαι! Αλίμονό μας τι θα κάνουνε δηλαδή άμα πάρουνε και την κυβέρνηση. Η ομάδα αλήθειας του Σαμαρά δεν φτουράει μπροστά τους…
Για την πραγμάτωση των κυβερνητικών ονειρώξεων κάποιων φανατικών χειραγωγημένων βλακών, εκπορνεύεται η Αριστερά τον 21ο αιώνα. Με αποτέλεσμα τον πλήρη ευτελισμό της, όπως όλων των Αξιών, σ’ αυτή την εποχή της ισοπέδωσης και την εδραίωση του νεοφασισμού που έρχεται ολοταχώς για να μείνει.
Όλοι αυτοί οι εκπορνευτές της Αριστεράς είναι γρανάζια και υπηρέτες του νεοφασισμού. Άλλοι εκούσια και άλλοι από βλακεία.

ostria-gr.blogspot.gr

Τα ... τσογλάνια της οργής.

«Ακόμα κι αν υπάρχει Θεός, δεν θα έχω κανένα πρόβλημα. Εγώ θα πάω στον παράδεισο και θα γελάω, βλέποντας όλους αυτούς τους θρησκευόμενους στην κόλαση».

Ανώνυμου αναρχικού

Ο Βενιζέλος γνωρίζει πολύ καλά, ότι είναι με το 1 ½ πόδι και τη μισή κοιλιά στη φυλακή. Η πρόσφατη προσωρινή «απαλλαγή» του από την πλειοψηφία της Βουλής, κατά τη συζήτηση της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ για τα υποβρύχια, έχει τόση σημασία, όση είχε και η «απαλλαγή» του Άκη, σε κάποια ανάλογη συζήτηση τότε.

Γνωρίζει πολύ καλά επίσης, ότι ο μόνος λόγος, για τον οποίο κυκλοφορεί ακόμα ελεύθερος, είναι διότι προς το παρόν είναι χρήσιμος αρμός, ώστε να κρατηθεί όρθια η κατεδαφιζόμενη κυβέρνηση του γερμανόφιλου Σαμαρά. Το άσχημο -εν προκειμένω- όμως είναι ότι το ακροδεξιό κιτς συνοθύλευμα της αποικιοκρατικής κυβέρνησης καταρρέει υπό το ψεύδος, την αλητεία και τη βλακεία των συντελεστών της κι ως εκ τούτου, τα πράγματα καθίστανται λίαν ρευστά κι ανησυχητικά για το εν λόγω ελεεινό υποκείμενο.
Αν συνυπολογίσει κανείς ότι και η πλειοψηφία του εναπομείναντος συρφετού στο ΠΑΣΟΚ, έχει βαλθεί να τον πετάξει στα...σκυλιά, προκειμένου να γλυτώσει έκαστος το τομάρι του, τότε εύκολα ερμηνεύεται το σημερινό ρεζιλίκι του πανικόβλητου δοσίλογου, ο οποίος κατηγόρησε το ΣΥΡΙΖΑ ότι εκτσογλανοποιεί την κοινωνία! Λες και το ΠΑΣΟΚ είχε αφήσει έστω κι έναν τομέα της κοινωνίας και της πολιτικής ατσογλανοποίητο, για να τον τσογλανοποιήσει ο ΣΥΡΙΖΑ.

• Ο τύπος, που βρίσκεται πίσω από κάθε σύγχρονη πολιτική (και όχι μόνο) βρωμοδουλειά, ο συντάκτης του μαφιόζικου νόμου «περί ευθύνης υπουργών».
• Το σκουλήκι, που με χαρά και σαδιστική ικανοποίηση έβαζε τη θηλειά του παράνομου χαρατσιού στο λαιμό των αδύναμων, μολονότι τους διαβεβαίωνε ότι αυτό είναι αντισυνταγματικό.
• Το υποκείμενο, που το μόνο το οποίο έχει μάθει στη ζωή του είναι να θρέφει κώλο και ν΄αυγατίζει τους παράδες του εις βάρος της κοινωνίας, προσφέροντας με χαρά, παντός είδους βρώμικες υπηρεσίες σε κάθε αφεντικό, εγχώριο ή μη.

Αυτό το –αποδεδειγμένα- χοντρόπετσο κάθαρμα, ο λαομίσητος, ο προθυμότερος κι ο προθυμότερος υπηρέτης κάθε αφεντάδων, έχει χάσει τον αυτοέλεγχό του κι έχει αρχίσει να ξεστομίζει ανοησίες δημόσια, εκτιθέμενος –έτσι-περισσότερο, κατηγορώντας τους άλλους ως...τσογλάνια!
Ο κακέκτυπος κλώνος του Πάγκαλου, η ενσάρκωση του μεταμοντέρνου ναζισμού, με την απελπισμένη συμπεριφορά, που-όσο πιο απελπισμένη γίνεται-τόσο πιο χυδαία αποδεικνύεται. Η μόνη του διαφορά με τον Πάγκαλο είναι, ότι ο τελευταίος μάλλον δεν θα γεράσει στη φυλακή.

ΠΗΓΗ: tsak-giorgis.blogspot.gr

Είναι οι πολυεθνικές, ηλίθιε!!!

 

Φωνές από Βορρά και Νότο προσπαθούν να ευαισθητοποιήσουν συναδέλφους τους στην Ευρωβουλή να καταψηφιστεί διακομματικά η νομοθετική πρόταση που υποχρεώνει τους αγρότες της Ε.Ε. να μην αναπαράγουν τους σπόρους αλλά να τους αγοράζουν μόνο από πολυεθνικές.

Η εμπορική αξία της παγκόσμιας αγοράς σπόρων εκτιμάται σε περίπου 45 δισ. δολάρια. Φραγμό στη μονοπώληση του ελέγχου της παραγωγής και εμπορίας των τροφίμων προσπαθούν να βάλουν ευρωβουλευτές από διαφορετικές πολιτικές ομάδες συμπαρατασσόμενοι απέναντι στην πρόταση κανονισμού που έχει καταθέσει η επιτροπή Υγείας της Ε.Ε. Βάσει της πρότασης, επιβάλλονται γραφειοκρατικά εμπόδια στους γεωργο-κτηνοτρόφους, αν δεν προσφεύγουν στις βιομηχανίες σπόρων.

Η αιτιολογία που προβάλλει η επιτροπή μέσω της γενικής γραμματείας της που έχει την αρμοδιότητα ελέγχου των φυτών είναι ότι απλοποιεί τη νομοθεσία και τις 12 σχετικές οδηγίες που συμπεριλαμβάνει στον προταθέντα κανονισμό!

 

Πατέντα

Υπενθυμίζεται ότι η κανονική νομοθεσία που αφορά την εμπορία σπόρων ίσχυε από τη δεκαετία του 1960. Μέχρι σήμερα τα κράτη-μέλη στην Ε.Ε. των «27» είχαν (υποχρεωτικώς) ενσωματώσει το νομικό πλαίσιο της Ε.Ε. στην εθνική τους νομοθεσία.

Επί της ουσίας αυτό που βλέπουμε να εξελίσσεται σήμερα για τον έλεγχο της σποροπαραγωγής ξεκίνησε τη δεκαετία του 1980, με τη ραγδαία ανάπτυξη της γενετικής μηχανικής. Τότε έγινε η εισαγωγή του όρου της «βιομηχανικής πατέντας οργανισμών», αλλάζοντας τη φύση της ίδιας της γεωργίας.

Μόνο λίγες εταιρείες-κολοσσοί που δεν ξεπερνούν τη μία ντουζίνα (Syngenta-Dupont, Monsanto, Basf) ελέγχουν τα 2/3 της παγκόσμιας αγοράς.

Στο παιχνίδι συμμετέχει και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου: Από τις αρχές του 2000 προώθησε συνθήκες και νομικές συμφωνίες όπως εκείνη για τα ζητήματα εμπορίου για τα δικαιώματα της πνευματικής ιδιοκτησίας που αφορά περισσότερα από 140 κράτη και επιτρέπει το πατεντάρισμα γονιδίων, φυτών, ζώων, βακτηρίων, ιών κ.λπ.

Αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης τονίζουν ότι με το νέο κανονισμό προβλέπονται: Απλούστεροι και ευέλικτοι κανόνες για την εμπορία σπόρων και άλλου φυτικού-αναπαραγωγικού υλικού με σκοπό να διασφαλιστούν η παραγωγικότητα, η προσαρμοστικότητα και η ποικιλότητα των καλλιεργειών και των δασών της Ευρώπης. Επίσης εξασφαλίζεται η προστασία της βιοποικιλότητας και της βιώσιμης γεωργίας κ.ά.

 

Έλεγχος τροφής

Δεν είναι έτσι τα πράγματα, αντιλέγει ο ευρωβουλευτής Κρίτων Αρσένης επισημαίνοντας ότι «με τη δικαιολογία της προστασίας της αγροτικής παραγωγής κλιμακώνεται ο πόλεμος για τον έλεγχο της τροφής από τις πολυεθνικές». Με τροπολογία του ζητείται η «πλήρης απόρριψη της πρότασης». Προσπαθώ, λέει ο ευρωβουλευτής, να υποστηριχθεί από την πλειοψηφία του Ευρωκοινοβουλίου. Η έγκριση του κανονισμού θα σημάνει και το τέλος των τοπικών ποικιλιών και την εξάρτηση του αγροτικού κόσμου από τους γίγαντες της γενετικής μηχανικής που προωθούν τα μεταλλαγμένα ως τη λύση-σωτηρία των προβλημάτων επισιτισμού παγκοσμίως.

Η νέα πραγματικότητα όμως θα διαμορφώσει ένα νέο νομικό, τεχνικά ασφυκτικό πλαίσιο, που θα απαγορεύει ακόμα και το μαρουλάκι στη γλάστρα.   

Enet.gr

Έχω έναν μαύρο σκύλο

Εξαιρετικό βίντεο για την ασθένεια της εποχής. Ο λόγος για την κατάθλιψη, η οποία παρομοιάζεται με μαύρο σκύλο.

Ο σκύλος ακολουθεί παντού το…”αφεντικό” του, επηρεάζει τις αποφάσεις του, δεν τον αφήνει να χαρεί, τον κάνει να κλείνεται και να μένει στάσιμος.

Γι’ αυτό χρειάζεται να μιλήσεις γι’ αυτόν τον σκύλο, να τον μετατρέψεις σε φιλικό, να μην τον αφήσεις να γίνει αυτός το αφεντικό. Η κατάθλιψη δεν είναι ταμπού, μπορεί ο κάθε άνθρωπος να μιλήσει στον διπλανό του ή να ζητήσει βοήθεια αν δεν νιώθει ικανός να το διαχειριστεί.

Το παραπάνω βίντεο ουσιαστικά αποσκοπεί στο να κινητοποιήσει τους ανθρώπους. Ακόμα και οι δύσκολες στιγμές, ο ίδιος ο μαύρος σκύλος, μπορεί να γίνει μια διδακτική εμπειρία που θα απλουστεύσει την ζωή μας.

strangejournal.wordpress.com