Σε περιπτώσεις που το εκλογικό σώμα θέλει να τιμωρήσει αυτούς που κυβερνούν, μπορεί να επιβάλει τον αντίπαλο που ο Μητσοτάκης και η ΝΔ νομίζουν ότι δεν υπάρχει.
Κατακαλόκαιρο. Τα «μπάνια του λαού» είναι σε εξέλιξη, αλλά ο πρωθυπουργός εκλογολογεί.
Ναι μεν «οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027», αλλά μάζεψε τους βουλευτές του μέσα στον καύσωνα, για να τους πει να είναι «στην τσίτα». Περίεργο. Να έχουν οκτώ ή δέκα μήνες μπροστά τους και να τους λέει «σαν να είναι αύριο»;
Αυτό φανερώνει άγχος. Το ίδιο και το άλλο που τους είπε, ότι δεν υπάρχει η πολυτέλεια των δύο εκλογικών Κυριακών: «Η Κυριακή είναι μία και μοναδική». Άλλα έλεγε στο πρόσφατο παρελθόν: Και μία και δύο και τρεις εκλογές, αν χρειαστεί…
Τι άλλαξε; Ένας αριθμός, που προβάλλει απειλητικός για εκείνον και η διαφαινόμενη πιθανότητα αυτήν τη φορά να μην παίξει μπάλα μόνος του, να έχει υπολογίσιμο αντίπαλο.
Πρώτον, ο νυν πρωθυπουργός φοβάται αυτό που λένε οι δημοσκοπούμενοι ψηφοφόροι εδώ και καιρό. Ότι, δηλαδή, θέλουν πολιτική αλλαγή και όχι τη «σταθερότητα» που προβάλλει η κυβερνητική προπαγάνδα. Με άλλη διατύπωση, η μεγάλη πλειονότητα όσων ερωτώνται θέλει «άλλη κυβέρνηση» και όχι συνέχεια της σημερινής.
Τα ποσοστά υπέρ της αλλαγής της κυβέρνησης κυμαίνονται από 60% (METRON Analysis) και φτάνουν στο 68% (GPO) και στο 69,5% (MRB).
Δεύτερον, αυτό το εύρημα από μόνο του δεν αρκεί, αν δεν μετουσιωθεί σε πράξη. Αν, δηλαδή, το εκλογικό σώμα δεν βρίσκει το κόμμα ή το πρόσωπο, στον οποίο θα δώσει την ψήφο του, ώστε να κάνει πράξη και την απόφασή του «αλλάζω την κυβέρνηση».
Μετά τις δεύτερες εκλογές του 2023, που έφεραν την «απόλυτη κυριαρχία» της ΝΔ και του Μητσοτάκη, οι ίδιοι πίστεψαν ότι εκείνοι θα ρυθμίζουν όπως θέλουν το παιχνίδι ελλείψει υπολογίσιμου αντιπάλου: ο ΣΥΡΙΖΑ αυτοδιαλυόταν μετά την αποχώρηση Τσίπρα (Κασσελάκης, διασπάσεις κ.α) και το ΠΑΣΟΚ δεν μπορούσε. Ο Μητσοτάκης και οι δικοί του κοιμούνταν ήσυχοι, πιστεύοντας ότι, με τέτοιους αντιπάλους, έχουν την τρίτη θητεία στο τσεπάκι τους.
Μόνο που υπολόγισαν χωρίς τον ξενοδόχο, που είναι το εκλογικό σώμα. Το οποίο τάραξε το μακάριο ύπνο τους στις ευρωεκλογές του 2024, κάνοντας σκόνη και θρύψαλα τις βεβαιότητες: οι «προβλέψεις» για το ασφαλές 33%, που τους έδιναν όλες οι δημοσκοπήσεις, πήγαν στον κουβά: πέντε μονάδες κάτω και 28%.
Τότε θεώρησαν αυτό το αποτέλεσμα «συγκυριακό» και ήταν βέβαιοι ότι, με την πάροδο του χρόνου, η δυσαρέσκεια θα απορροφούνταν και όσοι λάκισαν θα επανέρχονταν στη στρούγκα. Ματαίως. Αυτό το εκλογικό σώμα δεν δείχνει τέτοια σημάδια κι έτσι ο κίνδυνος να έχουμε ένα είδος επανάληψης των εκλογών 2012 (στις πρώτες κανένα κόμμα δεν έπιασε το 20% και στις δεύτερες κανένα το 30%) δεν είναι αμελητέος.
Ο κ. Μητσοτάκης και οι δικοί του το ξέρουν και το φοβούνται. Γι’ αυτό και ξορκίζουν το φάντασμα των δύο ή και περισσότερων (εκλογικών) Κυριακών.
Απομένει κάτι ακόμα που δεν μπορούν να υπολογίσουν: μήπως αυτή τη φορά ή έντονη επιθυμία του 70% για αλλαγή κυβέρνησης «φτιάξει» τον επικίνδυνο αντίπαλο, που μέχρι τώρα η ΝΔ και ο Μητσοτάκης δεν υπολογίζουν.
Τέτοιος μπορεί να είναι πλέον μόνον ο επανακάμψας Αλέξης Τσίπρας και η ΕΛ.Α.Σ του. Δεν περίμεναν να στρογγυλοκαθίσει, με το που εμφανίστηκε, στη δεύτερη θέση. Δεν «ξεφούσκωσε», όπως περίμεναν, έχει ανοδική τάση. Δεν φαίνεται να πείθει ακόμη το κρίσιμο ποσοστό που θα τον «σπρώξει» σε «επικίνδυνη» για τη ΝΔ απόσταση. Αυτό θα φανεί από το φθινόπωρο.
Όμως, ο Τσίπρας έχει ένα πλεονέκτημα, που μπορεί να αποβεί καθοριστικό. Είναι το ερώτημα: «Έχουμε κάποιον άλλο;».
Σε περιπτώσεις που το εκλογικό σώμα θέλει να τιμωρήσει και να αποκαθηλώσει αυτούς που κυβερνούν (ακριβώς αυτό που λέει ότι θέλει σήμερα το 70%), μπορεί να επιβάλει αυτόν τον αντίπαλο, που ο Μητσοτάκης και η ΝΔ νομίζουν ότι δεν υπάρχει.
Είναι αυτό που λέει η αυτή ανώνυμη ρήση: «Η ήττα ξεκινάει από τη στιγμή που αρχίζεις να αμφιβάλλεις»…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου