Σε δύσκολη θέση η κυβέρνηση για την εγκληματικότητα

Βίκυ Σαμαρά

Οι δύο εκτελέσεις μέσα σε ένα 24ωρο, στα Σεπόλια και στη Βάρη, φέρνουν σε λεπτή πολιτικά θέση την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, η οποία προεκλογικά είχε επενδύσει στο αφήγημα περί “νόμου και τάξης”.

Η κριτική που δέχεται όμως η κυβέρνηση είναι ότι εστίασε στα Εξάρχεια, τα πανεπιστήμια, τις καταλήψεις, τις διαδηλώσεις και τις πλατείες, αλλά είχε πενιχρές επιδόσεις όσον αφορά στην αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος.

Στο μάτι του κυκλώνα βρίσκεται για άλλη μία φορά ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, ο οποίος μετά και τη δεύτερη δολοφονία χθες, επικαλέστηκε ότι κατέθεσε πρόσφατα στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, μελέτη με συγκεκριμένα στοιχεία για την εξέλιξη και διάρθρωση του οργανωμένου εγκλήματος. Επιχείρησε έτσι ουσιαστικά εμμέσως να μεταθέσει στη Δικαιοσύνη το βάρος της εξάρθρωσης της “μαφίας” μέσω της έρευνας για τη νομιμοποίηση μαύρου χρήματος. Και δήλωσε με στόμφο ότι θα ξεκινήσει πόλεμο με τη “μαφία”. Όμως εν τω μεταξύ έχει να αντιμετωπίσει και ενδοκυβερνητικό πόλεμο.

Ο κ. Χρυσοχοϊδης, που φιλοδοξεί να ενταχθεί στο γαλάζιο ψηφοδέλτιο είτε της Α Αθήνας είτε του Δυτικού Τομέα στις επόμενες εκλογές, έχει ούτως ή άλλως πολλές αντιπάθειες στο εσωτερικό της ΝΔ και λόγω πολιτικής καταγωγής, αλλά έχει και “εχθρούς” και μέσα στο Μαξίμου. Ωστόσο είναι επίσης γεγονός ότι από “υπερυπουργός” που ήταν αρχικά, έχασε πρώτα τις αρμοδιότητες για τη μετανάστευση, που πήγαν στο Μεταναστευτικής Πολιτικής και το Νότη Μηταράκη, μετά τις αρμοδιότητες για την πολιτική προστασία με την αναβάθμιση του Νίκου Χαρδαλιά και σιωπηρά πολλές αρμοδιότητες για την Αστυνομία, καθώς ο υφυπουργός Λευτέρης Οικονόμου έχει άριστες σχέσεις με το Μαξίμου.

Πολλοί στη γαλάζια “πιάτσα” αναρωτήθηκαν μάλιστα χθες εάν ο ανασχηματισμός, που δεν θεωρείται απίθανος εν όψει της επετείου των δύο χρόνων από την εκλογική νίκη του 2019, επισπευσθεί προκειμένου να απομακρυνθεί με εύσχημο (ή λιγότερο εύσχημο) τρόπο ο κ. Χρυσοχοϊδης.

Δεν έχουν ξεχάσει άλλωστε όλοι στη ΝΔ την περίφημη δήλωση Χρυσοχοϊδη επί κυβέρνησης Καραμανλή πως “η Αθήνα έγινε Καμπούλ”.

Όμως το ζήτημα δεν είναι προσωπικό και δεν αφορά μόνο τον κ.Χρυσοχοϊδη, καθώς το θέμα της ασφάλειας και της εγκληματικότητας βρίσκεται ψηλά στην ιεράρχηση της βάσης της ΝΔ. Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη πάντως χθες επικαλέστηκε ότι αυτού του τύπου τα άγρια εγκλήματα όπως στη Βάρη συνταράσσουν την κοινή γνώμη, ακριβώς επειδή είναι λίγα. Και ότι η Ελλάδα παραμένει σταθερά στο τέλος κάθε σχετικής λίστας του ΟΗΕ και της Ευρώπης στους δείκτες εγκληματικότητας.

Ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι μετά από διαρροές, που έφεραν την κυβέρνηση να έχει βάλει στο συρτάρι την πανεπιστημιακή αστυνομία, αναρτήθηκε χθες η προκήρυξη για τις σχετικές προσλήψεις, με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη να “παίρνει πάνω του” την υλοποίηση της σχετικής προεκλογικής δέσμευσης της ΝΔ χωρίς άλλες καθυστερήσεις, μιλώντας στο υπουργικό συμβούλιο, ώστε η κυβέρνηση να δείξει ότι τουλάχιστον αντιμετωπίζει την “ανομία στα ΑΕΙ”.

Είναι αλήθεια όμως ότι και στο εσωτερικό της κυβέρνησης υπάρχουν πολλές ενστάσεις για το θέμα της Αστυνομίας στα ΑΕΙ και ότι όντως υπήρξαν εισηγήσεις να μείνει στα χαρτιά ο σχετικός νόμος, όχι μόνο για να αποφευχθούν αντιδράσεις, αλλά και γιατί οι πιο σώφρονες αντιλαμβάνονται τους κινδύνους.

ΦΩΤ: Η εικόνα είναι από το www.zougla.gr

                                                                                                                             Πηγή:news247

Τόσος ήταν ,τόσος είναι, τόσος θα μείνει …

Πόσο αδίστακτος είναι αυτός που δεν διστάζει να κάνει καλαμπούρια με ανάπηρους

Tης Κατερίνας Ακριβοπούλου

Χρειάζεται πολύ μεγάλο ταλέντο για να είσαι τόσο μικροπρεπής. Προϋποθέτει τεράστιο πλεόνασμα αθλιότητας για να επιτίθεσαι με τόσο βρώμικο τρόπο στον πολιτικό σου αντίπαλο, από το βήμα μιας επίσημης εκδήλωσης με καλεσμένους υψηλόβαθμους θεσμικούς Ευρωπαίους αξιωματούχους- για τα 40 χρόνια από την ένταξη της Ελλάδας στην Ε.Ε.

Απαιτείται περίσσευμα θράσους για να μιλάς σαν κακομοίρης αστοιχείωτος κομματάρχης του 50, αναφερόμενος στην Αριστερά.

Θέλει τεράστια αποθέματα πολιτικής αλητείας για να ταυτίζεις τον ΣΥΡΙΖΑ με την Χρυσή Αυγή, εσύ που την ξέπλενες πριν από τις εκλογές, δηλώνοντας συνειδητά ότι « η βία στην Ελλάδα προέρχεται μόνον από την Αριστερά».

Είναι αναγκαία και ικανή συνθήκη η εγγενής απατεωνιά και η ατέρμονη αγυρτεία, ώστε να μιλάς για «λαϊκιστικές δυνάμεις», όταν έκανες καριέρα πάνω σε φτηνά και επικίνδυνα συνθήματα του τύπου «πουλήσατε την Μακεδονία για τις συντάξεις».

Αποκαλύπτει το βάθος και το εύρος της χυδαιότητας, η ξετσιπωσιά να μετατρέπεις το Προεδρικό Μέγαρο σε μπαλκόνι του «Γκρούεζα», για να απαγγέλλεις το κακόγουστο και ανυπόφορα απλοϊκό ποιηματάκι που σου έγραψαν.

Πόσο συμπλεγματικός και ανασφαλής μπορεί να είναι κάποιος που από το 2016 ντυνόταν τα βράδια πρωθυπουργός, εμφορούμενος από την ανάγκη να πάρει τη ρεβάνς, πρωτίστως από το οικογενειακό του περιβάλλον, όπου ασφυκτιούσε καταπιεζόμενος από την κυριαρχία της αδελφής του;

Πόσο αδίστακτος είναι αυτός που δεν διστάζει να κάνει καλαμπούρια με ανάπηρους, να περιφρονεί επιδεικτικά την κοινωνία, να προσβάλλει διαρκώς το κοινό αίσθημα, να εξοντώνει οποιονδήποτε τον ενοχλεί, να συμπεριφέρεται σαν καρικατούρα Λουδοβίκου και να καρπώνεται το δημόσιο χρήμα για ιδιωτικό όφελος;

eretikos.gr

Αντεργατικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη: ο Πινόκιο κι ο Πινοσέτ

Πέντε μέλη της «Πρωτοβουλίας Δικηγόρων και Νομικών για τα Δημοκρατικά Δικαιώματα» μιλούν για τις αντεργατικές προβλέψεις του νομοσχεδίου Χατζηδάκη, το οποίο προωθείται με τον ευφάνταστο τίτλο «για την προστασία της εργασίας».

Οι διακεκριμένοι δικηγόροι Αγγελική Σεραφείμ, Γρηγόρης Μισκεδάκης, Θανάσης Καμπαγιάννης, Παναγιώτης Κολοβός και Αγγελική Σταυροπούλου σε ένα βίντεο του omniatv αποδομούν το αφήγημα της κυβέρνησης και εξηγούν γιατί πρόκειται για ένα αναχρονιστικό και αντεργατικό νομοσχέδιο που εξυπηρετεί τους εργοδότες, εξηγώντας τι προβλέπει για τα ωράρια, τις απολύσεις, τους περιορισμούς στο δικαίωμα στην απεργία αλλά και τα εμπόδια που βάζει για τη συνδικαλιστική οργάνωση και δράση.

INFO-WAR

Η χθεσινή (31/5/2021) συζήτηση της ερώτησης σχετικά με τη μη χρήση μονοκλωνικών αντισωμάτων στη χώρα μας

Ένταση επικράτησε σήμερα στη Βουλή κατά τη συζήτηση της ερώτησης που είχε καταθέσει ο Βουλευτής Χανίων Π. Πολάκης σχετικά με τη μη χρήση των μονοκλωνικών αντισωμάτων στη χώρα μας.

Στην πρωτολογία του ο Π. Πολάκης αναφέρθηκε αποκλειστικά σε σημερινό άρθρο μιας φιλικά διακείμενης προς τη κυβέρνηση ιστοσελίδας, της Liberal, το οποίο υπογράφει η κ. Αλεξία Σβώλου.

Σύμφωνα με το άρθρο εξακολουθεί να πλανάται στον αέρα ένα μεγάλο ερωτηματικό για το πότε θα γίνουν διαθέσιμα στην Ελλάδα τα μονοκλωνικά αντισώματα, τα οποία έχουν φανεί αποτελεσματικά τόσο σε ασθενείς που χρειάστηκαν οξυγόνο όσο και σε ασθενείς με ήπια νόσο και υψηλό κίνδυνο για επιπλοκές.

Τα μονοκλωνικά αντισώματα, ενώ στις ΗΠΑ χρησιμοποιούνται ευρέως, στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σε ελάχιστες περιπτώσεις διαθέσιμα, όπως σε νοσοκομεία τα οποία αποτελούν επιστημονικά κέντρα και στα οποία πραγματοποιούνται οι σχετικές μελέτες.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο οι ασθενείς που έτυχε να νοσηλεύονται σε συγκεκριμένες Covid κλινικές του συστήματος υγείας της χώρας μας λαμβάνουν τα μονοκλωνικά αντισώματα στο πλαίσιο των θεραπευτικών πρωτοκόλλων που ισχύουν στα συγκεκριμένα επιστημονικά κέντρα.

Σύμφωνα με πληροφορίες της Liberal, στα εν λόγω θεραπευτικά πρωτόκολλα περιλαμβάνεται το κοκτέιλ των δύο μονοκλωνικών αντισωμάτων casirivimab και imdevimab της Regeneron (δηλαδή αυτά που έλαβε ο τέως Αμερικανός πρόεδρος και ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος), το οποίο έχει λάβει έγκριση από τον FDA.

Τέλος, σύμφωνα πάντα με το άρθρο, οι σχετικές θεραπείες έχουν λάβει ειδικές ή έκτακτες εγκρίσεις σε μια σειρά από χώρες όπως ο Καναδάς, η Τσεχία, η Γερμανία, το Ισραήλ, η Ιταλία, η Ουγγαρία, η Σουηδία, οι ΗΠΑ κ.α.

Ο Π. Πολάκης κατέληξε διερωτώμενος γιατί δεν έχουν φτάσει και στη χώρα μας, όταν σας το φωνάζουμε από τον περασμένο Νοέμβριο;

Κατά τη δευτερολογία του, ο βουλευτής Χανίων ισχυρίστηκε απαντώντας στον Αν. Υπουργό Υγείας ότι ανακατεύει ψέματα με μισές αλήθειες ενώ στη συνέχεια διατύπωσε μια σειρά από ερωτήσεις απευθυνόμενος στον κ. Κοντοζαμάνη:

Σας ζήτησε ή όχι η εταιρεία Eli Lilly να δεσμεύσει ποσότητες για το Δεκέμβρη/Γενάρη, τουλάχιστον 1000 δόσεις το μήνα και εσείς δεν απαντήσατε ποτέ;

Οι άλλες χώρες που έχουν φέρει και χρησιμοποιούν τις σχετικές θεραπείες δεν πορεύονται με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκου;

Γιατί δεν αξιοποιήσατε την έγκριση που έδωσε ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός, τέλος Φεβρουαρίου, αρχές Μαρτίου, για να γλυτώσουμε μέρος των θανάτων Μαρτίου, Απριλίου και Μαΐου;

Με τα σημερινά στοιχεία 2417 έχουν εξέλθει από τις ΜΕΘ, αν υπολογίσουμε ένα ποσοστό επιβίωσης στις ΜΕΘ γύρω στο 70%, αυτό σημαίνει ότι από την αρχή της πανδημίας στις ΜΕΘ έχουν εισαχθεί 3452 ασθενείς. Αν υπολογίσουμε ποσοστό επιβίωσης 50% (που είναι πολύ μικρό) φτάνουμε στους 5.000. Επομένως οι υπόλοιποι που απεβίωσαν κ. Κοντοζαμάνη; Σας έχουμε ρωτήσει τόσες φορές και δεν απαντάτε.

Τέλος, ο Π. Πολάκης ισχυρίστηκε ότι προφανώς και δεν θα τα δίναμε στους πάντες τη θεραπεία αλλά σε κάποιους από τους 62.900 που νόσησαν και είναι πάνω από 65 χρονών, κάνοντας την εκτίμηση ότι θα χρειαζόμασταν στη χειρότερη περίπτωση 15 με 17 χιλιάδες δόσεις μονοκλωνικών αντισωμάτων από το Νοέμβριο μέχρι σήμερα.

Κλείνοντας, ο Π. Πολάκης χαρακτήρισε απαράδεκτη την επιτροπή των λοιμωξιολόγων η οποία εισηγήθηκε αρνητικά για την εισαγωγή τους, ενώ σε προσβλητικούς χαρακτηρισμούς για τον Βουλευτή Χανίων, αλλά και σε αμφιλεγόμενους  χειρισμούς προέβει ο προεδρεύων κ. Κωνσταντινόπουλος, σε μια προσπάθεια να μην ακουστούν οι έντονες διαμαρτυρίες του από το έδρανο της Βουλής, καθώς (κυρίως) και για να συγκαλυφθεί η ανυπαρξία απάντησης του Υφυπουργού στα καίρια ερωτήματα του Παύλου Πολάκη.

Πότε θα έρθουν στην Ελλάδα τα μονοκλωνικά αντισώματα, ποιους αφορούν

Αλεξία Σβώλου

Το τρίτο κύμα της πανδημίας βρίσκεται σε στάδιο αποκλιμάκωσης, ο αριθμός των διασωληνωμένων ασθενών μειώνεται αργά και σταθερά και τα εξιτήρια από τα νοσοκομεία του ΕΣΥ είναι πλέον περισσότερα από τις εισαγωγές, αλλά η πανδημία δεν έχει τελειώσει.

Και εξακολουθεί να πλανάται στον αέρα ένα μεγάλο ερωτηματικό για το πότε θα γίνουν διαθέσιμα στην Ελλάδα τα μονοκλωνικά αντισώματα που έχουν φανεί σωτήρια σε όσους ασθενείς χορηγήθηκαν.

Ξεκάθαρη εικόνα ακόμα δεν έχουμε για το πότε θα ενισχυθεί η φαρέτρα ενάντια στην Covid με αυτά τα πολύτιμα «όπλα». Δηλαδή με φάρμακα που αποδείχθηκαν αποτελεσματικά και σε νοσηλευόμενους ασθενείς που χρειάζονται οξυγόνο και σε ασθενείς με ήπια νόσο και υψηλό κίνδυνο για επιπλοκές, αλλά και σαν προληπτική αγωγή στο σπίτι-κάτι που αποτελεί την νέα «τάση» η οποία υιοθετείται μαζικά στην Αμερική, προκειμένου να μειωθούν τα κρούσματα του κορονοϊού.

Κι ενώ στην άλλη όχθη του Ατλαντικού τα μονοκλωνικά αντισώματα χορηγούνται πλέον ως προφύλαξη, σαν παθητικός εμβολιασμός, προληπτικά στο σπίτι, με τους Αμερικανούς να έχουν πάει στο άλλο άκρο, στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι διαθέσιμα για όλους παρά για ελάχιστους τυχερούς ασθενείς που νοσηλεύονται σε νοσοκομεία τα οποία αποτελούν επιστημονικά κέντρα και συμμετέχουν στις υπό εξέλιξη κλινικές μελέτες.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο οι ασθενείς που έτυχε να νοσηλεύονται σε συγκεκριμένες Covid κλινικές του συστήματος υγείας της χώρας μας λαμβάνουν τα μονοκλωνικά αντισώματα στο πλαίσιο των θεραπευτικών πρωτοκόλλων που ισχύουν στα συγκεκριμένα επιστημονικά κέντρα.

Στα εν λόγω θεραπευτικά πρωτόκολλα περιλαμβάνεται το κοκτέιλ των δύο μονοκλωνικών αντισωμάτων casirivimab και imdevimab της Regeneron (δηλαδή αυτά που έλαβε ο τέως Αμερικανός πρόεδρος και ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος), το οποίο έχει λάβει έγκριση από τον FDA.

Ποια φάρμακα έχουν λάβει έγκριση και που κυκλοφορούν

Θετική γνωμοδότηση και στην Ευρώπη έχει λάβει από τον περασμένο Μάρτιο το κοκτέιλ των αντισωμάτων της Eli Lilly, bamlanivimab (μπαμλανιβιμάμπη) και etesevimab (ετεσεβιμάμπη) για τη νόσο Covid-19. Πιο συγκεκριμένα η οδηγία συστήνει τη χορήγηση του bamlanivimab τόσο ως μονοθεραπεία, όσο και σε συνδυασμό με το etesevimab σε εξωνοσοκομειακούς ασθενείς υψηλού κινδύνου, με επιβεβαιωμένη Covid-19.

Η σύσταση χορήγησης των αντισωμάτων της Lilly από τον ΕΜΑ αφορά σε ασθενείς ηλικίας 12 ετών και άνω με επιβεβαιωμένη νόσο Covid-19 που δεν απαιτούν συμπληρωματική λήψη οξυγόνου και διατρέχουν υψηλό κίνδυνο για σοβαρή επιδείνωση της νόσου.

Τα αποτελέσματα των κλινικών μελετών έδειξαν ότι η μονοθεραπεία με bamlanivimab μείωσε τόσο το ιικό φορτίο και τα συμπτώματα της νόσου, όσο και τις νοσηλείες από Covid-19 κατά περίπου 70%.

Η συνδυασμένη θεραπεία με bamlanivimab και etesevimab μείωσε τον κίνδυνο νοσηλειών και θανάτων από Covid-19 κατά 70% σε μη νοσηλευόμενους, υψηλού κινδύνου ασθενείς, με ήπια έως μέτρια νόσο Covid-19.

Η συνδυασμένη θεραπεία bamlanivimab με etesevimab έχει λάβει ως τώρα, άδεια χρήσης έκτακτης ανάγκης στις ΗΠΑ και στην Ιταλία.

Αντίστοιχα, η μονοθεραπεία με bamlanivimab έχει λάβει ειδικές ή έκτακτες εγκρίσεις στο πλαίσιο της πανδημίας σε πολλές χώρες, περιλαμβανομένων του Καναδά, της Τσεχίας, της Γερμανίας, του Ισραήλ, της Ιταλίας, της Ουγγαρίας, της Σουηδίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Επιπροσθέτως, η μονοθεραπεία με bamlanivimab έχει λάβει άδεια χρήσης έκτακτης ανάγκης στην Ρουάντα και το Μαρόκο και η Eli Lilly σε συνεργασία με το ίδρυμα Bill & Melinda Gates παρέχει δόσεις αντισωμάτων στις χώρες αυτές χωρίς κόστος.

Από τη μεριά της, η Regeneron συνεργάζεται με την ελβετική φαρμακοβιομηχανία Roche, για να αυξήσει την παραγωγή των δικών της μονοκλωνικών αντισωμάτων, που σαν σταθερός συνδυασμός έχουν κωδική ονομασία REVGCOV2, ώστε να μπορεί να καλύψει τις ανάγκες των ασθενών στην Ευρώπη.

Τα κόστη στις χώρες που κυκλοφορούν

Από τις χώρες όπου τα μονοκλωνικά αντισώματα έχουν εγκριθεί, εκτός ΗΠΑ, δεν έγινε γνωστή η τιμολόγησή τους, καθώς όλες αυτές οι διακρατικές συμφωνίες διέπονται από εμπιστευτικότητα. Από διαρροές ωστόσο που συνέβησαν κατά τη συμφωνία με τη Γερμανία, εξήχθη το συμπέρασμα πως η δόση των μονοκλωνικών αντισωμάτων κοστολογείται περίπου στα 2.000 ευρώ.

Τα μονοκλωνικά αντισώματα αναπτύσσονται σε πλατφόρμες ανάλογες με αυτές των Covid εμβολίων και είναι βιολογικά φάρμακα τα οποία έχουν εντελώς διαφορετικό τρόπο ανάπτυξης από τα συμβατικά φάρμακα.

Η παρασκευή τους μοιάζει πολύ με αυτή των εμβολίων και γι’ αυτό οι τιμές τους είναι ακριβές. Στην Ελλάδα υπολογίστηκε στο στάδιο της κορύφωσης της πανδημίας ότι η χώρα χρειάζεται περίπου 2.000 δόσεις, οι οποίες κοστίζουν συνολικά 4 εκατ. ευρώ.

Οι ειδικοί από τον χώρο της φαρμακολογίας εκτιμούν ότι τα μονοκλωνικά αντισώματα έχουν σημαντική θέση στο ιατρικό οπλοστάσιο, παρότι προχωρούν οι εμβολιασμοί -για δύο κυρίως λόγους.

Μπορούν να συμβάλλουν στην προστασία από τις επιπλοκές της Covid αφενός στα άτομα που δεν έχουν εμβολιαστεί (τους «αρνητές» αλλά και όσους είναι κατάκοιτοι ή για κάποιον άλλο λόγο δεν μπορούν να εμβολιαστούν) κι αφετέρου σε όσους εμβολιάζονται αλλά επειδή έχουν κατεσταλμένο ανοσοποιητικό σύστημα δεν παράγουν ικανοποιητικό τίτλο αντισωμάτων, όπως είναι οι ηλικιωμένοι, όσοι λαμβάνουν ανοσοκατασταλτική θεραπεία, οι ογκολογικοί ασθενείς κ.α.

Στην ερώτηση προς το υπουργείο Υγείας πότε θα προμηθευτεί η Ελλάδα τις δόσεις των μονοκλωνικών αντισωμάτων που χρειάζονται οι ασθενείς η μόνη απάντηση που έχει δοθεί  από τον υπουργό Βασίλη Κικίλια και τον αναπληρωτή υπουργό Βασίλη Κοντοζαμάνη είναι πως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα κάνει μαζική παραγγελία για τις ευρωπαϊκές χώρες και πως η πατρίδα μας θα λάβει το ποσοστό που της αναλογεί, όπως έγινε με τα Covid εμβόλια. 

Εκτιμάται πάντως ότι επειδή η Κομισιόν θέλει να προλάβει μια τυχόν νέα έξαρση της πανδημίας προς τα τέλη του φθινοπώρου, είναι αρκετά πιθανό να προβεί μέσα στο καλοκαίρι σε σχετικές ανακοινώσεις, ούτως ώστε να προχωρήσει σε παραγγελίες παρόμοιων φαρμάκων τα οποία να έρθουν στην Ελλάδα από τον Σεπτέμβριο και μετά. 

Liberal.gr

Παίρνει ρεπό και η λογική…

 
Του Γιώργου Τζεδάκι 

• Από την πολιτική υποχωρητικότητας στη διπλωματία εναγκαλισμού…
• Συγγνώμη κιόλας, αλλά αν ο Τσαβούσογλου δεν έλεγε όσα ανιστόρητα και προκλητικά είπε στη Θράκη, τι θα του έδινε ο Δένδιας εκτός από την αγκαλιά του;
• Τι θα πει «είναι φίλοι»;
• Και τι σόι φίλος είναι αυτός που θέλει να σου πάρει τα μισά νησιά;
• Μήπως τα έχουμε μπερδέψει κάπως;
• Άλλο η εξωτερική πολιτική και άλλο οι φιλικές σχέσεις.
• Αν και με τέτοιους φίλους τι να τους κάνεις τους εχθρούς, ε…
• Κι ενώ ο Δένδιας καλωσόριζε τον Τσαβούσογλου, ο Χατζηδάκης ξεπροβοδίζει τη μισθωτή εργασία.
• Για την ακρίβεια την ξωπετάει!
• Φαίνεται, δεν θα είναι φίλη του…
• Θα πληρωνόμαστε, λέει, με ρεπό!
• Για το ότι δεν θα μπορούμε να πληρώνουμε και τις υποχρεώσεις μας με ρεπό, μάλλον, θα του διέφυγε.
• Μα καλά, θέλει και τα λέει;
• Εντάξει, δεν έχει δουλέψει ποτέ του, αλλά δεν καταλαβαίνει κιόλας;
• Κι αν είναι τόσο καλός αυτός ο τρόπος πληρωμής, γιατί δεν πληρώνεται κι ο ίδιος με ρεπό;
• Μην σας πούμε πως θα έπρεπε να είναι σε μόνιμο ρεπό.
• Λίγο ακόμα αν μείνει στο υπουργείο εργασίας θα νομοθετήσει να πληρώνουν οι εργαζόμενοι το αφεντικό!
• Και όχι με ρεπό…
• Τα λεωφορεία, πάντως, που παρέλαβε ο Καραμανλής χρυσοπληρώθηκαν, αλλά είναι άχρηστα.
• Όσα δεν είναι… χαλασμένα, δεν έχουν παράθυρα!
• Και βρίσκονται στο αμαξοστάσιο μαζί με τα άλλα χαλασμένα, που θα μπορούσαν να είχαν επισκευαστεί με το ένα τρίτο των χρημάτων που δόθηκαν γι’ αυτή την αγορά.
• Τέτοια επιτυχία!
• Ε, άμα ξέρεις να κλείνεις συμφέρουσες συμφωνίες φαίνεται.
• Συμφέρουσες, βέβαια, για τους άλλους…
• Είναι σίγουρο. Μας χαρακτηρίζει η ηλιθιότητα.
• Το μόνο ερώτημα είναι αν είναι μεγαλύτερη των κυβερνώντων ή αυτών που τους ψηφίζουν…

www.presspublica.gr

Βατόπουλος: Θα μπορούσε να υπάρχει καλύτερος συντονισμός - Ο εμβολιαστικός εθνικισμός είναι ανήθικος και επιστημονικά λάθος

Ο Αλκιβιάδης Βατόπουλος μας μίλησε χωρίς κανένα δισταγμό και με περισσή ευγένεια για το ακαταδίωκτο, το χειρισμό της κυβέρνησης και το ρόλο της Επιτροπής. Ο καθηγητής Μικροβιολογίας στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής και μέλος της Επιτροπής των ειδικών, δεν αρνήθηκε να απαντήσει σε καμία ερώτησή μας, στη συνέντευξη που ακολουθεί.

Μεταξύ πολλών άλλων, ο κ. Βατόπουλος τόνισε πως «η επιδημία είναι εδώ και εξακολουθεί να υπάρχει», «τα τεστ πρέπει να συνταγογραφούνται από τον ΕΟΠYΥ» και πως «κυβερνητικά θα μπορούσε να υπάρχει καλύτερος συντονισμός ανάμεσα στις διάφορες ομάδες που διαχειρίζονται το θέμα».

γράφει η Μαρία Κεφαλά

«Είναι πιθανό να έχουμε μια αύξηση το χειμώνα. Αλλά το μέγεθός της εξαρτάται από το ποσοστό του εμβολιασμού και την πορεία των κρουσμάτων το επόμενο διάστημα»

 Άνοιξαν όλα. Είμαστε ασφαλείς; Τελειώσαμε;

«Σε καμία περίπτωση. Η απόφαση για το άνοιγμα της κοινωνίας είναι περισσότερο πολιτική, με την έννοια ότι υπάρχει μια ομοφωνία, ότι τα οριζόντια μέτρα έχουν κάνει τον κύκλο τους και δεν εξυπηρετούν πλέον. Δεν μπορεί να υπάρχει άλλη επιβάρυνση της κοινωνίας και της οικονομίας. Συνεπώς, κρίθηκε ότι είναι σωστό να περάσουμε σε ένα άλλο μίγμα μέτρων, το οποίο βασίζεται κυρίως στα τεστ αντιγόνου, στον εμβολιασμό και στη διατήρηση των ατομικών μέτρων προστασίας. Μάσκες, αποστάσεις ασφαλείας κ.λπ. Η επιδημία είναι εδώ και εξακολουθεί να υπάρχει».

Κλείσαμε, ένα χρόνο πριν, με πολύ φόβο, ελάχιστα κρούσματα και σχεδόν μηδενικούς θανάτους. Ανοίξαμε χωρίς φόβο, με χιλιάδες κρούσματα και σχεδόν 12.000 θανάτους. Δεν είναι αντιφατικό;

«Τότε δεν είχαμε κάποια εργαλεία που έχουμε τώρα. Όπως τα τεστ αντιγόνου και τα εμβόλια. Και οι αντοχές της κοινωνίας ήταν πολύ μεγαλύτερες. Πραγματικά υπάρχει μια αντίφαση, αλλά δεν μπορώ να δω εναλλακτική λύση».

Περιμένουμε τέταρτο κύμα κορονοϊού;

«Αυτό εξαρτάται από την πορεία της επιδημίας μέσα στο καλοκαίρι. Είναι πιθανό να έχουμε μια αύξηση το χειμώνα. Αλλά το μέγεθός της εξαρτάται από το ποσοστό του εμβολιασμού και την πορεία των κρουσμάτων το επόμενο διάστημα».

Αθηναϊκή μετάλλαξη υπάρχει;

«Υπάρχουν πολλές μεταλλάξεις, που κυκλοφορούν στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο, αλλά κάποια μετάλλαξη που να ξεκίνησε στην Αθήνα δεν ξέρω να υπάρχει».

SELF, RAPID ΚΑΙ ΜΟΡΙΑΚΑ ΤΕΣΤ

«Έχουμε πει από πέρυσι τον Γενάρη, ότι πρέπει να συνταγογραφούνται τα τεστ. Είναι πράγματι μία παράλειψη, κατά τη γνώμη μου»

Ποια είναι η γνώμη σας για τα self test; Πολλοί συνάδελφοί σας τα κρίνουν ακατάλληλα. Για τους δύο γνωστούς λόγους: την εγκυρότητα της ατομικής δειγματοληψίας και ότι είναι υποδεέστερο εργαλείο διάγνωσης από τα άλλα δύο, το rapid και μοριακό.

«Προφανώς τα self test δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για αυτοδιάγνωση. Είναι ένα επικουρικό μέτρο πληθυσμιακού ελέγχου. Δηλαδή το κάνουν όλοι οι στρατιώτες μιας μονάδας, όλοι οι μαθητές ενός σχολείου, όλοι οι κάτοικοι ενός χωριού, όλοι οι εργαζόμενοι σε μια εταιρία, σε μια βιομηχανία, και από το αποτέλεσμα έχουμε την εκτίμηση αν υπάρχουν πολλά ή λίγα κρούσματα σε αυτή την περιοχή. Αν κάποιος άνθρωπος θέλει να βγάλει διάγνωση στον εαυτό του, πρέπει να αποταθεί στο σύστημα Υγείας».

Το πρόβλημα είναι ότι στο σύστημα Υγείας τα τεστ δεν είναι δωρεάν, οπότε πολύ δύσκολα θα απευθυνθεί κάποιος.

«Εκεί υπάρχουν διάφορα θέματα επάρκειας του συστήματος. Μακάρι να μπορούσε ο έλεγχος όλων των ανθρώπων να γίνεται από εργαζόμενους Υγείας, αλλά είναι πρακτικά αδύνατο. Τα μεγέθη είναι τόσο μεγάλα. Όλοι οι εργαζόμενοι της Ελλάδας είναι 5 εκατομμύρια, πρέπει να γίνονται αντίστοιχα τεστ την εβδομάδα. Αυτό είναι πολύ δύσκολο».

Δεν θα μπορούσε να γίνεται συνταγογράφηση μέσω ΕΟΠΥΥ και να πηγαίνουν σε διαγνωστικά κέντρα;

«Αυτό είναι μια άλλη ιστορία και το έχουμε πει από πέρυσι τον Γενάρη, ότι πρέπει να συνταγογραφούνται τα τεστ. Είναι πράγματι μία παράλειψη, κατά τη γνώμη μου».

Γιατί δεν έγινε, καθηγητά;

«Η εξήγηση που δόθηκε, είναι ότι αν συνταγογραφούνταν θα υπήρχε υπερκατανάλωση, δηλαδή “για ψύλλου πήδημα” θα έγραφαν τεστ. Ωστόσο, μια εξέταση που είναι απαραίτητη για τη διάγνωση μιας νόσου σε συγκεκριμένο ασθενή, πρέπει να συνταγογραφείται και δεν πρέπει να συγχέεται με τα τεστ διαλογής, όπως είναι τα self test ή τα rapid που κάνει ο ΕΟΔΥ στις πλατείες κ.λπ., που χρησιμοποιούνται για την κατανόηση της επιδημιολογίας του ιού. Συμφωνώ λοιπόν μαζί σας, ότι πρέπει να συνταγογραφηθούν αυτές οι εξετάσεις, για να μπορεί ο άρρωστος, με τη συμβουλή του γιατρού του, να κάνει την εξέταση χωρίς να ταλαιπωρείται».

Θα επιμείνω λίγο, και σας εξηγώ γιατί. Έχω δύο παιδιά 9 και 12 ετών στο δημοτικό. Υπάρχουν πολλά θετικά self test ανάμεσα σε μαθητές που αποδείχτηκαν αρνητικά.

«Υπάρχει ένα θέμα εδώ. Ενώ τα rapid test που γίνονται σε επίσημα εργαστήρια δεν έχουν πολλά ψευδώς θετικά -τουλάχιστον αυτή είναι η δική μου αίσθηση-, τα self test έχουν πολλά ψευδώς θετικά. Αυτό σε πρώτη ανάγνωση δεν ενοχλεί, διότι κάνεις το rapid και λύνεται το θέμα».

Σε πρώτη ανάγνωση, γιατί σε δεύτερη ενοχλεί, αφού για να κάνεις μοριακό τεστ, που είναι το πλέον ασφαλές, πρέπει να το χρυσοπληρώσεις. Και εδώ πάλι θα σας ζητήσω το σχόλιό σας για το εξής: Πρέπει να είσαι συνοδός ασθενή σε νοσοκομείο. Γιατί δεν επαρκούν οι νοσηλευτές. Χρειάζεσαι -τουλάχιστον στα νοσοκομεία όπου τηρείται το πρωτόκολλο- αρνητικό μοριακό τεστ κάθε 72 ώρες. Το κόστος του δεν καλύπτεται από το κράτος και καμία δομή δεν το κάνει για αυτό το λόγο;

«Έχετε δίκιο. Είναι θέματα διοικητικά, διαχειριστικά και υπηρεσιακά και πρέπει να αντιμετωπιστούν. Συμφωνώ μαζί σας. Πολλά μέλη της επιτροπής, από την αρχή της επιδημίας, είχαν πει ότι πρέπει να συνταγογραφούνται τα τεστ και η επιτροπή είχε κατά καιρούς τονίσει ότι υπάρχουν θέματα διαχείρισης -όπως όλα αυτά που περιγράφετε-, τα οποία η πολιτεία οφείλει να αντιμετωπίσει. Απλώς δεν έχουμε εμείς τη δυνατότατα να προτείνουμε λύσεις σε τέτοια ζητήματα».

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΑΚΑΤΑΔΙΩΚΤΟ

 «Δεν κυβερνά η Επιτροπή, είναι συμβουλευτική, λέει τη γνώμη της. Η πολιτεία που κυβερνά και έχει την ευθύνη, μπορεί να δει το θέμα ευρύτερα και να αποφασίσει»

Θα σας κάνω την ερώτηση που προκύπτει από τα παραπάνω. Ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας είναι πλέον πεπεισμένο ότι απλώς επικυρώνετε τις αποφάσεις της κυβέρνησης. Θα διαβάσατε τη συνέντευξη με τον κ. Ζακυνθινό, που το λέει αυτό. Είναι αληθές;

«Ναι, τη διάβασα. Νομίζω πως είναι μια υπερβολική θέση. Η διαδικασία που συνήθως ακολουθείται, είναι η κυβέρνηση (διά κάποιου υπουργού) κάνει μια εισήγηση. Ας πούμε παραδείγματα: Προτείνουν να ανοίξουν τα σχολεία, να γίνει click away. Η επιτροπή ακούει την εισήγηση, αποχωρεί ο υπουργός, γίνεται συζήτηση μέσα στην Επιτροπή και η εισήγηση υιοθετείται, τροποποιείται ή απορρίπτεται. Σημειώνω ότι -ίσως τις περισσότερες φορές- η πολιτεία υιοθετεί την εισήγηση της Επιτροπής (που συχνά διαφέρει από την εισήγηση του υπουργού)».

Μου τονίσατε προηγουμένως την επανειλημμένη εισήγησή σας για τα δωρεάν τεστ, που δεν εισακούστηκε.

«Κοιτάξτε, είναι και φορές που η κυβέρνηση δεν συμφωνεί με αυτά που προτείνουμε και ακολουθεί την πολιτική της. Το οποίο είναι λογικό. Δεν κυβερνά η Επιτροπή, είναι συμβουλευτική, λέει τη γνώμη της. Η πολιτεία, που κυβερνά και έχει την ευθύνη, μπορεί να δει το θέμα ευρύτερα και να αποφασίσει. Να πω ένα παράδειγμα. Είχαμε πει να ανοίξει το ποδόσφαιρο και παρενέβη ο πρωθυπουργός και είπε όχι, δεν θα ανοίξει, ή άλλη φορά είχαμε πει να μην ανοίξουν κάποιες δραστηριότητες, η πολιτεία είπε όχι, θα ανοίξουν. Θέλω να πω ότι δεν διοικεί η Επιτροπή. Τις αποφάσεις τις παίρνει η κυβέρνηση, που όμως τις περισσότερες φορές συμφωνεί με αυτά που λέμε».

Πώς λαμβάνονται οι αποφάσεις στην Επιτροπή;

«Πάντα χωρίς την παρουσία υπουργού και πάντα με γνώμονα την επιστημονική μας άποψη».

Η Επιτροπή σας χρειαζόταν προστασία και ψηφίστηκε το ακαταδίωκτο για τα μέλη της και για κυβερνητικά στελέχη, αλλά όχι για τους γιατρούς;

«Έχει γίνει μια μεγάλη παρεξήγηση σε αυτό το θέμα. Η Επιτροπή από την αρχή -πολλά μέλη της επιτροπής και ο ομιλών- είχαμε πει ότι υφιστάμεθα “μπούλινγκ” από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Παίρνουμε mail υβριστικά, απειλητικά και μάλιστα από δύο διαφορετικές κατευθύνσεις. Εκείνων που λένε ότι λαμβάνουμε αυστηρά μέτρα και καταστρέφουμε την οικονομία, και εκείνων που λένε ότι δεν παίρνουμε αυστηρά μέτρα και εξαπλώνεται ο ιός. Σε πολλούς έχουν κατατεθεί μηνύσεις για κάτι που είπαν στην τηλεόραση, για οτιδήποτε. Μια μήνυση, για να πάει στο αρχείο, θέλει δικηγόρους και χρόνια ταλαιπωρίας. Είχαμε ζητήσει από την πολιτεία να βρεθεί ένας τρόπος να μην υφιστάμεθα αυτή την ταλαιπωρία για την επιστημονική μας άποψη. Δεν είπαμε ποτέ τον όρο “ακαταδίωκτο”, όταν τέθηκε ο όρος τον θεωρήσαμε υπερβολικό. Θέλουμε οι επιστημονικές επιτροπές που φτιάχνει το κράτος για να το συμβουλεύουν, να προστατεύονται από τέτοια ζητήματα ώστε να λειτουργούν ανεπηρέαστα και αντικειμενικά. Στην ίδια συζήτηση μάλιστα, με πρωτοβουλία του κυρίου Εξαδάκτυλου, τέθηκε μετ’ επιτάσεως το θέμα των κλινικών γιατρών στα νοσοκομεία. Οι οποίοι λειτουργούν σε συνθήκες πολέμου. Φοβόμαστε μήπως δημιουργηθεί μια βιομηχανία μηνύσεων εναντίον τους, και χωρίς εκείνοι να φταίνε να πληρώνουν τις ανεπάρκειες του συστήματος. Εμείς ζητήσαμε και προστασία στους κλινικούς γιατρούς, που έχουν ξεπεράσει τον εαυτό τους για την αντιμετώπιση της πανδημίας».

Όλα όσα λέτε είναι απόλυτα κατανοητά. Ωστόσο, το ακαταδίωκτο σας απαγορεύει να καταθέσετε και ως μάρτυρες. Γιατί;

«Δεν το ξέρω αυτό. Εμείς δεν θέσαμε τέτοιο θέμα».

Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥ

«Πρέπει να τονίσω ότι ο εμβολιαστικός εθνικισμός, πέραν του ότι είναι ανήθικος, είναι και επιστημονικά λάθος. Με την έννοια ότι, για να μπορέσει να αντιμετωπιστεί το νόσημα και κυρίως να αποφευχθεί η επιλογή μεταλλάξεων, που μπορεί να είναι ανθεκτικές στο εμβόλιο, πρέπει να εμβολιαστεί παγκοσμίως όλος ο πληθυσμός»

Πώς πάει ο εμβολιασμός;

«Γύρω στο 30% του πληθυσμού έχει εμβολιαστεί, είμαστε περίπου στον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Μακάρι να ήταν περισσότερο».

Η κάλυψη μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης δόσης είναι επαρκής; Ακούμε για ανθρώπους που έχουν κάνει την πρώτη δόση αλλά νοσούν και μάλιστα βαριά

«Προφανώς και χρειάζονται και οι δύο δόσεις για να υπάρχει προστασία. Δεν πρέπει να ξεθαρρεύουμε με την πρώτη δόση. Πρέπει να γίνει και η δεύτερη. Και να περάσει ένα χρονικό διάστημα δύο εβδομάδων περίπου. Μετά θεωρείται ότι υπάρχει ανοσία».

Ποια είναι η γνώμη σας για τον εμβολιασμό των παιδιών;

«Δεν γνωρίζω ακριβώς τα δεδομένα και δεν έχω εξειδίκευση σε αυτό, αλλά η αίσθησή μου είναι ότι η προτεραιότητα είναι να εμβολιαστούν οι μεγάλες ηλικίες, όπου έχουμε μια υστέρηση. Πολύς κόσμος φοβάται, δεν το κάνει, αλλά χρειάζεται να το κάνει. Για τα παιδιά, εφόσον γίνουν οι σχετικές κλινικές δοκιμές και μελέτες και βεβαιωθούμε ότι είναι όλα καλά, ας εμβολιαστούν. Αλλά τώρα προτεραιότητα έχουν οι μεγάλες ηλικίες».

Τι συμβαίνει με την άνιση κατανομή των εμβολίων στις χώρες;

«Πρέπει να τονίσω ότι ο εμβολιαστικός εθνικισμός, πέραν του ότι είναι ανήθικος, είναι και επιστημονικά λάθος. Με την έννοια ότι, για να μπορέσει να αντιμετωπιστεί το νόσημα και κυρίως να αποφευχθεί η επιλογή μεταλλάξεων, που μπορεί να είναι ανθεκτικές στο εμβόλιο, πρέπει να εμβολιαστεί παγκοσμίως όλος ο πληθυσμός. Γιατί αν οποιαδήποτε χώρα -κυρίως του τρίτου κόσμου- δεν εμβολιαστεί, θα γίνει εργαστήριο παραγωγής μεταλλάξεων και όσες είναι ανθεκτικές θα έρθουν και στο δυτικό κόσμο. Συνεπώς, το ζήτημα δεν είναι να εμβολιάσουμε μόνο την Ευρώπη και την Αμερική. Μια συνεργασία των χωρών επί αυτού του θέματος είναι εξαιρετικά σημαντική».

Πότε θα βγάλουμε τις μάσκες;

«Η γνώμη μου είναι ότι θα πρέπει να καθυστερήσουμε. Με την έννοια ότι, παρόλο που η μάσκα είναι δυσάρεστη -κανείς δεν θέλει να φοράει-, είναι ένα μέσο ατομικής προστασίας που δεν παρεμβαίνει τόσο στη ζωή μας. Μπορούμε να πάμε σινεμά, βόλτα, στη δουλειά μας. Οπότε είναι το λιγότερο ενοχλητικό, ας την κρατήσουμε για ένα χρονικό διάστημα. Και όταν θα έχουμε την πλήρη ανοσία, βλέπουμε».

 

ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΣ ΧΕΙΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΕΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΕΣ

«Στο θέμα της δημόσιας περίθαλψης φάνηκαν οι διαχρονικές ανεπάρκειες του συστήματος περίθαλψης στην Ελλάδα. Το θέμα με τις ΜΕΘ, που δεν έχουμε όσες ο ευρωπαϊκός μέσος όρος, το θέμα της στελέχωσης των νοσοκομείων, το θέμα απουσίας πρωτοβάθμιας Υγείας. Άρα, στο θέμα της περίθαλψης, είναι σαφές ότι υπάρχει πρόβλημα»

Έχετε εμπιστοσύνη στο χειρισμό της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της πανδημίας;

«Δύσκολη ερώτηση. Θα μπορούσε να υπάρχει καλύτερος συντονισμός ανάμεσα στις διάφορες ομάδες, που διαχειρίζονται το θέμα. Θα μπορούσε να υπάρχει μεγαλύτερη διαφάνεια στα επιδημιολογικά δεδομένα. Ας πούμε, στη Βρετανία, ο καθένας μπορεί να μπει στο διαδίκτυο και να δει πόσα κρούσματα έχει στη γειτονιά του ή οτιδήποτε. Υπάρχει ένα θέμα διαφάνειας των δεδομένων, ένα θέμα συντονισμού ανάμεσα στον ΕΟΔΥ, την Πολιτική Προστασία και την Επιτροπή, αλλά σε γενικές γραμμές, κρίνοντας από το αποτέλεσμα, νομίζω ότι τα πήγαμε εξίσου καλά με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, ίσως και καλύτερα».

Θα κάνω ένσταση εδώ και θα ρωτήσω: Οι θάνατοι διασωληνωμένων ασθενών εκτός ΜΕΘ δεν καταστρέφουν την εικόνα του κάλου αποτελέσματος;

«Να σας διευκρινίσω ότι μιλάω για το θέμα της Δημόσιας Υγείας, δηλαδή τον αριθμό των κρουσμάτων. Στο θέμα της δημόσιας περίθαλψης, φάνηκαν οι διαχρονικές ανεπάρκειες του συστήματος περίθαλψης στην Ελλάδα. Το θέμα με τις ΜΕΘ, που δεν έχουμε όσες ο ευρωπαϊκός μέσος όρος, το θέμα της υποστελέχωσης των νοσοκομείων, το θέμα απουσίας πρωτοβάθμιας Υγείας. Άρα, στο θέμα της περίθαλψης, είναι σαφές ότι υπάρχει πρόβλημα. Ωστόσο, από πλευράς διαχείρισης επιδημίας -δηλαδή να μην έχουμε πολλά κρούσματα, να λαμβάνουμε σωστά μέτρα- πήγαμε περίπου όπως όλη η Ευρώπη και ίσως λίγο καλύτερα, τουλάχιστον μέχρι τώρα. Στο θέμα της περίθαλψης, είναι απολύτως σαφές ότι φάνηκε η διαχρονική ανεπάρκεια του συστήματος. Οι συνάδελφοι στα νοσοκομεία έχουν απόλυτο δίκιο».

Θα επιμείνω πάλι και θα σας ρωτήσω: Δεν ήταν κακός χειρισμός η μη επίταξη των ιδιωτικών ΜΕΘ, όταν οι άνθρωποι πεθαίνουν διασωληνωμένοι εκτός ΜΕΘ;

«Θα έπρεπε να έχουν γίνει νωρίτερα περισσότερα βήματα, ώστε να αναπτυχθεί καλύτερα το σύστημα περίθαλψης».

Τι πιστεύετε θα αφήσει πίσω όλη αυτή η κατάσταση στο ΕΣΥ;

«Θα ήθελα να κεφαλαιοποιηθεί αυτή η γνώση. Διαβάζοντας παλιότερα άρθρα για να προετοιμάσω μια ομιλία μου, συνειδητοποίησα ότι ήδη μετά τον SARS ήταν γραμμένο σε μεγάλα επιστημονικά περιοδικά ότι οι κορονοϊοί είναι εξαιρετικά επικίνδυνοι και θα έχουμε ξανά επιδημία. Θέλω να πω ότι επιδημίες τέτοιου είδους θα έχουμε συχνά στον πλανήτη. Τα τελευταία είκοσι χρόνια είχαμε αρκετές. Το σύστημα Δημόσιας Υγείας πρέπει να δομηθεί και προς αυτή την κατεύθυνση. Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει αυτό που λέμε επιδημιολογική επιτήρηση, δηλαδή μηχανισμός καταγραφής των νοσημάτων, μηχανισμός αντιμετώπισης, άνθρωποι με τέτοιες σπουδές και κατευθύνσεις που να γνωρίζουν και να μην αυτοσχεδιάζουμε στο τι πρέπει να κάνουμε. Ελπίζω να συνειδητοποιηθεί η ανάγκη να υπάρχει, πέρα από ένα σωστό δημόσιο σύστημα περίθαλψης και σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας Υγείας, και ένα σωστό σύστημα Δημόσιας Υγείας».

20/20 Magazine

Κατερίνα Γώγου: Η οργή δεν έπαψε ποτέ να συντροφεύει τις λέξεις της

Η "οργισμένη ποιήτρια των Εξαρχείων" γεννήθηκε σαν σήμερα, την 1η Ιουνίου του 1940, στην Αθήνα

Η Κατερίνα Γώγου έζησε στα Εξάρχεια ανάμεσα σε στίχους, απογοητεύσεις, πακέτα από τσιγάρα και ποτά. Εγραψε ποιήματα που εκφράζουν μία κραυγή αγωνίας, μία χαμένη ελπίδα, μία ανάγκη για ανθρώπινη αλληλεγγύη και αντίσταση. Η οργή δεν έπαψε ποτέ να συντροφεύει τις λέξεις της.

Γεννήθηκε στην Αθήνα την 1η Ιουνίου του 1940. Από μικρή δούλεψε σαν ηθοποιός στο θέατρο και στον κινηματογράφο, κυρίως σε ταινίες της Φίνος Φίλμς.

Με αφορμή την επέτειο της γέννησης της μερικά από τα ποιήματα που αγαπάμε:

Σ’ όσους σπάσανε, σ’ όσους κρατάνε

Κουρελιασμένοι απ’ τ’ αγριεμένα κύματα / πεταμένα υπολείμματα για πάντα από δω και μπρός / στο σκοτεινό θάλαμο της γης / με ισκιωμένο το μυαλό / απ’ το ξέφρενο κυνηγητό / της ασάλευτης πορείας των άστρων / οι τελευταίοι / απόθεσαν το κουρασμένο κεφάλι τους / θυσία / στην τελετουργία των ανεμοστρόβιλων καιρών. / Κι άνθρωποι δεν υπήρχανε. / Κι ένα άσπρο χιόνι σιωπής / σκέπασε οριστικά τις βυθισμένες πόλεις. . / 

Εκείνο που φοβάμαι πιο πολύ

Εκείνο που φοβάμαι πιο πολύ / είναι μη γίνω "ποιητής" / μην κλειστώ στο δωμάτιο / ν’ αγναντεύω τη θάλασσα / κι απολησμονήσω. / Μην κλείσουνε τα ράμματα στις φλέβες μου / κι από θολές αναμνήσεις και ειδήσεις της ΕΡΤ / μαυρίζω χαρτιά και πλασάρω απόψεις. / Μη με αποδεχτεί η ράτσα που μας έλιωσε / για να με χρησιμοποιήσει. / Μη γίνουνε τα ουρλιαχτά μου μουρμούρισμα / για να κοιμίζω τους δικούς μου. / Μη μάθω μέτρο και τεχνική / και κλειστώ μέσα σε αυτά / για να με τραγουδήσουν. / Μην πάρω κιάλια για να φέρω πιο κοντά / τις δολιοφθορές που δε θα παίρνω μέρος /  μη με πιάσουν στην κούραση / παπάδες και ακαδημαϊκοί /  και πουστέψω / Έχουν όλους τους τρόπους αυτοί / και την καθημερινότητα που συνηθίζεις / σκυλιά μας έχουν κάνει / να ντρεπόμαστε για την αργία / περήφανοι για την ανεργία / Έτσι είναι. / Μας περιμένουν στη γωνία / καλοί ψυχίατροι και κακοί αστυνόμοι. / Ο Μάρξ... / Τον φοβάμαι / το μυαλό μου τον δρασκελάει και αυτόν / αυτοί οι αλήτες φταίνε / δεν μπορώ γαμώτο να τελειώσω αυτό το γραφτό / μπορεί...Ε;...Μίαν άλλη μέρα... / απο

Κατερίνα Γώγου,«Εμένα οι φίλοι μου»-Magic De Spell, Σωκράτης Μάλαμας

αποσπασμα από www.koutipandoras.gr

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

Οι υπάκουοι μαθητές και οι ταραξίες

Περίεργη αντίληψη περί πατριωτισμού έχουν οι κατά δήλωση Μητσοτάκη προοδευτικές δυνάμεις...

Τάσος Παππάς 

Ο δάσκαλος, με γυρισμένη την πλάτη στην αίθουσα, γράφει στον πίνακα. Δείχνει στους μαθητές πώς λύνεται η άσκηση που τους έβαλε την προηγούμενη μέρα στο πρόχειρο διαγώνισμα. Ξαφνικά, μια σαΐτα προσγειώνεται στο κεφάλι του. Γέλια. Εξαλλος ο δάσκαλος απαιτεί να μάθει ποιος το έκανε. Σιγή.

Ο Νικολάκης, ο δράστης της σκανταλιάς, είναι σκυμμένος και κοιτάει το βιβλίο που έχει μπροστά του. Ο δάσκαλος επιμένει: «Ποιος πέταξε τη σαΐτα;» Τίποτα. Παίζεται το κύρος του. Τέτοια προσβολή δεν μπορεί να γίνει ανεκτή. Ο λιλιπούτειος… τρομοκράτης πρέπει να εντοπιστεί και να τιμωρηθεί παραδειγματικά για να μην υπάρξουν μιμητές του στο μέλλον.

Μια λύση είναι να επιβάλει ποινή σε όλη την τάξη. Το σκέφτεται. Δεν του αρέσει η θεωρία της συλλογικής ευθύνης. Θα τον μισήσουν όλα τα παιδιά. Θα προτιμούσε κάποιος να του δείξει τον παραβάτη. Ετσι, αυτός θα προστατεύσει την εξουσία του και του είναι τελείως αδιάφορο που το καρφί θα γίνει η χλεύη των συμμαθητών του και στο διάλειμμα θα υποστεί τις συνέπειες της επονείδιστης πράξης του.

Κοιτάζει με νόημα τον πιο υπάκουο μαθητή, αυτόν που δεν κάνει ποτέ αταξίες, αυτόν που πάντα προθυμοποιείται να εξυπηρετήσει τους δασκάλους, που παραδέχεται ότι και ο γάιδαρος πετάει εφόσον αυτό υποστηρίζουν οι δάσκαλοί του, που δεν έχει διανοηθεί να ξεστρατίσει. Αυτός σηκώνεται από τη θέση του και χωρίς δισταγμό δείχνει τον Νικολάκη. Τη συνέχεια μπορείτε να την φανταστείτε. Πολλοί από σας, κυρίως οι μεγαλύτερης ηλικίας, θα έχετε ζήσει τέτοια περιστατικά στον σχολικό βίο σας.

Πώς μου ήρθε αυτό στα καλά καθούμενα; Διάβασα το κείμενο που δημοσιεύτηκε στον «Economist» όπου ο πρωθυπουργός μας χαρακτηρίζεται, μάλλον απαξιωτικά, «υπάκουος μαθητής», σε αντίθεση με τον προηγούμενο πρωθυπουργό, που ήταν ταραξίας και άκουσα τον κ. Μητσοτάκη να λέει στην εκδήλωση για τα 40 χρόνια από την ένταξη της Ελλάδας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες ότι όλα πήγαν καλά για τη χώρα αυτά τα 40 χρόνια, εκτός από το μοιραίο 2015 που στα πράγματα βρέθηκαν οι λαϊκιστές και οι δημαγωγοί, τους οποίους τελικώς οι προοδευτικές δυνάμεις συνέτριψαν.

Εδειξε, δηλαδή, παρουσία των δασκάλων, τον ταραξία της τάξης. Ο καλός μαθητής-πρωθυπουργός δεν βρήκε ούτε μία λέξη για να κάνει κριτική στους δασκάλους. Το μόνο που τόλμησε να πει ήταν: «Δεν έλειψαν, ασφαλώς, και οι στιγμές που ο ρόλος της Ενωσης παρεξηγήθηκε».

Προσέξτε, «παρεξηγήθηκε ο ρόλος της», μας είπε. Δηλαδή, αυτή είχε τις καλύτερες προθέσεις, αλλά κάποιοι την παρεξήγησαν και προφανώς την αδίκησαν. Παρεξήγησαν λοιπόν τον Σόιμπλε όταν έλεγε ότι «λυπάμαι τους Ελληνες για την επιλογή που έκαναν τον Ιανουάριο του 2015». Παρεξήγησαν τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε που μεθόδευαν την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ και εκβίαζαν την ελληνική κυβέρνηση, χωρίς να έχουν ενημερώσει τη γερμανική Βουλή. Τους αποδοκίμασε και το συνταγματικό δικαστήριο της Καρλσρούης.

Παρεξήγησαν τον Ντάισελμπλουμ που δήλωσε ότι το πρώτο μέλημα των Βρυξελλών δεν ήταν να σώσουν την Ελλάδα, αλλά τις γερμανικές και γαλλικές τράπεζες. Υποτίθεται πως η αλληλεγγύη είναι η βασική συνιστώσα του ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Παρεξήγησαν το ΔΝΤ που καθοδηγούσε τις Βρυξέλλες χρησιμοποιώντας στα προγράμματα για την Ελλάδα λανθασμένο πολλαπλασιαστή ‒ όπως παραδέχτηκαν οι αρμόδιοι παράγοντές του. Πλήρωσε κανείς για τις ολέθριες αποφάσεις; Αστεία ερώτηση. Παρεξήγησαν όσους εδώ φώναζαν «Βάστα γερά, Σόιμπλε» και παρότρυναν τη Μέρκελ να μην υποχωρήσει στο θέμα των συντάξεων.

Περίεργη αντίληψη περί πατριωτισμού έχουν οι κατά δήλωση Μητσοτάκη προοδευτικές δυνάμεις. Και βεβαίως παρεξηγήθηκαν εκείνοι που ισχυρίζονταν ότι παρέλαβαν καμένη γη κι ας βρήκαν γεμάτα τα ταμεία, όπως ομολόγησε εσχάτως ο υπουργός Ανάπτυξης. Συμπέρασμα; Η… χρήσιμη δημαγωγία και ο… εποικοδομητικός λαϊκισμός δεν πρέπει να παρεξηγούνται.

Πηγή: Η Εφημερίδα των Συντακτών

Ο Ερντογάν βυθίζει όλο και πιο βαθιά την Τουρκία στον ισλαμο-συντηρητισμό

Του Μιχάλη Ψύλου

Το είχε υποσχεθεί ο Ερντογάν ως δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης πριν 27 χρόνια: Να κτίσει ένα τέμενος στην εμβληματική πλατεία Ταξίμ-στην παραδοσιακά κοσμική και φιλελεύθερη «καρδιά» της ευρωπαϊκής Κωνσταντινούπολης. Ένα τζαμί απέναντι από το Μνημείο της Ανεξαρτησίας (İstiklal Anıtı) με το άγαλμα του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Ένα τζαμί που στόχο έχει να αποδομήσει με έναν Ισλαμικό συμβολισμό τον κοσμικό δρόμο που χάραξε ο ιδρυτής της σύγχρονης Τουρκίας. Την περασμένη Παρασκευή, ο Τούρκος πρόεδρος εγκαινίασε με την πρώτη προσευχή το μεγάλο τζαμί της πλατείας Ταξίμ ,επιλέγοντας προσεκτικά ,αλλά και προκλητικά την ημερομηνία:

Παραμονή της 568ης επετείου από την Αλωση της Πόλης, στις 29 Μαίου 1453, εγκαινίασε το νέο τζαμί, που χτίστηκε επίσης ακριβώς μπροστά από την εκκλησία της Αγίας Τριάδας, τη μεγαλύτερη ελληνο-ορθόδοξη εκκλησία της Πόλης.

Η ημερομηνία των εγκαινίων του τεμένους συνέπεσε και με την επέτειο των οκτώ ετών από τις μεγάλες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στο γειτονικό πάρκο Γκεζί, το 2013. Διαδηλώσεις που κράτησαν τρεις εβδομάδες, επεκτάθηκαν σε όλη τη χώρα και κατεστάλησαν διά της βίας, με αποτέλεσμα οκτώ διαδηλωτές να χάσουν τη ζωή ους και κάπου 9.000 να τραυματιστούν.

Ο Ερντογάν, μετά την προσευχή της Παρασκευής, δήλωσε ότι «εδώ και χρόνια, από την παιδική μου ηλικία, άκουγα να λένε: Δεν μπορείτε να το κάνετε. Αλλά ο Θεός όρισε εμάς να χτίσουμε αυτό το τζαμί». Όπως είπε μάλιστα προκλητικά, καθυστέρησε η ανέγερση του τεμένους λόγω των «τρομοκρατών που παρεμπόδισαν την κατασκευή του»: Μια αναφορά στους διαδηλωτές ενάντια στην τσιμεντοποίηση του πάρκου Γκεζί, εναντίον των οποίων το καθεστώς Ερντογάν δεν έχει σταματήσει ακόμη τις διώξεις: Δεκαέξι Τούρκοι διανοούμενοι και εκπρόσωποι οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, που μετείχαν στις διαδηλώσεις, δικάστηκαν για τρομοκρατία. Ανάμεσά τους και ο φιλάνθρωπος επιχειρηματίας Οσμάν Καβαλά, ο οποίος βρίσκεται στη φυλακή εδώ τρεισήμισι χρόνια.

Πολώνει το κλίμα για να σωθεί

Αν και στην περιοχή Μπέγιογλου υπάρχουν περίπου 100 τεμένη και γύρω από την πλατεία Ταξίμ άλλα τρία, ο Ερντογάν με το νέο τζαμί προσπαθεί να πολώσει ακόμη περισσότερο την τουρκική κοινωνία ανάμεσα στους κοσμικούς και τους μουσουλμανικούς κύκλους, ελπίζοντας ότι θα καταφέρει να προσελκύσει γύρω του το ισλαμο-συντηρητικό τμήμα του πληθυσμού.

Σε μια χρονική στιγμή μάλιστα που ο Τούρκος αρχιμαφιόζος Πεκέρ ανεβάζει συνεχώς βίντεο στο YouTube, καταγγέλλοντας διασυνδέσεις ανθρώπων του καθεστώτος Ερντογάν με το οργανωμένο έγκλημα. Χθες ,ο Πεκέρ από το Ντουμπάι που κρύβεται,ανέβασε το όγδοο βίντεο υποστηρίζοντας ότι πρώην σύμβουλος του Ερντογάν οργάνωνε λαθρεμπόριο όπλων με αποδέκτη την στην ισλαμική τρομοκρατική οργάνωση Al-Nusra ,στη Συρία. Ο αρχιμαφιόζος έχει στριμώξει πολύ το καθεστώς Ερντογάν ,καθώς το κανάλι του στο YouTube έχει 832.000 συνδρομητές και το τελευταίο βίντεό του είχε πάνω από 12 εκατομμύρια προβολές.

Οι αποκαλύψεις του αρχιμαφιόζου σε συνδυασμό με την άσχημη κατάσταση της οικονομίας-η λίρα βυθίζεται καθημερινά σπάζοντας όλα τα αρνητικά ρεκόρ-έχουν στραπατσάρει το φιλολαϊκό προφίλ του Ερντογάν. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν μάλιστα ότι αν διεξάγονταν σήμερα προεδρικές εκλογές, ο Ερντογάν θα έχανε σίγουρα από τον δημοφιλή δήμαρχο της Κωνσταντινούπολης, Εκρέμ Ιμάμογλου.

Ο δήμαρχος, που ανήκει στην αντιπολίτευση, απέφυγε φυσικά να παραστεί στα εγκαίνια του τζαμιού στην πλατεία Ταξίμ, καθώς το καθεστώς Ερντογάν προσπαθεί με κάθε τρόπο να τον εξουδετερώσει πολιτικά. Ο Ιμάμογλου που δεν αποκλείεται να είναι τελικά ο αντίπαλος του Ερντογάν στις προεδρικές εκλογές του 2023, αντιμετωπίζει για άλλη μια φορά ποινή φυλάκισης-έως και τεσσάρων ετών. Αυτή τη φορά ο εισαγγελέας έκρινε ότι ο δήμαρχος είχε συκοφαντήσει την Κεντρική εκλογική επιτροπή πριν…δύο χρόνια,στον πρώτο γύρο των δημοτικών εκλογών στην Κωνσταντινούπολη.

Εξωτερική πολιτική με σημαία το Ισλάμ

Η όλο και βαθύτερη ισλαμοποίηση της εσωτερικής πολιτικής του Ερντογάν, έχει φυσικά την αντανάκλασή της και στην εξωτερική πολιτική της Τουρκίας. Όπως λέει ο Τούρκος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κόβεντρι, Αχμέτ Ερντί Εζτούρκ, «οΡετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προσπαθεί να εμφανιστεί ως ηγέτης μιας παγκόσμιας μουσουλμανικής ummah(θρησκευτικής κοινότητας), επενδύοντας με το σουνιτικό Ισλάμ στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας» .

Δεν είναι τυχαίες άλλωστε οι σχέσεις που καλλιεργεί το καθεστώς Ερντογάν με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους στη Βόρεια Αφρική και τη Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας. Η εξωτερική πολιτική Ερντογάν «σηματοδοτεί ρήξη με την φιλοδυτική κληρονομιά της χώρας, η οποία υποστηρίχθηκε από τους ιδρυτές της δημοκρατίας», λέει ο καθηγητής Εζτούρκ.

«Η ατμόσφαιρα αυτή έχει ενθαρρύνει την τουρκική κυβέρνηση να αναλάβει μια εξωτερική πολιτική με στόχο να αποκτήσει ηγετικό ρόλο στη Μέση Ανατολή, πράγμα για το οποίο άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής δεν είναι απαραίτητα πρόθυμες να αποδεχτούν. Και επέλεξε να βασιστεί σε στοιχεία που απαιτούν αλλαγή στην περιοχή, κυρίως στη Μουσουλμανική Αδελφότητα», λέει ο δρ Ιλτέρ Τουράν, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Τμήμα Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης Bilgi, σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ και την Αριάνα Φερεντίνου. «Αυτό έχει δημιουργήσει δυσφορία στην περιοχή», προσθέτει ο δρ Τουράν.

«Τα τελευταία δέκα χρόνια, οι πολιτικές του κυβερνώντος κόμματος AKP οδήγησαν τον κόσμο να αντιληφθεί την τουρκική κυβέρνηση ως αρνητική, αυταρχική και επεκτατική» γράφει στην εφημερίδα Duvar, ο δημοσιογράφος Χανλάν Ουζγκέλ. «Η Τουρκία έχει πλέον αποξενωθεί από τους συμμάχους της, είναι αντιμέτωπη με τις γειτονικές χώρες, έγινε μέρος σχεδόν όλων των συγκρούσεων και των διαφορών, χωρίς να έχει σαφή στρατηγική εξόδου», προσθέτει.

Στρατιωτικοποίηση εξωτερικής πολιτικής

Ο Ρόναλντ Μαϊνάρντους , επικεφαλής του παραρτήματος Κωνσταντινούπολης του Ιδρύματος Φρίντριχ Νάουμαν που πρόσκειται στους Γερμανούς Φιλελεύθερους (FDP), δηλώνει επίσης στην DW ότι «οι σφοδρές ρητορικές επιθέσεις κατά του Ισραήλ και η μεροληπτική θέση της Άγκυρας στην παρούσα κρίση στην Μέση Ανατολή δεν προκαλούν έκπληξη: Αποτελούν σταθερές της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής των τελευταίων ετών. Η αλληλεγγύη με τους Παλαιστινίους δείχνει την αξίωση του Ερντογάν να γίνει ο αδιαφιλονίκητος προστάτης και ηγέτης των Μουσουλμάνων της περιοχής και ανά τον κόσμο».

Η ισλαμική ,νεοαποικιακή εξωτερική πολιτική Ερντογάν αποκτά όμως όλο και πιο επιθετικά χαρακτηριστικά, με αποτέλεσμα να προωθείται όλο και περισσότερο η στρατιωτικοποίησή της. Ο καθηγητής Εζτούρκ, επικαλούμενος πρόσφατα στοιχεία που δημοσίευσε το Διεθνές Ινστιτούτο Ειρήνης της Στοκχόλμης, σημειώνει ότι οι τουρκικές στρατιωτικές δαπάνες έχουν αυξηθεί κατά 86% τις τελευταίες δύο δεκαετίες, που κυβερνά τη χώρα ο Ερντογάν. «Το δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας, το οποίο εισάγεται από την ευρασιατική πτέρυγα στρατιωτικών αξιωματούχων, είναι μια από τις κινητήριες δυνάμεις της στρατιωτικοποίησης της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας», τονίζει ο Τούρκος καθηγητής και προσθέτει: «Αντί η Αγκυρα να χρησιμοποιεί ήπια δύναμη, καταφεύγει σε σκληρά μέτρα, εμπλεκόμενη σε στρατιωτικές συγκρούσεις, προκαλώντας τον πόλεμο και στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Αυτό σηματοδοτεί το τέλος της επονομαζόμενης εποχής των μηδενικών προβλημάτων με τους Γείτονες, που είχε χαράξει ο πρώην πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου».

Ηδη, τη στιγμή που όλες οι δυτικές δυνάμεις ετοιμάζονται να αποχωρήσουν από το Αφγανιστάν έως τις 11 Σεπτεμβρίου, ή ακόμα και πριν από τα τέλη Ιουλίου, με βάση το επίσημο πρόγραμμα του Αμερικανού προέδρου Τζο Μπάιντεν και τη συμφωνία με τους Ταλιμπάν, ο Ερντογάν δηλώνει πρόθυμος να αναβαθμίσει την τουρκική στρατιωτική παρουσία, για την προστασία του αεροδρομίου της Καμπούλ.

Δύο «Δούρειοι Ιπποι» στην ΕΕ

Ο Ερντογάν ελπίζει επίσης σε δύο «συμμάχους» του στην Ευρωπαική Ενωση: Την Πολωνία και την Ουγγαρία, που μπορεί να αποδειχτούν «Δούρειοι Ιπποι» της Αγκυρας στους ευρωπαικούς και ατλαντικούς θεσμούς.

Η πρόσφατη επίσκεψη του Πολωνού προέδρου Αντρέι Ντούντα στην Τουρκία ,ενίσχυσε τη στρατιωτική συνεργασία των δύο χωρών με την αγορά από τη Βαρσοβία 24 μη επανδρωμένων τουρκικών Drones,τύπου Bayraktar TB2, που κατασκευάζονται από εταιρεία που ανήκει στον γιο του Ερντογάν. Ταυτόχρονα, η Αγκυρα ελπίζει ότι η παραδοσιακά φιλο-αμερικανική Πολωνία θα μεσολαβήσει για την αποκατάσταση των σχέσεων του καθεστώτος Ερντογάν με την νέα διοίκηση Μπάιντεν στην Ουάσιγκτον.

Πολλές ελπίδες επενδύει όμως η Τουρκία και στην «ιδεολογικά συγγενή» Ουγγαρία του Βίκτορ Ορμπαν . Η Ουγγαρία ανέλαβε την προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης στις 21 Μαίου και η Αγκυρα ελπίζει ότι θα αντιμετωπίσει πολύ λιγότερες πιέσεις σε ότι αφορά την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο εσωτερικό της Τουρκίας

Οπως γράφει ο τούρκος δημοσιογράφος Αϊντίν Σελτσέν στην εφημερίδα Duvar, «το σύνθημα του AKP και του Ερντογάν ήταν «νέα Τουρκία». Αυτό αποδείχθηκε μια χειρότερη καρικατούρα. Σήμερα, υπάρχουν δύο βασικά ζητήματα μπροστά από την Τουρκία: Το ένα είναι η «αλλαγή καθεστώτος» αφού ο Ερντογάν χάνει τις επόμενες εκλογές. Το δεύτερο ζήτημα είναι μάλλον ένα ερώτημα: Ποιος θα αναλάβει την εξουσία μετά τον Ερντογάν και αν θα υπάρξει ριζική αλλαγή στην εξωτερική πολιτική της Τουρκίας;»

Εμεις οι Ελληνες θέλουμε να ελπίζουμε ότι η νέα Τουρκία μετά τον Ερντογάν. θα έχει τουλάχιστον μια πιο ορθολογική εξωτερική πολιτική. Μακριά από έννοιες όπως αυταρχισμός, νεποτισμός, κλεπτοκρατία, διαφθορά, καταστολή του κράτους δικαίου και της ελευθερίας έκφρασης. Μπορεί όμως αυτό να γίνει πράξη;

«Η επόμενη κυβέρνηση και το πρώτο καθήκον του νέου προέδρου θα είναι να επιστρέψουμε σε ένα είδος κοινοβουλευτικού συστήματος. Δεν υπάρχει άλλο κοινό έδαφος για την αντιπολίτευση πέρα ​​από αυτό το θέμα στην ημερήσια διάταξη» λέει ο Αϊντίν Σελτσέν. Ισως να κάνουν τη διαφορά οι νέοι και νέες που γεννήθηκαν όταν ο Ερντογάν ανέλαβε την εξουσία πριν 19 χρόνια και θα ψηφίσουν για πρώτη φορά στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση …

από την εφημερίδα Δημοκρατία

Πηγή: Militaire.gr

ΛΟΙΠΟΝ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ…(απόσπασμα από τον Χόρχε Μπουκάι)

Χόρχε Μπουκάι

Λοιπόν, η Ελευθερία, έτσι με κεφαλαίο Ε, ή αποτελεί έναν θεωρητικό μύθο και δεν υφίσταται στην πράξη ,ή υπάρχει αλλά περιορίζεται, υπάρχει υπό όρους.

Το πρόβλημα είναι ότι αν οριοθετήσουμε αυτήν την ελευθερία, πάλι θα καταλήξουμε στο ανεπιθύμητο σημείο: ότι δεν υπάρχει ελευθερία.

Και αν δεν υπάρχει ελευθερία, δεν υπάρχει αυτονομία.

Και αν δεν υπάρχει αυτονομία, δεν υπάρχει αυτοεξάρτηση.

Και αν δεν υπάρχει αυτοεξάρτηση, αφού ξέρουμε πως ούτε ανεξαρτησία υπάρχει, δεν μας μένει άλλη δυνατότητα από την εξάρτηση.

Και τότε, εκτός των άλλων, μάταια φτάσαμε ως εδώ.

Αυτό, αρνούμαι να το δεχτώ!

Ας δούμε τώρα τι γίνεται αν σκεφτούμε μια ελευθερία υπό όρους:

Όρους που θέτει ποιος;

Ποιος αποφασίζει «τι μπορεί « και «τι δεν μπορεί» να κάνει κανείς?

Οι απαντήσεις που παίρνω συνήθως σε αυτά τα ερωτήματα, θα μπορούσαν να συνοψιστούν σε δύο υποθέσεις:

Τους κοινωνικούς κανόνες (που έχουν περισσότερο σχέση με τις ηθικές αρχές της κουλτούρας καθενός από μας)

Οπωσδήποτε, στις συζητήσεις που οργανώνω εμφανίζεται πάντοτε η κλασική απάντηση:

«Η ελευθερία του ενός τελειώνει εκεί όπου αρχίζει η ελευθερία των άλλων».

Γοητευτικό και νοσταλγικό μου φαίνεται, δεν νομίζω, όμως πως η ελευθερία λειτουργεί κατ’αυτόν τον τρόπο.

Η ελευθερία δεν τελειώνει εκεί όπου αρχίζει η ελευθερία κανενός. Εδώ που τα λέμε, αυτή είναι λάθος υπενθύμιση, γιατί η φράση αναφέρεται στο δικαίωμα, όχι στην ελευθερία.

Το δικαίωμα σου δεν εμποδίζει την ελευθερία μου. Σε κάθε περίπτωση, η πολιτεία θεσπίζει νόμους σχετικά με τις συνέπειες που θα έχει αυτό που εγώ αποφασίζω να κάνω ελεύθερα.

Θέλω να πως η νομική επιστήμη και ο νόμος μας ενημερώνουν για την ποινή που θα μας επιβληθεί αν κάνουμε κάτι απαγορευμένο, ωστόσο, με κανέναν τρόπο δεν μας αποτρέπουν από το να το κάνουμε.

Εάν ελευθερία είναι να κάνει κανείς αυτό που θέλει μέσα σε κάποια όρια, και αυτά τα όρια τα καθορίζουν άλλοι, τότε ασκώ την ατομική μου ελευθερία, ανάλογα με το τι μου επιτρέπει ο άλλος να κάνω. Έτσι, όμως, η ίδια η έννοια της ελευθερίας ακυρώνεται και καταλήγει να μοιάζει υπερβολικά με τα είδη εξάρτησης που μιλήσαμε νωρίτερα…

Αν μέναμε σε αυτήν την πρόταση, θα ξαναγυρίζαμε στην ιδέα της ελευθερίας που αποφάσισαν οι άλλοι. Είναι φανερό, νομίζω, ότι αυτή η ελευθερία μοιάζει πιο πολύ με σκλαβιά, ακόμα κι αν είναι ο αφέντης χαριτωμένος και συμπονετικός, αν είναι ουδέτερος και δημοκρατικός, αν είναι αφέντης η κοινωνία ολόκληρη κι όχι ένα άτομο.

Ας φανταστούμε έναν σκλάβο που ανήκει σ’έναν αφέντη πολύ καλό και γενναιόδωρο, έναν αφέντη που του επιτρέπει να κάνει σχεδόν ό,τι θέλει. Έναν αφέντη, τέλος που του παρέχει πάρα πολλά προνόμια, τα περισσότερα από τα οποία άλλοι αφέντες τα αρνούνται στους σκλάβους τους, και κάτι παραπάνω: πολλά προνόμια που οι ίδιος αφέντης τα αρνείται σε άλλους σκλάβους. Το ερώτημα είναι: αυτή η τόσο προνομιακή μεταχείριση, μας εμποδίζει να μιλάμε για σκλαβιά; Προφανώς, η απάντηση είναι ΟΧΙ.

Αν είναι άλλος αυτός που αποφασίζει τι μπορώ και τι δεν μπορώ να κάνω,όσο ανοιχτός και γενναιόδωρος και να ‘ναι ο αφέντης, εγώ δεν είμαι ελεύθερος.

Είτε μας αρέσει είτε όχι, είμαστε πάντοτε ελεύθεροι να κάνουμε πράγματα που αποτελούν παραβίαση των κοινωνικών κανόνων.Και η κοινωνία, το μόνο που μπορεί να κάνει, είναι να τιμωρεί εκ των υστέρων ή να απειλεί εκ των προτέρων για τις συνέπειες που θα έχουμε αν επιλέξουμε αυτό που απαγορεύουν οι κανόνες.

Έτσι η μοναδική μας ελπίδα είναι να αφήνεται αυτή η απόφαση στη κρίση και τη διάθεση κάθε ατόμου. 

Πηγή: Αντιγραφή απο το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι "Ο δρόμος της αυτοεξάρτησης" φύλλα πορείας 1

           Εκδόσεις opera

sioualtec.blogspot.com

Ο Τσαβούσογλου και το «ραντεβού» Μητσοτάκη-Ερντογάν

Δημήτρης Μηλάκας

Αν κάποιο αποτέλεσμα προκύψει από την επίσκεψη Τσαβούσογλου στην Ελλάδα αυτό θα είναι η καλλιέργεια του εδάφους (ή η ανακοίνωση) για μια ελληνοτουρκική συνάντηση κορυφής Μητσοτάκη-Ερντογάν, πιθανότατα στα μέσα Ιουνίου στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ. 

Κατά τα λοιπά, και από αυτήν την επίσκεψη και τις συζητήσεις , όπως αυτές που προηγήθηκαν με την επίσκεψη Δένδια στην Άγκυρα, οι δύο πλευρές στον δημόσιο τουλάχιστον λόγο τους επιμένουν στις αποκλίνουσες θέσεις τους.

Παρ όλα αυτά πίσω από τις δημόσιες τοποθετήσεις των δύο πλευρών οι οποίες δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας για ομαλές και γρήγορες διευθετήσεις των διαφορών τους, Ελλάδα και Τουρκία φαίνεται ότι ακολουθούν έναν συμπεφωνημένο οδικό χάρτη για την εξομάλυνση των σχέσεών τους. Στην κατάληξή του αυτός ο οδικός χάρτης που συμφωνήθηκε στις «μυστικές διαπραγματεύσεις» το περασμένο καλοκαίρι εν μέσω της κρίσης με το Ορούτς Ρέις μεταξύ των εκπροσώπων Μητσοτάκη-Ερντογάν-Μέρκελ, ήταν η αναβάθμιση των ελληνοτουρκικών επαφών σε κορυφαίο πολιτικό επίπεδο.

Τότε, το περασμένο καλοκαίρι και ενώ το Ορούτς Ρέις ερευνούσε συνοδευόμενο από στολίσκο τουρκικών πολεμικών μέχρι και 6,5 μίλια από τις ακτές του Καστελόριζου και της Ρόδου, οι εκπρόσωποι του Μητσοτάκη (Σουράνη) και του Ερντογάν (Καλίν) κάτω από την εποπτεία εκπροσώπου της Μέρκελ συμφώνησαν τα εξής βήματα αποκλιμάκωσης:

–«ξεπάγωμα» και επανέναρξη των διερευνητικών επαφών μεταξύ των εμπειρογνωμόνων των δύο χωρών.

–Εγκατάσταση ενός μηχανισμού (αποσυμπίεσης) στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ

–Την ενθάρρυνση και προώθηση επαφών των δύο κυβερνήσεων σε ανώτερο (κορυφαίο) επίπεδο

Παρακολουθώντας τις εξελίξεις από το περασμένο καλοκαίρι, αντιλαμβάνεται κανείς ότι το «πλάνο» διαχείρισης του ελληνοτουρκικού προβλήματος από τους ενδιαφερόμενους και διαμεσολαβούντες εταίρους (Γερμανούς) και συμμάχους (Αμερικανούς) εξελίσσεται ομαλά.

Σε διπλωματικό επίπεδο έχει «σπάσει ο πάγος» με την πραγματοποίηση ήδη δύο γύρων διερευνητικών συνομιλιών. Σε στρατιωτικό επίπεδο ο μηχανισμός αποσυμπίεσης στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και κάτω από αμερικανική επιτήρηση λειτουργεί κανονικά και αποδίδει αποτελέσματα τα οποία δεν εμφανίζονται στο φως της δημοσιότητας.

Για την πραγματοποίηση του τρίτου βήματος, δηλαδή της προετοιμασίας της συνάντησης Μητσοτάκη–Ερντογάν έχει υπάρξει η σχετική προεργασία με επαφές των υφυπουργών εξωτερικών των δύο χωρών (για οικονομική συνεργασία) και τις συναντήσεις των υπουργών εξωτερικών Δένδια–Τσαβούσογλου στην Άγκυρα και σήμερα στην Αθήνα.

Το «κρυφό» μήνυμα της Άγκυρας

Δεν θα πρέπει να περάσει απαρατήρητο ότι σήμερα κατά την έναρξη των συνομιλιών Δένδια-Τσαβούσογλου αρχίζει η ισχύς της (παράνομης) τουρκικής navtex για έρευνες στο Ικάριο πέλαγος ή στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Χίου Ικαρίας και Σάμου.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η εν λόγω θαλάσσια περιοχή η οποία μοιάζει με δάχτυλο που ξεκινά από τα μικρασιατικά παράλια και απλώνεται στο Αιγαίο, μαζί με δύο ακόμη (η μια βορειότερα και η άλλη νοτιότερα) έχουν περιληφθεί στο «σενάριο» επίλυσης του θέματος της υφαλοκρηπίδας στο οποίο είχαν καταλήξει οι διερευνητικές επαφές κατά το τέλος της πρωθυπουργίας του Κώστα Σημίτη. Μάλιστα παράγοντες που είχαν άμεση γνώση της τότε διαπραγμάτευσης έχουν διαβεβαιώσει το Ποντίκι ότι «όλα είχαν συμφωνηθεί, αλλά μας πρόλαβαν οι εκλογές»…

Από τότε βέβαια έχει περάσει καιρός και έχουν αλλάξει πολλά δεδομένα, όπως η μεταφορά του επικέντρου ενδιαφέροντος νοτιότερα, στην ανατολική Μεσόγειο μεταξύ Καστελόριζου, Ρόδου και Κρήτης. Αυτό που ωστόσο παραμένει αναλλοίωτο είναι το ενδιαφέρον της Δύσης (ΕΕ-ΗΠΑ) να κρατήσει την Τουρκία εντός (δυτικής) τροχιάς.

Όπως φάνηκε από την εμφάνιση Τσαβούσογλου στη Θράκη (μίλησε για τουρκική μειονότητα) αλλά και όσων είπε ο Τούρκος ΥΠΕΞ στη συνέντευξή του στο Βήμα και τον Άγγελο Αθανασόπουλο, η Τουρκία εξακολουθεί να επιμένει στην αναθεωρητική της ατζέντα υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα ότι είναι έτοιμη για όλα στην περίπτωση που δεν ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις της.

Ενδεχομένως από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να προχωρήσει σε «γενναίες κινήσεις» που θα ικανοποιήσουν τις τουρκικές απαιτήσεις.

Ωστόσο και μια συνάντηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον ηγέτη μιας χώρας η οποία ορθά κοφτά αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα (και κυριαρχία) δεν το λέει κανείς «μικρή παραχώρηση» για χάρη αμερικανο-γερμανών «διαμεσολαβούντων»… 

Πηγή:topontiki

Ο Ευριπίδης και η Haaretz

Παντελής Μπουκάλας 

Η Ελλάδα εισάγει από το Ισραήλ δακρυγόνα και αύρες. Οπου να ’ναι ίσως αρχίσει να εισάγει και το Skunk, το όπλο που επινόησε ο ισραηλινός στρατός για να διαλύει τις συγκεντρώσεις των Παλαιστινίων...

Οσο κρατούν οι βομβαρδισμοί στρέφουμε το βλέμμα στη Λωρίδα της Γάζας και στο Ισραήλ, αφιερώνουμε λίγο από τον χρόνο μας κι έπειτα μας απορροφά η καθημερινότητά μας. Εκεί κάτω, ωστόσο, συμβαίνει κάτι πολύ πιο σοβαρό από τον πασχαλινό ρουκετοπόλεμο στον Βροντάδο της Χίου, όπως θα πίστευαν ίσως όσοι αγνοούν ότι η Λωρίδα της Γάζας, όπου ζουν πολιορκημένοι πάνω από ενάμισι εκατομμύριο Παλαιστίνιοι, είναι όντως μια φτωχή λωρίδα γης: 6-12 χιλιόμετρα πλάτος και περί τα 41 μήκος. Η πιο πυκνοκατοικημένη φετούλα του πλανήτη. Σίγουρα και η πιο βομβαρδισμένη και αυτή με τα περισσότερα παιδιά θύματα πολέμου. «Αν υπάρχει κόλαση επί γης, τη ζουν τα παιδιά της Γάζας», δήλωνε στις 20 Μαΐου ο γ.γ. του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες.

Αυτό το απόλυτο δράμα μνημείωσε προχθές με το συγκλονιστικό πρωτοσέλιδό της η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz: Κάτω από τον τίτλο «Αυτό είναι το τίμημα του πολέμου», ένα παιδικό νεκροταφείο, με τις φωτογραφίες 67 παιδιών που σκοτώθηκαν πρόσφατα στη Γάζα από τον ισραηλινό στρατό. Γελαστά είναι τα παιδιά. Ακόμα και στη Γάζα, ένα παιδί δικαιούται να γελάει. Δεν ξέρει ακόμη ότι είναι στρατιωτικός στόχος, σαν «πιθανός μέλλων τρομοκράτης». «Ας πρόσεχαν οι μπαμπάδες τους» θα πετάξουν οι κυνικοί, που θα σου κάνουν και μάθημα «να μην εργαλειοποιείς τον θάνατο παιδιών». Μόνο που αυτός ο κυνισμός δεν πτόησε τη Haaretz. Οπως δεν την πτόησε η βεβαιότητα ότι υπερορθόδοξοι Εβραίοι, ακροδεξιοί, οι καθεστωτικοί του Νετανιάχου και άλλοι πολλοί, οι όπου γης «αντικειμενικοί» λ.χ., θα την κατηγορήσουν για εθνική προδοσία και για παροχή υπηρεσιών στη Χαμάς. Δεν είναι πάντως αυτή η πρώτη φορά που η συγκεκριμένη εφημερίδα σώζει την τιμή του ουμανισμού, όχι απλώς της χώρας της. Οπως την έσωζε ο Αμος Οζ και εξακολουθούν να τη σώζουν ο Νταβίντ Γκρόσμαν, ο Γκιντεόν Λέβι, οι Ισραηλινοί ειρηνιστές.

Η Ελλάδα εισάγει από το Ισραήλ δακρυγόνα και αύρες. Οπου να ’ναι ίσως αρχίσει να εισάγει και το Skunk, το όπλο που επινόησε ο ισραηλινός στρατός για να διαλύει τις συγκεντρώσεις των Παλαιστινίων. «Βρωμάει σαν μείγμα από σάπιο κρέας, βρώμικες κάλτσες και υπόνομο», έτσι περιέγραψε ο (βομβαρδιστέος…) ανταποκριτής του BBC το εκτοξευόμενο βρωμόνερο, που αφήνει τη δυσοσμία του για μέρες πάνω σε σώματα και ρούχα. Χρειάζεται να εισαγάγουμε και λίγο από το αμερόληπτο θάρρος και τη σπλαχνική τιμιότητα της Haaretz; Μα έχει τέτοια ανάγκη ο τόπος των «Περσών» του Αισχύλου και των «Τρωάδων» του Ευριπίδη;

Πηγή: Η Καθημερινή

Από το πιάτο σας τρώμε ρε Μπογδάνοι;

Ο φετινός διαγωνισμός της Eurovision, ο οποίος συχνά τα τελευταία χρόνια, πίσω από τα φώτα και τους χορούς, αποκαλύπτει ηθελημένα ή αθέλητα, κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα, ξαναέφερε στο φως μια μεγάλη παθογένεια της ελληνικής κοινωνίας. Τον αμετροεπή σχολιασμό και την κατακραυγή για το σώμα των ανθρώπων, το λεγόμενο body shaming. Κύριος εκφραστής αυτής της μάστιγας έγινε φέτος ο βουλευτής της ΝΔ, Κωνσταντίνος Μπογδάνος (ποιος άλλος), ο οποίος μέσα σε λίγες λέξεις θέλησε να ορίσει ποια είναι τα «κανονικά κιλά» και να υποδείξει στους ανθρώπους που έχουν παραπανήσια (κατ’ εκείνον) κιλά να μην το προβάλλουν, λες και τρώνε το φαί από το πιάτο του.

γράφει ο Νίκος Μάλαμας

Την ιστορία που ξεκίνησε ήδη από το βράδυ του Σαββάτου με την εμφάνιση και τα κιλά της Έλενας Παπαρίζου, πολλοί θα τη χαρακτήριζαν αστεία, άνευ σημασίας και ένα gossip στο οποίο δεν πρέπει να αναλωνόμαστε.

Το αντίθετο. Αποτελεί ένα τεράστιο πρόβλημα της κοινωνίας μας, το οποίο γεννά πολύ μεγαλύτερες παθογένειες από ό,τι φανταζόμαστε.

Οι προσβολές στους ανθρώπους για τα κιλά και την εμφάνισή τους, οδηγούν σε πολλές ψυχολογικές παθήσεις, διατροφικές διαταραχές, προβλήματα υγείας.

Οδηγούν τους ανθρώπους να κρίνουν τον άλλον βεβιασμένα, μόνο λόγω της εμφάνισής του, χωρίς καμία επιθυμία για εμβάθυνση στην προσωπικότητα.

Πείτε την αλήθεια. Πόσες φορές οι μάνες μας δεν ψήφισαν δήμαρχο ή βουλευτή μόνο και μόνο επειδή ήταν ωραίος, κομψός και οικογενειάρχης; Μέχρι και ευρωβουλευτή στείλαμε επειδή είχε ωραίους κοιλιακούς.

Το ανωτέρω περιστατικό κατακραυγών απέναντι στην Ελληνίδα τραγουδίστρια λύθηκε άμεσα. Τα social media το πήραν επάνω τους, έριξαν στα πηγάδια τις ρατσιστικές φωνές και αποκαταστάθηκε το δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να λάμπει χωρίς δίνει αναφορά στη ζυγαριά του. Δε θα σταματήσουμε να λέμε, όσο και αν κουράσει, ότι τα social media, παρά τα πολλά αρνητικά τους, έχουν δώσει τη δύναμη στους ανθρώπους να συνασπίζονται και να υπερασπίζονται τα ιδανικά τους. Με μεγάλη επιτυχία.

Τη σκυτάλη του οχετού πήρε, όμως, ο βουλευτής της ΝΔ, Κωνσταντίνος Μπογδάνος. Ο βουλευτής προσεκλήθη στην πρωινή ψυχαγωγική εκπομπή του ΑΝΤ1 και ερωτήθη για τη Eurovision. Παρατίθενται οι απαντήσεις του αυτολεξεί: «Μου άρεσε το τραγούδι της Μάλτας, αλλά με ενοχλεί το γεγονός ότι προβάλλει περισσότερο το γεγονός ότι έχει 80 κιλά παραπάνω από το κανονικό».

Πως είναι δυνατόν ένας βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου να βγαίνει δημοσίως και να κατακρίνει κάποια για τα κιλά της;

Με τι ακριβώς στοιχεία και ποιος ειδικός διατροφολόγος είναι ο κύριος Μπογδάνος για να ορίσει τα «κανονικά» κιλά;

Από πότε το ελληνικό κοινοβούλιο, το οποίο εκπροσωπεί, μας θέλει όλους λιποβαρείς;

Από πότε πρέπει οι άνθρωποι να μην προβάλλουν το σώμα τους γιατί δεν ανταποκρίνεται στα κοινωνικά στερεότυπα;

Σε μια κοινωνία στην οποία όλοι, ακόμα και η οικογένεια, είναι έτοιμοι να σε στήσουν στον τοίχο για τα κιλά και την εμφάνισή σου, δεν μπορεί αυτή η μάστιγα να νομιμοποιείται από το στόμα ενός βουλευτή. Δεν μπορεί η κατινιά να γίνεται πολιτικός λόγος.

Αν ο κύριος Μπογδάνος αρέσκεται στο να σχολιάζει εμφανίσεις και να «αδυνατίζει» ανθρώπους, μπορεί να αφήσει τη βουλή και να συμμετάσχει σε κάποιο ριάλιτυ μεταμορφώσεων. Είναι μπόλικα. Δουλειά θα βρει.

Οι δηλώσεις του συνεχίστηκαν ωστόσο και με έναν οχετό κατά της εν γένει προβολής της διαφορετικότητας. Αυτολεξεί πάλι: «Μου φαίνεται ότι δεν είναι πλέον σαφές για την Eurovision αν είναι διαγωνισμός τραγουδιού ή διαφορετικότητας, φοβάμαι κιόλας ότι η Eurovision έχει αρχίσει να γίνεται ένα σόου, στο οποίο στο τέλος η πραγματική μάχη, θα είναι μεταξύ εκείνων που έχουν κατέβει για να τραγουδήσουν και εκείνων που έχουν κατέβει για να “δειχτούν”, ως κάτι το διαφορετικό. “Γεια σας, έχω πέος και μούσι”. ΟΚ, φίλε… Μπράβο»

Ο βουλευτής, λοιπόν, δηλώνει δημοσίως και ευθαρσώς πως τον ενοχλούν όχι μόνο οι αναρχικές μπαχαλοσατανίστριες μάγισσες (παλιό σουξέ του), όχι μόνο οι χοντροί, αλλά και κάθε τι το διαφορετικό που προβάλλεται δημοσίως.

Αξιότιμε κύριε βουλευτά, αυτές οι απόψεις θυμίζουν λίγο κάτι παλιά χρόνια, κάτι στρατόπεδα συγκέντρωσης, κάτι άριες φυλές και άλλα τέτοια κακά πραγματάκια. Μαζέψτε τα.

Δεν είμαστε, όμως, στη δεκαετία του 1920, αλλά του 2020. Έχουμε δικαίωμα να τρώμε, να παχαίνουμε, να αδυνατίζουμε, να φοράμε ό,τι επιθυμούμε, να βγαίνουμε όπως θέλουμε, ό,τι ώρα θέλουμε, με όποιον θέλουμε και με πέη και μούσια και βυζιά.

Τελεία και παύλα.

Παιδιά, μην τον ακούτε. Φάτε!

www.2020mag.gr