Μην δειλιάσεις Ελλάδα! Θαυμάσιο κείμενο που στηρίζει η Ναόμι Κλάιν (Δόγμα του Σοκ)

 

Το γνωστό chicken game που παίζεται τα τελευταία πέντε χρόνια στην Ελλάδα, έφτασε στην κορύφωσή του. Και ο Αλέξης Τσίπρας έπαιξε πολύ καλά με τα πολύ άσχημα «χαρτιά» που είχε στα χέρια του, παρά τα όσα λένε οι καταστροφολόγοι.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός μοιάζει να κατέλαβε εξ απήνης τον πλανήτη, χθες βράδυ, όταν ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει σε δημοψήφισμα με τον ελληνικό λαό να απαντά αν συμφωνεί με την πρόταση των ΕΕ/ΔΝΤ. Ξεξαθάρισε ότι εκείνος είναι δυστυχής με την πρόταση προσφοράς την οποία χαρακτήρισε ως αφόρητη και ταπεινωτική και ότι την απορρίπτει. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης γρήγορα καταδίκασαν την κίνηση. Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που, για εβδομάδες, κριτικάρουν τον Τσίπρα ότι κάνει πολλές υποχωρήσεις κατά τις διαπραγματεύσεις και κινείται προς μία συμφωνία την οποία χαρακτήριζαν ως απαράδεκτη. Διεθνείς σχολιαστές αντέτειναν ότι η διαπραγμάτευση συνεχίζεται σήμερα, με το Eurogroup, και η «ελληνική ομάδα» βρέθηκε ξαφνικά σε μια θέση όπου έχει τραβήξει έναν άσσο από το μανίκι της όταν κανείς δεν φανταζόταν ότι είχε. Ποια είναι η αλήθεια;

Όπως πάντοτε, βρίσκεται κάπου στη μέση. Νωρίτερα μέσα στο τρέχον έτος, έγραψα ότι η ΕΕ και ειδικά το ΔΝΤ το παράκαναν. Διότι για να δουλέψει η θεραπεία του Σοκ πρέπει να υφίσταται μια πλειοψηφία με κάτι να χάσει. Υπάρχει ένα σημείο το οποίο ξεπεράστηκε και όπου η πλειοψηφία των Ελλήνων χαμογελά με απειλές τύπου capital control και χάσιμο των διαθεσίμων κεφαλαίων. Απλά διότι δεν έχουν κάτι από αυτά. Και όταν συμβεί αυτό, η αντίδραση ενός έθνους στην ταπείνωση μπορεί να είναι απρόβλεπτη.

Είναι αλήθεια ότι το δημοψήφισμα θα οδηγήσει τους Έλληνες σε δυστυχείς επιλογές. Θα είναι δυστυχία που οι ίδιοι θα έχουν αποφασίσει για τον τύπο της; Πάντως είναι ιδιαίτερα άδικο να προτείνει κανείς ότι για τούτο ευθύνεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Σε μια θέση όπου σαράντα χρόνια διαφθοράς και κυβερνητικής ανικανότητας κια πέντε χρόνια απαράδεκτης ηγεμονίας του ΔΝΤ έφεραν. Αντιμέτωπη με την συνεχώς αυξανόμενη άβυσσο της λιτότητας ή ενός θανάτου γραφειοκρατικών περικοπών ο Τσίπρας επέλεξε να φδράσει καταλυτικά και να φέρει τα πράγματα σε ένα αποφασιστικό τέλος.

Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι σε 20 χρόνια η Ελλάδα θα συνεχίσει να υπάρχει και το πιο πιθανό να θάλλει. Δεν το λέω αυτό βασιζόμενη στη λάμψη του ένδοξου παρελθόντος και τα επιχειρήματα περί λίκνου της δημοκρατίας. Με απωθεί ο εθνικιστικός ρομαντισμός. Και όλα αυτά είναι στο μακρινό παρελθόν. Βλέπω το παρόν. Βλέπω τα κινήματα αλληλεγγύης που ξεπήδησαν και παρέχουν ιατρική φροντίδα σε αυτούς που δεν διαθέτουν ή καταφύγιο για τους άστεγους Σύριους μετανάστες που περνούν τα σύνορα. Βλέπω τις συνεργατικές φάμπρικες και τα εστιατόρια που παρέχουν δυνατότητες εργασίας. Βλέπω το πόσο κοντά έχουν έρθει οι οικογένειες που συνθέτουν το υφαντό της κοινωνίας μας και άντεξαν τα πέντε χρόνια της συνεχιζόμενης σφαγής. Με αυτά τα επιτεύγματα είμαι γεμάτη ελπίδα για το μέλλον – όχι για την αρχαία ιστορία.

Η σωστή ερώτηση είναι: Θα επιβιώσει η Ευρωπαϊκή Ένωση; Αυτό εξαρτάται από τον χειρισμό της κατάστασης, τις επόμενες ημέρες. Δεν είναι μόνο οι Έλληνες που αισθάνονται άβολα με την μικροδιαχείριση των πραγμάτων από διεθνή όργανα χωρίς νομιμοποίηση οποιασδήποτε δημοκρατικής εκλογής. Και ήρθε η ώρα, η ΕΕ να επαναπροσδιορίσει τον εαυτό της είτε ως εκείνη που παλεύει να ισορροπήσει την ομογενοποίηση με την κυριαρχία είτε ως ο φεντεραλιστής τραμπούκος, με τον κίνδυνο της εξαφάνισης να παραμονεύει.

Υπάρχει και η συζήτηση για την αποφυγή της ευθύνης από την ελληνική κυβέρνηση. Εγώ το βλέπω διαφορετικά. Η κατάσταση, όπως την παρέλαβε ο Τσίπρας τον Ιανουάριο ήταν δύσκολη από την αρχή. Η εντολή που είχε λάβει ήταν σαφής: οι Έλληνες επιθυμούσαν Α) να τελειώσει η λιτότητα και Β) να μείνουν στο ευρώ. Υπήρχε πάντοτε η πιθανότητα αυτοί οι δύο στόχοι να ήταν ασύμβατοι. Ο Τσίπρας είναι ο ηγέτης που με ειλικρίνεια δηλώνει: «Όπως προκύπτει, παρά τις εργώδεις προσπάθειές μας, δεν καταφέρνουμε να πετύχουμε και το Α και το Β. Έτσι, προσφεύγουμε και πάλι σε εσάς (τον ελληνικό λαό) για οδηγίες.

Μοιάζει ιδιαίτερα περίεργο πόσοι ενάντιοι στην δημοκρατία έχουμε γίνει. Πόσο εξωπραγματικός φαίνεται ένας ειλικρινής ηγέτης που δεν είναι διαθετειμένος να ξεπουλήσει την χώρα σε ανταλλαγή της συνέχισης της προσωπικής ισχύος. Πάρτε μιαν ανάσα. Αφήστε στα μάτια να προσαρμοστούν. Ο Τσίπρας είναι αυτός που όλοι οι ηγέτες θα έπρεπε να είναι. Απλά θα πρέπει να προσαρμοστούμε και να δούμε τα πράγματα μέσα από το πρίσμα του πολιτικού υπολογισμού ότι η δημοκρατία, όπως θα έπρεπε να είναι μοιάζει παραμορφωμένη.

Δεν γνωρίζω την απάντηση των πολιτών στο δημοψήφισμα, αν τελικά συμβεί. Παρατηρώ την υστερία των φωνών που αντιτίθενται ακόμη και να υπάρξει το δημοψήφισμα. Αλλά αν νιώθετε έτσι, τότε ψηφίστε «ναι» και πείσετε και άλλους να ψηφίσουν παρομοίως. Ο Τσίπρας σας έδωσε αυτή τη δυνατότητα. Πάντως δεν γνωρίζω πώς διεκδικούμε να αποφασίζουμε για τους εαυτούς μας και πόσο ευτυχείς μπορεί να είμαστε όταν στην πραγματικότητα εξωτερικές, μη εκλεγμένες δυνάμεις νιώθουν ότι πρέπει να υπαγορεύουν ποιος θα είναι ο φόρος στο γάλα και το ψωμί. Και αυτή η ερώτηση μας αφορά όλους.

Το παρόν κείμενο με τον αρχικό τίτλο «Do not Blink, Greece» είναι του κ. Alex Andreou και το πρωτότυπο (στα αγγλικά) βρίσκεται εδώ.

harryklynn.blogspot.gr

Κλεάνθης Γρίβας: «Δημοψήφισμα: Η απόφαση, όποια κι αν είναι, είναι δική μας»

 

 

«Με το Δημοψήφισμα καλούμαστε να κάνουμε μια θεμελιώδη επιλογή εάν θέλουμε να είμαστε και να παραμείνουμε πολίτες ή δούλοι.

• Οι πολίτες αποφασίζουν οι ίδιοι για τη ζωή ή τον θάνατό τους.
• Για τον θάνατο των δούλων (που είναι πάντοτε αναλώσιμοι) αποφασίζουν απρόσωποι και αντιδημοκρατικοί μηχανισμοί (όπως το τέρας των Βρυξελλών) πάντοτε σε συνεργασία με την κατά τόπους Πέμπτη Φάλαγγά τους.
• Σε λίγες μέρες θα αποδειχθεί εάν είμαστε λαός πολιτών ή δούλων...

Το Δ’ Ράιχ εφαρμόζει με συνέπεια την πολιτική του “ζωτικού χώρου” του Γ’ Ράιχ, υποτάσσοντας την Ευρώπη με όχημα τους μηχανισμούς της Ε.Ε. και της Νομισματικής Ένωσης.

Τα μέσα άλλαξαν: τα πάντσερ αντικαταστάθηκαν από τον οικονομικό καταναγκασμό. Αλλά ο στόχος παραμένει ο ίδιος: Η μετατροπή της ευρωπαϊκής περιφέρειας στην "πίσω αυλή" της Γερμανίας (κατά τα πρότυπα της σχέσης των ΗΠΑ με τις μπανανίες της Κεντρικής Αμερικής κατά τη μεταπολεμική περίοδο)».

www.zougla.gr

Πραξικόπημα!!!! Για το Καλό μου

 

Με βάζουνε κάθε τέσσερα χρόνια να επιλέγω προγράμματα και κυβερνήτες που την επομένη της εκλογής τους αναιρούν τις υποσχέσεις τους χωρίς να με ρωτήσουνε ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΟΥ.

Με βγάλανε με βάλανε στο ΝΑΤΟ χωρίς εξήγηση και  χωρίς να με ρωτήσουνε ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΟΥ.
Με βάλανε στην ΕΟΚ ισότιμο μέλος για την ασφάλεια μου χωρίς να με ρωτήσουνε ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΟΥ.
Με βάλανε στην ΟΝΕ με ψεύτικα στοιχεία κι απατεωνιές χωρίς να με ρωτήσουνε ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΟΥ.
Με φορτώσανε με το πρώτο μνημόνιο γιατί 'μαζί τα φάγαμε' χωρίς πάλι να με ρωτήσουνε ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΟΥ.
Μου φορτώσανε το δεύτερο μνημόνιο με το κούρεμα στα δικά μου ομόλογα, στα δικά ασφαλιστικά ταμεία και στις δικές μου συντάξεις χωρίς να με ρωτήσουνε ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΟΥ.
Τώρα θέλουνε να μου φορτώσουνε και τρίτο μνημόνιο χωρίς να με ρωτήσουνε ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΟΥ.
Κι όταν βρέθηκε κάποιος που από σκοπιμότητα ή ιδεολογία, τρέλα ή ευαισθησία, μου επιτρέπει να ΜΙΛΗΣΩ το λένε ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ!!!! και λυσσάνε να το σταματήσουν.
Τι λέτε ρε χουντάρες; Τα 41 χρόνια ΜΟΥΓΚΑΣ είναι ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ κι όταν πάνω να μιλήσω ΕΓΩ  ο ΚΥΡΙΑΡΧΟΣ ΛΑΟΣ  είναι ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ;

Δε πάτε στο διάολο αφήστε με να ΜΙΛΗΣΩ για το καλό σας.

Έχουμε αρετή και τόλμη;

Γιώργος X. Παπασωτηρίου

 

Η Γερμανική ηγεσία μ’ έναν άκρως αυταρχικό και σχεδόν φασιστικό τρόπο διέπεται από την «παράλογη ιδέα», όπως την χαρακτήρισε προ καιρού η γαλλική εφημερίδα Le Monde, «ότι όλος ο κόσμος οφείλει να μοιάσει στη Γερμανία, υιοθετώντας το μοντέλο της». Με άλλα λόγια, οι Έλληνες και όλοι οι άλλοι λαοί –τόσο οι «πάνω» όσο και οι «κάτω»- πρέπει να γίνουν κατά ένα τρόπο «Γερμανοί»! Αυτό, όμως, δεν απέχει από αυτό που σύμφωνα με τη Τζούλια Κρίστεβα χαρακτήριζε τους ναζί, οι οποίοι ανήγαγαν σε μοναδική παγκόσμια αξία τη δική τους εθνική κουλτούρα, το δικό τους τρόπο σκέψης και ζωής, αρνούμενες το σεβασμό στους τρόπους των άλλων λαών και την κατακτημένη διιστορική αξιοπρέπειά τους. Γι’ αυτό ο ναζισμός και ο φασισμός είναι εδώ. Γιατί όπως έλεγε ο Πρίμο Λεβί «Παντού, στον κόσμο, όπου αρχίζουμε με την κατάπνιξη των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου και του δικαιώματός του στην ισότητα, ολισθαίνουμε ταχύτατα στο σύστημα των στρατοπέδων συγκέντρωσης...». Μπορεί να συμβεί κάτι άλλο; Αυτό που προτείνει η γαλλική εφημερίδα, ότι δηλαδή η Γερμανία «οφείλει να μοιάσει στις άλλες χώρες». Μάλλον δύσκολο…  Αντιθέτως, ο φασισμός και ο ρατσισμός διαχέεται σε όλη τη βόρεια Ευρώπη των νεοφιλελεύθερων κανιβάλων.  Σ’ αυτή την κατεύθυνση κινείται και η δήλωση του Γάλλου πρώην υπουργού Εσωτερικών του Σαρκοζί, Κλωντ Γκεάν σύμφωνα με την οποία «οι πολιτισμοί δεν αξίζουν όλοι το ίδιοι». Τι σημαίνει αυτό; Μήπως αυτό που συνέβη με τους Γερμανούς ναζί που θεωρούσαν ότι όποιος δεν συμμερίζεται την υπεροχή του γερμανικού «άριου πολιτισμού» είναι εχθρός τους; Ενδεχομένως η Ευρώπη οδεύει σε μία νέα οικονομική και πολιτισμική ένωση, στην οποία θα επικρατεί το Γερμανικό πολιτισμικό μοντέλο. Σ’ αυτό δεν μπορεί να ενταχθεί ο ευρωπαϊκός νότος της «σιέστας», της μη πειθαρχίας και της γιορτής. Δεν είναι τυχαία η εκστρατεία των γερμανικών εντύπων και ακραίων ευρωπαϊκών λαϊκιστικών στοιχείων εναντίον της Ελλάδας. Αλλά την απάντηση σε όλα τα παραπάνω τη δίνει ο Γάλλος φιλόσοφος και ιστορικός Τσβετάν Τοντόροφ, ο οποίος απαντώντας στον Γκεάν σχετικά με την άνιση αξία των πολιτισμών, επισημαίνει πως «οι αξίες ενός πολιτισμού δεν μπορούν να ισχύουν παρά για ολόκληρη την ανθρωπότητα» και όχι μόνο για μια ομάδα ή ένα λαό. Παρόλα αυτά, έχουμε ήδη τη διάκριση των λαών σ’ αυτούς που αξίζουν και σ’ αυτούς που δεν αξίζουν.

Σύμφωνα με τον κοινωνιολόγο Ν. Ελίας το τραύμα της ήττας στους δύο παγκοσμίους πολέμους καθόρισε το γερμανικό πνεύμα, δημιουργώντας μία τάση αναδίπλωσης και εθνικής κατάθλιψης κατά τις περιόδους αδυναμίας αλλά και αντιδημοκρατικού αυταρχισμού και επιθετικότητας όταν υπάρχει η αίσθηση της ισχύος. Αυτή η αταβιστική συμπεριφορά εκδηλώνεται κατά κόρον εναντίον της Ελλάδας, η οποία δαιμονοποιείται και χρησιμοποιείται σαν παράδειγμα προς αποφυγή. Για την ακρίβεια, οι Γερμανοί φαίνεται να ακολουθούν την πολιτική των WASP’s(Λευκοί Αγγλοσάξονες Προτεστάντες) στην Αμερική, οι οποίοι ένωναν όλο το μωσαϊκό των μεταναστών που συνέρεε στις ΗΠΑ απ’ όλο τον κόσμο με βάση κάθε φορά έναν κοινό εχθρό-δαίμονα(αρχικά εσωτερικό και στη συνέχεια εξωτερικό). Ο αποδιοπομπαίος τράγος, ή κατ’ άλλους η «Ιφιγένεια», σήμερα, για τη δημιουργία των Ενωμένων Πολιτειών της Ευρώπης φαίνεται να είναι για τους Γερμανούς η Ελλάδα. Γι' αυτό τώρα πρέπει να θυσιαστούμε με τον πλέον μαρτυρικό τρόπο για να παραδειγματιστούν όλοι οι άλλοι.

 Οι επιθέσεις της Λαγκάρντ, του Σόιμπλε, της Μέρκελ και εν γένει της ευρωπαϊκής πολιτικής ελίτ εναντίον των Ελλήνων συλλήβδην παραπέμπει σε μία αντιμετώπιση κατά το ανάλογο του homo sacer, του «Ιερού ανθρώπου», ουσιαστικά του «καταραμένου», που νομιμοποιεί την πράξη της νομικής ανθρωποκτονίας στο ρωμαϊκό δίκαιο. Έτσι, αυτός που έχει δηλωθεί homo sacer αποκλείεται από την κανονική νομική προστασία και μπορεί να δολοφονηθεί ατιμωρητί από τον καθένα. Οι Εβραίοι στη ναζιστική Γερμανία ήταν ο απόλυτος homo sacer, αλλά προτού εγκλειστούν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και δολοφονίας, θα έπρεπε πρώτα να τους αφαιρεθεί η γερμανική ιθαγένεια και οι προστασίες που προέρχονται από αυτή. Εμάς των Ελλήνων μας αφαιρείται σήμερα η ευρωπαϊκή «ιθαγένεια», αφού αρνούμαστε να καταστούμε εκείνος ο υποδειγματικός γι’ αυτούς βιοπολιτικός χώρος, όπου η κυρίαρχη εξωτερική(γερμανική) και εγχώρια(των γραικύλων) εξουσία θα μπορεί να ασκείται χωρίς κανέναν απολύτως περιορισμό στο σώμα, στην πολιτική, στην κοινωνική και στη βιολογική ζωή των Ελλήνων εργαζόμενων και μη.

Γιατί οι Γερμανοί δεν σκέφτονται με όρους αλληλεγγύης τη διάσωση της Ελλάδας, αλλά με όρους υποταγής στη δική τους άποψη για την Ενωμένη Ευρώπη. Μία Ευρώπη που θα είναι «γερμανική» ως προς την κουλτούρα και πλήρως υποταγμένη στις νεοφιλελεύθερες επιταγές των τραπεζών που εδρεύουν στη Φρανκφούρτη. Αλλά οι Έλληνες είμαστε ικανοί να αγωνιστούμε για την αξιοπρέπειά μας, έχουμε εκείνη την αρετή και την τόλμη που είναι προϋποθέσεις αναγκαίες για την ελευθερία;

www.artinews.gr

Σαν έτοιμος από καιρό, αποχαιρέτα την, την…

 

Και τώρα τι θα απογίνουμε;

Αν δεν μας δώσουν τα λεφτά, τι θα κάνουμε;

Πως θα ζήσουμε;

Ανύμποροι. Μοιάζουμε σαν κάτι τεμπελχανάδες, που ζουν με το μπουρμπουάρ που τους δίνει ο πατέρας τους, ξαπλωμένοι όλη μέρα στις καφετέριες, πίνοντας καφέδες και βλέποντας τα γκομενάκια να περνούν.

Αυτό είμαστε οι Έλληνες;

Μας δίνουν λεφτά οι ξένοι, ζουμε. Δεν μας δίνουν, πεθαίνουμε;

Πως γίναμε έτσι;

Δεν ξέρουμε ποιοι είμαστε, δεν ξέρουμε που πάμε.

Σα να είναι έρημος αυτός ο τόπος. Σα να μην παράγουμε τίποτα. Σα να στεγνώσανε τα χώματα, σα να ξεράθηκαν οι ελιές!

Σα να μην είμασταν ποτέ γεωργοί, κτηνοτρόφοι, χτίστες, επιστήμονες. Σα να μην υπήρξαμε ποτέ.

Σα να ήμασταν πάντα όλοι άνεργοι και περιμέναμε τους Γερμανούς να μας δώσουν κάτι τις, για να βγάλουμε τη γυναίκα μας μία βόλτα.

Μία φωνή ακούς από τους νέους ανθρώπους.. Τι να κάνουμε εδώ; Δεν βρίσκω τι να κάνω. Ψάχνομαι τόσο καιρό.

Όλες οι μικρές επιχειρήσεις βουλιάζουν. Ποιοι να αγοράσουν; Τα 3.000.000 φτωχοί;

Οι 1.500.000 άνεργοι; Οι 300.000 νέοι που μετανάστευσαν; Ποιοι; Αυτοί που απολύθυηκαν; Αυτοί που δεν έχουν σύνταξη;

Οι οικογένειες που ζουν με ένα μισθό; Ποιοι;

Γίναμε φαντάσματα των εαυτών μας. Γίναμε μικρότεροι του ίσκιου μας.

Και έρχονται πάλι να μας ξαναφοβίσουν.

Θα σας το κόψουμε το μπουρμπουάρ.

Ο φόβος είναι αιλουροειδές που σκαρφαλώνει στα γεράματα. Αν σκαρφαλώσει σε νεανικό σώμα, τότε αυτό γερνάει απότομα.

Αν δείτε νέους σαν γέρους να μιλούν, είναι που ο φόβος σκαρφάλωσε.

Αλλά τι να φοβηθείς, όταν έχεις τα χέρια σου, τα πόδια σου, και το μυαλό σου;

Η χώρα καταστράφηκε. Το μόνο που έχει μείνει όρθιο είναι οι ανοιχτές τηλεοράσεις. Είναι η πόρτα, από την οποία διαχέεται ο φόβος.

Ναι η χώρα συγκρούστηκε με τον 21ο αιώνα και βρέθηκε χωρίς όραμα στη νέα εποχή.

Ποιος θα μεταποιήσει και θα μεταμορφώσει το δημόσιο;

Παλιά χρειαζόταν 25 σφραγίδες για να επιβεβαιώσεις την ταυτότητα σου. Τώρα χρειάζεται μία.

Οι 24 σφραγίδες κρύβονται για να μην τις βρουν.

Φοβούνται μην τους πουν “Έλα εδώ εσύ, τι κάνεις τώρα που δεν έχεις να σφραγίζεις;

Δεν χρειάζεται να απολυθούν οι 24 σφραγίδες, χρειάζονται νέο προορισμό. Χρειάζονται να εξυπηρετήσουν την αναγκαιότητα της εποχής.

Οι πολιτικοί μας φοβήθηκαν να δουν το μέλλον. Βολεύτηκαν στο να δανείζονται.

Και φτάσαμε σήμερα να ζούμε χωρίς να έχουμε ζωή. Απαθείς. Ανίκανοι να κάνουμε κάτι για τη χώρα μας.

Εξαρτημένοι από το μπουρμπουάρ του Γερμανού φιλευσπλαχνου.

Βλέπετε να προχωράει τίποτα;

Γιατί έπεσε ο Παπανδρέου; Γιατί ψήφισε μνημόνιο!

Γιατί έπεσε ο Σαμαράς; Γιατί ψήφισε μνημόνιο!

Πως γίνεται λοιπόν σήμερα όλες οι εφημερίδες να έχουν γκάλοπ, που ούτε λίγο ούτε πολύ, ζητούν από τον Τσίπρα να ψηφίσει και 3ο μνημόνιο;

Είναι βίτσιο του λαού αυτού να θυσιάζει έναν αρχηγό για κάθε μνημόνιο;

800 εκατομμύρια ευρώ ήταν τα μέτρα του Χαρδούβελη είπε ο Σαμαράς. Και υα έφτασε 8 δις ο Τσίπρας. Όχι οι ξένοι, ο Τσίπρας!

Πήγε δηλαδή στην Ευρώποι και είπε δεκαπλασιάστε μου αυτά που σας έδινε ο Σαμαράς.

Να υπενθυμίσω ότι το πρωτογενές πλεόνασμα που ήθελε να υπογράψει ο Σαμαράς, αντιστοιχεί σε 20 δις μέτρα. Για αυτό έπεσε.

Το λέω για να μη νομίζει ότι έπεσε για 800 ψωροεκατομμύρια.

Το χρέος αυτό είναι αβίωτο. Κανείς δεν επιθυμεί την δραχμή. Λάθος μπήκαμε στο Ευρώ, λάθος να βγούμε από το Ευρώ.

Αλλά ας μας αφήσουν να συνέλθουμε. Ας μας αφήσουν να ξαναπιάσουμε με τα χέρια μας τη ζωή μας και τη γη μας.

Δεν μπορούμε να πάμε μήνα-μήνα, μέρα-μέρα δίνοντας μας ρευστότητα με το σταγονόμετρο.

Άκουσα τον Θεοδωράκη, την Φώφη και τον Σαμαρά που ετοιμάζονται να κάνουν το Ευρωπαϊκό Λαϊκό μέτωπο μαζί.

Να λένε πως ο Τσίπρας είναι ο μοιραίος άνθρωπος. Αναποδογυρίσανε οι έννοιες στο μυαλό.

Έφτασε να είναι μοιραίος άνθρωπος αυτός που αντιστέκεται και ωραίος αυτός που υποκύπτει.

Ναι είναι αλήθεια. Όσοι αντιστάθηκαν στους Γερμανούς τότε στη κατοχή, τους εκτέλεσαν.

Τους δοσίλογους τους κράτησαν ζωντανούς.

Όμως κανένας στην ιστορία δεν θυμάμαι να κατέθεσε στεφάνι σε κάποιον δοσίλογο.

Γιατί οι δοσίλογοι δεν ήταν μοιραίοι, ήταν ωραίοι υποτελείς.

Ας σταματήσουμε τις υστερίες, να τρέχουμε για μακαρόνια και ρύζια.

Δεν είναι ντροπή να τρέχουμε στα ΑΤΜ ακούγοντας τις τηλεοράσεις να ουρλιάζουν μέσα στη νύχτα;

Τι να κάνει ο άνθρωπος, όταν ακούει πως η Ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα δεν μας στηρίζει πια, γιατί τολμήσαμε να κάνουμε δημοψήφισμα στη χώρα μας; Δεν θα πανικοβληθεί όταν έχει να ταΐσει το παιδί του, όταν έχει να πληρώσει τους γιατρούς, όταν έχει ν απληρώσει τα φάρμακα του;

Θέλουν να οδηγήσουν τον κόσμο έξω από το Μαξίμου. Ζούμε ένα νέο ιδιότυπο πραξικόπημα.

Ή πέφτει η κυβέρνηση και μας δίνουν λεφτά ή μας χρεωκοπούνε.

Η ντροπή για αυτό που ζούμε, είναι πιο μεγάλη για τους Γερμανούς.

Μετά από αυτά που μας κάνανε στον πόλεμο, μας κάνουν τα ίδια και τώρα, με τον Σόϊμπλε στον ρόλο του ευαίσθητου Χίτλερ;

Κανείς δεν έχει καταθέσει στεφάνι στον Χίτλερ. Κι όμως κάποτε όλοι σκύβανε το κεφάλι σε αυτόν.

Γιατί οποιος καταστρέφει λαούς, όποιος δεν υπολογίζει ανθρώπους, όποιος χασκογελάει στον πόνο του άλλου, στεφάνι τιμής ποτέ δεν του πρέπει.

Κλείστε τις τηλεοράσεις. Σαν έτοιμος από καιρό αποχαιρέτα την, την Τρέμη που ουρλιάζει.

Αποχαιρέτα τους ωραίους και υποτελείς.

Λάκης Λαζόπουλος
www.altsantiri.gr

Είδα τα πάντα να χάνονται, και θα φοβηθώ ένα δημοψήφισμα;

Είδα τα πάντα να χάνονται. Το πατρικό, το μαγαζί του πατέρα, τα πάντα.
Είδα τον πατέρα μου να κλαίει για πρώτη φορά στη ζωή του.
Τον είδα να ντρέπεται που έπρεπε ο γιός του να του στείλει λεφτά για να πάρει μια φραντζόλα ψωμί.
Είδα τον πατέρα να μην μπορεί να πάρει σύνταξη μετά από 42 χρόνια ασφάλισης, αν δεν πληρωθούν στο γαμοΤΕΒΕ και οι τελευταίοι μήνες ασφάλισης.
Τον είδα στο αστυνομικό τμήμα να του παίρνουν αποτυπώματα, να τον τρέχουν στη σήμανση, για έξι γαμημένους μήνες ποινή ερήμην από δικαστήριο για "χρέος".
Έναν άνθρωπο 77 χρονών, που δεν ξέρει τι θα πει "βγαίνω έξω".
Είδα τη μάνα μου να πνίγεται επειδή δεν μπορούσε να δώσει στο εγγόνι ούτε 10 ευρώ για ένα παιχνίδι.
Είδα τους δικούς μου ανθρώπους να προσπαθούν να ζήσουν 4μελή οικογένεια με μια δουλειά part- time.
Είδα κομμένη τη ΔΕΗ.
Βρέθηκα απέναντι σε κάποιους που μου μιλούσαν για "προβλήματα" που για μένα ήταν λύσεις.
Έμεινα μέρες με τα ψιλά στην τσέπη περιμένοντας να πληρωθώ έναντι από τον μισθό που έπρεπε να πληρωθεί πριν από 4-5 μήνες.
Είδα πολλά, αγαπητέ σκατόφλωρε, τιμητή των πάντων.
Και μου λες ότι τώρα θα φοβηθώ ένα ...δημοψήφισμα;;
Χαχαχα! Ένα δημοψήφισμα;
Ούτε που έχεις διανοηθεί τι σημαίνει φόβος και αγωνία.
Γι' αυτό άντε και γαμήσου που θα μου κάνεις μαθήματα ζωής και ψυχραιμίας.

Το κείμενο αναρτήθηκε στην προσωπική σελίδα του Δημήτρη Σούλτα στο facebook

sioualtec.blogspot.gr

Δείτε σε γράφημα τι σημαίνει το «Ναι» και το «Οχι» στο δημοψήφισμα

Η Βουλή αποφάσισε με 178 ψήφους υπέρ και 120 κατά τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την πρόταση των θεσμών την ερχόμενη Κυριακή, 5 Ιουλίου.

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος θα καθορίσει τη στάση της κυβέρνησης.

Πρόκειται για κρίσιμη απόφαση για το μέλλον της χώρας και οι πολίτες οφείλουν να γνωρίζουν τι σηματοδοτεί για τη ζωή τους το «Ναι» και το «Οχι».

Δείτε το κατατοπιστικό γράφημα από τον Jo Di Graphics 

www.koutipandoras.gr

Ερχόμαστε!

Αγαπητέ Πιτσιρίκο,

Είναι πολλά αυτά που ακούστηκαν και γράφτηκαν τις τελευταίες ώρες. Ειδικά από ανθρώπους που απόκτησαν πολιτική σκέψη την τελευταία εβδομάδα. Πολιτική σκέψη που περιστρέφεται γύρω από έναν μόνο άξονα. Το ευρώ.

Είναι προφανές ότι έχουν γίνει πολλά λάθη τους τελευταίους μήνες και είναι πολλά αυτά που μπορεί να προσάψει κανείς στην κυβέρνηση, με σημαντικότερο ίσως το γεγονός ότι κράτησε το λαό για πέντε μήνες στο σκοτάδι.

Και είναι παραπάνω από προφανές ότι ο σημαντικότερος λόγος που προκηρύχθηκε αυτό το δημοψήφισμα ήταν ότι δεν θα μπορούσε ποτέ να περάσει από τη βουλή αυτή η πρόταση των θεσμών -η οποία δεν απείχε και πολύ από την ελληνική πρόταση ομολογουμένως-, χωρίς η κυβέρνηση να χάσει τη δεδηλωμένη.

Είναι αλήθεια επίσης, ότι δεν φαίνεται να υπάρχει συγκεκριμένο σχέδιο από την κυβέρνηση, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.

Σε καμία περίπτωση όμως δεν θα πρέπει να τρομάζει κανέναν η ύψιστη μορφή δημοκρατικής έκφρασης του λαού.

Όπως σωστά έγραψες, το δημοψήφισμα σαν διαδικασία -μετά από 41 χρόνια- είναι σημαντικότερο και από το διακύβευμα.

Αυτοί που φωνάζουν στο όνομα της Δημοκρατίας, ας γνωριστούν επιτέλους μαζί της.

Όλοι όσοι καταφέρονται κατά του δημοψηφίσματος μου θυμίζουν τα πουλιά που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στο κλουβί και όταν τους ανοίγουν την πόρτα φοβούνται να πετάξουν και να ελευθερωθούν.

Λογικό εν μέρει. Πώς να εστερνιστείς κάτι που ποτέ δεν γνώρισες;

Τα δεδομένα, όμως, αυτή τη στιγμή είναι συγκεκριμένα. Και με βάση αυτά θα πρέπει να αποφασίσουμε τώρα και να πορευτούμε στο μέλλον. Θα έχουμε όλο το χρόνο μπροστά μας να αναμοχλεύσουμε το παρελθόν.

Ο λαός αυτή τη στιγμή καλείται να αποφασίσει πάνω σε μια πολύ συγκεκριμένη βάση.

Το ΝΑΙ έχουμε όλοι πενταετή εμπειρία και γνωρίζουμε τι σημαίνει. Και γνωρίζουμε με μαθηματική ακρίβεια που οδηγεί. Αυτή τη φορά με μεγαλύτερη σκληρότητα.

Το ΟΧΙ αντίθετα, τρομάζει κάποιους. Και για πολλούς μπορεί να μην είναι εύκολη επιλογή. Πιθανόν επειδή δεν ξέρει κανείς με ακρίβεια που οδηγεί. Και είναι το άγνωστο που τρομάζει.

Πάντα στην ιστορία αυτής της χώρας όμως τα ΟΧΙ ήταν οι δύσκολες επιλογές. Ήταν οι επιλογές που ο ελληνικός λαός τις πλήρωσε πολύ σκληρά. Αλλά ήταν και αυτές που άλλαξαν του ρου της ιστορίας.

Και είναι αυτές που μας κάνουν περήφανους σήμερα για την ιστορία και τους προγόνους μας, που τόσο συχνά όλοι επικαλούμαστε.

Ας φανούμε λοιπόν για μια φορά κι εμείς αντάξιοι τους.

Χαιρετισμούς από Ρώμη.

Σταύρος

Υ.Γ.: Ερχόμαστε!

 

(Αγαπητέ Σταύρο, to the point το κείμενό σου. Και ψύχραιμο. Με το καλό να έλθετε. Σας περιμένουμε! Να είσαι καλά.)

(Έχω λάβει πάρα πολλά μέιλ από φίλους αναγνώστες που ζουν στο εξωτερικό. Πολλοί μου γράφουν να γράψω να έχουν δικαίωμα ψήφου στο δημοψήφισμα στις πρεσβείες μας. Το έγραψα. Να έχουν δικαίωμα ψήφου στις πρεσβείες μας.)

pitsirikos.net

Γκρίλο: Θα μπορούσαν να σώσουν την Ελλάδα με 1,2 δις ευρώ...

...αλλά δεν το κάνουν...

Στην Ελλάδα και την απόφαση του πρωθυπουργού για δημοψήφισμα αναφέρθηκε ο ιδρυτής και ηγέτης του Κινήματος Πέντε Αστέρων (M5S), Μπέπε Γκρίλο.

 "Είχα κάποιες αμφιβολίες όσον αφορά τον Αλεξη Τσίπρα, αλλά...

έκανα λάθος. Αποδεικνύεται εξαιρετικός άνθρωπος και καταφέρνει να δώσει τον λόγο στο λαό της Ελλάδας", δήλωσε το βράδυ του Σαββάτου σε ιταλικά ΜΜΕ, κατά τη διάρκεια λαμπαδηφορίας υπέρ της νομιμότητας σε μια παραθαλάσσια περιοχή της Ρώμης, όπου είναι έντονη η δράση της μαφίας.

Ο Γκρίλο άσκησε σκληρή κριτική στην Ε.Ε., λέγοντας, πως, οι Ευρωπαίοι  θα μπορούσαν να σώσουν την Ελλάδα με 1,2 δισ. ευρώ, αλλά δεν το κάνουν, ενώ η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δαπανά 1,3 δισ. ευρώ για την νέα της έδρα.

 Για τον Γκρίλο η τρέχουσα συγκυρία είναι αυτή της «δανειοκρατίας», κατά την οποία τίθενται υπό ομηρία οι ασθενέστερες χώρες, οι οποίες εκβιάζονται με δάνεια τα οποία είναι γνωστό εξ αρχής ότι δεν θα μπορέσουν να αποπληρωθούν, κάτι που τροφοδοτεί την συνεχή αύξηση των επιτοκίων.

 «Και η Ιταλία στην πραγματικότητα έχει χρεοκοπήσει εδώ και πολλά χρόνια. Μόνον που δεν μας αφήνουν να φαλιρίσουμε διότι πρέπει να πάρουν πίσω πολλά χρήματα. Το χρέος μας είναι στα χέρια των γερμανικών τραπεζών. Όταν ξαναπάρουν όλα τα χρήματα, θα μας εγκαταλείψουν όπως έκαναν με την Ελλάδα», πρόσθεσε ο επικεφαλής του M5S.

nonews-news.blogspot.gr

Δεν είναι διαπραγμάτευση!

 

Το editorial του Δρόμου που κυκλοφορεί το Σάββατο 29 Ιουνίου

 

Δεν πρόκειται για διαπραγμάτευση: Πρόκειται για ένα ενορχηστρωμένο δράμα από τους δανειστές που έχει ως βασικό κριτήριο και στόχο να ταπεινώσει τον ελληνικό λαό, να ακυρώσει πολιτικά την επιλογή του, να επικυρώσει τελεσίδικα τη θέση ότι τα μνημόνια ήταν και παραμένουν μονόδρομος.

Όπως όλα δείχνουν, μια κορυφαία πράξη του δράματος θα παιχτεί σήμερα στις Βρυξέλλες κατά τη διάρκεια της Συνόδου των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης, υπό το βλέμμα και τις προσταγές -εννοείται- των πολιτικών τους εντολέων.

Στη Σύνοδο, δεν θα διασταυρωθούν επιχειρήματα, δεν θα συγκρουστεί η λογική με το παράλογο, όπως συχνά φαίνεται να πιστεύει η ελληνική κυβέρνηση. Για τους δανειστές, η διαπραγμάτευση είχε και διατηρεί ένα και μοναδικό επίδικο: την εξάντληση του, έτσι κι αλλιώς, αδύναμου αντιπάλου, την εξουθένωση και την υποταγή του!

Τους ενδιαφέρει, πέρα από την απαξίωση της κυβέρνησης, να εντυπωθεί βαθιά στη συνείδηση του λαού αυτής της χώρας το αίσθημα του αδιεξόδου, ο μεγεθυμένος κίνδυνος που διατρέχει να καταστραφεί για πάντα αν τολμήσει να επιλέξει μια άλλη πορεία, πέρα από το μονόδρομο που αυτοί επιβάλλουν.

Δεν τους απασχολούν τα νούμερα, τα ισοδύναμα, ο ΦΠΑ στα ακριτικά νησιά, τα «φρουτάκια» και τα φάρμακα. Αυτά όλα λειτουργούν ως ενισχυτικά πιόνια στη σκακιέρα του εμπαιγμού σε βάρος μας. Όσα ακούμε και βλέπουμε επί τέσσερις μήνες ως προφάσεις λειτουργούν και μόνο.

Δεν αρκεί η οικονομική πλευρά για να αιτιολογηθεί η τακτική των «θεσμών». Οι στοχεύσεις τους είναι κατά βάση πολιτικές, αποσκοπούν σε πολιτικές εξελίξεις στο εσωτερικό της χώρας, θέλουν να τιμωρήσουν το λαό για την πρόθεσή του να αλλάξει πορεία, παραδειγματίζοντας έτσι τους πάντες.

Οι στοχεύσεις παραμένουν ίδιες όποιο σενάριο, από αυτά που φαίνονται σήμερα πιθανά, και αν δρομολογηθεί. Είτε επιβάλλοντας μια ταπεινωτική συμφωνία, είτε οδηγώντας γκανγκστερικά σε γεγονότα «τύπου Κύπρου».

Ας μην αυταπατώμεθα, λοιπόν. Όπως δεν υπήρξε βούληση για ουσιαστικό διάλογο όλο το προηγούμενο διάστημα, έτσι δεν προβλέπεται να υπάρξει και «αμοιβαία επωφελής συμφωνία». Κάθε ενδεχόμενη «συμφωνία», με όποιο επικοινωνιακό αμπαλάζ και αν παρουσιαστεί, θα είναι μονομερής και επώδυνη.

Το παράδοξο είναι ότι την πολιτική οπτική των δανειστών, την τακτική και τη στρατηγική τους, δεν την αντελήφθη έγκαιρα η ελληνική αντιπροσωπεία και ίσως να μην έχει ακόμη συνειδητοποιήσει το μέγεθος του βάθους της. Η παγίδευση της 20ής Φλεβάρη, το πάθημα δηλαδή, θεωρήθηκε στιγμιαίο, δεν έγινε μάθημα παρά την πρωθυπουργική ομολογία του λάθους.

Το ερώτημα είναι κρίσιμο: Μπορεί μια «συμφωνία» όπως αυτή που βρέθηκε στο τραπέζι σε διάφορες παραλλαγές αυτές τις μέρες, να υλοποιηθεί από μια αριστερή κυβέρνηση;

www.e-dromos.gr

Ο λαός έχει τον λόγο

Ο Στάθης στον eniko

@ Και τώρα ο λόγος στον λαό.

@ Μεγάλη υπόθεση. Και μεγάλες λέξεις. Λόγος. Λαός.

@ Λένε αυτοί που φοβούνται τον λόγο και τον λαό ότι η κυβέρνηση «πετάει το μπαλάκι των ευθυνών της στο λαό». Μάλιστα. Οταν ο λαός υπερψηφίζει αυτούς που λένε κάτι τέτοια, μπαλάκι τους πετάει; Τους δίνει την ψήφο του να την κάνουν ό,τι θέλουν; Τους δίνει την ψήφο τους κι ύστερα παύουν να ‘χουν γνώμη;

@ Οταν αυτοί που πήραν την ψήφο του λαού με βάση το πρόγραμμά τους επιστρέφουν στον λαό και του ζητούν να πάρει θέση για τα προβλήματα που συνάντησαν, ακόμα και για τα λάθη που έκαναν, μπαλάκι του πετάνε ή ο λαός παίρνει τον λόγο για να αποφανθεί;

@ Ας αφήσουμε τις σοφιστείες. Το δημοψήφισμα είναι μια ύψιστη στιγμή κατά την οποίαν η αντιπροσωπευτική δημοκρατία γίνεται άμεση.

@ Οταν ο υπέρτατος νόμος είναι η σωτηρία της πατρίδας, η άμεση απόφανση του λαού είναι ό,τι ισχυρότερο διαθέτει μια δημοκρατία.

@ Η άμεση δημοκρατία, όταν ο λαός εκφράζεται με δημοψήφισμα, μπορεί να κρατάει μια μέρα, αλλά το αποτέλεσμα που παράγει, δεσμεύει στο εξής την αντιπροσωπευτική δημοκρατία στην επιλογή του λαού. Διότι ο λαός

@ όντως έχει αναλάβει τις ευθύνες του, όχι για να απαλλάξει οποιονδήποτε απ’ αυτές, αλλά για να υποχρεώσει τους πάντες σε αυτές.

@ Λένε επίσης ορισμένοι (όπως το Ποτάμι και κάθε είδους κεντροαριστερά) ότι το δημοψήφισμα είναι διχαστικό. Παρ’ ότι οι ίδιοι χρησιμοποιούν τον πιο αχρείο διχαστικό λόγο (αποκαλώντας τους Ελληνες ψεκασμένους, λαϊκιστές, εθνολαϊκιστές, κομπλεξικούς, φαιοκόκκινους, εθνοπαράφρονες, τεμπέληδες, διεφθαρμένους κτλ), πιστεύουν ότι είναι διχασμός να κληθεί ο λαός να αποφασίσει ο ίδιος για την τύχη του. Παιδαριώδες. Το ίδιο παιδαριώδες είναι να λένε ότι διχαστικός είναι ο τρόπος που καλείται ο λαός στο προσκήνιο. Μάλιστα! Η αντιπαράθεση των απόψεων είναι διχασμός; Η ιδεολογική σύγκρουση, ο δημόσιος λόγος και αντίλογος, η ταξική αντιπροσώπευση του λαού είναι διχασμός; Τότε διχασμός είναι και η δημοκρατία.

@ Ο διάλογος στη Βουλή για το επερχόμενο δημοψήφισμα είναι διχασμός; Ο διάλογος και η αντιπαράθεση στα σπίτια μας, στους καφενέδες, στο διαδίκτυο είναι διχασμός; Η αγόρευση του κ. Λυκούδη στη Βουλή που ακούω τώρα, καθώς γράφω αυτές τις γραμμές, είναι διχασμός; Δηλαδή τι δεν είναι διχασμός; η α-πολιτική σκέψη όσων λένε κάτι τέτοια;

@ Ελεγε ο Σόλωνας πως «όταν για κρίσιμα θέματα η πόλις έχει κοπεί στα δύο, όσοι δεν παίρνουν θέση είναι άτιμοι». Το δημοψήφισμα λοιπόν ούτε σε εμφύλιο πόλεμο καλεί, ούτε στο στρίβειν δια του αρραβώνος, ούτε στην αποχή του καναπέ. Καλεί τον λαό να πάρει θέση. Να ανατρέψει εκείνο το φασιστικό «όλοι ίδιοι είναι», να περιφρονήσει εκείνο το αφ’ υψηλού «εγώ απέχω» και κάθε άλλο στερεότυπο σνομπαρίας, ελιτισμού ή ευήθειας.

@ Λένε, τέλος, ορισμένοι ότι η αξία ενός δημοψηφίσματος εξαρτάται απ’ το επίδικo που θέτει.  Αν είναι ύψιστο ή ήσσον. Δεν έχουν δίκιο. Στις χώρες που τα δημοψηφίσματα αποτελούν πρακτική (ΗΠΑ, Ελβετία, κ.ά) ο λαός παίρνει θέση άμεση για πλήθος ζητημάτων ο ίδιος, πέρα απ’ τις επιλογές του για την αντιπροσώπευσή του. Πόσω μάλλον

@ αν το θέμα είναι θέμα ζωής ή θανάτου, όπως το επίδικον αυτού του δημοψηφίσματος. Και είναι θέμα ζωής ή θανάτου ο τρόπος που θα ζήσει στο εξής η Ελλάδα, εμείς, τα παιδιά μας.

@ Αν το δημοψήφισμα αυτό είναι υπεκφυγή, ο λαός θα το καταλάβει κι αναλόγως θα τιμωρήσει αυτούς που προσπαθούν να τον ξεγελάσουν. Αν όμως το δημοψήφισμα θέλει να λύσει έναν γόρδιο δεσμό, ο κάθε πολίτης θα καθίσει να σκεφτεί ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος προς τούτο, κι αναλόγως να αποφασίσει και να επιλέξει.

@ Η Γερμανική ηγεσία και οι ακόλουθοί της μιλούν για «τσίρκο». Λογικόν! Ως πριν από πέντε μήνες είχαν να κάνουν με κάτι τύπους που ψήφιζαν μνημόνια χωρίς να τα διαβάζουν. Τώρα έχουν να κάνουν με κάτι εξωγήινους που όταν απέτυχαν όλες τους οι προσπάθειες να εκτελέσουν την εντολή που έλαβαν απ’ τον λαό, καταφεύγουν πάλι σ’ αυτόν, ώστε όλοι μαζί να αποφασίσουμε τι χρη δραν.

@ Ο λαός. Η Εκκλησία του Δήμου. Να αποφασίσουμε τι Ελλάδα θέλουμε; Τι ζωή θέλουμε; Ποια (θα) είναι η θέση μας στον κόσμο. Σε αυτές τις σκέψεις, σε αυτόν τον προβληματισμό μας οδηγεί  το δημοψήφισμα. Η ερώτηση είναι μία. Αλλά οι παράμετροι της απάντησης είναι πολλές.

@ Δεχόμαστε την υπαγόρευση που περιείχε το τελεσίγραφο ή όχι; Κι αν όχι; τι θα κάνουμε;

@ Αν η απάντηση είναι ναι, η κυβέρνηση της Αριστεράς πέφτει κι επιστρέφουμε στα ειωθότα. Ποια είναι αυτά τα ειωθότα; Αν κρίνουμε μόνον απ’ τις διαπραγματεύσεις και χωρίς να ανατρέξουμε στα προγενέστερα βλέπουμε το εξής: παρά τα βήματα που έκανε προς τα πίσω η ελληνική κυβέρνηση, παρά το ότι οι δανειστές – δυνάστες είχαν εξασφαλίσει (κακώς κατ’ εμέ) το 85% - 90% των απαιτήσεών τους, τα ήθελαν όλα. Διότι έτσι είναι (όχι οι Γερμανοί, αλλά) η Γερμανία! Οποτε της δίνεται η ευκαιρία τα θέλει όλα. Και τα θέλει ηλιθιωδώς. Διότι αν η Γερμανία είχε αρκεσθεί να πάρει το 85% - 90%, θα τα είχε πάρει όλα. Δεν αρκέσθηκε. Το ίδιο θα κάνει και με την υπόλοιπη Ευρώπη. Τα θέλει όλα, θα προσπαθήσει να τα πάρει όλα και θα εισπράξει την επόμενη ιστορική ήττα της.

@ Οι Ελληνες αντιστέκονται για μια ακόμα φορά. Διότι η σκέψη είναι αντίσταση. Και συλλογάται καλά όποιος ελεύθερα συλλογάται.

@ Η κυβέρνηση βάζει το κεφάλι της στον πάγκο του χασάπη, στην κρίση του λαού! (Και κατά τούτο είναι τραγικά ειρωνικό το σόφισμα στο οποίο καταφεύγει η ηγεσία του ΚΚΕ: «ούτε καρμανιόλα, ούτε λαιμητόμος». Διότι, όντως, άλλοι έχουν βάλει το κεφάλι τους στον ντορβά. Αν αποτύχουν η ηγεσία του κόμματος της εργατικής τάξης θα τους φτύνει. Οπως τους φτύνει και έως τώρα για να αποτύχουν. Αν πετύχουν θα τους κατηγορεί για το επόμενο λάθος τους). Μονά ζυγά δικά μας, διότι κι ο ΣΥΡΙΖΑ ένα κόμμα της αστικής τάξης είναι, που εξαπατά τον λαό. Ο,τι πείτε. Διότι ότι κι αν σας πουν, το ίδιο θα λέτε. Ακλόνητος ο κ. Κουτσούμπας: «να μην υποκύψει ο λαός στην κοροϊδία που γίνεται εδώ και πέντε μήνες». Οντως, όλα πριν πέντε μήνες ήταν καλύτερα. Οντως στην κοροϊδία που λαμβάνει χώρα εδώ και πέντε μήνες δεν έχει υποκύψει ούτε η Ν.Δ., ούτε ο Σόιμπλε, ούτε το Ποτάμι. Μόνον ο λαός υπάρχει ο κίνδυνος να υποκύψει διότι είναι κορόιδο και αφήνει να τον  εξαπατά ο Γλέζος κι ο Λαφαζάνης.

@ Αυτοί λοιπόν που ως τώρα εξαπατούσαν τον λαό, τώρα του δίνουν τον λόγο. Ο λαός θα ακούσει με προσοχή όσα θα του πει ο ΣΥΡΙΖΑ, η Ν.Δ., η Χρυσή Αυγή, το Ποτάμι, το ΚΚΕ, οι Ανεξάρτητοι Ελληνες, το ΠΑΣΟΚ και οι εξωκοινοβουλευτικές δυνάμεις, θα συγκρίνει, θα κρίνει και θα αποφασίσει.

@ Με περίσκεψη, με νηφαλιότητα, με διάλογο να σκεφτούμε και να συσκεφθούμε, ποιοι είμαστε, από που ερχόμαστε, που θέλουμε να πάμε, με ποια στρατηγική – και να πάρουμε τις ευθύνες μας. Το ναι δεν είναι μια μόνο λέξη. Το όχι δεν είναι μια μόνο λέξη. Το ερώτημα του δημοψηφίσματος δεν είναι μια μόνον ερώτηση. Ολα αυτά απηχούν συστήματα σκέψης, πολιτικές επιλογές, ιδεολογικές θέσεις. Συμπεριφορές ανάλογες της ταξικής θέσης ή της ταξικής συνείδησης. Προσώπων και τάξεων.

@ Το δημοψήφισμα θα απεικονίσει και η δημοκρατία θα αποτιμήσει την ηθική στάση των Ελλήνων, την πολιτική πρόταση του λαού, τη διαλεκτική των αντιθέσεων στην κοινωνία και την επάρκεια των πολιτικών δυνάμεων. Με περίσκεψη, με αιδώ, με τον φόβο που διακρίνει τους γενναίους, με δεύτερες σκέψεις, με τη βάσανο της αμφιβολίας, με σθένος και έλεος – για την πατρίδα και τους ανθρώπους, για τους παίδες

@ για την ηχώ της ύπαρξής μας στον κόσμο, για τον τρόπο μας και την ψυχή μας,

@ ο λαός έχει τον λόγο.

@ Και θα μιλήσει.

www.enikos.gr

H Πρώτη Φορά Αριστερά έγινε Πρώτη Φορά Δημοκρατία

 

Με τηλεοπτικό διάγγελμά του, ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε την διεξαγωγή δημοψηφίσματος της Κυριακή 5 Ιουλίου, για το αν οι Έλληνες πολίτες αποδέχονται ή απορρίπτουν την πρόταση των θεσμών.

Είναι το πρώτο δημοψήφισμα που διεξάγεται στη χώρα μας, μετά από 41 χρόνια.

Όλοι συνηθίζουν να λένε με χαρακτηριστική ευκολία πως η Ελλάδα γέννησε την Δημοκρατία αλλά δεν είναι πολλοί που απορούν για το πώς γίνεται οι χώρες που δεν γέννησαν την Δημοκρατία να κάνουν δημοψηφίσματα, ενώ η Ελλάδα ποτέ.

Το ότι θα διεξαχθεί δημοψήφισμα την Κυριακή 5 Ιουλίου σημαίνει πως μπορούσαν -ακόμα και με αυτό το Σύνταγμα με το άρθρο 44- να έχουν διεξαχθεί και άλλα δημοψηφίσματα στη χώρα μας. Οι αφορμές αυτά τα 41 χρόνια ήταν πολλές.

Γιατί ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε το δημοψήφισμα;

Γιατί δεν μπορεί να πάει τη συμφωνία στην Βουλή. Στη Βουλή, η συμφωνία θα περνούσε με τις ψήφους των μνημονιακών κομμάτων -με παράλληλες απώλειες ψήφων των βουλευτών της κυβέρνησης- και η κυβέρνηση θα έχανε την δεδηλωμένη.

Ο Αλέξης Τσίπρας είναι πολιτικός και είναι παίκτης. Όλες οι κινήσεις του τα τελευταία χρόνια – είτε συμφωνείς, είτε διαφωνείς μαζί του- δείχνουν πως ξέρει να παίζει. Ο Ανδρέας Παπανδρέου θα χαμογελάει από τον ουρανό. Τελικά, ο «μικρός» δεν ήταν καλός μόνο στη μίμηση του τρόπου ομιλίας του Ανδρέα.

Η συμφωνία με τους δανειστές προχώρησε. Ο Αλέξης Τσίπρας δούλεψε εντατικά όλους αυτούς τους μήνες προς αυτή την κατεύθυνση, έκανε το δικό του καθήκον, και τώρα καλεί τους Έλληνες να αποφασίσουν.

Η ευθύνη της απόφασης για την αποδοχή ή απόρριψη της πρότασης των θεσμών ξεπερνάει τον Αλέξη Τσίπρα και την κυβέρνηση.

Όσοι θεωρούν διχασμό το δημοψήφισμα, θα πρέπει να μάθουν πως το δημοψήφισμα είναι Δημοκρατία.

Το δημοψήφισμα είναι μόνο Δημοκρατία. Διαφορετικά, να καταργήσουμε και τις εκλογές, για να μην «διχάζονται» οι Έλληνες.

Σημαντικότερο και από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της Κυριακής 5 Ιουλίου, είναι ότι γίνεται δημοψήφισμα.

Το σημαντικότερο είναι πως οι Έλληνες έχουν την τύχη τους στα χέρια τους.

Με μια μόνο κίνηση, ο Αλέξης Τσίπρας βγήκε από την δύσκολη θέση, ενώ, παράλληλα, έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός μετά τον Κωνσταντίνο Καραμανλή που επικαλείται τη λαϊκή κυριαρχία και προσφεύγει σε δημοψήφισμα.

Δεν ξέρω αν το καταλάβατε αλλά, αναγγέλλοντας το δημοψήφισμα, ο Αλέξης Τσίπρας πέτυχε κάτι μοναδικό:

H Πρώτη Φορά Αριστερά έγινε Πρώτη Φορά Δημοκρατία.

Οι Έλληνες αντέχουν την Δημοκρατία στην χώρα που γεννήθηκε;

Η Ευρωπαϊκή Ένωση αντέχει την Δημοκρατία;

 

Άρθρο 1 του Συντάγματος:

1. Το πολίτευμα της Ελλάδας είναι Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.

2. Θεμέλιο του Πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.

3. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.

pitsirikos.net

Οι 10 Μικροί Σόϊμπλε

Λάκη Λαζόπουλου

Τον μεγάλο Σόϊμπλε και στους μικρούς Σόϊμπλε εντός της χώρας.

Η απόφαση του Πρωθυπουργού τους ξάφνιασε.

Οι βυθισμένοι στην ρουτίνα “του υπογράφω τα Μνημόνια” και ύστερα με του δημοσιογράφους μου κάνω πλύση εγκεφάλου στον κόσμο, ώστε να παραμείνω στην εξουσία, ξαφνιάστηκαν, πετάχτηκαν όρθιοι.

Ο λαός θα στείλει στα σπίτια τους όσους ακόμα επιμένουν ότι οι δικοί τους πολιτικοί ήταν οι σωστοί.

Τι ζητούν οι μικροί Σόϊμπλε;

Να συνεχίσει η νέα κυβέρνηση να κάνει αυτά που έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση και έπεσε;

Αν ο λαός ήθελε την πολιτική του Σαμαρά, ποιος ο λόγος να ψηφίσει τον Τσίπρα;

Ότι και να συμβεί, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα της ερχόμενης Κυριακής, θα είναι υπέρ του Πρωθυπουργού.

Είναι κίνηση ματ.

Ας υποθέσουμε ότι οι ξένοι τα μαζεύουν και αποσύρουν τις προτάσεις τους, όπως ήδη διακινούν τέτοιες πληροφορίες οι δημοσιογράφοι του Mega.

Θα είναι νίκη του.

Αν στο δημοψήφισμα πάρει συντριπτική πλειοψηφία το ΟΧΙ, συρρικνώνεται η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και το Ποτάμι, που στηρίζουν την υπερψήφιση κάθε συμφωνίας, όποιας συμφωνίας.

Δηλαδή, τα κόμματα της αντιπολίτευσης στηρίζοντας το ΝΑΙ, στηρίζουν νέα περικοπή μισθών, νέα περικοπή συντάξεων, απόλυτη διάλυση της μικρομεσαίας τάξης και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, καταστροφικό Φ.Π.Α. για τον τουρισμό.

Ένα ισχυρό ΟΧΙ θα δρομολογήσει εξελίξεις στα κόμματα τους, τα οποία θα πρέπει να αλλάξουν αρχηγούς και πολιτικές.

Με την κίνηση λοιπόν αυτή ο Τσίπρας, θέλει να φανερώσει στον ελληνικό λαό, ότι πίσω από τα μισόλογα της αντιπολίτευσης κρύβεται η απόλυτη και πλήρης υποταγή σε ότι διατάσουν οι ξένοι.

Με τον τρόπο αυτό τους θέτει εκτός μάχης.

Την άλλη Κυριακή, ο ελληνικός λαός θα θέσει τα όρια του κανούργιου πολιτικού τοπίου, το οποίο θα αποσαφηνιστεί στις εκλογές, όποτε και αν αυτές γίνουν.

Το σάπιο σκηνικό της μεταπολίτευσης θα μπει στο μουσείο του παρελθόντος.

Παράλληλα με την κίνηση αυτή ο Τσίπρας, ενώνει τις φωνές διαφωνίας στο εσωτερικό του κόμματος του και της κυβέρνησης του, βάζοντας τους όλους σε μάχη ιδεολογική με τους εκβιαστές. 

Η χώρα δεν μπορεί να συνεχίσει να μικραίνει. Πρέπει να αναστραφεί η ίδια αυτή καταστροφική πορεία.

Δεν μπορεί ο ελληνικός λαός να ακολουθεί τον δρόμο που χάραξε ο Παπανδρέου.

Δεν μπορεί οι θεσμοί να συνεχίσουν την πλήρη αποικιοποίηση της χώρας. Με το δημοψήφισμα αυτό θα βγουν οι μάσκες όλων. Και των απλών ανθρώπων.

Τι πραγματικά θέλουμε; Πρέπει να απαντήσουμε.

Αυτός που θα ψηφίσει ΝΑΙ, θα πρέπει να ξέρει πλέον ότι θα κοπεί η σύνταξη του και σταδικά θα φτάσει στα 280 Ευρώ, ίσως και κάτι λιγότερο. 

Αν το επιθυμεί ας ψηφίσει ΝΑΙ. 

Ακόμα και αν ένας λαός θέλει να αυτοκτνήσει ομαδικά ή να οδηγηθεί στον αργό δημοσιονομικό θάνατο που του επιβάλλουν, δεν μπορείς να του το απαγορεύσεις.

Οφείλεις ως κυβέρνηση να το στηρίξης.

Εκείνο που δεν μπορείς να στηρίξεις, είναι να σε ψηφίζει ο λαός να μην υπογράψεις Μνημόνιο και εσυ να λες υπέγραψα διότι με πιέσαν πάρα πολύ.

Θα αρχίσουν τώρα στα κανάλια να μιλούνε για την έξοδο από το Ευρώ, για την δραχμή που έρχεται, για τον δειλό Τσίπρα που δεν θα σταθεί δίπλα στους θαρραλέους Παπανδρέου, Σαμαρά, Παπαδήμο και Καρατζαφέτη, για την ανευθυνότητα της κυβέρνησης που αντιμιλάει στην Λανγκάρτν.

Θα δείχνουν συνέχεια βενζινάδικα και ΑΤΜ, από την Δευτέρα ουρές στα σουπερ μάρκτ για ρύζια και μακαρόνια, θα διαλέγουν τα πρόσωπα που κάνουν δηλώσεις, σύμφωνες με τις απόψεις τους και θα μοντάρουν ξανά την ιστορία όπως τους συμφέρει.

Αφήστε τους να βγάλουν αφρούς. Θα πάρετε την ‘εκδίκηση’ σας την Κυριακή το βράδυ, όταν θα είναι υποχρεωμένοι να διαβάσουν τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος.

Τότε θα δείτε την χλωμάδα στα πρόσωπα των 10 Μικρών Σόϊμπλε.

Τέλος, στο ερώτημα, τι θα γίνει μετά την απόφαση του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα, η απάντηση υπάρχει.

Πρώτον, αν υπάρξει ισχυρό ΟΧΙ, η αντιπολίτευση δεν μπορεί να συνεχίσει να συντάσσεται με την γραμμή του Δ.Ν.Τ.

Δεύτερον, οι Ευρωπαίοι θα ρπεέι να λάβουν υπ’ όψιν τους ότι ο ελληνικός λαός θέλει να παραμείνει στο Ευρώ και ζητάει από τους Ευρωπαίους να βρουν μία άλλη πολιτική, η οποία να τους επιτρέπει να ζ΄ήσουνε και να αποπληρώσουν εκείνο το χρέος που μπορούν.

Δεν είναι δυνατόν η Ευρώπη να έχει μία πολιτική.

Δεν είναι δυνατόν να εκλέγονται μόνοδεξιές φιλελεύθερες κυβερνήσεις.

Δεν μπορεί να ισχύουν οι απόψεις του Σόϊμπλε σε όλο τον κόσμο.

Δεν μπορεί να μην υπάρχουν ιδιαιτερότητες στις χώρες. 

Δεν μπορεί να παγορεύεται σε μία χώρα να εξετάζει για το πως διογκώθηκε το έλλειμα της.

Η εξεταστική για το χρέος ήταν αυτή που οδήγησε την Λανγκάρντ στην αλλαγή στάσης.

Ήθελε να εξαναγκάσει την κυβέρνσηση να υπογράψει, αμέσως μετά να χάσει την δεδηλωμένη και είχαν έτοιμο τον Θεοδωράκη για Πρωθυπουργό.

Την ανατροπή αυτή την σχεδίαζαν εδώ και καιρό.

Ο Τσίπρας σιωπηλός περίμενε διαπραγματευόμενος μέχρι την τελευταία στιγμή.

Τώρα ήρθε η ώρα της αλήθειας.

Δεν μπορεί να σταθεί μία Ευρώπη επιμένοντας σε μία μόνο πολιτική και μάλιστα απολύτως καταστροφική και αυτί διαπιστωμένο από όλους. Εχθρούς και φίλους.

Την άλλη Κυριακή ο ελληνικός λαός θα απαντήσει.

www.altsantiri.gr

Ο εσωτερικός κίνδυνος και ο ρόλος μας

Κώστας Εφήμερος

Μετά το διάγγελμα του Αλέξη Τσίπρα ο πολιτικός χρόνος θα συμπυκνωθεί τις επόμενες ώρες. Τώρα είναι η ώρα να εξασφαλιστεί ότι θα διατηρηθεί το δημοκρατικό δικαίωμα της κυβέρνησης να προσφεύγει στο λαό. Και μην αμφιβάλετε ότι θα επιχειρηθεί ακριβώς το αντίθετο.

Από την πλευρά της «Τρόικας εσωτερικού» ήδη αμφισβητείται σε όλα τα επίπεδα η νομιμότητα της απόφασης του Αλέξη Τσίπρα. Η αμφισβήτηση έρχεται από τους ίδιους που περνούσαν το πολεοδομικό σχέδιο του Mall ή τις συμβάσεις για τα υποβρύχια που έγερναν ως νόμους του κράτους για να μην μπορούν να αποφανθούν τα δικαστήρια. Οι ίδιοι που πέρασαν 22 Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου.

Ερωτηματικό υπάρχει και για τη στάση του Προέδρου της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλου, που στις τελευταίες του εμφανίσεις τονίζει σε όλους τους τόνους ότι δεν θα επιτρέψει τον κίνδυνο της εξόδου από την ευρωζώνη.

Στο επίπεδο των «Θεσμών» ο Γιάννης Δραγασάκης θα επισκεφτεί αύριο τον Μάριο Ντράγκι για να τον ενημερώσει και να του ζητήσει την υποστήριξη της ΕΚΤ προκειμένου να διεξαχθούν οι εκλογές στο κατά το δυνατόν ημερότερο κλίμα. Τούτο όμως δεν είναι καθόλου σίγουρο. Ο Ντράγκι έχει την απόλυτη δυνατότητα να αποφασίσει αν το δημοψήφισμα θα διεξαχθεί με ανοιχτές ή κλειστές τις συστημικές τράπεζες.

Με ενδιαφέρον αναμένεται και η στάση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννη Στουρνάρα, που έχει στα χέρια του το κλειδί των capital controls και ανοιχτή γραμμή με τον Μάριο Ντράγκι.

Στο αυριανό Eurogroup οι υπουργοί οικονομικών θα συγκεντρωθούν στις Βρυξέλλες με άλλη ημερήσια διάταξη από αυτή που υπολόγιζαν. Αντί να προσπαθήσουν να περάσουν το «γενναιόδωρο» πρόγραμμά τους θα κληθούν να αποφασίσουν αν θα επιτρέψουν στην Ελλάδα να διεξάγει εν ηρεμία το δημοψήφισμα της ερχόμενης Κυριακής. Οι πληροφορίες όμως λένε ακριβώς το αντίθετο. Σύμφωνα με το Daw Jones ευρωπαίος αξιωματούχος υποστηρίζει ότι οι Θεσμοί θα αποσύρουν την πρόταση τους και θα συζητήσουν την αντιμετώπιση ενός πιθανού Grexit.

Τέλος ερωτηματικό παραμένει και ενότητα εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Ήδη οι πληροφορίες αναφέρουν ότι στο Κυβερνητικό Συμβούλιο ο Γιάννης Πανούσης εναντιώθηκε στην πρόταση του Αλέξη Τσίπρα. Άγνωστη είναι και η θέση του Παπαδημούλη.

Τώρα είναι η ώρα ο λαός να πιέσει προκειμένου να προστατευθεί το δικαίωμα του να πει την άποψή του. Έστω και αν αποδεικνύεται τώρα, πέντε μήνες μετά, ότι η συνεχής αρθογραφία μας περί της διαφάνειας που θα έπρεπε να υπάρχει στη διαπραγμάτευση ήταν παραπάνω από αναγκαία. Ο λαός καλείται να πει τη γνώμη του επί διαρροής και στα αγγλικά. Ευτυχώς το ThePressProject είχε την διορατικότητα να μεταφράσει το κείμενο και να δώσει την δυνατότητα σε εκαντάδες χιλιάδες έλληνες να σχηματίσουν την άποψή τους από την πρώτη στιγμή. Κάντε λοιπόν κλικ εδώ για να το διαβάσετε και να είστε σε εγρήγορση. 

www.thepressproject.gr

Αποικία ή Ελευθερία;

Γιώργος X. Παπασωτηρίου

 

Οι Έλληνες ψήφισαν την κυβέρνησή τους, καταψηφίζοντας συγχρόνως την πολιτική της λιτότητας, την οποία η ηγεσία του Βερολίνου υποστηρίζει σαν απόλυτο προτεσταντικό δόγμα. Γι’ αυτό η ψήφος των Ελλήνων, αφού δεν συμβαδίζει με τη γερμανική θέση, είναι κατ' αυτούς άχρηστη. Οι εκλογές είναι κατ’ επίφαση. Το ίδιο και η δημοκρατία. Υπέρτατος νόμος ο νόμος των Μέρκελ-Σόιμπλε, ο νόμος της άγριας λιτότητας, που προκάλεσε μία άνευ προηγουμένου ανθρωπιστική καταστροφή στην Ελλάδα και στον ευρωπαϊκό νότο ευρύτερα. Ναι, η Αθήνα πρέπει να καταστραφεί για να δειχθεί ποιος είναι το αφεντικό στη γερμανική Ευρώπη. Γι’ αυτό αποσύρθηκε το σχέδιο Μοσκοβισί. Γι’ αυτό επελέγη το τελεσίγραφο Σόιμπλε. Όμως, υπάρχει και μία άλλη διάσταση, οι Γερμανοί πιστεύουν ότι τα πέντε χρόνια της άγριας λιτότητας και η δουλειά της τρόικα άρχισαν τώρα να αποδίδουν. Αλλά ποιος τους έπεισε γι’ αυτό; Ποιος τους έδωσε τη λάθος –για την ακρίβεια «φτιαχτή»- εικόνα; Ο Αντώνης Σαμαράς, που δεν έχει αποδεχθεί την ήττα του. Αυτό φάνηκε από τη στάση που τήρησε στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Αλλά και από τη χθεσινή αντίδρασή του.  Όμως, ο Σαμαράς απλώς ενισχύει τη γερμανική θέση, η ευθύνη για την καταστροφική εξέλιξη ανήκει κυρίως στους Γερμανούς.

Είναι οι ίδιοι άνθρωποι ή οι απόγονοί τους που κατέστρεψαν την Ελλάδα πριν 70 χρόνια. «Η Γερμανία δεν κατέστρεψε άλλη χώρα τόσο, όσο την Ελλάδα». Η επισήμανση δεν ανήκει σε κάποιον Έλληνα αντι-γερμανό, αλλά στην εφημερίδα του Βερολίνου Tagespiegel. Ναι, η γερμανική κατοχή κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο είχε ως συνέπεια το θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, την καταστροφή του 50% των υποδομών και του 75% της ελληνικής βιομηχανίας(σ.σ. στοιχεία από το ίδιο άρθρο). Μόνο που ο σημερινός υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Β. Σόιμπλε, ο άνθρωπος που διέπεται από την κουλτούρα του λογιστή και του εφόρου, αυτός που υποστήριξε το Γκουαντάναμο και ζήτησε τη χρησιμοποίηση του στρατού στο εσωτερικό της Γερμανίας, αρνείται τόσο τις ζημίες όσο και την αποκατάστασή τους. Είναι ο ίδιος που θεωρεί ότι το Λουξεμβούργο ως φορολογικός παράδεισος δεν είναι το ίδιο με την Κύπρο(σ.σ. ίσως το πρώτο να μην έχει πελάτες ρώσους). Τι θέλει, άραγε, από την Ελλάδα ο Β. Σόιμπλε; Να ακολουθήσει, όπως λέει ο γνήσιος προτεστάντης, τον «καλό δρόμο». Αυτόν του οικονομικού «ναζισμού» που έχει οδηγήσει στην καταστροφή εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίους επιχειρηματίες και στην ανεργία 1.248.742 εργαζόμενους! Τελικά, ο σωστός δρόμος της Ελλάδας σύμφωνα με τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών έχει ένα όνομα, αυτό της «ανθρωπιστικής καταστροφής». Τι επιδιώκουν, όμως, οι Γερμανοί; Μήπως αυτή είναι η «δεύτερη ευκαιρία τους», όπως διατείνονται ευρωπαίοι αναλυτές, για την εγκαθίδρυση της γερμανικής αυτοκρατορίας στην Ευρώπη, του γνωστού Δ Ράιχ; Ίσως. Γιατί η Ευρώπη αντί να ενωθεί στη βάση ενός δημοκρατικού σχεδίου ισοτιμίας και ελευθερίας των λαών της, τείνει να ενωθεί με τη χρήση των γαμψών νυχιών του γερμανικού αυτοκρατορικού αετού. Παραδόξως, ένας τέτοιος αετός( αυτός των WASP’s, των Λευκών Προτεσταντών Αγγλοσαξόνων) ένωσε και τις ΗΠΑ. Θα γίνει το ίδιο και στην Ευρώπη; Οι αναλογίες δεν παραπέμπουν σε καταφατική απάντηση. Εξάλλου, στην Ευρώπη έχουμε μία «ιδιότυπη οικονομική κατοχή» εθνικά κυρίαρχων λαών. Όλα, πάντως, έχουν σχέση με την αποδιοργάνωση της διεθνούς οικονομικής ισορροπίας και την κρίση της ανάπτυξης. Η ratio essenti του αναπτυξιακού κράτους έχει κλονισθεί, δημιουργώντας το χάος της σημερινής «κοσμο-οικονομίας». Τι κάνει, λοιπόν, η Γερμανία; Τίποτα καινούργιο. Απλώς μεταφέρει την κρίση στην περιφέρεια και δη στο Νότο. Ο τελευταίος είναι παραδοσιακά υπό τη σκληρή εκμετάλλευση του αναπτυγμένου Βορρά. Η εκμετάλλευση αυτή τώρα εντατικοποιείται, καθώς έχει τεθεί αντικειμενικά φρένο στην αναπτυξιακή διαδικασία και συνεπώς στη συσσώρευση του κεφαλαίου. Έτσι, αναπτύσσεται μία «νέο-αποικιακή» κατάσταση με χώρες όπως η Ελλάδα και η Κύπρος να είναι αποικίες όχι μόνο χρέους αλλά και εκμετάλλευσης του φυσικού πλούτου και του εγχώριου εργατικού δυναμικού.

www.artinews.gr

Όταν δάκρυσε η Ιστορία …

Γράφει η Κατερίνα Ακριβοπούλου

 

Εκείνοι με τους εκβιασμούς και τα τελεσίγραφα κι εμείς με τις παρακαταθήκες μας, καταχωρισμένες στη συλλογική συνείδηση και το ομαδικό θυμικό, χωρίς ενοχές και συμπλέγματα.

Εκείνοι οικονομικοί εγκληματίες κατά συρροή κι εμείς θύματα κατ΄εξακολούθηση. Τώρα όμως τιμωροί, δίκαιοι και δικαιωμένοι.

Αγριεύτηκαν και αγρίεψαν τα τάγματα των εθελόδουλων, μόλις κατάλαβαν ότι πήγε στράφι η προπόνηση στον πάγκο των Βρυξελλών, τις τελευταίες ημέρες. Προσδοκώντας » ανάσταση νεκρών», καραδοκούσαν για αποτυχία η οποία θα οδηγούσε σε εκλογές, όπου θα κατέβαιναν από κοινού, ως ευρωπαϊκό μέτωπο. Αλλά το δημοψήφισμα ήρθε κατακούτελα και έχασαν έτσι κάθε πρόσχημα, οι «μένουμε Ευρώπη- Γερμανία». Ταυτόσημες  και οι τρεις ανακοινώσεις ( Ν.Δ. ΠΟΤΑΜΙ, ΠΑΣΟΚ) βγαλμένες από το ίδιο εργαστήριο. Τρομοκρατικές, ανεύθυνες και επικίνδυνες, καθώς με τη σπέκουλα και την κακοήθεια, έστειλαν τον κόσμο νυχτιάτικα στα ΑΤΜ και τα βενζινάδικα.

Και δεν βρέθηκε ένα κανάλι να πει ότι για να διακοπεί η χρηματοδότηση του Ντράγκι, απαιτούνται οι ψήφοι από τα 3/5 των μελών του συμβουλίου της ΕΚΤ και των 17 κεντρικών τραπεζιτών και το κυριότερο η υπογραφή της ελληνικής κυβέρνησης. Έσπευσαν να αναμεταδώσουν τις υστερικές αντιδράσεις της BILD κατά της Ελλάδας , αλλά κουβέντα για τη διαβεβαίωση του Bloomberg ότι τη Δευτέρα δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα οι ελληνικές τράπεζες.

Χαρακτήρισαν διχασμό την προσφυγή στο λαό, δείχνοντας πόσο τον περιφρονούν και αποκαλύπτοντας πόσο τον φοβούνται. Έσπερναν φήμες ότι απειλεί με παραίτηση ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ενώ θα προκηρύξει εκείνος το δημοψήφισμα, ή ότι διαφωνεί η Ζωή Κωσνταντοπούλου, την ώρα που η Πρόεδρος της Βουλής έκανε συγκινημένη δηλώσεις, έξω από το Μαξίμου!

Η μεταμεσονύκτια ανακοίνωση του πρωθυπουργού για το  δημοψήφισμα – αφού είχε κλείσει η wall street- είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια πολιτική πρωτοβουλία ιστορικής σημασίας και μια ηγετική κίνηση ευρύτατου βεληνεκούς, που θα μνημονεύεται για χρόνια ως καταλύτης εξελίξεων σε όλη την Ευρώπη.

Είναι η ένεση που χρειαζόταν η Ελληνική Δημοκρατία και η ανάσα που χρειαζόμασταν οι πολίτες της, για να βγούμε από την ταπείνωση, το τέλμα, την αμηχανία, το φόβο και την παράλυση.

Είναι η αφορμή να ξαναζήσει η Ελλάδα το μεγαλείο των αγώνων του 114 που έγινε 120 και ορίζει με δυο γραμμές την πεμπτουσία της Λαϊκής Κυριαρχίας και της Εθνικής Αξιοπρέπειας. Το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος, πρωταρχικό μέλημα και ζωτική ανάγκη κάθε ελεύθερου πολίτη:

 2. Ο σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Ελλήνων.

3. Ο σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.

4. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.

Είναι η υπόμνηση των φράσεων του Αλέξη  Τσίπρα στις προγραμματικές, τότε που έσπασε η φωνή του και η καρδιά μας:

«Δεν πρόκειται να διαπραγματευτούμε την ιστορία μας. Δεν πρόκειται να διαπραγματευτούμε την περηφάνεια και την αξιοπρέπεια αυτού του λαού. Είμαστε σάρκα από τη σάρκα του λαού. Ερχόμαστε μέσα από τις σελίδες της ιστορίας αυτού του λαού και γι’ αυτό θα τον υπηρετήσουμε μέχρι τέλους. Είμαστε κάθε λέξη από το Σύνταγμα αυτής της χώρας» .

Είναι η στιγμή που δάκρυσε η Ιστορία από περηφάνεια και χωρίς προκατάληψη…

www.altsantiri.gr

Ε όχι και να αποφασίσει η πλέμπα

Του Κώστα Βαξεβάνη

 

Καλά να διαφωνείς με το δημοψήφισμα ή να μην το θέλεις για λόγους πολιτικού συμφέροντος, αλλά να το αποκαλείς και αντιδημοκρατικό ή αντισυνταγματικό, αγγίζει την πολιτική σχιζοφρένεια. Δεν είναι όμως παραλογισμός. Είναι που κάποιος πάτησε την ουρά τους και προσπαθούν να πείσουν πως δεν είναι πληγωμένη η δική τους ουρά αλλά το πρόβλημα είναι η ουρά στις Τράπεζες.

Μια συνταγματική πρόβλεψη και έκφραση Δημοκρατίας, το δημοψήφισμα δηλαδή, έχει κατηγορηθεί ήδη σε μερικές ώρες από το μιντιαkό σύστημα ως αντιδημοκρατικό, αντισυνταγματικό και επιζήμιο. Προσπαθούν εναγωνίως να αντικαταστήσουν το δίλημμα από “ναι ή όχι στα μέτρα” σε “ναι ή όχι στο ευρώ” για να ξυπνήσουν τα φοβικά και ενεργοποιήσουν τα αντανακλαστικά του κόσμου που με τόση επιμέλεια κατασκευάζουν. Φτάνουν λοιπόν μέχρι το σημείο να αποκαλέσουν ασύμφορο,επιζήμιο και αντιδημοκρατικό κάτι που αναδεικνύει τη θέση των πολιτών.

Το δημοψήφισμα αλλάζει τα μεγέθη. Οι δανειστές δεν έχουν να κάνουν με μια διαπραγματευτική ομάδα την οποία πιέζουν, αποσταθεροποιούν, συκοφαντούν και αντιμετωπίζουν φορτώνοντάς της την υποστήριξη των εθνικών της συμφερόντων ως αντιευρωπαϊκή διάθεση. Έχουν να κάνουν με αυτούς στο όνομα των οποίων παίρνονται οι αποφάσεις. Η αντιπροσώπευση παραμερίζεται και στο προσκήνιο  έρχεται ο παθών και αποφασίζων.

Ως τώρα οι δανειστές κατηγορούσαν την κυβέρνηση. Τώρα πρέπει να κατηγορήσουν τον λαό, πράγμα το οποίο δεν έχει νόημα αφού έχει πάρει τις αποφάσεις του. Το δημοψήφισμα δεν αυξάνει απλώς τη διαπραγματευτική ισχύ της χώρας εξουσιοδοτώντας την κυβέρνηση για κινήσεις για τις οποίες δεν είχε εξουσιοδοτηθεί, αλλά αναβαθμίζει το ελληνικό πρόβλημα σε πολιτικό. Η λογιστική λογική του “κόψτε τόσα για να σας δώσω τόσα” μπαίνει σε δεύτερη μοίρα και τόσο οι δανειστές όσο και η Ευρώπη έχουν να κάνουν με ένα σοβαρό πολιτικό θέμα το οποίο είναι και η ουσία. Αν μπορούν δηλαδή να συνεχίζουν να λειτουργούν ως οι τιμωροί ψωρολογιστές σε ένα θεωρητικά μεγάλο ευρωπαϊκό όραμα.

Οι δανειστές αποκτούν πολιτικό πρόβλημα που πρέπει να επιλύσουν.Το συντριπτικό όχι στα μέτρα, δεν μπορεί να παράξει μόνο επιχειρήματα για τους κακομαθημένους 'Ελληνες, αλλά και προβληματισμό στην Ευρώπη. Την ανάγκη ενδεχομένως να προχωρήσει η ευρωπαϊκή ελίτ σε αποφάσεις που θα την αποκαλύψουν άρα θα θέτουν και την πολιτική ουσία.

Υπάρχει όμως ένας ακόμη σοβαρός λόγος που το δημοψήφισμα προκαλεί αλλεργία και στους δανειστές και στην τρόικα εσωτερικού. Ο άκρατος νεοφιλελευθερισμός, μπορεί να λειτουργεί μόνο αν απομακρύνει τον πολίτη από τις αποφάσεις. Όταν στη θέση του πολίτη βάζει ειδικούς και τεχνοκράτες που αποφασίζουν για το καλό των πεινασμένων. Είναι διαφορετικό τώρα να αποφασίζουν οι πεινασμένοι και μάλιστα για το αν θέλουν να πεινάνε. Οι “δημοκρατίες των αγορών” λειτουργούν με σχήματα που εμφανίζονται ως αξιώματα. Έχουν γονατίσει την Ελλάδα χρησιμοποιώντας αυτά τα σχήματα ως απαράβατους κανόνες επιβίωσης του πολίτη.  Ξαφνικά με το δημοψήφισμα ο πολίτης ξαναμπαίνει στο προσκήνιο και γίνεται κέντρο αποφάσεων.Οι κανόνες και τα στερεοτυπικά αξιώματα δεν μπορούν να λειτουργήσουν γιατί το θέμα αποκτά τη σωστή διάσταση που είναι ο άνθρωπος. Αυτός είναι ο λόγος που η απόφαση για δημοψήφισμα έχει δημιουργήσει πανικό στο "μέτωπο της λογικής" και το προσωπικό της τρόικας εσωτερικού. Οι άνθρωποι, οι πολίτες, ακυρώνουν τους κανόνες-αξιώματα που τους επιτρέπουν να λειτουργούν χωρίς έλεγχο και μπαίνουν στο προσκήνιο για να αποφασίσουν.

Η αντίδραση στο δημοψήφισμα δεν είναι κίνηση πολιτικής επιβίωσης αλλά η προσπάθεια να αποφευχθεί ο κίνδυνος να ξαναμπούν οι κάτοικοι αυτής της χώρας στο επίκεντρο σοβαρών αποφάσεων παραμερίζοντας τα σχήματα αντιπροσώπευσης και κυρίως τα στερεότυπα της ομηρίας τους.Ε, όχι να αποφασίσει η πλέμπα.Αυτό δεν είναι παρεκτροπή μόνο από τα σχέδια αλλά και κίνδυνος κακού ανατρεπτικού προηγούμενου.

Οι επόμενες μέρες ως το δημοψήφισμα θα είναι δύσκολες. Σύσσωμο το μιντιακό και πολιτικό κατεστημένο θα παίξει τα ρέστα του. Θα χρησιμοποιηθούν τα ΑΤΜ, οι τράπεζες, οι λύκοι και οι καλοθρεμμένες αρκούδες της διαπλοκής για να μειωθεί η ισχύς του ΟΧΙ. Το τραπεζικό κατεστημένο το οποίο δυστυχώς δεν χτυπήθηκε ως σήμερα, θα προχωρήσει ενδεχομένως σε κινήσεις για να ενταθεί η εικόνα του σοκ και ο πανικός. Εκτός αν υποθέσουμε πως επειδή είναι αρκετά εκτεθιμένο θα υπακούσει περισσότερο στους φόβους του να βρεθεί φυλακή, παρά στον Σόιμπλε και τον Ντράγκι.

Όσοι προσπαθούν να μεταλλάξουν το πραγματικό δίλημμα που είναι λιτότητα ή ανάπτυξη, σε δίλημμα ευρώ ή δραχμή, έχουν κάνει αυτή τη φορά εκ των προτέρων την παραδοχή της ήττας της Ευρωπαικής Ένωσης. Πως δηλαδή η λιτότητα ταυτίζεται με το ευρώ. Αυτή τη φορά πρέπει να αποφασίσει η πλέμπα.

www.koutipandoras.gr

Έρημες Ελληνίδες και έρημοι Έλληνες

του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου

 

Όλες οι πληροφορίες συνέκλιναν προς την κατεύθυνση μίας συμφωνίας με τους δανειστές.
Έτσι μας διαβεβαίωνε ο πρωθυπουργός σε πρόσφατη συνέντευξή του, τα ίδια μου έλεγε κορυφαίος υπουργός της κυβέρνησης το βράδυ της Παρασκευής και για τετελεσμένη συμφωνία μου μιλούσε Ιταλός πολιτικός, λίγες ώρες πριν την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος μέσω τηλεοπτικού διαγγέλματος.
Τι μεσολάβησε και υπήρξε πλήρης ανατροπή; Όταν ο Αλέξης Τσίπρας επέμενε ότι θα υπάρξει συμφωνία, ο Φλαμπουράρης άφηνε ανοικτό το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος και το πρακτορείο Reuters ανακοίνωνε ότι επίκειται συμφωνία. Αντιφατικά πράγματα με ανοικτά όλα τα ενδεχόμενα.
Τα δάκρυα της Κωνσταντοπούλου έξω από το Μαξίμου, η ηρεμία του Φίλη και οι κορώνες του Λαφαζάνη περισσότερη σύγχυση δημιούργησαν στους πολίτες και λιγότερο τους καθησύχασαν.
Ο ίδιος κόσμος που ψήφισε στα... ΑΤΜ, σπεύδοντας να αποσύρει μέρος των καταθέσεών του, θα ψηφίσει και την επόμενη Κυριακή.
Μόνο που ψηφίζοντας για τις προτάσεις των δανειστών, θα ψηφίσει ταυτόχρονα και για τις κυβερνητικές προτάσεις.
Εάν πει «όχι» στους δανειστές, γιατί αυτό το «όχι» θα είναι «ναι» στην πρόταση του ελληνικού οικονομικού επιτελείου και εάν πάλι πει «ναι», κάτι τέτοιο δεν θα ισοδυναμεί με καταψήφιση της κυβερνητικής πολιτικής και των προτροπών των κυβερνητικών στελεχών για ένα βροντερό «όχι» στους δανειστές;
Κι έπειτα, εκείνες oι δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα το 2011 για την πρόταση του Γιώργου Παπανδρέου περί δημοψηφίσματος, ότι ισοδυναμεί με χρεωκοπία, τώρα που επανήλθαν στο προσκήνιο, δεν θα φθείρουν την αξιοπιστία του; 
Είναι φανερό ότι ο πρωθυπουργός αντιμετώπισε συγκεκριμένο δίλημμα: Συμφωνία με συγκρουσιακό κλίμα εντός του ΣΥΡΙΖΑ και τον λαό στα κάγκελα ή σύγκρουση με δάκρυα και κορώνες έξω από το κυβερνητικό μέγαρο, με τον λαό στους δρόμους;
Γιατί μπορεί ένα «όχι» των πολιτών στο δημοψήφισμα να τον βγάλει από την ευθύνη μιας χρεωκοπίας, ένα «ναι» όμως θα τον διευκόλυνε να υπογράψει το απαιτούμενο μνημόνιο, χωρίς εσωτερικές συγκρούσεις ή γκρίνιες και ταυτόχρονη παραμονή στην εξουσία.
Όσα συμβαίνουν παραπέμπουν σε πρόχειρους αυτοσχεδιασμούς, επικίνδυνους για την ασφάλεια όχι μόνον της οικονομίας αλλά και της ίδιας της χώρας.
Λησμονούν προφανώς τα κυβερνητικά στελέχη ότι εκτός από τις δεσμεύσεις τους που παραμένουν στα αρχεία των καναλιών και τις δηλώσεις τους που καταγράφονται στη μνήμη των πολιτών, στην κρίση τους θα τεθεί και το αμείλικτο ερώτημα, κατά πόσον μία κυβέρνηση με νωπή τη λαϊκή ετυμηγορία, είχε δικαίωμα αντί να αναλάβει την ευθύνη των αποφάσεών της, να πετάξει το μπαλάκι στους ψηφοφόρους μέσω δημοψηφίσματος για να αποσείσει τις ευθύνες από πάνω της.
Δυστυχώς τα χαμόγελα τείνουν να μετατραπούν σε κλαυσίγελο, με προφανή τον κίνδυνο του κοινωνικού διχασμού και του κατήφορου.
Τώρα θα φανεί εάν οι πολιτικές αποφάσεις ενός άεργου και άπειρου πρωθυπουργού, μπορούν να οδηγήσουν στην ανάταση της οικονομίας και του τόπου κατ' επέκταση.
Όπως κι αν εξελιχθούν όμως τα πράγματα ένα είναι σίγουρο: Ότι σε περίπτωση καταστροφής, τις ευθύνες θα χρεωθούν άμεσα και εκείνοι που οδήγησαν με τις αποφάσεις τους επί σειρά ετών τη χώρα σε ταπεινωτικά μνημόνια. Εκείνοι οι οποίοι μετά το διάγγελμα, αντί να συνεδριάσουν όλο το βράδυ για να εκδοθεί άμεσα μία υπεύθυνη ανακοίνωση, έσπευσαν να μας παραπέμψουν στην επόμενη μέρα, δηλώνοντας αιφνιδιασμένοι και απροετοίμαστοι. Ανύπαρκτα αντανακλαστικά χωρίς εμφανή αντίληψη των ευθυνών τους σε ώρα κρίσης.
Θα ήταν πολύ πιο αριστερή και λεβέντικη στάση ένα «όχι» στους δανειστές από την πρώτη μέρα ανάληψης της εξουσίας. Όπως θα ήταν κορυφαίο και αποτελεσματικό κάτι τέτοιο εάν συνέβαινε επί των ημερών των κ.κ. Καραμανλή και Παπανδρέου.
Γιατί αλήθεια, τι σόι πολιτικοί είναι αυτοί που αγνοούν τη σημασία της συγκυρίας και θεωρούν ότι σε μία Ευρώπη δύο ταχυτήτων μπορεί να συνεννοηθεί ο πλούσιος με τον φτωχό και να συμφωνήσουν από κοινού όταν ο δεύτερος καταστεί πάμπτωχος;
Άπειροι, άεργοι και ανεπαρκείς.
Με λίγα λόγια αδούλευτοι...

(Σ.Σ.: Η προσπάθεια των αμαρτωλών καναλιών να δημιουργήσουν κλίμα δυσαρέσκειας εις βάρος της κυβέρνησης, μετά το διάγγελμα του πρωθυπουργού, μόνο αντίθετα αποτελέσματα μπορεί να επιφέρει)

www.zougla.gr

«Πρώτη φορά διαδήλωση…» της Αναστασίας Γιάμαλη MenoumeEvropi

 

Της Αναστασίας Γιάμαλη

 

Σύντροφοι φιλελέδες, συντρόφισσες φιλελούδες:

Τώρα που η Αριστερά έχει την ηγεμονία καταλάβατε πως η πολιτική γίνεται και στους δρόμους. Ένα μεγάλο μπράβο!
Επειδή είστε άμαθοι-ες στους δρόμους, στις διαδηλώσεις και τις πορείες που μέχρι τώρα απλά σας χαλούσαν τα ψώνια, τον καφέ, τη δουλειά, το brunch και την αισθητική σας βρε αδερφέ, θα σας δώσω μερικές συμβουλές – συναγωνιστικές – για το πώς να επιβιώσετε το δίωρο που θα διαδηλώσετε την Πέμπτη το απόγευμα. Ένα survival kit προσφορά της ΑΥΓΗΣ..
-Πρώτον: Είστε τυχεροί-ες που οι ΣΥΡΙΖΑίοι δεν κλείνουν το μετρό του Συντάγματος και τους γύρω σταθμούς. Θα διατηρηθεί έτσι περισσότερη ώρα το χτένισμα, το μακιγιάζ, δεν θα λιώσει το κερί στο μαλλί και τέλοσπάντων θα είστε πιο φρέσκοι-ες. Μίλησα για το μετρό, διότι πολλοί- ες από σας δεν θα μπορέσετε να πάρετε τα αυτοκίνητα σας διότι δυστυχώς events όπως οι διαδηλώσεις δεν έχουν παρκαδόρο…
-Δεύτερον: Κατά την άφιξη σας ίσως οι διοργανωτές σας μοιράσουν διάφορα «props»: σημαιούλες, πικέτες, πλακάτ. Ναι αυτά είναι για να βγάλετε σέλφι χρησιμοποιώντας τα hashtag #menoume_evropi και #geroun_gera αλλά μετά θα πρέπει να τα κρατάτε για κάποια ώρα, τουλάχιστον μέχρι τη λήξη της διαδήλωσης. Ενδέχεται να μην ταιριάζουν με τα ρούχα σας, δεν πειράζει, κομμάτια να γίνει, κρατήστε τα! Έτσι για να γίνει λίγο πιο interactive το event! Hint: Προτιμήστε αποχρώσεις του μπλε ή του καφέ του Ποταμιού.
-Τρίτον: Αν μυρίσετε κάτι καμμένο, σαν πλαστικό… πρόκειται για «δακρυγόνο». Όχι δεν είναι κάποιο μοριακό κοκτέηλ που βγάζουν για welcome drink, ήρεμα. Η ΕΛΑΣ χρησιμοποιεί χημικά αρίστης ποιότητας γιατί έχει συνηθίσει να τα ρίχνει στους άπλυτους. Μπορείτε να φύγετε, προς την αντίθετη κατεύθυνση συντονισμένα και λαμβάνοντας πάντα υπόψη τις κυρίες με τα τακούνια. Οι κύριοι με τα Tod’s, προσοχή μην γλιστρήσετε. Όσο για το Ralph Lauren πουλοβεράκι που ρίχνετε στους ώμους – α λα Λοβέρδος – μπορεί να χρησιμεύσει και ως μαντήλι (ναι όπως φοράνε οι αριστεροί την παλαιστινιακή μαντήλα) για να προφυλαχθείτε. Μιας και έπιασα το θέμα υπόδημα, κυρίες μου, επ ουδενί μην φορέσετε Louboutin γόβα, θα σας χτυπήσει δεν θα μπορείτε να κινηθείτε και το πεζοδρόμιο δεν έχει αρκετό χώρο ούτε μαξιλάρες για να καθίσετε. Οι κύριοι, επιλέξτε κάποιο υπόδημα που δεν γλιστράει, σίγουρα θα υπάρχει κάτι στην ντουλάπα σας από μια ορειβατική εκδρομή ίσως.
-Τέταρτον: Σίγουρα στην διαδήλωση θα υπάρχει ένας animateur, ένας κύριος που θα δίνει τον τόνο και θα απαγγέλλει κάποια συνθήματα. Έχει μία σημασία να τα επαναλαμβάνετε εν χορώ στον ίδιο ρυθμό, όπως τότε που ήσασταν στη χορωδία Τυπάλδου.
-Πέμπτον: Σε ότι αφορά το ζήτημα «τσάντα» δεν σας φοβάμαι. Μετά τον Σταύρο Θεοδωράκη που εισήγαγε το concept του backpack στην αστική τάξη είμαι σίγουρη ότι θα έχετε ήδη μεριμνήσει να βρείτε το Louis Vuitton ή το Bottega Venetta σακίδιο για την περίσταση. Όσες εμφανιστείτε με ένα απλό Longchamp δεν θα φάτε για πρώτη και τελευταία φορά πόρτα… αλλά για την επόμενη φορά δεν σας εγγυώμαι τίποτα διότι μπορεί οι κανόνες να αυστηροποιηθούν…
-Έκτον και βασικό: Επ’ ουδενί, όχι κουκούλες. Αντιλαμβάνομαι ότι μπορεί να φοβάστε μην κάνει ψύχρα, είστε και άμαθοι. Τα βράδια στο Island άλλωστε κάτι ελαφρύ το ρίχνετε στους ώμους. Ωστόσο όσο trendy κι αν είναι το νέο σας hoodie, ακόμη κι αν είναι σε παστέλ πουδρέ τόνους που φοριούνται πολύ φέτος το καλοκαίρι, έχετε σοβαρές πιθανότητες να σας μαζέψουν με τον κουκουλονόμο. Προσοχή λοιπόν…
-Έβδομον: Μην πλησιάσετε πολύ το κτίριο της Βουλής. Τα ΜΑΤ δεν μπορούν να σας προστατεύσουν απο την Ζωή. Στην περίπτωση που για οποιοδήποτε λόγο χαθείτε με την παρέα σας, πχ: αν περιμένετε στην ουρά για σέλφι με τον Τζήμερο, το ραντεβου μετά είναι στο Φίλιον.
-Όγδοον: Αυτά που ρίχνουν οι αναρχικοί, τα σπάνε επί τόπου. Μην αρχίσετε να ρίχνετε μονόπετρα. Επίσης, όσο και να προσπαθήσετε οι σαμπανίτσες mini chic δεν ανάβουν…
Και κάτι ακόμη: Στην περίπτωση που η συγκέντρωση εξελιχθεί σε πορεία, η ιδανική διαδρομή είναι Αμαλίας, πεζόδρομος Διονυσίου Αρεοπαγίτου, με κατάληξη στο Ηρώδειο…
Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς – Μένουμε Ευρώπη – YOLO

netakias.com