Bob Dylan, ο θρύλος της αμερικανικής μουσικής

Μία βόλτα στο προσωπικό σύμπαν του σπουδαίου μουσικού που κλείνει 82 χρόνια μίας σημαδιακής ζωής.

Ο Tom Waits το έχει πει πολύ σωστά: "Ο Bob Dylan εξακολουθεί να είναι για όλους εμάς ένας ανεξερεύνητος πλανήτης". Εδώ και μισό αιώνα, τόσο o ίδιος όσο και οι άνθρωποι που δουλεύουν για εκείνον έχουν καλλιεργήσει μια σκληρή omerta γύρω από το ό,τι τον αφορά πέρα από τις τέχνες που υπηρετεί. Η μέρα που o Mister Bob κλείνει τα 83 του χρόνια είναι μία καλή αφορμή να λύσουμε έστω και με το ζόρι κάποιες απορίες γύρω από το φαινόμενο "Bob Dylan". Έχουμε πέντε απλές ερωτήσεις.

Πόσο σνομπ είναι στην πραγματικότητα;

Οι οδηγίες προς τους εκάστοτε εργαζόμενους είναι - υποτίθεται - ξεκάθαρες: "Αν τύχει και βρεθείτε στον ίδιο χώρο μαζί του πριν ανέβει στη σκηνή, αποφύγετε να τον κοιτάξετε στα μάτια". Διακριτικές συστάσεις γίνονται ακόμα και στους καλλιτέχνες ανοίγουν τις συναυλίες του.

Η μαρτυρία έρχεται απευθείας από τον σπουδαίο Jeff Tweedy, ο οποίος μαζί με την μπάντα του, τους Wilco, έκανε support σε κάποιες από τις πρώτες εμφανίσεις του Dylan στα πλαίσια της Americanarama Tour λίγα χρόνια πιο πριν: "Χωρίς να το καταλάβω μπήκα στον χώρο που είχε στηθεί το καμαρίνι του. Δεν είχα χρόνο ν' αντιδράσω, τον είδα να πλησιάζει με τους μουσικούς του κατευθυνόμενος προς τη σκηνή. Ουσιαστικά, του έκοβα το δρόμο και από τη στιγμή που δεν έπρεπε να βρίσκομαι εκεί, κόλλησα το βλέμμα μου στο έδαφος. Τότε ήταν που τον άκουσα να μου λέει "Εϊ, Jeff, πώς πάει φίλε;”. Ήταν η μεγαλύτερη συγκίνηση της ζωής μου. Πόσο λάθος εντύπωση έχουμε όλοι γι' αυτόν τον άνθρωπο;".

Γιατί να είναι τόσο σιωπηλός;

Ο μύθος: Το πιο διάσημο δημόσιο πρόσωπο με την πιο άγνωστη ιδιωτική ζωή στον πλανήτη έχει τη φήμη του αμίλητου και του απομονωμένου καλλιτέχνη. Η αλήθεια: Ο Bob Dylan είναι 80 ετών, έχει γράψει ήδη μια αυτοβιογραφία και έχει υπογράψει συμβόλαιο για άλλες δύο. Kάνει περιοδείες ασταμάτητα, έχει τη δική του ραδιοφωνική εκπομπή και πάντα βρίσκει χρόνο για ένα νέο άλμπουμ. Δεν είναι αρνητικός στο να δίνει συνεντεύξεις, έστω κι αν οι 4 στις 10 είναι ακαταλαβίστικες. Ως ζωγράφος και γλύπτης εκθέτει τα έργα του σε γκαλερί και μουσεία ανά τον κόσμο. Οk, θα θέλαμε να μας μιλάει περισσότερο όταν είναι on stage ή όταν τον ρωτάμε να έχει τη διάθεση να μας πει τι ακριβώς εννοεί σε (σχεδόν όλα) τα τραγούδια του, ωστόσο δεν μπορείς να τον κατηγορήσεις ότι δεν εκφράζεται.

Τι αισθάνεται για το κοινό του;

Μεταξύ μας, ο Dylan δε δείχνει καμία απολύτως διάθεση να καλοπιάσει κανέναν και το 'χει δηλώσει κιόλας: "Δεν ήθελα ποτέ να είμαι ένας απ' αυτούς, τους βγαλμένους από το πλήθος". Δε θα κάνει κωλοτούμπες για να τον λατρέψεις, δε θα χαιρετίσει καν στη γλώσσα σου, έτσι, για να σε ψαρώσει. Δε θα παίξει ούτε τα τραγούδια που περίμενες ίσως μια ζωή ν' ακούσεις, ούτε στην εκδοχή που πλήρωσες για να τ' ακούσεις. Αυτή η αδιαφορία που βγάζει, όμως, είναι η μαγεία του όταν βρίσκεται εκεί πάνω και το βασικό συστατικό αυτή της δημιουργικής αναστάτωσης (για να μην πούμε οργής) που του αρέσει να προκαλεί στον κόσμο.

Σε ανταμείβει, όμως, ο μπαγάσας. Είναι από τους λίγους που όταν έχει όρεξη υπογράφει αυτόγραφα με τις ώρες. Επιθυμία του μόνιμη, να υπάρχει μια τιμή στο εισιτήριο και όχι να χωρίζεται ο χώρος σε VIP και αρένα. Επίσης, όπου εμφανίζεται υπάρχει ρητή εντολή να απομακρύνεται η παραμικρή υποψία καθίσματος. Θέλει αυστηρά όρθιο κοινό, γεγονός που δε βολεύει ιδιαίτερα αν ανήκεις στην παλιά γενιά των θαυμαστών του. Ο λόγος; "Αν δε μπορείς να σταθείς, τότε ήρθες σε λάθος μέρος".

Πώς ζει ο Bob Dylan;

Ο Tom Junod, συντάκτης του αμερικάνικου Esquire έστειλε στους εκπροσώπους του καλλιτέχνη μια λίστα με τις πιο απλές, καθημερινές ερωτήσεις που όλοι θα θέλαμε να κάνουμε στον Bob Dylan. Το πράγμα πήγε κάπως έτσι:

∎ "-Τι τρώει για πρωινό;"

∎"-Άλλη ερώτηση"

∎"-Του αρέσει να κοιμάται πολλές ώρες;"

∎"-Άλλη ερώτηση"

∎"-Είναι χορτοφάγος;"

∎"-Άλλη ερώτηση"

∎"-Έχει e-mail;"

∎"Μπορεί ναι, μπορεί όχι"

∎"-Τι αμάξι οδηγεί;"

∎"-Άλλη ερώτηση"

Όταν ένας εκ των συνεργατών του είδε τη λίστα με τις ερωτήσεις, αντέδρασε κάπως έτσι: "Ω Θεέ μου, πώς είναι δυνατόν να ρωτάς ολόκληρο Bob Dylan τέτοια πράγματα"; Ωστόσο, όλη αυτή η διαφύλαξη της ιδιωτικής του ζωής, εκτός από εμμονική καταντά και αδύνατη στην πράξη. Δύσκολα θα μπορούσε να κρατήσει κρυφό το γεγονός ότι έχει έξι παιδιά και δέκα εγγόνια ή ότι ζει σ' ένα καλά κρυμμένο "φρούριο" στο Μαλιμπού, μπροστά από το οποίο υπάρχει φυλάκιο.

Ο Bob Dylan έχει κατοικίες και γη σε διάφορα μέρη του κόσμου. Πριν λίγα χρόνια, νοίκιασε ένα από τα κτήματα που διατηρεί στη Σκοτία. Ιππεύει τα άλογά του,γυμνάζεται τακτικά και στις περιοδείες του, τόσο εκείνος όσο και η μπάντα, κολυμπούν σε πισίνες και κάνουν προπονήσεις πυγμαχίας. Λατρεύει τα σκυλιά και οι ντουλάπες του είναι γεμάτες από μπλούζες με κουκούλα, μπότες και αθλητικά.

Όταν ο George Harrison στον οποίο ο Dylan είχε τεράστια αδυναμία, πήγε στο Λος Άντζελες για να παλέψει με διάφορες πειραματικές μεθόδους τον καρκίνο, έμεινε σπίτι του. Ποτέ δεν τρώει ή δεν ταξιδεύει οδικώς μαζί με τους μουσικούς του (χρησιμοποιούν άλλα πούλμαν). Δεν προτιμάει τα μεγάλα ξενοδοχεία, αλλά τα τύπου μοτέλ και κλείνει δωμάτιο πάντα στο ισόγειο, για να μην χρειάζεται να κατεβαίνει σκάλες ή να μπαίνει σε ασανσέρ κάθε φορά που θέλει να βγει έξω για να καπνίσει. Έχει δίπλα του λιγομίλητους και αυστηρά έμπιστους ανθρώπους.

Πόσο διαφορετικός από μας είστε κύριε Dylan;

Μερικά χρόνια πριν, η αστυνομία του Νιου Τζέρσι συνέλαβε μετά από καταγγελία έναν τύπο με κουκούλα και φόρμα, ο οποίος κινούνταν ύποπτα στον κήπο ενός υπό πώληση σπιτιού σε μια κακόφημη γειτονιά της περιοχής. Κανείς δεν κατάλαβε ότι ήταν ο Bob Dylan μέχρι που έφτασαν στο τμήμα και έγινε η εξακρίβωση. Όταν το θέμα βγήκε στη δημοσιότητα, κάποιοι ανησύχησαν πως ο ροκ ποιητής είχε αρχίσει να τα χάνει.

Οι άνθρωποι, όμως, που τον ξέρουν καλά, γνώριζαν πως δεν ήταν η πρώτη φορά που κυκλοφορούσε ως άγνωστος μεταξύ αγνώστων μέσα στις γειτονιές. "Περπατάει πολύ και μάλιστα σε μέρη που κανείς δε φαντάζεται, χωρίς να γίνεται αντιληπτός. Περνάει, μιλάει με τον κόσμο που ποτίζει τον κήπο ή κάθεται στη βεράντα του", μαρτυράει ένας καλός του φίλος.

Στη Νέα Υόρκη υπάρχει ο αστικός μύθος ότι ο Bob Dylan περιπλανιέται συχνά στην Έβδομη Λεωφόρο και κανείς δεν τον παίρνει χαμπάρι. Για τον Dylan αυτή η επίφαση ανωνυμίας είναι το οξυγόνο του. Ίσως, το γεγονός ότι δεν θέλει να τον κοιτάς στα μάτια δεν αποτελεί μια ακραία εκδήλωση σεβασμού στο μεγαλείο του, αλλά έναν ομολογουμένως εκκεντρικό τρόπο να περνάει ακόμα πιο απαρατήρητος.

Πηγή: esquire.com.gr

Ένα σενάριο ανατροπής - ένας εφιάλτης για τον Κυριάκο Μητσοτάκη: ΝΔ 29,5% – ΣΥΡΙΖΑ 20,2%

Τον κινδυνο μιας fake αποχής επισείει ήδη ο πρόεδρος της ΝΔ..... ξορκίζοντας το ενδεχόμενο ενός τέτοιου αποτελέσματος. 

γράφει ο Νίκος Τσαγκρής

«Η αποχή είναι ο μεγάλος κίνδυνος για τη δημοκρατία στις ευρωεκλογές», παπαγαλίζει όπου βρεθεί κι όπου σταθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Το παράδοξο είναι ότι – σύμφωνα με το τελευταίο ευρωβαρόμετρο – το 60% των  Ελλήνων δηλώνουν άκρως απογοητευμένοι από την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η δημοκρατία στην Ελλάδα την τελευταία πενταετία, επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη δηλαδή. Πράγμα που σημαίνει ότι, για την συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων, ο μεγάλος κίνδυνος για την δημοκρατία στη χώρα μας, είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του∙ και όχι η αποχή στις ευρωεκλογές, όπως ο ίδιος παπαγαλίζει…        

Ο κ. Μητσοτάκης, στις ισχνές και ασθμαίνουσες περιοδείες του στη Βόρεια Ελλάδα (σ. σ: εκεί όπου, σύμφωνα με τους δημοσκόπους, το κόμμα του απισχναίνεται χάνοντας τεράστιο ποσοστό ψήφων από τα συγγενή του ακροδεξιά μορφώματα), απευθύνει απεγνωσμένες εκκλήσεις προς τους Μακεδόνες να στείλουν με την ψήφο τους στις ευρωεκλογές «μήνυμα σταθερότητας και συνέχειας». Και είναι σαν να παρακαλάει για σταθερότητα στην πολιτική διαφθορά και συνέχεια στην κατεδάφιση του κράτους δικαίου: αφού, σύμφωνα με το ίδιο  ευρωβαρόμετρο ενόψει των ευρωεκλογών, το 60% των Ελλήνων – εν μέσω σωρείας σκανδάλων και με δεδηλωμένη την πεποίθηση κυβερνητικής συγκάλυψης του εγκλήματος των Τεμπών – θεωρούν το κράτος δικαίου ως μία από τις βασικές αξίες που, κατά προτεραιότητα, οφείλει να υπερασπιστεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια…

*******

Φυσικά, η εκλογική αποχή σχετίζεται, κυρίως, με το βαθμό απαξίωσης της πολιτικής και των πολιτικών κατά τον χρόνο των εκάστοτε εκλογικών διαδικασιών και κυμαίνεται, αναλόγως του ενδιαφέροντος που προκαλούν τα πρόσωπα και τα πολιτικά διακυβεύματα που διεκδικούν την λαϊκή ψήφο.  Βεβαίως, το μέγεθος της αποχής και η διακύμανσή του από εκλογές σε εκλογές μπορεί να αποτελεί κριτήριο για την ποιότητα μιας Δημοκρατίας, ένδειξη για την δημοκρατική ποιότητα ή μη των κομμάτων και των πολιτικών αντιπροσώπων τους που, κατά περίπτωσιν, διεκδικούν την ψήφο μας, αλλά όχι «μεγάλο κίνδυνο για τη δημοκρατία στις ευρωεκλογές», όπως παπαγαλίζει όπου βρεθεί κι όπου σταθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

«Η αποχή είναι προληπτικό άλλοθι του Μητσοτάκη για την πιθανή περίπτωση εκλογικής αποτυχίας και την ενδεχόμενη ακόλουθη εσωκομματική αναταραχή εις βάρος του», λένε κάποιες «κακές γλώσσες» του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος. Και εξηγούν ότι, υπό το βάρος των προσφάτων αρνητικών ενδείξεων από τις κυλιόμενες μετρήσεις και των απογοητευτικών εκτιμήσεων ψήφου των επικοινωνιολόγων του που τις συνοδεύουν, ο Κυριάκος Μητσοτάκης βιώνει την δοκιμασία των ευρωεκλογών με τον ενδόμυχο εφιάλτη ανατροπής του επικοινωνιακού εκλογικού στόχου του (σ σ: του 33% της… «σταθερότητας» και της «συνέχειας»), που τον οδηγεί σε προσωπική εκλογική ήττα: μια  ανατροπή  που του ξυπνά μνήμες της απροσδόκητης ανατροπής του β’ γύρου των δημοτικών εκλογών στην Αθήνα, με την πτώση του ανιψιού του και την εκλογή Δούκα. Και… φρικάρει.

*******

Δεν είναι αστείο. Ο «εφιάλτης» αυτός του αρχηγού της ΝΔ, αυτή η «ανατροπή», μπορεί να επιβεβαιωθεί στις κάλπες της 9ης Ιουνίου αφού, σύμφωνα με τους αναλυτές των κυλιόμενων δημοσκοπήσεων, «τα τελευταία ευρήματα εκπέμπουν «μήνυμα ανατροπής των συσχετισμών» στις κάλπες της 9ης Ιουνίου, με πιθανό το ενδεχόμενο πτώσης της ΝΔ κάτω του 30% και ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ πάνω απ’ το 20%»!..

Το ενδεχόμενο μιας τέτοιας ανατροπής ενισχύεται και από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, Στέφανο Κασσελάκη. Ο οποίος, στις τελευταίες συνεντεύξεις του, επαναλαμβάνει διαρκώς ότι, ενώ πριν από τρεις μήνες όλοι θεωρούσαν τον ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ «πεθαμένο», σήμερα πνέει ούριος άνεμος για το κόμμα του: «πάμε πάρα πολύ καλά και, όπως έχω πει και σε άλλη μου συνέντευξη, θα ήμουνα πολύ ικανοποιημένος εάν μπορούσαμε να περάσουμε το 20%». Παράλληλα, αναφερόμενος σε τελευταία ευρήματα συγκεκριμένων μετρήσεων, τονίζει ότι «εάν πράγματι  η ΝΔ είναι στο 30% ή πιο κάτω, από την επόμενη μέρα των ευρωεκλογών θα έχουμε μία τελείως διαφορετική πολιτική πραγματικότητα… Με μια τέτοια ανατροπή συσχετισμών, πιστεύω ότι τα πάντα αλλάζουν», καταλήγει.

Περιττό να πούμε, ότι το… προληπτικό άλλοθι περί αποχής του κ. Μητσοτάκη μαζί με την προσχηματική φράση «Η αποχή είναι ο μεγάλος κίνδυνος για τη δημοκρατία στις ευρωεκλογές» που, τελευταία, παπαγαλίζει όπου βρεθεί κι όπου σταθεί, ακυρώνεται ακόμα και από τις φίλιες προς την ΝΔ εταιρίες δημοσκοπήσεων. Τα ευρήματα των οποίων δείχνουν ότι ο βαθμός ενδιαφέροντος των Ελλήνων για τις ευρωεκλογές κάθε άλλο παρά αποχή προμηνύουν..

ΥΓ: Σε προχθεσινή δημοσκόπηση της Opinion Poll για το “ACTION 24 TV”, το 65,1% των ερωτηθέντων απαντάει ότι ενδιαφέρεται πολύ ή αρκετά για την εκλογική διαδικασία των ευρωεκλογών. Παράλληλα, το 34,2% απαντά ότι ενδιαφέρεται λίγο ή καθόλου, ενώ το 0,7% αποφεύγει να δώσει κάποια απάντηση. Όσον αφορά τους ψηφοφόρους κάθε κόμματος ξεχωριστά, εκείνοι που ενδιαφέρονται περισσότερο για τις Ευρωεκλογές φαίνεται να είναι οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας, (!) με ποσοστό 83,7%, ενώ ακολουθούν εκείνοι του ΣΥΡΙΖΑ, με ποσοστό 80,2%!..

restaro.blogspot.com

Λύθηκε το μυστήριο με το «ναυάγιο της Φαλκονέρας» έπειτα από 58 χρόνια

Το πλοίο εντοπίστηκε πρόσφατα σε βάθος 700 μέτρων στα ανοιχτά της Αντιμήλου - Νέα ευρήματα για τα αίτια της βύθισής του

Newsroom

Tο άφαντο για δεκαετίες «ναυάγιο της Φαλκονέρας» εντοπίστηκε προσφάτως – όπως αποκαλύπτει «Το Βήμα της Κυριακής» – σε βάθος 700 μέτρων στα ανοιχτά της Αντιμήλου και σε απόσταση περίπου 20 ναυτικών μιλίων από την τοποθεσία στην οποία θεωρήθηκε αρχικά ότι είχε βυθιστεί. Η αιτία της βύθισης του πλοίου, δε, φαίνεται ότι είναι διαφορετική από αυτήν που είχε αναδειχθεί δικαστικά, γεγονός που ανατρέπει πολλά από τα δεδομένα του τραγικού δυστυχήματος το οποίο είχε τότε συγκλονίσει την κοινή γνώμη.
Το οχηματαγωγό «Ηράκλειον», το οποίο χάθηκε στις 8 Δεκεμβρίου του 1966 παρασύροντας στον βυθό περίπου 280 επιβάτες, δεν φαίνεται να βυθίστηκε κυρίως από τη μετακίνηση ενός προβληματικά δεμένου φορτηγού, όπως θεωρούσαμε μέχρι σήμερα, αλλά από ένα μεγάλο ρήγμα στα ύφαλα του πλοίου που προκλήθηκε πιθανόν από πρόσκρουση σε μικρή βραχονησίδα στη διάρκεια μεγάλης θαλασσοταραχής.
Το εντυπωσιακό αυτό εύρημα προκύπτει από τη μελέτη στα υπολείμματα του πλοίου, κάτι που μόνο σήμερα μπόρεσε να γίνει.
Τα στοιχεία που δίνουν νέες διαστάσεις στην πρωτοφανή ναυτική αυτή τραγωδία πριν από 58 χρόνια στο Μυρτώο Πέλαγος έχουν αρχίσει να συγκεντρώνονται από ομάδα σημαντικών ερευνητών παρόμοιων θαλασσίων ευρημάτων οι οποίοι και έχουν χρησιμοποιήσει τα ηχοεντοπιστικά συστήματα (sonar) και την επονομαζόμενη «διαστασιολόγηση» του ναυαγίου του «Ηράκλειον».
Το συγκεκριμένο πλοίο, το οποίο εκτελούσε την ακτοπλοϊκή συγκοινωνία Πειραιάς – Χανιά και Πειραιάς – Ηράκλειο την περίοδο του 1965-1966, ναυπηγήθηκε το 1949 στη Γλασκώβη ως δεξαμενόπλοιο, είχε μήκος 152 μέτρων και πλάτος 18 μέτρων, που ταυτίζονται με τα ευρήματα στο sonar των ερευνητών στον βυθό της Αντιμήλου. Το 1964, έπειτα από μετασκευή σε φεριμπότ, αποκτήθηκε από την εταιρεία των αδελφών Τυπάλδου. Το «Ηράκλειον» αναχώρησε στις 7.30 μ.μ. της 7ης Δεκεμβρίου 1966 από το λιμάνι της Σούδας με μισή ώρα καθυστέρηση, μεταφέροντας 206 επιβάτες, 70 μέλη του πληρώματος και 17 φορτηγά στον Πειραιά με άνεμο 5-6 μποφόρ, ο οποίος δεν είχε θεωρηθεί απαγορευτικός για τον απόπλου.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που είχαν συγκεντρωθεί μέχρι σήμερα, στις δύο τα μεσάνυχτα της Πέμπτης 8 Δεκεμβρίου, καθώς το πλοίο έπλεε 6 μίλια βορειοανατολικά της Φαλκονέρας, ένα μεγάλο φορτηγό-ψυγείο 5 τόνων με φορτίο πορτοκάλια, το οποίο είχε τοποθετηθεί τελευταίο κάθετα, απασφαλίστηκε από τους διαρκείς κλυδωνισμούς και χτύπησε με φόρα στη δεξιά πλευρική μπουκαπόρτα. Όπως προκύπτει από τις ίδιες αναφορές, ο καταπέλτης άνοιξε από τις προσκρούσεις του φορτηγού – ψυγείου, αφού φέρεται – σύμφωνα με τα στοιχεία του φακέλου του ναυαγίου – να μην είχε ασφαλιστεί επαρκώς. Οι άνεμοι που έπνεαν στην περιοχή εκείνη την ώρα ξεπερνούσαν τα 10 μποφόρ.
Ωστόσο όπως επισημαίνεται πλέον με βάση τα τωρινά ευρήματα υπάρχει πλήρης επιβεβαίωση μια πολυσέλιδης έκθεσης επτά πλοιάρχων που είχε συνταχθεί τότε για το δυστύχημα αλλά είχε μπει στα συρτάρια.
Σύμφωνα με την τότε εκτίμηση το «Ηράκλειον» παρεξέκλινε της πορείας του κατά 11 ναυτικά μίλια από το στίγμα που το ίδιο έδωσε προτού βυθιστεί. Επιπλέον προσδιόριζαν ότι ο θόρυβος που ακούστηκε δεν προήλθε από το άνοιγμα της μπουκαπόρτας λόγω της σύγκρουσής της με το ψυγείο αλλά εξαιτίας πρόσκρουσης σε γειτονική βραχονησίδα που είχε ως αποτέλεσμα ένα τεράστιο ρήγμα στα ύφαλα και κατ’ επέκταση στη βύθιση του πλοίου Έτσι δικαιολογείται και η δημιουργία της τεράστιας πετρελαιοκηλίδας αφού προκλήθηκε η ζημιά και στην δεξαμενή των καυσίμων ενώ έτσι εξηγείται και το ότι το φορτηγό – ψυγείο που βρέθηκε δεν είχε εμφανείς ζημιές. Συμπληρώνοντας ότι η πλευρική μπουκαπόρτα του γκαράζ ήταν σχετικά ψηλά και δεν θα μπορούσαν από κει να εισέλθουν μεγάλες ποσότητες νερού που θα οδηγούσαν στην ραγδαία ανατροπή του.

www.zougla.gr

Ποιον εξυπηρετούν τα ψέματα του πρωθυπουργού...

Η ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ «ΕΦ.ΣΥΝ.»

Ο κ. Μητσοτάκης ισχυρίστηκε χθες στη Βουλή ότι η φέτα στην Ελλάδα στοιχίζει 6,28 ευρώ. Συγκεκριμένα, απαντώντας σε δηλώσεις του Στέφανου Κασσελάκη, είπε στρεφόμενος προς τον ΣΥΡΙΖΑ: «Ακουσα... τον αρχηγό σας να μας λέει πόσο κάνει η φέτα, ότι η φέτα, λέει, στην Ελλάδα είναι ακριβότερη. Λοιπόν, η φέτα στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία: 6,28 στην Ελλάδα, 8,98 στο Ηνωμένο Βασίλειο, 8,68 στην Ισπανία, 10,63 στην Πορτογαλία».

Προφανώς ο κ. Μητσοτάκης δεν έχει πάει ποτέ σε σουπερμάρκετ να ψωνίσει, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως έχει άγνοια των τιμών. Ενας πρωθυπουργός δεν μπορεί να έχει άγνοια. Κατά συνέπεια, ο ισχυρισμός του στη Βουλή είναι σκοπίμως ψευδέστατος και φυσικά δεν βασίζεται σε πραγματικά αλλά σε κατασκευασμένα στοιχεία.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο πρωθυπουργός διαστρεβλώνει γεγονότα και καταστάσεις κάνοντας το μαύρο άσπρο. Στην τελευταία συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ ισχυρίστηκε πως «δεν ζούμε σε καθεστώς φτώχειας» και ότι έχουμε αύξηση των μισθών στη χώρα. Η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική.

Σύμφωνα με τη Eurostat, η Ελλάδα βρίσκεται στην προτελευταία θέση της Ε.Ε. ως προς την αγοραστική δύναμη των πολιτών της, ενώ το 68% των Ελλήνων δηλώνει πως δύσκολα τα βγάζει πέρα. Στην Ε.Ε. ο μέσος όρος αυτής της κατηγορίας πολιτών δεν υπερβαίνει το 19%.

Ο κ. Μητσοτάκης έχει ισχυριστεί, επίσης, ότι μείωσε τους φόρους και την ανεργία σε σημαντικό βαθμό. Η αλήθεια αποδεικνύει το ακριβώς αντίθετο. Τη διετία 2022-2023 είχαμε υπερπλεόνασμα φόρων 4,24 δισ. ευρώ λόγω της υπερφορολόγησης σε συνθήκες υψηλού πληθωρισμού. Δηλαδή, η ακρίβεια –την οποία δεν καταπολέμησε η κυβέρνηση– έφερε περισσότερα φορολογικά έσοδα τα οποία πλήρωσαν οι πολίτες. Οσο για την ανεργία, αυτή βρίσκεται στο 10,2% και η χώρα, πέρσι, κατείχε την προτελευταία θέση της Ε.Ε. σε ποσοστό απασχόλησης του πληθυσμού της (67,4%).

Είναι φανερό πως πίσω από τα ψέματα του πρωθυπουργού κρύβεται μια σκληρή ταξική πολιτική. Εμφανίζοντας την εικόνα ειδυλλιακή, ο κ. Μητσοτάκης δίνει πολιτική κάλυψη σε αυτούς που κερδοσκοπούν σε βάρος του λαϊκού εισοδήματος. Ταυτόχρονα, στηρίζοντας, επί της ουσίας, την πολιτική της ακρίβειας ευνοεί την ανακατανομή εισοδήματος προς όφελος ισχυρών οικονομικών συμφερόντων και διατηρεί ανθηρά τα δημόσια οικονομικά μέσω της αύξησης των φορολογικών εσόδων. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο.

www.efsyn.gr

Η μαύρη δεκαετία του '40 στην Ελλάδα : Νέες αποκαλύψεις και προσεγγίσεις στην ιστοριογραφία

Στις " Αντιθέσεις", μια μεγάλη συζήτηση 83 χρόνια από την Γερμανική εισβολή και τις Καταστροφικές πολυεπίπεδες συνέπειες της Κατοχής στην Ελλάδα και 83 χρόνια από την  τελική κορυφαία πράξη του Ελληνικού "ΟΧΙ" με την ηρωϊκή "Μάχη της Κρήτης" που σφραγίζει για πρώτη φορά τόσο μαζικά ανά την Ευρώπη του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου , η μαζική συμμετοχή του Λαού  στην Κρήτη, στον  αγώνα κατά της Γερμανικής εισβολής .

Τρεις κορυφαίοι στο χώρο της Ιστορικής και Κοινωνικής έρευνας και μελέτης , με τρεις  Ιστορικές εκδόσεις θεματικά βιβλίων , προσεγγίζουν σε μια συζήτηση αποκαλύψεων και ντοκουμέντων  «Νέες κατευθύνσεις στην ιστοριογραφία της δεκαετίας του 1940, σε τοπικό (Κρήτη) και εθνικό επίπεδο»

Στο στούντιο των Αντιθέσεων ο Νίκος Βαφέας, Καθηγητής Ιστορικής και Πολιτικής Κοινωνιολογίας του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης συγγραφέας του βιβλίου "Από τον Λιποτάκτη στον Αντάρτη: Η «στάσις των ανυποτάκτων» στη δυτική Κρήτη (1921-1922)"

 

∎ Σε ποιο βαθμό όσα συμβαίνουν στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο την τραγική δεκαετία του 1940 έχουν τις ρίζες τους σε κοινωνικές διαιρέσεις και πολιτικές ταυτότητες που είχαν διαμορφωθεί ήδη από την περίοδο του Μεσοπολέμου;

∎ Ισχύει το ίδιο και για την περίπτωση της Κρήτης; Τι είδους κοινωνικοπολιτικές συγκρούσεις και μορφές κοινωνικής ανυπακοής και εξέγερσης είχαν εκδηλωθεί στο νησί μας τα χρόνια που προηγούνται της γερμανικής εισβολής; Γιατί δεν ξέραμε τόσα πολλά για αυτές μέχρι πρόσφατα;

∎ Η έρευνα  για τη δεκαετία του 1940.

 

Στο στούντιο της εκπομπής επίσης ο   Γιάννης Σκαλιδάκης, δρ Ιστορίας ΑΠΘ, διδάσκων στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Κρήτης. Συγγραφέας του νέου  βιβλίου " Η Κρήτη στα χρόνια της Κατοχής (1941-1945): Πολιτικές μεταβολές στο «Φρούριο Κρήτη»"  

∎ Η Κατοχή της Κρήτης, ποιες οι ιδιαιτερότητες της σε σύγκριση με της υπόλοιπης Ελλάδας;

∎ Η σημασία  της "Μάχης της Κρήτης "

∎ Η ζωή στην κατοχική Κρήτη - φρούριο/στρατόπεδο/αγγαρεία/επιτάξεις

∎ Αναμόρφωση εξουσίας, πολιτική συνεργασία, θεσμοί Λαϊκών Επιτροπών (παράδοση δημογεροντίας) / μαζική παθητική αντίσταση στην αγγαρεία

∎ Ιδιαιτερότητα Κρητικής Αντίστασης - Καπετανάτα - ΕΟΚ - ιδιομορφία ΕΑΜ/Βενιζελισμός/Αγγλική πολιτική και "ιδιαιτερότητα"  της  Κρήτης

∎ Αναθεωρήσεις της ιστορίας,  Χάινς Ρίχτερ  και η αγγλική αφήγηση

∎ Δωσιλογισμός στην Κρήτη

 

Στην εκπομπή παραμβαίνει ο Μενέλαος Χαραλαμπίδης, δρ Ιστορίας του ΕΚΠΑ  συγγραφέας του νέου βιβλίου - ντοκουμέντο  "Οι δωσίλογοι: Ένοπλη, πολιτική και οικονομική συνεργασία στα χρόνια της Κατοχής"  

 

∎ Τι νέο φέρνει στην ιστοριογραφία της δεκαετίας του 1940 το βιβλίο αυτό;

∎ Τα τρία είδη δωσιλογισμού ή πεδία συνεργασίας με τους κατακτητές: ο πολιτικός δωσιλογισμός, ο  οικονομικός  και ο ένοπλος . Ποιες οι μεταξύ τους διαφορές αλλά και οι μεταξύ τους σχέσεις;

∎ Ποια υπήρξε τελικά η στάση του μεταπολεμικού ελληνικού κράτους αλλά και της δικαστικής εξουσίας απέναντι στους δωσιλόγους της Κατοχής; Διαφοροποιείται σε αυτό η χώρα μας από ό,τι συνέβη στην υπόλοιπη Ευρώπη;

"ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ" με τον Γιώργο Σαχίνη

📺 Στην ΚΡΗΤΗ TV

Δεν είναι συμπτώσεις

Το προηγούμενο Σάββατο γράφαμε εδώ για την απόπειρα δολοφονίας του Σλοβάκου πρωθυπουργού Ρόμπερτ Φίτσο. Μία μέρα μετά ήρθε η είδηση της συντριβής του ιρανικού ελικοπτέρου που μετέφερε τον πρόεδρο του Ιράν Εμπραχίμ Ραϊσί, τον υπουργό Εξωτερικών Χουσεΐν Αμιραμπντολαχιάν και άλλους 6 πολιτικούς και θρησκευτικούς ηγέτες σε μια ορεινή περιοχή του Ανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Τις ίδιες πάνω κάτω μέρες, όπως ενημερωνόμαστε, γίνονται απόπειρες πραξικοπήματος σε διάφορες χώρες, και άλλα γεγονότα που οδηγούν σε μεγαλύτερη αποσταθεροποίηση και χαοτική κατάσταση. Σαν να υπάρχει ένας «συντονισμός». Θα μιλήσουμε παρακάτω γι’ αυτόν.
Το ίδιο διάστημα, πιο κοντά, στη γειτονιά μας, είχαμε ένα μπαράζ ανθελληνικών κινήσεων και δηλώσεων που ρίχνουν λάδι στη φωτιά και στοχεύουν στη δημιουργία τετελεσμένων και υποθηκών για περαιτέρω μεθοδεύσεις: μετατροπή της Μονής της Χώρας σε τζαμί 3 μέρες πριν την επίσκεψη Μητσοτάκη στην Άγκυρα· «ιδιωτικό» ταξίδι Ράμα στην Αθήνα, με εμπρηστικές δηλώσεις στο Γαλάτσι· δηλώσεις της προέδρου και του πρωθυπουργού των Σκοπίων περί «Μακεδονίας» (με συμπλήρωση «τα παράπονά σας στο Δήμαρχο» όπως λέγανε παλιότερα, τώρα το λένε και Χάγη)· δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων ότι «η ατζέντα των συνομιλιών έχει διευρυνθεί»· προκλητικές δηλώσεις αυτόκλητων εκπροσώπων του ψευδοκράτους στην Κύπρο, που ακόμα αναφέρεται με συντεταγμένες και όχι με το επίσημο όνομά της (Δημοκρατία της Κύπρου) σε όλα τα έγγραφα του ΝΑΤΟ.
Υπάρχει ενός βαθμού συντονισμός. Δεν πρόκειται για «συμπτώσεις». Για παράδειγμα η «συλλογική Δύση» με τα όργανά της (ΝΑΤΟ, Κομισιόν και λοιπά υποκαταστήματα) προχωρά σε πραγματικό συντονισμό ενεργειών, προπαγάνδας, στρατιωτικών ενισχύσεων και κινήσεων κ.λπ. Βραχίονες αυτού του οικοδομήματος (μυστικές υπηρεσίες, ειδικά σώματα που δρουν πίσω από τις γραμμές των εμπόλεμων, σαμποτέρ, πληροφοριοδότες κ.ά.) δεν κάνουν απλώς τη «δουλειά» τους, αλλά βρίσκονται σε παροξυσμική φάση. Στην περίπτωση του κ. Φίτσο είναι παραπάνω από προφανές ότι έδρασαν τέτοιοι μηχανισμοί. Αλλά και για τη συντριβή του ελικοπτέρου το μυαλό όλων πήγε εκεί που πήγε: περισσότερο ότι το έριξαν, δευτερευόντως σε εσκεμμένη δολιοφθορά. Τελευταία εκδοχή η «επίσημη» (πολύ κακές καιρικές συνθήκες, αναγκαστική προσγείωση, και όλα τέλειωσαν εκεί…).
Στην περίπτωση της «γειτονιάς μας» δεν μπορεί να διαφύγει της προσοχής ότι όλες οι πλευρές που «τυχαία» έθεσαν ζητήματα ενάντια στην Ελλάδα (ακόμα και η σύμπραξη του κόμματος ΚΙΕΦ – της μουσουλμανικής μειονότητας Θράκης, που συμπεριέλαβε στο ψηφοδέλτιο και εκπροσώπους μιας δήθεν «μακεδονικής» μειονότητας) λειτουργούν υπό την μπαγκέτα της επεκτατικής πολιτικής της Τουρκίας. Νοιώθουν ότι έχουν «πλάτες», και γι’ αυτό λεονταρίζουν. Οι εθνικιστές εκπρόσωποί τους ξέρουν επίσης ότι ΗΠΑ και Ε.Ε. στέκουν δίπλα τους και δίπλα στην Τουρκία (γιατί αυτή είναι περιφερειακό μέγεθος). Ξέρουν επίσης ότι στην περιοχή σχεδιάζεται να γίνει ένας γεωπολιτικός αναδασμός. Η έλλειψη σοβαρής αντίδρασης σε όλα αυτά από τις ελληνικές πολιτικές ελίτ και την κυβέρνηση φανερώνει ότι έχουν λάβει κι αυτές το μήνυμα, και ευθυγραμμίζονται σε μια μειοδοτική πολιτική, αφού αυτό θέλουν η Ουάσιγκτον, το Βερολίνο και η Άγκυρα.
Συνοψίζοντας, η μετάβαση στην οποία βρισκόμαστε θα συντελείται με «σπασμούς» και ενέργειες όπως δολοφονίες, πτώσεις αεροπλάνων, «ατυχήματα» κ.ο.κ. Αυτά είναι στο πρόγραμμα, είναι στην ίδια τη λογική των πραγμάτων, όπως άλλωστε και η τάση προς τον πόλεμο. Προθάλαμος λοιπόν κι αυτές οι ενέργειες. Σιγά-σιγά διαμορφώνεται ένα «τοπίο» που έχει αρκετές ομοιότητες με τον κόσμο στα χρόνια από το 1935 έως το 1939. Άρα έχουμε διαφόρων ειδών «συντονισμούς» και δεν βρισκόμαστε μπροστά σε ανεξήγητη σωρεία «συμπτώσεων». Είναι η φάση στην οποία έχουμε ήδη εισέλθει…
Α, να μην το ξεχάσουμε: σε λίγες μέρες έχουμε ευρωεκλογές! Η Ν.Δ. και ο Μητσοτάκης υπόσχονται ότι θα μας «φέρουν πιο κοντά στην Ευρώπη», ο ΣΥΡΙΖΑ ήδη οικοδομεί το κασσελάκειο «ελληνικό όνειρο», το ΠΑΣΟΚ νομίζει ότι έχει ρεύμα και αξιόπιστο λόγο, ο κ. Κουτσούμπας θέλει ένα πολύ πιο δυνατό ΚΚΕ, και πάει λέγοντας. Η ομάδα των 21 που θα στείλουμε στην ευρωβουλή (δηλαδή στο μοναδικό κοινοβούλιο στον κόσμο που… δεν νομοθετεί), αυτή η dream team που θα μετακομίσει στην κοιτίδα της οργάνωσης της λιτότητας και του ντυσίματος της Ευρώπης στο χακί, αλλά και του λομπισμού, δεν έχει καμία σχέση με το τι χρειάζεται η χώρα και η κοινωνία. Έχουν όμως εξειδικευτεί να κατηγορούν όλοι μαζί την «άτιμη κενωνία» που δεν τους καταλαβαίνει. Υπάρχει και εδώ ένας μικρότερος συντονισμός «υπευθυνότητας» από πολλά ψηφοδέλτια…

editorial από τον 'Δρόμο' που κυκλοφορεί

Πηγή: edromos.gr

Η νομιμοποίηση της διαφθοράς...

του Γιώργου X. Παπασωτηρίου

Προς τι οι οιμωγές για τη διαφθορά στην Εφορία Χαλκίδας; Μήπως οι ίδιοι οι σημερινοί κυβερνώντες και τα μίντια τους δεν νομιμοποίησαν τη διαφθορά; Αυτοί δεν έγραφαν πως «…οι Έλληνες δεν αντιμετωπίζουν την διαφθορά μόνο ως πρόβλημα, αλλά ως κάτι με το οποίο πρέπει να ζουν αν θέλουν να εξυπηρετούνται, ως ένα αναπόσπαστο συστατικό του ελληνικού τρόπου ζωής…»; (Μ. Μητσός, ΤΑ ΝΕΑ 4.5.2023);
Μήπως δεν αυξήθηκε επί κυβέρνησης Μητσοτάκη η διαφθορά; (σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο από 95% το 2019 έφθασε το 98% το 2022).
Και οι διεφθαρμένοι παραμένουν ατιμώρητοι για το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, για τη Novartis, για τη Zimens, για τα C4Ι, για τα πούλμαν, για την αχρήστευση του σιδηροδρομικού δικτύου στην Πελοπόννησο, για το δρόμο που έπεσε στη Μεγαλόπολη, για τα Τέμπη!
Το σκεπτικό της "ατιμωρησίας" είναι σαφές, η διαφθορά είναι στοιχείο του ελληνικού τρόπου ζωής!
Τελικά, η αντίληψη ότι η «διαφθορά» είναι «μη πρόβλημα» για τους Έλληνες και συστατικό του τρόπου ζωής τους, εξαλείφει τα ιδεολογικά όρια μεταξύ νομιμότητας και παρανομίας, μεταξύ ηθικότητας και ανηθικότητας. Έτσι, όλα βυθίζονται στον απόλυτο σχετικισμό και η διαφθορά νομιμοποιείται απόλυτα!
Ακόμα και ο λεγόμενος «δημοκρατικός ανταγωνισμός» αντί να βασίζεται πλέον σε προγραμματικές αρχές, βασίζεται σε μια πλειοδοσία στη διαφθορά. Γι' αυτό οι νέοι απέχουν λόγω αηδίας από την εκλογική διαδικασία...

Πηγή: artinews.gr

Η απόλυτη δικαίωση του Αλέξη Τσίπρα

Όταν τον λόγο τον έχει η ιστορία, δεν γίνεται να παρερμηνευτεί απολύτως τίποτα.

γράφει ο Σπύρος Κυριάκης

Αν κάτι μπορώ να θυμηθώ απ' τα χρόνια του γυμνασίου είναι κάτι που μας είχε πει η καθηγήτρια ιστορίας: Η ιστορία, είναι σαν να διαβάζεις ένα βιβλίο, όταν είναι χιλιοστά μπροστά σου δεν καταλαβαίνεις απολύτως τίποτα, αλλά όταν ξεμακραίνει τότε βλέπεις τα πάντα.
Η παραπάνω παρομοίωση φυσικά είναι κάτι που μου έμεινε και με έκανε να έχω υπομονή για πολλά πράγματα στη ζωή μου, αλλά κυρίως στην πολιτική και την κοινωνία. Καχύποπτος για τις προθέσεις κάποιου όταν βρίσκεται μπροστά μου, συμπέρασμα μετά. Όταν ξεμακρύνουν τα πράγματα.
Πλέον με όσα συμβαίνουν με τη συμφωνία των Πρεσπών και επειδή το 2018 δεν θεωρείται κοντινό παρελθόν, νομίζω ότι θα ήταν αρκετά σωστό και δίκαιο να μιλάμε για την απόλυτη δικαίωση του Αλέξη Τσίπρα.
Βλέπετε όταν ο πρώην και επίτιμος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ πριν από 6 χρόνια έλυνε το «Μακεδονικό ζήτημα» με μια συμφωνία δίκαιη ως προς τον γεωγραφικό προσδιορισμό και συμφέρουσα ως προς τα κεκτημένα της Ελλάδας υπολόγιζε χωρίς τους πατριδοκάπηλους της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι πάτησαν πάνω σε λεπτά θέματα και έθρεψαν την ακροδεξιά για να πάρουν την εξουσία.
Η συμφωνία έπρεπε να επικυρωθεί.
Τελικά για καλή τους τύχη η εξουσία ήρθε, αλλά ήρθαν και οι υποχρεώσεις. Έπρεπε η συμφωνία να επικυρωθεί. Δεν το έκαναν όμως. Όχι γιατί δεν τους άρεσε, μια χαρά ήταν, αλλά δεν ήξεραν τι να πουν στον κόσμο που κορόιδεψαν το 2018.
Και ο χρόνος πέρασε και η Βόρεια Μακεδονία άλλαξε και μέσω της νέας της ηγεσίας έγινε ξανά σκέτο Μακεδονία. Και τρέχει η Νέα Δημοκρατία να μιλάει για σεβασμό στη συμφωνία των Πρεσπών...
Κανείς βέβαια δεν ξέρει πως θα καταλήξει όλο αυτό, πως θα αντιδράσει η Ευρώπη και αν θα τηρηθεί η συμφωνία. Ένα πράγμα όμως είναι σίγουρο. Ο Αλέξης Τσίπρας και ο Νίκος Κοτζιάς δικαιώθηκαν και αμφότεροι πήραν τη θέση τους στην ιστορία όπως τους αρμόζει, όσον αφορά τη συμφωνία των Πρεσπών.
Και αυτή είναι η δεύτερη δικαίωση του Τσίπρα μέσα σε λίγους μήνες...
Άλλωστε ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ το έχει συνηθίσει πλέον, ποιος μπορεί να ξεχάσει τις δημοτικές εκλογές και συγκεκριμένα τον δεύτερο γύρο τους, όταν και στα μέρη που ενώθηκαν οι προοδευτικές δυνάμεις (παρά την προσπάθεια του ΚΚΕ) οι υποψήφιοι της Νέας Δημοκρατίας έχασαν πανηγυρικά.
Αυτό ήθελε να πετύχει και ο ίδιος εθνικά μέσω της απλής αναλογικής, με τα κόμματα όλα όμως να την «καίνε». Ε, όταν αυτή δεν κάηκε... πέτυχε!
Το έχουμε ξανά πει, το έχουμε ξαναγράψει, ο Αλέξης Τσίπρας με τα καλά του και τα κακά του έχει δικαιωθεί σε αρκετά. Μπορεί να αργεί, αλλά δικαιώνεται. Το μαξιλαράκι των πολλών δις που άφησε και κατάφερε η χώρα να περάσει πανδημία χωρίς ζημιά (αλλά και να στήσουν πάρτι εκατομμυρίων τα «γαλάζια» παιδιά, τα σχέδιο Γκόλνταμερ που ήθελε να φτιάξει για τα δάση που η ΝΔ το πέταξε στα σκουπίδια, με αποτέλεσμα να καεί σχεδόν η μισή Ελλάδα, η απλή αναλογική, η συμφωνία των Πρεσπών.
Και είναι πολλά ακόμα...
Και είναι επίσης και μια προειδοποίηση στον νέο ΣΥΡΙΖΑ, ότι ένας ηγέτης πρέπει αν παίρνει αποφάσεις και να λέει προτάσεις που μακροπρόθεσμα θα τον κατατάσσουν ψηλά στην ιστορία και όχι κάποια πράγματα που απλά θα κερδίσουν λίγους ψήφους.
Όσο για την ιστορία που είπαμε, συνεχίζει να γράφει και να έχει τον λόγο. Και θα γράψει πολλά ακόμη!

www.2020mag.gr

Το «κόλπο» της κυβέρνησης με την αύξηση στον κατώτατο μισθό: Δίνει λίγα και παίρνει πίσω πολύ περισσότερα μέσω της φορολογίας!

Άλλο ένα κυβερνητικό αφήγημα το οποίο δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα

Newsroom

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δημιούργησε πολλά αφηγήματα που δεν ισχύουν σε ό,τι αφορά την οικονομική κατάσταση των Ελλήνων πολιτών με το μεγαλύτερο από αυτά να είναι το αφήγημα της αύξησης του κατώτατου μισθού.

Διότι η αύξηση αυτή όχι μόνο δεν καλύπτει την ακρίβεια και τον πληθωρισμό αλλά αυξάνει κατά πολύ περισσότερο την φορολόγηση του εισοδήματος!

Η κυβέρνηση στηρίζεται στο ότι ο μέσος Έλληνας πολίτης δεν καταλαβαίνει το φορολογικό σύστημα (το οποίο έτσι κι αλλιώς είναι περίπλοκο) και δεν ξέρει τι «παγίδες» του έχουν «στήσει».

Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ υπάρχει αύξηση των τιμών κατά 30,56% σε σχέση με το 2020.

Η κυβέρνηση είναι βεβαίως ικανοποιημένη με αυτό καθώς μαζεύει έμμεσους φόρους μέσω του ΦΠΑ και του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης σε διάφορα προϊόντα, όπως τα καύσιμα, ο καπνός και το αλκοόλ, δημιουργώντας έτσι πρωτογενή πλεονάσματα και ταυτόχρονα ισχυρίζεται ότι αυξάνεται το ΑΕΠ και αυτό… σημαίνει ευημερία στη χώρα!

Την ίδια ώρα χρησιμοποιεί τον ισχυρισμό ότι αυξάνει το μέσο εισόδημα μέσω της αύξησης του κατώτατου μισθού.

Πράγματι, σύμφωνα με την Εργάνη καταγράφεται μια σωρευτική ποσοστιαία αύξηση της τάξης του 16,4% στον μέσο μεικτό μισθό από το 2019 (1.046,3 ευρώ) σε σχέση με το 2023 (1.251 ευρώ).

Μόνο που τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά καθώς οι φορολογούμενοι εντάσσονται σε υψηλότερες κατηγορίες φόρου εισοδήματος.

Όπως γνωρίζουμε, οι αυξήσεις στον κατώτατο μισθό από το 2022 δόθηκαν για να καλύψουν τον πληθωρισμό.

Όμως η κυβέρνηση Μητσοτάκη έδωσε αυξήσεις χωρίς παράλληλα να αλλάξει τις φορολογικές κλίμακες!

Έτσι φτάσαμε το 2023 σε σχέση με το 2019 σε αύξηση της τάξης του 161% στον φόρο που καταβάλλουν οι συνολικά 2,3 εκατ. μισθωτοί!

Με λίγα λόγια η κυβέρνηση πονηρά σκεπτόμενη δεν έδωσε καμιά αύξηση αντίθετα πήρε από τους Έλληνες πολίτες πολλά περισσότερα χρήματα.

Πρόκειται επομένως για αυξήσεις που δεν αναπληρώνουν το εισόδημα και από την άλλη επιτρέπουν επιπλέον αφαίμαξη μέσω της φορολογίας, καθώς δεν τιμαριθμοποιούν τις φορολογικές κλίμακες.

www.pronews.gr

Κώστας Φαρσαλινός: Οι προεκτάσεις με το σκάνδαλο του αίματος στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα βαμπίρ του κέρδους

Ο ερευνητής Δημόσιας Υγείας στα Πανεπιστήμια Πατρών και Δυτικής Αττικής, Κώστας Φαρσαλινός μιλάει στον 98.4 με αφορμή την σκανδαλώδη συγκάλυψη εδώ και 40 χρόνια της υπόθεσης που έγινε πρώτο θέμα στο Ηνωμένο Βασίλειο αλλά και ευρωπαϊκά δίκτυα εν αντιθέσει με την Ελλάδα που σχεδόν αποσιωπήθηκε, με τις μεταγγίσεις αίματος στην Αγγλία. Μια υπόθεση που καταγράφει περισσότερα  30.000 θύματα και πράξεις συγκάλυψης  από φαρμακοβιομηχανία, επιστήμονες, πολιτικούς εδώ και 40 χρόνια. Ήδη  στα 12,7 δις λίρες υπολογίζονται οι αποζημιώσεις από το κράτος προς τα θύματα. 

Οι προεκτάσεις είναι όπως λέει ευρύτερες και αναδεικνύουν μια κατάσταση όχι απλά ελεύθερης αγοράς στα πάντα, αλλά πλέον φαινότυπα "βαμπίρ" με κάθε κόστος και άνευ ορίων στο όνομα του κέρδους. Όλα αυτά την ώρα που στην Ελλάδα, έχει ήδη διαρρεύσει από το in.gr (ΕΔΩ), το προσχέδιο νόμου του Υπουργείου Υγείας, που φέρεται να ιδιωτικοποιεί ακόμη και την δωρεά αίματος.  Όπως διαφαίνεται από προσχέδιο νόμου του υπουργείου Υγείας, προβλέπεται η  δημιουργία ιδιωτικών κέντρων συλλογής πλάσματος αίματος. Υπάρχει μάλιστα πρόβλεψη  αποζημίωσης ακατάσχετης και αφορολόγητης για τους δωρητές αίματος και πλάσματος για τις ώρες εργασίας που έχασαν κατά τη διάρκεια της δωρεάς.

Τέμπη: Επιστολή Καρυστιανού σε Μητσοτάκη για το μπάζωμα

Γιατί παρεμβήκατε στο έργο της Δικαιοσύνης και ποιους συγκαλύπτετε;

Μαρία Καρυστιανού 

Η Μαρία Καρυστιανού, μητέρα της 19χρονης Μάρθης Ψαροπούλου που έχασε βίαια τη ζωή της στο έγκλημα των Τεμπών με ανοιχτή της επιστολή απευθύνεται στον Κυριάκο Μητσοτάκη αλλά και στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ζητώντας τους… τα αυτονόητα δεκαπέντε μήνες μετά τη σιδηροδρομική τραγωδία.
Ασκώντας δριμεία κριτική στα όσα μέχρι τώρα (δεν) έχουν γίνει θέτει δύο ερωτήματα στον πρωθυπουργό καλώντας τον να απαντήσει δημόσια «ποιοι οι λόγοι της παρέμβασης σας στο έργο της Δικαιοσύνης πριν καν ξεκινήσει η διερεύνηση του τραγικού αυτού δυστυχήματος από τις αρμόδιες Αρχές» αλλά και «ποιων ακριβώς εγκληματικών πράξεων επιχειρήσατε την συγκάλυψη με την παραπάνω συντονισμένη επιχείρηση καθολικής αλλοίωσης των στοιχείων στο πεδίο». Ακόμα, κάνει λόγο για τις ενέργειες του Χρήστου Τριαντόπουλου, ο οποίος με δελτία τύπου τις ημέρες εκείνες είχε αναφερθεί σε επιχείρηση «αποκατάστασης του πεδίου».
Στην επιστολή της η κ. Καρυστιανού υπενθυμίζει πως «η αυθαίρετη παρέμβαση στον τόπο πέριξ του δυστυχήματος, που αυτονόητα είναι και τόπος εγκλήματος, επιβεβαιώνεται και από την με αρ. 43/2024 Διάταξη της Εισαγγελίας Εφετών Λάρισας, με την οποία κρίθηκε η Προσφυγή κατά της Διάταξης περί θέσης στο αρχείο της μήνυσης που στρεφόταν, μεταξύ άλλων, και σε βάρος του κ. Τριαντόπουλου» ενώ τον καλεί να βοηθήσει το έργο της δικαιοσύνης, απαντώντας στα ερωτήματα και «θέτοντας εαυτόν στη διάθεση της Δικαιοσύνης» αφού σε περίπτωση που «δεν το πράξετε, θα επιβεβαιώσετε για άλλη μία φορά πόσο  υποτιμάτε τον ελληνικό λαό και μία μάνα».
Η κ. Καρυστιανού σχολιάζει και την θέση της Προέδρου της Δημοκρατίας στην υπόθεση των Τεμπών, για την οποία αναφέρει χαρακτηριστικά πως μέχρι στιγμής «η παρέμβασή της περιορίζεται και εξαντλείται σε τηλεοπτικές δηλώσεις» και την καλεί «να τιμήσει τον θεσμικό της ρόλο και να λάβει ουσιαστική θέση επί της υπόθεσης των Τεμπών».

Το documentonews.gr δημοσιεύει ολόκληρη την επιστολή της Μαρίας Καρυστιανού:

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΚΥΡΙΑΚΟ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

Της Μαρίας Καρυστιανού του Παναγιώτη, μητέρας της 19χρονης Μάρθης Ψαροπούλου, θύματος του δυστυχήματος Τεμπών.

Κοινοποίηση:

Προς την Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κατερίνα Σακελλαροπούλου.

Αθήνα, 23.5.2024

κ. Μητσοτάκη,
Σε όλο και περισσότερους πολίτες γίνεται πλέον ξεκάθαρο ότι, από τη στιγμή που συγκρούστηκαν η εμπορική και η επιβατική αμαξοστοιχία την 28.02.2023 στα Τέμπη, υπήρχαν  και υπάρχουν οι προϋποθέσεις για μια επόμενη αναπότρεπτη σύγκρουση. Και η πρώτη ήταν αναπότρεπτη λόγω των εν γνώσει υπαιτίων και με πλήρη ανάληψη όλων των ενδεχόμενων τεράστιων κινδύνων βλάβης των ύψιστων αγαθών της ζωής και της υγείας  πράξεων και παραλείψεων  των  υπευθύνων, κυβερνητικών και μη.
Επειδή λοιπόν μόνο ο δημόσιος λόγος εισφέρει ουσιαστικά στην αποκάλυψη της αλήθειας, σας καλώ να απαντήσετε σε δύο ερωτήματα, που στην πραγματικότητα απασχολούν αν όχι την ολότητα, την πλειοψηφία  του ελληνικού λαού για το Κράτος, στο οποίο έχουν εμπιστευτεί τους ίδιους και τους αγαπημένους τους. Σας τα θέτω λοιπόν εγώ, διότι αυτό υπαγορεύει η συνείδηση μου, αλλά και η μνήμη του αδικοχαμένου παιδιού μου.
1ον) Ποιοι οι λόγοι της παρέμβασης σας στο έργο της Δικαιοσύνης πριν καν ξεκινήσει η διερεύνηση του τραγικού αυτού δυστυχήματος από τις αρμόδιες Αρχές, τη στιγμή που ο χώρος έπρεπε να παραμείνει αναλλοίωτος ως τόπος εγκλήματος;
Δια του Υφυπουργού σας κ. Τριαντόπουλου αλλοιώσατε πλήρως το πεδίο του εγκλήματος, επικαλούμενος το δήθεν δικαίωμα σας να το «αποκαταστήσετε», ενώ σε αυτό δολοφονήθηκαν τουλάχιστον 57 άνθρωποι.
Ότι το πράξατε είναι ομολογημένο από την ίδια την κυβέρνηση σας. Ειδικότερα, ομολογείται τόσο σε δύο τουλάχιστον δελτία Τύπου της Κυβέρνησης που εκδόθηκαν αμέσως μετά το έγκλημα, όσο και σε αλλεπάλληλες δηλώσεις του κ. Τριαντόπουλου στον Τύπο (ΣΚΑΙ, TRT, ραδιοφωνικός σταθμός ΒΕΡΑ), καθώς ο ίδιος αναφέρθηκε τότε ρητά σε επιχείρηση «αποκατάστασης του πεδίου» που εσείς του αναθέσατε και παρέμεινε επί πενθήμερο «στο σημείο» προκειμένου να την εκτελέσει, μαζί με πλήθος άλλων στελεχών της Κυβέρνησης σας.
Με αυτήν την ενέργεια σας επιδιώξατε την αλλοίωση του τόπου του εγκλήματος και πετύχατε την απώλεια κρίσιμων αποδεικτικών στοιχείων. Ουσιαστικά, επεμβήκατε και επιχειρήσατε ΠΡΟΤΟΥ οι εισαγγελικές και ανακριτικές αρχές απομονώσουν και διατηρήσουν τον  τόπο αναλλοίωτο, ώστε να εξιχνιάσουν τις συνθήκες του δυστυχήματος.
Το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων υποβάλλω προς την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου με αίτημα την επίσπευση των απαραίτητων ενεργειών κατά καθήκον από την κ. Εισαγγελέα.
Είναι ξεκάθαρο πλέον, επίσης, ότι αυτό που εσείς και οι λοιποί συνεργοί σας αναφέρουν ως δήθεν «αποκατάσταση του πεδίου», για κάθε νοήμονα  πολίτη αποτελεί άνευ προηγουμένου κατάχρηση της εξουσίας που σας ανατέθηκε, κατάχρηση που  βέβαια  δεν είναι τυχαία, αλλά έχει κίνητρα και σκοπούς που πρέπει από μέρους  σας να  γνωστοποιηθούν και άμεσα να ερευνηθούν.
Με αυτήν την ενέργεια σας εν γνώσει σας επιδιώξατε και επιτύχατε την αλλοίωση του τόπου του εγκλήματος και  την  εξαφάνιση κρίσιμων αποδεικτικών στοιχείων. Ουσιαστικά, επεμβήκατε και επιχειρήσατε ΠΡΟΤΟΥ οι εισαγγελικές και ανακριτικές αρχές επιληφθούν, απομονώσουν και διατηρήσουν τον  τόπο αναλλοίωτο, ώστε να εξιχνιάσουν τις συνθήκες του δυστυχήματος και να  διαγνώσουν τα  αίτια  αυτού.
Η αυθαίρετη παρέμβαση στον τόπο πέριξ του δυστυχήματος, που αυτονόητα είναι και τόπος εγκλήματος, επιβεβαιώνεται και από την με αρ. 43/2024 Διάταξη της Εισαγγελίας Εφετών Λάρισας, με την οποία κρίθηκε η Προσφυγή κατά της Διάταξης περί θέσης στο αρχείο της μήνυσης που στρεφόταν, μεταξύ άλλων, και σε βάρος του κ. Τριαντόπουλου.
Με την ως άνω με αρ. 43/2024 Διάταξη, η Εισαγγελέας Εφετών Λάρισας  ανέθεσε αυτοπροσώπως σε Αντεισαγγελέα Πρωτοδικών να διευκρινιστεί εντός 20 ημερών ποια συγκεκριμένα πρόσωπα παρευρίσκονταν τις πρώτες ημέρες και μέχρι και την επίστρωση του χώρου με πίσσα και χαλίκια στο τόπο του δυστυχήματος, και ποιος ή ποια πρόσωπα έδωσαν εντολή απομάκρυνσης των χωμάτων και των λοιπών υλικών που στη συνέχεια μεταφέρθηκαν σε ιδιόκτητο οικόπεδο χωρίς να τεθεί το υλικό αυτό στη διάθεση των δικαστικών αρχών…».
Αυτή ακριβώς η εκπεφρασμένη πλέον θέση της Δικαιοσύνης, κ. Μητσοτάκη, που τίθεται διά της με αρ. 43/2024 Διάταξης της Εισαγγελίας Εφετών Λάρισας, σε εσάς απευθύνεται, που είστε ο Αρχηγός της Κυβέρνησης και του Επιτελικού Κράτους και δώσατε απευθείας εντολή στον Υπουργό παρά τω Πρωθυπουργώ κ. Τριαντόπουλο.
Το πρώτο ερώτημα μου οδηγεί εύλογα και αναπόδραστα στο δεύτερο ερώτημα, που σας θέτω ευθύς αμέσως:
2ον) Ποιων ακριβώς εγκληματικών πράξεων επιχειρήσατε την συγκάλυψη με την παραπάνω συντονισμένη επιχείρηση καθολικής αλλοίωσης των στοιχείων στο πεδίο, με το πρόσχημα της δήθεν «αποκατάστασης» και ποιων υπαιτίων προσώπων τη διαφυγή από τη δικαστική έρευνα υποθάλψατε, με τις εντολές που δώσατε στον Υφυπουργό σας και σε  όσους άλλους  εν γνώσει τους συμμετείχαν  σε αυτήν την «οργάνωση»,  παρέβησαν τα καθήκοντα τους και υπέθαλψαν τους  υπαιτίους;
Η απάντηση σας στο ερώτημα αυτό δεν υπαγορεύεται απλώς από την αυτονόητη ανάγκη μιας μητέρας να μάθει τί ακριβώς και γιατί έκαψε ζωντανό το παιδί της, όπως και ποιοι ευθύνονται για αυτό, αλλά αποτελεί πλέον απαίτηση όλων των Ελλήνων Πολιτών.
Το έχετε ομολογήσει πρόσφατα και εσείς ο ίδιος σε συνέντευξη σας «Κανείς δεν θα πιστέψει ή λίγοι θα πιστέψουν αυτό το οποίο θα πω εγώ. Θα πιστέψουν, όμως, τη Δικαιοσύνη…».
Επειδή  πράγματι τελικά όλοι θα θέλαμε να εμπιστευτούμε την Δικαιοσύνη, σας καλώ δημόσια να βοηθήσετε το έργο της, απαντώντας στα δύο παραπάνω ερωτήματα και θέτοντας  εαυτόν στη διάθεση  της  Δικαιοσύνης.
Εάν δεν  το πράξετε, θα  επιβεβαιώσετε για άλλη μία  φορά πόσο  υποτιμάτε τον ελληνικό λαό και μία μάνα, όπως πρόσφατα έπραξε και ο κ. Αγοραστός κάνοντας χρήση του δικαιώματος σιωπής ενώπιον της εξεταστικής επιτροπής της Βουλής «Για την Διερεύνηση του Εγκλήματος των Τεμπών και όλων των Πτυχών του».
Και βέβαια, καθένας δικαιούται να μην αυτοενοχοποιείται δημόσια, δεν δικαιούται όμως να παραμένει Πρωθυπουργός, καταχρώμενος τελικά τη θέση εξουσίας του και μη ανταποκρινόμενος σε στοιχειώδεις υποχρεώσεις που υπαγορεύει αυτή.
Εάν δεν απαντήσετε,  οφείλετε να υποβάλετε την παραίτηση σας και να θέσετε τον εαυτό σας ενώπιον της τακτικής Δικαιοσύνης, ώστε να αποκαλυφθεί η αλήθεια.
Σας καλώ λοιπόν να ανταποκριθείτε άμεσα στα ανωτέρω αιτήματα μου και να  πράξετε έστω και τελευταία στιγμή όπως υπαγορεύουν  οι αρχές του Κράτους Δικαίου, που έχουν ανεπανόρθωτα πληγεί στη χώρα μας, όπως και  τα  αρμόδια  όργανα  της Ευρώπης έχουν πολλάκις κρίνει. 
Παρακαλείται τέλος, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κ. Σακελλαροπούλου, να τιμήσει τον θεσμικό της ρόλο και να λάβει ουσιαστική θέση επί της υπόθεσης των Τεμπών. Διότι μέχρι στιγμής, η παρέμβασή της περιορίζεται και εξαντλείται σε τηλεοπτικές δηλώσεις, όπως «από την ημέρα εκείνη, όταν βλέπω γραμμές ή τρένο, πέρα από τον πόνο και την οργή, νιώθω και ντροπή ακόμη. Θέλω να πιστεύω ότι η Δικαιοσύνη θα κάνει το χρέος της».
Η Δικαιοσύνη πράγματι οφείλει να κάνει το χρέος της και κάθε υπαίτιος να τεθεί στην κρίση της. Ακόμη και όσοι προστατεύονται από υπουργική και βουλευτική ασυλία. Πέραν δε  της  για  πολλούς λόγους επιβεβλημένης  άρσης  αυτής  της ασυλίας τους, οι ίδιοι πρέπει να την απεκδυθούν αυτοβούλως.
Αν ψάξουν μέσα τους, πέρα από μια μάνα και τους  Έλληνες πολίτες που είναι μαζί μας με πάνω από 1.500.000 υπογραφές, τους το  ζητάει και η ίδια η  ψυχή τους.
Μαρία Καρυστιανού

Πηγή: documentonews.gr

Το τέλος της σοβαρότητας (and I feel fine!)

Τα γράφω τα ανωτέρω γιατί μας έχουν πνίξει από παντού τα αιτήματα για «σοβαρότητα εδώ και τώρα», «σοβαρότητα υπεράνω όλων», «σοβαρότητα και ξερό ψωμί», δεν περιγράφω άλλο, έσκασα!

Χρήστος Ξανθάκης

Μερικά σκόρπια στιγμιότυπα για αρχή και κάποια στιγμή θα φτάσουμε και στο άργκιουμεντ του τίτλου.
Το πρώτο αφορά στον φρέσκο αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ Στέφανο Κασσελάκη που σε μια απ’ τις περιοδείες του είδε μπροστά του έναν σκύλο κουφέτο και τον βούτηξε και τον έπνιξε στις αγκαλιές. Με αποτέλεσμα ημερήσια εφημερίδα να φιλοξενήσει σχόλιο χτές ότι δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά και δεν ταιριάζουν σε πολιτικούς αρχηγούς και που πάει η κοινωνία μας με τέτοια καμώματα.
Το δεύτερο, μου το είπε η φίλη μου η Βασιλικούλα και έχει να κάνει με τις δύο ανιψιές της (άτεκνη η Βασιλικούλα, καρίερ γούμαν γαρ), που είναι βουτηγμένες μέχρι τις ρίζες των μαλλιών στο TikTok, δεκατεσσάρων χρονών η μία και δεκαέξι η άλλη. Κι αφού τα βλέπουν όλα, βλέπουν, φυσικά, και τα βιντεάκια των πολιτικών. Για να γυρίσει η μικρότερη ανιψιά πριν από τις εκλογές του περασμένου Μαΐου και να δηλώσει ευθαρσώς:
«Θεία ίου, τι βίντεο είναι αυτά του Τσίπρα; Η μύτη του βγαίνει σα μελιτζάνα!»

Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να λείπει από τον μίνι κατάλογο η θριαμβευτική παρουσία του Κυριάκου στο TikTok αμέσως μετά από τις προκρίσεις του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού στο Final Four της Ευρωλίγκας. Τις οποίες προκρίσεις τις είχε ευχηθεί ο πρωθυπουργός και όταν κάποια στιγμή δυσκόλεψε σφόδρα το στόρι εις αμφοτέρας των περιπτώσεων, αρχίσανε αμέσως τα σχόλια για τη μαύρη γάτα του Μαξίμου. Για να έρθουν οι προκρίσεις και να πανηγυρίσει ο Μητσοτάκης:
«Γατάκια, εγώ γκαντέμης;»
Τα γράφω τα ανωτέρω γιατί μας έχουν πνίξει από παντού τα αιτήματα για «σοβαρότητα εδώ και τώρα», «σοβαρότητα υπεράνω όλων», «σοβαρότητα και ξερό ψωμί», δεν περιγράφω άλλο, έσκασα! Λες και είναι η σοβαρότης η λύση σε όλα τα προβλήματα, ο κώλος μας καίγεται πρωί βράδυ, φράγκο δεν υπάρχει, η υγεία κατεδαφίζεται, η παιδεία είναι στον αυτόματο πιλότο, αν όμως κόψουμε τα χαμόγελα, τις διαχύσεις και τα χάδια στα σκυλόγατα, τότε πάει και τελείωσε, τούτο μπένε, μπήκαμε σε δρόμο αδέρφια, ο γιαλός θα πάψει να είναι στραβός κι εμείς δεν θ’ αρμενίζουμε σαπέρα σαδώθε. Και η πατρίς θα ξαναγίνει χώρα των δύο ηπείρων και των επτά θαλασσών…
Ίσως κάτι τέτοιο να σκεφτότανε η Νέα Αριστερά όταν μας ανακοίνωνε προ εβδομάδων ότι η Πολιτική Επιστρέφει, μόνο και μόνο για να παραδοθεί με τη σειρά της στη λαγνεία του TikTok και του «πάμε να τα σαρώσουμε όλα». Δεν τους μέμφομαι, πονταρίσματα είναι αυτά, και το γεγονός ότι άλλαξαν ρότα μόλις κατάλαβαν το αδιέξοδο, δείχνει αντανακλαστικά. Δείχνει, ωστόσο, και κάτι άλλο:
Είτε μας αρέσει είτε όχι, καλώς ή κακώς, ο κόσμος δεν θέλει άλλες εκκωφαντικές διακηρύξεις και υψιπετείς ιδέες. Έχει καταλάβει ότι την κρίσιμη μάχη της περασμένης δεκαετίας τη χάσαμε, ότι μας πατάνε στο λαιμό οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, ότι η «Ισχυρή Ελλάδα» ήταν πολύ μεγαλύτερη παραμύθα από το «Μ’ ένα άρθρο κι έναν νόμο» και τώρα ζητάει απλώς αυτό που λένε οι στίχοι του Βαγγέλη Γκούφα:

«Δώσ’ μου χέρι να πιαστώ / να πιαστώ, να κρατηθώ, / ένα γέλιο, μια ματιά / κι ανασταίνετ’ η καρδιά»

Δώσε του λοιπόν ένα γέλιο και μια ματιά μπας και τον γλυκάνεις λίγο μέσα στην καντίφλα του και άσε τη σοβαρότητα για τις σχολές πολιτικών επιστημών. Γιατί αν δεν το κάνεις, τότε θα σου απαντήσει στις κάλπες με άλλο τραγούδι:

«Τι ήμουνα για σένανε / Τι ήσουνα για μένανε / Καιρός λοιπόν για να λογαριαστούμε»!

Υ.Γ.: Στις εκλογές του περασμένου Μαϊου, η Νέα Δημοκρατία σάρωσε με 33,1 % στις ηλικίες 17 ως 24 ετών, με τον ΣΥΡΙΖΑ ίσα ίσα να ξεπερνάει το 24 %. Έκανε δουλίτσα το TikTok, έκανε μεγάλη δουλειά και τούμπαρε ρεύματα δεκαετιών. Στις ευρωεκλογές, σύμφωνα με πρόσφατες δημοσκοπήσεις, ο ΣΥΡΙΖΑ θα το γυρίσει το φύλλο και θα ξαναπάρει την πρωτιά στις συγκεκριμένες ηλικίες. Λόγω σοβαρότητος, λέτε;

newpost.gr

Αρχίζει να βρέχει σφαίρες (και δεν είναι για καλό)

Τείνουμε προς μια νέα φάση κλιμάκωσης και στην Ευρώπη και στη Δυτική Ασία. Το δε, φαινομενικώς αρραγές, μέτωπο της «Δύσης» εμφανίζει ρωγμές.

του Θέμη Τζήμα

Μέσα στο Μάιο είχαμε τη δολοφονική απόπειρα (που δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ) εναντίον του διαδόχου του σαουδαραβικού θρόνου, τις φήμες περί πραξικοπήματος εναντίον του Ερντογάν και περί απόπειρας δολοφονίας εναντίον του προέδρου της Σερβίας, την απόπειρα δολοφονίας εναντίον του πρωθυπουργού της Σλοβακίας Ρόμπερτ Φίτσο, την απόπειρα πραξικοπήματος στο Κονγκό πίσω από την οποία φαίνεται ότι βρίσκεται ένας επιχειρηματίας, πρώην αξιωματικός και νυν κάτοικος ΗΠΑ (στο πλαίσιο του οποίου πραξικοπήματος παρεμπιπτόντως συνελήφθησαν τρεις Αμερικανοί πολίτες) και φυσικά το θάνατο του προέδρου, του υπουργού Εξωτερικών και άλλων αξιωματούχων του Ιράν.
Ιδίως ως προς την τελευταία περίπτωση, όσο περνούν οι μέρες, οι φήμες περί σαμποτάζ στα ηλεκτρονικά συστήματα του ελικοπτέρου που μετέφερε τον πρόεδρο του Ιράν μεγαλώνουν, μαζί με πλήθος αναπάντητων ερωτημάτων, ενώ η έρευνα για τα αίτια του δυστυχήματος συνεχίζεται. Επιπλέον, καθίσταται αρκετά προφανές ότι ακόμα και αν το Ιράν έχει στοιχεία για δολοφονική επίθεση κατά του Προέδρου του, θα διστάσει να τα ανακοινώσει, προκειμένου να μην εξαναγκαστεί σε έναν κατακλυσμιαίο πόλεμο με το Ισραήλ και επομένως με τις ΗΠΑ, σε συνθήκες τις οποίες δεν έχει επιλέξει το ίδιο. Μια τέτοια εξέλιξη θα συμπαρασύρει τη Ρωσία και επομένως το Ιράν θα παραδεχτεί δολιοφθορά εφόσον ισχύει, μόνο σε συνεννόηση με τη Ρωσία και μόνο αν οι δύο δυνάμεις κρίνουν ότι ένας τόσο μεγάλος πόλεμος είναι αναπόφευκτος, οπότε τις ευνοεί να επιλέξουν τη σύγκρουση τώρα.
Το τι θα αποκαλυφθεί ως προς τον θάνατο του προέδρου του Ιράν μένει να το δούμε τις επόμενες ημέρες ή και εβδομάδες, δεδομένου μάλιστα ότι έχουμε μπροστά μας τις νέες ιρανικές προεδρικές εκλογές. Αυτό το οποίο δεν μπορούμε να αγνοήσουμε όμως, μιας και δεν πιστεύουμε σχεδόν καθόλου σε τόσες πολλές συμπτώσεις, είναι ότι μαζεύονται πολλά διαφορετικά γεγονότα, επιβεβαιωμένα και μη, τα οποία στρέφονται εναντίον εχθρών των ΗΠΑ ή ανθρώπων που (εν μέρει) κάνουν δύσκολη τη ζωή του ενοίκου του Λευκού Οίκου.
Ο διάδοχος του θρόνου στη Σαουδική Αραβία είναι ένας ολοένα δυσκολότερος και απαιτητικότερος εταίρος, ο οποίος λοξοκοιτά προς τη Ρωσία και την Κίνα. Ο πρόεδρος της Σερβίας, παρόλες τις ουκ ολίγες αντιφάσεις του, είναι ο μόνος μη ελεγχόμενος από το ΝΑΤΟ ηγέτης κράτους των Δυτικών Βαλκανίων (τουλάχιστον όχι εμφανώς και όχι απολύτως ελεγχόμενος). Ο Ερντογάν είναι κρίσιμος για το ΝΑΤΟ, αλλά και δύσκολος (πολύ δύσκολος ενίοτε). Ο Φίτσο παραβίασε τα ιερά και τα όσια της πίστης στον πόλεμο με τη Ρωσία και της υποστήριξης στην Ουκρανία (όταν τα άλλα μέσα δεν δούλεψαν, επιστρατεύτηκαν πέντε σφαίρες για να τελειώσουν τη δουλειά, μαζί με την προσπάθεια ακύρωσης της προσωπικότητάς του). Στο Κονγκό μάλλον είχαμε άλλο ένα επεισόδιο στο πλαίσιο του αγώνα για έλεγχο της Αφρικής. Και φυσικά για το Ιράν περιττεύει να πούμε πολλά: ο θάνατος του Ραϊσί όχι μόνο στερεί από την Ισλαμική Δημοκρατία έναν ιδιαιτέρως δραστήριο πρόεδρο, αλλά και τον μάλλον πιθανότερο διάδοχο του Αλί Χαμενεΐ.
Μάλιστα, σε αυτό το πλαίσιο υβριδικών επιχειρήσεων και «βολικών ξεκαθαρισμάτων» δεν θα πρέπει να μας εκπλήξει η πιθανότητα, αρκετοί στις ΗΠΑ αν μη τι άλλο να βλέπουν στην προαναγγελία έκδοσης εντάλματος σύλληψης για τον «Μπίμπι», την πιθανότητα να ξεφορτωθούν έναν πολύ δυσάρεστο (πλέον) «άνθρωπό» τους, προκειμένου να τον αντικαταστήσουν με κάποιον πιο «ευπώλητο» διεθνώς Σιωνιστή, εξίσου αιματοβαμμένο, αλλά με όχι τόσο κακές δημόσιες σχέσεις.
Γίνεται σαφές ότι μπαίνουμε ολοένα βαθύτερα σε ένα περιβάλλον εντός του οποίου οι εσωτερικές εξελίξεις επικαθορίζονται από τις εξελίξεις στο πλαίσιο του σπονδυλωτού παγκοσμίου πολέμου. Ιδίως στα κρίσιμα διεθνοπολιτικώς κράτη (όπως είναι το δικό μας) ή σε εκείνα που αναδεικνύονται ως τέτοια θα δούμε πολλά σαμποτάζ, οικονομικές πιέσεις, σφαίρες και πραξικοπήματα εφόσον απαιτηθεί, δηλαδή εφόσον οι ηγεσίες τους αρνηθούν να ανοίξουν ακόμα περισσότερο την πόρτα του φρενοκομείου που οδηγεί σε έναν ενδεχόμενο κατακλυσμιαίο πόλεμο. Όλα τα παραπάνω γεγονότα (αλλά και όλα αυτά τα οποία δεν μαθαίνουμε) δείχνουν ότι τείνουμε προς μια νέα φάση κλιμάκωσης και στην Ευρώπη και στη Δυτική Ασία. Το δε, φαινομενικώς αρραγές, μέτωπο της «Δύσης» εμφανίζει ρωγμές.

Υ.Γ.: Τις προάλλες ένα θερινό σινεμά στη Θεσσαλονίκη πρόβαλε την ταινία «Ζ». Πρέπει να την ξαναδούν πολλοί. Θα ζήσουμε πολλά που με τραγικό τρόπο θα αναπαράγουν πτυχές του τότε.

Πηγή: kosmodromio.gr

Θεμ. Τζήμας: Η διεθνής αβεβαιότητα, ο ευρωπαϊκός μετεωρισμός και η εξάρτηση της Ελλάδας

Ο νομικός και διδάκτορας του δημοσίου δικαίου και πολιτικής επιστήμης του ΑΠΘ και μεταδιδακτορικός ερευνητής, Θέμης Τζήμας, σε μια συζήτηση στον 98.4  για τις ευρύτερες γεωπολιτικές και γεωοικονομικές ανακατατάξεις παγκόσμια, την κατάσταση της Ε.Ε. σε μια Ευρώπη που μετεωρίζεται αλλά και την οριακή θέση της Ελλάδας σε σχέση με τις μεγάλες προκλήσεις αλλά και την αναθεωρητική ατζέντα της Τουρκίας που με στρατηγική αυτονομίας πιέζει της Ελληνική πολιτική και οικονομική ελίτ που απλά υλοποιεί τα "θέλω" ως "δεδομένη" συμμαχιών όπως των ΗΠΑ. 

Ντίνος Χριστιανόπουλος, Εναντίον (1984)

Ντίνος Χριστιανόπουλος

Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης, απ΄ όπου και αν προέρχεται. Δεν υπάρχει πιο χυδαία φιλοδοξία, απ’ το να θέλουμε να ξεχωρίζουμε. Αυτό το απαίσιο «υπείροχον έμμεναι άλλων», που μας άφησαν οι αρχαίοι.
Είμαι εναντίον των βραβείων, γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Βραβεύω σημαίνει αναγνωρίζω την αξία κάποιου κατώτερου μου -και κάποτε θα πρέπει να απαλλαγούμε από την συγκατάβαση των μεγάλων. Παίρνω βραβείο σημαίνει παραδέχομαι πνευματικά αφεντικά -και κάποτε θα πρέπει να διώξουμε τα αφεντικά από τη ζωή μας.
Είμαι εναντίον των χρηματικών επιχορηγήσεων. Σιχαίνομαι τους φτωχοπρόδρομους που απλώνουν το χέρι τους για παραδάκι. Οι χορηγίες μεγαλώνουν την μανία μας για διακρίσεις και τη δίψα μας για λεφτά· ξεπουλάνε την ατομική ανεξαρτησία μας.
Είμαι εναντίον των λογοτεχνικών συντάξεων. Προτιμώ να πεθάνω στην ψάθα, παρά να αρμέγω το υπουργείο -κι ας με άρμεξε το κράτος μια ολόκληρη ζωή. Γιατί να με ταΐζει το Δημόσιο επειδή έγραψα μερικά ποιήματα; Και γιατί να αφήσω το Κράτος να χωθεί ακόμη περισσότερο στη ζωή μου;
Είμαι εναντίον των σχέσεων με το κράτος και βρίσκομαι σε διαρκή αντιδικία μαζί του. Ποτέ μου δεν πάτησα σε υπουργείο και το καυχιέμαι. Η μόνη μου εξάρτηση από το κράτος είναι η εφορεία, που με γδέρνει.
Είμαι εναντίον των εφημερίδων. Χαντακώνουν αξίες, ανεβάζουν μηδαμινότητες, προβάλλουν ημετέρους, αποσιωπούν τους απροσκύνητους. Όλα τα μαγειρεύουν, όπως αυτές θέλουν. Δεξιές, αριστερές, κεντρώες -όλες το ίδιο σκατό.
Είμαι εναντίον των κλικών. Προωθούν τους δικούς τους· τους άλλους, όλους τους θάβουν. Όποιοι δεν τους παραδέχονται, καρατομούνται. Κυριαρχούν οι γλύφτηδες και οι τζουτζέδες. Δεν έχω καμμιά αμφιβολία πως το μέλλον ανήκει στα σκουπίδια.
Είμαι εναντίον των κουλτουριάρηδων. Όλα τ’ αμφισβήτησαν, εκτός από τις τρίχες τους. Τους έχω μάθει για καλά. Xαλνούν τον κόσμο με την κριτική τους. Όλους τους βγάζουν σκάρτους και πουλημένους. Και μόλις πάρουν το πτυχίο, αμέσως διορίζονται στα υπουργεία· από παντού βυζαίνουν και ο ιδεαλισμός τους ξεφουσκώνει μέσ’ στα βολέματα του κατεστημένου.
Είμαι εναντίον κάθε ιδεολογίας, σε οποιαδήποτε απόχρωση και αν μας την πασέρνουν. Όσο πιο γοητευτικές και προοδευτικές είναι οι ιδέες, τόσο πιο τιποτένια ανθρωπάκια μπορεί να κρύβονται από πίσω τους. Όσο πιο όμορφα τα λόγια τους, τόσο πιο ύποπτα τα έργα τους. Όσο πιο υψηλοί οι στόχοι, τόσο πιο άνοστοι οι στίχοι.
Είμαι, προπάντων, εναντίον κάθε ατομικής φιλοδοξίας, που καθημερινά μας οδηγεί σε μικρούς και μεγάλους συμβιβασμούς. Αν σήμερα κυριαρχούν παραγοντίσκοι και τσανάκια, δεν φταίει μόνο το κωλοχανείο· φταίνε και οι δικές μας παραχωρήσεις και αδυναμίες. Αν πιάστηκε η μέση του οδοκαθαριστή, φταίμε και εμείς που πετάμε το τσιγάρο μας στον δρόμο. Κι αν η λογοτεχνία μας κατάντησε σκάρτη, μήπως δεν φταίει και η δική μας σκαρταδούρα;…
κείμενο του 1977
στο περιοδικό ΔΙΑΓΩΝΙΟΣ,
αρ. 1, Ιανουάριος - Απρίλιος 1979 

Πηγή: o-klooun.com

Μαρία Καρυστιανού: «Έρχονται μηνύσεις έκπληξη κατά πολιτικών – Από τη σημαία πήραν άδεια για τη Βουλή;»

«Πώς κλείνουν την Βουλή με το έτσι θέλω;», αναρωτήθηκε η Μαρία Καρυστιανού σε νέα παρέμβαση

Μαρία Καρυστιανού

Μηνύσεις – έκπληξη κατά πολιτικών προσώπων προανήγγειλε η Μαρία Καρυστιανού, Πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων στα Τέμπη μιλώντας στον Αθήνα 9,84 και στις Ελεονώρα Ορφανίδου και την Ελευθερία Κουμάντου.
«Υπάρχει μια ατιμωρησία σε ότι αφορά τις κυβερνητικές παραλήψεις – παρανομίες και πλέον αυτό δεν το δεχόμαστε. Με αυτά τα δεδομένα είμαστε αναγκασμένοι να προχωρήσουμε πολύ διαφορετικά και θα ακολουθήσουν μηνύσεις – έκπληξη, κατά συγκεκριμένων πολιτικών προσώπων», σημείωσε η Μαρία Καρυστιανού και πρόσθεσε:
«Θα ακολουθήσουν μηνύσεις για τους ιατροδικαστές οι οποίοι προφανώς δέχθηκαν οδηγίες να συγκαλύψουν, λειτούργησαν έξω από κάθε πρωτόκολλο, Ελληνικό και Ευρωπαϊκό. Δεν έκαναν καθόλου τοξικολογικές εξετάσεις στα καμένα παιδιά….
Απλά έδωσαν σε όλους τους γονείς ένα χαρτί “βίαιος θάνατος, πλήρης απανθράκωση” και αυτό ήταν. Ούτε αιτία μέσα, δηλαδή εάν ανέπνευσε καυστικό υγρό και μετά πέθανε ή αν κάηκε ζωντανός .
Καρυστιανού: Το ξέσπασμα για τη Βουλή
Στη συνέχεια η Μαρία Καρυστιανού σχολίασε με αιχμηρό τρόπο και τη διαρκή συγκάλυψη σχετικά με την υπόθεση των Τεμπών, αναφέροντας:
«Έχουν περάσει τρεις εβδομάδες που έχει φύγει μια μήνυση που αφορά τον κ. Τριαντόπουλο και τους υπόλοιπους υπουργούς προς την Βουλή για την οποία δεν μιλάει κανείς.
Αυτό είναι αδιανόητο για μια δημοκρατική θεωρητικά χώρα- εγώ γνωρίζω πως δεν υπάρχει δημοκρατία, αλλά για αυτούς που από το πρωί έως το βράδυ προσπαθούν να μας πείσουν για το αντίθετο.
Επίσης έμαθα σήμερα πως η Βουλή θα κλείσει την Παρασκευή, θα κλείσει πολύ πιο νωρίς…Από που προκύπτει αυτό; Από την σημαία πήραν την άδεια; Δεν θα τηρηθεί τίποτα νόμιμο σε αυτή την χώρα;
Εμείς είμαστε αναγκασμένοι λοιπόν, εφόσον έχουμε αυτά τα δεδομένα, να προχωρήσουμε πλέον διαφορετικά και σας το λέω αυτό γιατί θα ακολουθήσουν μηνύσεις έκπληξη, σε νέα πρόσωπα, πολιτικά πρόσωπα, πολύ πιο επιθετικά αφού δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο, θα χρησιμοποιήσουμε όλα τα όλα που έχουμε.
Ας μείνει σε όλους μας πόσο αδιάφοροι είναι οι κυβερνώντες όχι μόνο απέναντι σε μας, στην γνώμη μας και σε όσα έχουμε πάθει αλλά απέναντι στους νόμους».

koutipandoras.gr

Εν τη... ρήμη της μάπας...

Θανασης Καρτερος

Αποκάλεσε ο Άδωνης τον Κασσελάκη «μάπα». Και όλοι ξέρουμε ότι η λέξη χαρακτηρίζει τον βλάκα, τον χαζό, τον ηλίθιο. Ύστερα, μετά την απάντηση του Κασσελάκη, τα μάζεψε. Αλλά χωρίς να αποχωριστεί το θράσος που συνοδεύει κάθε του χειρονομία - ακόμα και τη ζουληγμένη του «επανόρθωση». Εμείς... οι κοινοί θνητοί, έγραψε στο FB, κάνουμε λάθη. Σώωωωπα! Αφέωνταί του αι αμαρτίαι, συνεπώς και πάμε παρακάτω. Αλλά εκεί στο παρακάτω, στην ανάρτηση για τη μάπα, να κι άλλο λάθος του αιτούντος άφεση. Ασυγχώρητο αυτό. Εν τη ρήμη του λόγου, γράφει. Κι άντε να βρεις ποιος είναι ο μάπας.
Εν τη ρήμη; Με ένα μεγαλοπρεπές ήτα από τον δάσκαλο των αρχαίων ελληνικών; Από τον προστάτη της γλώσσας; Αυτό είναι άνω ποταμών. Διότι από τον Άδωνη το περιμένει κανείς και για μάπες να μιλάει, και για κάφρους να φωνάζει, ακόμα και το Ολοκαύτωμα να αμφισβητεί. Αλλά να μην ξέρει ότι η λέξη ρύμη παράγεται από το αρχαίο ερύω=τραβώ; Κι ότι στην ελληνιστική εποχή απέκτησε τη σημασία του «δρόμος» κι αργότερα της «ροής»; Εξού και η ρύμη του λόγου; Και να μας παριστάνει τον δάσκαλο των αρχαίων ελληνικών, «λειτούργημα» από το οποίο προσπορίζεται ποικίλα οφέλη; Πολιτικά και άλλα;
Ανοησίες, θα πείτε, και σωστά. Γιατί το πρόβλημα μ’ αυτόν τον σαχλαμάρα δεν είναι ο τρόπος που μιλάει και τσιρίζει. Αν θέλετε, δεν είναι πια ούτε η φαιά μούχλα που κάθε λίγο ξεπετάγεται από το στόμα του. Είναι ότι ο Μητσοτάκης τον όρισε φύλακα της υγείας μας. Του ανέθεσε να διαλύσει το ΕΣΥ, να ξαποστείλει κόσμο, να καταργήσει χειρουργεία για παιδιά. Να αναδείξει την αξία του παρά και να εξορίσει από τη δημόσια Υγεία κάθε φουκαρά. Ένας ακροδεξιός κλόουν υπουργός Υγείας - δεν υπάρχει τίποτε πιο ανατριχιαστικό και πιο ενδεικτικό για το πώς σκέφτεται ο άρχων του 41%. Όχι για τον Άδωνη, για μας.
Δεν έχει νόημα, συνεπώς, να ασχολείται κανείς με τον Άδωνη, παρά για να καταλογίσει στον Μητσοτάκη κάθε θάνατο σε καρότσα, κάθε ταλαιπωρία στα ράντζα, κάθε περιφρόνηση στους λειτουργούς του ΕΣΥ, κάθε έγκλημα κατά της δημόσιας Υγείας. Γιατί η δική του «μάπα» είναι πίσω απ’ όλα αυτά…

avgi.gr

Δεν έχουμε ακούσει πολλά για το μεγαλύτερο πρόβλημα της ΕΕ...

Χρήστος Δεμέτης

Προεκλογικά έχουμε ακούσει πολλά – και δικαίως – για την κλιματική κρίση και όσα έχουν και δεν έχουν γίνει για την αποτροπή της επιδείνωσης του κλίματος της Ένωσης και του πλανήτη. Έχουμε ακούσει και για τους αμυντικούς προϋπολογισμούς – δαπάνες, ιδίως μετά την επιθετικότητα της Ρωσίας, αλλά και για το Κράτος Δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα, περισσότερο σε επίπεδο σεβασμού της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας...
Πράγματα θεμιτά. Παρόλα αυτά, παράλληλα με τις πρόσφατες προσαρμογές στη μεταναστευτική πολιτική, λίγα έχουμε ακούσει για ένα πυρηνικό ζήτημα της ΕΕ, που δεν είναι άλλο από το ίδιο το δημογραφικό. Κάτι που σχετίζεται άμεσα με τη δημοκρατία και την ενδυνάμωσή της, καθώς οι νέοι ψάχνουν βιώσιμα κίνητρα για να κάνουν οικογένειες στα Κράτη – Μέλη και να τις μεγαλώσουν με αξιοπρέπεια, ζητώντας από τους “προοδευτικούς” θεσμούς να τους εμπνεύσουν στην κατεύθυνση αυτή.

Δημογραφικό και δύσπιστοι νέοι
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Open Society Foundation, οι νεότεροι Ευρωπαίοι είναι πολύ λιγότερο πιθανό να υποστηρίξουν σταθερά τη δημοκρατία από τους γονείς και τους παππούδες τους, κάτι που ως εύρημα είναι πάρα πολύ ανησυχητικό.
Για παράδειγμα, στη Γερμανία, μόλις το 21% της Gen Z και των millennials δήλωσαν ότι υποστηρίζουν σθεναρά τη δημοκρατία σε σύγκριση με το 66% των ατόμων ηλικίας 70 ετών και άνω, όπως δημοσίευσε πρόσφατα το Politico. Στην Πολωνία, εν τω μεταξύ, μόνο το ένα τέταρτο περίπου των ατόμων ηλικίας 18 έως 29 ετών έδειξαν σταθερή υποστήριξη στη δημοκρατία, 17 μονάδες κάτω σε σχέση με τον εθνικό μέσο όρο.
Τα αντίστοιχα ποσοστά στη Γαλλία φτάνουν στο 14% και στην Ιταλία στο 34% με τους ηλικιωμένους Ιταλούς να στηρίζουν τη δημοκρατία ως θεσμό σε διπλάσιο ποσοστό. Οι αριθμοί αυτοί δεν σημαίνουν πως οι νέοι θα προτιμούσαν κάποιο άλλο πολιτικό σύστημα, ωστόσο αποδεικνύουν πως δεν εμπιστεύονται τους θεσμούς όπως δουλεύουν, αυτή τη στιγμή που μιλάμε ή ότι απέχουν από τις εκλογικές διαδικασίες. Μην ξεχνάμε πως πέντε χρόνια πριν οι νέοι ξεσηκώθηκαν για το κλίμα, με την Ευρώπη να ανταποκρίνεται εν συνόλω, αναποτελεσματικά ή αν μη τι άλλο, μη πειστικά.
Τα παραπάνω στοιχεία δείχνουν ακόμη πως το μέλλον της Ηπείρου μας είναι αβέβαιο. Στη “δημογραφική διαδοχή” οι ήδη αβέβαιοι νέοι θα διαδεχθούν τους κάπως πιο “σταθερούς” ηλικιωμένους, όσο παράδοξο κι αν φαντάζει αυτό.

www.news247.gr

Οι δεξιοί ξέρουν!

Νόρα Ράλλη

Μια φορά κι έναν καιρό, ένας Πόντιος ταξίδεψε στο Διάστημα. Οχι, δεν πρόκειται για κάποιο στερεοτυπικό, στο όριο της πολιτικής ορθότητας, ανέκδοτο, αλλά για αληθινό γεγονός. Ο Φιοντόρ Γιουρτσίχιν είναι ο Θόδωρος, ο γιος της Μικρούλας Γραμματικοπούλου, με καταγωγή από τον Πόντο. Είναι κοσμοναύτης και τον γνώρισα πριν από χρόνια, στην πρώτη του επίσκεψη στην Ελλάδα. Ολοι νόμιζαν πως ήξερε μόνο ρωσικά, μα και τα ελληνικά και τα ποντιακά μιλούσε άπταιστα.
Στη μάζωξη προς τιμήν του στο Ιδρυμα Ευγενίδου (πού αλλού; Σιγά μην τον καλούσε ο Μητσοτάκης), συνομιλώντας πριν από τη συνέντευξη, βρήκαμε πως είχαμε κοινούς γνωστούς. «Τι μικρός που είναι ο κόσμος!», είπα. «Εγώ ξέρω!», απάντησε ο κοσμοναύτης και γελάσαμε όλοι. Με δύο λέξεις είπε όλη την αλήθεια στην κυριολεξία της: είχε δει τον Κόσμο μας από το Διάστημα πολλές φορές και ναι, ήξερε πολύ καλά πόσο μικρός είναι και πόσο εμείς μικρότεροι.
Τις προάλλες ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Στέφανος Κασσελάκης πήγε ν’ ακούσει τον Αργυρό. Ξημερώματα, έδωσε δικαιώματα και τον έπιασαν στο στόμα τους η Ματίνα Παγώνη (έλα μου Κύριε!) και ο Αρης Πορτοσάλτε (εννοείται). Από αυτούς τους... γνώστες,ακούσαμε πως επειδή «αυτοί ξέρουν» από μπουζούκια γιατί είναι δεξιοί, θα μάθουν σε μας τους αριστερούς πώς διασκεδάζεις στα μπουζούκια.
Μάλιστα. Χρειάζεται άραγε να θυμίσω τι εστί «μπουζούκια»; Ποιας ιδεολογίας ήταν οι γνήσιοι ρεμπέτες; Ακόμη κι ο Χιώτης τι έκανε επί χούντας; Να θυμίσω που στάθηκε έξω από τις φυλακές όπου κρατούνταν ο Θεοδωράκης και τραγούδησε και βασανίστηκε γι’ αυτό; Ναι, μπορεί το ΚΚΕ να μην τους ήθελε τους ρεμπέτες, αλλά οι κομμουνιστές τούς ήθελαν και οι ρεμπέτες τις αξίες της Αριστεράς τραγουδούσαν - δηλαδή την αλήθεια του ανθρώπου. Οπότε, κυρία Παγώνη μου, μπορεί να «ξέρετε» να διασκεδάζετε εσείς οι δεξιοί στα «μπουζούκια», μόνο που αυτά δεν είναι «μπουζούκια». Είναι η ικανότητα του συστήματός σας να αλλοιώνει κάθε τι γνήσιο και αληθινό και πραγματικά λαϊκό.
Ναι. Οι δεξιοί ξέρουν. Αλλά μόνο ένα: Τι σημαίνει Δεξιά. Πολύ καλά το ξέρουν.
Ας το μάθουμε κι εμείς επιτέλους, μπας και απαλλαγούμε από την εξουσία της, όπως η θλίψη με την πενιά. Τόσο απλά.

www.efsyn.gr