ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΕ ΠΗΡΑΝ ΣΤΟΥΣ «4 ΤΡΟΧΟΥΣ», με εμπιστεύτηκαν και μ’ έβαλαν να γράφω δίπλα στους κορυφαίους της ελληνικής διανόησης, στο ένθετο πολιτικό περιοδικό «ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ» των ιλουμινάτων.
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ σήμερα αυτό το ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ κείμενό του, με τίτλο «Ο επίμονος γεωργός».
ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για ένα αγροτικό κείμενο, αλλά για καινοτόμο πολιτικό δοκίμιο μεταμφιεσμένο σε αγροτικό λογαριασμό εξόδων – εσόδων.
Ο ΚΑΒΒΑΘΑΣ, με το γνώριμο σαρκαστικό του ύφος, συνδέει την ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ με την ενεργειακή αυτάρκεια, το συνάλλαγμα και την εθνική οικονομία.
ΔΕΝ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΣΙΤΑΡΙ, την αγριαγκινάρα ή το πέλετ. Γράφει για την ανικανότητα ενός κράτους ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΑΡΙΘΜΟΥΣ, ακόμη κι όταν αυτοί ουρλιάζουν.
Η ΓΕΩΡΓΙΑ, η πολιτική οικονομία της ενέργειας, η εξάρτηση από το εισαγόμενο πετρέλαιο, η ψευδεπίγραφη «πράσινη ανάπτυξη» και η διαχρονική αδυναμία στρατηγικής σκέψης.
ΤΟ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ πρωτοδημοσιεύτηκε στις 02.09.2012, στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα». Απολαύστε το.
Ο επίμονος γεωργός
ΕΧΟΝΤΑΣ ΑΠΟΤΥΧΕΙ ως εκδότης – δημοσιογράφος και δημοσιογράφος – εκδότης περιοδικών για τις επιστήμες και την τεχνολογία, πάει καιρός τώρα που ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩ ΣΤΗΝ ΓΗ και κάνω κάτι, σε μία σχετικά μεγάλη έκταση (265 στρέμματα), που άφησε ο μακαρίτης ο πατέρας μου στον πλανήτη Άλφα του αστερισμού του Κενταύρου.
ΕΠΕΙΔΗ, ΣΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΜΟΥ ΖΩΗ καμία σχέση δεν είχα με το στάρι, το καλαμπόκι και το αμπέλι, αποφάσισα να ζητήσω τη γνώμη των ειδικών για να μην κάνω καμία «στραβή» και φυτέψω φωτοβολταϊκά αντί να βάλω κάτι άλλο που θα μου προσφέρει τα προς το ζην αν, ω μη γένοιτο, η κυβέρνηση αποφασίσει να φορολογήσει τους εκδότες που έχουν καταθέσει πινακίδες.
ΜΙΑ ΚΑΙ ΔΥΟ ΛΟΙΠΟΝ, ζήτησα τη γνώμη των καθηγητών Γεωργίας και Περιβάλλοντος Ν.Δ και Ν.Μ., του Πανεπιστημίου της πρωτεύουσας της Μέσης Γης. Αν και εφ’ όσον οι συμβουλές αποδειχτούν σωστές θα αποκαλύψω τα ονόματά τους για να μπορέσουν να:
α. Συμβουλεύσουν αναγνώστες,
β. Ειδικούς της κυβέρνησης Συν Ευθύνης που λένε ότι τα ξέρουν όλα.
ΔΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΟΜΙΛΟΥΜΕ δια τη δική μου περίπτωση ας υποθέσουμε ότι, πραγματικά, είμαι γεωργός με 200 στρέμματα, στα οποία σπέρνω σιτάρι παράγοντας μία μέση σοδιά 300 κιλών ανά στρέμμα. Είμαι ευχαριστημένος; Όχι! Διατί; Διότι επενδύω 50€/στρέμμα σε εργατικά, πετρέλαιο, σπόρους και αγροχημικά ήτοι 200 x 50 = 10.000€ συν την προσωπική εργασία. Στο τέλος του έτους διαθέτω το προϊόν προς 0,25€/κιλό. Αυτό σημαίνει ότι, εισπράττω 75€/στρέμμα, δηλαδή κερδίζω 25€/στρέμμα ή 5.000€. Δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι, μέχρι σήμερα «τσέπωνα» και την επιδότηση των 35€/στρέμμα, δηλαδή άλλα 7.000 ευρώ.
ΑΝ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΥΧΕΡΟΥΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣ κατέχοντας αρκετά μεγάλη έκταση (ο μέσος κλήρος στη Μέση Γη είναι μικρότερος από 200 στρέμματα), στο τέλος θα κερδίσω περί τα 12.000€ από τα οποία όμως φέτος, και εδώ μπαίνουμε στο «ψητό», πρέπει να ξοδέψω περί τα 7.000€ για πετρέλαιο, δηλαδή 5 τόνους επί 1.400€/τόνο για τη θέρμανση της αγροικίας μου. Τι μπορεί να κάνω στην προκειμένη περίπτωση;
ΝΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΣΩ 7 ΜΟΝΟ ΣΤΡΕΜΜΑΤΑ ΑΓΡΙΑΓΚΙΝΑΡΑΣ! Έτσι, θα παραγάγω 10 τόνους βιομάζας που ισοδυναμούν με 5 τόνους πετρελαίου. Τη βιομάζα θα την κάνω «πέλετ» για να την κάψω σε ειδικό καυστήρα που θα αγοράσω προς 3.000€. Ο απαιτούμενος εξοπλισμός για την «πελετοποίηση» κοστίζει γύρω στα 4.000€ και παράγει περί τον 1 τόνο την ημέρα (το 8ωρο). Άρα σε 10 μέρες θα έχω παραγάγει το καύσιμο της χρονιάς, με τα ίδια περίπου χρήματα που θα ξόδευα για το πετρέλαιο θέρμανσης. Αν το κάνω τη Δευτέρα από του χρόνου το καύσιμο θα «μου έρχεται» πρακτικά δωρεάν (κέρδος 7.000€ το χρόνο).
ΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΛΕΝΕ ΟΤΙ, για μια κωμόπολη 1.000 κατοικιών η ετήσια εξοικονόμηση πετρελαίου θέρμανσης θα ανέρχεται στα 7.000.000€ από τα οποία περί τα 2.000.000€ είναι συνάλλαγμα! Και όλα αυτά αν αντικαταστήσουμε 7.000 στρέμματα σταριού με αγριαγκινάρα!
ΝΑ ΣΠΕΙΡΩ ΟΛΑ ΜΟΥ ΤΑ ΣΤΡΕΜΜΑΤΑ με αγριαγκινάρα για να παραγάγω βιομάζα για παραγωγή πέλετ. Το κόστος εγκατάστασης της καλλιέργειας είναι το ίδιο με το κοστολόγιο του σταριού. Την πρώτη χρόνια θα παραγάγω γύρω στους 100 τόνους. Από τη δεύτερη χρονιά θα παράγω περί τους 260 τόνους με κόστος περί τα 20€/τόνο ή 5.200 €. Η τιμή του προϊόντος είναι 70€. Άρα από τη δεύτερη χρονιά θα κερδίζω 260 x 70 = 18.200 – 5.200 = 13.000€ συν το καύσιμό μου, συν την επιδότηση των 7.000€.
ΟΠΩΣ ΣΤΟ (2) ΑΛΛΑ ΘΑ ΠΑΡΑΓΩ ΠΕΛΕΤ και θα τη διαθέτω προς 180€/τόνο. Θα παραγάγω περί τους 200 τόνους πέλετ x 180€ = 36.000€. Το κόστος συγκομιδής είναι 4.000€. Το κόστος μετατροπής (πλην ίδιας εργασίας) είναι 20€/τόνο ή συνολικά 4.000€. Αυτό σημαίνει συνολικό κέρδος περί τα 28.000€ συν το καύσιμό μου, συν την επιδότηση των 7.000€. Δηλαδή συνολικά 35.000€ σε αντίθεση με τα 5.000€ της περίπτωσης (1).
ΤΟ ΠΕΛΕΤ ΘΑ ΤΟ ΔΙΑΘΕΣΩ, ας πούμε, σε 20 οικογένειες που θα αγοράσουν ισοδύναμο πετρέλαιο προς 180€/τόνο συν ΦΠΑ ή, τελικά, περί τα 400€ ανά τόνο ισοδύναμου πετρελαίου, οι οποίες όμως θα εξοικονομούν περί τα 5.000€ ανά οικογένεια.
ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ, λένε οι σύμβουλοί μου, αν από τα 40 εκατομμύρια στρέμματα του πλανήτη Άλφα μπορούσαν να καλλιεργηθούν άμεσα τα 4 εκατ. και να παραγάγουν 4 εκατ. τόνους ισοδύναμου πετρελαίου θέρμανσης (δηλ. το 40% της χώρας) θα είχαμε εξοικονόμηση €4 δισ. και €1,5 δισ. σε συνάλλαγμα.
ΑΥΤΟ, ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΡΑΦΟΝΤΑ, λέγεται και «πράσινη ανάπτυξη» σε αντίθεση με τους Πρίγκιπες Γοδεφρίγο, Νικόλαο και Άντριου που λένε ότι, πράσινη ανάπτυξη είναι η «αξιοποίηση» των Αλυκών Αναβύσσου και του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού.
ΕΠΙΣΗΣ, ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ «ΔΡΑΣΗ» θα συνέβαλε στην ανάπτυξη της γεωργικής οικονομίας και την προστασία του περιβάλλοντος.
ΑΚΟΜΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΗΜΕΙΩΣΩ ότι αντικατάσταση π.χ. βαμβακιού και καλαμποκιού συνολικής έκτασης 4 εκατ. στρεμμάτων θα εξοικονομούσε περί τα €0,6 δισ. σε συνάλλαγμα, γύρω στους 800 εκατ. τόνους αρδευτικού νερού, όσο ο άνω ρους του ποταμού Αχελώου. Ο οποίος ποταμός, λένε πηγές της Mordor, δε θα εκτραπεί ποτέ για να μην αναπτύξει η Μέση Γη -μπορείτε να την πείτε και «Ελλάδα»- κτηνοτροφία και γίνει ανταγωνιστής της Γερμανίας και των Κάτω Χωρών στην παραγωγή 400.000 τόνων αζωτούχων λιπασμάτων και άλλων καρκινογόνων αγροχημικών το χρόνο.
ΑΝ ΦΥΤΕΨΟΥΜΕ, λένε οι Επίμονοι Καθηγητές, ένα εκατομμύριο στρέμματα αγριαγκινάρας θα μπορούσαμε να καλύψουμε και τις ενεργειακές ανάγκες της παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος στα μη συνδεδεμένα νησιά, αντικαθιστώντας το πετρέλαιο που κοστίζει στη ΔΕΗ €1 δισ. ενώ η δεκαπλάσια παραγωγή ρεύματος για την κάλυψη της επικράτειας κοστίζει λιγότερο από €0,8 δισ. για την πρώτη ύλη (λιγνίτης).
ΑΠΟ ΤΟ 1 ΔΙΣ. τα 300 εκατομμύρια θα πήγαιναν στη γεωργική οικονομία ενώ, η αντικατάσταση συμβατικών καλλιεργειών, θα εξοικονομούσε περί τα 150 εκατ. σε συνάλλαγμα.
* Τα ονόματα των Επίμονων Καθηγητών είναι στη διάθεση κάθε (σοβαρού) παράγοντα της πολιτικής ζωής στον πλανήτη Άλφα ή, όπως λένε κάποιοι, στη Μέση Γη που λέγεται και Ελλάδα…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου