Η απειλή του εκφυλισμού

Τάσος Παππάς

Τα καταστατικά των κομμάτων περιλαμβάνουν και άρθρα που προβλέπουν ποινές. Επίπληξη, καθαίρεση, αναστολή κομματικής ιδιότητας, διαγραφή. Εξαιρέσεις δεν υπάρχουν. Οποιος(α) παραβιάζει το καταστατικό παραπέμπεται με απόφαση της ηγεσίας στο πειθαρχικό όργανο και αυτό κατά κανόνα εγκρίνει την εισήγηση του αρχηγού. Στο ΠΑΣΟΚ έχουν μεγάλη παράδοση. Ο ιδρυτής του όποτε θύμωνε με τη στάση παραγόντων του κόμματος, όσο ψηλά κι αν ήταν στην ιεραρχία, τους τιμωρούσε παραδειγματικά. Χαρακτηριστική ήταν η φράση του, πριν ακόμη συνέλθει το αρμόδιο όργανο, «έθεσε εαυτόν εκτός κινήματος». Εχει αποπέμψει υπουργό ενώ αυτός βρισκόταν εν πτήσει. Απογειώθηκε υπουργός και προσγειώθηκε απλός βουλευτής. Εδιωξε τον Κώστα Σημίτη από το Εκτελεστικό Γραφείο για μια αφίσα. Τον Κώστα Σημίτη απέπεμψε από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ και ο Γιώργος Παπανδρέου.

Και στη Νέα Δημοκρατία έχουν γίνει διαγραφές και απομακρύνσεις από καθοδηγητικά όργανα. Και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έδιωχνε κόσμο και ο Κώστας Καραμανλής ήταν αυστηρός στην αρχή, ενώ ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ανέχτηκε τη φράξια Εβερτ και το μετάνιωσε. Ο γιος του Κυριάκος διέγραψε τον Αντώνη Σαμαρά για να μην το μετανιώσει, αλλά μάλλον με την επιλογή του αυτή σπρώχνει τον πρώην πρωθυπουργό προς τη δημιουργία νέου κόμματος που πιθανότατα θα πλήξει την κυβέρνηση και το προσωποπαγές καθεστώς που έχει στήσει. Στο ΚΚΕ υπάρχει το μοντέλο του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού, δηλαδή συζητάμε, αποφασίζουμε και όποιος(α) υποστηρίξει δημοσίως άλλη θέση απ’ αυτήν της πλειοψηφίας τίθεται εκτός κόμματος και μερικές φορές, αν η διαφωνία αφορά τον πυρήνα της στρατηγικής του κόμματος, συνοδεύεται από ποικίλους πολιτικούς χαρακτηρισμούς - οπορτουνιστής, ρεφορμιστής, ρεβιζιονιστής, λεγκαλιστής, λικβινταριστής, αριστεριστής και διάφορα άλλα εξίσου... εύηχα και μάλλον άγνωστα στους εκτός των τειχών, στους μη μυημένους.

Στον Συνασπισμό, μετά την αποχώρηση του ΚΚΕ, και στον ΣΥΡΙΖΑ, η διαγραφή ήταν απαγορευμένη λέξη. Οι ομάδες λειτουργούσαν κανονικά, οι προσωπικές στρατηγικές δεν αποδοκιμάζονταν, η φραξιονιστική πάλη με αρχές ή χωρίς αρχές (για να θυμηθούμε παλιές ιστορίες) γινόταν χωρίς σταματημό. Σπανίως είχαμε εκτοπισμούς. Ο Τσίπρας διοικούσε μια συνομοσπονδία φραξιών, είχε τη φήμη του ψυχοπονιάρη, στο βιβλίο του παραδέχεται ότι σε ορισμένες περιπτώσεις ήταν πολύ επιεικής. Σήμερα είναι αυτός η αιτία που το μέχρι πριν από λίγο καιρό κόμμα της καρδιάς του στάζει από παντού. Το καράβι, έτσι κι αλλιώς ταλαιπωρημένο από τις μεγάλες φουρτούνες που πέρασε, κινδυνεύει να βυθιστεί. Οχι αύτανδρο, γιατί κάμποσοι αξιωματικοί και μπόλικοι ναύτες συνωστίζονται για να επιβιβαστούν στις λέμβους και να κατευθυνθούν προς το διασωστικό σκάφος που σπεύδει για βοήθεια και φέρει το όνομα «Ιθάκη». Ο καπετάνιος τι κάνει; Παρατηρεί χωρίς να αντιδρά.

Αναρωτιέται κάποιος, είναι-δεν είναι ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί η ηγεσία του κόμματος αφήνει να εξελίσσονται φαινόμενα και να αναπτύσσονται πρακτικές που υπονομεύουν τη φυσιογνωμία, τη συνοχή, ακόμη και την παρουσία του κόμματος στην πολιτική σκηνή; Βουλευτές προτιμούν να πάνε στην παρουσίαση του βιβλίου του πρώην αρχηγού τους παρά στο κοινοβούλιο για να καταψηφίσουν τον προϋπολογισμό. Βουλευτίνα ψηφίζει τις αμυντικές δαπάνες, παρά την αντίθετη άποψη του κόμματος. Βουλευτές στις δημόσιες εμφανίσεις τους αφήνουν ανοικτό το ενδεχόμενο να μετακινηθούν στο κόμμα Τσίπρα. Κανονικά όλοι αυτοί θα έπρεπε να λογοδοτήσουν στα όργανα του κόμματος. Κανονικά όλους αυτούς όφειλε ο επικεφαλής να τους επαναφέρει στην τάξη αποδοκιμάζοντας δημοσίως τη στάση τους ή διαγράφοντάς τους. Κανονικά τα καθοδηγητικά όργανα του κόμματος θα έπρεπε να είχαν συζητήσει το «πώς», το «γιατί» και κυρίως το «πρέπει». Η απειλή του εκφυλισμού είναι παρούσα, φωνάζει και δεν αντιμετωπίζεται ούτε με τη σιωπή, ούτε με την αμηχανία, ούτε με τη διστακτικότητα.

Ανάγωγα

Οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί του καθεστώτος Μητσοτάκη κάποτε λειτουργούσαν με επαγγελματισμό. Συκοφαντούσαν ό,τι τους ενοχλούσε, δηλητηρίαζαν τη δημόσια συζήτηση με κατασκευασμένα θέματα, αποδομούσαν τις πολιτικές των άλλων με επιτυχία, κανιβάλιζαν όποιον αντιστεκόταν, προστάτευαν με πάθος τον πρωθιερέα. Σήμερα δεν μπορούν να κάνουν ούτε τα στοιχειώδη. Πέφτουν από γκάφα σε γκάφα και εκθέτουν τον αρχηγό τους. Ερειπιώνας.

www.efsyn.gr