του Θοδωρή Πάσχου
Παράγει περισσότερο θόρυβο απ’ ότι μπορούμε να καταναλώσουμε. Ένας μονότονος μεταλλικός ήχος που βγαίνει, λες, απ’ εξατμίσεις, χωρίς σιλανσιέ, μηχανόβιων που γκαζώνουν. Μιλάει ή μάλλον τσιρίζει με στόμφο, με στόχο τον εντυπωσιασμό και τη δημοσιότητα, χωρίς βάθος, χωρίς περιεχόμενο, χωρίς ουσία και αξία για τον κοινό νου. Επιδιώκει να βρίσκεται παντού, οπουδήποτε στη δημόσια σφαίρα, πάντα προκλητικός στρέφοντας τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του. Φαίνεται ότι η δημοσιότητα είναι η “πρέζα” του, η εξάρτησή του, χωρίς την οποία δεν μπορεί να υπάρξει. Όμως…
Όμως πώς κατάφερε μια ασημαντότητα όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης να έχει τέτοια την άνοδο, αναγνωρισιμότητα και αποδοχή από τον κόσμο της συντηρητικής παράταξης; Πώς τα κατάφερε ένα κύμβαλον αλαλάζον να εξελιχθεί σε πρωτοκλασάτο στέλεχος που έχει πάρει εργολαβικά την πολιτική και ιδεολογική εκπροσώπηση του Μητσοτακικού καθεστώτος; Και αν για πολλούς από εμάς ο θόρυβος που παράγει μοιάζει να προέρχεται από ντενεκέ ξεγάνωτο, είναι το ίδιο για τους θαυμαστές του; Για τους ψηφοφόρους του και κάθε έναν δεξιό λάτρη της χυδαίας ρητορικής που λέει “πες τα χρυσόστομε”;
Αν ρωτήσετε τον καθρέφτη του Γεωργιάδη θα σας πει ότι ο ίδιος θεωρεί τον εαυτό του ως πολιτικό με κύρος, με στιβαρό δημόσιο λόγο, ένα μαργαριτάρι για την παράταξή του, ένα ανερχόμενο αστέρι ακόμα και για την ηγεσία της ΝΔ.
Το ερώτημα είναι: Πόσο σημαντικός είναι για τα δεδομένα των υποστηρικτών του καθεστώτος;
Είναι σημαντικός διότι παράγει με απίστευτη ευκολία ψεύδη επιχειρηματολογώντας κατά των πολιτικών αντιπάλων. Επενδύει στην
τοξικότητα, την πόλωση, τον γηπεδικό χουλιγκανισμό. “Και α και ου και ΔΑΠ ΝΔΦΚου”…
Είναι σημαντικός διότι κάνει τη βρώμικη δουλειά. Ως “Μέγας Γεφυροποιός” συνδέει την φιλελεύθερη Δεξιά με την ακροδεξιά και τα μισανθρωπικά της κηρύγματα.
Είναι σημαντικός διότι έχει σημαντικούς φίλους, τον Βορίδη, τον Πλεύρη, τον Πορτοσάλτε, και διάφορα αντικομουνιστικά και ξενοφοβικά παρτάλια.
Είναι σημαντικός διότι είναι “μανούλα” στη θρασύτητα και στον κυνισμό. Η πολιτική που πρεσβεύει έχει πάρει διαζύγιο από την ηθική. Η αλήθεια του είναι η αλήθεια, των πληρωμένων τρολ του διαδικτύου και της “Ομάδας Αλήθειας” !!
Είναι σημαντικός διότι εκθειάζει κάθε αντιδημοκρατική εκτροπή επικαλούμενος την κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Παράδειγμα οι παρακολουθήσεις πολιτικών, και όχι μόνον, προσώπων, και η παρωδία εξεταστικών επιτροπών κουκουλώματος σκανδάλων.
Είναι σημαντικός για όλη τη Δεξιά πολυκατοικία, από τα υπόγεια των νοσταλγών της χούντας μέχρι τα ρετιρέ των θεσμικών “καθωσπρέπει”, των σαλονιών και των δεξιώσεων σε στυλ Μαρίας Αντουανέτας.
Ο Άδωνις είναι “γνήσιο τέκνο της ανάγκης” της εγχώριας μεγαλοαστικής τάξης να ενισχύσουν τα αντεργατικά μέτρα, να πετσοκόψουν τη δικαιοσύνη, τις δημοκρατικές ελευθερίες και τα κοινωνικά δικαιώματα (δημόσια παιδεία, υγεία, ασφάλιση), να ενισχύσουν το ρατσισμό, την ξενοφοβία, να καλλιεργήσουν το φόβο, την ανασφάλεια και την ιδιώτευση…
Ο αποθρασυμένος Άδωνις δεν κερδίζει επειδή αξίζει, παρά “αξίζει” επειδή κερδίζει στο χρηματιστήριο της υστερίας, του εκχυδαϊσμού και της
παραπληροφόρησης.
Αν δεν υπήρχε ο λεγάμενος να τον ανασύρουν από το ράφι ξεπεσμένων τηλεπωλήσεων, το σύστημα της σαπίλας, της ρεμούλας και της αρπαχτής θα έπρεπε να το εφεύρει…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου