Η Ινδή ηθοποιός που «έσβησε» στα 36 της χρόνια και ο θρήνος της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου για τη νεκρή κόρη της.
Υπάρχουν τραγούδια που υμνούν τον έρωτα. Υπάρχουν και τραγούδια που κρύβουν στους στίχους τους τον απόλυτο θρήνο. Τον θρήνο μιας μάνας που έχασε το παιδί της, αλλά και την τραγική ιστορία μιας πανέμορφης κοπέλας που «έσβησε» νωρίς, προδομένη από την καρδιά της. Η Μαντουμπάλα, το εμβληματικό τραγούδι του Στέλιου Καζαντζίδη είναι ένα από αυτά...
Η Μαντουμπάλα δεν είναι απλώς ένα ανατολίτικο όνομα σε έναν στίχο. Για δεκαετίες, πολλοί Έλληνες πίστευαν ότι επρόκειτο για μια φανταστική γυναίκα, για κάποια μυστηριώδη εξωτική καλλονή που χώρισε έναν ερωτευμένο άνδρα. Στην πραγματικότητα, όμως, η Μαντουμπάλα υπήρξε - και η ζωή της ήταν πολύ πιο δραματική από οποιοδήποτε λαϊκό τραγούδι.
Η ιστορία της θυμίζει περισσότερο αρχαία τραγωδία: παιδί-θαύμα, ασύλληπτη ομορφιά, απαγορευμένος έρωτας, αρρώστια και ένας πρόωρος θάνατος που τη μετέτρεψε σε θρύλο.
Κι όλα αυτά, τα έκλεισε μέσα στους στίχους που ξεχειλίζουν πόνο η μεγάλη Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, όταν ο Στέλιος Καζαντζίδης της ζήτησε να γράψει πάνω σε έναν ινδικό ρυθμό.
Το κορίτσι από τις φτωχογειτονιές της Βομβάης
Κάπως έτσι, η ανάγκη έγινε μοίρα. Σε ηλικία περίπου 9 ετών μπήκε στα κινηματογραφικά στούντιο ως παιδί-θαύμα. Στον ινδικό κινηματογράφο της εποχής -το μετέπειτα «Bollywood»- τα παιδιά που εργάζονταν ήταν συνηθισμένο φαινόμενο. Για τη Μαντουμπάλα ωστόσο, η εργασία ήταν θέμα επιβίωσης και οικονομικής σωτηρίας της οικογένειας.
Το πρόσωπό της, ήδη από μικρή ηλικία, ήταν εντυπωσιακό. Ο φακός ερωτεύτηκε από την πρώτη στιγμή τα μεγάλα εκφραστικά της μάτια και το πανέμορφο πρόσωπό της. Πολύ γρήγορα οι παραγωγοί κατάλαβαν ότι είχαν μπροστά τους κάτι σπάνιο.
Στην εφηβεία της, παίρνει το καλλιτεχνικό όνομα Madhubala -που σημαίνει «γλυκό κορίτσι» ή «κορίτσι σαν μέλι». Και τότε αρχίζει ο μύθος.
Η «Αφροδίτη της Ανατολής»
Στη δεκαετία του '50 η Μαντουμπάλα γίνεται η μεγαλύτερη σταρ της Ινδίας. Δεν ήταν απλά επιτυχημένη - ήταν φαινόμενο. Δημοσιογράφοι και σκηνοθέτες τη χαρακτήριζαν ως την «πιο όμορφη γυναίκα στον κόσμο». Αμερικανικά περιοδικά την αποκαλούσαν «Venus of the East», δηλαδή «Αφροδίτη της Ανατολής».
Ο κινηματογράφος στην Ινδία είχε ήδη τεράστια λαϊκή απήχηση. Οι ταινίες προβάλλονταν σε γεμάτες αίθουσες, με θεατές που γελούσαν, τραγουδούσαν και έκλαιγαν μαζί με τους ήρωες. Η Μαντουμπάλα είχε ένα σπάνιο χάρισμα: δεν ήταν απλώς όμορφη - ξυπνούσε έντονα συναισθήματα με τις υποκριτικές της ικανότητες.
Στην κορύφωση της καριέρας της γυρίζει δεκάδες ταινίες και γίνεται το απόλυτο σύμβολο ρομαντισμού στην Ινδία.
Και τότε εμφανίζεται ο άνδρας που θα καθορίσει τη ζωή της.
Ο μεγάλος έρωτας
Ο Ντιλίπ Κουμάρ ήταν ο μεγαλύτερος πρωταγωνιστής του ινδικού σινεμά εκείνης της εποχής. Οι δυο τους συναντήθηκαν στα γυρίσματα ταινίας το 1951. Ερωτεύτηκαν αμέσως.
Η σχέση τους κράτησε περίπου εννέα χρόνια και θεωρείται μέχρι σήμερα ο πιο διάσημος έρωτας στην ιστορία του Bollywood. Ωστόσο δεν είχε ευτυχές τέλος. Ο πατέρας της Μαντουμπάλα, αυστηρός και προστατευτικός, δεν ενέκρινε τον γάμο. Οι διαφωνίες έγιναν συγκρούσεις και οι συγκρούσεις δικαστική διαμάχη, όταν ο ηθοποιός κατέθεσε εναντίον της οικογένειας σε επαγγελματική υπόθεση.
Ο έρωτας τελείωσε άδοξα. Δεν ξαναμίλησαν ποτέ. Κι όμως, η μοίρα θα τους έφερνε ξανά μαζί - μπροστά στις κάμερες.
Η τραγωδία
Το 1960 γυρίζεται η πιο εμβληματική ταινία της καριέρας της Μαντουμπάλα: το Mughal-e-Azam. Υποδύεται την Ανάρκαλι, μια αυλική χορεύτρια που ερωτεύεται έναν πρίγκιπα. Ένας έρωτας καταδικασμένος. Η ειρωνεία; Έπρεπε να παίξει την ερωτευμένη με τον άνθρωπο που είχε ήδη χάσει.
Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων αποκαλύπτεται κάτι δραματικό. Η Μαντουμπάλα έπασχε από σοβαρή συγγενή καρδιοπάθεια - μια ανωμαλία στην καρδιά που τότε δεν μπορούσε να αντιμετωπιστεί χειρουργικά. Οι γιατροί της έδωσαν λίγα χρόνια ζωής.
Παρ' όλα αυτά, συνέχισε να εργάζεται. Σε πολλές σκηνές λιποθυμούσε. Σε άλλες έπαιζε με υψηλό πυρετό. Το κοινό έβλεπε μια λαμπερή ηρωίδα. Πίσω από την κάμερα όμως, η υγεία της κατέρρεε.
Ένας γάμος χωρίς ευτυχία
Η Μαντουμπάλα ωστόσο συνέχισε να εργάζεται και να ερωτεύεται με πάθος. Το 1960 παντρεύεται τον τραγουδιστή και ηθοποιό Κισόρ Κουμάρ. Ο γάμος όμως δεν ήταν αυτό που φαντάστηκε. Η αρρώστια προχωρούσε και η ίδια περνούσε μεγάλα διαστήματα απομονωμένη στο σπίτι της.
Βρέθηκε στο Λονδίνο, όμως οι επεμβάσεις στην καρδιά τότε ήταν σε πολύ πρόωρο στάδιο και κανείς γιατρός δεν δεχόταν να αναλάβει την πολύ σοβαρή περίπτωσή της. Μάλιστα, της είπαν πως δεν έχει πολύ χρόνο ζωής.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής της ήταν σιωπηλά. Μια γυναίκα που λάτρευαν εκατομμύρια άνθρωποι ζούσε σχεδόν κλεισμένη σε ένα δωμάτιο. Το 1969 πεθαίνει. Ήταν μόλις 36 ετών.
Η Μαντουμπάλα του Καζαντζίδη
Από τις φτωχογειτονιές της Ινδίας και από τα στούντιο του Bollywood, η Μαντουμπάλα όμως έμελλε να διαγράψει μια μεγάλη πορεία και στο ελληνικό πεντάγραμμο, με ένα εμβληματικό τραγούδι που προκαλεί ανατριχίλα στο άκουσμά του. Δεν είναι μόνο η φωνή του Στέλιου, αλλά και οι στίχοι της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, που «ματώνουν» την καρδιά.
Το 1951 έκανε πρεμιέρα στον ινδικό κινηματογράφο «Ο αλήτης της Βομβάης». Η επιτυχία της ταινίας ξεπέρασε τα σύνορα της Ινδίας, ενώ τα τραγούδια που την «έντυσαν» αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για πολλούς ερμηνευτές στην Ελλάδα.
Ο Στέλιος Καζαντζίδης παρακολούθησε την ταινία και ξετρελάθηκε με τον ρυθμό ενός τραγουδιού που ερμήνευε η πρωταγωνίστρια. Θέλησε να το διασκευάσει στα ελληνικά και ζήτησε από την Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου να γράψουν στίχους πάνω στον ινδικό ρυθμό.
Κάπως έτσι, γεννήθηκε το τραγούδι «Μαντουμπάλα».
Ο θρήνος της Παπαγιαννοπούλου
Η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου ήταν λάτρης του ινδικού κινηματογράφου. Ήξερε καλά τους σταρ της εποχής κι όταν ο Καζαντζίδης της μουρμούρισε τον ινδικό ρυθμό, στο μυαλό της ήρθε αμέσως η πανέμορφη Μαντουμπάλα.
Οι στίχοι του τραγουδιού μιλούν για μια χαμένη αγάπη. Πίσω τους όμως κρύβεται ο ανείπωτος πόνος της μάνας. Η Παπαγιαννοπούλου λίγο καιρό πριν είχε χάσει την κόρη της και στους στίχους αποτυπώνει τον θρήνο για τον χαμό του παιδιού της.
«Από τότε που σ' έχασα λιώνω, τ' όνομά σου φωνάζω με πόνο», έγραψε η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου κι αυτά τα λόγια κρύβουν τον πόνο της για την πρόωρη απώλεια της Μαίρης της.
Η Μαντουμπάλα που έσπασε όλα τα ρεκόρ
Οι στίχοι της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου «ντύθηκαν» μουσικά με τη μουσική του Θόδωρου Δερβενιώτη, ο οποίος προσάρμοσε τον ινδικό ρυθμό.
Λέγεται, πως ο Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα μόλις το άκουσαν, ενθουσιάστηκαν. Την ίδια αντίδραση είχε και το κοινό.
Το τραγούδι έγινε το απόλυτο σουξέ της εποχής. Κυκλοφόρησε το 1959, έκανε ρεκόρ με 100.000 δίσκους των 45 στροφών και για μία δεκαετία ήταν στην κορυφή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου