Αν πρέπει ντε και καλά να κάνουμε αυτό το «ταξίδι πίσω στο χρόνο», αν είναι να πάει ξανά η πολιτική κουβέντα στο 2015, ας πάει – για να δούμε ποιος βγαίνει τελικά κερδισμένος και ποιος χαμένος. Για να θυμηθούμε και ποιος έλεγε ψέματα για να εκλεγεί πρωθυπουργός το 2019, για να θυμηθούμε και ποιοι αναπαρήγαγαν τα ψέματα που διακινούνταν-πωλούνταν ξεδιάντροπα και με το κιλό στον δημόσιο διάλογο, αλλά – κυρίως – και για να διαπιστώσουμε ποιοι είναι αυτοί που ακόμη και σήμερα, Μάιος του 2026 πια, δηλώνουν διατεθειμένοι να συζητήσουν ο,τιδήποτε. Αρκεί βέβαια η κουβέντα να περιορίζεται χρονικά μεταξύ του 2015 και του 2026. Ειδάλλως θα ‘χουμε… ατυχήματα.
Ένα-ένα όμως τα πράγματα.
Σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία η κυβέρνηση Μητσοτάκη προσπαθεί να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα, ήταν θέμα χρόνου οι επιτελικοί της επικοινωνίας του Μαξίμου να επιχειρήσουν να βγάλουν ξανά στη ρούγα του δημόσιου διαλόγου το «φάντασμα» εκείνης της περιόδου. Αφενός γιατί αφού τότε τα ψέματα έπιασαν τόπο, οπότε «γιατί να μην ξαναπιάσουν και τώρα;». Κι αφετέρου γιατί διαπιστώνουν, πως αν κάποιος μπορεί να τους απειλήσει πολιτικά αυτός δεν είναι άλλος από τον Αλέξη Τσίπρα, γιατί στην αντίθετη περίπτωση δεν θα ίδρωνε, ούτε θα ταλαιπωρούσαν περαιτέρω το… αυτί τους, που έχει φανεί πως το ‘χουν και για άλλες δουλειές. Οπότε εγκαίρως(;), λαμβάνουν τα μέτρα τους.
Σε συνθήκες πίεσης για το κυβερνητικό σκάφος λοιπόν, αλλά και διαρροών ψηφοφόρων κυρίως προς τα δεξιά, στο Μαξίμου κρίνουν πως μεταξύ άλλων ψεμάτων-τεράτων, παραμένει διαχρονικά ευπώλητο και το «ο Τσίπρας αντάλλαξε τη Μακεδονία για τις συντάξεις». Το ‘χε πει άλλωστε και ο πρωθυπουργός, το είχε υιοθετήσει μετατρέποντας το ψέμα σε «αλήθεια», ως «επιχείρημα» από το βήμα της Βουλής. Ο άνθρωπος που όλα τα χρόνια που βρισκόταν στην αντιπολίτευση, πέτυχε τελικά να ανταλλάξει την πραγματικότητα, μαζί της και την αλήθεια, για την άνοδό του στην εξουσία. Γιατί αυτό έκανε ο Μητσοτάκης – κι όχι μόνο για τη Συμφωνία των Πρεσπών, την οποία σήμερα η κυβέρνησή του τιμά, αλλά και – για μια σειρά από θέματα. Πες-πες όμως, κάτι θα μείνει. Κι έμεινε.
Από κοντά εκείνη την εποχή και τα μέσα ενημέρωσης, τα οποία με έναν όχι πάντως και τόσο ανεξήγητο φανατισμό, φρόντιζαν καθημερινά όχι απλώς να αναπαράγουν τα κολοσσιαία ψέματα της εποχής που στόχο είχαν την δολοφονία χαρακτήρα του τότε πρωθυπουργού και της κυβέρνησής του, αλλά και για να θεμελιώνουν την «νέα αλήθεια». Ως φιλότιμοι, πρόθυμοι μπετατζήδες του παλιού καθεστώτος, το οποίο ήταν μαθηματικά βέβαιο πως θα επανέλθει ως «νέο». Και επανήλθε.
Είναι σαφές πια πως το «σύστημα Μητσοτάκη» γνωρίζει καλά, ποιος το απειλεί πολιτικά. Κι αυτός δεν είναι ο Νίκος Ανδρουλάκης που χθες δήλωνε στον Alpha πως «η ΝΔ πολεμάει όποιον της παίρνει ψήφους». Σωστά. Μόνο που η ΝΔ πολεμάει και το κάνει με κάθε μέσο, κυρίως όποιον θεωρεί πως απειλεί την ανατροπή της από την εξουσία. Κι αυτός δεν φαίνεται, ούτε πολιτικά, ούτε βέβαια και δημοσκοπικά, πως είναι «το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη». Ο οποίος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ όμως είπε επίσης στην διάρκεια της ίδιας συνέντευξης ότι, «η ΝΔ θέλει η συζήτηση να επικεντρωθεί στο 2015 κι όχι στο 2026». Κι αυτό σωστό. Αλλά και σαφές.
Γιατί και η Νέα Δημοκρατία, αλλά και το ΠΑΣΟΚ όχι απλώς θέλουν, αλλά κυρίως επιδιώκουν – ανάλογα με την πολιτική συνθήκη κάθε φορά – η συζήτηση να περιορίζεται εντός του βολικού χρονικού πλαισίου 2015-26. Και δεν κάνουν βήμα, ρούπι πέρα από αυτό. Για παράδειγμα πριν δηλαδή το 2015, γιατί τότε θα πρέπει να δώσουν – ήδη θα έπρεπε να έχουν δώσει – εξηγήσεις, για το πώς και κυρίως για το ποιοι ήταν αυτοί, ποιες ήταν οι δυο πολιτικές δυνάμεις που χρεοκόπησαν τελικά και σε πολλά επίπεδα, αυτή τη ρημάδα η χώρα.
Η συζήτηση για το 2015 και δη για την διαπραγμάτευση τελειώνει το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς. Και τελειώνει γιατί (εσκεμμένα, το… ξεχνάνε πολλοί αυτό) ο λαός τον Σεπτέμβριο του 2015 ανανέωσε την εντολή που είχε δώσει στην τότε κυβέρνηση, εγκρίνοντας με την ψήφο του την έτσι κι αλλιώς δύσκολη συμφωνία που επιτεύχθηκε με τους δανειστές – και σε πείσμα των Ελλήνων «Γερούν γερά!» που φαντασιώνονταν χάος και άτακτη χρεοκοπία.
Όπως επίσης έχει τελειώσει, έληξε και η συζήτηση για μια ολόκληρη… κολεξιόν ψεμάτων, τα οποία έχουν απαντηθεί όλα και μέσα από την «Ιθάκη» του Τσίπρα και στην οποία ανήκει βέβαια και το ανυπολόγιστης αξίας «κομμάτι» της «ανταλλαγής της Μακεδονίας για τις συντάξεις». Το οποίο βγάζει τώρα ξανά στο προεκλογικό σφυρί η κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Ελπίζοντας όχι μόνο να το πουλήσει για δεύτερη φορά στην εκλογική… δημοπρασία, αλλά να πιάσει και καλύτερη τιμή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου