Η Λευκάδα ράγισε την εικόνα του Δένδια, που επιζητά τις ευλογίες της ΕΕ, αλλά δεν τη θρυμμάτισε.
Πετραδάκι πετραδάκι το ’χτισε το προφίλ του ο Δένδιας για να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη. Oχι όμως σαν τον μοχθηρό Ιζνογκούντ που στήνει συνωμοσίες γιατί βιάζεται να αναλάβει την εξουσία. Ο Δένδιας είναι υπομονετικός, σέβεται την ιεραρχία και «χτυπάει» μόνο όταν πρέπει να δηλώσει την παρουσία του είτε ως υπουργός είτε ως άτομο (περίπτωση Ρούτσι). Εχει κληρονομήσει την αυτοπεποίθηση της κερκυραϊκής αριστοκρατίας που δεν συναγελάζεται με το πλήθος, αλλά βγάζει αμέσως το σπαθί του όταν πρόκειται να αποκεφαλίσει κάποιον όπως π.χ. τον Μπογδάνο. Αλλωστε ο δικός του πατριωτισμός κρατά φαινομενικά αποστάσεις από τον εθνικισμό της ακροδεξιάς και περιμένει να ωριμάσουν οι συνθήκες για να ξεχυθεί σαν άλογο κούρσας στη μάχη των δελφίνων. Γι’ αυτό άλλωστε, προς μεγάλη απογοήτευση του Αδωνη, δεν βγαίνει στα κανάλια ώστε η δημοφιλία του να δουλεύει στο αθόρυβο. Μπορεί και να φοβάται κανένα κρυμμένο Predator στα στούντιο. Νταηλίκια φραστικά μπροστά στον Τσαβούσογλου αλλά καμία μήνυση για τις παρακολουθήσεις.
Ολα αυτά ωστόσο κόντεψε να καταρρεύσουν με την ανεύρεση του θαλάσσιου drone σε σπηλιά της Λευκάδας. Για μια στιγμή υπήρξε αναποφάσιστος αν έπρεπε να παρασημοφορήσει τους ψαράδες που απέτρεψαν τον κίνδυνο μιας πιθανής έκρηξης ή να τους τιμωρήσει που αποκάλυψαν την παγίδα. Κατέληξε τελικά στη μέση λύση πως το σκάφος δεν αλιεύτηκε στα χωρικά μας ύδατα. Μόνο όταν έγινε ο περίγελος στα σόσιαλ, μόνο όταν τον άδειασε ο Γεραπετρίτης, ανέκρουσε πρύμναν, παραδέχτηκε ότι πρόκειται για σοβαρό ζήτημα και θα ζητήσει εξηγήσεις από τους Ουκρανούς.
Αν και δεν έχει αποσαφηνιστεί ούτε η αφετηρία ούτε ο στόχος, μια πλωτή βόμβα μετατρέπει το Ιόνιο σε πεδίο υβριδικής αναμέτρησης, συνιστά απειλή για τη θαλάσσια ασφάλεια και η ναυτιλιακή ουδετερότητα τελειώνει εκεί που αρχίζει η εμβέλεια ενός drone καμικάζι. Το τυχαίο αυτό περιστατικό απέδειξε ότι ο καθένας αντιλαμβάνεται την Ελλάδα σαν ξέφραγο αμπέλι για τα συμφέροντά του: άλλος εξάγει τον πόλεμό του με τους Ρώσους, άλλος τη «γαλάζια πατρίδα» του, άλλος τη «Μεγάλη Αλβανία» και άλλος τη σύγκρουσή του με το Ιράν. Τα θαλάσσια σύνορα υπάρχουν και τα υπερασπίζονται το Λιμενικό και το Πολεμικό Ναυτικό όταν τα διασχίζουν βάρκες με γυναικόπαιδα. Όταν τα διασχίζουν πλεούμενα με εκρηκτικά τότε αναλαμβάνει δράση η τρίαινα του Ποσειδώνα.
Αξίζει να ανατρέξουμε σε παλιότερες δηλώσεις του Δένδια ότι «χρειάζεται αλλαγή κουλτούρας των ευρωπαϊκών κοινωνιών και επιστροφή σε πνεύμα αυτοθυσίας». Η Ευρώπη που ευαγγελίζεται είναι πλέον η ήπειρος των λόμπι, των πολεμικών βιομηχανιών, των στρατηγικών παρεκτροπών. Η μετατροπή της θυσίας σε εργαλείο πολιτικής σκοπιμότητας είναι επικίνδυνη διότι ντύνει τη βία με ηθική και τον θάνατο με υποχρέωση. Η πραγματική απειλή για την ασφάλεια της Ευρώπης είναι η ηλιθιότητα και η ιδιοτέλεια των ηγετών της που «επένδυσαν» σε μια σύγκρουση με τη Ρωσία, υπονομεύοντας το μέλλον των επομένων γενεών και τώρα θα πληρώσει τη γεωπολιτική παραφροσύνη με την ενεργειακή κρίση.
Η Λευκάδα ράγισε την εικόνα του Δένδια, που επιζητά τις ευλογίες της ΕΕ, αλλά δεν τη θρυμμάτισε. Στο συνέδριο θα δηλώσει υπακοή στον αρχηγό και πίστη στη νίκη. Κάτι τέτοια έλεγε και ο Βρούτος στον Καίσαρα προτού τον μαχαιρώσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου