Η κοινωνία δεν χρειάζεται πολιτικούς που δεν καταλαβαίνουν τι λένε, αλλά ανθρώπους με στοιχειώδη ευαισθησία
Τη μία μέρα βγαίνει η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας και ζητά από τις γυναίκες της Κρήτης να βγάλουν από τα σπίτια τους τα όπλα. Την άλλη μέρα βγαίνει ο ευρωβουλευτής Γιώργος Αυτιάς και, με πρόσχημα την «προστασία» των ατόμων με αναπηρία, επαναφέρει μια λογική που η Ευρώπη και το αναπηρικό κίνημα προσπαθούν εδώ και χρόνια να αφήσουν πίσω, τη λογική του αποκλεισμού και του ιδρυματισμού.
Και κάπου εκεί αναρωτιέσαι αν καταλαβαίνουν τι λένε. Γιατί άνθρωποι με πολιτική ευθύνη ανοίγουν το στόμα τους και καταθέτουν χωρίς δεύτερη σκέψη προτάσεις απαράδεκτες, χωρίς την παραμικρή κοινωνική ευαισθησία. Τα «χωριά ΑμεΑ» δεν αποτελούν ούτε σύγχρονη πολιτική ούτε κοινωνική πρόοδο. Αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους με αναπηρία σαν πολίτες που πρέπει να ζουν μακριά από την κοινωνία, συγκεντρωμένοι σε ειδικές δομές, λες και η θέση τους δεν βρίσκεται στις γειτονιές, στα σχολεία, στην εργασία και στην καθημερινή ζωή μαζί με όλους τους άλλους πολίτες.
Οι αντιδράσεις από το αναπηρικό κίνημα και το ΠΑΣΟΚ ήταν απολύτως αναμενόμενες, γιατί πίσω από τις ωραίες λέξεις περί «πρότυπων πρότζεκτ» κρύβεται η ίδια παλιά λογική, να μεταφέρει το κράτος το ζήτημα έξω από το κοινωνικό πεδίο για να το κλείσει σε οργανωμένους χώρους «φροντίδας», ώστε να αποφεύγει την ουσιαστική υποχρέωση για ισότιμη συμμετοχή και ανεξάρτητη διαβίωση.
Οι πραγματικές ανάγκες χιλιάδων οικογενειών δεν καλύπτονται με σύγχρονες Σπιναλόγκες. Η κοινωνία χρειάζεται στήριξη στο σπίτι, οικονομική ενίσχυση, προσωπικούς βοηθούς, δημόσιες δομές και ουσιαστική ένταξη στην κοινωνία.
Η χώρα δεν χρειάζεται πολιτικές απομόνωσης με νέο όνομα. Χρειάζεται πολιτικές αξιοπρέπειας, ελευθερίας και ισότητας. Και τελικά, η κοινωνία δεν χρειάζεται πολιτικούς που δεν καταλαβαίνουν τι λένε, αλλά ανθρώπους με στοιχειώδη ευαισθησία και αίσθηση κοινωνικής ευθύνης.
ΥΓ του blog: ...και γνώση όχι επικοινωνία...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου