Το έσχατο καταφύγιο, ότι ο Τσίπρας δεν μπορεί επειδή έχασε από τη Δεξιά, είναι η επιτομή της ανοησίας. Γιατί, αν αρχίσουμε να μετράμε πόσες φορές έχασε το ΠΑΣΟΚ, θα χάσουμε τον λογαριασμό.
Μετά από εκνευριστική για πολλούς αναμονή και προετοιμασία, το μπαμ του Τσίπρα έρχεται. Ολα δείχνουν πως είναι θέμα εβδομάδων ή και ημερών. Ενας κρίσιμος αριθμός παλιών και νέων στελεχών έχει ήδη συγκεντρωθεί και επιτελεί οργανωτικές και πολιτικές λειτουργίες, εξοπλισμένος με προγραμματικές επεξεργασίες για κρίσιμα προβλήματα. Και δεν είναι είδηση ότι το εγχείρημα απασχολεί ήδη όλο τo πολιτικό φάσμα και επιβάλλει μετακινήσεις και αναδιατάξεις, πριν ακόμα ανακοινωθεί επίσημα. Κανένας σχηματισμός, κανένας μηχανισμός, κανένας συσχετισμός, δεν θα μείνει εκ των πραγμάτων ανεπηρέαστος. Το πολιτικό σκηνικό όπως το ξέρουμε θα αλλάξει και θα αλλάξει σε ορισμένες πλευρές του δραματικά. Νέα κατάσταση, νέα καθήκοντα για όλους. Προ και μετά Τσίπρα.
Η εξουθενωμένη από τα σκάνδαλα και την πλαγιοκόπηση Σαμαρά Δεξιά του Μητσοτάκη φαίνεται ότι επιλέγει τη φυγή προς τα πίσω. Το ’15, οι κλειστές τράπεζες από τον Τσίπρα και τα ανοιχτά ταμεία για συμβούλους και ομάδες αλήθειας, επιστρατεύονται για να επαναφέρουν τη συζήτηση στις ασχήμιες παρελθόντων ετών. Μια τσαλακωμένη από τον χρόνο και τις κυβερνητικές επιδόσεις προσπάθεια να νεκραναστήσουν το μέτωπο κατά του Τσίπρα, μια τακτική που φανερώνει εχθροπάθεια, μιζέρια, αδυναμία να αντιπαρατεθούν με όρους τού σήμερα. Μια ξαναζεσταμένη σούπα, που είναι αμφίβολο αν τη βρίσκουν του γούστου τους ακόμα και όσοι είχαν πιστέψει ότι ο Τσίπρας αντάλλαξε τη Μακεδονία με τις συντάξεις. Διότι, όσο δεξιός κι αν είσαι, άλλο το «Βάστα Σόιμπλε» κι άλλο το «Βάστα Φραπέ».
Το ΠΑΣΟΚ, από την πλευρά του, που επωφελήθηκε από την κρίση του ΣΥΡΙΖΑ, του χαρίστηκε η αξιωματική αντιπολίτευση και εμφανιζόταν ως η μόνη εναλλακτική, τώρα βλέπει τις βεβαιότητές του να εξανεμίζονται. Πιέζεται από γκρίνια και κακεντρεχείς δημοσκοπήσεις, καθώς το εγχείρημα Τσίπρα φαίνεται να έχει σημαντική διείσδυση στον χώρο του. Τρίτοι, ή ακόμα και τέταρτοι, όταν διεκδικούν νίκη έστω και με μια ψήφο! Εξ ου και οι άτακτες επιθέσεις, ακόμα και εναντίον δημοσκόπων, όπως και οι ακρότητες κατά του Τσίπρα, που εκπέμπουν μια εικόνα νευρικής κρίσης. Ενώ το έσχατο καταφύγιο, ότι ο Τσίπρας δεν μπορεί, επειδή έχασε από τη Δεξιά, είναι η επιτομή της ανοησίας. Γιατί, αν αρχίσουμε να μετράμε πόσες φορές έχασε το ΠΑΣΟΚ θα χάσουμε τον λογαριασμό.
Εκεί βέβαια που το μπαμ του Τσίπρα προκαλεί ήδη τεκτονικές μετακινήσεις είναι ο χώρος του ΣΥΡΙΖΑ, της Νέας Αριστεράς, των απογοητευμένων από την ευτέλεια Κασσελάκη, τις διασπάσεις και τις αποχωρήσεις. Μια στρατιά σε αναμονή, που μπορεί να αλλάξει πολλά. Η σχεδόν καθολική επιρροή του Τσίπρα σ’ αυτήν εξηγεί τις παλινωδίες, την αμηχανία, τις διαφορές, ανάμεσα σε ομάδες και τάσεις λοχαγών και στρατηγών. Μια ομολογουμένως δύσκολη εξίσωση. Στην οποία δεν φαίνεται καλύτερη λύση από την ανατροπή της συνηθισμένης τάξης πραγμάτων: να πάρουν «γραμμή από τη βάση» εκείνοι που δίνουν «γραμμή στη βάση». Οσοι τουλάχιστον κατανοούν ότι το μπαμ του Τσίπρα μπορεί να γίνει big bang για την προοδευτική παράταξη στο σύνολό της. Και για τη χώρα...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου