Ελλάδα: Αντί για γέφυρα πολιτισμών, αποικία- Ηλίας Παπαναστασίου

Κοιτώντας τη θέση της Ελλάδας στο χάρτη, οποιοσδήποτε θα μπορούσε να υποθέσει ότι είναι μια χώρα που ο ρόλος της είναι να αποτελέσει μια γέφυρα πολιτισμών. «Ακουμπώντας» σε Ανατολή και Δύση δεν θα μπορούσε να έχει άλλη αποστολή. Παρόλα αυτά κατόρθωσε με το πολιτικό προσωπικό που διαθέτει να γίνει μια αποικία. Αποικία χρέους αλλά όχι μόνο αυτό. Ο οικονομολόγος και πολιτικός επιστήμονας Ηλίας Παπαναστασίου σε μία ακόμη εξαιρετική ανάλυση, που ξεκινά «πατώντας» στην ιστορία και καταλήγει στο σήμερα.

Άρμεγε λαγούς για να σωθείς

Η μεταφυσική αγωνία έχει γίνει κι αυτή κανονικό εµπόρευµα.

Κώστας Βαξεβάνης

Η αγωνία του ανθρώπου να κερδίσει την αθανασία είναι τόσο παλιά όσο και η ύπαρξή του. Η άρνηση της φθοράς και του τέλους οδήγησε τον άνθρωπο να ανακαλύψει θεούς και µάγους που του υπόσχονταν το όνειρο ή µια άλλη ζωή. Από τη ∆ευτέρα Παρουσία και τη δικαίωση µετά θάνατον έως τη µετεµψύχωση ο άνθρωπος κάνει την παραδοχή ότι συνεχίζει να υπάρχει. Η αγωνιώδης επιθυµία να υπερβούµε τον θάνατο δεν υπακούει στη λογική, είναι µια εσωτερική µεταφυσική παρόρµηση, σχεδόν εγωιστική, αν αναλογιστούµε πως ο άνθρωπος ως λογικό ον ξέρει ότι το τέλος δεν µπορεί να αποφευχθεί. Οταν µάλιστα όλα εξελίσσονται οµαλά, πριν από το τέλος, ο άνθρωπος ζει την πορεία προς την αδυναµία και τον σωµατικό εκφυλισµό.
Σε µια πιο κατανοητή και φυσική έκφραση, αυτή η αγωνία για ύπαρξη µετά τον θάνατο είναι η προσπάθεια του ανθρώπου να αφήσει παρακαταθήκη. Να υπάρχει ύστερα από το τέλος µέσα από όσα δηµιούργησε: τους απογόνους, το έργο του, την υστεροφηµία του. Αυτή η έκφραση της αγωνίας είναι κίνητρο για ζωή και δηµιουργία, διαµορφώνει ακόµη και τους αξιακούς κανόνες µέσα από τους οποίους πορεύεται η ανθρωπότητα. Αξίζει να υπάρχεις για να δηµιουργείς και η ύπαρξή σου, το έργο σου να γίνονται στοιχεία του ανθρώπινου πολιτισµού.
Η ανάπτυξη της επιστήµης και κυρίως της ιατρικής και η αποκρυπτογράφηση του ανθρώπινου DNA έδωσαν τη δυνατότητα στον άνθρωπο όχι να κατακτήσει την αθανασία αλλά να ελπίζει σε περισσότερη και καλύτερη ζωή. Το 1960 το προσδόκιµο ζωής στην Ελλάδα ήταν 68,2 χρόνια, ενώ το 2024 έχει ανέβει στα 82 χρόνια.
Οσο όµως το προσδόκιµο ζωής αυξάνεται τόσο ο άνθρωπος διακατέχεται από το άγχος να επεκτείνει τη ζωή του. Το άγχος του τέλους µετατρέπεται σε άγχος να αποµακρύνει το τέλος.
Οι γονιδιακές θεραπείες υπόσχονται να εξαλείψουν χρόνιες αρρώστιες, ενώ η βελτίωση του ανθρώπινου σώµατος γίνεται ζητούµενο για την επιστήµη. Στις µέρες µας η αθανασία έχει µετατραπεί από θρησκευτική µεταφυσική υπόσχεση σε πραγµατικό τεχνολογικό σχέδιο. Το ενδιάµεσο στάδιο είναι η κατάκτηση της νεότητας.
Αν και η αγωνία του θανάτου διακατέχει οριζόντια τον ανθρώπινο πληθυσµό, η αναζήτηση της νεότητας ήταν πάντα προνόµιο των πλουσίων. Οι βασιλείς αναζητούσαν πληρώνοντας όσο όσο τα ελιξίρια της νεότητας, ο Γουόλτ Ντίσνεϊ τη δεκαετία του 1960 εξέταζε τη δυνατότητα να αναγεννηθεί στο µέλλον µέσα από την κρυογονική, ενώ οι σταρ του Χόλιγουντ καταφεύγουν κατά καιρούς σε πειραµατικές θεραπείες νεότητας ως σύγχρονοι Νοσφεράτοι.
Σήµερα η βιοµηχανία οµορφιάς και νεότητας υπόσχεται, σε όλες τις τάξεις πλέον, αν όχι νεανική εικόνα απαραίτητα, το κυνήγι της. Κρέµες, ενέσεις, υαλουρονικά, µπότοξ βρίσκονται πλέον σε ευρεία κατανάλωση. Ματαιοδοξία ή ανθρώπινη λειτουργία; Πραγµατικότητα. Ο άνθρωπος έχει δικαίωµα (και θα το κάνει) να κερδίζει ό,τι µπορεί από τη φθορά και τον θάνατο. Και αρκετές φορές για να το πετύχει δεν καταφεύγει σε εµπορεύµατα, αλλά γίνεται εµπόρευµα ο ίδιος.
∆ηµιουργείται ωστόσο ένα παράδοξο. Ενώ είναι η επιστήµη αυτή που υπόσχεται το τεχνολογικό θαύµα, ο άνθρωπος των ηµερών επιµένει να επενδύει στους σαµάνους και στα µεταφυσικά θαύµατα. Οσο πιο απατηλή και αόριστη είναι η υπόσχεση τόσο πιο πολύ είναι έτοιµος να την πιστέψει.
Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη φώτισε µε τραγικό τρόπο αυτή την πλευρά. Ενα ιατρείο στο Κολωνάκι, µε πελάτες (όχι ασθενείς) από τραπεζίτες έως πολιτικούς και καλλιτέχνες, διαφήµιζε τη µαγική λύση. Η επιστηµονική µέθοδος της πλασµαφαίρεσης χρησιµοποιήθηκε (ή πουλιόταν για την ακρίβεια) ως το σύγχρονο ελιξίριο. Μια εξειδικευµένη ιατρική µέθοδος ήταν παράνοµα σε εφαρµογή και λειτουργούσε µε όρους ψευδοεπιστήµης. Η γιατρός που λειτουργούσε την κλινική δήλωνε ειδική στις ολιστικές θεραπείες και στην εναλλακτική ιατρική. Είναι δύο όροι (ολιστικό, εναλλακτικό) πίσω από τους οποίους ο καθένας φαντάζεται µια πολύ ιδιαίτερη επιστηµονική έκφραση µέχρι να ανακαλύψει τον κοµπογιαννιτισµό.
Η γιατρός αναφέρει στο βιογραφικό της στη σελίδα της κλινικής: «Συνέχισα τις σπουδές µου στη Φυσική Ιατρική (Βοτανική, Οµοιοπαθητική, Βελονισµός, Σωµατική Ψυχοθεραπεία, Μικροσκοπία Ζωντανού Αίµατος, Νευρική Θεραπεία, Σαµανική Ιατρική). Ελαβα δεύτερο µεταπτυχιακό δίπλωµα (MSc) στην Κβαντική Ιατρική από το Πανεπιστήµιο της Χαβάης, ΗΠΑ και εκπόνησα δεύτερη διδακτορική διατριβή στο ίδιο Πανεπιστήµιο (η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη) µε θέµα τη νόσο του Lyme. Κβαντική βιοανάδραση, Ταυτοποίηση τοξικότητας, Οζονοθεραπεία, Υδροθεραπεία παχέος εντέρου, Μικροσκοπία σκοτεινού πεδίου, Προσδιορισµός θεραπευτικών αιθέριων ελαίων, Επιγενετική εξέταση µαλλιών, Ενδοφλέβιες φυσικές θεραπείες, Αποτοξίνωση µε INUSpheresis, Θεραπείες πεπτιδίων, PRP προσώπου και µαλλιών, Αυτόλογη θεραπεία µε βλαστοκύτταρα». Οι περισσότεροι από τους περισπούδαστους αυτούς όρους δεν έχουν καµιά ιατρική επιστηµονική υπόσταση. Είναι το «νερό του Καµατερού» και η «θεραπεία της φραπελιάς», µια εντυπωσιακά κατασκευασµένη ορολογία.
Η εν λόγω γιατρός διαφήµιζε τις µπούρδες της στην τηλεόραση, ενώ συµµετείχε σε επιστηµονικά συνέδρια στα οποία ο ίδιος ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Γιώργος Πατούλης την άκουγε να δηλώνει ειδική στη σαµανική και δεν έδωσε εντολή να γίνει έρευνα εναντίον της και να της αφαιρεθεί η άδεια ασκήσεως ιατρικού επαγγέλµατος.
Στη µια πλευρά του φαινοµένου υπάρχουν διάφοροι απατεώνες και ∆όκτωρ Θάνατοι που κονοµάνε, δηµιουργώντας ένα σύστηµα δηµοσίων σχέσεων ακόµη και µε επιστήµονες που τους νοµιµοποιούν. Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση είναι της Ελίζαµπεθ Χολµς µε την εταιρεία Theranos. Η Χολµς έγινε δισεκατοµµυριούχος εφευρίσκοντας δήθεν ένα µηχάνηµα που µπορούσε να διαγνώσει δεκάδες ασθένειες µε ανάλυση µερικών σταγόνων αίµατος. ∆εν κέρδισε από την εφεύρεση, που έτσι κι αλλιώς δεν υπήρχε, αλλά από τις επενδύσεις που έγιναν στην εταιρεία της. Για να το πετύχει πούλησε τις σχέσεις της µε πρώην Αµερικανούς προέδρους και προσωπικότητες όπως ο Χένρι Κίσιντζερ και ο Τζορτζ Σουλτς. Η απάτη απλώς λειτούργησε µε όρους αγοράς.
Από την άλλη πλευρά όµως υπάρχει ένα κοινό, ανεξάρτητα από το γνωστικό του επίπεδο, που βρίσκεται σε βλακώδη απόγνωση. Αγοράζει ψευτοθεραπείες γιατί έτσι θέλει να πιστεύει, ανακατεύει εσωτερικά τσάκρα και εξωτικά µαντζούνια, πίνει βότανα και λατρεύει τις βιοδονήσεις. Ποιος δεν θυµάται τα βραχιολάκια εσωτερικής ισορροπίας, µε τα οποία φωτογραφιζόταν µέχρι και ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ή τα βιονικά γιλεκάκια του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου;
Την ώρα που στην κοινωνία µεγαλώνουν τα προβλήµατα και γίνονται πλέον εµφανείς αυτοί που τα δηµιουργούν, επιµεληµένα και στρατηγικά, ο πολίτης οδηγείται από το σύστηµα στην προσωπική επιλογή, την εναλλακτική «λύση» και την αυτοβελτίωση για να σωθεί. Στην πορεία για τη σωτηρία διά της ψευδαίσθησης µπορεί να καταναλώσει από πράσινο τσάι και εκχύλισµα καλέντουλας έως φύκια για µεταξωτές κορδέλες. Οταν θα τελειώσει ο κύκλος της αυταπάτης, απλώς θα ξεκινήσει ένας άλλος. Είναι πιο εύκολο να ψάχνεις γάλα λαγού για να λύσεις το πρόβληµά σου από το να κοιτάξεις την αλήθεια κατάµατα. Η µεταφυσική αγωνία έχει γίνει κι αυτή κανονικό εµπόρευµα.

www.koutipandoras.gr

Ο Κασιδιάρης επιστρέφει: Ως φάρσα ή τραγωδία;

Σκοπεύει να κατέβει στην πολιτική; Μπορεί να κατέβει στην πολιτική; Τι μπορούν και τι θα κάνουν τα κόμματα του «δημοκρατικού τόξου» για να τον αντιμετωπίσουν;

Παναγιώτης Μένεγος

«Την Τρίτη 15/9 στις 12:00 αποφυλακίζομαι οριστικά και άνευ όρων από τις φυλακές υψίστης ασφαλείας. Επιστρέφω ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ και με πλήρη πολιτικά δικαιώματα στην κεντρική πολιτική σκηνή και στην πρώτη γραμμή των εθνικών αγώνων».

Με αυτό το tweet, δημοσιευμένο στις 12.01 το μεσημέρι της περασμένης Κυριακής 13 Σεπτεμβρίου, ο Ηλίας Κασιδιάρης – ακριβώς 48 ώρες πριν την αποφυλάκισή του – ανακοίνωσε και την ξεκάθαρη πρόθεσή του να επιστρέψει στην ενεργό πολιτική δράση. 

Ο Κασιδιάρης εξέτισε με μεικτό τρόπο τα δεκατρία χρόνια της ποινής που του είχε επιβληθεί με την απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου – επτά πραγματικά χρόνια στη φυλακή και έξι με μεροκάματα κατά τη διάρκεια της κράτησής του. Η αποφυλάκισή του, κατά τραγική ειρωνεία λίγες μέρες πριν την μαύρη επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα και τις απανταχού εκδηλώσεις του αντιφασιστικού Σεπτέμβρη, έρχεται να προστεθεί σε ένα πολιτικό σκηνικό πιο ρευστό από ποτέ, δοκιμάζοντας ξανά τα δημοκρατικά όριά του. 

Σκοπεύει ο Κασιδιάρης να επιστρέψει στην πολιτική; Το προαναφερθέν tweet καθιστά απολύτως σαφές πώς ναι, κάτι που επιβεβαίωσε σε δήλωσή της και η συνήγορος υπεράσπισής του, Βάσω Πανταζή, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Ως προς τη σίγουρη κάθοδό του στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές με πολιτικό φορέα, θα ακολουθήσει συνέντευξη Τύπου από τον ίδιο, μετά την αποφυλάκισή του, προκειμένου να μην αναπαράγονται ανυπόστατες φήμες». Είναι προφανές ότι η πλευρά Κασιδιάρη προσπαθεί να πάρει την πρωτοβουλία των κινήσεων, να προκαταβάλει νομικές ερμηνείες σχετικά με πιθανό θεσμικό μπλοκάρισμα, καθιστώντας εξίσου σαφές ότι αν αυτό συμβεί θα το αξιοποιήσει πολιτικά. 

Μπορεί ο Κασιδιάρης να είναι ξανά υποψήφιος/ πολιτικός αρχηγός; Η απάντηση είναι πολύπλοκη και είναι βέβαιο ότι θα μας απασχολήσει τόσο τις επόμενες μέρες όσο και τον επόμενο αρκετό καιρό αυτής της παρατεταμένης προεκλογικής περιόδου. 

Τα δεδομένα είναι τα εξής: 

– Ο Ηλίας Κασιδιάρης, καταδικασμένος, ως μέλος της ηγετικής ομάδας της Χρυσής Αυγής, για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης μπορεί να έχει πολιτική δραστηριότητα – η αποφυλάκιση του δε συνεπάγεται σε καμία περίπτωση απαγόρευση πολιτικής δράσης (την οποία εξάλλου δεν σταμάτησε και ποτέ από τις φυλακές Δομοκού με δημόσιες παρεμβάσεις, λαιβ εκπομπές στο YouTube, την απόπειρά του να κατέβει στις εκλογές του 2023 που απαγόρευσε ο Άρειος Πάγος και την εκλογή του ως δημοτικού συμβούλου στην Αθήνα το 2023, θέση από την εξαναγκάστησε σε παραίτηση).

– Υπάρχει το προηγούμενο του 2023. Τότε που ο ο Κασιδιάρης, μέσα από τη φυλακή, επιχείρησε να κατέβει στις εκλογές με το κόμμα Έλληνες. Ο Άρειος Πάγος (όχι χωρίς πολιτικούς ψιθύρους για περίεργα ραντεβού και τη διαδικασία που ακολουθήθηκε) έκρινε ότι ο Κασιδιάρης ήταν ο πραγματικός ηγέτης των Ελλήνων και μπλόκαρε τη συμμετοχή του κόμματος στις εκλογές. (Σύμφωνα με το ελληνικό Σύνταγμα ένα κόμμα δεν μπορεί να βγει εκτός νόμου όπως π.χ. στη Γερμανία, αλλά μπορεί να απαγορευθεί η συμμετοχή του στις εκλογές) Ο Κασιδιάρης τότε στήριξε το κόμμα-ανέκδοτο των Σπαρτιατών που τελικά μπήκε στη Βουλή για να διαλυθεί κατόπιν στα εξ ων συνετέθη και να ασκηθεί ποινική δίωξη εναντίον 11 βουλευτών του για εξαπάτηση του εκλογικού σώματος (και του Ηλία Κασιδιάρη για ηθική αυτουργία). 

– Το debate αφορά το αν ο Κασιδιάρης μπορεί να είναι υποψήφιος ή αρχηγός πολιτικού φορέα (νεοπαγούς ή υπάρχοντος). Έχει πλήρη πολιτικά δικαιώματα κι εκλογική ικανότητα χωρίς περιορισμούς; Μιλώντας πριν λίγες μέρες στο ραδιόφωνο του MEGA, ο συνταγματολόγος Νίκος Αλιβιζάτος υποστήριξε ότι για την περίπτωση Κασιδιάρη «κατά τη νομική του εκτίμηση, η απαγόρευση συμμετοχής εξακολουθεί να ισχύει για όσο διαρκεί η ποινή που επέβαλε το δικαστήριο και όχι μόνο για τον πραγματικό χρόνο έκτισής της». Άρα, πάντα σύμφωνα με τον συνταγματολόγο, ο Κασιδιάρης στερείται του δικαιώματος στο «εκλέγεσθαι» για όσα χρόνια καταδικάστηκε (13 χρόνια κι 6 μήνες στο β’ βαθμό) κι όχι μόνο για τον αριθμό των χρόνων στα οποία η ποινή εκτίθηκε. Στο ίδιο μήκος κύματος, ένας άλλος συνταγματολόγος, ο Ξενοφών Κοντιάδής, ήταν κατηγορηματικός με ανάρτησή του στα ΜΚΔ: «Η νομοθεσία, η νομολογία δύο ανωτάτων δικαστηρίων και η επιστήμη έχουν κλείσει το θέμα, τουλάχιστον για τα επόμενα χρόνια».

Η χορογραφία, λοιπόν, είναι στημένη. Για να παιχθεί περίπου το ίδιο έργο σε επανάληψη. 

Ο Κασιδιάρης θα επιχειρήσει να επανέλθει δυναμικά στο προσκήνιο, το κάνει ήδη. Παίρνοντας μάλλον αποστάσεις από σβάστικες, «αρχαιοελληνικούς χαιρετισμούς» και ναζιστικές αναφορές, αλλά παίρνοντας και θάρρος από την αντεπίθεση της ακροδεξιάς διεθνούς προβάλλοντας τα συνηθισμένα: «πατριωτισμό», «αντισυστημισμό» και, φυσικά, anti-woke ήθος (δηλαδή μίσος για τα ανθρώπινα δικαιώματα). 

Θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί τις χαμηλές προσδοκίες ενός εκλογικού σώματος που – ειδικά στα χαμηλότερα στρώματα – μοιάζει εξίσου πιεσμένο και οργισμένο όσο ήταν τις μέρες πριν το 2012 που συνέβη η εκλογική έκρηξη της Χρυσής Αυγής. Ήδη υπάρχουν επώνυμα καλωσορίσματά του, εδώ και λίγο καιρό έχουν επανεμφανιστεί «αγανακτισμένοι πολίτες» στις γειτονιές που δεν έχει μπραντσάδικα, η παρουσία του κάνει γκελ στους νέους άνδρες που γίνονται (από μαθητές ακόμα) όλο και πιο radical, τώρα-που-γυρίζει ένα comeback του Σφακιανάκη είναι το μόνο που λείπει. 

Κι ας είμαστε σίγουροι, ένα-δύο επικοινωνιακά «σκηνικά» για να «ανακοινώσει» την επιστροφή του θα τα στήσει. Όπως και σίγουρα όλη τη συζήτηση περί αποκλεισμού του, θα την χρησιμοποιήσει για να (αυτο)ηρωοποιηθεί και να συσπειρώσει περαιτέρω τους οπαδούς του. Δημοσιογραφικές αναφορές τις τελευταίες εβδομάδες κάνουν λόγο μέχρι και για δύο κομματικούς σχηματισμούς, plan A και plan Β, που είναι στα σκαριά προκειμένου να παρακαμφθεί πιθανό μπλόκο.

Από την άλλη πλευρά, το «δημοκρατικό τόξο» την έχει χάσει αυτή τη μάχη προ πολλού. Για την ακρίβεια δεν την έδωσε ποτέ, αφού αντιμετωπίζει την ακροδεξιά εδώ και δεκαπέντε χρόνια υστερόβουλα και ψηφοθηρικά. Η κυβέρνηση θα υποστηρίξει το μπλόκο υπερθεματίζοντας σε «δημοκρατικότητα», όμως ποιος μπορεί να την πιστέψει ξέροντας πόσο πιέζεται στα δεξιά της (άρα θέλει ένα λιγότερο εμπόδιο δίπλα σε Βελλόπουλο-Λατινοπούλου-ΝΙΚΗ και μάλλον Σαμαρά) και βλέποντας τις τραγελαφικές κωλοτούμπες των στελεχών της π.χ. πολύ πρόσφατα στo μη θέμα με τις εικονογραφήσεις των σχολικών βιβλίων; Πώς, δηλαδή, μπορεί να ισχυριστεί ότι στήνει ανάχωμα στην ακροδεξιά όταν διάφανα υιοθετεί τα προτάγματα και τη ρητορική της; Τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης θα ψάλλουν το ηρωικό άσμα «οι ιδέες νικιούνται στη καθημερινότητα και τους δρόμους κι όχι στις αίθουσες των δικαστηρίων», περιμένοντας όμως και να ευνοηθούν από τυχόν αναστάτωση και μετατοπίσεις που θα φέρει ο Κασιδιάρης. 

Με δυο λόγια, η «υγειονομική ζώνη» της δημοκρατίας θα παραμείνει ένα ωραίο παραμύθι… με δράκο. Στο φινάλε, ακόμα κι όσοι αποστρέφονται τον Κασιδιάρη, θα του χαρίσουν τζάμπα virality. Συμμετέχοντας ακούσια στην, έστω μάταιη, προεκλογική του καμπάνια. 

Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Ως φάρσα ή τραγωδία; 

www.news247.gr

Θέλουμε να γίνει η Ελλάδα μια νέα Ουκρανία;

 

του Δημήτρη Μπελαντή

Ακούγεται από αρκετούς αναλυτές τον τελευταίο καιρό, πρώην διπλωμάτες, πρώην στρατιωτικούς κα, ότι το αμέσως επόμενο διάστημα η Τουρκία και το Ισραήλ θα συγκρουστούν στρατιωτικά στην ΝΑ Μεσόγειο και πιθανότατα και στην Κύπρο. Άκουσα σε ένα βίντεο σήμερα και τον κ. Αϋφαντή να ισχυρίζεται ότι η άμεση εμπλοκή της Ελλάδας σε μια τέτοια σύγκρουση θα είναι η Μεγάλη μας Ευκαιρία γεωπολιτικά ….να απελευθερωθούν τα Κατεχόμενα της Κύπρου η έστω να δημιουργηθεί μια καλύτερη βάση διαπραγμάτευσης για Ελλάδα και Κύπρο ως προς το κυπριακό .Να πάρουμε την ρεβάνς για το 1974.Με τα όπλα και την βοήθεια του Ισραήλ.

Αυτά στερούνται κάθε λογικής και είναι, αν τυχόν επηρεάζουν άμεσα και την κρατική μας εξωτερική πολιτική, ακραία επικίνδυνα. Αποτελούν μια προτροπή να εμπλακούν άμεσα η Ελλάδα και η Κύπρος στρατιωτικά στην σύγκρουση ισχύος μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ ως περιφερειακών δυνάμεων. Εμμέσως δε, πλην σαφώς, και στον μεγάλο πόλεμο ΗΠΑ – Ιράν. Μια χώρα στα όρια της κοινωνικής διάλυσης, όπως η Ελλάδα, να προσθέσει και τις πληγές ενός πολέμου που δεν ξέρουμε ούτε πόσο θα κρατήσει ούτε τι τραγικές συνέπειες θα έχει. Να γίνουμε και στρατιωτικό franchise του Ισραήλ, αφού γίναμε πρώτα εμπορικό, τουριστικό, στην ιδιοκτησία γης, στην έναρξη εποικισμών κ.λπ. κ.λπ.

Από πού και ως που θεωρούμε δεδομένο ότι παρά την ισχυρή περιφερειακή τους σύγκρουση η Τουρκία και το Ισραήλ δήθεν θα πάνε αναγκαστικά σε πόλεμο; Δεν κυβερνούν, έστω με διαπληκτισμούς, μαζί την Συρία;

Από πού και ως που θεωρούμε ότι αν και εφόσον η Ελλάδα στηρίξει τις επικίνδυνες πολιτικές του Ισραήλ, το Ισραήλ θα μας βοηθήσει αμοιβαία ; αλήθεια, το έχει κάνει και με άλλους στο παρελθόν; Η θα διαλυθεί τελείως η Κυπριακή Δημοκρατία και θα ακρωτηριαστεί η Ελλάδα για χάρη του Ισραήλ ;

Έχουμε τρελαθεί τελείως; Έχουμε πάθει παράκρουση; Μια τέτοιου τύπου στρατιωτική εμπλοκή θα δημιουργήσει, με μεγάλη πιθανότητα, μια νέα Μικρασιατική Καταστροφή και θα αποτελειώσει το νεοελληνικό κράτος. Όποιος και να νικήσει, θα έχει την χώρα ως προτεκτοράτο του. Οι Έλληνες θα γίνουν οι επόμενοι Ουκρανοί η ακόμη χειρότερα οι επόμενοι Παλαιστίνιοι.

Είναι η και τυπική μετατροπή της χώρας σε προτεκτοράτο, μισό τουρκικό και μισό Ισραηλινό ,πατριωτική πολιτική; Είναι πλέον “πατρίδα” μας το γενοκτονικό αυτό κράτος;

Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να αποδεχθούμε τις απαιτήσεις και όρους του τουρκικού επεκτατισμού. Όμως η λογική ότι, για να μην συρρικνωθούμε από την Τουρκία, πρέπει να ανεβάσουμε στην Αθήνα την σημαία του Ισραήλ, είναι η καλύτερη συνταγή για την Κόλαση.

Πηγή: kommon.gr

Η Αθήνα της Πηνελόπης Δέλτα

Ποια είναι η σημασία του μυθιστορήματος «Οι Ρωμιοπούλες»; Με ποιο τρόπο αποτυπώθηκε η Αθήνα στη ζωή και το έργο της Πηνελόπης Δέλτα; Η Αγιάτη Μπενάρδου συνομιλεί με τον ιστορικό Τάσο Σακελλαρόπουλο, υπεύθυνο των Ιστορικών Αρχείων του Μουσείου Μπενάκη, για τη σχέση της συγγραφέως με την πόλη που τη σημάδεψε.

Ενάμιση χρόνο πριν την αυτοκτονία της, στις 2 Μαΐου του 1941, η Πηνελόπη Δέλτα ολοκληρώνει το τελευταίο της έργο, τις «Ρωμιοπούλες». Η ίδια ζητά να εκδοθεί αργότερα, μετά από τα υπόλοιπα μυθιστορήματα και τις «Αναμνήσεις» της. Οι «Ρωμιοπούλες» κυκλοφορούν 75 χρόνια μετά τη συγγραφή τους, το 2014, από τις εκδόσεις Ερμής και αποτελούν το μεγαλύτερο και πιο «ενήλικο» μυθιστόρημα της Δέλτα. Αλλά και το πιο αθηναϊκό της. Τι συνδέει, λοιπόν, την Πηνελόπη Δέλτα με την Αθήνα; Από τι αποτελείται ο συνεκτικός αυτός ιστός που την ενώνει με την πρωτεύουσα;

Η Πηνελόπη Δέλτα γεννήθηκε στις 24 Απριλίου του 1874, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, ωστόσο, η ζωή και το έργο της σημαδεύτηκαν από την πόλη της Αθήνας. Πώς αποτυπώνεται η Αθήνα στα έργα της, ιδίως στις «Πρώτες Ενθυμήσεις» της; Σε ποια συνοικία έζησε και τι γνωρίζουμε για το πατρικό της σπίτι, που σήμερα στεγάζει το Μουσείο Μπενάκη; Ποιο ρόλο έπαιξε ο πατέρας της, Εμμανουήλ Μπενάκης, στην πολιτική και πολιτιστική ζωή της Ελλάδας και πώς την επηρέασε; Τι επίδραση είχε στη ζωή και το έργο της ο έρωτάς της με τον Ίωνα Δραγούμη, δεδομένου ότι και ο ίδιος δραστηριοποιήθηκε στην Αθήνα;

Ποια είναι η σημασία του έργου της «Οι Ρωμιοπούλες», που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 2014, και πώς απεικονίζεται σ’ αυτό η Αθήνα και η κοινωνία της; Ποιοι είναι οι βασικοί θεματικοί άξονές του και πώς συνδέονται με την ταυτότητα της συγγραφέως;

Πώς παρουσιάζεται η περιοχή της Καστέλλας στον «Τρελαντώνη» και τι μαθαίνουμε για την εποχή γύρω στο 1880; Πώς συνδέεται το σπίτι της στην Αλεξάνδρεια με το έργο «Μάγκας» και ποια θέση έχει αυτό το περιβάλλον στο σύνολο της δημιουργίας της;

Ποια είναι η σημασία της Πηνελόπης Δέλτα στη λογοτεχνική και παιδαγωγική παράδοση μέχρι σήμερα, πέρα από τη στενά «παιδική» ανάγνωση των έργων της;

Ο Τάσος Σακελλαρόπουλος σπούδασε σύγχρονη ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Σιένα και στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Ασχολείται με την πολιτική λειτουργία του στρατού και του αστικού κόσμου κατά τον 20ό αιώνα στην Ελλάδα. Έχει γράψει σειρά άρθρων και έχει επιμεληθεί ιστορικούς τόμους. Έχει επιμεληθεί ιστορικές εκθέσεις, μεταξύ άλλων την έκθεση «1821 Πριν και Μετά», σε συνεπιμέλεια  με τη Μαρία Δημητριάδου. Είναι υπεύθυνος των Ιστορικών Αρχείων του Μουσείου Μπενάκη.

Αντί να αυξήσουν, θα μειώσουν τα επιδόματα ανεργίας

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Δια στόματος κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, κι όχι δια στόματος πρωθυπουργού μια εβδομάδα πριν από το βήμα της Διεθνούς Έκθεσης, έγιναν οι ουσιαστικές προεκλογικές εξαγγελίες. Οι υποσχέσεις της ΔΕΘ ήταν κατά κοινή ομολογία ξέπνοες με χρονικό ορίζοντα δύο, τριών και περισσότερων ετών. Αντίθετα, η δήλωση του Μαρινάκη, ότι αν εκλεγεί ξανά η ΝΔ θα ζητήσει το περιορισμό του επιδόματος ανεργίας στους δύο μήνες, θα έχει πραγματικό αντίκτυπο άμεσα σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους και έμμεσα σε εκατομμύρια, καταβαραθρώνοντας το βιοτικό τους επίπεδο.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, επιχείρησε να δικαιολογήσει την πρότασή του δηλώνοντας ότι «όποιος θέλει να βρει δουλειά βρίσκει» κι ότι η «ανεργία στην Ελλάδα είναι χαμηλότερη από πολλές άλλες χώρες». Πρόκειται για εντελώς ατεκμηρίωτες και αυθαίρετες διατυπώσεις, που επιχειρούν να αντιστρέψουν μια ωμή πραγματικότητα: ότι η Ελλάδα έχει ένα από τα πιο φειδωλά κράτη πρόνοιας, που κινούνται στα όρια της τιμωρίας των φτωχών. Ας κρατήσουμε ορισμένα δεδομένα που αποδεικνύουν ότι αν κάτι χρειάζεται το σύστημα των παροχών της Ελλάδας είναι επέκταση κι επιπλέον χρηματοδότηση κι όχι περαιτέρω περικοπές.

Η ανεργία πράγματι μειώνεται στην Ελλάδα, έχοντας φτάσει, με βάση  την Έρευνα Εργατικού Δυναμικού της ΕΛΣΑΤ, στο 7,9% το δεύτερο τρίμηνο του 2026 (από 8,6% το αντίστοιχο τρίμηνο του 2025, 9,8% το αντίστοιχο τρίμηνο του 2024 κοκ), αλλά η μείωση πλέον «βρίσκει» σε ένα όριο που είναι το «φυσικό» ποσοστό ανεργίας της Ελλάδας. Κοινώς, περαιτέρω πτώση της ανεργίας ας μην περιμένουμε από δω και πέρα, ακόμη κι αν συνεχιστούν τα επίπεδα μεγέθυνσης της ελληνικής οικονομίας των τελευταίων χρόνων (2,1% κάθε χρόνο από το 2023 ως το 2025) – κάτι που δεν πρόκειται να γίνει. Τα αμέσως επόμενα χρόνια η αύξηση του ΑΕΠ θα περιοριστεί (λόγω εξάντλησης του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, ανόδου των επιτοκίων του ευρώ και ευρωπαϊκής ύφεσης) και η πτώση της ανεργίας θα επιβραδυνθεί ή θα ανακοπεί και θα αρχίσει να αυξάνεται. Ενδεικτικά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προβλέπει για φέτος ετήσιο ρυθμό μεγέθυνσης 1,8% και 1,6% για το 2027. Εξ ίσου υποδεέστερους ρυθμούς μεγέθυνσης προβλέπουν ΔΝΤ και ΟΟΣΑ, με την παραδοχή μάλιστα ότι το σαουδαραβικό πετρέλαιο ρέει άφθονο…

Όποιος ωστόσο διαβάζει και κάτι παραπάνω από τους τίτλους μπορεί να διαπιστώσει ότι η ομολογουμένως ευχάριστη πτώση της ανεργίας συνοδεύεται από πολλές ακόμη πικρές αλήθειες. Για παράδειγμα: ναι μεν η ανεργία το δεύτερο τρίμηνο του 2026 έπεσε στο 7,9% ωστόσο η ανεργία σε όσους έχουν απολυτήριο μέσης εκπαίδευσης ήταν 8,1%, στους απόφοιτους Γυμνασίου 11,5%, στους απόφοιτους Δημοτικού 10,4%, ενώ σε όσους έχουν βγάλει μερικές τάξεις του δημοτικού ή δεν πήγαν καθόλου σχολείο έφτασε το 20,7%! Με άλλα λόγια υπάρχει ένα κομμάτι της εργατικής τάξης, κυρίως η ανειδίκευτη εργασία  και σίγουρα αυτή που στερείται μορφωτικών προσόντων που στενάζει λόγω ανεργίας, σε ποσοστό τριπλάσιο του εθνικού μέσου όρου. Θα κόψει και σε αυτούς το επίδομα η ΝΔ;

Θερίζει η μακροχρόνια ανεργία

Έτερο παράδειγμα που δείχνει ότι η πτώση της ανεργίας είναι η μισή αλήθεια για τη κατάσταση απασχόλησης της ελληνικής  μισθωτής εργασίας σχετίζεται με την δομή της βάσει του χρόνου παραμονής στον εφεδρικό στρατό. Από τους 380.000 ανέργους  το δεύτερο τρίμηνο του 2026, μόνο 40.000 άτομα δήλωναν άνεργοι έως και δύο μήνες. 51.500 είναι οι άνεργοι από 3 ως 5 μήνες, 77.700 από 6 ως 11 μήνες και 201.400 για πάνω από 12 μήνες. Το ποσοστό των μακροχρόνια ανέργων ανέρχεται σε 53,1% του συνόλου! Αναγνωρίζοντας ως άνεργους ο Π. Μαρινάκης μόνο όσους παραμένουν χωρίς δουλειά ως 2 μήνες θα ρίξει στον κοινωνικό Καιάδα το 90% (αν το επίδομα ανεργίας καταβάλλεται αναλογικά με την διάρκεια της ανεργίας) που βρίσκεται μάλιστα στην χειρότερη δυνατή εισοδηματική, οικονομική και κοινωνική θέση! Θα κόψει και σε αυτούς το επίδομα η ΝΔ;

Ένα ακόμη παράδειγμα που δείχνει ότι η ανεργία στην Ελλάδα πονάει περισσότερο απ’ όσο δείχνει η κατ’ έτος πτώση της σχετίζεται με την χωρική της διάσταση. Η ανεργία ήταν μεν 7,9% σε εθνικό επίπεδο, αλλά στην Ήπειρο ήταν 10,6%, στην Δυτική Ελλάδα 12,4%, στην Δυτική Μακεδονία 12,7% και στα Ιόνια Νησιά 13,4%. Δηλαδή σε περιοχές που η αποβιομηχάνιση, η απολιγνιτοποίηση και η εγκατάλειψη της υπαίθρου ελέω Κοινής Αγροτικής Πολιτικής γνώρισαν δόξες η ανεργία είναι σχεδόν διπλάσια της μέσης εθνικής. Εξ ίσου μεγάλα ποσοστά γνωρίζει και στις λαϊκές – εργατικές γειτονιές των μεγάλων αστικών κέντρων. Θα κόψει και σε αυτούς το επίδομα η ΝΔ;

Η ανεργία στην Ελλάδα είναι μεγαλύτερη του μέσου ευρωπαϊκού όρου. Τον Ιανουάριο του 2026, σύμφωνα με την Eurostat, όταν η εποχιακά προσαρμοσμένη ανεργία στην ΕΕ ήταν 5,8% και στην Ευρωζώνη των 21 έφτανε το 6,1%, στην Ελλάδα ήταν 7,7%. Η Ελλάδα έχει χαμηλότερη ανεργία μόνο από την Ισπανία (9,8%), τη Σουηδία (8,7%) και την Φινλανδία (10,2%). Αυτές είναι οι «πολλές ισχυρές χώρες» στις οποίες αναφέρθηκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος όταν σε ρόλο λαγού έριξε την ιδέα της επιδείνωσης των όρων παροχής του επιδόματος ανεργίας;

Ουραγός στην ΕΕ η Ελλάδα

Τα επιδόματα ανεργίας που καταβάλλει η Ελλάδα αντιπροσωπεύουν ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά επί του ΑΕΠ στην ΕΕ. Το 2023, τελευταίο έτος για το οποίο υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, και πάλι σύμφωνα με την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία τα επιδόματα ανεργίας στην ΕΕ των 27 αντιπροσώπευαν το 1,04% του ΑΕΠ και στην Ευρωζώνη των 21 ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό: 1,14% του ΑΕΠ. Την ίδια χρονιά στην Ελλάδα αντιπροσώπευαν 0,93% του ΑΕΠ, αποδεικνύοντας πόσο μεροληπτικός είναι ο αγώνας δρόμου όλων των ελληνικών κυβερνήσεων για την ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής στην εθνική νομοθεσία, μιας και αφορά μόνο ό,τι πιο αντιδραστικό και αντιλαϊκό περιλαμβάνει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Το υψηλότερο ποσοστό δαπανών για την ανεργία επί του ΑΕΠ στο μέσο όρο των ευρωπαϊκών χωρών, είναι αποτέλεσμα της μεγαλύτερης γενναιοδωρίας που χαρακτηρίζει την ενίσχυση των ανέργων. Στον αντίποδα της Ελλάδας όπου η διάρκεια της επιδότησης ξεκινάει από 5 και φτάνει το ανώτερο τους 12 μήνες, ανάλογα με τις ημέρες εργασίας, σε πολλές χώρες της Δυτικής Ευρώπης φτάνει ακόμη και τα δύο χρόνια (Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία κ.α.). Επίσης, η Ελλάδα έχει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά αναπλήρωσης που ανέρχεται στο 55% του κατώτατου μισθού όπως και επιδοτούμενων επί των συνολικών ανέργων.

Όπως φαίνεται στον πίνακα του Eurofound που ακολουθεί στην Ελλάδα το 81% των ανέργων δεν λαμβάνει κανένα επίδομα ή βοήθεια! Επιδόσεις που συγκρίνονται μόνο με εκείνες της ανατολικής Ευρώπης. Στην δυτική Ευρώπη, αντίθετα, τα ποσοστά των ανέργων που δεν λαμβάνουν καμία κρατική βοήθεια και αφήνονται στο έλεος της μαύρης εργασίας και της ελεημοσύνης είναι σημαντικά χαμηλότερα: Ιταλία 76%, Πορτογαλία 72%, Ισπανία 69%, Γαλλία 58%, Γερμανία 42% κοκ.

Ποσοστό ανέργων που δεν λαμβάνουν επίδομα ή βοήθεια, 2022

Παρόλα αυτά αν κάτι πρέπει να κρατήσουμε απ’ όσα είπε ο υπουργός της ΝΔ και προνομιακός συνομιλητής του πρωθυπουργού, γιατί είναι πράγματι κοντά στην αλήθεια, είναι ότι τα λεφτά αυτά θα πρέπει να κατευθυνθούν στις επιχειρήσεις. Η ΝΔ εποφθαλμιά τα επιδόματα ανεργίας όχι μόνο για να οδηγήσει στην εξαθλίωση ακόμη κι όσους ανέργους επιδοτούνται και να αναγκάσει ακόμη κι ανθρώπους 50 και 60 ετών να εργαστούν υπό συνθήκες δουλείας στην τουριστική γαλέρα. Απειλεί τα επιδόματα και τους ανέργους για να χαρίσει ακόμη κι αυτά τα εκατομμύρια στην ολιγαρχία, υπό την μορφή επιδοτήσεων, στο όνομα της ψηφιακής ή πράσινης μετάβασης.

Αντίθετα με τις δηλώσεις του Μαρινάκη, αν κάτι επιβάλει ο ρεαλισμός είναι την επέκταση των επιδομάτων ανεργίας για να καλύψουν όλους τους άνεργους, την αύξηση του ποσοστού αναπλήρωσης, δηλαδή του ύψους τους και την χρονική διεύρυνση ώστε να καταβάλλονται για όσο καιρό διαρκεί η ανεργία. Αυτοί οι στόχοι γίνονται ακόμη πιο αναγκαίοι σήμερα επειδή η εισαγωγή και η εφαρμογή της Τεχνητής Νοημοσύνης στις επιχειρήσεις καταργεί μαζικά θέσεις ακόμη και εξειδικευμένης εργασίας, δημιουργώντας μια νέα γενιά ανέργων…

Πηγή: leonidasvatikiotis.wordpress.com

Οι «χρυσές μπίζνες» της «ευεξίας» με… οδηγό τη σύζυγο Χατζηδάκη

Ο θάνατος Μαζωνάκη φέρνει στην επιφάνεια ένοχα μυστικά - Πώς ο ασθενής γίνεται «πελάτης ευεξίας» και η υγεία μετατρέπεται σε προϊόν υψηλής προστιθέμενης αξίας

από Ειδικό Συνεργάτη

Ο αιφνίδιος θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη μέσα σε ιδιωτικό ιατρείο του Κολωνακίου δεν άνοιξε μόνο μια εισαγγελική και ιατροδικαστική έρευνα. Ανοιξε και ένα πολύ μεγαλύτερο κεφάλαιο. Αυτό μιας νέας, χρυσοφόρας αγοράς που έχει αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια γύρω από τη «μακροζωία», την «αντιγήρανση», την «αναγεννητική ιατρική», την «αποτοξίνωση», τη «βελτιστοποίηση» του οργανισμού και την περίφημη ευεξία.
Μιας αγοράς που επί χρόνια κέρδιζε προβολή, κύρος και πρόσβαση σε συνέδρια, κρατικούς φορείς και πολιτικά πρόσωπα ως ένα από τα νέα μεγάλα στοιχήματα του λεγόμενου ιατρικού και ευεξιακού τουρισμού. Και ξαφνικά, μετά τον θάνατο ενός από τους δημοφιλέστερους Ελληνες καλλιτέχνες, όλοι ανακάλυψαν ότι υπάρχουν… κενά.

«Κλινική»
Σύμφωνα με όσα δήλωσαν μετά τον θάνατο Μαζωνάκη τόσο ο υπουργός Υγείας Αδωνις Γεωργιάδης όσο και ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών Γιώργος Πατούλης, ο χώρος της Καρνεάδου στον οποίο βρισκόταν ο τραγουδιστής είχε άδεια παθολογικού ιατρείου και όχι μονάδας στην οποία επιτρεπόταν η διενέργεια πλασμαφαίρεσης.
Την επόμενη ημέρα, όμως, κατά την αυτοψία των Αρχών και του ΙΣΑ, βρέθηκαν στον χώρο δύο μηχανήματα πλασμαφαίρεσης.
Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα ερωτήματα. Ο Γιώργος Πατούλης αποκάλυψε ότι είχαν πραγματοποιηθεί έλεγχοι στο συγκεκριμένο ιατρείο και κατά τα προηγούμενα χρόνια, χωρίς -όπως υποστηρίζει- να έχουν εντοπιστεί τότε τα συγκεκριμένα μηχανήματα. Ο ίδιος μίλησε πλέον ακόμη και για «παραπλάνηση» των ελεγκτικών μηχανισμών του ΙΣΑ.
Ωστόσο, οι δραστηριότητες του χώρου κάθε άλλο παρά κρυφές έμοιαζαν να είναι στο διαδίκτυο. Η ίδια η ιστοσελίδα του παρουσίαζε «προηγμένες» θεραπείες αναγεννητικής ιατρικής με βλαστοκύτταρα CD34+, έκανε λόγο για ενίσχυση της ανοσίας και για συνολική βελτίωση της υγείας και της ευεξίας, ενώ είχε ανακοινώσει το 2025 ότι είχε πραγματοποιήσει 600 σχετικές θεραπείες από τον Φεβρουάριο του 2023. Το ερώτημα λοιπόν είναι απλό: Πώς μία τέτοια δραστηριότητα μπορούσε να προβάλλεται δημόσια, ενώ οι αρμόδιοι σήμερα δηλώνουν ότι η άδεια που υπήρχε στον φάκελο αφορούσε ένα απλό παθολογικό ιατρείο;

Όλοι μαζί!
Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ένα στοιχείο από το 2023. Τον Μάιο εκείνης της χρονιάς πραγματοποιήθηκε το 1ο Διεθνές Συνέδριο Health Travel, αφιερωμένο στον ιατρικό τουρισμό, στον ιαματικό τουρισμό και τον τουρισμό ευεξίας. Το συνέδριο τελούσε υπό την αιγίδα του υπουργείου Υγείας υπό τον Θάνο Πλεύρη και φιλοδοξούσε, σύμφωνα με τους διοργανωτές, να αναδείξει την Ελλάδα σε διεθνή προορισμό υγείας και ευεξίας.
Εναρκτήρια ομιλία έκανε ο Γιώργος Πατούλης, τότε περιφερειάρχης Αττικής, πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών και πρόεδρος της ΕΛΙΤΟΥΡ, του Ελληνικού Συμβουλίου Τουρισμού Υγείας. Στο ίδιο επίσημο πρόγραμμα εμφανίζεται ως ομιλήτρια η Ιωάννα Γάκα, η γιατρός που συνδέεται με το ιατρείο της Καρνεάδου και την οποία οι Αρχές ερευνούν σήμερα στο πλαίσιο της υπόθεσης Μαζωνάκη. Το θέμα της ομιλίας της; «Ο ρόλος των εναλλακτικών θεραπειών».
Και μάλιστα σε ενότητα με τίτλο «Wellness Tourism in Greece», δηλαδή «Τουρισμός Ευεξίας στην Ελλάδα». Το επίσημο πρόγραμμα την παρουσίαζε ως γυναικολόγο και ολιστική ιατρό. Δεν σημαίνει, φυσικά, ότι ο Πατούλης ή οι διοργανωτές είχαν γνώση οποιασδήποτε μεταγενέστερης παράτυπης δραστηριότητας. Ούτε ότι η παρουσία δύο ανθρώπων στο ίδιο συνέδριο συνιστά οποιαδήποτε ευθύνη. Δείχνει όμως κάτι άλλο, πολιτικά πολύ πιο ενδιαφέρον: ότι οι έννοιες της «ολιστικής ιατρικής», των «εναλλακτικών θεραπειών», της ευεξίας και της μακροζωίας δεν κινούνταν στο περιθώριο.
Είχαν ήδη αποκτήσει θέση σε θεσμικά συνέδρια που τελούσαν υπό υπουργική αιγίδα και παρουσιάζονταν ως αναπτυξιακό πεδίο για τη χώρα. Και βεβαίως ανακύπτει κι ένα άλλο μείζον θέμα. Τώρα, υπό το βάρος των αποκαλύψεων, ο κ. Πατούλης ως πρόεδρος του ΙΣΑ αποποιείται κάθε σχέση, δηλώνει άγνοια και κάνει λόγο στις δηλώσεις του για «απάτη» και «απατεώνες». Ωστόσο αν συνυπήρχε σε τέτοια συνέδρια με την κ. Γάκα, αγνοώντας ποια ήταν και δίχως να έχει γίνει κάποιος έλεγχος για το επιστημονικό και επαγγελματικό βιογραφικό της, τότε οι ευθύνες του ως προέδρου του μεγαλύτερου ιατρικού συλλόγου της χώρας γίνονται αυτόματα μεγαλύτερες. Αν, αντιθέτως, γνώριζε τα πρόσωπα, όπως η εν λόγω γιατρός, τότε η σημερινή του… αμνησία γεννά άλλα ερωτήματα.

Νέο πλαίσιο
Εδώ εμφανίζεται η δεύτερη μεγάλη αντίφαση. Μετά τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη ο Αδωνις Γεωργιάδης προανήγγειλε νομοθετική παρέμβαση για τις κλινικές αντιγήρανσης και μακροβιότητας, δηλώνοντας ότι το σημερινό ρυθμιστικό πλαίσιο έχει ξεπεραστεί. Πρόκειται για μια παραδοχή με ιδιαίτερο βάρος. Διότι η αγορά αυτή δεν εμφανίστηκε χθες.
Για χρόνια η Πολιτεία μιλούσε για ιατρικό τουρισμό, ευεξία και νέες υπηρεσίες υγείας ως αναπτυξιακή ευκαιρία. Το συνέδριο του 2023, άλλωστε, τελούσε υπό την αιγίδα των ίδιων των υπουργείων Υγείας και Τουρισμού και διακήρυττε ότι ο τομέας μπορεί να φέρει οικονομική ανάπτυξη και νέες θέσεις εργασίας. Τώρα, μετά μια τραγωδία, η κυβέρνηση ανακαλύπτει την ανάγκη να ξαναγράψει τους κανόνες.

«Καθωσπρέπει» πρόσωπο
Και κάπου εδώ εμφανίζεται και η Πόπη Καλαϊτζή. Η σύζυγος του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Κωστή Χατζηδάκη δεν έχει καμία σχέση με το ιατρείο της Καρνεάδου ούτε με την υπόθεση του Γιώργου Μαζωνάκη. Εκπροσωπεί όμως μια άλλη, σαφώς πιο θεσμική και επιστημονικά προσεκτική εκδοχή της ίδιας μεγάλης τάσης: τη συνάντηση της ιδιωτικής ιατρικής με την ευεξία, την πρόληψη και τη μακροζωία.
Η ίδια είναι ιατρός Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης με εξειδίκευση στην Ιατρική του Τρόπου Ζωής και έχει ιδρύσει στο Κολωνάκι κέντρο με αντικείμενο τη μακροζωία και την ευζωία. Η δημόσια παρουσίασή της περιλαμβάνει πρόληψη, υγιή γήρανση και Ιατρική του Τρόπου Ζωής. Το 2024 τα εγκαίνια της νέας κλινικής της έγιναν με μεγάλο κοσμικό γεγονός και παρουσία επώνυμων προσκεκλημένων, ενώ η ίδια έχει δηλώσει δημοσίως ότι ο Κωστής Χατζηδάκης τη στήριξε και την προέτρεψε να υλοποιήσει το εγχείρημά της.
Δεν υπάρχει εδώ τίποτε που να συνδέει την Καλαϊτζή με τις πράξεις που ερευνώνται στην Καρνεάδου. Υπάρχει όμως ένα κοινό οικονομικό και κοινωνικό φαινόμενο. Η υγεία μετατρέπεται σε προϊόν υψηλής προστιθέμενης αξίας. Ο ασθενής γίνεται «πελάτης ευεξίας». Η πρόληψη συναντά τη μακροζωία, η αντιγήρανση συναντά την ιατρική, οι εξετάσεις συνδυάζονται με εξατομικευμένα προγράμματα και όλα μαζί δημιουργούν μια ταχύτατα αναπτυσσόμενη αγορά. Και η σύζυγος του αντιπροέδρου της κυβέρνησης με την αναγνωσιμότητα και την προβολή της είναι αυτόματα «οδηγός» προς αυτή την κατεύθυνση που, όπως διαπιστώνεται, έχει φόντο τις χρυσές μπίζνες στο όνομα της «ευεξίας».

Τιμοκατάλογος
Το μοντέλο δεν είναι ελληνική εφεύρεση. Η παγκόσμια οικονομία της ευεξίας έχει εξελιχθεί σε βιομηχανία πολλών τρισεκατομμυρίων, ενώ στην Ελλάδα περιλαμβάνει πλέον υπηρεσίες πρόληψης, ιατρικής ευεξίας, «βιολογικής ηλικίας», μεταβολικών εξετάσεων, γονιδιακών αναλύσεων, κρυοθεραπείας, φωτοθεραπείας και προγραμμάτων μακροζωίας. Οι υπηρεσίες αρχίζουν από λίγες δεκάδες ευρώ και μπορούν εύκολα να φτάσουν σε πακέτα εκατοντάδων ή και άνω των 1.000 ευρώ. Δεν πληρώνεις πλέον επειδή αρρώστησες. Πληρώνεις για να μη γεράσεις. Ή, ακριβέστερα, για την υπόσχεση ότι θα γεράσεις «καλύτερα».

Το ερώτημα
Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη δεν αποδεικνύει ότι η ευεξία, η Ιατρική του Τρόπου Ζωής ή η μακροζωία είναι από μόνες τους προβληματικές. Φέρνει όμως βίαια στην επιφάνεια ερωτήματα που η Πολιτεία όφειλε να έχει απαντήσει πριν από χρόνια: Ποιος ελέγχει αυτή την αγορά; Ποιος αποφασίζει ποια πράξη είναι ιατρική θεραπεία και ποια απλώς υπηρεσία «ευεξίας»; Ποιος πιστοποιεί τις υποσχέσεις περί «αποτοξίνωσης», «αντιγήρανσης», «αναγέννησης» και «μακροζωίας»;
Και, κυρίως, πώς γίνεται υπηρεσίες που διαφημίζονται δημόσια, προβάλλονται στο διαδίκτυο και εντάσσονται σε ένα ολόκληρο οικοσύστημα ιατρικού τουρισμού να περνούν απαρατήρητες από τους ελεγκτικούς μηχανισμούς μέχρι να συμβεί μια τραγωδία; Σήμερα ο Γιώργος Πατούλης μιλά για παραπλάνηση των ελεγκτών. Ο Αδωνις Γεωργιάδης ανακαλύπτει ότι χρειάζεται νέο θεσμικό πλαίσιο, ενώ ο ίδιος μέχρι πρότινος έκοβε κορδέλες εγκαινίων σε τέτοια κέντρα. Και η Ελλάδα, που μέχρι χθες ονειρευόταν να γίνει διεθνής προορισμός «υγείας και ευεξίας», καλείται τώρα να αποφασίσει πού ακριβώς τελειώνει η επιστήμη και πού αρχίζει η χρυσοφόρα μπίζνα. Γιατί η αγορά της «ευεξίας» μεγάλωσε. Πολύ. Και ίσως οι έλεγχοι να μη μεγάλωσαν μαζί της.

Λαμπρά εγκαίνια με υψηλές «πρωθυπουργικές» παρουσίες
Τον Οκτώβριο του 2024 το Κολωνάκι γέμισε πολιτικούς, επιχειρηματίες και πρόσωπα της δημόσιας ζωής για τα εγκαίνια του «The Longevity and Well-being Clinic», του ιατρείου που ίδρυσε η δρ Καλλιόπη (Πόπη) Καλαϊτζή, σύζυγος του Κωστή Χατζηδάκη. Η προσέλευση ήταν τέτοια, ώστε οι γύρω δρόμοι της Πλουτάρχου θύμιζαν, σύμφωνα με τα σχετικά δημοσιεύματα της εποχής, μικρή… διαδήλωση. Το νέο εγχείρημα παρουσιάστηκε ως το πρώτο ιατρείο στην Ελλάδα με εξειδίκευση στην Ιατρική του Τρόπου Ζωής, συνδυάζοντας Φυσική Ιατρική και Αποκατάσταση, Ιατρική του Τρόπου Ζωής, Γαστρονομική Ιατρική και επιστήμη της Υγιούς Γήρανσης.
Η Πόπη Καλαϊτζή ξενάγησε τους καλεσμένους στους σύγχρονους χώρους, όπου υπήρχαν μεταξύ άλλων εξοπλισμός εκγύμνασης, reformer πιλάτες και μηχανήματα μέτρησης σύστασης σώματος. Την παρουσίασή της προλόγισαν η ακαδημαϊκός Αντωνία Τριχοπούλου και ο καθηγητής της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Harvard Στέφανος Κάλης, ο οποίος ταξίδεψε από τις ΗΠΑ ειδικά για την εκδήλωση. Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον, ωστόσο, συγκέντρωσε η σύνθεση των προσκεκλημένων. Στα εγκαίνια έδωσαν το «παρών» η Μαρέβα Μητσοτάκη, ο πρώην πρωθυπουργός Παναγιώτης Πικραμμένος, υπουργοί και υφυπουργοί, καθώς και ο Κώστας Μπακογιάννης, ο Γιώργος Πατούλης, βουλευτές, στελέχη της Ν.Δ., επιχειρηματίες και πρόσωπα της τηλεόρασης.
Η εικόνα εκείνης της βραδιάς είχε σαφή συμβολισμό: η νέα αγορά της μακροζωίας και της «ευεξίας» δεν παρουσιαζόταν ως μια περιθωριακή τάση, αλλά ως ένα σύγχρονο και κοινωνικά αναγνωρίσιμο μοντέλο ιδιωτικής ιατρικής, με ισχυρή πολιτική, ακαδημαϊκή και επιχειρηματική παρουσία στο πλευρό του.

Πηγή: www.dimokratia.gr

Καν’ το όπως οι Σταυροφόροι : Η επέκταση του Ισραήλ στην Ελλάδα ως σημάδι υποχώρησης

του Νικόλα Κοσματόπουλου

«Ασπίδα του Αχιλλέα» ονόμασαν το οπλικό σύστημα που πούλησε το Ισραήλ στην Ελλάδα. Απόδειξη ότι δεν πρέπει στρατιωτικοί να παίζουν με ιστορικές αναλογίες. Μπορεί να εκπυρσοκροτήσουν – καταρχάς συμβολικά.
Ο Αχιλλέας έφυγε από την Ελλάδα για να κατακτήσει την Τροία, μια πόλη στις σημερινές τουρκικές ακτές. Μέχρι εδώ καλά με την αναλογία. Στον πόλεμο όμως αυτόν άφησε την κατακτητική φιλοδοξία του μαζί με τα κόκκαλά του, όταν ένα συστημένο βέλος τον βρήκε στο τρωτό του σημείο, τη φτέρνα.
Σήμερα, η αρχική Ασπίδα του Αχιλλέα στην κατεχόμενη Παλαιστίνη έχει γίνει σουρωτήρι από τα ιρανικά βέλη, τα οποία καταστρέφουν το ένα μετά το άλλο, τα τρωτά σημεία των Ισραηλινών με πιο πρόσφατα τις αμερικανικές βάσεις στην Ιορδανία και τα Στενά του Μπαμπ Ελ Μάνταμπ – της Πύλης των Δακρύων.
Οι φτέρνες των Ισραηλινών και των συμμάχων τους στην περιοχή έχουν πάρει φωτιά και είναι μάλλον αργά για δάκρυα. Ποτέ δεν είναι αργά όμως, για να πωληθεί μια άτακτη υποχώρηση ως στρατηγική συμμαχία.
Έτσι διαφημίζεται το σημερινό τρίγωνο της γενοκτονίας στην Ανατολική Μεσόγειο – Ισραήλ με την Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία. Ξεκίνησε θυμίζω ως μέρος της αυτοκρατορικής ατζέντας για μια «νέα μέση ανατολή», όταν η κρίση έγινε ευκαιρία με γεωπολιτικές ρήτρες του ΔΝΤ στην χρεωκοπημένη χώρα. Έπειτα προσφέρθηκε ως πάρκινγκ κεφαλαίων βουτηγμένων στο αίμα; εδώ και κάποια χρόνια αναδείχθηκε ως πλαν Β για μετοίκηση εποίκων;
Σήμερα φιλοδοξεί να γίνει η τελευταία φτέρνα του σιωνιστικής γραμμής άμυνας.
Το Ισραήλ οδεύει από γενοκτονία σε γενοκτονία προς την τελική ήττα στην Δυτική Ασία. Η Χαμάς πληγώθηκε αρκετά και η ηγεσία της Χεζμπολάχ αποψιλώθηκε. Και οι δύο, ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν. Η πρώτη μάλιστα ηγείται μιας εκλογικής συμμαχίας που καλείται να αποκαθηλώσει τον πράκτορα των δυτικών στην Ραμάλα.
Το καθεστώς του Μπασάρ αλ-Άσαντ κατέρρευσε. Ο διάδοχος του Άσαντ, όμως, δεν έχει γίνει σύμμαχος του Ισραήλ, όπως αυτό θα ήθελε. Το Ιράν όχι μόνο διατήρησε τη στρατηγική του θέση, αλλά φαίνεται ότι συσπείρωσε το λαό του και εκτόξευσε το περιφερειακό του κύρος και την παγκόσμια του θέση ως αξιόλογη δύναμη.
Ο πόλεμος δεν αποκατέστησε την ισραηλινή ηγεμονία στην περιοχή, και δεν επέκτεινε τις Συμφωνίες του Αβραάμ. Αντίθετα, αποκάλυψε βαθιές ισραηλινές αδυναμίες, τόσο στρατιωτικά όσο και πολιτικά κι απομάκρυνε προς το παρόν τουλάχιστον μια σαουδαραβική συμμετοχή του Αβραάμ. Αντ’ αυτό γέννησε την συμμαχία της Μέκκας.
Το Ισραήλ χάνει σταθερά την «περιφέρεια ασφαλείας» που με πολύ κόπο, αίμα (άλλων) και αμερικανικά κεφάλαια έχτισε στην περιοχή. Παλιότερα το δόγμα της περιφερειακής ασπίδας περιείχε μπόλικο αντι-αραβικό ρατσισμό και συμπεριλάμβανε κράτη με βάθος όπως η Περσία του Σάχη και η Τουρκία των Κεμαλιστών. Η ιρανική επανάσταση και η οικονομική άνοδος της Ανατολίας στον προσανατολισμό της γείτονας αφαίρεσαν βάθος κι απομόνωσαν το Ισραήλ.
Έτσι, το Ισραήλ προσπάθησε να ανανεώσει το δόγμα της περιφερειακής ασπίδας με όσα υλικά είχαν απομείνει στο τραπέζι, τους Κούρδους του Ιράκ, τους Δρούζους της Συρίας, τους σεΐχηδες στα Εμιράτα και τις στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ στην περιοχή. Αυτά τα υλικά υπόσχονταν αρκετό μπαρούτι εμφυλίου παντού – αλλά τουλάχιστον όχι στο Ισραήλ, ο φόβος που πάντα ελλοχεύει. Ωστόσο δεν εγγυόταν κανένα στρατηγικό βάθος κι ουσιαστική ασφάλεια.
Τώρα κάτω από το βάρος του πολέμου που οι Ισραηλινοί επιδίωξαν και ξεκίνησαν ακόμα και αυτά τα υλικά αυτά σκορπίζουν άτακτα προκαλώντας πανικό στους παροικούντες του Τελ Αβίβ. Οι Κούρδοι δεν μπούκαραν στο Ιράν, οι Δρούζοι δεν άνοιξαν το δρόμο για την Δαμασκό, τα Εμιράτα έχουν μπλέξει άσχημα με τους Σαουδάραβες, ενώ φήμες λένε ότι πληρώνουν με δισεκατομμύρια το Ιράν εν είδη συγγνώμης.
Η τελευταία γραμμή άμυνας του Ισραήλ, η βασιλική αχίλλειος φτέρνα της Ιορδανίας, σφυροκοπείται από τα ιρανικά βέλη μέσα σε ξέφρενους αλαλαγμούς των πολιτών της.
Μια επέλαση των ιρακινών πολιτοφυλακών στα σύνορα της θα μπορούσε σε μια επόμενη φάση να ρίξει σαν τραπουλόχαρτο την χούντα του βασιλιά Αμπνταλα και να φέρει την απόλυτη περικύκλωση του σιωνιστικού μορφώματος.
Απέναντι σε αυτά τα γεγονότα και τα πιθανά σενάρια, το Ισραήλ συνειδητά μετατοπίζει την γραμμή της αντιπαράθεσης δυτικά ανοίγοντας μέτωπο στο Αιγαίο, μπαίνοντας σφήνα σε μια μέχρι τώρα ψυχρή και χαμηλότονη αντιπαράθεση Ελλάδας – Τουρκίας.
Αυτή όμως η μετατόπιση είναι σημάδι υποχώρησης κι όχι επέκτασης. Είναι σημάδι ήττας κι όχι κυριαρχίας. Στόχος είναι η ανάδειξη του Αιγαίου και της Κύπρου ως μιας νέας γραμμής σύγκρουσης, όπου το Ισραήλ θεωρεί ότι έχει περισσότερα πλεονεκτήματα. Δεν έχει ωστόσο.
Στην Ελλάδα η πλειοψηφία των πολιτών έχει με βάση όλες τις μετρήσεις ταχθεί εναντίον της γενοκτονίας και της κυβερνητικής επιλογής να συμμαχήσει με το γενοκτόνο κράτος. Η χώρα δεν έχει ούτε την θέληση, αλλά ούτε και την ικανότητα να πολεμήσει για χάρη του Ισραήλ. Κι αυτό το Ισραήλ το γνωρίζει πολύ καλά. Το ίδιο και οι ντόπιοι μεσάζοντες του. Ωστόσο δεν έχει άλλη επιλογή, δεδομένου ότι ο άξονας του πολέμου μετακινείται, μάλλον σπρώχνεται, δυτικά.
Ατυχής λοιπόν η ονομασία του νέου οπλικού συστήματος. Τι περιμένει κανείς από στρατοκράτες και πολιτικούς που έχουν μάθει να παπαγαλίζουν μονάχα την ιστορία όπως την άκουσαν στο εθνικό σχολειό. Αν μάθαιναν πού και πού την ιστορία άλλων λαών, θα μπορούσαν να βρουν παραλληλισμούς όχι με την Τροία αλλά με τις Σταυροφορίες.
Όταν τα σταυροφορικά κράτη κατέρρευσαν μετά την πτώση της Άκρας το 1291, οι κτήσεις τους υποχώρησαν προς τη Δύση. Πρώτα στην Κύπρο (ουπς), κι όταν διώχθηκαν από εκεί, στη Ρόδο (ούπς δις), για να καταλήξουν τελικά στη Μάλτα το 1530. Κάθε μετακίνηση τούς οδηγούσε σε μια μικρότερη, πιο απομονωμένη, λιγότερο ισχυρή βάση μέχρι της τελική ήττα. Οι σύμμαχοί τους άλλαξαν κι αυτοί, από τις μεγάλες σταυροφορικές δυνάμεις της Ευρώπης σε μικρά μεσογειακά κρατίδια. Τελικά έγιναν πειρατές, που τσιγκλούσαν τους περαστικούς για ένα ξεροκόμματο.
Αυτό είναι το αρχετυπικό πρότυπο ενός ηττημένου εγχειρήματος, που επιδιώκει να παραμείνει επίκαιρο μετατοπίζοντας τον άξονα της αντιπαράθεσής του από τη Δυτική Ασία στο Αιγαίο.
Η στροφή του Ισραήλ προς την Ελλάδα και την Κύπρο ενσαρκώνει μια σύγχρονη εκδοχή αυτής ακριβώς της υποχώρησης.
Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι δεν πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να έρθει η ήττα πιο σύντομα και για να πληρώσουν οι γενοκτόνοι, αλλά και να λογοδοτήσουν οι σύμμαχοί τους στη χώρα.

Πηγή: info-war.gr

Η ακρίβεια θα πέσει όταν όλοι οι πλανήτες ευθυγραμμιστούν

Για μίρλα, γκρίνια και μιζέρια κάνουν λόγο τα κυβερνητικά στελέχη όταν οι πολίτες δηλώνουν ότι δεν βγαίνουν οικονομικά και ότι αισθάνονται φτωχοί.

Για μίρλα, γκρίνια και μιζέρια καθώς το κυβερνητικό παραμύθι είναι ότι οι τιμές πέφτουν με συμφωνίες κυρίων. Και όλα αυτά έρχονται να γίνουν σκόνη και θρύψαλα μόλις βγαίνει η φωτογραφία της ακρίβειας από την ΕΛΣΤΑΤ.

Και η φωτογραφία της ακρίβειας είναι πληθωρισμός 3,8% τον Αύγουστο, με το φυσικό αέριο να είναι πιο ακριβό κατά 40% από πέρσι, το ντίζελ κατά 30% και η βενζίνη κατά 15%.

Μετά τη μίρλα, τη γκρίνια και τη μιζέρια θα ακούσουμε φυσικά για την εισαγόμενη ακρίβεια γιατί η χώρα από μόνη της σύμφωνα με την κυβέρνηση δεν «παράγει» ακρίβεια παρά μόνον υφίσταται τις επιπτώσεις των γεωπολιτικών επιπτώσεων.

Και μάλλον είναι αυτός ο λόγος που δεν ακούσαμε κανένα μέτρο για την ακρίβεια από τον Κυριάκο Μητσοτάκη στη ΔΕΘ με μια εξαίρεση. Την υπερφίαλη αναφορά ότι το κόστος του ρεύματος θα πέσει κατά 30% μέχρι το 2029.

Το εντυπωσιακό ποσοστό της μείωσης του κόστους του ρεύματος κλήθηκαν να εξειδικεύσουν οι Σταύρος Παπασταύρου και Νίκος Τσάφος σε μια, περίπου, τριών ωρών συνέντευξη Τύπου, όπου κανείς δεν βγήκε σοφότερος.

Η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ παρουσίασε έναν «οδικό χάρτη» σύμφωνα με τον οποίο εάν όλα γίνουν σωστά και στην ώρα τους θα πέσει το κόστος του ρεύματος κατά 30% μέσα σε τρία χρόνια.

Τα μέτρα αφορούν σε ανάπτυξη ΑΠΕ σε ανάπτυξη μπαταριών για αποθήκευσης πράσινης ενέργειας, στην ανάπτυξη των δικτύων και των διασυνδέσεων και στα νέα προγράμματα «Εξοικονομώ» που αφορούν μερικές χιλιάδες δικαιούχους και όχι όλους τους καταναλωτές.

Μας είπαν ακόμα ότι θα πατάξουν τις ρευματοκλοπές που υπολογίζονται μόνο για τη διετία 2022-2024 σε 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ και τους μπαταχτσήδες που έχουν φεσώσει τους συνεπείς καταναλωτές με 3 δισεκατομμύρια ευρώ.

Και το ερώτημα που ανακύπτει είναι γιατί εδώ και επτά χρόνια μας τσαμπουνάνε θεωρίες για τις ρευματοκλοπές και τους κακοπληρωτές και δεν έχουν κάνει τίποτα και λένε σήμερα προεκλογικά ότι όλα θα τα λύσουν.

Και το ερώτημα είναι, γιατί επέλεξαν επί επτά χρόνια να πετάνε στα σκουπίδια την ενέργεια από τις ΑΠΕ από το απόγευμα και μετά καθώς με πολιτική απόφαση επέλεξαν να μην δώσουν κονδύλια για την αποθήκευση γιατί όπως έχει δηλώσει ο υφυπουργός Ενέργειας ήταν ακριβές οι μπαταρίες;

Ο πρωθυπουργός επέλεξε βέβαια να μην πει τίποτα για την ακρίβεια στα τρόφιμα και στα καύσιμα. Ή μάλλον είπε ότι δεν πρόκειται να μειώσει τον ΦΠΑ και ότι όλα θα πάνε καλά με τις εθελοντικές μειώσεις τιμών σύμφωνα με την Εθνική Κοινωνική Συμφωνία.

Ζήσε Μάη μου, δηλαδή, μέχρι να φτάσουμε στις εκλογές και να βρει άλλο παραμύθι η κυβέρνηση για να δικαιολογήσει την συνειδητή αδράνειά της.

Οπότε το συμπέρασμα για την πολιτική επιλογή της κυβέρνησης είναι ένα και μοναδικό όσον αφορά την ακρίβεια. Θα πέσει όταν ευθυγραμμιστούν όλοι οι πλανήτες. Δηλαδή ποτέ, καθώς οι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος δεν πρόκειται ποτέ να ευθυγραμμιστούν σε μια απολύτως τέλεια ευθεία γραμμή.

Πηγή: neostrategy.gr

Σταύρος Λυγερός "2,5 δις παροχές μισή μονάδα πάνω! Κολλημένη η ΝΔ"

Θάνατος Μαζωνάκη: Όταν η «ολιστική» γιατρός και ο Χανιώτης γυναικολόγος της «αμαρτωλής» κλινικής υποβοηθούμενης αναπαραγωγής μιλούσαν μαζί σε συνέδριο υπό την αιγίδα των υπουργείων Υγείας και Τουρισμού.

Ήταν το 2023 όταν η «ολιστική» γιατρός που σήμερα βρίσκεται στο επίκεντρο της υπόθεσης που αφορά τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη και ο Χανιώτης γυναικολόγος που συνδέεται με την υπόθεση της κλινικής υποβοηθούμενης αναπαραγωγής στα Χανιά συμμετείχαν ως ομιλητές στο ίδιο διεθνές συνέδριο Ιατρικού Τουρισμού.

Μάλιστα στην έναρξη είχαν απευθύνει χαιρετισμούς οι τότε υπουργοί Υγειας Θάνος Πλεύρης και Τουρισμού Βασίλης Κικίλιας και ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών Γιώργος Πατουλης.

Η ομιλία του Χανιωτη γυναικολόγου και ιδιοκτήτη της κλινικής είχε ως θέμα: «Τουρισμός γονιμότητας: Η διασυνοριακή παρένθετη μητρότητα ανθεί στην Ελλάδα. Νομικά, ηθικά και ιατρικά ζητήματα» ενώ το θέμα ομιλίας της… ολιστικής γιατρού – γυναικολόγου ηταν «Ο ρόλος των εναλλακτικών θεραπειών».

Η κοινή τους παρουσία αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον σήμερα, καθώς η Καθηγήτρια Αιματολογίας Ελένη Παπαδάκη ασκεί δημόσια κριτική στον τρόπο με τον οποίο προωθούνται στην Ελλάδα υπηρεσίες αναγεννητικής και αναπαραγωγικής ιατρικής, χωρίς, όπως επισημαίνει, αυστηρό και συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο.

Το συνεδριο τελούσε υπό την αιγίδα των Υπουργείων Υγείας και Τουρισμού και του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών ενώ είχε πραγματοποιηθεί διαδικτυακά λόγω των περιορισμών Covid.

Μάλιστα στην έναρξη είχαν απευθύνει χαιρετισμούς οι τότε υπουργοί Υγειας Θάνος Πλεύρης και Τουρισμού Βασίλης Κικίλιας και ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών Γιώργος Πατουλης.

Η ομιλία του Χανιωτη γυναικολόγου και ιδιοκτήτη της κλινικής είχε ως θέμα: «Τουρισμός γονιμότητας: Η διασυνοριακή παρένθετη μητρότητα ανθεί στην Ελλάδα. Νομικά, ηθικά και ιατρικά ζητήματα» ενώ το θέμα ομιλίας της… ολιστικής γιατρού – γυναικολόγου ηταν «Ο ρόλος των εναλλακτικών θεραπειών».

Η κοινή τους παρουσία αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον σήμερα, καθώς η Καθηγήτρια Αιματολογίας Ελένη Παπαδάκη ασκεί δημόσια κριτική στον τρόπο με τον οποίο προωθούνται στην Ελλάδα υπηρεσίες αναγεννητικής και αναπαραγωγικής ιατρικής, χωρίς, όπως επισημαίνει, αυστηρό και συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο.

Συγκεκριμένα η Χανιώτικης καταγωγής Καθηγήτρια Αιματολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης, Κοσμήτορας της Ιατρικής Σχολής και Διευθύντρια της Αιματολογικής Κλινικής του ΠΑΓΝΗ, αναφέρει χαρακτηριστικά:

Και δείγμα της παρωδίας που λέγεται Ιατρικός Τουρισμός που ανθεί στις υποανάπτυκτες χώρες και προωθείται δυστυχώς και στη χώρα μας. Προσκεκλημένη ομιλήτρια η ολιστική γιατρός αλλά και άλλος γιατρός που είναι πλέον φυλακισμένος λόγω άλλου σκανδάλου (σ.σ. έχει αφεθεί ελεύθερος μετά από 27 μήνες προφυλάκισης χωρίς να έχει δικαστεί).

Άλλο είναι να επενδύουμε σε υποδομές που επιτρέπουν στους χρόνιους ασθενείς να ταξιδεύουν με ασφάλεια, ενώ ταυτόχρονα εξασφαλίζουμε τις ίδιες δυνατότητες φροντίδας και για τους Έλληνες ασθενείς, και άλλο να προωθούμε στη χώρα μας υπηρεσίες αναγεννητικής ή/και αναπαραγωγικής ιατρικής σε διεθνές επίπεδο, χωρίς ένα αυστηρό και συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο.

www.zarpanews.gr

Ο “Εφιάλτης” επιστρέφει ως επενδυτής – Η κυβέρνηση βγάζει στο σφυρί και τις «Θερμοπύλες» για 99 χρόνια!

 

από Ημεροδρόμος 

Επί των ημερών της κυβέρνησης της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη συμβαίνει και αυτό…Το Υπερταμείο προχώρησε στις 26 Μαΐου σε προκήρυξη διεθνούς πλειοδοτικού διαγωνισμού για την «αξιοποίηση» του ακινήτου «Ιαματική Πηγή Λουτρών Θερμοπυλών», όπως αποκάλυψε  η εφημερίδα Documento (ρεπορτάζ του Στάθη Γκότση)

Στην πραγματικότητα πίσω από το “ακίνητο Ιαματική Πηγή Λουτρών Θερμοπυλών” κρύβεται ολόκληρος ο αρχαιολογικός και ιστορικός τόπος των Θερμοπυλών, ως ένα ενιαίο σύνολο φύσης, μύθου και ιστορίας με πυρήνα τον λόφο Κολωνό εκεί που το 480πΧ διεξήχθη η μάχη των Θερμοπυλών. 

Είναι, δε, τόσο κυνικοί όπου το Υπερταμείο (Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας ΑΕ), περιγράφει την επένδυση ως εξής: «η θέση του ακινήτου στον αρχαιολογικό χώρο των Θερμοπυλών, το μέγεθος και η γειτνίασή του με αξιοθέατα, ιστορικά μνημεία, παραλίες και χώρους πρασίνου το καθιστούν ελκυστικό επενδυτικά για την ανάπτυξη ποικιλίας δραστηριοτήτων θερινού και χειμερινού τουρισμού, ιαματικού και θερμαλιστικού τουρισμού, τουρισμού ευεξίας, ιστορικού και πολιτιστικού τουρισμού».

Θυμίζουμε ότι  το προσκλητήριο πώλησης για τις ιαματικές πηγές και τα τουριστικά ακίνητα στις Θερμοπύλες είχε αναρτηθει για πρώτη φορά στο ΤΑΙΠΕΔ το 2013,  όπως έγραφε τότε ο Ημερόδρομος, με μια ανάλογη …. ελκυστική παρουσίαση:  

«Περιοχή με μεγάλο ιστορικό ενδιαφέρον, όπου διεξήχθη η γνωστή μάχη των Θερμοπυλών μεταξύ Ελλήνων και Περσών το 480 πΧ. Σύμφωνα με την Ελληνική μυθολογία, ο Ήφαιστος, μετά από αίτηση της Θεάς Αθηνάς, δημιούργησε τις πηγές για τον Ηρακλή, προκειμένου να πλένεται και να ξεκουράζεται μετά την ολοκλήρωση των εργασιών του»!! 

ADVERTISING

Τότε, μάλιστα στέλεχος της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας είχε σχολιάσει στον Ημεροδρόμο ότι «αν είχαν ελάχιστη τσίπα θα έπρεπε να το κρύβουν. Να γράφουν ότι  βρίσκεται μακριά από την περιοχή με το ιστορικό ενδιαφέρον».

Το 2018, επί  κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ το θέμα επανήλθε. Κυβέρνηση και ΤΑΙΠΕΔ είχαν έτοιμο τον διαγωνισμό για την «αξιοποίηση» της περιοχής καθώς η ανάγκη εξεύρεσης νέων πεδίων κερδοφορίας ενέτασσαν  ψηλά τις Θερμοπύλες στον κατάλογο των προσδοκώμενων επενδύσεων. Ωστόσο το επενδυτικό σχέδιο δεν προχώρησε καθώς υπήρχαν αρκετά ζητήματα που θα έπρεπε να ρυθμιστούν, τα οποία σχετίζονταν με την έλλειψη ρυθμιστικού πλαισίου για τη χρήση των ιαματικών υδάτων, τον αρχαιολογικό χαρακτήρα της περιοχής, τις δασικές εκτάσεις κλπ.

Πάντως και η “πρώτη φορά αριστερά” είχε μεγάλα επενδυτικά σχέδιο. Στον κατάλογο των 10.119 ακινήτων κυριότητας του Ελληνικού Δημοσίου που περνούσαν  στην Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου Α.Ε. (ΕΤΑΔ), θυγατρική του λεγόμενου Υπερταμείου (Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε. – ΕΕΣΥΠ), φιγουράριζαν και δεκάδες μνημεία και αρχαιολογικοί χώροι, που κρύβονταν πίσω από αδιευκρίνιστους κωδικούς.  Οταν το “έγκλημα” αποκαλύφθηκε η κυβέρνηση ανέκρουσε πρύμναν, αλλά η στόχευση είχε ήδη ξεκαθαρίσει…

Δεκατρία χρόνια αργότερα συνεχίζουν να μην έχουν τσίπα. 

Σύμφωνα με το Documento ο διαγωνισμός που έχει προκηρυχθεί αφορά σε “ακίνητο που καταλαμβάνει συνολική έκταση 128.483,65 τετραγωνικών μέτρων και η προτεινόμενη επένδυση θα υλοποιηθεί μέσω δύο συμβάσεων διάρκειας 99 ετών. Η πρώτη αφορά τη σύσταση και μεταβίβαση δικαιώματος επιφανείας στην περιοχή Α, συνολικής έκτασης 114.561,89 τ.μ., η οποία χωρίζεται σε δύο τμήματα, 69.918,80 τ.μ. και 44.643,09 τ.μ., που διαχωρίζονται από την παλαιά εθνική οδό Αθηνών – Θεσσαλονίκης. Η δεύτερη σύμβαση αφορά μακροχρόνια μίσθωση με αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης του ιαματικού πόρου της περιοχής Β, έκτασης 14.281,76 τ.μ., η οποία βρίσκεται ολόκληρη μέσα στη Ζώνη Α απολύτου προστασίας του αρχαιολογικού χώρου του Κολωνού, σε δασική έκταση και όπου βρίσκεται και η ιαματική πηγή. Οι δεσμευτικές προσφορές από τους ενδιαφερόμενους θα πρέπει να υποβληθούν έως τις 30 Σεπτεμβρίου.”

Στην 89σέλιδη προκήρυξη αναφέρεται ότι «η τοπογραφική αποτύπωση του Ακινήτου Α στην υφιστάμενη αυτού κατά την ημερομηνία δημοσίευσης της παρούσας Πρόσκλησης Υποβολής Προσφοράς περιλαμβάνεται στο με ημερομηνία Νοέμβριος 2021 τοπογραφικό διάγραμμα της Μελέτης ΕΣΧΑΔΑ ΑΚΙΝΗΤΟΥ ΙΑΜΑΤΙΚΗΣ ΠΗΓΗΣ ΛΟΥΤΡΩΝ ΘΕΡΜΟΠΥΛΩΝ, το όποιο παρατίθεται στο Παράρτημα 1Α της παρούσας». Μόνο που το σχετικό αρχείο περιέχει τελικά προγενέστερο τοπογραφικό, με ημερομηνία 11 Ιουλίου 2013. Στο Ειδικό Σχέδιο Χωρικής Ανάπτυξης Δημοσίου Ακινήτου (ΕΣΧΑΔΑ) είναι που υποτίθεται πως θα βρουν οι ενδιαφερόμενοι αναλυτικότερα στοιχεία σχετικά με το ακίνητο και τις προβλεπόμενες χρήσεις. Μόνο που το συγκεκριμένο ΕΣΧΑΔΑ εδώ και 5 χρόνια (!) δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί ως προεδρικό διάταγμα σε ΦΕΚ…

Στο μεταξύ η κυβέρνηση σπεύδει να “γυαλίσει” τον περιβάλλοντα χώρο ώστε να παραδοθεί πιο ελκυστικός.

Στον αρχαιολογικό χώρο των Θερμοπύλων βρίσκεται σε εξέλιξη η υλοποίηση και δύο υποέργων, προϋπολογισμού 1,3 εκατ. ευρώ, στο πλαίσιο ενός ακόμη μη ολοκληρωμένου στον προβλεπόμενο χρόνο έργου του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Το πρώτο αφορά τον χώρο των νεότερων μνημείων (Μνημεία Λεωνίδα – Θεσπιέων), ενώ το δεύτερο σκοπεύει στην αποκάλυψη-καθαρισμό του τείχους των Φωκέων, την ανάταξη παρακείμενου δομικού υλικού, τη συλλογή του διάσπαρτου αρχαίου αρχιτεκτονικού υλικού και τη διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου του μνημείου.

Αλλά κάνουν και κάτι ακόμα: Στις 30 Σεπτεμβρίου η κυβέρνηση κλείνει και τη δομή φιλοξενίας μεταναστών στις Θερμοπύλες, όπως πρόσφατα ανακοίνωσε ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου,  Θάνος Πλεύρης.

Εν ολίγοις, ένα δημόσιο και κοινωνικό αγαθό που περιλαμβάνει τον αρχαιολογικό – ιστορικό χώρο και ταυτόχρονα είναι άμεσα συνδεδεμένο με την ελεύθερη πρόσβαση του λαού σε πηγές φυσικής θεραπείας, τεμαχίζεται σε φιλέτα προκειμένου να μετατραπεί σε spa πολυτελείας. Αυτού του είδους οι τουριστικές επενδύσεις είναι άλλη μία διέξοδος καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης και σίγουρης κερδοφορίας, επενδύοντας τόσο σε αυτό το καθαυτό το περιβάλλον, όσο και στο ιστορικό φορτίο που φέρουν οι επιλεγμένες περιοχές. Πρόκειται για όλες αυτές τις υποδομές (ιαματικές πηγές και Ξενία), οι οποίες συνειδητά και βάσει σχεδίου εγκαταλείφθηκαν και απαξιώθηκαν ώστε η παράδοσή τους στους ιδιώτες να παρουσιάζεται ως το μόνο φυσικό επακόλουθο και η μόνη ευκαιρία διάσωσής τους.

Μια κυβέρνηση σε πλήρη αποδρομή, αλλά ταυτόχρονα και σε απόλυτη εγρήγορση, σπεύδει – για παν ενδεχόμενο – να βουλώσει όποιες τρύπες δημόσιων αγαθών έχουν απομείνει με αλλότριες ανώνυμες εταιρείες και ιδιώτες τρωκτικά. 

Ο,τι ζούμε, ακούμε, βλέπουμε δεν είναι απλώς ένα οργανωμένο κυβερνητικό πρόγραμμα. Είναι λεπτομερές σχέδιο καταστρωμένο προσεκτικά – εδώ και 3 δεκαετίες τουλάχιστον – για την καθολική παράδοση του δημοσίου χώρου, του εθνικού πλούτου, της λαϊκής πολιτιστικής – πολιτισμικής κληρονομιάς. Παράδοση η οποία ακολουθείται ήδη ή θα ακολουθηθεί από οργιώδη λεηλασία  με όλους τους νομιμοποιητικούς τύπους του ιδιωτικού και προπάντων κερδοσκοπικού δικαίου. 

Ο ιστορικός και αρχαιολογικός χώρος των Θερμοπυλών

Οι Θερμοπύλες αποτελούν έναν από τους παγκόσμιας ακτινοβολίας ιστορικούς τόπους της χώρας λόγω της περίφημης μάχης του 480 π.Χ. Χάρη στη στρατηγική θέση πάνω στην κύρια χερσαία οδό διέλευσης, η περιοχή έγινε συχνά πεδίο πολεμικών αναμετρήσεων, από την αρχαιότητα έως τους νεότερους χρόνους. Ο αρχαιολογικός χώρος περικλείεται από δύο στενά, το «δυτικό» τεσσάρων χλμ. από τον Ασωπό ποταμό, στο σημείο όπου τοποθετείται η αρχαία πόλη Ανθήλη και το «ανατολικό» –γνώρισμα του οποίου είναι ένα βραχώδες έξαρμα με την ονομασία «μελάμπυγος» λίθος του Ηρακλή– όπου βρισκόταν η πόλη των Αλπηνών.

Το «μεσαίο» στενό (μεσαία πύλη), οι κυρίως Θερμοπύλες, είναι η τοποθεσία όπου, στον λόφο του Κολωνού, διεξήχθη η τελευταία φάση της φημισμένης μάχης. Τα γεγονότα είναι λίγο πολύ γνωστά σε όλους: ενόψει της περσικής καθόδου οι Ελληνες αποφάσισαν να μετακινηθούν προς την Πελοπόννησο, ενώ οι Σπαρτιάτες, μαζί με εθελοντές από άλλες πόλεις, ανέλαβαν να αντιμετωπίσουν τον αντίπαλο στη Στερεά Ελλάδα. Ο Λεωνίδας επέλεξε ως τόπο σύγκρουσης τις Θερμοπύλες. Η λεπτομερής εξιστόρηση των γεγονότων από τον Ηρόδοτο θα συμβάλει καθοριστικά στη διάδοση του ιστορικού επεισοδίου που απέκτησε θρυλικές διαστάσεις.

Ο σημερινός επισκέπτης του χώρου δεν είναι εύκολο να κατανοήσει την αρχαία τοπογραφία. Οι αποθέσεις των πηγών, του Σπερχειού και των παραποτάμων του, έχουν τροποποιήσει δραστικά την εικόνα των τριών στενών: η ακτογραμμή έχει μετατοπιστεί έως και πέντε χιλιόμετρα προς τα βόρεια, ενώ η επιφάνεια του εδάφους στο ύψος του μεσαίου στενού βρίσκεται 12-20 μέτρα βαθύτερα από τη σημερινή. Το 480 π.Χ. το πέρασμα των Θερμοπυλών υπολογίζεται πως ήταν πλάτους περίπου 12 μέτρων κάτω από τον λόφο, ενώ σήμερα φτάνει σε πλάτος τα 1,5-3 χιλιόμετρα.

Οι Θερμοπύλες δεν είναι μόνο ένας ιδιαίτερος αρχαιολογικός χώρος. Είναι ταυτόχρονα κι ένα γεωλογικό φαινόμενο. Η λέξη γεννήθηκε από τις θερμές πηγές (που ήταν αφιερωμένες στον Ηρακλή) και από το στενό πέρασμα. Στις Θερμοπύλες, φύση, μύθος και ιστορία συμπλέκονται αδιάλυτα. Το ιαματικό νερό, ο Κολωνός, η μορφολογία του περάσματος και τα αρχαιολογικά ευρήματα συνθέτουν ένα ενιαίο μνημονικό τοπίο. Αυτός είναι και ο λόγος, εξάλλου, που παρά τη χρόνια εγκατάλειψη και την απαξίωσή του, ο χώρος αποτελεί πόλο έλξης χιλιάδων επισκεπτών.

www.imerodromos.gr

ΥΓ του blog: ...ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός, το νερό και ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος,.....ιδιωτικοποιήστε τέλος τα Κράτη, ....Και μια και μπήκατε στον κόπο, ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την π@@τ@ν@ τη μάνα που σας γέννησε. (από το ποίημα "Ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο" του Πορτογάλου νομπελίστα λογοτεχνίας 1998 Ζοζέ Σαραμάγκου)

«Ασπίδα του Αχιλλέα»: Η Ελλάδα ως μετόπισθεν του Ισραήλ

από Ιάσονας Κωστόπουλος

Η ανακοίνωση της συμφωνίας Ελλάδας-Ισραήλ για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» βάζει τη βούλα στη μετατροπή της Ελλάδας σε χώρα μετόπισθεν για τα επιθετικά σχέδια των ΗΠΑ και του Ισραήλ στην ευρύτερη περιοχή. Άλλωστε, έχει εξαρχής δηλωθεί ότι η ανάπτυξη των εν λόγω εξοπλισμών θα γίνει πρώτα για την προστασία των στρατιωτικών βάσεων και σημαντικών επενδύσεων που έχουν ανακοινωθεί τα τελευταία χρόνια, ενώ σε δεύτερο χρόνο θα καλύψει και άλλες περιοχές της χώρας. Επομένως, όπως και με τους Patriot, για παράδειγμα, η ανάπτυξη αυτών των δυνατοτήτων γίνεται με κύριο γνώμονα την υπεράσπιση των «συμμαχικών» συμφερόντων. Ελλάδα και Κύπρος προορίζονται να αποτελέσουν ανάχωμα απέναντι στα αντίποινα που μπορεί να επιφέρουν οι στρατιωτικοί τυχοδιωκτισμοί ΗΠΑ-Ισραήλ, πράγμα που προϋποθέτει, εν μέρει, και την ικανότητά τους να διασφαλίζουν βάσεις, εξοπλισμούς και ανεφοδιασμό, αλλά και να μπορούν εύκολα ‒ακόμη και σε επίπεδο συνέργειας συστημάτων‒ να ενσωματώνονται σε στρατιωτικές επιχειρήσεις στην ευρύτερη περιοχή. Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» αποτελεί το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα στον τομέα της αεράμυνας, με το κόστος της να φτάνει τα 3,5 δισ. ευρώ, και αναμένεται να αναπτυχθεί μέσα στους επόμενους 35 μήνες.

Η «εγχώρια» αμυντική βιομηχανία της εξάρτησης

Παράλληλα, η κυβέρνηση διαφημίζει και την εμπλοκή ελληνικών εταιρειών σε ποσοστό 25% της επένδυσης, με στόχο την ενίσχυση της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας. Οι βασικές εταιρείες που αναμένεται να εμπλακούν είναι η Intracom Defense, η οποία έχει εξαγοραστεί από την IAE και, άρα, είναι ισραηλινών συμφερόντων, η ΕΑΒ, η οποία ήδη έχει εκτεταμένη συνεργασία με το Ισραήλ για την παραγωγή του συστήματος «Κένταυρος», η Metlen του Μυτιληναίου και μια σειρά εταιρειών, όπως οι Scytalys, Miltech, Akmon, Prisma και Sthenos AI, οι οποίες βρίσκονται ήδη σε συνεργασία με το ΝΑΤΟ.

Επομένως, ακόμη και από αυτό το 25% των πόρων, ένα σημαντικό κομμάτι θα κατευθυνθεί είτε στο Ισραήλ διά της τεθλασμένης είτε σε εταιρείες που εξυπηρετούν ΝΑΤΟϊκά συμφέροντα. Μάλιστα, λόγω των αυστηρών προθεσμιών, ενδέχεται οι εταιρείες που θα συμμετάσχουν να έχουν κυρίως εργολαβικό ρόλο, αναθέτοντας την παραγωγή των συστημάτων σε άλλες εταιρείες με τις οποίες ήδη συνεργάζεται το Ισραήλ. Παρότι, λοιπόν, διαφημίζεται η ανάπτυξη της εγχώριας βιομηχανίας, αυτή θα συμβεί υπό τον απόλυτο έλεγχο και με διαρκώς αυξανόμενη εξάρτηση από το Ισραήλ και τις ΗΠΑ. Πράγμα που σημαίνει πως η όποια ανάπτυξη σε αυτόν τον τομέα θα υπάγεται στα γενικότερα σχέδια των συγκεκριμένων παικτών και όχι στις ειδικές ανάγκες της χώρας.

Μάλιστα, η πρόσδεση της χώρας στο Ισραήλ με βάση τους εξοπλισμούς δεν είναι απλώς ένα στρατιωτικό ή τεχνικό ζήτημα. Από τη μία, το Ισραήλ αποτελεί έναν μάλλον αναξιόπιστο «πωλητή», ειδικά στις περιπτώσεις λογισμικού, αφού τα προηγούμενα χρόνια έχουν δημοσιοποιηθεί μια σειρά από σκάνδαλα για «κερκόπορτες» που έκρυβαν αυτά τα λογισμικά και επέτρεπαν είτε την υποκλοπή πληροφοριών (βλ. Predator) είτε ακόμη και τον έλεγχο του συστήματος από την εταιρεία παραγωγής. Αποτελεί, επομένως, ερώτημα το πώς θα διασφαλιστεί ο πλήρης και ασφαλής έλεγχος των συστημάτων από την Ελλάδα.

Από την άλλη, η συντήρηση και ο ανεφοδιασμός των εν λόγω συστημάτων θα αποτελούν ένα διαρκές σημείο εξάρτησης από το Ισραήλ. Ενώ και η ίδια η φύση τους, δηλαδή το γεγονός ότι είναι κομμένα και ραμμένα για τις αμυντικές, έστω, ανάγκες του Ισραήλ, ενδέχεται να επηρεάσει ακόμη και το στρατηγικό / αμυντικό δόγμα που μπορεί να ακολουθεί η χώρα.

Άμυνα απέναντι σε ποιον;

Η μετατροπή της χώρας σε δορυφόρο του Ισραήλ είναι απολύτως συνδεδεμένη και με την υπεράσπιση των δικών του συμφερόντων και όχι απαραίτητα εκείνων της Ελλάδας. Όσα έχουν ανακοινωθεί παραπέμπουν κυρίως στην οχύρωση των ΝΑΤΟϊκών σχεδιασμών απέναντι, για παράδειγμα, στο Ιράν και δευτερευόντως στην άμυνα της Ελλάδας ή της Κύπρου απέναντι στην Τουρκία.

Στα ελληνοτουρκικά, η Ελλάδα φαίνεται να ακολουθεί μια πολιτική η οποία στοχεύει στη διασφάλιση «ήρεμων νερών» με αντάλλαγμα παραχωρήσεις ή ακόμη και σε μια τελική συμφωνία στην οποία είναι, ίσως, διατεθειμένη να κάνει σημαντικές παραχωρήσεις, πράγμα που δεν ενοχλεί την Τουρκία. Εξάλλου, παρά τη διαρκή στρατιωτική ενίσχυση της χώρας, η αίσθηση που δίνεται από τις έως τώρα κινήσεις είναι πως, όποια και όση κι αν είναι η αποτρεπτική ισχύς μας, η χρήση της αποτελεί την έσχατη λύση ‒ και μάλλον κατόπιν εορτής.

ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΙ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ, ΑΜΥΝΑ ΜΕ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ

Η«Ασπίδα του Αχιλλέα» παρουσιάζεται ως το καλύτερο σύστημα αεράμυνας που θα μπορούσε να έχει στη διάθεσή της η Ελλάδα. Παρότι δεν είμαστε αρμόδιοι για να το κρίνουμε, είναι προφανές ότι οι αμυντικές επιδόσεις του Ισραήλ απέναντι στις επιθέσεις του Ιράν γεννούν ερωτήματα για την ακρίβεια αυτών των ισχυρισμών. Ακόμη, όμως, και έτσι, δεδομένου και του υπέρογκου κόστους των συγκεκριμένων συστημάτων, υπάρχουν ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα, αν μάλιστα δεχθούμε πως ο βασικός κίνδυνος που στοχεύουν να αποτρέψουν είναι ο επεκτατισμός της Τουρκίας.

Απαντά η «Ασπίδα» στους πραγματικούς κινδύνους; Η υπερεπένδυση στην αντιαεροπορική, αντιβαλλιστική και anti-drone αμυντική δυνατότητα της χώρας απαντά στους βασικούς κινδύνους που ενδέχεται να αντιμετωπίσει; Δεδομένου ότι τα νησιά παραμένουν σε μεγάλο βαθμό απροστάτευτα και φαίνεται να έχουν αδειάσει από εξοπλισμούς, πόσο πιθανό είναι η Ελλάδα να βρεθεί αντιμέτωπη κυρίως με μεγάλης κλίμακας τέτοιες επιθέσεις, έναντι, για παράδειγμα, ενός επεισοδίου κατάληψης κάποιων νησιών ή ενός περιστατικού αντίστοιχου με τα Ίμια;

Πόσο κοστίζει η λειτουργία της; Τα πρόσφατα πολεμικά επεισόδια ανάμεσα στο Ισραήλ και το Ιράν ανέδειξαν το πρόβλημα των τεράστιων οικονομικών πόρων που απαιτούνται για τον ανεφοδιασμό των ισραηλινών συστημάτων αεράμυνας. Ακόμη και αν η Ελλάδα δεν αγόρασε το Iron Dome, μοιάζει μάλλον απίθανο το Ισραήλ να διαθέτει μια λύση που δεν απαιτεί τεράστια ποσά για να λειτουργήσει και να μην την έχει αξιοποιήσει το ίδιο. Για μια χώρα σαν την Ελλάδα, είναι εξαιρετικά δύσκολο να εξυπηρετηθούν αυτά τα κόστη σε μια ενδεχόμενη ανάγκη εκτεταμένης χρήσης των συστημάτων. Ενώ είναι και εξαιρετικά αμφίβολο αν η χώρα θα τύχαινε αντίστοιχης οικονομικής στήριξης με αυτή που έχει το Ισραήλ ή η Ουκρανία, για παράδειγμα.

Υπάρχει συνολικό σχέδιο άμυνας; Υπάρχει ένα συνολικό σχέδιο για την άμυνα και την αποτρεπτική ισχύ της χώρας, σύμφωνα με τις ιδιαίτερες ανάγκες και τη μορφολογία της; Πέρα από την αποτυχία αξιοποίησης των νησιών σε ένα τέτοιο σχέδιο, η οποία εξηγείται από τη συνολικότερη ενδοτικότητα της χώρας και την απροθυμία της να προχωρήσει σε ενέργειες που θα ερεθίσουν την Τουρκία, εφόσον αυτές δεν είναι ενταγμένες στα «συμμαχικά» σχέδια, είναι απορίας άξιο πώς η Ελλάδα διαβάζει τις εξελίξεις στα διάφορα πολεμικά μέτωπα και αν μαθαίνει κάτι από αυτές. Για παράδειγμα, πέραν της αναχαίτισης, η οποία είναι δεδομένο ότι σε βάθος χρόνου μπορεί να κορεστεί, υπάρχουν δυνατότητες που να καθιστούν ένα δυσμενές σενάριο εξαιρετικά κοστοβόρο για όποιον επιχειρήσει να το υλοποιήσει;

ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ

Ησυμφωνία για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» αποτελεί έναν σημαντικό σταθμό σε μια σειρά συμφωνιών οι οποίες ξεπερνούν το αμιγώς εξοπλιστικό/στρατιωτικό επίπεδο και δημιουργούν συνθήκες δορυφοροποίησης της Ελλάδας γύρω από το Ισραήλ. Εξοπλιστικά, στρατιωτικές επιχειρήσεις, αμυντική βιομηχανία, real estate, εξαγορές επιχειρήσεων και, βέβαια, ο τουρισμός είναι τομείς στους οποίους το Ισραήλ διαδραματίζει σημαντικό, αν όχι καθοριστικό, ρόλο για την Ελλάδα.

Πέρα, λοιπόν, από το ‒καθόλου αμελητέο‒ ζήτημα της συνεργασίας της Ελλάδας με μια χώρα που διαπράττει γενοκτονία και, άρα, της έστω και έμμεσης στήριξής της, η συνεργασία αυτή θα επηρεάσει και την οπτική των γειτονικών χωρών για τον ρόλο της Ελλάδας. Αντίστοιχα, θα επηρεαστούν και τα ελληνοτουρκικά, τα οποία ίσως εν μέρει ενταχθούν και στο πλαίσιο της αντιπαλότητας Ισραήλ-Τουρκίας. Για μια χώρα σαν την Ελλάδα, το να θεωρείται από τους γείτονές της προσάρτημα στα σχέδια του πλέον επιθετικού και εχθρικού κράτους στην ευρύτερη περιοχή αποτελεί μια ιδιαίτερα αρνητική εξέλιξη, με μακροχρόνιες συνέπειες.

Πέρα, όμως, από τη θέση της χώρας στο διεθνές στερέωμα και τις σχέσεις της, η δορυφοροποίηση γύρω από το Ισραήλ έχει αποτύπωμα και στο εσωτερικό. Το αφήγημα περί της ανάπτυξης που προσφέρει η στενή σχέση με το Ισραήλ εμπεριέχει τη μετατροπή της Ελλάδας σε μια χώρα-τουριστικό καταφύγιο και οικόπεδο για τους Ισραηλινούς. Παράλληλα, προωθεί και την εξαχρείωση μερίδων της κοινωνίας που κερδοφορούν από την υπόθεση αυτή, προτείνοντας να «καταπιούμε» μια γενοκτονία για χάρη της «ανάπτυξης» και της εθνικής ασφάλειας. Σε μια λογική ακραίου φιλοτομαρισμού, που βλέπει ως μοναδικό δρόμο για την επιβίωση την υποταγή στον ισχυρότερο νταή της περιοχής.

edromos.gr

"Το «καλάθι» Μητσοτάκη, η νέα πτώχευση και το μεγάλο ξεπούλημα" Νίκος Στραβελάκης

Ποια είναι η «πολιτική» που μας ανακοίνωσε ο κ. Μητσοτάκης με το πολυδιαφημισμένο «καλάθι» του; Ο διδάσκων στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του ΕΚΠΑ, Νίκος Στραβελάκης μας την είχε αποκαλύψει πριν την ομιλία Μητσοτάκη στη ΔΕΘ. Και δυστυχώς ότι μας είπε επιβεβαιώθηκε.

Το «μείγμα πολιτικής Μητσοτάκη» σύμφωνα με τον κ. Στραβελάκη είναι «πιάνω τους στόχους,προπληρώνω το χρέος, τακτοποιώ τους φίλους μου κι αν περισσέψει κάτι θα δώσω σε συνταξιούχους και δημοσίους υπαλλήλους, αλλά όχι σε μόνιμη βάση».

Ο κ. Στραβελάκης αποδομεί όσα ανακοίνωσε ο κ. Μητσοτάκης για συνταξιούχους και δημοσίους υπαλλήλους.

Σχολιάζει όσα ανακοίνωσε για το «σπίτι 3» και εξηγεί ,γιατί αυτά που ανακοίνωσε ο κ. Μητσοτάκης όχι μόνο δεν θα λειτουργήσουν θετικά αλλά θα επιδεινώσουν το μεγάλο στεγαστικό πρόβλημα.

Χαρακτηρίζει απόλυτη κοροϊδία τις ανακοινώσεις για αύξηση 80 ευρώ στο βασικό μισθό, γιατί όπως λέει έχουν ακυρωθεί ήδη από τον πληθωρισμό.

Επαναφέρει το θέμα των 60 δις που μοίρασε ο κ. Μητσοτάκης χωρίς οι πολίτες να δουν κάποια βελτίωση στη ζωή τους. Αντιθέτως βελτιώθηκε πολύ η ζωή επιχειρήσεων και επιχειρηματιών.

Απαντά  στο «αίτημα» του Άδωνι Γεωργιάδη ότι θα έπρεπε να συζητηθεί το θέμα μισθοδοσίας των υπουργών όπως συμβαίνει στη Σιγκαπούρη! 

Πάει η χώρα σε νέα πτώχευση ,όπως προέβλεψε η κυρία Λούκα Κατσέλη σε ραδιοφωνική της συνέντευξη; Ο κ. Στραβελάκης απαντά στο ερώτημα υπενθυμίζοντας το ξεπούλημα του ελληνικού κράτους σε κρατικές εταιρείες ξένων χωρών!!!  «Αυτό που λέει η κυρία Κατσέλη λέει ότι δόθηκαν επιδοτήσεις που έφθασαν το 30% του ΑΕΠ και το αποτέλεσμα είναι αυτό το ξεπούλημα», λέει ο κ. Στραβελάκης.

Άνω-Κάτω

Νόρα Ράλλη

Η ανακαίνιση της Δημοτικής Αγοράς Χανίων έχει ήδη δύο συμβάσεις συνολικού ύψους 12,13 εκατομμυρίων ευρώ, με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση που φτάνει τα 15 εκατ. Για τα εγκαίνια, ο Δήμος Χανίων επιστρατεύει την Εθνική Λυρική Σκηνή, σχεδιάζει μια «μεγάλης κλίμακας καλλιτεχνική δράση» και καλεί καλλιτέχνες απ’ όλους τους χώρους να γεμίσουν την ανακαινισμένη Αγορά με το έργο τους.

Μόνο που δεν σκοπεύει να τους πληρώσει! Δεν τους ζητά, μάλιστα, να περάσουν για… ένα τραγούδι της παρέας. Ούτε μιλάμε για έναν συνοικιακό σύλλογο, δίχως πόρους, που ζητά από πέντε φίλους μουσικούς να παίξουν εθελοντικά σε ένα πανηγύρι. Ο δήμος τώρα ζητά από τους καλλιτέχνες να μελετήσουν την ιστορία της Αγοράς, να συλλάβουν πρωτότυπο concept, να σχεδιάσουν ειδική παρουσίαση διάρκειας 10 έως 20 λεπτών, να συγκροτήσουν ομάδα, να υποβάλουν φάκελο υποψηφιότητας, λίστα συντελεστών, φωτογραφίες, ηχητικά δείγματα και βίντεο προηγούμενων έργων. Όλα τζάμπα αυτά. Και αν επιλεχθούν, πάλι τζάμπα! Άσε που δήμος και Λυρική θα μπορούν να ζητήσουν αλλαγές στη διάρκεια, στον χώρο και στον τρόπο παρουσίασης.

«Η συμμετοχή είναι αφιλοκερδής», ανακοινώνουν με την άνεση εκείνου που θεωρεί ότι ο πολιτισμός παράγεται από αέρα και ότι ο καλλιτέχνης πληρώνει το νοίκι του με «προβολή». Ο Γ. Κουμεντάκης προφανώς συμφωνεί με όλα αυτά. Ή όχι; Αν ο Δήμος Χανίων θέλει επαγγελματικές προτάσεις, επαγγελματική προετοιμασία και επαγγελματικό αποτέλεσμα, οφείλει να καταβάλει επαγγελματική αμοιβή. Διαφορετικά, ας εγκαινιάσει την Αγορά με τους εργολάβους. Οι καλλιτέχνες δεν είναι το δωρεάν ντεκόρ των εκατομμυρίων.

www.efsyn.gr