Η Άγκυρα ανακοίνωσε επισήμως ότι παγώνει τις έρευνες του "Ορούτς Ρέις", προσθέτοντας με σημασία ότι ούτε η Τουρκία ούτε η Ελλάδα θα πραγματοποιήσουν έρευνες. Ποιο είναι το τίμημα που κατέβαλε η Αθήνα για την αποκλιμάκωση;
ΥΓ του blog: …….η αποκλιμάκωση ήταν το επιζητούμενο της Αθήνας ή οι παράνομες διεκδικήσεις και η επιθετικότητα της Τουρκίας; …η ενέργεια της Ελλάδας να βγάλει τον στόλο έστειλε το μήνυμα ισχυρίζεται ο δημοσιογράφος…. .είναι όμως έτσι; ….ας θυμηθούμε ότι ο στόλος βγήκε και το 1974 αλλά η Κύπρος ήταν μακριά κι έτσι χάθηκε η μισή…. ο στόλος βγήκε και το 1987 για το Σισμίκ αλλά ακολούθησε η συμφωνία του Νταβός και το mea culpa………. ο στόλος βγήκε και μάλιστα σε απευθείας τηλεοπτική κάλυψη και το 1996 για τα Ίμια αλλά ακολούθησαν η σημαία που την πήρε ο άνεμος, τα ευχαριστήρια, τα τρία παλικάρια στο βυθό, η Μαδρίτη και το γκριζάρισμα του Αιγαίου…. ο στόλος βγήκε και τώρα αλλά τι μας επιφυλάσσει το ΜΕΤΑ; …..ακροφαίνεται ο διμερής διάλογος με ατζέντα Τουρκίας και η συνεκμετάλλευση του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου με ακρωτηριασμό κυριαρχικών δικαιωμάτων προς δόξαν της εθελοδουλίας του πολιτικού μας συστήματος και όχι μόνο ….πάρε ότι θέλεις αγά μου πόλεμο μη μου κάνεις ….αυτή είναι η χώρα μας μετά την μεταπολίτευση, για να μη πούμε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο…..
Σε λίγο καιρό καταργείται η προστασία για την πρώτη κατοικία και τους «κόκκινους» δανειολήπτες. Όμως τα γέλια των στελεχών που... απαλλάχθηκαν για το μεγάλο σκάνδαλο με τα θαλασσοδάνεια του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, ίσως ακούγονται πιο δυνατά από αυτούς που θα μένουν στο δρόμο. 35 στελέχη που κατηγορούνται για τα αδικήματα της απιστίας και της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, ανάμεσά τους και ο πρώην Πρόεδρος Άγγελος Φιλιππίδης που είχε επιχειρήσει να αποδράσει και η πρώην Πρόεδρος του ΤΧΣ Κατερίνα Σακελλαρίου, απαλλάχτηκαν. Όχι γιατί κάποιο δικαστήριο τους έκρινε αθώους με βάση το αποδεικτικό υλικό και την ακροαματική διαδικασία αλλά γιατί η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας φρόντισε μόλις ανέλαβε να παράσχει ποινική ασυλία σε όλα τα στελέχη των τραπεζών που διώκονται ή θα διώκονται στο μέλλον για "θαλασσοδάνεια". Με αυτή την απίστευτη διάταξη στον ποινικό κώδικα, και μάλιστα με πρόβλεψη ώστε να διευκολυνθεί ακόμη περισσότερο η παραγραφή εν μέσω πανδημίας, η κυβέρνηση Μητσοτάκη φρόντισε τα στελέχη των τραπεζών που μοιράζουν τα λεφτά σε θαλασσοδάνεια να διώκονται μόνο αν οι ίδιοι κατηγορήσουν τον εαυτό τους (!), την ίδια ώρα που η πραγματική οικονομία "στεγνώνει" και ακόμη και το μεγαλύτερο μέρος των δανείων για την πανδημία καταλήγουν σε "ημέτερους", ενώ το ΣτΕ ήδη κινείται προς την ακύρωση των επαίσχυντων διατάξεων. Δεν πρέπει να υπάρχει άλλο -θεωρητικά- ευνομούμενο δυτικό κράτος, όπου τα τραπεζικά στελέχη που μοιράζουν τα εκατομμύρια σαν "στραγάλια" διώκονται μόνο αν το ζητήσουν. Πολιτικοί και τραπεζίτες που συνομολόγησαν για χρόνια τη λεηλασία του δημόσιου πλούτου και χρεοκόπησαν τη χώρα με τα σκάνδαλα διαφθοράς, απαιτούν και πετυχαίνουν θεσμικά το ακαταδίωκτο για κάθε τους πράξη. Υπενθυμίζεται ότι ο Άγγελος Φιλιππίδης είχε τοποθετηθεί αρχικά από την κυβέρνηση Καραμανλή Πρόεδρος στην Τράπεζα Αττικής, κάτι που αναιρέθηκε μετά από απαίτηση του αείμνηστου Μιλτιάδη Έβερτ, ο οποίος τόνιζε ότι ο Φιλιππίδης εμπλεκόταν σε "φούσκες" του σκανδάλου του χρηματιστηρίου. Τελικά οι υπαίτιοι εκείνου του τεράστιου σκανδάλου αθωώθηκαν, ο Φιλιππίδης κατέληξε στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο κάνοντας ακριβώς αυτό για το οποίο προειδοποιούσε ο Έβερτ, αλλά αθωώθηκε και αυτός όπως και οι υπόλοιποι 35 κατηγορούμενοι. Ρεαλιστικά, δεν περιμένει κανείς ότι θα καταδικαστεί κάποιος από τους μεγαλοσχήμονες και "αντικρατιστές" επιχειρηματίες που εμπλέκονται. Όπως αθωώθηκαν όλοι όσοι πήραν (μεταξύ των οποίων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) ή έδωσαν θαλασσοδάνεια από τις ανακεφαλαιοποιημένες τράπεζες, όπως θα αθωωθούν και οι επόμενοι γιατί έχει φροντίσει εκ των προτέρων η κυβέρνηση να μην διωχθούν. Αλλά όπως είναι γνωστό για όλα φταίει ακόμα αυτός ο τυροπιτάς που δεν έκοψε απόδειξη και χρεοκόπησε τη χώρα...
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είτε μετακινήθηκε από την Αντίπαρο στην Επίδαυρο με το Vip ελικόπτερο της Πολεμικής Αεροπορίας, είτε με το Super Puma, είτε με το Chinook, είτε έγινε τρισυπόστατος και μετακινήθηκε συγχρόνως και με τα τρία ελικόπτερα, είτε... έφτασε κολυμπώντας, είτε ποδηλατώντας, μικρή σημασία έχει. Έτσι κι αλλιώς τα δελτία ειδήσεων των μεγάλων ΜΜΕ θα το διαχειριστούν όπως γουστάρουν, προκειμένου να μην του κάνουν ζημιά. Ενώ οι εφημερίδες και τα sites της διαπλοκής θα το εξαφανίσουν, ή σχεδόν θα το εξαφανίσουν.
Από όλο αυτό το παιχνίδι της μετακίνησης του Μητσοτάκη προς την Επίδαυρο, μένει η γκλαμουράτη παρουσία του και η διαβατηριακή φωτογράφιση του με τον διάσημο Αμερικανό ηθοποιό Τομ Χάνκς. O Κυριάκος κι η Μαρέβα, ο Τομ κι η Ρίτα. Είναι η αστική γοητεία του Μητσοτάκη και η βερμουδάτη άνεση του, που ξετρελαίνει τους καθώς πρέπει μεσαιοαστούς, που νομίζουν ότι ζουν τον μύθο τους παρέα με τον Κυριάκο.
Αυτή την κυριλάτη άνεση βλέπουν ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο Σπύρος Παπαδόπουλος και ο καθηγητής κύριος Νίκος Αλιβιζάτος και ξετρελαίνονται. Μαγεύονται και παραδίδονται στην λαιφσταιλιτζίδικη γοητεία του. Αυτήν βλέπει κι η λατρεμένη upper middle class, που κάποτε ψήφιζε Σημίτη, μετά ψήφιζε ΠΟΤΑΜΙ και τώρα ψηφίζει δαγκωτό Μητσοτάκη. Η επάνω μεσαία τάξη που διυλίζει τον Πολάκη και καταπίνει όλο το χουντοφασισταριό της ΝΔ. Που βλέπει τον Μητσοτάκη στον ρόλο του πρωταγωνιστή των μικροαστικών φαντασιώσεων και ονειρώξεων της. Ένα gourmet γεύμα σ’ ένα ‘’εκλεκτοφαγάδικο’’ εστιατόριο. Mια καλή θεατρική παράσταση, με υψηλές έννοιες και νοήματα. ‘Ένα σαββατοκύριακο για ψώνια σε μια Ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Μια καλοκαιρινή εβδομάδα σε μια ξαπλώστρα, μεταξύ Μυκόνου, Σαντορίνης και άλλων αιγαιοπελαγίτικων παραδείσων. Είναι η ‘’καλοβαλμένη’’ μεσαία τάξη που είτε κάνει ότι δεν βλέπει, είτε βλέπει και δεν κατανοεί, είτε δεν βλέπει και δεν κατανοεί.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης που ηγείται μιας ακραίας δεξιάς κυβέρνησης, επενδύει στο φιλελεύθερο στυλάτο στυλ του. Στο επιτηδευμένο casual σπορτίφ ντύσιμο του. Είναι τα μικρά κωδικοποιημένα μηνύματα που στέλνει στους ‘’μαγεμένους’’ κεντροφιλελεύθερους fans του. Επισκέπτεται την έκθεση των φωτογραφιών του Μανόλη Μπεχράκη για τους πρόσφυγες. Την ίδια στιγμή η Ελλάδα εγκαλείται στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο ως χώρα ξενοφοβική, περίπου ρατσιστική, που παραβιάζει τις διεθνείς συνθήκες και κανόνες περί προσφύγων. Απομακρύνει αστραπιαία τον ρατσιστή κανίβαλο Καλέμη, που έβρισε χυδαία τον Γιάννη Αντετοκούμπο και την ίδια στιγμή πολιτική επιλογή του είναι να ορμπανοπιεί την ΝΔ και να προσπαθεί να ορμπανοποιήσει την Ελλάδα. Φτωχοποιεί τα λαϊκά στρώματα σπρώχνοντας τα στην ανεργία, στις απολύσεις, στους υπο-υποκατώτατους μισθούς πείνας. Είναι σκληρός, αδίστακτος, ανάλγητος, αλλά στυλάτος κοσμοπολίτης.
Η ‘’ιερή’’ συμμαχία ακροδεξιάς, ακραίου κέντρου που μας κυβερνά φαινομενικά είναι ετερόκλιτη. Η ατζέντα του καθενός είναι διαφορετική όμως ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Οι μεν ανέχονται με το ζόρι τους δε και οι δυο δεν ανέχονται την αριστερά, τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα. Τα ακροδεξιά μαντρόσκυλα, υπουργοί και βουλευτές της ΝΔ, διαχειρίζονται το ακροδεξιό πόπολο. Ο ρόλος του Μητσοτάκη είναι εκλεπτυσμένος. Προσπαθεί να είναι το κεντρώο άλλοθι μιας ακροδεξιάς διακυβέρνησης. Είναι το άλλοθι των ακραίων κεντρώων που ψηφίζουν ΝΔ και σνομπάρουν τους λαϊκούς ακροδεξιούς και τις μπαρούφες που πρεσβεύουν. Όμως κυβερνούν μαζί τους.
Ο αστικός μύθος ισχυρίζεται ότι ο Μητσοτάκης είναι ευγενής, προσηνής, ένας πράος κεντρώος φιλελεύθερος κυβερνήτης. Περίπου Σκανδιναβός. Αγωνίζεται για τον εκσυγχρονισμό και την πρόοδο της χώρας. Τώρα πως συνάδει ο εκσυγχρονισμός και η πρόοδος, με τον αντιδημοκρατικό ελέγχο των ΜΜΕ, με την λίστα της ντροπής του Πέτσα, με το θρυλικό σκοιλ ελικικου του Βρούτση, την αντιδημοκρατική μεθόδευση στο σκάνδαλο NOVARTIS, τους πραιτοριανούς του Χρυσοχοΐδη που ξεβρακώνουν και σαπίζουν τον κόσμο στο ξύλο, είναι καθαρά θέμα ψυχιατρικής διερεύνησης. Η upper middle class δεν χαμπαριάζει από τέτοια. Δεν έχει τέτοιες ευαισθησίες. Της αρκεί που δεν κυβερνά η αριστερά, από την οποία νοιώθει ότι απειλείται. Κι όταν τους λες ότι η κυβέρνηση λεηλατεί την χώρα, σου απαντούν ότι γνωρίζουν το ποιόν της δεξιάς. Και αμέσως χύνουν χολή για τον ΣΥΡΙΖΑ. Από την αριστερά έχουν απαιτήσεις... Την ίδια στιγμή κοιτάζουν σαν ξελιγωμένοι τον χάρτινο ήρωα τους Κυριάκο, πριγκιπόπουλο της κεντρώας φιλελεύθερης διακυβέρνησης, ήρωα πολιτικών παραισθήσεων, fake πρωταγωνιστή των νυχτερινών, μεταμεσονύκτιων ονείρων και ονειρώξεων τους…
Στην Οδό Μεταξά στο κέντρο της Αθήνας δημιουργήθηκε γκράφιτι προς τιμήν του συγκροτήματος Grup Yorum που δέχεται άγριες και αλλεπάλληλες διώξεις από τις τουρκικές αρχές.
Αθήνα 13 Μαΐου 2020…
Στο κατώφλι του Ηρωδείου, στη σκιά της Ακρόπολης, μια μοναδική πράξη αγάπης και αλληλεγγύης προς τους άγρια διωκόμενους Τούρκους μουσικούς και ηθοποιούς του “Grup Yorum”, υπό την αιγίδα της νεοσύστατης πρωτοβουλίας καλλιτεχνών #SupportArtWorkers.
Πάνω από 120 Έλληνες μουσικοί, τραγουδιστές, ηθοποιοί, ηχολήπτες και εικονολήπτες ερμήνευσαν και απαθανάτισαν το “Tencere Τava Ηavası” των Kardeş Türküler στη μνήμη των απεργών πείνας Helin Bölek, Mustafa Koçak και İbrahim Gökçek, που πέθαναν μαχόμενοι για την ελευθερία της έκφρασής τους απέναντι στο απάνθρωπο καθεστώς του Ερντογάν.
Το χρονικό της περιπέτειας του τουρκικού συγκροτήματος Grup Yorum
Με αφορμή τον θάνατο του Τούρκου μπασίστα Ιμπραχίμ Γκιοκτσέκ, του τρίτου μέλους του συγκροτήματος που έχασε τη μάχη έπειτα από παρατεταμένη απεργία πείνας, η «Εφ.Συν.» παρουσιάζει μεταφρασμένο ένα εκτενές ρεπορτάζ-χρονικό Τούρκων συντρόφων τους για την άνιση αλλά συγκλονιστική μάχη καλλιτεχνών, δικηγόρων και ακτιβιστών ενάντια στις στοχευμένες διώξεις του καθεστώτος Ερντογάν.
Ο Γκιοκτσέκ κατέληξε έπειτα από 323 μέρες απεργίας πείνας, την οποία σταμάτησε στις 5 Μαΐου, αφού το τουρκικό κράτος δέχθηκε να δώσει άδεια στο εμβληματικό συγκρότημα της τουρκικής Αριστεράς για να παίξει στην Κωνσταντινούπολη.
ΤΩΡΑ ΠΛΕΟΝ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΠΛΑ: Η ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ Η ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΠΟΔΕΚΤΑ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΜΟΥ
Τι είχε συμβεί;
Δέκα επτά δικηγόροι, μέλη του σωματείου «Ένωση Σύγχρονων Νομικών» (ÇHD) συνελήφθησαν στις 12 Σεπτεμβρίου 2017 και στις 20 Σεπτεμβρίου 2017 εκδόθηκε απόφαση για την κράτησή τους. Μετά από ένα έτος όταν παρουσιάστηκαν στην πρώτη δικάσιμο, αποφασίστηκε να αφεθούν ελεύθεροι (για να δικαστούν). Η έφεση που άσκησε ο εισαγγελέας έγινε δεκτή εντός του Σαββατοκύριακου. Έτσι οκτώ ώρες μετά από την απόφαση να αφεθούν ελεύθεροι, εκδόθηκε ‘απόφαση για την σύλληψή τους’.
Τέσσερες δικηγόροι, μεταξύ αυτών και ο Αϊτάτς Ουνσάλ (Aytaç Ünsal), συνελήφθησαν για δεύτερη φορά, ακριβώς μπροστά από τον Δικηγορικό Σύλλογο Σταμπούλ. Ο Σελτσούκ Κόζαγατσλί (Selçuk Kozağaçlı) συνελήφθη στην αίθουσα δικαστηρίου που πήγε μόνος του και την επομένη εκδόθηκε διαταγή για την κράτησή του.
Η σύνθεση του τριακοστού έβδομου Κακουργιοδικείου Σταμπούλ, στο οποίο πραγματοποιείτο η δίκη άλλαξε και η δίκη συνεχίστηκε με τη νέα σύνθεση που διορίστηκε. Μετά από δύο συνεδριάσεις οι διορισμένοι δικαστές εξέδωσαν απόφαση με την οποία μοίρασαν συνολικά 159 ετών φυλακίσεις.
Η δικηγόρος Εμπρού Τιμτικ (Ebru Timtik), συνελήφθη μετά από έφοδο στο γραφείο της.
Ο Aytaç Ünsal και η Ebru Timtik πραγματοποιούν απεργία πείνας μέχρι θανάτου, με αίτημα να έχουν δίκαιη δίκη, τόσο οι ίδιοι όσο και οι πελάτες τους.
Η Δίκαιη Δίκη είναι (ανθρώπινο) δικαίωμα
Από τις 12 Σεπτεμβρίου 2017, ημέρα που κρατήθηκαν οι συνάδελφοί μας, ζήσαμε μία περίοδο γεμάτη από καταπατήσεις του Δικαίου. Δύο μέρες πριν από την δικάσιμο της Νουριγιέ Γκουλμέν και του Σεμίχ Όζακτσα (Nuriye Gülmen Semih Özakça), πραγματοποιήθηκαν έφοδοι στα δικηγορικά τους γραφεία και συνελήφθησαν. Για έξη μήνες δεν συντάχθηκε κατηγορητήριο. Ένα έτος μετά, κατά την δικάσιμό τους η οποία κράτησε πέντε μέρες, αναφέρθηκαν στο τρόπο που ασκούν την δικηγορία. Ο Οζγκιούρ Γιλμάζ (Özgür Yılmaz) είπε τα εξής:
«Εκείνοι προστατεύουν τους προμηθευτές ναρκωτικών, εμείς αγωνιζόμαστε εναντίον τους. Εκείνοι αγωνίζονται εναντίων των ναρκωτικών πραγματοποιώντας έφοδο και καταλαμβάνοντας κέντρο θεραπείας και μετατρέποντάς το σε αστυνομικό τμήμα, καταλαμβάνοντας πάρκα και χτίζοντας στη θέση τους αστυνομικά τμήματα. Εμείς αντιστεκόμαστε στην κατάληψη των πάρκων του λαού. Εκείνοι σφραγίζουν του φούρνους του λαού, εμείς φροντίζουμε να αυξηθεί η παραγωγή του ψωμιού για το λαό.
Εκείνοι πραγματοποιούν εφόδους στα σπίτια που μένουν άρρωστοι και ηλικιωμένοι, εμείς φροντίζουμε τους αρρώστους και τους ηλικιωμένους. Εκείνοι γκρεμίζουν τους κήπους του λαού, εμείς τους φροντίζουμε με την αξίνα στο χέρι. Εκείνοι σκοτώνουν τα παιδιά του λαού, εμείς κάνουμε προπέτασμα τα σώματά μας για να ζήσουνε. Εκείνοι ασκούν βασανιστήρια, εμείς γινόμαστε θύματα βασανισμού, για να καταργηθούν τα βασανιστήρια. Εκείνοι χτίζουν φυλακές, εμείς φυλακιζόμαστε επειδή λέμε να γκρεμιστούν οι φυλακές. Εκείνοι δρουν δίχως να λάβουν υπόψη τους την δικαιοσύνη, το Δίκαιο, τους νόμους.
Εμείς αγωνιζόμαστε για να αυξηθούν τα δικαιώματα και να διευρυνθούν τα σύνορα της ελευθερίας του λαού. Εκείνοι πωλούν κάθε σπιθαμή της χώρας, Εμείς διαλαλούμε ότι δίχως πατρίδα δεν υπάρχει ζωή. Εκείνοι παρέχουν βάσεις στους ιμπεριαλιστές, εμείς ζητούμε να φύγουν οι βάσεις. Εκείνοι λένε ότι η φτώχια είναι το πεπρωμένο, εμείς λέμε ότι θα εξαφανίσουμε την φτώχια.
Εκείνοι ζούνε σε ουρανοξύστες και σε μέγαρα, εμείς ζούμε σε αυθαίρετα. Εκείνοι, δίχως όπλα και φρουρούς, δεν μπορούν να κυκλοφορήσουν μεταξύ του λαού. Εμάς, ο λαός μας αγκαλιάζει. Εκείνοι θέλουν ο λαός να παραμένει αμαθής, εμείς γινόμαστε οι δάσκαλοι του λαού.
Εκείνοι είναι πλούσιοι κι εμείς φτωχοί. Και εδώ ακριβώς είναι και το πρόβλημα.»
Στη δίκη των δικηγόρων καταστρατηγήθηκε η αρχή του Φυσικού Δικαστή
Στις 16 Σεπτεμβρίου 2017, οι κρατούμενοι δικηγόροι Αϊτζάν Τσισέκ (Aycan Çiçek), Αϊτάτς Ουνσάλ (Aytaç Ünsal), Ενγκίν Γκιόκογλου (Engin Gökoğlu) και Μπεχίτς Αστσί (Behiç Aşçı), στάλθηκαν για να δικαστούν. Αντί όμως η σύνθεση του δικαστηρίου να αποτελείται από τους δικαστές του τριακοστού έβδομου Κακουργιοδικείου Σταμπούλ, τελείως παράνομα είχε αντικατασταθεί από τους δικαστές του τριακοστού ένατου Κακουργιοδικείου Σταμπούλ. Δηλαδή η απόφαση κράτησης εκδόθηκε από ένα δικαστήριο του οποίου η σύνθεση δεν είχε πραγματοποιηθεί βάσει του ισχύοντος νόμου.
Την ίδια ημέρα, ο δικηγόρος Σελτσούκ Κόζαγατσλι, πρόεδρος των ÇHD, για τον οποίο είχε εκδοθεί εντολή σύλληψης, εμφανίστηκε στην αίθουσα του δικαστηρίου ανακοίνωσε το ποιός είναι και δήλωσε ότι πληροφορήθηκε πως υπάρχει για το άτομό του εντολή σύλληψης και παρουσιάστηκε για να παρευρεθεί στη δίκη.
Ενώ το δικαστήριο, μετά από την επιβεβαίωση της ταυτότητάς του, θα έπρεπε να συνεχίσει την δίκη, λαμβάνοντας μια αδιανόητη απόφαση διέταξε την σύλληψή του επί τόπου, στην αίθουσα δικαστηρίου.
Την επόμενη μέρα έγινε γνωστό ότι ως πρόεδρος του δικαστηρίου διορίζεται προσωρινά ο πρόεδρος του εικοστού έκτου Κακουργιοδικείου Ακίν Γκιουρλέκ (Akın Gürlek). Η Έδρα, αφού διάταξε την αποβολή από την αίθουσα των δικηγόρων, διέταξε την σύλληψη του Σελτσούκ Κόζαγατσλι, δίχως να παρίσταται συνήγορός του. Μετά από αυτή την στιγμή στη δίκη προέδρευσε ο Ακίν Γκιουρλέκ.
Ο Σελτσούκ Κόζαγατσλι, κατά τη διάρκεια της δικασίμου και ενώ ανέπτυσσε τους λόγους για τους οποίους ασκούσε ένσταση στη σύνθεση του δικαστηρίου, αναφέρθηκε συνοπτικά στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται τη δίκη οι δικαστές:
«Ασκώ ένσταση και αρνούμαι να σας δεχθώ. Δεν είναι δυνατόν να δικάσει το δικαστήριό σας με μία σύνθεση η οποία είχε το θράσος και την αποκοτιά να πει πως ‘εδώ δεν χρειάζομαι καν εγώ, η δίκη αυτή ολοκληρώθηκε ήδη κατά την προεργασία της ανάκρισης’ και να εκδώσει προδικαστική απόφαση. Δεν μπορεί να βρίσκεται εκεί ως δικαστής. Αυτό ταυτόχρονα σημαίνει την άρνηση του λειτουργήματός του. Μόνο με αυτή την συμπεριφορά μπορεί κάποιος να αρνηθεί το ίδιο του το λειτούργημα.»
Ποιος είναι ο Πρόεδρος της διορισμένης σύνθεσης Ακίν Γκιουρλέκ (Akın Gürlek)
Η δίκη με 20 κατηγορούμενους δικηγόρους η οποία συνεχίζεται στο 37ο Κακουργιοδικείο Σταμπούλ, βασίζεται στα όσα ισχυρίζεται ο επίσης κατηγορούμενος Β.Ε.
Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου Ακίν Γκιουρλέκ, σχετικά με τη δίκη είχε καθήκοντα:
1. Με την ιδιότητα του πταισματοδίκη, κατά την διάρκεια της εξέτασης του ‘προστατευόμενου’ (κρυφού) μάρτυρα ο οποίος ζήτησε να ομολογήσει,
2. Με την ιδιότητα του Προέδρου του 26ου Κακουργιοδικείου Σταμπούλ, κατά την δίωξη του ίδιου ‘προστατευόμενου’ (κρυφού) μάρτυρα ο οποίος ζήτησε να ομολογήσει,
3. Επίσης με την ιδιότητα του Προέδρου του 26ου Κακουργιοδικείου Σταμπούλ, κατά την δίκη της δημοσιογράφου Τζανάν Τζοσκούν (Canan Coşkun), η οποία έγραψε είδηση σχετικά με τον ‘προστατευόμενο’ (κρυφό) μάρτυρα ο οποίος ζήτησε να ομολογήσει,
4. Με την ιδιότητα του προσωρινού Προέδρου του 37ου Κακουργιοδικείου Σταμπούλ, στη δικάσιμο κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η σύλληψη του δικηγόρου Σελτσούκ Κόζαγατσλι, και τέλος
5. Ο διορισμός του με Προεδρικό Διάταγμα (HSK) ως Πρόεδρος στο διηνεκές, του 37ου Κακουργιοδικείο Σταμπούλ... είναι γεγονότα που, υπό κανονικές συνθήκες, δεν είναι δυνατόν να κατανοηθούν.
Η κατάσταση αυτή σημαίνει ότι, για το θέμα αυτής της δίκης, ο ίδιος άνθρωπος υπό διαφορετικές ιδιότητες εξέφραζε επανειλημμένα την γνώμη του.
Οι ‘προστατευόμενοι’ (κρυφοί) μάρτυρες ευχαρίστησαν τον Πρόεδρο του Δικαστηρίου
Κατά τη διάρκεια της κατάθεσης στο δικαστήριο των ‘προστατευόμενων’ (κρυφών) μαρτύρων, των οποίων η κατάθεση αποτελεί την βάση του κατηγορητηρίου, ο Πρόεδρος του δικαστηρίου, παρά τις ενστάσεις των συνηγόρων, τους καθοδηγούσε φανερά.
ΚΡΥΦΟΣ ΜΑΡΤΥΣ ΝΤΕΡΙΑ ΑΛΤΙΝ (DERYA ALTIN): Ναι, στον ίδιο θάλαμό συνάντησης με τους δικηγόρους, μαζί ήμασταν και από εκεί το ξέρω. Φυσικά και ο Μουχαρέμ Τζενγίζ (Muharrem Cengiz) εεε... εκείνοι οι δικηγόροι... δηλαδή... θέλω να πω... και εάν ακόμα δεν συζητούσαμε, αυτά που έλεγαν οι δικηγόροι μάς τα έδιναν γραμμένα σε χαρτί που μας πετούσαν...
ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Κατάλαβα. Πες μου εάν ξέρεις το όνομα του δικηγόρου; Ανέφερες ήδη ότι με τον Μουχαρέμ Τζενγίζ όταν βρισκόσασταν στον ίδιο θάλαμο υπήρχε και ένας δικηγόρος. Ξέρεις το όνομά του;
ΝΤΕΡΙΑ: Ένα λεπτό κύριε, προσπαθώ να θυμηθώ...Το επίθετο, το επίθετό του ήταν Ερντέν (Erden)... το όνομα δεν το θυμάμαι.
ΠΡ: Ερντέν; Είπες Ερντέν; Δεν κατάλαβα.
ΝΤ: Μάλιστα
ΠΡ: Σουκριγιέ Ερντέν υπάρχει κατηγορούμενη στο φάκελο που δικάζουμε.
ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ (Δεν ανέφερε το όνομά του) Κύριε δικαστά, καθοδηγείτε τον μάρτυ.
ΠΡ: Μάλιστα, κλείστε (το μικρόφωνο). Λοιπόν τι ήταν το όνομα, το θυμάστε;
ΝΤ: Εγώ μόνο την Σουκριέ Ερντέν θυμάμαι, κι αυτό με την δική σας βοήθεια, όμως πραγματικά το είχα ξεχάσει.
(Θόρυβος στο ακροατήριο)
Η Καταγγελία για Πλαστογραφία στο Φάκελο δεν Εξετάστηκε
Την καταγγελία για πλαστογραφία σχετικά με τα ψηφιακά στοιχεία τα οποία αποτελούν την άλλη βάση του κατηγορητηρίου, το δικαστήριο δεν την άκουσε και δεν την εξέτασε, παρά το ότι για τα στοιχεία αυτά οι παρατηρήσεις των ειδικών έχουν ως εξής:
«Παρά το ότι τα ψηφιακά στοιχεία κατασχέθηκαν στις 21 Οκτωβρίου 2016, η εξέτασή τους ξεκίνησε 167 μέρες μετά, στις 6 Απριλίου 2017. Δεν βρέθηκε πρακτικό το οποίο να αναφέρει εάν κατά την στιγμή που ανοίχθηκε ο σάκος στον οποίο φυλάσσονταν τα στοιχεία, παρευρέθηκε ο κατηγορούμενος, ο εκπρόσωπός του ή κάποιος τρίτος.
Οι δείκτες HASH οι οποίοι δείχνουν την ακεραιότητα των στοιχείων ξεκίνησαν να υπολογίζονται 167 μέρες μετά από την κατάσχεσή τους και δεν είναι δυνατόν να ειπωθεί με βεβαιότητα και σαφήνεια εάν κατά το διάστημα των 167 αυτών ημερών τα στοιχεία υπέστησαν αλλαγές ή έγινε σε αυτά κάποια επεξεργασία.
Η ακεραιότητα των στοιχείων έχει ταραχθεί και βάσει των σχετικών νόμων και κανονισμών, αλλά και των προδιαγραφών που ισχύουν, τα στοιχεία αυτά που βρίσκονται στον φάκελο της δίκης, δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως ‘νομικές αποδείξεις’».
Οι επαγγελματικές δραστηριότητες των δικηγόρων έγιναν θέμα δίκης
Οι δικηγόροι που ασχολήθηκαν με την υπόθεση της Σόμα (σ.μετ. τραγικό δυστύχημα σε ορυχείο με 301 νεκρούς το οποίο ο λαός ονόμασε σφαγή) ρωτήθηκαν γιατί πήγαν στην περιοχή. Ο δικηγόρος Μπεχίτς Αστσί (Behiç Aşçı) ρώτησε στους δικαστές: «Ρωτήσατε στον (κρυφό) μάρτυρα Β.Ε. την σφαγή της Σόμα (Soma). Βεβαίως και υπάρχει παρέμβαση στην αναφερόμενη δίκη. Παρενέβη ο (Πρόεδρος της Δημοκρατίας) Ερντογάν. Και εάν έχει υπάρξει και δική μας παρέμβαση, νιώθουμε περηφάνια γι’ αυτό. Όμως γιατί ρωτήσατε για τη Σόμα στον Β.Ε.; Έχετε μήπως κάποια σχέση με τα αφεντικά;»
Με όλες αυτές τις παρανομίες, παραβιάζοντας την αρχή της ‘δίκαιης δίκης’, η ποινή των 159 ετών στην οποία καταδικάστηκαν οι δικηγόροι επικυρώθηκε από το Εφετείο. Ενώ όμως η ημερομηνία επικύρωσης της απόφασης από το Εφετείο είναι η 8η Οκτωβρίου 2019, φαίνεται ότι ένα μέλος της σύνθεσης, στις 9 Οκτωβρίου 2019 προτείνει την απόρριψη της προσφυγής. Από το γεγονός αυτό φαίνεται ότι η απόφαση του δικαστηρίου πάρθηκε δίχως καν να εξεταστεί ο φάκελος.
Εντωμεταξύ, ο υπουργός Εσωτερικών Σουλεϊμάν Σοϊλού (Süleyman Soylu) ο οποίος εξ αρχής συμμετείχε στη δίκη με δικαίωμα παρέμβασης, σε ανακοινώσεις που έκανε στο τηλεοπτικό κανάλι CNN Türk στις 9 Οκτωβρίου 2018 εξέφρασε κατηγορίες εναντίον των δικηγόρων. Είναι γνωστό ότι ο Σουλεϊμάν Σοϊλού, την περίοδο 12-22 Σεπτεμβρίου 2017, όταν οι δικηγόροι ήταν κρατούμενοι στην Γενική Διεύθυνση Αστυνομίας Σταμπούλ, βρισκόταν και ο ίδιος εκεί.
Η δίκη στην οποία η Κυβέρνηση, από το ξεκίνημά της παρέμβαινε σε κάθε βήμα, αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο Ανώτατο Δικαστήριο (Yargıtay). Ο Εισαγγελέας του Ανώτατου Δικαστηρίου, έχει ήδη καταθέσει την πρότασή του στις 20 Φεβρουαρίου 2020 και ζητά την επικύρωση της απόφασης.
Η 3η Φεβρουαρίου 2020 είναι ταυτόχρονα η μέρα κατά την οποία ξεκίνησαν την απεργία πείνας οι κρατούμενοι δικηγόροι Aytaç Ünsal, Ebru Timtik, Aycan Çiçek, Engin Gökoğlu, Barkın Timtik, Oya Aslan, Selçuk Kozağaçlı, αλλά και η Ayşegül Çağatay, η οποία, αν και στο φάκελο αναφέρεται ως ελεύθερη για να δικαστεί, την συνέλαβαν μετά από έφοδο στο γραφείο της και επίσης κρατείται.
Τι ζητούν οι απεργοί πείνας δικηγόροι
Οι αιχμαλωτισμένοι δικηγόροι, πριν ξεκινήσουν την απεργία πείνας δήλωσαν:
«Μας λένε: ‘Δεν υπάρχει Δίκαιο, οι νόμοι δεν είναι λύση, και εσείς είσαστε αιχμάλωτοι, δεν μπορείτε πλέον να ασκήσετε δικηγορία!’
Μας λένε: ‘Δεν υπάρχει για εσάς διέξοδος!΄
Δεν έχουμε πράγματι διέξοδο; Έχουν αποκλειστεί όλοι οι δρόμοι που μπορούν να οδηγήσουν προς την αναζήτηση του δικαίου;
Δηλαδή εμείς, όταν η γη μας κουρελιάζεται και δηλητηριάζεται, όταν οι πηγές του νερού μας στερεύουν, όταν ο αέρας που αναπνέουμε μολύνεται... δεν θα μπορούμε πλέον να συνηγορήσουμε υπέρ του λαού, να αντισταθούμε στο κεφάλαιο του μονοπωλίου;
Σε αυτούς που λένε ‘παραδοθείτε’ στην πιθανότητα ενός καταστρεπτικού σεισμού, δεν θα μπορούμε να απαντήσουμε λέγοντας ‘εσείς φταίτε γι’ αυτό΄;
Δεν θα ακούγεται η φωνή μας, όταν τα παιδιά μας γίνονται παίγνιο στα χέρια θρησκευτικών καθοδηγητών και καταστρέφεται, γκρεμίζεται το μέλλον τους;
Θα σιωπούμε, όταν ο κουρδικός λαός χαρακτηρίζεται ως ‘τρομοκράτης’, όταν δεν του αναγνωρίζεται το δικαίωμά να ασκεί πολιτική, όταν ο λαός αυτός βομβαρδίζεται και δέχεται πυρά;
Πλέον εμείς, δεν θα μπορούμε να υπερασπίσουμε τα δίκαια των ανθρώπων που, με Προεδρικά Διατάγματα (KHK), διώχθηκαν από τις δουλειές τους, που δεν διορίστηκαν όπως δικαιούντο;
Δεν θα μπορούμε να σταθούμε δίπλα στον εργάτη που ζητά το δίκαιό του, διότι τον καταδίκασαν σε ανεργία;
Τώρα πλέον δεν θα μπορούμε να υπερασπιστούμε τα δίκαια για τα βουνά και τα λαγκάδια της πατρίδας, των άγριων ζωών και των ιπτάμενων πουλιών της, του αέρα και του νερού της...;
Την εποχή του πραξικοπήματος της 12ης Σεπτέμβρη, στους τοίχους των κελιών έγραφαν ‘Εδώ Θεός Δεν Υπάρχει!’. Ο στόχος τους ήταν να αφαιρέσουν από τον άνθρωπο ακόμα και ‘τη λύση’ που θα του πρόσφερε η προσευχή. Σήμερα ασκείται ακόμα η ίδια πολιτική. Λένε στο λαό ‘δεν έχετε διέξοδο’.
Μας λένε ‘σας αφαιρέσαμε κάθε δυνατότητα αντίστασης’, ‘παραδοθείτε’, ‘δεν έχετε διέξοδο’.
Για αυτούς που αντιστέκονται και δεν παραδίδονται, πάντοτε υπάρχει διέξοδος»
Εν κατακλείδι, οι δικηγόροι, δήλωσαν ότι δεν θα πάψουν να συνηγορούν υπέρ του λαού. Ζητούν την άρση της ποινής των 159 ετών η οποία δόθηκε ακριβώς για να τους εμποδίσουν να συνηγορούν υπέρ αυτού, και ζητούν την αποφυλάκιση και την αθώωσή τους διότι η άσκηση της δικηγορίας δεν είναι δυνατόν να αποτελεί θέμα δίκης.
Η απεργία πείνας μέχρι θανάτου δεν είναι δική μου επιλογή. Τους δικηγόρους του Λαού του καταδίκασε σε θάνατο το σύστημα του ‘δικάζειν’ στο οποίο και εσείς συμμετέχετε. Αυτό θέλησε να μας σκοτώσει ως επαγγελματίες του λειτουργήματός μας και ως πολιτικά όντα. Εγώ αποφάσισα μόνο για τον τρόπο: (Θα πεθάνω) αντιστεκόμενη ή σιωπηρά;
Δικηγόρος Εμπρού Τιμτίκ
Όταν οι δικηγόροι ξεκίνησαν την απεργία πείνας, αυτοί που εκπροσωπούσαν, τα μέλη του μουσικού συγκροτήματος ‘Γκρούπ Γιορούμ’ (Grup Yorum) και ο Μουσταφά Κοτσάκ (Mustafa Koçak), είχαν ξεκινήσει ήδη την μέχρι θανάτου απεργία τους. Όπως ακριβώς και οι αιχμάλωτοι δικηγόροι τους, τα μέλη του συγκροτήματος Γκρούπ Γιορούμ και ο Μουσταφά Κοτσάκ, είχαν συλληφθεί μόνο βάσει καταθέσεων ‘προστατευμένων’ (κρυφών) μαρτύρων. Ο Μουσταφά Κοτσάκ με μόνο στοιχείο την κατάθεση ‘προστατευόμενου’ μάρτυρα προστέθηκε στον φάκελο του εισαγγελέα Μεχμέτ Σαμπρί Κιράζ (Mehmet Sabri Kiraz) και καταδικάστηκε σε επιβαρυμένα ισόβια. Τον μάρτυρα ο οποίος στη δίκη κατέθεσε ότι τα όσα είπε εναντίον του Μουσταφά Κοτσάκ τα είπε κατόπιν βασανισμού που υπέστη, το δικαστήριο δεν τον έλαβε υπόψη. Με τον τρόπο αυτό το δικαίωμα σε δίκαια δίκη καταστρατηγήθηκε βάναυσα.
Ο Μουσταφά Κοτσάκ έχασε τη ζωή του την 297η ημέρα της απεργίας πείνας.
Όσο για τα μέλη του μουσικού συγκροτήματος Γκρούπ Γιορούμ, πραγματοποιούν απεργία πείνας μέχρι θανάτου με αιτήματα, να αρθεί η απαγόρευση να πραγματοποιούν συναυλίες, να αφεθούν ελεύθερα όλα τα μέλη του συγκροτήματος, να σταματήσουν οι έφοδοι στο πνευματικό κέντρο «Ιντίλ» (İdil Kültür Merkezi), να αφαιρεθούν από τον κατάλογο των καταζητούμενων τα μέλη τους.
Η εκ των απεργών Χελίν Μπολέκ (Helin Bölek), έχασε τη ζωή της την 288η μέρα της απεργίας της. Ο Ιμπραχίμ Γκιοτσέκ συνεχίζει την απεργία του. (Σημ. μετ. έχασε τελικά τη ζωή του στις 8/5/2020 μετά από 323 μέρες απεργίας).
Οι δικηγόροι είχαν πει ότι θα βρουν τον τρόπο να υπερασπίσουν τους πελάτες τους:
«Ώστε έτσι, ε; Δεν θα μπορούμε να υπερασπιζόμαστε τους πελάτες μας οι οποίοι μας εμπιστεύονται το μέλλον τους και έρχονται σε εμάς με το πληρεξούσιο στο χέρι; Οι πελάτες μας διαπίστωσαν ότι την Δικαιοσύνη δεν είναι δυνατόν να την αναφέρουν ούτε ως ανέκδοτο και ξεκίνησαν απεργίες πείνας μέχρι θανάτου. Και εμείς; Δεν θα πράξουμε τώρα τα όσα μας επιβάλλει η ιδιότητα του συνηγόρου τους;»
Οι απεργοί πείνας δικηγόροι έχουν προσθέσει στα αιτήματά τους και την αποδοχή των αιτημάτων των πελατών τους.
«Να ακυρωθούν οι κατάλογοι καταζητούμενων»
Να αφαιρεθούν οι δικηγόροι του Λαού από τους καταλόγους καταζητούμενων
Οι κατάλογοι καταζητούμενων τους οποίους έχει καταρτήσει μία επιτροπή που υπάγεται στο Υπουργείο Εσωτερικών και τα ονόματα των μελών της οποίας δεν έχουν ανακοινωθεί, αποτελούνται από πέντε ομάδες κάθε μία από τις οποίες συμβολίζει και ένα χρώμα. Δεν υπάρχει κάποιος νόμος, κάποιος κανονισμός, κάποια εγκύκλιος... βάσει των οποίων να έχει ιδρυθεί η επιτροπή αυτή.
Υπάρχει μόνο μία αναφορά στο άρθρο 19 Περί Ανταμοιβής, του νόμου περί Αγώνα Εναντίον της Τρομοκρατίας, που λέει: «Με το όρο να μην έχουν συμβάλει στην πραγματοποίηση τής παράβασης που αναφέρεται στον παρόντα νόμο, σε αυτούς οι οποίοι με οποιοδήποτε τρόπο συμβάλλουν να αποκαλυφθεί το έγκλημα ή να ανακαλυφθούν στοιχεία και αποδείξεις ή βοηθήσουν στην σύλληψη των ενόχων ή δώσουν στοιχεία για την ταυτότητα ή το κρησφύγετό τους, είναι δυνατόν να δοθεί αμοιβή.
Ο προσδιορισμός του ποσού της αμοιβής καθώς και ο τρόπος και οι αρχές που θα διέπουν την απόδοσή του καθορίζεται με κανονισμό που θα εκδοθεί από το Υπουργείο Εσωτερικών.»
Το αναφερόμενο άρθρο ορίζει μόνο χρηματική αμοιβή και ο κανονισμός του υπουργείου Εσωτερικών καθορίζει το ποσό.
Οι κατάλογοι αυτοί οι οποίοι καταρτίζονται δίχως διαφάνεια και εξαφανίζουν οποιαδήποτε παροχή νομικής εμπιστοσύνης, ανανεώνονται τακτικά από το υπουργείο Εσωτερικών. Μετά από την ανανέωση που πραγματοποιήθηκε στις 13/12/2019, στον κατάλογο αυτό είναι εγγεγραμμένα 1302 ονόματα.
Είναι γνωστό ότι προστέθηκαν στον κατάλογο τα ονόματα προσώπων τα οποία έχουν δηλωθεί στην Ίντερπολ ως καταζητούμενοι, η οποία όμως απέρριψε το αίτημα με το σκεπτικό ότι τα στοιχεία που προσκομίστηκαν είναι ανεπαρκή.
Στον κατάλογο αυτό χαρακτηρίζονται ως τρομοκράτες πρόσωπα για τα οποία δεν υπάρχει εις βάρος τους ουδεμία δικαστική απόφαση. Με τον τρόπο αυτό προλειαίνεται το έδαφος, ώστε όταν συλληφθούν να υποστούν βασανιστήρια, ακόμα και να εκτελεστούν επί τόπου κατά την σύλληψή τους.
Οι δικηγόροι Οζγκιούρ Γιλμάζ και Σουκριγιέ Ερντέν (Özgür Yılmaz, Şükriye Erden), προστέθηκαν στον εν λόγω κατάλογο δίχως να παρατεθεί ουδένα στοιχείο. Η δε δικηγόρος Ογιά Ασλάν (Oya Aslan), είχε προστεθεί στον κατάλογο λίγο πριν την σύλληψή της. Δεν υπάρχει ουδεμία δικαστική απόφαση εναντίον της Ογιά Ασλάν, την οποία ενώ συνέλαβαν στο δρόμο, φρόντισαν να διαρρεύσει ψευδώς στον τύπο ότι την συνέλαβαν μετά από έφοδο στο γραφείο της.
Η Δικαστική Διαδικασία Μετατράπηκε σε Πηγή Αδικίας και Αυθαιρεσίας
Η δικαστική διαδικασία μετατράπηκε σε μέσο ώστε να καταδικαστεί ο λαός σε έλλειψη Δικαίου, και σε μέσο εκκαθάρισης και διάλυσης των μεταρρυθμιστών και επαναστατών.
Το Δίκαιο μετατράπηκε σε ένα χώρο όπου, η αδικία επικρατεί σε δίκες με τις αποφάσεις των οποίων ‘δικαιώνονται’ και αποποινικοποιούνται οι σφαγές εναντίων των λαών, οι εργατικές δολοφονίες, τα εγκλήματα που διαπράττει το κράτος, τα ‘δυστυχήματα’ τα οποία επέρχονται λόγω της εγκληματικής αμέλειας των διοικήσεων...
Με εφαρμογές όπως οι ‘προστατευόμενοι’ (κρυφοί) μάρτυρες, ‘δραστική’ (σ.μετ. αυτή δηλαδή που βοηθά ώστε να καταδικαστεί κάποιος άλλος) μεταμέλεια, οι δυνάμεις ασφαλείας μπορούν να τιμωρούν όποιος θέλουν να τιμωρήσουν. Οι εκθέσεις της αστυνομίας μετατρέπονται σε κατηγορητήρια και τα κατηγορητήρια σε αποφάσεις με σκεπτικό. Εκμηδενίστηκε τελείως η συμβολή των συνηγόρων.
Επιδικάζονται ποινές που φθάνουν μέχρι και τα εκατοντάδες έτη και οι οποίες στηρίζονται σε μηχανεύματα όπως, οι ‘προστατευόμενοι’ (κρυφοί) μάρτυρες, ομολογίες/συκοφαντίες, επιβολή του SEGBİS (σημ . μετ.: SEGBİS είναι η δυνατότητα κατάθεσης/ανάκρισης των παραγόντων της δίκης μέσω τηλεπικοινωνίας), δίχως στοιχεία, με πιθανολογίες, με αφηρημένους ισχυρισμούς, δίχως να ληφθεί υπόψη η αρχή της Δίκαιης Δίκης.
Μένει ανοιχτός ο δρόμος, τα δικαστήρια να εκδίδουν αποφάσεις που στηρίζονται σε καταθέσεις μαρτύρων/προστατευόμενων μαρτύρων, και καταθέσεις οι οποίες ελήφθησαν με βασανιστήρια.
Ο χώρος της δικαιοσύνης δεν είναι μόνο για το κάλυμμα ώστε να εμφανίζονται νομότυπα τα εγκλήματα της απανθρωπιάς των ισχυρών, αλλά είναι και το ανάχωμα που ο λαός δημιούργησε για την προστασία του, με αγώνες χιλιάδων ετών.
Σήμερα όλα τα δικαιώματα και οι ελευθερίες μας δέχονται τις επιθέσεις του φασισμού. Έχουν πραγματοποιηθεί παρεμβάσεις στην ουσία όλων των δικαιωμάτων μας ώστε να έχουν εξουδετερωθεί ή και τα έχουν τελείως σφετεριστεί, από αυτό του συνδικαλισμού μέχρι την ελευθερία να οργανωνόμαστε, το δικαίωμα να οργανώνουμε πορείες διαμαρτυρίας, από την ελευθερία λόγου μέχρι στο δικαίωμα στη ζωή, από το δικαίωμα στην εργασία μέχρι το δικαίωμά μας να ζούμε σε ένα περιβάλλον καθαρό και υγιεινό, από το δικαίωμά μας σε δίκαιη δίκη μέχρι το δικαίωμα να μην κηλιδωνόμαστε.
Η ακύρωση αυτών των εφαρμογών οι οποίες αποτελούν και την πηγή της εξαφάνισης της Δικαιοσύνης είναι και ένα από τα αιτήματα που τίθενται μέσω της απεργίας πείνας μέχρι θανάτου που πραγματοποιούμε.
Σημείωμα μεταφραστή:
Προς ενημέρωσή σας οι πρόσφατες εξελίξεις μετά από την κυκλοφορία στην τουρκική γλώσσα του κειμένου:
Χελίν Μπολέκ (Helin Bölek) Μέλος του συγκροτήματος Γκρούπ Γιορούμ (Grup Yorum) έχασε την ζωή της στις 3/4/2020 μετά από 288 μέρες απεργίας πείνας.
Μουσταφά Κοτσάκ (Mustafa Koçak) έχασε την ζωή του στις 23/4/2020 μετά από 297 μέρες απεργίας πείνας.
Ιμπραχίμ Γκιοκτσέκ (İbrahim Gökçek) μέλος του συγκροτήματος Γκρούπ Γιορούμ (Grup Yorum) έχασε την ζωή του στις 7/5/2020 ο οποίος μετά από 323 μέρες απεργίας πείνας και μετά από συλλογή χιλιάδων υπογραφών σταμάτησε την απεργία και μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο όπου μετά από δύο μέρες κατέληξε.
Οι δικηγόροι που αναφέρονται στο κείμενο συνεχίζουν την απεργία τους.
Ο κίνδυνος της φτώχειας αυξάνεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό είναι το συμπέρασμα της απάντησης ερωτήματος το οποίο υπέβαλε στην Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat) η βουλευτής της ομοσπονδιακής Βουλής (Bundestag) Σαμπίνε Τσίμερμαν, του κόμματος της Αριστεράς (Die Linke), για την... παροχή των σχετικών δεδομένων, σύμφωνα με τα σημερινά φύλλα των εφημερίδων του «Δικτύου Συντακτών της Γερμανίας» (Redaktionsnetzwerk Deutschland / RND). Συγκεκριμένα, ο κίνδυνος της φτώχειας αφορά 86 εκατομμύρια πολίτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση, επομένως το πρόβλημα το αντιμετωπίζει ένα στους έξι πολίτες της. Συνολικά, το 2018 το 17,1% του πληθυσμού διέτρεχε τον κίνδυνο της φτώχειας, ενώ την προηγούμενη χρονιά το ποσοστό ανέρχονταν σε 16,9%. Πτωχοί θεωρούνται όσοι διαθέτουν λιγότερο από το 60% του μέσου εισοδήματος του πληθυσμού στη χώρα τους.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, ο κίνδυνος της φτώχειας αφορούσε στη Γερμανία το 16% του πληθυσμού το 2018, έναντι 12,5% το 2006. Ο αριθμός των ανθρώπων που διατρέχουν τον κίνδυνο της φτώχειας στη Γερμανία αυξήθηκε από 10 σε 13 εκατομμύρια κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
«Η Ευρωπαϊκή Ένωση απέτυχε κοινωνικοπολιτικά. Αντί να μειώσει τη φτώχεια, το κοινωνικό ρήγμα στην Ευρώπη διευρύνεται. Και να σκεφτεί κανείς ότι αυτά τα στοιχεία δεν περιλαμβάνουν ακόμη τις δραματικές επιπτώσεις της πανδημίας του κορονοϊού. Η γερμανική προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου είναι τώρα μια μεγάλη ευκαιρία να δρομολογηθεί αποφασιστικά η πορεία για μια κοινωνική Ευρώπη, ειδικά σε καιρούς όπως η πανδημία του κορονοϊού», τόνισε η Τσίμερμαν στο RND. Η βουλευτής της γερμανικής Αριστεράς ζήτησε επίσης τη θέσπιση ενός ευρωπαϊκού ελάχιστου μισθού, περισσότερες προσπάθειες στον δημόσιο τομέα απασχόλησης και ευρωπαϊκή ασφάλιση απασχόλησης...
... να δώσουν σε κάποιον ξένο το διαβατήριο του προτεκτοράτου;...
Σε αυτή την ιστορία με την φωτογραφία του Τομ Χανκς και της συζύγου του να ποζάρουν με τα διαβατήρια στο χέρι στην Αντίπαρο, δίπλα στον καλλονό Κυριάκο Μητσοτάκη και στην υπέρκομψη συζυγό του, υπάρχει κάτι που...κανείς δεν έχει επισημάνει.
Γιατί οι Έλληνες θεωρούν πολύ σημαντικό να δώσουν το ελληνικό διαβατήριο σε έναν ξένο;
Γιατί οι Έλληνες θεωρούν τιμή να κάνουν έναν ξένο “Έλληνα”;
Για να θεωρείς πολύ σημαντικό να πάρει κάποιος την δική σου υπηκοότητα, αυτό σημαίνει πως θεωρείς ότι το να είσαι Έλληνας είναι ανώτερο από το να είσαι πολίτης μιας άλλης χώρας.
Γιατί;
Η Ελλάδα είναι ένα υπερχρεωμένο προτεκτοράτο στο οποίο κουμάντο κάνει η Μαφία, ενώ όσοι Έλληνες θέλουν να ζήσουν με αξιοπρέπεια, εγκαταλείπουν την Ελλάδα.
Από τη μια, η Ελλάδα αρνείται την ελληνική υπηκοότητα στα παιδιά των μεταναστών που γεννιούνται στην Ελλάδα -εκτός αν είσαι ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, οπότε μόλις πάρουν χαμπάρι τι παικταράς είσαι και πως υπάρχει κίνδυνος να προλάβει κάποια άλλη χώρα να του δώσει το δικό της διαβατήριο, σε κάνουν Έλληνα μέσα σε μια ώρα- και από την άλλη, οι Έλληνες φουσκώνουν από εθνική υπερηφάνεια επειδή πήρε ελληνικό διαβατήριο ο Τομ Χάνκς.
Βέβαια, ο Τομ Χανκς δεν φορολογείται στην Ελλάδα, οπότε δεν συμμετέχει στην πληρωμή του τεράστιου ελληνικού χρέους.
Αν ο Τομ επρόκειτο να φορολογείται στην Ελλάδα, θα αρνιόταν ευγενικά τη μεγάλη τιμή να γίνει Έλληνας.
Θα ήθελα κι εγώ ένα ελληνικό διαβατήριο, χωρίς καμία υποχρέωση στην Ελλάδα.
Αλλά αυτό ισχύει μόνο για αστέρες του Χόλιγουντ, όπως ο Τομ Χανκς.
Και βέβαια, ισχύει και για τους ολιγάρχες της Μαφίας. Που είναι εθνικοί ευεργέτες.
(Αυτό το κείμενό το έγραψα έχοντας δίπλα μου τον Γρηγόρη από το Λονδίνο που γελούσε.)...
Για να είμαστε ακριβείς, δεν γίνονται όλα για τα λεφτά. Ποτέ δεν γίνονταν όλα μόνο για τα λεφτά. Μερικές φορές τα λεφτά είναι το πρόσχημα, το εργαλείο, ο μοχλός για να επιβεβαιώσεις την επιρροή σου, να ασκήσεις την εξουσία σου, να ενισχύσεις το κύρος σου. Ή για να γεμίσεις την ψυχική σου άβυσσο. Όταν τα λεφτά είναι πολλά, πάρα πολλά, πολύ περισσότερα από αυτά που χρειάζεσαι εσύ, η φαμίλια, το σόι, οι κολλητοί σου και εν συνεχεία τα παιδιά, τα εγγόνια και τα δισέγγονα όλων αυτών, τότε μπορεί να αποτελούν το σύμπτωμα μιας ψυχικής διαταραχής που καθιστά τους κατόχους τους ανίκανους να αντλήσουν ικανοποίηση από οτιδήποτε. Από το λίγο, το πολύ, το άφθονο, το απεριόριστο.
Πάρτε για παράδειγμα τον Ελον Μασκ, έναν από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο, διευθύνοντα σύμβουλο της Tesla, της εταιρείας που παράγει αυτοκίνητα τα οποία ελάχιστα έως καθόλου αφορούν το 99% του παγκόσμιου πληθυσμού. Για την απόκτηση του φθηνότερου από αυτά ο μέσος άνθρωπος θα χρειαζόταν δουλειά 10, 20 ή 30 χρόνων, ενδεχομένως χωρίς να σιτίζεται καν και χωρίς να καταναλώνει οτιδήποτε. Αν δε ήταν κάτοικος της Ασίας ή της Αφρικής, η εργασία του για την αγορά ενός Tesla θα απαιτούσε τουλάχιστον 7 ζωές.
Βεβαίως, αν είχε την υπομονή να σπαταλήσει και τις 7 ζωές του στην άοκνη δουλειά για ένα ηλεκτρικό και καθαρό Tesla, θα είχε την ηθική ικανοποίηση της συμβολής στην προστασία του περιβάλλοντος και στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Αλλά, βλέπετε, και σ’ αυτό το πεδίο οι φτωχοί είναι καταδικασμένοι: το πολύ που μπορούν να κάνουν για το περιβάλλον είναι να ανακυκλώσουν κανένα πλαστικό μπουκαλάκι. Θα οδηγούν όμως ρυπογόνες σακαράκες, θα καίνε πετρέλαιο, θα αποψιλώνουν δάση για καυσόξυλα και θα παράγουν πολλά σκουπίδια. Η φτώχεια γίνεται συνώνυμη της περιβαλλοντικής ανηθικότητας και της κλιματικής απάθειας. Ο πλούτος εξαγοράζει κι αυτό το ηθικό πλεονέκτημα.
Ξαναγυρίζουμε, όμως, στον ταλαντούχο κύριο Μασκ. Ο οποίος, επιβεβαιώνοντας απολύτως τον ανατόμο της ψυχοπαθολογίας της απληστίας Ανταμ Σμιθ («η κυριότερη απόλαυση του πλούτου συνίσταται στην επίδειξή του»), φιγουράρει χαμογελαστός και χαρούμενος σε κάθε είδηση για επικείμενη αύξηση της καθαρής περιουσίας του πάνω από τα 12 δισ. δολάρια που είναι σήμερα. Καλή ώρα τώρα, ετοιμάζεται να εισπράξει άλλο 1,5 δισ. δολάρια σε μετοχές επειδή η εταιρεία πέτυχε τους στόχους της. Επιβραβεύεται, δηλαδή, γιατί βρέθηκαν άλλοι 180.000 πλούσιοι σε όλο τον κόσμο που μοιράζονται το όραμά του για καθαρή αυτοκίνηση και αγόρασαν εν μέσω πανδημίας και καραντίνας τα αυτοκίνητα της Tesla.
Υπάρχει ένας μηχανισμός που φροντίζει, με το αζημίωτο, να διαδίδει τις εμπορικές επιτυχίες της Tesla και να διατυμπανίζει την αύξηση της περιουσίας του προέδρου της, που δεν προσπαθεί ούτε θέλει να κρύψει το ελάχιστο από κανέναν, ούτε καν από την εφορία. Είναι μια τεράστια αγορά διαφάνειας του πλούτου, που μετρά μέρα με τη μέρα τις αυξομειώσεις στις περιουσίες των υπερπλούσιων του πλανήτη –οι λίστες του Forbes ή του Fortune και άλλες– και μας ενημερώνει πόσα έχασε αυτή τη βδομάδα ο Μπέζος, πόσα κέρδισε ο Μπάφετ, πού έφτασε το χαρτοφυλάκιο της Καρντάσιαν. Παρακολουθούμε τους σελέμπριτι του χρήματος να ανεβοκατεβαίνουν με το ασανσέρ του απεριόριστου πλούτου τους, λες κι έχουμε την υποχρέωση να χορηγήσουμε τη δική μας αδρεναλίνη στις δικές τους πολυτελείς αγωνίες, χαρές, απογοητεύσεις και ανταγωνισμούς.
Αυτή η αγορά διαφάνειας του πλούτου, που δεν έχει το παραμικρό άγχος για τις φορολογικές ή τις αναδιανεμητικές πολιτικές των κυβερνήσεων, φωτίζει εκτυφλωτικά μέχρι και τα εσώψυχα (αλλά και τα εσώρουχα!) των πλουσίων. Μαθαίνουμε όχι μόνο το πώς δαπανούν την απεριόριστη περιουσία τους, αλλά και το τι τρώνε, πώς γυμνάζονται, πόσους γάμους, παιδιά, γκόμενες έχουν, τι οραματίζονται, ποιες είναι οι αγωνίες τους για το μέλλον και τις επόμενες γενιές, γιατί έγιναν βίγκαν, πώς επιστρατεύουν τις αυτοκρατορίες τους στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Θαυμάζουμε τον τσαμπουκά τους όταν κουνούν το δάχτυλο στις κυβερνήσεις που δεν τους φορολογούν γενναία, απορούμε με τη στράτευσή τους στην πράσινη οικονομία, στην καταπολέμηση των ανισοτήτων, στην εξάλειψη της φτώχειας, στην καταδίκη του ρατσισμού για την οποία δεν αποκλείεται καθόλου να κερδίσουν κι ένα βραβείο Νέλσον Μαντέλα, πάλλευκοι κι άσπιλοι αυτοί ανάμεσα σε μαύρους και ρυπαρούς φτωχοδιάβολους, όπως καλή ώρα συνέβη με την ημετέρα εθνική ιέρεια της φιλανθρωπίας.
Κι ενώ θα περίμενε κανείς αυτή η εκτυφλωτική διαφάνεια του πλούτου να ενισχύει τον φθόνο των φτωχών, η λειτουργία της είναι ακριβώς αντίθετη. Γίνεται μια ενορχηστρωμένη, μαυλιστική διαδικασία επίδειξης της ηθικής ανωτερότητας του πλούτου. Ο δισεκατομμυριούχος Μασκ μπορεί να είναι γενναιόδωρος, με οικουμενικές ανησυχίες, ανθρωπιστής, φουτουριστής, ουτοπιστής, σε αντίθεση με τον πάμφτωχο και πειναλέο που βρομίζει τον πλανήτη κι είναι πιθανό ακόμη και να σκοτώσει για να επιβιώσει. Ο πλούτος είναι ηθικός, η φτώχεια ανήθικη: αυτό είναι το υπόρρητο μήνυμα της διαφάνειας του πλούτου, που τελικά καθιστά τη φτώχεια ψυχολογικό μειονέκτημα των ίδιων των φτωχών και την ανισότητα κουσούρι των υποτελών τάξεων.
Έτσι, ο ταλαντούχος Ελον Μασκ ή η δική μας εθνική ιέρεια της φιλανθρωπίας δεν είναι απλώς πλούσιοι που προκαλούν με την επίδειξη του πλούτου τους, αλλά μεταμορφώνονται σε Ρομπέν των Δασών, σε ελευθερωτές των ταπεινών από τα δεσμά της τάξης τους, από την οδύνη της ύπαρξής τους και την ιδιοτέλεια της επιβίωσης.
Τελικά, είναι απίστευτο με πόση επινοητικότητα η ψυχοπαθολογία της απληστίας μετασχηματίζεται σε κοινωνική αρετή. Όπου φτωχός κι η μοίρα του, όπου πλούσιος κι η δόξα του.
Θεωρίες για την υπεραξία
Ο πλούτος, όπως λέει ο Χομπς, είναι εξουσία. Αλλά το άτομο που είτε αποκτά είτε κληρονομεί μια μεγάλη περιουσία δεν αποκτά κατ’ ανάγκην ή δεν κληρονομεί κάποια εξουσία, πολιτική ή στρατιωτική. Η περιουσία ενδέχεται να του προσφέρει τα μέσα για την απόκτηση και των δύο, αλλά η απλή κατοχή της δεν του αποφέρει αναγκαστικά καμιά από τις δύο. Η εξουσία που του αποφέρει άμεσα και ευθέως αυτή η κατοχή είναι η εξουσία του αγοράζειν: ο συγκεκριμένος έλεγχος που μπορεί να αποκτήσει εφ’ όλης της εργασίας ή όλου του προϊόντος της εργασίας που βρίσκεται εκείνη τη στιγμή στην αγορά. Η περιουσία του είναι μικρότερη ή μεγαλύτερη ανάλογα με την έκταση της εξουσίας ή με την ποσότητα της εργασίας των άλλων ανθρώπων που η εξουσία αυτή του επιτρέπει να αγοράσει ή να ελέγξει. Ανταμ Σμιθ, «Έρευνα για τη φύση και τις αιτίες του πλούτου των εθνών»
Πάει πάνω από μήνα που οι χώρες των Βαλκανίων εξακολουθούν να χτυπούν κόκκινο. Παρά τις ενδείξεις που υπήρχαν ήδη με τα στοιχεία που από τις 14 Ιουνίου, οι υγειονομικές και κατ’επέκταση οι κυβερνητικές αρχές δεν αντιλήφθηκαν έγκαιρα περί τίνος πρόκειται, με αποτέλεσμα να υπάρξει η γνωστή έκρηξη στους αριθμούς των εισαγόμενων κρουσμάτων, με την επίσης γνωστή και τραγελαφική αντιμετώπιση των περιστατικών στην Εύβοια, που ένας Θεός ξέρει τι είδους πρωτόκολλα διαχείρισης ακολούθησε!
Πολύ φοβάμαι, ότι ενώ επιχειρήθηκε να παραμείνει «μεταξύ μας», δεν έχει διαλάθει της προσοχής των αρχών των υπόλοιπων χωρών που παρακολουθούν την εξέλιξη της πανδημίας όχι μόνο στη χώρα τους, αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο, προκειμένου να διασφαλίσουν την υγεία των πολιτών τους.
Η διασφάλιση αυτή δεν αφορά μόνο τον έλεγχο του κατά πόσον οι επιλεχθέντες προορισμοί εξακολουθούν να παραμένουν ανά πάσα στιγμή ασφαλείς, ώστε να μην εκτεθούν σε κίνδυνο, όσοι από τους κατοίκους των χωρών τους έχουν αποφασίσει να κάνουν τις διακοπές τους στο εξωτερικό. Αφορά φυσικά και την επιστροφή και επανένταξή τους στο κοινωνικό περιβάλλον τους, ώστε να μην εκθέσουν τους υπόλοιπους «συμπολίτες τους» σε κινδύνους, κουβαλώντας τον ιό και τη νόσο από το εξωτερικό.
Με άλλα λόγια παρακολουθώντας επιμελώς, σχολαστικά και καθημερινά ΠΑΝΤΟΥ την εξέλιξη της πανδημίας, έχουν τη δυνατότητα ανάλογα με τα δεδομένα «να βάλουν κάποιες χώρες στο κόκκινο». Η πανδημία εξελίσσεται γενικά επικίνδυνα, εμείς εξετάζουμε απλά με καθυστέρηση, μια μικρή εικόνα της τραγικής πραγματικότητας που εξελίσσεται σε ενεστώτα χρόνο.
Γι αυτό οι επιδημιολογικές αρχές κάθε χώρας οφείλουν να επαγρυπνούν διπλά, τόσο στο εσωτερικό, όσο και στο εξωτερικό.
Το γεγονός ότι οι αλλαγές που συμβαίνουν σήμερα είναι αποτέλεσμα των δεδομένων των προηγούμενων δυο τουλάχιστον εβδομάδων και ότι οι αλλαγές αξιολογούνται γενικά ανά 15ήμερο περίπου, δεν μας απαλλάσσει από την υποχρέωση της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ παρακολούθησης σε παγκόσμιο, όπως είπαμε, επίπεδο. Αντίθετα επιβάλλεται γιατί μια συνεχής τάση αύξησης ή μείωσης στις τιμές των διαφόρων παραμέτρων που παρακολουθούμε, μας εξοπλίζει με στοιχεία, προκειμένου να προβλέψουμε έγκαιρα τις εξελίξεις, χωρίς να περιμένουμε σαν τυπολάτρες να συμπληρωθεί το 15ήμερο.
Αυτό σημαίνει ότι η επιδημιολογική επιτήρηση που είναι ευθύνη των υγειονομικών αρχών κάθε χώρας, – εφόσον βέβαια είναι σε θέση να παρακολουθεί και πολύ περισσότερο να αξιολογεί τα δεδομένα – αποτελεί το κατάλληλο και απαραίτητο εργαλείο για τη λήψη των αποφάσεων από την πλευρά της κυβέρνησης.
Αυτό σημαίνει ότι όταν λόγω των πρόσφατων αρνητικών στοιχείων κάποιες χώρες πρέπει να μπουν στο κόκκινο, τότε ΠΑΙΡΝΟΝΤΑΙ ΜΕΤΡΑ. Και επειδή τα μέτρα είναι ποικίλλα, εφαρμόζονται ανάλογα με τη βαρύτητα, την επικινδυνότητα και διακρίνονται σε προσωρινά, έκτακτα, επείγοντα, σταδιακά κλπ. Πάντα ανάλογα με την αξιολόγηση της επιδημιολογικής εικόνας των εξεταζόμενων χωρών.
Άραγε τι συνέβη και υπήρξε τόση μεγάλη καθυστέρηση, στην αντιμετώπιση μιας «προαναγγελθείσης από τις 14 Ιουνίου επιδείνωσης» της κατάστασης στις χώρες που βρίσκονται στα βόρεια σύνορά μας;
Ίσως σε αυτό να μπορεί να δώσει μια απάντηση οι εξηγήσεις του κου Μαγιορκίνη, σε σχετικές ερωτήσεις των δημοσιαγράφων στην εκπομπή Κοινωνία ώρα Mega στις 21 Ιουλίου
Καλλιεργείται η εντύπωση ότι πρόκειται για μια απρόβλεπτη κατάσταση!
Από την άλλη επιχειρείται να περιοριστεί το πρόβλημα μόνο στη διακίνηση κάποιων ειδικών κατηγοριών πολιτών και μάλιστα, αυτών που μπαινοβγαίνουν περνώντας τα σύνορα με την Αλβανία. Αλλά και σε αυτή την περίπτωση, τι σημαίνει η ομολογία : «…Γνωρίζαμε ότι υπήρχε ένα θέμα με υψηλό σχετικά επιπολασμό σε ανθρώπους που μπαινο-έβγαιναν από την Αλβανία και είναι αυτό που κίνησε κυρίως την …..(διακόπτεται από τον δημοσιογράφο)».
Πώς το γνώριζαν; είχαν γίνει τεστ; πόσα; σε πόσους; για πόσο διάστημα; Κι αν ναι και πράγματι είχε τεκμηριωθεί με τεστ, τι περίμεναν για να κτυπήσουν το καμπανάκι και να ληφθούν τελικά μέτρα με τόση καθυστέρηση ;
Ο κος Μαγιορκίνης απαντά στη συνέχεια για «λογαριασμό της κυβέρνησης» : «…Το συζητάγαμε εδώ και αρκετό καιρό. Υπάρχουν νομικά θέματα, όταν προσπαθείς να κλείσεις έτσι τα σύνορα…». Έτσι, πως έτσι δηλαδή ; Με το «έτσι» αναφέρεται μήπως στον «υψηλό σχετικά επιπολασμό»; Εξάλλου ποιοι «συζητάγανε εδώ και αρκετό καιρό»; και πόσο;
Αναρωτιέμαι ποιος έχει εξουσιοδοτήσει τον κο Μαγιορκίνη να αναλάβει παράλληλα με το ρόλο του επιδημιολόγου και τον ρόλο του νομικού συμβούλου και μάλιστα σε επίπεδο διεθνών σχέσεων ; Άραγε ισχύει αυτό και για άλλους «ειδικούς» του υγειονομικού τομέα ; Έχουν επιφορτισθεί και εκείνοι με ανάλογες αρμοδιότητες;
Ποιος ζήτησε τη γνώμη τους εκτός από την εκτίμηση της επιδημιολογικής κατάστασης και τον προσδιορισμό της βαρύτητας και της επικινδυνότητάς της. Όπως φαίνεται δεν ήταν καν σε θέση να εκτιμήσουν, παρά τα στοιχεία που υπήρχαν στη διάθεσή τους στις διεθνείς βάσεις δεδομένων και όχι από δημοσιογραφικές πληροφορίες που περιορίζονται, όπως άλλωστε είναι φυσικό στους αριθμούς που αφορούν μόνο τις στοιχειώδεις παραμέτρους (αρ. κρουσμάτων, θανόντων κλπ) ;
Το πρόβλημα δυστυχώς δεν υφίσταται μόνο για τα σύνορά μας μόνο με την Αλβανία, αλλά και για εκείνα με τις υπόλοιπες Βαλκανικές χώρες, που όπως φαίνεται από το χθεσινό αποκαλυπτικό δημοσίευμα του Tvxs κάθε άλλο παρά μπορούν οι «ειδικοί» να ισχυρίζονται ότι «..θεωρούμε πια ότι είναι αρκετά ασφαλή.»
Πως είναι ασφαλή; Με το να έχει καταργηθεί ο έστω κι αυτός ο περιορισμένος έλεγχος, που γίνονταν με βάση τα περιβόητα «λογισμικά που βασίζονται σε έξυπνους αλγόριθμους» ;
Ή μήπως με τα πιστοποιητικά αρνητικών τεστ από «εργαστήρια των Καρπαθείων», που δεν έχουμε την τύχη να ξέρουμε αν είναι πιστοποιημένα, αφού σύμφωνα με την αναφορά, τα συνεργεία δεν έχουν κατάλογο με τα πιστοποιημένα εργαστήρια από τις χώρες των επισκεπτών.
Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι δεν θα ήταν υπερβολή να ισχυριστεί κάποιος, ότι ψάχνοντας θα βρει κι άλλα λάθη και αδυναμίες, που σε τέτοιους καιρούς αποτυπώνονται σε αριθμούς νοσούντων και θανάτων !!
Θεωρώ όμως επιβεβλημένο να κάνουμε μια σύντομη έρευνα για την επιδημιολογική κατάσταση που επικρατεί στις γειτονικές μας χώρες, τουλάχιστον αυτή τη στιγμή.
Ας ξεκινήσουμε με το διάγραμμα που αφορά την πορεία της πανδημίας σε αυτές τις χώρες
Η πορεία δυστυχώς είναι κακή, η τάση είναι η επιδείνωση και επιπλέον το ποσοστό των θετικών κρουσμάτων στα διενεργούμενα τεστ, είναι εξαιρετικά υψηλό !!
Ας σημειωθεί ότι δυο χώρες η Βόρεια Μακεδονία και το Κόσοβο, δεν δίδουν καν στοιχεία για τα διενεργούμενα τεστ. Κατά συνέπεια με άγνωστο αριθμό τεστ και κατ’ επέκταση αριθμό πραγματικών υπαρκτών κρουσμάτων, είναι προφανώς εξαιρετικά δύσκολο, έως αδύνατο να είναι σε θέση να πετύχουν την επιδιωκόμενη περιχαράκωση.
Συνεπώς εμείς τι θα πρέπει να περιμένουμε ;;;
Ας δούμε τώρα και πως διαμορφώνονται οι δείκτες Re σε αυτές :
Όπως μπορεί να διαπιστώσει κανείς όλες είναι πάνω από το 1. επιπλέον η κατάσταση αυτή παρουσιάζει επικίνδυνη διακίνηση όλες τις προηγούμενες εβδομάδες.
Ένα άλλο επιπλέον σημαντικό στοιχείο αποτελεί και το γεγονός ότι η προσαύξηση στη σχέση αναρρώσαντες προς ενεργά κρούσματα είναι συνεχώς αρνητική σε βάρος των αναρρωσάντων και προς όφελος των ενεργών κρουσμάτων.
Με άλλα λόγια υπερτερούν τα ενεργά κρούσματα. Αυτό σημαίνει ότι η δεξαμενή των νοσούντων γεμίζει πολύ πιο γρήγορα απ’ ο,τι αδειάζει, με αποτέλεσμα η νόσος να είναι για μεγάλο διάστημα και σε έκταση ενεργός στον πληθυσμό.
Έναν πληθυσμό από τον οποίον εμείς περιμένουμε τουρίστες.
Αυτό δείχνουν τα ακόλουθα διαγράμματα :
Παραθέτω το γενικό διάγραμμα, αλλά επειδή δεν είναι αρκετά ευκρινές διότι στο σημείο που αντιστοιχεί στη πρόσφατη ημερομηνία συμπίπτουν περισσότερες από μια καμπύλες, παραθέτω και τη μεγέθυνση του σημείου σύμπτωσης.
Η πρόσφατη απόφαση σχετικά με την επέκταση της εφαρμογής του μέτρου, της υποχρέωσης των επισκεπτών από Βουλγαρία και Ρουμανία, να προσκομίζουν ιατρική βεβαίωση για αρνητικό εργαστηριακό τεστ PCR για τον κορονοιό κατά την είσοδό τους στη χώρα ακόμη και από τα αεροδρόμια, αποτελεί μερική μόνο λύση του προβλήματος.
Τα προβλήματα που περιγράφηκαν στο προαναφερθέν άρθρο και που αποτελούν μαρτυρία της υπαλλήλου του ΕΟΔΥ, επιβάλλεται να επιλυθούν άμεσα. Αλλιώς υπάρχει κίνδυνος να μεταφερθούν κι αυτά στις υπόλοιπες πύλες εισόδου, στα αεροδρόμια.
Τέλος μήπως είναι επιτέλους καιρός να αντιδράσει έγκαιρα αυτή τη φορά οι αρμόδιες αρχές και να προβληματιστούν σοβαρά για την εφαρμογή αυστηρότερων μέτρων, όπως για παράδειγμα ένα προσωρινό κλείσιμο των συνόρων μέχρι τη βελτίωση της επιδημιολογικής κατάστασης στις γειτονικές χώρες;
Δυο λόγια για τον γίγαντα απ’ τα Σεπόλια και τους κρετίνους που του την πέφτουν
Χρήστος Ξανθάκης
Είμαι απολύτως πεπεισμένος ότι ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δεν είναι απόγονος του Σόλωνος.
Ούτε καν του Θεμιστοκλέους εδώ που τα λέμε και άμα τεθεί ζήτημα Πραξιτέλους εκεί πια είναι σίγουρο ότι δεν υπάρχει καμιά γραμμή συγγένειας.
Ναι ρε φίλε, το έχω υπόψη μου, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δεν γεννήθηκε Έλληνας. Αλλά έγινε Έλληνας, έγινε πολίτης αυτής της χώρας, έγινε πρεσβευτής αυτής της χώρας και πάνω απ’ όλα έγινε δικό μας παιδί, δικό μας παλικάρι, δικός μας άνθρωπος, κατάδικός μας. Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είναι ένας από εμάς!
Όσο κι αν προσπάθησε αυτός ο γίγαντας της σκέψης και της παιδείας ο Άδωνις να τον προσβάλλει διαστρέφοντας το όνομά του, όσο κι αν αγωνίστηκε ο μακεδονομάχος Κυριάκος Βελόπουλος να τον μειώσει μιλώντας για την καταγωγή του, όσο κι αν έκλασε εκείνος ο μπαγλαμάς ο σύμβουλος του υπουργείου για να τον εκνευρίσει με βρισιές του αισχίστου είδους. Ο Γιάννης είναι πάνω απ’ όλα αυτά, είναι μακριά απ’ όλα αυτά, είναι φτιαγμένος από Τεφλόν, δεν κολλάει το σκατό επάνω του.
Κι όπως τα γράφω αυτά, θυμάμαι κάτι που είχε σημειώσει μια φιλενάδα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για την περίπτωση του Έλληνα γίγαντα. «Ο Γιάννης είναι παιδί σεβαστικό», είχε πει, περιγράφοντάς τον εκατό τοις εκατό μέσα σε λίγες λέξεις. Ναι, έτσι ακριβώς είναι. Ο σπουδαιότερος εν ενεργεία αθλητής της Ελλάδας σήμερα, είναι ένα πλάσμα που δεν εκφράζεται με κραυγές και ουρλιαχτά.
Είναι ένα πλάσμα που δεν δείχνει με το δάχτυλο, είναι ένα πλάσμα που δεν ξεκατινιάζεται στα τηλεοπτικά παράθυρα προς τέρψιν των απανταχού ξεφτιλισμένων. Ξέρει από πού έρχεται και ξέρει που πάει, το αστέρι του οδηγεί σε ύψη δυσθεώρητα και η ταπεινότητά του τον κρατάει γερά πακτωμένο στη γη. Δεν είναι απόγονος του Μιλτιάδου, αλλά στη μάχη ο Μιλτιάδης θα τον ήθελε στο πλευρό του!
Βλέπε και τη συμμετοχή του στο κίνημα Black Lives Matter, στις ΗΠΑ. Ούτε έσκουξε, ούτε γκάριξε, ούτε κλάφτηκε. Βγήκε μια μέρα στο δρόμο με τ’ αδέρφια του και είπε πέντε αλήθειες για όσα τραβάνε οι μαύροι στην αποκεί ακτή του Ατλαντικού. Χωρίς μεγαλοστομίες, χωρίς καμιά διάθεση επίδειξης, χωρίς να βάζει το εγώ του πάνω απ’ το σύνολο. Ο Γιάννης είμαι από τη γειτονιά μας είπε, ο Γιάννης που έσπρωχνε CD για να βγάλει ένα κομμάτι ψωμί, ο Γιάννης που αγωνιούσε να δανειστεί τα παπούτσια του μεγάλου αδερφού του, ο Γιάννης που κοιμήθηκε νηστικός ένα σωρό βράδια, ο Γιάννης που άκουγε τη σειρήνα του περιπολικού και ανέβαζε σφυγμούς. Το δικό μας το παιδί, εδώ απ’ την Αθήνα του εικοστού πρώτου αιώνα, το κλεινόν άστυ του Περικλέους που υποδέχθηκε στην αγκαλιά του τον καταπληκτικό γίγαντα.
Και κάπως έτσι φτάσαμε ο κάθε ηλίθιος να αποκαλεί μαϊμού και σκυλάραπα έναν συμπατριώτη μας, γιατί τόλμησε να δηλώσει ότι βίωσε τον ελληνικό ρατσισμό στο πετσί του. Αναμενόμενο, δεν λέω, αλλά και πάλι πάντα εντυπωσιάζεσαι από τα βάθη της ανθρώπινης βλακείας. Από την αγωνία κάθε κρετίνου να αποδείξει ότι είναι ανώτερος από τον διπλανό του, έτσι γιατί έτυχε να γεννηθεί μερικά χιλιόμετρα πιο πάνω απ’ τον Ισημερινό.
Τα βλέπει όλα αυτά ο Γιάννης και γελάει και δεν λέει πολλά, γιατί μπορεί να μην σέβεται και τόσο πολύ τους Έλληνες αλλά σέβεται πάρα πολύ την Ελλάδα. Μητριά πατρίδα, ναι, αλλά πατρίδα και σημαία και χώμα που αξίζει κανείς να αγαπήσει. Κι όσο για τα ρατσιστάκια, το είπε ο Θανάσης, ο αδερφός του με τρεις λέξεις και το είπε σοφά: «Έλα μωρή κότα»!
Όποτε η ΝΔ ετοιμάζεται να ενδώσει στις πιέσεις των Τούρκων, οργανώνει μια «καμπάνια» με ψέματα και κοπτοραπτική που εμφανίζεται ως δημοσιογραφία
Νίκος Κοτζιάς
Όποτε η ΝΔ ετοιμάζεται να υποχωρήσει και άλλο στην εξωτερική πολιτική και να ενδώσει στις πιέσεις των Τούρκων, υπό τις γερμανικές «ευλογίες και απειλές», οργανώνει μια «καμπάνια» σε βάρος μου με ψέματα και κοπτοραπτική που εμφανίζεται ως δημοσιογραφία. Πράγμα εν τέλει φυσιολογικό, αφού είναι μοναχοφάηδες στο ψέμα, στη διαστρέβλωση και στην ενδοτικότητα.
Την άνοιξη του 2019 στο Φόρουμ των Δελφών ρωτήθηκα αν αρνούμαι κάθε είδος οικονομικής συνεργασίας με την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο. Απάντησα: «ας αναγνωρίσουν πρώτα οι Τούρκοι την Ελληνική και Κυπριακή ΑΟΖ, καθώς και την αιγιαλίτιδα ζώνη των δύο κρατών», και «μετά μπορούμε να συνεργαστούμε στη Μεσόγειο. Ασφαλώς όχι στα γεωπολιτικά» και συνέχισα, ας τα κάνει όλα αυτά η Τουρκία και μετά μπορούμε να συνεργαστούμε. Μάλιστα, είπα χαμογελαστά, ότι «δεν διεκδικούμε, επί παραδείγματι, την ΑΟΖ στα σύνορα Συρίας-Τουρκίας», δεν «είμαστε μοναχοφάηδες».
Ο λόγος, λοιπόν, πρώτον, ήταν σαφώς για την Μεσόγειο και όχι για το Αιγαίο. Αλλά αυτό δεν βολεύει την δημοσιογραφική και πολιτική κοπτοραπτική και με το έτσι θέλω με εμφανίζουν σήμερα να είχα μιλήσει για το Αιγαίο. Ενώ είχα υπογραμμίσει στην απάντηση ότι μιλώ για Μεσόγειο. Δεύτερον, υπογράμμισα ότι για να γίνει κουβέντα θα πρέπει να αναγνωρίσει η Τουρκία την Ελληνική και Κυπριακή ΑΟΖ. Το υπογράμμισα και αυτό προκειμένου να μη γίνει καμία παρανόηση ότι μπορεί να γίνεται κουβέντα για τη συνεργασία εντός ελληνικής ή κυπριακής ΑΟΖ, ή οποιαδήποτε παραχώρηση ως προς τις δύο ΑΟΖ και την Αιγιαλίτιδα ζώνη. Τρίτο, επεσήμανα ότι η όποια μελλοντική συνεργασία και αφού αναγνωρίσει τα πιο πάνω, δεν θα μπορεί να αφορά θέματα γεωπολιτικής, διότι σε αυτή δεν έχουμε τίποτα να μοιράσουμε. Και, τέταρτο, ανέφερα ότι αφού γίνουν όλα τα προηγούμενα η συνεργασία αφορά στη Μεσόγειο στο πεδίο της οικονομίας και όχι σε κάτι άλλο.
Η ΝΔ αντί να διαστρεβλώνει τα όσα είπα σε μια δημόσια συζήτηση, καλά θα κάνει να υιοθετήσει αυτές μου τις προτάσεις. Να επεκτείνει σε Κρήτη τα χωρικά ύδατα στα 12 μίλια, ώστε να κόψει την παράνομη ΑΟΖ Τουρκίας και Λιβύης, να εγγυηθεί την ασφάλεια της Κύπρου, να κάνει μια δίκαιη ΑΟΖ με την Αίγυπτο, και όχι ξανά υποχωρήσεις όπως έκανε με την Ιταλία, και να διασφαλίσει να γίνουν στο Καστελόριζο όλα αυτά που έγιναν επί προηγούμενης κυβέρνησης.
Στην περίοδο που ήμουν Υπουργός Εξωτερικών τα εθνικά συμφέροντα ποτέ δεν τέθηκαν σε παζάρι. Είναι η περίοδος που η Ελλάδα ένιωθε ασφάλεια και σιγουριά. Οι Τούρκοι δεν τόλμησαν να κάνουν τις προκλήσεις που κάνουν σήμερα και δεν πέτυχαν δια των κυβερνητικών υποχωρήσεων, όπως συνέβη τις τελευταίες μέρες, μια νέα διευρυμένη «Μαδρίτη» και γκριζαρίσματα στη Μεσόγειο, που θυμίζουν σε πολλά την υπόθεση των Ιμίων, αλλά αυτή τη φορά στα χωρικά μας ύδατα.
Τέλος, σε όλους εκείνους που διαστρεβλώνουν και παράγουν ψέματα, τους αφιερώνω την φράση του Σοφοκλή στον «Οιδίποδας Τύραννος»: «όποιος στα έργα ατρόμητος, τα λόγια δεν φοβάται» (σελ. 30, μετάφραση Στέλλα Μπαζάκου-Μαραγκουδάκη 1983).
Επί ευκαιρίας, να τι διαπιστώσαν με εντιμότητα οι δημοσιογράφοι του Σκάι Κούτρας και Τζούνος, επί του θέματος οι οποίοι το είχαν ψάξει επιστάμενα, από το 4’.46.’’ και μετά.
Όσο και να ξέρεις πόσο ανίκανοι είναι, πάντα υπάρχει περιθώριο για εκπλήξεις. Αυτό έγινε και χθες, όταν η κυβέρνηση ανακοίνωσε NAVTEX για ασκήσεις του Πολεμικού Ναυτικού με πραγματικά πυρά στο Καστελόριζο, προκαλώντας την αντι - NAVTEX αντίδραση της Τουρκίας, με την ελληνική κυβέρνηση να αποδίδει το όλο θέμα σε.. παρεξήγηση: τελικώς ήταν άσκηση του Λιμενικού! Άσκηση του Λιμενικού; Τότε γιατί ανακοινώθηκε από... την υδατογραφική υπηρεσία του Πολεμικού Ναυτικού; Και γιατί επισήμως από το Αθηναϊκό Πρακτορείο, αν επρόκειτο για μια συνηθισμένη, τοπική άσκηση; Και γιατί τότε η περιοχή αποκλείστηκε με την ελληνική NAVTEX μέχρι το τέλος του μήνα; Και το γενναίο Λιμενικό θα κάνει 5 μέρες άσκηση, με πραγματικά πυρά; Έχει κανόνια το Λιμενικό; Τορπίλες; Υποβρύχια; ‘Η θα κάνουνε σκοποβολή 5 μέρες και είπαν να μας το αναγγείλουν;
H αλήθεια είναι αυτή που έγραφε ο αρχικός τίτλος στην ηλεκτρονική έκδοση των Νέων: «στην αντεπίθεση η Ελλάδα, NAVTEX για ασκήσεις με πραγματικά πυρά στο Καστελόριζο». Με το που αντέδρασε η Τουρκία υποχώρησαν και έπεσε γραμμή στα φιλοκυβερνητικά μέσα να το γυρίσουν στο ..καλαματιανό: « Άσκηση του Λιμενικού στο Αιγαίο – Διπλωματικός μαραθώνιος από την Αθήνα», άλλαξε ο τίτλος των Νέων στην ίδια ανάρτηση.
Πως αποφασίστηκε να περάσει η Ελλάδα στην « αντεπίθεση»,; Η απάντηση βρίσκεται στο χάος που έχει δημιουργήσει το λεγόμενο «επιτελικό κράτος». H συγκέντρωση όλων των εξουσιών στο Μέγαρο Μαξίμου, και η παραλυσία που αυτή η κατάσταση προκαλεί στη δημόσια διοίκηση και το μηχανισμό εξουσίας, οδηγεί το κάθε υπουργείο να κάνει συνεχή λάθη. Το είδαμε πρόσφατα: o πρωθυπουργός συγκαλεί σύσκεψη με 9 υπουργούς και υφυπουργούς για τον Τουρισμό και τα Υγειονομικά Μέτρα, από την οποία απουσιάζουν οι υπουργοί Υγείας και Τουρισμού. Το αποτέλεσμα, καθημερινές γκάφες και πλήρης ανεπάρκεια των μηχανισμών των 2 υπουργείων. Κάπως έτσι, κάποιος αποφάσισε να περάσει η Ελλάδα στην «αντεπίθεση» στο Αιγαίο, για 2 ώρες. Πρόκειται για ένα ακόμη επεισόδιο στο σίριαλ των ανακολουθιών, της ανικανότητας και των ψεμάτων στην εξωτερική πολιτική. Ο πρωθυπουργός μιλάει με τον Ερντογάν στο τηλέφωνο και 2 μέρες μετά ο τελευταίος κάνει την Αγία Σοφία τζαμί. (Λίγο πριν, ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών είχε δηλώσει ότι ο Ερντογάν δεν θα προχωρήσει σε τέτοια κίνηση). Φαντάζεστε να είχαν γίνει αυτά επί ΣΥΡΙΖΑ; Θυμωμένος, ο κ. Μητσοτάκης υποτίθεται ότι κάνει ενέργειες για την επιβολή κυρώσεων από την Τουρκία, για να αποκαλυφθεί ότι συζητάει μαζί της παρασκηνιακά στο Βερολίνο. Μέχρι και ο Πρετεντέρης αντέδρασε: «Όταν ο Ερντογάν κάνει επίδειξη τσαμπουκά και σε φτύνει την Παρασκευή μετατρέποντας την Αγία Σοφία σε τζαμί, για ποιον λόγο να τρέξεις τη Δευτέρα να συζητήσετε σαν να μη συνέβη τίποτα;». Έλα μου ντε!.
Υποτίθεται ότι ο νέος Μωυσής πρωταγωνιστεί στις διαπραγματεύσεις πριν τη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών για το πακέτο οικονομικής ανάπτυξης, για να αποδειχθεί ότι είχε κάνει μόνο μια προπαρασκευαστική συνάντηση, και αυτή με τον πρόεδρο της Κύπρου (ο Ιταλός ομόλογος του είχε κάνει 10). Στη Σύνοδο Κορυφής δεν βάζει καν θέμα Τουρκίας γιατί έτσι -διαρρέει- ότι θα φέρει, σαν καλό παιδί, καλύτερα αποτελέσματα στο οικονομικό πακέτο. Γυρνάει από τις Βρυξέλλες υποστηρίζοντας ότι φέρνει πάνω από 70 δις, βάζοντας μέσα και 40 δις που θα πάρει η Ελλάδα ΕΣΠΑ μέχρι το 2027, αν καταφέρει να τα απορροφήσει.
Όλα είναι επικοινωνιακή παραπλάνηση: τίποτα δεν έχει γίνει, από την ελληνική κυβέρνηση, εδώ και ένα χρόνο για την τόσο επίκαιρη ενίσχυση της συμμαχίας με τις χώρες του Νότου, όπως είχε προχωρήσει από την προηγούμενη κυβέρνηση. Και μόλις ανακοινώνει νέα συνάντηση ο Μακρόν, ο Μητσοτάκης σπεύδει να το πλασάρει σχεδόν σαν δική του πρωτοβουλία. Τώρα η προπαγανδιστική μηχανή ζεσταίνει τις μηχανές της για να διαδώσει ότι η Μέρκελ προειδοποίησε τον Ερντογάν «ότι η Ελλάδα δεν αστειεύεται», επειδή της το είπε ο Μητσοτάκης! Άδειες των αξιωματικών ανακαλούνται και όλοι υποτίθεται ότι είναι σε ετοιμότητα για το κρίσιμο Σαββατοκύριακο, με τα όπλα παρά πόδας: «Έτοιμοι για όλα», τιτλοφορεί το «Πρώτο Θέμα». Την ίδια στιγμή ο κ. Μητσοτάκης είναι για weekend στις Κυκλάδες με τον Αμερικανό ηθοποιό Τομ Χανκς, ενώ σύμφωνα με το «Βήμα » έχει πει στον κ. Χαρδαλιά, προφανώς για το θέμα των φωτιών: «ελπίζω να μην τηλεφωνηθούμε το Σαββατοκύριακο». Οι τρομαγμένοι πολίτες είναι υπάκουοι πολίτες! Με τούτα και με τα άλλα, αυτά είναι τα πρακτικά αποτελέσματα της πολιτικής του «προβλέψιμου Μητσοτάκη », όπως ο ίδιος αυτοπαρουσιάστηκε στον Τραμπ: οι ΗΠΑ μιλάνε πλέον ανοικτά για γκρίζες περιοχές. Οι Ευρωπαίοι λένε βρείτε τα. Ο Ερντογάν προχωρεί ανενόχλητος από την Αγία Σοφία μέχρι το συνολικό πακέτο που θέλει να βάλει για συζήτηση με την Ελλάδα, υπό τη διαιτησία Βερολίνου. Και αποδεχόμενος τη γερμανική πρωτοβουλία, ο κ. Μητσοτάκης αλλάζει την πάγια ελληνική θέση ότι οι διαφορές με την Τουρκία είναι ευρωπαϊκό θέμα: έχει πλέον μετατραπεί σε ελληνοτουρκικό. Είναι ανίκανοι και εθνικά επικίνδυνοι.
Τι τα θες, τι τα γυρεύεις… Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε. Ένα σύστημα που σε κάθε ευκαιρία αποδεικνύει την τεράστια αχρηστία του και την μολυσματική του ύπαρξη εναντίον των πολλών. Η περίπτωση της πανδημίας υπήρξε μια... περίτρανη απόδειξη, αλλά είπαμε: τι τα θες, τι τα γυρεύεις. Η περίπτωση του Ελληνικού και της Lamda Development συνεπώς δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση, ούτε βέβαια η «ερωτική» συνάφεια της επιχείρησης με την κυβέρνηση της ΝΔ. Πρώην σύμβουλος της Lamda είναι ο (διορισμένος επιτελικός) αρμόδιος υφυπουργός για το Ελληνικό. Πλήθος οι νομοθετικές ρυθμίσεις διευκόλυνσης της εταιρίας – που ας σημειωθεί μέχρι στιγμής δεν έχει βάλει φράγκο στην θεοποιημένη επένδυση – ακόμα και κατά παράβαση της κείμενης νομοθεσίας και του Συντάγματος. Πως αλλιώς; Αφού είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε. Το ‘να χέρι νίβει τ’ άλλο. Γι’ αυτό και η Lamda που είναι καλής οικογενείας ανταπέδωσε την αβροδίαιτη κυβερνητική συμπεριφορά δωρίζοντας στο τόσο (εξ)υπηρετικό υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας «ένα ολοκληρωμένο σύστημα σάρωσης, αντιγραφής και σχεδίασης τοπογραφικών σχεδίων και χαρτών μεγάλης κλίμακας, με το αντίστοιχο λογισμικό και αναλώσιμα υλικά για ένα έτος» (ρεπορτάζ Σταυρογιάννη Λούλη, «Αυγή» 4/7/20020). Συνολική αξία του δώρου, 21.080,00 ευρώ, αλλά τι σημασία έχουν τα χρήματα (ιδίως των άλλων) μπροστά στην αρχοντιά. Ένα τέτοιο δώρο όμως χρειάζεται και ανταπόδοση, έτσι συνεχίζοντας τις αβροφροσύνες, η κυβέρνηση κατ’ απαίτηση της Ελληνικό Α.Ε. και του υπουργείου Ανάπτυξης (του Άδωνη), γκρεμίζει, από τα πρώτα στην βουστροφική φαραωνίτιδα της επένδυσης, το κτίριο που στεγαζόταν το θρυλικό Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού (ΜΚΙΕ). Αυτή η εποποιία ανθρωπιάς και αλληλεγγύης που χάρη σε εθελοντές γιατρούς και άλλο προσωπικό περιέθαλψε στα 8,5 χρόνια λειτουργίας του περισσότερους από 75.000 πολίτες που είχαν ανάγκη αλλά καμία δυνατότητα κάλυψης αυτής της ανάγκης. Βλέπεις η ανθρωπιά εμποδίζει την ανάπτυξη. Βεβαίως το ΜΚΙΕ θα μεταστεγασθεί σε χώρο που παραχωρήθηκε από τον Δήμο Γλυφάδας (και όχι από τον Δήμο Ελληνικού–Αργυρούπολης), αλλά στην ουσία πρόκειται για αγριότητα στην συμβολική της αναγωγή. Θα μπορούσε να μείνει και μόνο για μνημειακούς λόγους κοινωνικής ιστορίας, αλλά που! Ακριβώς γι’ αυτούς τους λόγους είναι που πρέπει να γκρεμιστεί. Να γκρεμιστεί ο χώρος όπου ακόμα και καρκινοπαθείς έδιναν και μοιράζονταν τα φάρμακά τους με τους άλλους που δεν είχαν, την ώρα που χόρευαν τα εκατομμύρια στο ΚΕΕΛΠΝΟ και τη Novartis. Γιατί είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε. Και στον καπιταλισμό–καζίνο χρειάζονται καζίνα, όχι κοινωνικά ιατρεία. Λίθος επί λίθου να μην μείνει. Να σβήσει η μνήμη κάτω από τους οδοστρωτήρες. Κι αν χρειαστεί να περάσουν και πάνω από την Τουλουπάκη, πάνω από την Βουλή και το Σύνταγμα, πάνω από την Δημοκρατία, κανένα πρόβλημα. Ειδικά τώρα που διαθέτουμε «ολοκληρωμένο σύστημα σάρωσης, αντιγραφής και σχεδίασης τοπογραφικών σχεδίων και χαρτών μεγάλης κλίμακας». Όχι βέβαια τόσο μεγάλης ώστε να χωράει και την ανθρωπιά των ανθρώπων, όμως αυτός είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε. Έτσι κι αλλιώς, η ισότητα είναι αφύσικη, το είπε και ο Πρωθυπουργός από το ύψος του (αιρετού δια κληροδοτήσεως) αξιώματός του και των τριών χρυσοπληρωμένων πτυχίων του. Τι δεν καταλαβαίνεις λοιπόν «ακριβέ μου Ελπήνωρ! Ηλίθιε φτωχέ μου Ελπήνωρ!/ Ή δεν τους βλέπεις;»...
