Ενώ λοιπόν είναι κλειστός ο εκλογικός δρόμος του καταδικασμένου διευθυντή εγκληματικής οργάνωσης και εμφανές το πολιτικό του αδιέξοδο, κάποιοι τον σπρώχνουν, αυτόν τον τάχα εχθρό του συστήματος. Κάποιοι του επέτρεπαν διαδικτυακή πολιτική καμπάνια από τη φυλακή.
Η συζήτηση για τις πολιτικές βλέψεις του αποφυλακισμένου διευθυντή εγκληματικής οργάνωσης κανονικά τελειώνει με απλή ανάγνωση του νόμου. Δε μπορεί να είναι υποψήφιος. Το λέει ρητά και με σαφήνεια ο συνταγματολόγος Γιώργος Σωτηρέλης (και άλλοι):
«Αν θελήσει να είναι αρχηγός, μέλος διοικούσας επιτροπής, νόμιμος εκπρόσωπος, πραγματική ηγεσία, το αδίκημα για το οποίο καταδικάσθηκε ο Ηλίας Κασιδιάρης οδηγεί άνευ ετέρου στην μη ανακήρυξη του κόμματος ή του συνδυασμού ανεξαρτήτων, σε όλες τις εθνικές και ευρωπαϊκές εκλογές έως το 2033 (οπότε λήγουν τα 13 χρόνια της ποινής του, ανεξαρτήτως του πόσα εξέτισε). Όταν εκδοθεί η απόφαση του Αρείου Πάγου και η καταδίκη του καταστεί αμετάκλητη, όπως είναι αναμενόμενο, θα επέλθει αμέσως μετά αυτοδίκαια στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων για όλα τα χρόνια της ποινής του, δηλαδή για 13 χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι ο Ηλίας Κασιδιάρης δεν θα έχει το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι είτε έως το 2040, εάν η απόφαση του Αρείου Πάγου εκδοθεί το 2027, είτε έως το 2041, εάν η απόφαση εκδοθεί το 2028».
Με αυτό το δεδομένο, ποιοι παίζουν με τον Κασιδιάρη; Γιατί τον εμφανίζουν ως υπολογίσιμη πολιτική δύναμη; Θα έκαναν το ίδιο με άλλον καταδικασμένο σε δεύτερο βαθμό για ένταξη και διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης; Θυμίζουμε, για να είναι σαφής η βαρύτητα των εγκλημάτων, ότι το 187ΠΚ αφορά δομημένη και με διαρκή δράση ομάδα (οργάνωση) που επιδιώκει τη διάπραξη κακουργημάτων, όπως μεταξύ άλλων: ανθρωποκτονίες με πρόθεση, βαριές σωματικές βλάβες, εμπορία ανθρώπων, βιασμό, αποπλάνηση και πορνογραφία ανηλίκων. Σε αυτό το πάνθεον εγκλημάτων κατατάσσεται η Χρυσή Αυγή.
Ο Κασιδιάρης, λοιπόν, αναφορικά με τη δυνατότητά του να διεκδικήσει ψήφο, είναι ό,τι και οι επικεφαλής της Greek Mafia. Διεύθυνε μια οργάνωση που έκανε ανθρωποκτονίες με πρόθεση, βαριές σωματικές βλάβες, βίαια εγκλήματα. Το κείμενο της πρωτόδικης απόφασης αναλυτικά περιγράφει τις βίαιες εγκληματικές πράξεις των ταγμάτων εφόδου της Χρυσής Αυγής. Αυτή την οργάνωση διοικούσε. Ο ίδιος ισχυρίζεται πως η δικαστική απόφαση δεν του καταλογίζει καμιά παράνομη πράξη. Λέει ψέματα, έτσι τον βολεύει. Δεν πειράζει. Το έχουν κάνει στο παρελθόν πολλοί καταδικασμένοι για βαριά κακουργήματα όπως αυτός. Δε χρειάζεται να συμφωνήσει με την καταδίκη του. Μας αρκούν οι τελεσίδικες καταδικαστικές αποφάσεις.
Ποιοι λοιπόν παίζουν μαζί του; Γιατί αναφέρονται κάποιες δημοσκοπήσεις σε «Κόμμα Κασιδιάρη» ενώ αυτό δεν υπάρχει και δε θα υπάρξει; Εδώ δεν πρόκειται για τεχνική αβλεψία, ούτε για ουδέτερη απεικόνιση της πραγματικότητας. Εδώ πρόκειται για ηθελημένη κατασκευή πραγματικότητας.
Γιατί τα κανάλια τον περίμεναν έξω από τη φυλακή του Δομοκού; Δε θα είχε σειστεί ο τόπος, δε θα είχαν παρέμβει κυβερνητικοί παράγοντες, γνωστή πολιτική οικογένεια και γνωστή ξένη πρεσβεία, αν οι εταιρίες δημοσκοπήσεων μετρούσαν δημοσκοπικά ένα «κόμμα Κουφοντίνα» ή έναν «Νέο Ε.Λ.Α.»; Θα περίμεναν δημοσιογράφοι με κάμερες τα μέλη της 17Ν να εξαγγείλουν το πολιτικό τους πρόγραμμα; Οι ίδιοι κύκλοι που εξέφραζαν δυσφορία και ουσιαστικά μπλόκαραν την αποφυλάκιση του υπέργηρου Γιωτόπουλου μετά από 26χρόνια εγκλεισμού, σφυρίζουν αδιάφορα για τη σκανδαλώδη υπερπροβολή του Κασιδιάρη.
Θα συνδράμουν λοιπόν στην απόπειρα rebranding του νεοναζί κάποια Μέσα; Θα παρουσιάζουν ως αντισυστημικό αυτόν που «ντιλάριζε» με τον γραμματέα της κυβέρνησης Σαμαρά τις ψηφοφορίες στη Βουλή; Θα βοηθήσουν τη φιλοτέχνηση ενός δημοφιλούς κοινωνικού προφίλ; Θα συνδράμουν τον επικοινωνιακό του ανταρτοπόλεμο που περιλαμβάνει «φιλάνθρωπες» δωρεές και αποθέωση στα σκυλάδικα; Δηλαδή μια από τα ίδια που είχαμε με τη Χρυσή Αυγή;
Είναι γνωστή η εφεκτικότητα μερικών δημοσιογράφων προς τέτοιες συμπεριφορές. Αυτοί πρόβαλλαν παλιότερα το χρυσαυγίτικο lifestyle, έδειχναν το καθημερινό, ανθρώπινο τάχα, πρόσωπο των νεοναζί, γάμους και έρωτες, την «ανθρώπινη πλευρά» της ελληνικής σβάστικας. Κάποιοι μιλούσαν για «σοβαρή Χρυσή Αυγή» και την ξέπλεναν με τη θεωρία των δύο άκρων. Αυτά γίνονταν προ 15ετίας και τα πληρώσαμε πολύ ακριβά.
Σήμερα, ο Κασιδιάρης τρέχει να ξεπλύνει το ναζιστικό τατού από το μπράτσο. Είναι αρχαιοελληνικό σύμβολο, λέει. Ο ίδιος φωτογραφιζόταν με τη σημαία της Βέρμαχτ με τον αγκυλωτό σταυρό σε τελετές νέων μελών που γιόρταζαν το Χειμερινό Ηλιοστάσιο. Μετά έτρεχε να κάνει φωτομοντάζ και να αλλάζει τη σημαία. Αποκαλύφθηκαν στο δικαστήριο αυτά. Τέτοια ξεφτίλα, τέτοιο ηθικό σθένος: «Αίμα, τιμή, δεν ήμουνα εκεί».
Πέρα όμως από αυτά, υπάρχει και πολιτική στόχευση πίσω από την προώθηση του Κασιδιάρη. Αναφερόμαστε στο βαθύ υπόγειο της δεξιάς πολυκατοικίας και στους ενοίκους του Μαξίμου. Χρησιμοποιούν κυνικά τον Κασιδιάρη για να πιέσουν τον Σαμαρά, για να αναδιανείμουν την τράπουλα στην ακροδεξιά και να ετοιμάσουν πιθανά σενάρια συγκυβέρνησης για την επόμενη μέρα. Είναι οι σχεδιασμοί του Μάκη Βορίδη που έχει αναλάβει τους σχετικούς χειρισμούς. Αξιοκρατική η επιλογή προσώπου: επιτέλους, αναγνωρίζεται η προϋπηρεσία του στον νεοφασιστικό χώρο. Οι ίδιοι αυτοί χειρισμοί φέρνουν, όπως γράφει ο Δημήτρης Ψαρράς «τον φανατικότερο οπαδό του κ. Μητσοτάκη, τον Γιώργο Καρατζαφέρη (δάσκαλο του Γεωργιάδη, του Πλεύρη και σύμμαχο του Βορίδη) στον Σκάι να μιλά για τη σίγουρη νίκη της Νέας Δημοκρατίας, προσθέτοντας ότι Κασιδιάρης και.. ΚΚΕ θα λάβουν πάνω από 50 έδρες. Προσθέτει φυσικά ότι δεν πρέπει να στερηθεί ο Κασιδιάρης το δικαίωμα εκλογής από 500.000 ψηφοφόρους!»
Ενώ λοιπόν είναι κλειστός ο εκλογικός δρόμος του καταδικασμένου διευθυντή εγκληματικής οργάνωσης και εμφανές το πολιτικό του αδιέξοδο, κάποιοι τον σπρώχνουν, αυτόν τον τάχα εχθρό του συστήματος. Κάποιοι του επέτρεπαν διαδικτυακή πολιτική καμπάνια από τη φυλακή. Ας όψεται ο αρμόδιος ανεκδιήγητος Υπουργός Δικαιοσύνης: λάβρος απέναντι στους συγγενείς των Τεμπών, κρυπτόμενος στο θέμα της καμπάνιας Κασιδιάρη από το κελί.
Με τους τωρινούς τους χειρισμούς ενισχύουν εκ νέου τη διάχυση του φασιστικού δηλητηρίου. Παίζουν με το τέρας. Αναζωπυρώνουν με τη ρητορική τους τη ρατσιστική βία και κάνουν ελκυστικό, ιδίως σε κάποιους εφήβους, το αποτρόπαιο πρόσωπο του φασισμού. Δίνουν πολιτική επίφαση σε ένα “TikTok” πρόσωπο του πολιτικού και ποινικού περιθωρίου. Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα και όχι οι εκλογικές βλέψεις ενός καταδικασμένου εγκληματία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου