Παρ’ ότι έχει γραφεί (και στην Ελλάδα) αρκετά συχνά, δεν είναι ευρέως γνωστό ότι ο Μαρξ (και ο Ένγκελς) ήταν σπουδαίοι ελληνιστές.
Ο Μαρξ διάβαζε τους αρχαίους Έλληνες στο πρωτότυπο και συχνά κρατούσε σημειώσεις στα αρχαία ελληνικά για να διασκεδάζει, να ασκείται, να ξεκουράζεται κι ενίοτε να αλληλογραφεί με τον Ένγκελς.
Άλλωστε οι διατριβές του Μαρξ πάνω στον Δημόκριτο και τον Επίκουρο αποδεικνύουν τη βαρύτητα που είχε στη σκέψη του Μαρξ η αρχαία ελληνική φιλοσοφία και γραμματεία.
Στον ίδιο δρόμο ο Γκράμσι συνιστούσε όχι μόνον στους μαθητές και στους φοιτητές, αλλά και στους εργάτες να διαβάζουν τους κλασικούς και μάλιστα να μαθαίνουν αρχαία ελληνικά και λατινικά, για να διευρύνουν τη σκέψη τους, να στερεώνουν την πολιτική δράση τους και να βελτιώνουν την αυτογνωσία τους.
Αυτή η μακροχρόνια και γόνιμη σχέση των μαρξιστών με την αρχαιότητα αποτυπώθηκε στην πολιτική, την ποίηση, τη λογοτεχνία – όλες τις τέχνες – και τις επιστήμες έως την εμφάνιση, κατά τον Μάη του ’68 και μετά, του μεταμοντερνισμού, της μετανεωτερικότητας και όλων των συναφών που οδήγησαν στη σύγχρονη Woke ατζέντα, αποκόπτοντας στο μεταξύ πλήθος αριστερών διανοουμένων από την εργατική τάξη και τα λαϊκά κινήματα.
Οι «αριστεροί» αυτοί χάρισαν τα κλασικά γράμματα στη νέα Δεξιά, ώστε αυτή με τη σειρά της να τα ανα-νοηματοδοτήσει χάριν της νεοφιλελεύθερης ιδεολογικής κυριαρχίας.
Η ανάδειξη του ατόμου έναντι του πολίτη, της αριστείας έναντι της αρετής, της ισχύος έναντι της κοινωνίας καθώς και άλλα σχετικά, διέστρεψαν και διαστρέφουν την κατεύθυνση και την εξέλιξη του πολιτισμού υπέρ των Δυνατών και εις βάρος των αδύναμων.
Δείγμα αυτής της διαδικασίας μετάλλαξης, υπήρξε η ομιλία του Ρούμπιο στην Πνύκα (σε σοβαρό επίπεδο), αλλά και τα καθημερινά καραγκιοζιλίκια περί τα κλασικά γράμματα (στην Ελλάδα και αλλού) σε τρας επίπεδο.
Όταν η κυρία Μανωλίδου, λόγου χάριν, νομίζει ότι μπορεί να… ομιλεί αρχαία ελληνικά (ή να μαθαίνει αυτήν τη γλώσσα σε σκύλους), ενώ από την άλλη ο κάθε «αριστερός» φούφουτος να ταυτίζει τον ελληνικό πολιτισμό με τον «πολιτισμό του λευκού άντρα εξουσιαστή» – παιδαριώδη πράγματα, που όμως έχουν απήχηση ακριβώς διότι είναι παιδαριώδη, και φαίνονται καινοφανή, δημιουργώντας έτσι απόψεις του συρμού.
Οι «αριστεροί» αυτοί έχουν συμβάλει στη διάδοση και την καθ-ιέρωση της αμορφωσιάς (ακριβώς το αντίθετο απ’ αυτό που ζητούσε ο Γκράμσι), αφοπλίζοντας έτσι τους εργαζόμενους από το όπλο της γνώσης σε μαζική κλίμακα…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου