Αν είχαμε στην Ελλάδα Όσκαρ θεσμικού celebrity ο Πατούλης θα το έπαιρνε επαξίως.
Στην πολιτική υπάρχουν άνθρωποι πολυεργαλεία που εξυπηρετούν διαφορετικές ανάγκες από διαφορετικά πόστα. Σ’ αυτή την κατηγορία ανήκει ο Γιώργος Πατούλης. Εβαζε στο GPS τον προορισµό κι αυτό τον περιέφερε στην ιατρική, την αυτοδιοίκηση, στον συνδικαλισµό και στην κοσµική ζωή. Αν είχαµε στην Ελλάδα Οσκαρ θεσµικού celebrity, θα το έπαιρνε επαξίως. Μπορεί να τον προσλάµβανε και κάποια ψηφιακή πλατφόρµα λόγω της ταχύτητας µε την οποία αλλάζει τα στοιχεία στις ιστοσελίδες που τον αφορούν. Και βέβαια είναι κι αυτός λάτρης του σωκρατικού ρητού «εν οίδα ότι ουδέν οίδα».
Oταν π.χ. ρωτήθηκε πρόσφατα από τη δηµοσιογράφο Νατάσα Γιάµαλη αναφορικά µε τις καταγγελίες του Παύλου Πολάκη για εταιρείες που άλλαζαν επωνυµία εν ριπή οφθαλµού και για τους ελλιπείς ελέγχους του ΙΣΑ στο ιατρείο της Καρνεάδου, της απάντησε αποστοµωτικά: «Τα λέτε αυτά γιατί είστε ΣΥΡΙΖΑ». Ο πρώην περιφερειάρχης δεν γνώριζε για τις δεκάδες παράνοµες συµβάσεις και απευθείας αναθέσεις επί θητείας του, παρόλο που το πόρισµα είχε διαβιβαστεί στον οικονοµικό εισαγγελέα από τον διάδοχό του Νίκο Χαρδαλιά. Εκτοτε το πόρισµα χάθηκε. Κάποιος σαµάνος θα έκανε τα µαγικά του και το εξαφάνισε. Κάποιος υπνοθεραπευτής θα είχε κρύψει και το µηχάνηµα της πλασµαφαίρεσης που δεν βρέθηκε ποτέ, µολονότι ο πρόεδρος του ΙΣΑ ήταν παρών στην επίδειξη που έκανε η Ιωάννα Γάκα στο συνέδριο του ιατρικού τουρισµού. Κάποιο πνεύµα από το υπερπέραν θα µετέτρεψε τη Medi Derma από ιατρική σε real estate και συµβουλευτική και θα την επανέφερε όταν κατάλαβε το λάθος του.
Φυσικά δεν είναι ούτε µετεωρολόγος για να προβλέπει ότι το χιόνι πέφτει και µεσηµέρι, ώστε να πάρει µέτρα και να γλιτώσουν την ταλαιπωρία όσοι εγκλωβίστηκαν στην Αττική Οδό. ∆εν έγινε περιφερειάρχης για να διαχειρίζεται κρίσεις και ακραία καιρικά φαινόµενα. Είναι γεννηµένος για θερµά κλίµατα και για θερµές χειρονοµίες. Να φωτογραφίζεται µε την πρώην σύζυγό του µε φόντο τα επίχρυσα έπιπλα και να γιορτάζει τα γενέθλιά του εν µέσω πανδηµίας µε τούρτες χολιγουντιανής παραγωγής όταν όλοι ήµασταν κλειδαµπαρωµένοι στα σπίτια µας.
Η µόνη περίπτωση που κάτι µπορεί να είχε ακούσει ήταν στις µεγάλες πυρκαγιές του ’23. Το ζεϊµπέκικο στο Ζάππειο πιθανόν να ήταν ένας προσωπικός τρόπος για να εκδηλώσει τη λύπη του ή µια ύψιστη εθνική αυτοθυσία προς τις Ελληνίδες της οµογένειας.
Σε όλη του τη διαδροµή κινήθηκε µεταξύ κοσµικής γκλαµουριάς και βλαχοµπαρόκ κιτς, µεταξύ διαπιστωµένης ανικανότητας και υπέρµετρης αλαζονείας.
Ο µόνος από την κυβέρνηση που τον υπερασπίζεται σθεναρά είναι ο Γεωργιάδης. Ο αδιευκρίνιστος έχει απασφαλίσει τελευταία. Ο άνθρωπος που σε άλλη χώρα θα ήταν νούµερο σε τσίρκο µετά τους ελέφαντες σε σκαµπό βρίζει και προσβάλλει δηµοσιογράφους όταν του κάνουν ενοχλητικές ερωτήσεις, όπως γιατί παρευρέθηκε στα εγκαίνια κλινικής µε εναλλακτικές θεραπείες.
Η έµµεση εµπλοκή του Πατούλη στις κλινικές εξαπάτησης καθώς και τα νοµικά και οικονοµικά κενά στις δικές του εταιρείες ενταφιάζουν κάθε προσδοκία επιστροφής του στο πολιτικό προσκήνιο. Αυτός είναι ένας σοβαρός λόγος να ξαναχορέψει το ζεϊµπέκικο του Καζαντζίδη, «το µερτικό µου απ’ τη χαρά µού το ’χουν πάρει άλλοι, γιατί είχα χέρια καθαρά και µια καρδιά µεγάλη» µε τον Αδωνη να του βαράει παλαµάκια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου